ജിയോവന്നി ഫ്രാൻസെസ്കോ സ്ട്രാപറോള

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
Giovanni Francesco Straparola

ഒരു ഇറ്റാലിയൻ കവിതാ എഴുത്തുകാരനും ചെറുകഥകളുടെ ശേഖരണങ്ങളുടെ എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്നു സോവാൻ അല്ലെങ്കിൽ സുവാൻ ഫ്രാൻസെസ്കോ സ്ട്രാപറോല ഡ കാരവാജിയോ (ഏകദേശം 1485?-1558)[1][2] എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ജിയോവന്നി ഫ്രാൻസെസ്കോ "ജിയാൻഫ്രാൻസിസ്കോ" സ്ട്രാപറോള[3]. തന്റെ ജീവിതത്തിനിടയിൽ കുറച്ചുകാലം, അദ്ദേഹം കാരവാജിയോയിൽ നിന്ന് വെനീസിലേക്ക്[4] കുടിയേറി. അവിടെ അദ്ദേഹം ദ ഫേസിഷ്യസ് നൈറ്റ്സ് അല്ലെങ്കിൽ ദി പ്ലസന്റ് നൈറ്റ്സ് എന്ന പേരിൽ രണ്ട് വാല്യങ്ങളിലായി ഒരു കഥാസമാഹാരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഈ ശേഖരത്തിൽ യൂറോപ്പിലെ അറിയപ്പെടുന്ന യക്ഷിക്കഥകളുടെ ആദ്യത്തെ അച്ചടിച്ച പതിപ്പുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. [5][2][6]

ജീവചരിത്രം[തിരുത്തുക]

ജീവിതം[തിരുത്തുക]

സ്ട്രാപറോളയുടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കൃതികളെ സംബന്ധിച്ച ചില വസ്തുതകളൊഴികെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിവില്ല.[7][8]അദ്ദേഹം ഏകദേശം 1485-ൽ ഇറ്റലിയിലെ കാരവാജിയോയിൽ (മിലാന്റെ കിഴക്ക് ലോംബാർഡ് സമതലത്തിൽ) ജനിച്ചിരിക്കാം[9][2]. എന്നിരുന്നാലും, 1508-ൽ വെനീസിൽ അദ്ദേഹം ഒപ്പുവെച്ചത് വരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതലൊന്നും അറിയില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓപ്പറ നോവ ഡി സോവാൻ ഫ്രാൻസെസ്കോ സ്ട്രാപറോല ഡ കാരവാജിയോ നോവമെന്റെ സ്റ്റാമ്പറ്റ (പുതിയ കൃതികൾ) യുടെ ശീർഷക പേജിൽ "സോവാൻ" എന്ന് പേര് നൽകി.[10][2]

ദി പ്ലസന്റ് നൈറ്റ്‌സിന്റെ ആദ്യ വാല്യം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് 1550 മാർച്ച് 8-ന് വെനീഷ്യൻ അധികാരികളിൽ നിന്ന് സ്ട്രാപരോളയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചു. എന്നാൽ അനുമതിയിലെ പേര് "സുവാൻ ഫ്രാൻസെസ്‌കോ സ്‌ട്രാപറോല ഡ കാരവാജിയോ" എന്നാണ് എഴുതിയിരുന്നത്.[11]

1558-ൽ സ്ട്രാപറോള മരിച്ചുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.[2] 1556 അല്ലെങ്കിൽ 1557 പ്രിന്റ് റണ്ണിന് ശേഷമോ മുമ്പോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം സംഭവിച്ചിരിക്കാം, രചയിതാവിന്റെ വുഡ്‌കട്ട് ഛായാചിത്രവും കൂടാതെ "All'instanza dall'autore" എന്ന വാക്കുകളും (രചയിതാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം) കൃതിയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി. പ്രിന്റർ വെനീസിലെ കോമിൻ ഡാ ട്രീനോ ആണ്.[12]ഒരുപക്ഷേ 1558-ന് മുമ്പ് സ്ട്രാപറോളയുടെ മരണം സംഭവിച്ചിരിക്കാം (വെനീസ് ഒഴികെയുള്ള ചില നഗരങ്ങളിൽ 1550-കളിലോ 1560-കളുടെ തുടക്കത്തിലോ വെനീസിലെ മരണരേഖകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ ആ സമയത്തെ പ്ലേഗ് കാരണം ബോട്ടിഗൈമർ 1555 ആണെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു [13][14].[15]

വെനീസിൽ സ്വദേശിയല്ലാത്ത ഒരു കത്തെഴുതിയ മനുഷ്യൻ എന്ന നിലയിൽ, സ്ട്രാപറോള ഒരു രക്ഷാധികാരിയായി അധ്യാപകൻ, പ്രൈവറ്റ് സെക്രട്ടറി അല്ലെങ്കിൽ ഒരു തരം ' പ്രേത കഥ എഴുത്തുകാരൻ' എന്നീ സ്ഥാനങ്ങൾ വഹിച്ചിരിക്കാം.[16]

പേര്[തിരുത്തുക]

അടിക്കുറിപ്പുകൾ[തിരുത്തുക]

  1. Bottigheimer 2002, പുറം. 45.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Zipes 2015, പുറം. 599.
  3. Bottigheimer 2002, പുറങ്ങൾ. 30 & 78.
  4. Bottigheimer 2012, പുറം. 15.
  5. Bottigheimer 2012, പുറം. 7.
  6. Straparola 1894, പുറം. xii.
  7. Bottigheimer 2012, പുറം. 13.
  8. Straparola 1894, പുറം. xi.
  9. Bottigheimer 2012, പുറം. 41.
  10. Bottigheimer 2002, പുറങ്ങൾ. 45-46.
  11. Bottigheimer 2002, പുറങ്ങൾ. 106-107.
  12. Bottigheimer 2002, പുറം. 117.
  13. Bottigheimer 2002, പുറം. 45, 81.
  14. Crawshaw 2014, പുറം. 10.
  15. Bottigheimer 2002, പുറം. 81.
  16. Bottigheimer 2012, പുറം. 17.

അവലംബം[തിരുത്തുക]

With citations above
  • Bottigheimer, Ruth B. (2009). Fairy tales : a new history. Albany, N.Y.: Excelsior Editions/State University of New York Press. ISBN 978-1-4416-0869-7. OCLC 320967720.
  • Bottigheimer, Ruth B. (2012). Fairy tales framed : early forewords, afterwords, and critical words. Albany. ISBN 978-1-4384-4221-1. OCLC 733546751.
  • Bottigheimer, Ruth B. (2002). Fairy godfather : Straparola, Venice, and the fairy tale tradition. Philadelphia: University of Pennsylvania Press. ISBN 978-0-8122-0139-0. OCLC 859161112.
  • Straparola, Giovanni (1894). The Nights of Straparola. 1 & 2. പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത് Waters, W. G. Illustrated by E. R. Hughes. London: Lawrence and Bullen.
  • Straparola, Giovanni Francesco, approximately (1923). The facetious nights of Straparola. 1. Privately printed for members of the Society of Bibliophiles. OCLC 13574723.
  • Zipes, Jack (1997). "Of Cats and Men". Canepa. പുറങ്ങൾ. 176–93.[full citation needed]
  • Zipes, Jack (2015). The Oxford companion to fairy tales (Second പതിപ്പ്.). Oxford, United Kingdom. ISBN 978-0-19-968982-8. OCLC 909250546.
  • Crawshaw, Jane Stevens (2014). "Families, medical secrets and public health in early modern Venice". Renaissance Studies. 28 (4): 597–618.
  • Francisco, Vaz Da Silva (2010). "The Invention of Fairy Tales". Journal of American Folklore. 123 (490): 398-425.


Without citations above

പുറംകണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]