ജോർജ് പപ്പാനികോലൗ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
Georgios Papanikolaou
Gnpapanikolaou.jpg
ജനനം13 May 1883
മരണം19 ഫെബ്രുവരി 1962(1962-02-19) (പ്രായം 78)
ദേശീയതGreek
കലാലയംUniversity of Athens
University of Munich
അറിയപ്പെടുന്നത്Cytopathology
Pap smear
ജീവിതപങ്കാളി(കൾ)
(m. 1910)

സൈറ്റോപാഥോളജിയിലും ക്യാൻസർ നേരത്തെ കണ്ടെത്തതാനുള്ള ടെസ്റ്റുകൾ കണ്ടുപിടിച്ച ഒരു തുടക്കക്കാരനും പാപ്പ് സ്മിയർ കണ്ടുപിടിച്ച ഒരു ഗ്രീക്ക് ഡോക്ടറും ആയിരുന്നു ജോർജിയോസ് നികോളൗ പപ്പാനികോലൗ (അല്ലെങ്കിൽ ജോർജ് പപ്പാനികോലൗ) ഗ്രീക്ക്: Γεώργιος Ν. Παπανικολάου [papanikoˈlau] ; 13 മെയ് 1883 - 19 ഫെബ്രുവരി 19)

ഗ്രീസിലും ജർമ്മനിയിലും വൈദ്യശാസ്ത്രം പഠിച്ച അദ്ദേഹം 1913 ൽ അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറി. 1928-ൽ യോനിയിലെ സ്മിയറുകളിൽ ഗർഭാശയ അർബുദ കോശങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമെന്ന് അദ്ദേഹം ആദ്യം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു, എന്നാൽ 1940 വരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യാപകമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. 1950 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാങ്കേതികതകളെക്കുറിച്ച് വിപുലമായ ഒരു പരീക്ഷണം നടത്തി. 1961 ൽ മിയാമി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ പാപ്പാനിക്കോലൗ കാൻസർ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിനെ നയിക്കാനും വികസിപ്പിക്കാനും അവിടേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.

ജീവിതം[തിരുത്തുക]

കിമിയിലെ പാപ്പാനിക്കോലൗവിന്റെ വീട്

ഗ്രീസിലെ കിമിയിൽ ജനിച്ച പാപ്പാനിക്കോലാവ് ഏഥൻസ് സർവകലാശാലയിൽ ചേർന്നു. അവിടെ അദ്ദേഹം സാഹിത്യം, തത്ത്വചിന്ത, ഭാഷകൾ, സംഗീതം എന്നിവ പഠിച്ചു. പിതാവിന്റെ നിർബന്ധപ്രകാരം അദ്ദേഹം ഒരു മെഡിക്കൽ ബിരുദം നേടി, 1904 ൽ അത് അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തെ സൈനികസേവനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി. 1906-ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൈനികബാധ്യത അവസാനിച്ചപ്പോൾ, പിതാവിനൊപ്പം വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനായി കിമ്മിയിലേക്ക് മടങ്ങി. 1907-ൽ ഫ്രീബർഗ് സർവകലാശാലയിലേക്ക് പോകുന്നതിനുമുമ്പ് ജെന സർവകലാശാലയിൽ ഏണസ്റ്റ് ഹേക്കലിന് കീഴിൽ ഒരു സെമസ്റ്റർ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവിടെ ഓഗസ്റ്റ് വെയ്സ്മാൻ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചു. ഒരു സെമസ്റ്ററിന് ശേഷം അദ്ദേഹം വീണ്ടും മ്യൂണിക്കിലെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ചേർന്നു. അവിടെ നിന്ന് 1910 ൽ സുവോളജിയിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് നേടി. [1] [2] അതിനുശേഷം, പാപ്പാനിക്കോലൗ ഏഥൻസിലേക്ക് മടങ്ങി ആൻഡ്രോമാച്ചി മാവ്രൊജെനിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു, അവർ പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലബോറട്ടറി അസിസ്റ്റന്റും ഗവേഷണ വിഷയവും ആയി. [3] [4] [5] തുടർന്ന് അദ്ദേഹം മൊണാക്കോയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു, അവിടെ മൊണാക്കോയിലെ ഓഷ്യാനോഗ്രാഫിക് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ ജോലി ചെയ്തു, മൊണാക്കോയിലെ പ്രിൻസ് ആൽബർട്ട് ഒന്നാമന്റെ ഓഷ്യനോഗ്രാഫിക് എക്സ്പ്ലോറേഷൻ ടീമിൽ പങ്കെടുത്തു (1911). [6]

1913 ൽ ന്യൂയോർക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ പാത്തോളജി വിഭാഗത്തിലും കോർനെൽ സർവകലാശാലയിലെ കോർണൽ മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ അനാട്ടമി വിഭാഗത്തിലും ജോലി ചെയ്യുന്നതിനായി അദ്ദേഹം അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറി.

1928 ൽ ഒരു യോനി സ്മിയർ വഴി ഗർഭാശയ അർബുദം നിർണ്ണയിക്കാമെന്ന് അദ്ദേഹം ആദ്യം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു, പക്ഷേ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതുവരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല, Herbert Frederick Traut (de) (1894-1963), 1943 ൽ യോനി സ്മിയർ നടത്തിയ ഗര്ഭപാത്ര കാൻസറിന്റെ രോഗനിർണയം. യോനി, സെർവിക്കൽ സ്മിയറുകൾ തയ്യാറാക്കൽ, ആർത്തവചക്രത്തിലെ ഫിസിയോളജിക് സൈറ്റോളജിക് മാറ്റങ്ങൾ, വിവിധ പാത്തോളജിക്കൽ അവസ്ഥകളുടെ ഫലങ്ങൾ, ഗർഭാശയത്തിൻറെ കാൻസറിന്റെയും ഗര്ഭപാത്രത്തിന്റെ എൻഡോമെട്രിയത്തിന്റെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ കാണുന്ന മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവ പുസ്തകത്തിൽ ചർച്ചചെയ്യുന്നു. പാപ്പ് സ്മിയർ അല്ലെങ്കിൽ പാപ് ടെസ്റ്റ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന പാപ്പാനിക്കോലൗ ടെസ്റ്റ് കണ്ടുപിടിച്ചതിനാലാണ് അദ്ദേഹം അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്, ഇന്ന് ഇത് സെർവിക്കൽ ക്യാൻസറിനെയും സ്ത്രീ പ്രത്യുത്പാദന വ്യവസ്ഥയുടെ മറ്റ് സൈറ്റോളജിക് രോഗങ്ങളെയും കണ്ടെത്തുന്നതിനും തടയുന്നതിനും ലോകമെമ്പാടും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

1950 ൽ ക്ലിനിക്കൽ മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിനുള്ള ആൽബർട്ട് ലാസ്കർ അവാർഡിന് പാപ്പാനിക്കോലൗ അർഹനായി.[7]

1961-ൽ അദ്ദേഹം മിയാമി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പാപ്പാനിക്കോലൗ കാൻസർ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് [8] [9] [10] വികസിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഫ്ലോറിഡയിലെ മിയാമിയിലേക്ക് പോയി, പക്ഷേ ആരംഭിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് 1962 ഫെബ്രുവരി 19 ന് അവിടെ വച്ച് മരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ആൻഡ്രോമാച്ചി "മേരി" പാപ്പാനിക്കോലൗ മരണശേഷം പാപ്പാനിക്കോലൗ കാൻസർ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ ജോലി തുടർന്നു, 1982 ഒക്ടോബറിൽ മിയാമിയിൽ വച്ച് മരിച്ചു.

അസാധാരണമായ പാപ്പ് പരിശോധന ഫലം

1843-ൽ ലണ്ടനിലെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജ് ഹോസ്പിറ്റലിലെ പ്രൊഫസറും വൈദ്യനുമായ വാൾട്ടർ ഹെയ്ൽ വാൽഷെ (1812–92) ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുസ്തകത്തിൽ മൈക്രോസ്കോപ്പിനു കീഴിൽ മാരകമായ കോശങ്ങൾ ആദ്യമായി കാണാമായിരുന്നു. ഈ വസ്തുത പാപ്പാനിക്കോലൗ വിവരിച്ചു.

സെർവിക്കൽ ക്യാൻസറിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള മാർഗ്ഗമായി യോനിയിലെ ലഘുലേഖയിൽ നിന്ന് സെല്ലുലാർ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയും ഗ്ലാസ് സ്ലൈഡിൽ സ്മിയറിംഗ് നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന 1926-ൽ പപ്പാനിക്കോലൗ അവിശ്വസനീയമായ പ്രേക്ഷകരോട് പറഞ്ഞു. ആർത്തവചക്രത്തിനിടയിൽ സെല്ലുലാർ മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ആ വർഷം അദ്ദേഹം സ്ത്രീകളിലെ യോനി ദ്രാവകത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു പഠനം നടത്തിയിരുന്നു. പെൺ ഗിനിയ പന്നികളിൽ, പാപ്പാനിക്കോലൗ ഇതിനകം തന്നെ സെൽ പരിവർത്തനം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു, മാത്രമല്ല മനുഷ്യ സ്ത്രീകളിലെ പ്രതിഭാസത്തെ സ്ഥിരീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു. പാപ്പാനിക്കോലൗ വിന്റെ മാനുഷിക രോഗികളിലൊരാൾ ഗർഭാശയ അർബുദം ബാധിച്ചതായിരുന്നു.

രോഗിയുടെ യോനി ദ്രാവകത്തിന്റെ ഒരു സ്മിയറിൽ നിന്ന് നിർമ്മിച്ച സ്ലൈഡ് പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, അസാധാരണമായ ക്യാൻസർ കോശങ്ങളെ ഒരു മൈക്രോസ്കോപ്പിന് കീഴിൽ വ്യക്തമായി നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് പാപ്പാനിക്കോലലൗ കണ്ടെത്തി. "ഗർഭാശയ ഗർഭാശയത്തിൻറെ സ്മിയറിലെ ക്യാൻസർ കോശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ നിരീക്ഷണം, പിന്നീട് അദ്ദേഹം എഴുതി," എന്റെ ശാസ്ത്രജീവിതത്തിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ച ഏറ്റവും വലിയ ആവേശം എനിക്കു നൽകി. "

സെർവിക്കൽ ക്യാൻസറിന്റെ സൈറ്റോളജിക് രോഗനിർണയത്തിൽ റൊമാനിയൻ വൈദ്യനായ ഔറൽ ബേബ്സ് സമാനമായ കണ്ടെത്തലുകൾ നടത്തി. [11] ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഗർഭാശയത്തിൽ നിന്ന് കോശങ്ങൾ ശേഖരിക്കാൻ ഒരു പ്ലാറ്റിനം ലൂപ്പ് ഉപയോഗിക്കുകയും കോശങ്ങൾ ഒരു സ്ലൈഡിൽ ഉണക്കിയെടുക്കുകയും ചെയ്താൽ കാൻസർ കോശങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കാമെന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. ഗർഭാശയ, ഗർഭാശയ അർബുദം നിർണ്ണയിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ സ്ക്രീനിംഗ് പരിശോധനയാണിത്. ബേബ്സ് ഗൈനക്കോളജി റൊമാനിയൻ സൊസൈറ്റി തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ ബുക്കാറസ്റ്റിൽ 1927 ജനുവരി 23 ന് അവതരിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാൻസർ രോഗനിർണയ രീതി 1928 ഏപ്രിൽ 11 ന് ഒരു ഫ്രഞ്ച് മെഡിക്കൽ ജേണലായ ലാ പ്രെസ് മെഡിക്കാലിൽ [12] എന്നാൽ പാപ്പാനിക്കോലൗ അതിനെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞിരിക്കില്ല. മാത്രമല്ല, രണ്ട് ടെക്നിക്കുകളും അവയുടെ രൂപകൽപ്പനയിൽ വ്യത്യസ്തമാണ്. അതിനാൽ, ബാബ്സിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം പാപ്പാനിക്കോലൗവിന് മുമ്പായിരുന്നുവെങ്കിലും, പാപ്പ് ടെസ്റ്റിന്റെ രൂപകൽപ്പന 1925 ൽ "വിമൻസ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ" പരീക്ഷിച്ചതിനാൽ പാപ്പാനിക്കോലാവുടേതാണ്. ബാബെസിന്റെ രീതി പാപ്പാനിക്കോലൗവിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണെന്നും പാപ്പ് ടെസ്റ്റിന്റെ പിതൃത്വം പാപ്പാനിക്കോലൗവിന്റേതാണെന്നും സമീപകാല പത്രങ്ങൾ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. [13] എന്നിട്ടും ഒദൊവ്ദ് ആൻഡ് ഫിലിപ് ബേബ്സിന്റെ ഗർഭാശയ കാൻസർ കണ്ടുപിടുത്തം ആണ് ആദ്യത്തേതെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു റൊമാനിയയിൽ സെർവിക്കൽ ടെസ്റ്റിംഗ് ബാബ്സിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം മാതോഡ് ബേബി-പാപ്പാനിക്കോലൗ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. [14]

1928-ൽ മിഷിഗനിലെ ബാറ്റിൽ ക്രീക്കിൽ നടന്ന ഒരു മെഡിക്കൽ കോൺഫറൻസിൽ, പാപ്പാനിക്കോലൗ തന്റെ കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ, കാൻസർ, പ്രെൻസെൻസസ് കോശങ്ങൾ നേരത്തേ കണ്ടെത്തുന്നതിനായി എളുപ്പത്തിൽ നടത്തിയ സ്ക്രീനിംഗ് ടെസ്റ്റ് അവതരിപ്പിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ മെഡിക്കൽ മുന്നേറ്റത്തിന് തുടക്കത്തിൽ തന്നെ സംശയവും മെഡിക്കൽ സമൂഹത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രതിരോധവും നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഗർഭാവസ്ഥയിലെ ഹെർബർട്ട് ട്രൗട്ടിനൊപ്പം ഗര്ഭപാത്രത്തിലെ കാർസിനോമയിലെ യോനി സ്മിയറുകളുടെ ഡയഗ്നോസ്റ്റിക് മൂല്യത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു പ്രബന്ധം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 1941 വരെ പാപ്പാനിക്കോലൗവിന്റെ അടുത്ത ആശയവിനിമയം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടില്ല. [15] രണ്ടുവർഷത്തിനുശേഷം മൂവായിരത്തിലധികം കേസുകളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു ചിത്രീകരിച്ച മോണോഗ്രാഫ് ഇത് പിന്തുടർന്നു. 1954-ൽ അദ്ദേഹം അവിസ്മരണീയമായ മറ്റൊരു കൃതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു, അറ്റ്ലസ് ഓഫ് എക്സ്ഫോളിയേറ്റീവ് സൈറ്റോളജി , അങ്ങനെ സൈറ്റോപാഥോളജിയുടെ ആധുനിക മെഡിക്കൽ സ്പെഷ്യാലിറ്റിയുടെ അടിത്തറ സൃഷ്ടിച്ചു.

അനുസ്മരണങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

1978 ൽ, യു‌എസ്‌ പോസ്റ്റൽ‌ സർവീസ് പാപ്പാനിക്കോലൗവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ 13 സെൻറ് സ്റ്റാമ്പ് നൽകി നേരത്തെ കാൻസർ കണ്ടെത്തുന്നതിനായി അംഗീകരിച്ചു.

യൂറോയാൽ മാറ്റപ്പെടുന്നതുവരെ 1995 നും 2001 നും ഇടയിൽ ഗ്രീക്ക് 10,000- ഡ്രച്മ ബാങ്ക്നോട്ടിൽ പാപ്പാനിക്കോലൗവിന്റെ ചിത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു[16]

2019 മെയ് 13 ന്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനത്തിന്റെ 136-ാം വാർഷികത്തിൽ, വടക്കേ അമേരിക്കയിലും, തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളിലും, യൂറോപ്പിന്റെയും ഇസ്രായേലിന്റെയും ഭാഗങ്ങളിൽ പാപ്പാനിക്കോലൗ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു Google ഡൂഡിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചു. [17]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. "George Nicholas Papanicolaou 1883-1962". www.healio.com (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). 25 February 2008. ശേഖരിച്ചത് 2019-07-21.
  2. Elgert, Paul A.; Gill, Gary W. (1 April 2009). "George N. Papanicolaou, MD, PhD: Cytopathology". Laboratory Medicine (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). 40 (4): 245–246. doi:10.1309/LMRRG5P22JMRRLCT. ISSN 0007-5027.
  3. Vilos, George A. (March 1998). "The history of the Papanicolaou smear and the odyssey of George and Andromache Papanicolaou". Obstetrics and Gynecology. 91 (3): 479–483. doi:10.1016/s0029-7844(97)00695-9. ISSN 0029-7844. PMID 9491881.
  4. Nikolaos Chatziantoniou (November–December 2014). "Lady Andromache (Mary) Papanicolaou: The Soul of Gynecological Cytopathology". Journal of the American Society of Cytopathology. 3 (6): 319–326. doi:10.1016/j.jasc.2014.08.004. PMID 31051722. ശേഖരിച്ചത് 2020-06-10.
  5. Crazedturkey (2012-08-08). "Medical History: Mrs. Papanicolaou". Medical History. ശേഖരിച്ചത് 2019-09-07.
  6. Marketos Spyros "Georgios Papanikolaou, History of Medicine of the 20th Century, Greek Pioneers". Zeta Publishers, Athens 2000
  7. "Albert Lasker Clinical Medical Research Award – 1950 Winners". Lasker Foundation. laskerfoundation.org. മൂലതാളിൽ നിന്നും 6 January 2009-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 19 May 2009.
  8. "The Pap Corps' History".
  9. "Director's report". Worldcat.org. ശേഖരിച്ചത് 2019-05-13.
  10. "Sylvester Comprehensive Cancer Center". umiamihealth.org.
  11. O'Dowd Michael J., Philipp Elliot E.. The History of Obstetrics & Gynaecology. London: Parthenon Publishing Group; 1994: 547
  12. Babeș, Aurel (1928). "Diagnostic du cancer du col utérin par les frottis". La Presse Médicale. 29: 451–454.
  13. Diamantis A, Magiorkinis E, Androutsos G. Different strokes: Pap-test and Babes method are not one and the same. Diagn Cytopathol. 2010 Nov; 38(11):857–59
  14. Naylor, Bernard; Tasca, Luminița; Bartziota, Evangelina; Schneider, Volker (2001). "Cytopathology History: In Romania it's the Méthode Babeș-Papanicolaou". Acta Cytologica. ശേഖരിച്ചത് 13 May 2019.
  15. Papanicolaou GN, Traut HF. "The diagnostic value of vaginal smears in carcinoma of the uterus". American Journal of Obstetrics and Gynecology. 1941; 42:193.
  16. Bank of Greece Archived 28 March 2009 at the Wayback Machine.. Drachma Banknotes & Coins: 10,000 drachmas Archived 5 October 2007 at the Wayback Machine. – Retrieved on 27 March 2009.
  17. "Georgios Papanikolaou's 136th Birthday". Google. ശേഖരിച്ചത് 13 May 2019.

പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ജോർജ്_പപ്പാനികോലൗ&oldid=3568787" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്