തവിടൻ കാറ്റിളക്കി

സ്വിൻഹോസ് സ്റ്റോം പെട്രൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്വിൻഹോസ് പെട്രൽ (ഹൈഡ്രോബേറ്റ്സ് മോണോറിസ്) ഹൈഡ്രോബാറ്റിഡേ എന്ന സ്റ്റോം പെട്രൽ കുടുംബത്തിലെ ഒരു ചെറിയ, പൂർണ്ണമായും തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള കടൽപ്പക്ഷിയാണ്.

ഉത്ഭവം

ഈ പക്ഷിയുടെ ശാസ്ത്രീയ നാമം പുരാതന ഗ്രീക്കിൽ നിന്നാണ്. ഹൈഡ്രോബേറ്റ്സ് എന്നത് ഹൈഡ്രോ 'ജലം' എന്നതിൽ നിന്നും ബേറ്റ്സ് 'വാക്കർ' എന്നതിൽ നിന്നും മോണോറിസ് എന്നത് മോണോസ് 'സിംഗിൾ' എന്നതിൽ നിന്നും റൈനോസ് 'നാസിരയിൽ' എന്നതിൽ നിന്നുമാണ്. [1] 1867-ൽ ഈ ഇനത്തെ ആദ്യമായി വിവരിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ റോബർട്ട് സ്വിൻഹോയെയാണ് ഈ പൊതുനാമം അനുസ്മരിക്കുന്നത്.[2]

ഹൈഡ്രോബേറ്റുകളുടെ പര്യായമായി ആ ജീനസ് മാറുന്നതിന് മുമ്പ് ഓഷ്യാനോഡ്രോമ ജീനസിൽ ഇത് നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

പറന്നുയർന്നു.

വിതരണം

റഷ്യൻ ഫാർ ഈസ്റ്റിൽ നിന്ന് വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ പസഫിക്കിലെ ദ്വീപുകൾ, ചൈന, ജപ്പാൻ, കൊറിയ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഇത് പ്രജനനം നടത്തുന്നത്. കടലിനോട് ചേർന്നുള്ള പാറ വിള്ളലുകളിൽ കോളനികളിൽ ഇത് കൂടുണ്ടാക്കുകയും ഒരു വെളുത്ത മുട്ട ഇടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രം, അറേബ്യൻ കടൽ വരെയുള്ള കടലിൽ വർഷത്തിലെ ബാക്കി സമയം ഇത് ചെലവഴിക്കുന്നു.

റഷ്യയിലെ വ്ലാഡിവോസ്റ്റോക്കിന് തെക്ക്, വെർഖോവ്സ്കി ദ്വീപിലും (7,500 ജോഡി), ജപ്പാനിലും (കുറഞ്ഞത് 1,000 ജോഡി) ഇവ പ്രജനനം നടത്തുന്നു. ചൈന, തായ്‌വാൻ, ഉത്തര കൊറിയ, ദക്ഷിണ കൊറിയ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇവയുടെ പ്രജനനം വളരെ കുറവാണ്, കൂടാതെ വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലും പ്രജനനം നടക്കാമെന്ന് രേഖകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശൈത്യകാലത്ത്, ഇത് തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വടക്കൻ ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്ക് കുടിയേറുന്നു (ബ്രൂക്ക് 2004). ഏകദേശം 130,000 ജോഡികളുണ്ട്, ഇത് ഈ ഇനത്തിന് വളരെ വലിയ ജനസംഖ്യയുണ്ടെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ബേർഡ്സ് കൊറിയ (2010) പറയുന്നത് ഏകദേശം 100,000 ജോഡികൾ ഗുഗ്യൂൾ ദ്വീപിൽ കൂടുണ്ടാക്കുന്നു, ഇത് ആഗോള ജനസംഖ്യയുടെ 75% ത്തിലധികവും വളരെ ചെറിയ ഒരു ദ്വീപിൽ പ്രജനനം നടത്തുന്നുണ്ടെന്നാണ്. ദക്ഷിണ കൊറിയയിലെ ആറോ ഏഴോ ബ്രീഡിംഗ് ദ്വീപുകളിലാണ് ഈ ഇനം കൂടുകൂട്ടുന്നത് (ചാങ്-യോങ് ചോയി ലിറ്റിൽ 2012). ചില കോളനികൾ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ ഉണ്ട് (N. Moores in litt. 2011).[1]

വിവരണം

18–21 സെന്റീമീറ്റർ നീളവും 45–48 സെന്റീമീറ്റർ ചിറകുവിരിവുമുള്ള ഒരു ചെറിയ പക്ഷിയാണിത്. യൂറോപ്യൻ സ്റ്റോം പെട്രലിനെക്കാൾ വളരെ വലുതാണ് ഇത്. എല്ലാ തൂവലുകളിലും ഈ പക്ഷിയുടെ നിറം കടും തവിട്ടുനിറമാണ്. സമുദ്രോപരിതലത്തിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ ശേഖരിക്കുമ്പോൾ ജലോപരിതലത്തിൽ പറക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവമാണ് ഇതിനുള്ളത്. യൂറോപ്യൻ സ്റ്റോം പെട്രലിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഇത് കപ്പലുകളെ പിന്തുടരുന്നില്ല.

ഘടനയിൽ ഇത് ഒരു ലീച്ചിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലിനോട് സാമ്യമുള്ളതാണ്, അതിന്റെ ഫോർക്ക്ഡ് വാൽ, നീളമുള്ള ചിറകുകൾ, പറക്കൽ സ്വഭാവം എന്നിവയാൽ, പക്ഷേ വെളുത്ത മുൾപടർപ്പും വിളിയുമില്ല. മറ്റ് ഓൾ-ഡാർക്ക് ഹൈഡ്രോബേറ്റ്സ് സ്പീഷീസുകളിൽ നിന്ന് ഇതിനെ വേർതിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമാണ്, കൂടാതെ വടക്കുകിഴക്കൻ പസഫിക് ലീച്ചിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലുകളുടെ സംഖ്യയിൽ പൂർണ്ണമായും ഇരുണ്ട മുൾപടർപ്പുകൾ കാണിക്കുന്ന വ്യക്തികൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഇത് ഒരു ലീച്ചിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലായിരിക്കാനുള്ള സാധ്യത ഇല്ലാതാക്കാൻ ആദ്യത്തെ ഇംഗ്ലീഷ് റെക്കോർഡ് ഡിഎൻഎ-ടെസ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ടിവന്നു.

ശീലങ്ങളും നിരീക്ഷണവും

കടൽക്കാക്കകളുടെയും സ്കുവകളുടെയും ഇരപിടിയൻ പക്ഷികളെ ഒഴിവാക്കാൻ, പ്രജനന സ്ഥലങ്ങളിൽ ഈ സ്റ്റോം പെട്രൽ രാത്രിയിൽ മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്നു, തെളിഞ്ഞ ചന്ദ്രപ്രകാശമുള്ള രാത്രികളിൽ പോലും കരയിലേക്ക് വരുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നു. പ്രജനന കാലത്തിന് പുറത്ത് ഇത് വളരെ പെലാജിക് ആണ്, ഇതും അതിന്റെ വിദൂര പ്രജനന സ്ഥലങ്ങളും ചേർന്ന് സ്വിൻഹോയുടെ പെട്രലിനെ കരയിൽ നിന്ന് കാണാൻ പ്രയാസമുള്ള പക്ഷിയാക്കുന്നു. കൊടുങ്കാറ്റ് സമയത്ത് മാത്രമേ അവയെ കരപ്രദേശങ്ങളിൽ കാണാൻ കഴിയൂ, പക്ഷേ അവയെ തിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമാണ്.

അവസ്ഥ

അതിന്റെ വലിയ ശ്രേണിയിൽ എല്ലായിടത്തും വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്നു. മുമ്പ് ഐ‌യു‌സി‌എൻ റെഡ് ലിസ്റ്റിൽ ഏറ്റവും ആശങ്കാജനകമല്ലാത്ത പക്ഷിയായി ഈ പക്ഷിയെ വിലയിരുത്തിയിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ 2012 ൽ ഇതിനെ വംശനാശ ഭീഷണി നേരിടുന്ന ജീവികളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി.[1] അടുത്ത മൂന്ന് തലമുറകളിൽ ഇവയുടെ എണ്ണം മിതമായ വേഗത്തിലുള്ള കുറവിന് വിധേയമാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.[2]

വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക്കിൽ നിന്നുള്ള സ്ഥിതി

1983 ജൂലൈ 8 ന് സെൽവാഗൻസിൽ ഒരു പക്ഷി കുടുങ്ങി, അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യത്തെ റെക്കോർഡാണിതെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു. [1] അതിനുശേഷം, തൂവലുകളും ഘടനാപരമായ സവിശേഷതകളും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന നിരവധി കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലുകൾ കടലിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, പ്രധാനമായും വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ, വേനൽക്കാല മാസങ്ങളിൽ ഫ്രാൻസ് (1989), ഇംഗ്ലണ്ട് (1989 (രണ്ട് പക്ഷികൾ), സ്പെയിൻ (1994), നോർവേ (1996, 1997), വീണ്ടും മദീര (1991, 1994) എന്നിവിടങ്ങളിൽ പക്ഷികൾ കുടുങ്ങി. [2] കിഴക്കൻ വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക്, മെഡിറ്ററേനിയൻ കടൽ എന്നിവയ്ക്ക് പുറമെ പടിഞ്ഞാറൻ വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക്കിലും നിരവധി മറ്റ് പക്ഷികളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 1993 ഓഗസ്റ്റ് 20, 1998 ഓഗസ്റ്റ് 8, 2008 ജൂൺ 2 തീയതികളിൽ നോർത്ത് കരോലിനയിലെ ഹാറ്റെറാസിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ട പക്ഷികളുടെ രേഖകൾ എല്ലാം വടക്കേ അമേരിക്കൻ റെക്കോർഡുകളായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ

• സ്പീഷീസ് ഫാക്റ്റ്ഷീറ്റ്-ബേർഡ് ലൈഫ് ഇന്റർനാഷണൽ
• ഇസ്രായേലിനെ വേട്ടയാടുന്നു
• ഫ്ലിക്കർ ഫീൽഡ് ഗൈഡ് ബേർഡ്സ് ഓഫ് ദ വേൾഡ് ഫോട്ടോഗ്രാഫുകൾ
• റഷ്യൻ പ്രകൃതി ഫോട്ടോഗ്രാഫുകൾ
• മദീറ ദ്വീപിൻ്റെ വീഡിയോ