താരാശങ്കർ ബന്ദോപാധ്യായ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
Tarasankar Bandyopadhyay
പ്രമാണം:BandyopadhyayTarashankar.jpg
ജനനം(1898-07-23)23 ജൂലൈ 1898
മരണം14 സെപ്റ്റംബർ 1971(1971-09-14) (പ്രായം 73)
Calcutta, West Bengal, India
തൊഴിൽNovelist
പുരസ്കാരങ്ങൾRabindra Puraskar
Sahitya Akademi
Jnanpith Award
Padma Bhushan

ഇന്ത്യൻ സാഹിത്യരംഗത്തെ അതിപ്രശസ്തനായ ഒരു നോവലിസ്റ്റും കഥാകാരനുമായിരുന്നു താരാശങ്കർ ബന്ദോപാധ്യായ അഥവാ താരാശങ്കർ ബാനർജി. (ബംഗാളി:তারাসন্কর বন্ডোপাধ্যা) (23 ജൂലൈ 1898 -14 സെപ്റ്റംബർ 1971) ബംഗാളിഭാഷയിൽ ആണ് ഇദ്ദേഹം രചനകൾ നിർവ്വഹിച്ചിരുന്നത്. താരാശങ്കർ 65 നോവലുകളും, 53 ചെറുകഥാസമാഹാരങ്ങളും, 12 നാടകങ്ങളും, 4 പ്രബന്ധസമാഹാരങ്ങളും, 4 ആത്മകഥകളും, 2 യാത്രാവിവരണകൃതികളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന് രബീന്ദ്ര പുരസ്കാർ, കേന്ദ്രസാഹിത്യഅക്കാദമി അവാർഡ്, ജ്ഞാനപീഠം അവാർഡ്, പദ്മഭൂഷൺ എന്നിവ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആദ്യകാലജീവിതം[തിരുത്തുക]

പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ ഭീർഭും ജില്ലയിലെ ലാഭ്പൂർ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഹരിദാസ് ബന്ദോപാധ്യായയുടെ മകനായി ജനിച്ചു. 1916 -ൽ ഉമാശശി ദേവിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. കൽക്കട്ട, സെന്റ് സവ്യേർസ് കോളേജിൽ ഇന്റർമീഡിയറ്റിനു പഠിക്കുമ്പോൾ നിസ്സഹകരണപ്രസ്ഥാനത്തിൽ ആകൃഷ്ടനാകുകയും, 1921-ൽ തടങ്കലിലാകുകയും ചെയ്തു. മക്കൾ സനത്കുമാർ (1918), സരിത്കുമാർ (1922), ഗംഗ (1924), ബുലു (1926), ബനി (1932).[1] 1930-ൽ വീണ്ടും ജയിലിൽ ആയി. ജയിലിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയതിനു ശേഷം സാഹിത്യത്തിൽ മാത്രമായി താല്പര്യം[2].

ജീവചരിത്രം[തിരുത്തുക]

ബംഗാൾ പ്രവിശ്യയിലെ, ബിർഭും ജില്ലയിലെ ലാഭ്‌പുർ ഗ്രാംതത്റ്റിൽ തന്റെ തറവാട്ടുവീട്ടിൽ ഹരിദാസിന്റെയും പ്രഭാബതിയുടെയും പുത്രനായി അദ്ദേഹം ജനിച്ചു.

ബിരഭൂമിലെ ലാബ്പൂരിലെ താരശങ്കർ ബാനർജിയുടെ വീട്

1916 ൽ ലബ്പൂർ ജാദബ്ലാൽ എച്ച്ഇ സ്കൂളിൽ നിന്ന് മെട്രിക്കുലേഷൻ പരീക്ഷ പാസായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് കൊൽക്കത്ത സെന്റ് സേവ്യർസ് കോളേജിലും പിന്നീട് സൗത്ത് സബർബൻ കോളേജിലും (ഇപ്പോൾ അസുതോഷ് കോളേജ് ) പ്രവേശനം നേടി. സെന്റ് സേവ്യർസ് കോളേജിൽ ഇന്റർമീഡിയറ്റിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേർന്നു . അനാരോഗ്യവും രാഷ്ട്രീയ ആക്ടിവിസവും കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോഴ്‌സ് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. [1] ഈ കോളേജ് പഠനകാലത്ത് തീവ്രചിന്തകളുള്ള ഒരു യുവജനസംഘവുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റുചെയ്ത് ഗ്രാമത്തിൽ വീട്ടുതടങ്കലിലാക്കി. [3]

ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തെ സജീവമായി പിന്തുണച്ചതിന് 1930 ൽ അറസ്റ്റിലായെങ്കിലും ആ വർഷം അവസാനം മോചിതനായി. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം സാഹിത്യത്തിൽ സ്വയം അർപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. [4] 1932 ൽ അദ്ദേഹം രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോറിനെ ആദ്യമായി ശാന്തിനികേതനിൽ കണ്ടുമുട്ടി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ നോവൽ ചൈതാലി ഗുർണി അതേ വർഷം തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. [1]

1940 ൽ അദ്ദേഹം ബാഗ്ബസാറിൽ ഒരു വീട് വാടകയ്‌ക്കെടുക്കുകയും കുടുംബത്തെ കൊൽക്കത്തയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്തു. 1941 ൽ അദ്ദേഹം ബാരാനഗറിലേക്ക് മാറി. 1942 ൽ ബിർഭം ജില്ലാ സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ച അദ്ദേഹം ബംഗാളിലെ ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ എഴുത്തുകാരുടെയും കലാകാരന്മാരുടെയും സംഘടനയുടെ പ്രസിഡന്റായി. 1944 ൽ അദ്ദേഹം അവിടെ താമസിക്കുന്ന പ്രവാസി ബംഗാളികൾ സംഘടിപ്പിച്ച കാൺപൂർ ബംഗാളി സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു. 1947 ൽ കൊൽക്കത്തയിൽ നടന്ന പ്രഭാസി ബംഗാ സാഹിത്യ സമ്മേളൻ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു; ബോംബെയിലെ സിൽവർ ജൂബിലി പ്രഭാസി ബംഗാ സാഹിത്യ സമ്മേളന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു; കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ശരത് മെമ്മോറിയൽ മെഡൽ നേടി. 1948 ൽ അദ്ദേഹം കൊൽക്കത്തയിലെ താല പാർക്കിലുള്ള സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മാറി. [1]

1952 ൽ അദ്ദേഹത്തെ നിയമസഭാംഗമായി നാമനിർദേശം ചെയ്തു. 1952–60 കാലഘട്ടത്തിൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ വിധാൻ പരിഷത്ത് അംഗമായിരുന്നു. 1954 ൽ അദ്ദേഹം അമ്മയിൽ നിന്ന് ദീക്ഷയെടുത്തു. 1955 ൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് രവീന്ദ്ര പുരാസ്‌കർ നൽകി. 1956 ൽ സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് ലഭിച്ചു . 1957-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ സന്ദർശിച്ച് ആഫ്രിക്കൻ-ഏഷ്യൻ റൈറ്റേഴ്‌സ് അസോസിയേഷന്റെ പ്രിപ്പറേറ്ററി കമ്മിറ്റിയിൽ ചേർന്നു. പിന്നീട് ചൈനീസ് സർക്കാരിന്റെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് ആഫ്രിക്കൻ-ഏഷ്യൻ റൈറ്റേഴ്‌സ് അസോസിയേഷനിലെ ഇന്ത്യൻ റൈറ്റേഴ്‌സ് പ്രതിനിധി സംഘത്തിന്റെ നേതാവായി താഷ്‌കന്റിലേക്ക് പോയി. [1]

1959 ൽ കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ജഗട്ടാരിനി സ്വർണ്ണ മെഡൽ നേടി, മദ്രാസിൽ നടന്ന അഖിലേന്ത്യാ എഴുത്തുകാരുടെ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു. 1960 ൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ നിയമസഭയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചെങ്കിലും ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതി പാർലമെന്റിലേക്ക് നാമനിർദേശം ചെയ്തു. 1960–66 കാലഘട്ടത്തിൽ രാജ്യസഭാംഗമായിരുന്നു. 1962 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് പത്മശ്രീ ലഭിച്ചു ; എന്നാൽ മരുമകന്റെ മരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ തകർത്തു, ദുഃഖത്തിൽ നിന്നും മുക്തിനേടാൻ അദ്ദേഹം പെയിന്റിങ്ങും മരം കൊണ്ടുള്ള കളിപ്പാട്ട നിർമ്മാണവും നടത്തി. 1963 ൽ സിസിർകുമാർ അവാർഡ് ലഭിച്ചു. 1966 ൽ പാർലമെന്റിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച അദ്ദേഹം നാഗ്പൂർ ബംഗാളി സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു. 1966 ൽ ജ്ഞാനപീഠ അവാർഡ് നേടിയ അദ്ദേഹം 1969 ൽ പത്മഭൂഷണും നേടി. കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയും ജാദവ്പൂർ സർവകലാശാലയും ഡോക്ടർ ഓഫ് ലിറ്ററേച്ചർ പദവി നൽകി ആദരിച്ചു. 1969 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ ഫെല്ലോഷിപ് ലഭിച്ചു, 1970 ൽ ബംഗിയ സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്റെ / വംഗിയ സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റായി. 1971 ൽ വിശ്വഭാരതി സർവകലാശാലയിൽ നൃപേന്ദ്രചന്ദ്ര മെമ്മോറിയൽ പ്രഭാഷണവും കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിൽ ഡി എൽ റോയ് മെമ്മോറിയൽ പ്രഭാഷണവും നടത്തി. [1]

1971 സെപ്റ്റംബർ 14 ന് അതിരാവിലെ കൊൽക്കത്തയിലെ വസതിയിൽ വച്ച് താരാശങ്കർ അന്തരിച്ചു. വടക്കൻ കൊൽക്കത്തയിലെ നിംതാല ശ്മശാന മൈതാനത്താണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യകർമങ്ങൾ നടത്തിയത്. [1]

പ്രധാന കൃതികൾ[തിരുത്തുക]

നോവലുകൾ[തിരുത്തുക]

  • ഛായ്താലി ഖുർണി (Chaitali Ghurni) (1930)
  • റായ്കമൽ (Raikamal) (1933)
  • ആഗുൻ (Aagun) (1937)
  • ധാത്രിദേവത (Dhatridevata) (1939)
  • ഗണദേവത (Ganadevata) (1942)
  • പഞ്ചഗ്രാം (Panchagram) (1944)
  • ഹൻ‌സു‌ലി ബൻ‌കേർ ഉപകർത്ത (Hansuli Banker Upakatha) (1947)
  • ആരോഗ്യനികേതനം (Arayagya Niketan আরোগ্য নিকেতন)(1953)
  • നഗിനികന്യാർ കാഹ്നി (Naginikanyar Kahini) (1955)
  • കാളിന്ദി (Kalindi)
  • ജനപദ (Janapada)
  • പദചിഹ്ന (Padachinha)
  • കാലന്തർ (Kalantar)
  • കിർത്തിഹതേർ കർച്ച (Kirtihater Karcha)
  • കബി (Kabi)
  • അഭിജാൻ (Abhijan)
  • ചാൻപഡങാർ ബൌ (Chanpadangar Bou) (1945)
  • മഞ്ചൂരി ഓപ്പറ (Manjuri Opera) (1964)
  • ഫരിയാദ് (Fariyad)
  • രാധ (Radha)
  • ഗന്നാ ബേഗം (Gannabegum )
  • സപ്തപദി (Saptapadi )
  • ബിപാഷ (Bipasha )
  • ദഖാർഖ (Dakharkara )
  • ഷതാബ്ദിർ മൃത്യു (Shatabdir Mrityu) (1972)

പുരസ്കാരങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Devi, Mahashweta (1983) [1975]. Tarasankar Bandyopadhyay. Makers of Indian Literature (2nd ed.). New Delhi: Sahitya Akademi. pp. 77–79. ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "MahaswetaDevi77-79" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "MahaswetaDevi77-79" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "MahaswetaDevi77-79" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "MahaswetaDevi77-79" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "MahaswetaDevi77-79" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു
  2. Sengupta, Subodh Chandra and Bose, Anjali (editors), (1976/1998), Sansad Bangali Charitabhidhan (Biographical dictionary) Vol I, (ഭാഷ: Bengali), p 195, ISBN 81-85626-65-0
  3. Bardhan, Kalpana, ed. (1990). Of Women, Outcastes, Peasants, and Rebels: A Selection of Bengali Short Stories. Berkeley, CA: University of California Press. p. 22 – via Questia.
  4. Sengupta, Subodh Chandra and Bose, Anjali (editors), (1976/1998), Samsad Bangali Charitabhidhan (Biographical dictionary) Vol I, (ഭാഷ: Bengali), Kolkata: Sahitya Samsad, ISBN 81-85626-65-0, p 195
  5. "Jnanpith Laureates Official listings". Jnanpith Website. മൂലതാളിൽ നിന്നും 13 ഒക്ടോബർ 2007-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  6. "Padma Awards" (PDF). Ministry of Home Affairs, Government of India. 2015. ശേഖരിച്ചത് July 21, 2015.

പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]