ഛോട്ടാ നാഗ്‌പൂർ പീഠഭൂമി

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
Chota Nagpur Plateau
Chiraundi - Ranchi 8709.JPG
Landscape in Chiraundi village of Morabadi, Ranchi.
Highest point
Elevation1,350 മീ (4,430 അടി)
Coordinates23°21′N 85°20′E / 23.350°N 85.333°E / 23.350; 85.333Coordinates: 23°21′N 85°20′E / 23.350°N 85.333°E / 23.350; 85.333
Naming
Language of nameBengali, Manbhumi, Hindi, Bhojpuri, Santali, Kurmali
Geography
Ecoregion IM0203.svg
Map of the Chota Nagpur ecoregion
LocationPurulia, Western part of Bankura, Jhargram, Parts of West Medinipur, Jamshedpur, Dhanbad, Ranchi, Bokaro Steel City, Jharkhand, India

കിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പീഠഭൂമിയാണ് ഛോട്ടാ നാഗ്പൂർ പീഠഭൂമി. ഝാർഖണ്ഡ് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഒഡീഷ, പശ്ചിമ ബംഗാൾ, ഛത്തീസ്ഗഢ് സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ സമീപ ഭാഗങ്ങളും ഈ പീഠഭൂമി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.പീഠഭൂമിയുടെ വടക്കും കിഴക്കും ഗംഗാ സമതലമാണ്, മഹാനദി നദിയുടെ തടം തെക്ക് ഭാഗത്തും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഛോട്ടാ നാഗ്പൂർ പീഠഭൂമിയുടെ മൊത്തം വിസ്തീർണ്ണം ഏകദേശം 65,000 square കിലോmetre (7.0×1011 sq ft) . [1]

പദോൽപ്പത്തി[തിരുത്തുക]

രാജ്യത്തിന്റെ ഈ ഭാഗത്ത് ഭരിച്ച നാഗാവംശികളിൽ നിന്നാണ് നാഗ്പൂർ എന്ന പേര് ഒരുപക്ഷേ ഉൽതിരിഞ്ഞത് എന്ന് കരുതുന്നു . റാഞ്ചിയുടെ പ്രാന്തപ്രദേശത്തുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ പേര് ഛോട്ട (ഹിന്ദിയിൽ ചെറുത് ) എന്നാണ്. നാഗാവംശികളിടെ ഒരു പഴയ കോട്ടയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളുമ് ഇവിടെനിന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. [2]

രൂപീകരണം[തിരുത്തുക]

ഛോട്ടാ നാഗ്പൂർ പീഠഭൂമിയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ദാമോദർ നദി

ഛോട്ടാ നാഗ്പൂർ പീഠഭൂമി ഒരു ഭൂഖണ്ഡ പീഠഭൂമിയാണ്. ഭൂമിക്കുള്ളിൽ ആഴത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ശക്തികളിൽ നിന്നുള്ള ഭൂഖണ്ഡാന്തര ഉയർച്ചയുടെ ഫലമായണ് പീഠഭൂമി രൂപംകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. [3] ക്രിട്ടേഷ്യസ് കാലഘട്ടത്തിൽ തെക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയ ഡെക്കാൻ പ്ലേറ്റിന്റെ ഭാഗമാണിത്. യുറേഷ്യൻ ഭൂഖണ്ഡവുമായുള്ള ഈ ഭൂഭാഗത്തിന്റെ കൂട്ടിയിടി 50 ദശലക്ഷം വർഷത്തെ നീണ്ട യാത്രക്ക് അവസാനം . ഡെക്കാൻ പീഠഭൂമിയുടെ വടക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗമായ ഈ മേഖലയാണ് യുറേഷ്യയുമായി ആദ്യമായി സമ്പർക്കത്തിൽ വന്നത്. [4]

ഡിവിഷനുകൾ[തിരുത്തുക]

ഛോട്ടാ നാഗ്പൂർ പീഠഭൂമിയിൽ മൂന്ന് തട്ടുകൾ ഉണ്ട്. ഏറ്റവും ഉയരത്തിലുള്ള തട്ട് പീഠഭൂമിയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്താണ്.പാറ്റ്സ് എന്ന് പ്രാദേശികമായി വിളിക്കുന്നു ഈ ഭാഗം, സമുദ്രനിരപ്പിന് മുകളിൽ 3,000-തൊട്ട് 3,500 feet (910- തൊട്ട് 1,070 മീ) വരെ ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. പീഠഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന പോയിന്റ് 3,819 feet (1,164 മീ) ഉയരത്തിലാണുള്ളത്. അടുത്ത ഘട്ടത്തിൽ, പഴയ റാഞ്ചി, ഹസാരിബാഗ് ജില്ലകളുടെ വലിയ ഭാഗങ്ങളും പഴയ പാലാമു ജില്ലയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളുടെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഈ മേഖലയുടെ ശരാശരി ഉയരം 2,000 feet (610 മീ) ആണ്. പലപ്പോഴും താഴികക്കുടം പോലെ കാണപ്പെടുന്ന ഗ്നെസിക് കുന്നുകൾ ഉൾപെടുന്ന ഭൂപ്രകൃതിയാണ് ഇവിടെ. പീഠഭൂമിയുടെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന തട്ട് ശരാശരി 1,000 feet (300 മീ) ഉയരത്തിലാണുള്ളത്. ഇത് പഴയ മൻ‌ഭും സിംഗ്ഭും ജില്ലകളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഉയർന്ന കുന്നുകൾ ഈ വിഭാഗത്തിന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ ഭാഗമാണ് - 4,480 feet (1,370 മീ) ഉയരത്തിലുള്ള പരസ്നാഥ് കുന്നുകൾ 3,407 feet (1,038 മീ) ഉയരത്തിലുള്ള ഡാൽമ ഹിൽസ് എന്നിവ ഉദാഹരണം. [5] വലിയ പീഠഭൂമിയെ നിരവധി ചെറിയ പീഠഭൂമികളായി അല്ലെങ്കിൽ ഉപ പീഠഭൂമികളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.

പാറ്റ് മേഖല

റാഞ്ചി പീഠഭൂമി

ഹസാരിബാഗ് പീഠഭൂമി

കോഡെർമ പീഠഭൂമി

ദാമോദർ നീർചാൽ

പാലാമു

മൻ‌ഭും-സിംഗ്ഭും

സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

ഛോട്ടാ നാഗ്പൂരിന്റെ ഏകദേശം 6% ഭൂമിയും പരിസ്ഥിതി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങളിലാണ് . പലാമു ടൈഗർ റിസർവ്, സഞ്ജയ് നാഷണൽ പാർക്ക് എന്നിവയാണ് അവയിൽ വലുത്. [6]

ധാതു വിഭവങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

മൈക്ക, ബോക്സൈറ്റ്, ചെമ്പ്, ചുണ്ണാമ്പു കല്ല്, ഇരുമ്പയിര്, കൽക്കരി തുടങ്ങിയ ധാതു വിഭവങ്ങളുടെ ഒരു ഭണ്ഡാരമാണ് ചോട്ട നാഗ്പൂർ പീഠഭൂമി. [7] കൽക്കരി കൊണ്ട് സമ്പന്നമായ ദാമോദർ താഴ്‌വര രാജ്യത്തെ കൽക്കരിയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. 2,883 square കിലോmetre (1,113 sq mi) വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന മധ്യ തടത്തിൽ വൻതോതിൽ കൽക്കരി നിക്ഷേപം കാണപ്പെടുന്നു . ജരിയ, റാണിഗന്ജ്, വെസ്റ്റ് ബൊക്കാറോ, ഈസ്റ്റ് ബൊക്കാറോ, രാംഗഡ്, സൗത്ത് കരൺപുര, നോർത്ത് കരൺപുര തുടങിയവ ഈ പീഠഭൂമിയിലെ പ്രധാന കൽക്കരി നിക്ഷേപ കേന്ദ്രങ്ങളാണ് . [8]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. "Chhota Nagpur Plateau". mapsofindia. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2009-09-17-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 2010-05-02.
  2. Sir John Houlton, Bihar, the Heart of India, pp. 127-128, Orient Longmans, 1949.
  3. Geography By Yash Pal Singh. ISBN 9788189611859. ശേഖരിച്ചത് 2010-05-02.
  4. "Chhota-Nagpur dry deciduous forests". The Encyclopaedia of Earth. ശേഖരിച്ചത് 2010-05-02.
  5. Sir John Houlton, Bihar, the Heart of India, pp. 127-128, Orient Longmans, 1949.
  6. Wikramanayake, Eric; Eric Dinerstein; Colby J. Loucks; et al. (2002). Terrestrial Ecoregions of the Indo-Pacific: a Conservation Assessment. Island Press; Washington, DC. pp. 321-322
  7. Geography By Yash Pal Singh. ISBN 9788189611859. ശേഖരിച്ചത് 2010-05-02.
  8. "Mineral Resources and Coal Mining". മൂലതാളിൽ നിന്നും 2011-08-15-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 2010-05-03.