ചൗ എൻലായ്

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
ചൗ എൻലായ്
周恩来
Premier Chou En-Lai in the Great Hall of the People's Banquet Hall - DPLA - a40021a8100507bc7a244420481bf488.jpg
1972-ൽ ചൗ എൻലായ്
1st Premier of the People's Republic of China
In office
1 October 1949 – 8 January 1976
Leaderമൗ Zedong
1st vice-premierDong Biwu
ചെൻ യുൻ
ലിൻ Biao
Deng Xiaoping
മുൻഗാമിYan Xishan (as Premier of the Republic of China)
പിൻഗാമിHua Guofeng
Foreign Minister of the People's Republic of China
In office
1 October 1949 – 11 February 1958
PremierHimself
മുൻഗാമിHu Shih
(as the Minister of Foreign Affairs of the Republic of China)
പിൻഗാമിChen Yi
First Vice Chairman of the Communist Party of China
In office
30 August 1973 – 8 January 1976
Chairmanമാവോ സേതൂങ്
മുൻഗാമിലിൻ Biao (1971)
പിൻഗാമിHua Guofeng
Vice Chairman of the Communist Party of China
In office
28 September 1956 – 1 August 1966
ChairmanMao Zedong
2nd Chairman of the National Committee Of the CPPCC
In office
December 1954 – 8 January 1976
Honorary ChairmanMao Zedong
മുൻഗാമിMao Zedong
പിൻഗാമിvacant (1976–1978)
ഡെങ് സിയാഒപിങ്
Personal details
Born(1898-03-05)5 മാർച്ച് 1898
Huai'an, Jiangsu, Qing Empire
Died8 ജനുവരി 1976(1976-01-08) (പ്രായം 77)
Beijing, People's Republic of China
Cause of deathBladder cancer
Political partyCommunist Party of China (1921–1976)
Spouse(s)
(m. 1925)
ChildrenSun Weishi, Wang Shu (both adopted)[1][2]
EducationNankai Middle School, Meiji University
Alma materNankai University
OccupationPolitician
Strategist
Revolutionary
Diplomat
Signature
Websitezhouenlai.people.cn
Military service
Allegiance ചൈന
Branch/servicePeople's Liberation Army Flag of the People's Republic of China.svg People's Liberation Army
Battles/wars
Zhou Enlai
Zhou Enlai (Chinese characters).svg
"Zhou Enlai" in Simplified (top) and Traditional (bottom) Chinese characters
Simplified Chinese周恩来
Traditional Chinese周恩來
Courtesy name
Chinese翔宇

പീപ്പിൾസ് റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ചൈനയുടെ ആദ്യ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്നു ചൗ എൻ ലായ് (ജോ എൻ ലീ). 1949 ഒക്‌ടോബർ മുതൽ 1976 ജനുവരിയിൽ മരിക്കുന്നതുവരെ, ഷൗ ചൈനയുടെ സർക്കാർ തലവനായിരുന്നു. ചെയർമാനായിരുന്ന മാവോ സെതൂങ്ങിന്റെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിച്ച് അദ്ദേഹം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ അധികാരത്തിലെത്താൻ സഹായിച്ചു, പിന്നീട് അതിന്റെ നിയന്ത്രണം ഏകീകരിക്കാനും വിദേശനയം രൂപീകരിക്കാനും ചൈനീസ് സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ വികസിപ്പിക്കാനും സഹായിച്ചു.

1949 മുതൽ 1958 വരെ ചൈനീസ് വിദേശകാര്യ മന്ത്രിയായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. കൊറിയൻ യുദ്ധാനന്തരം പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളുമായി സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വത്തിന് വേണ്ടി വാദിച്ച അദ്ദേഹം 1954-ലെ ജനീവ സമ്മേളനത്തിലും 1955-ലെ ബാൻഡംഗ് കോൺഫറൻസിലും പങ്കെടുക്കുകയും റിച്ചാർഡ് നിക്‌സണിന്റെ 1972-ലെ ചൈനാ സന്ദർശനം സംഘടിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്, തായ്‌വാൻ, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ , ഇന്ത്യ, വിയറ്റ്നാം എന്നിവയുമായുള്ള തർക്കങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച് നയങ്ങൾ രൂപീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം സഹായിച്ചു.

സാംസ്കാരിക വിപ്ലവകാലത്ത് അനഭിലഷണീയരായ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരെ നീക്കം ചെയ്തതിൽനിന്നും ചൗ അതിജീവിച്ചു. മാവോ തന്റെ പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടത്തിനും പ്രത്യയശാസ്ത്ര പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുമായി സമർപ്പിച്ചപ്പോൾ, സാംസ്കാരിക വിപ്ലവത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം സമയത്തും ഭരണകൂടത്തിന്റെ കാര്യങ്ങളുടെ പിന്നിലെ പ്രധാന പ്രേരകശക്തികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു ചൗ. റെഡ് ഗാർഡിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ലഘൂകരിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമങ്ങളും മറ്റുള്ളവരെ അവരുടെ ക്രോധത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമങ്ങളും സാംസ്കാരിക വിപ്ലവത്തിന്റെ പിന്നീടുള്ള ഘട്ടങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തെ വളരെയധികം ജനപ്രിയനാക്കി.

1971-72-ൽ മാവോയുടെ ആരോഗ്യം ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങി. 1971 സെപ്റ്റംബറിൽ ലിൻ ബിയാവോ അപകടത്തിൽ മരിച്ചു. ഈ സംഭവവികാസങ്ങൾക്കിടയിൽ, 1973-ൽ 10-ആം കേന്ദ്ര കമ്മിറ്റി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ആദ്യ വൈസ് ചെയർമാന്റെ ഒഴിവുള്ള സ്ഥാനത്തേക്ക് ചൗവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും അതുവഴി മാവോയുടെ പിൻഗാമിയായി (ലിയു ഷാവോക്കിക്കും ലിൻ ബിയാവോയ്ക്കും ശേഷം അങ്ങനെ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെ വ്യക്തി) നിയുക്തനായി. ചൈനയുടെ നേതൃത്വത്തെച്ചൊല്ലി മാവോയുടെ അവസാന ഭാര്യ ജിയാങ് ക്വിങ്,ചാങ് ചിങ്‌ക്വിയാവോ, യാവൊ വെന്യുവാൻ, വാങ് ഹോങ്‌വെൻ എന്നിവർ ഉൾപ്പെട്ട ഗ്യാങ്ങ് ഓഫ് ഫോർ[3] ) എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിഭാഗത്തിനെതിരെ ആഭ്യന്തരമായി പോരാടി. 1975 ജനുവരി 13-ന് 4-ആമത് നാഷണൽ പീപ്പിൾസ് കോൺഗ്രസിന്റെ ആദ്യ യോഗത്തിൽ അദ്ദേഹം ഗവൺമെന്റ് വർക്ക് റിപ്പോർട്ട് അവതരിപ്പിച്ചു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം വൈദ്യചികിത്സയ്ക്കായി പോയി, ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹം മരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം ബെയ്ജിംഗിൽ സൃഷ്ടിച്ച പ്രകോപനം 1976 ലെ ടിയാനൻമെൻ സംഭവത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ചൗവിന് ശേഷം ഹുവ ഗുഫെംഗ് ഫസ്റ്റ് വൈസ് ചെയർമാനും നിയുക്ത പിൻഗാമിയുമായി വന്നെങ്കിലും, ചൗവിന്റെ സഖ്യകക്ഷിയായ ഡെങ് സിയാഒപിങ് ഗാംഗ് ഓഫ് ഫോറിനെ രാഷ്ട്രീയമായി മറികടക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. 1978-ഓടെ ഹുവയുടെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്ത് ഡെങ് സിയാഒപിങ് പരമാധികാര നേതാവായി.

ആദ്യകാല ജീവിതം[തിരുത്തുക]

1898 മാർച്ച് 5-ന് ജാങ്സൂ പ്രവിശ്യയിലെ ഹുവായാനിലാണ് എൻലായ് ജനിച്ചത്. ഷെജിയാങ് പ്രവിശ്യയിലെ ഷാവോക്‌സിംഗിൽ നിന്നുള്ളവരാണ് ചൗ കുടുംബം. ചിങ് രാജവംശത്തിന്റെ അവസാന കാലത്ത്, ചൗ പോലുള്ള കുടുംബങ്ങളുള്ള പ്രദേശമായി ഷാവോക്‌സിംഗ് പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു, അവരുടെ അംഗങ്ങൾ തലമുറതലമുറയായി സർക്കാർ ഗുമസ്തന്മാരായി(師爷, ഷിയേ) ജോലി ചെയ്തു.[4] സിവിൽ സർവീസിൽ ഉയർന്ന തസ്തികകൾ ലഭിക്കാനായി ഈ കുടുംബങ്ങളിലെ പുരുഷന്മാർക്ക് പലപ്പോഴും സ്ഥലം മാറേണ്ടി വന്നു, ചിങ് രാജവംശത്തിന്റെ അവസാന വർഷങ്ങളിൽ, ചൗ എൻ ലായിയുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖ ഹുവായാനിലേക്ക് താമസം മാറി. എന്നിരുന്നാലും, ഈ മാറ്റത്തിനു ശേഷവും, കുടുംബം ഷാവോക്‌സിംഗിനെ അവരുടെ നാടായി കരുതിവന്നു.

Zhou Enlai (1912)

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. 周恩來的一個鮮為人知的義子王戍. People.com.cn (Renminwang) (ഭാഷ: ചൈനീസ്).
  2. 李鵬新書:有人傳我是周總理養子這不正確. Xinhua News Zhejiang (ഭാഷ: ചൈനീസ്). 30 June 2014. മൂലതാളിൽ നിന്നും 9 July 2014-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  3. "Yao Wenyuan". The Economist. ISSN 0013-0613. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2016-06-23-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 2016-05-22.
  4. Lee 7
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ചൗ_എൻലായ്&oldid=3688162" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്