ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

കിഷോർ മഹ്ബൂബാനി

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
കിഷോർ മഹ്ബൂബാനി
Kishore Mahbubani
2011-ൽ വേൾഡ് എക്കണോമിക് ഫോറം വാർഷിക യോഗത്തിൽ കിഷോർ മഹ്ബൂബാനി
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ സിംഗപ്പൂരിന്റെ സ്ഥിരം പ്രതിനിധി
പദവിയിൽ
1998–2004
മുൻഗാമിബിലഹാരി കൗസിക്കൻ
പിൻഗാമിവാനു ഗോപാല മേനോൻ
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭാ സുരക്ഷാ കൗൺസിൽ അധ്യക്ഷൻ
പദവിയിൽ തുടരുന്നു
ചുമതലയേറ്റത്
ജനുവരി 2001 – മെയ് 2002
മുൻഗാമിസെർജി ലാവ്റോവ്
പിൻഗാമിഹബീബ് ബെൻ യാഹിയ
പദവിയിൽ
1984–1989
മുൻഗാമിടോമി കോ
പിൻഗാമിചാൻ ഹെങ് ചി
വ്യക്തിഗത വിവരങ്ങൾ
ജനനം (1948-10-24) ഒക്ടോബർ 24, 1948 (age 77) വയസ്സ്)
സിംഗപ്പൂർ
ദേശീയതസിംഗപ്പൂർ
പങ്കാളി(s)ഗ്രെച്ചൻ ലിയു (1984-ൽ വിവാഹബന്ധം വേർപെടുത്തി), ആനി കിംഗ് മാർക്കി
കുട്ടികൾ3
അൽമ മേറ്റർനാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സിംഗപ്പൂർ, ദൽഹൗസി യൂണിവേഴ്സിറ്റി
ജോലിനയതന്ത്രജ്ഞൻ, അക്കാദമിക് വിദഗ്ദ്ധൻ, എഴുത്തുകാരൻ

ഒരു പ്രമുഖ സിംഗപ്പൂർ നയതന്ത്രജ്ഞനും, അക്കാദമിക് വിദഗ്ദ്ധനും, എഴുത്തുകാരനുമാണ് കിഷോർ മഹ്ബൂബാനി (Kishore Mahbubani; ജനനം: 24 ഒക്ടോബർ 1948). സിംഗപ്പൂർ വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയത്തിൽ 33 വർഷത്തോളം സേവനമനുഷ്ഠിച്ച അദ്ദേഹം 1984-1989, 1998-2004 കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ സിംഗപ്പൂരിന്റെ സ്ഥിരം പ്രതിനിധിയായും, 2001 ജനുവരിയിലും 2002 മെയ് മാസത്തിലും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭാ സുരക്ഷാ കൗൺസിലിന്റെ അധ്യക്ഷനായും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.

2004 മുതൽ 2017 വരെ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സിംഗപ്പൂരിലെ 'ലീ കുവാൻ യൂ സ്കൂൾ ഓഫ് പബ്ലിക് പോളിസിയുടെ' (LKY School of Public Policy) സ്ഥാപക ഡീനായി അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു. നിലവിൽ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സിംഗപ്പൂരിലെ ഏഷ്യ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ డిസ്റ്റിംഗ്വിഷ്ഡ് ഫെലോ ആയി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം.

ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും

[തിരുത്തുക]

1948 ഒക്ടോബർ 24-ന് സിംഗപ്പൂരിലാണ് മഹ്ബൂബാനി ജനിച്ചത്. ഇന്ത്യാ വിഭജന കാലത്ത് സിന്ധ് പ്രവിശ്യയിൽ നിന്ന് സിംഗപ്പൂരിലേക്ക് കുടിയേറിയ ഒരു സിന്ധി ഹിന്ദു കുടുംബത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം.[1] തഞ്ചോങ് കാത്തോങ് ടെക്നിക്കൽ സ്കൂളിലും സെന്റ് ആൻഡ്രൂസ് സെക്കൻഡറി സ്കൂളിലുമായിരുന്നു പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം.

1967-ൽ പ്രസിഡന്റ്സ് സ്കോളർഷിപ്പ് ലഭിച്ച അദ്ദേഹം അന്നത്തെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സിംഗപ്പൂരിൽ (ഇപ്പോഴത്തെ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സിംഗപ്പൂർ) ഉപരിപഠനത്തിന് ചേർന്നു. 1971-ൽ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിൽ ഒന്നാം ക്ലാസ്സോടെ ബിരുദം (BA First Class Honours) നേടിയ ശേഷം വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയത്തിൽ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. പിന്നീട് കാനഡയിലെ ദൽഹൗസി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും (MA) കരസ്ഥമാക്കി. 1995-ൽ ദൽഹൗസി യൂണിവേഴ്സിറ്റി അദ്ദേഹത്തിന് ഓണററി ഡോക്ടറേറ്റ് നൽകി ആദരിച്ചു. 1991–1992 കാലഘട്ടത്തിൽ ഹാർവാർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ സെന്റർ ഫോർ ഇന്റർനാഷണൽ അഫയേഴ്സിൽ ഫെലോ ആയിരുന്നു.

ഔദ്യോഗിക ജീവിതം

[തിരുത്തുക]

പൊതുസേവനവും നയതന്ത്ര കരിയറും

[തിരുത്തുക]

1971-ൽ സിംഗപ്പൂർ വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയത്തിൽ (MFA) ഫോറിൻ സർവീസ് ഓഫീസറായി ചേർന്നുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം തൻ്റെ നയതന്ത്ര ജീവിതം ആരംഭിച്ചു. കംബോഡിയ, മലേഷ്യ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലെ സിംഗപ്പൂർ എംബസികളിൽ അദ്ദേഹം വിവിധ പദവികൾ വഹിച്ചു. കംബോഡിയയിൽ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം രൂക്ഷമായിരുന്ന 1973-74 കാലഘട്ടത്തിൽ അത്യന്തം അപകടകരമായ അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് അദ്ദേഹം അവിടെ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചത്.

1993 മുതൽ 1998 വരെ വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയത്തിലെ പെർമനന്റ് സെക്രട്ടറിയായി അദ്ദേഹം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. പിന്നീട് രണ്ടുതവണ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ സിംഗപ്പൂരിന്റെ സ്ഥിരം പ്രതിനിധിയായി നിയമിതനായി. ഇതിൽ രണ്ടാമത്തെ ടേമിൽ, 2001 ജനുവരിയിലും 2002 മെയ് മാസത്തിലും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭാ സുരക്ഷാ കൗൺസിലിന്റെ അധ്യക്ഷനായി അദ്ദേഹം ചുമതലവഹിച്ചു.

അക്കാദമിക് രംഗം

[തിരുത്തുക]

33 വർഷത്തെ നയതന്ത്ര സേവനത്തിന് ശേഷം 2004-ൽ അദ്ദേഹം അക്കാദമിക് രംഗത്തേക്ക് മാറി. നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സിംഗപ്പൂരിൽ 'ലീ കുവാൻ യൂ സ്കൂൾ ഓഫ് പബ്ലിക് പോളിസിയുടെ' (LKY School) പ്രഥമ ഡീനായി അദ്ദേഹം ചുമതലയേറ്റു. അതോടൊപ്പം പബ്ലിക് പോളിസി പ്രാക്ടീസ് പ്രൊഫസറായും പ്രവർത്തിച്ചു. 2017-ൽ അദ്ദേഹം ഡീൻ പദവിയിൽ നിന്ന് പടിയിറങ്ങി.

ഡീൻ ആയിരുന്ന കാലയളവിന്റെ അവസാന മാസങ്ങളിൽ ചില വിവാദങ്ങൾ ഉടലെടുത്തിരുന്നു. ലീ കുവാൻ യൂ സ്കൂളിലെ സീനിയർ അധ്യാപകനായിരുന്ന ഡോ. ഹുവാങ് ജിംഗ് വിദേശ രാജ്യത്തിന്റെ സ്വാധീന ഏജന്റാണെന്ന് ആരോപിച്ച് സിംഗപ്പൂർ സർക്കാർ നാടുകടത്തിയത് സ്കൂളിന് തിരിച്ചടിയായി. കൂടാതെ, സിംഗപ്പൂർ വിദേശനയത്തെക്കുറിച്ച് ദി സ്റ്റ്രെയിറ്റ്സ് ടൈംസിൽ (The Straits Times) അദ്ദേഹം എഴുതിയ ലേഖനം മുതിർന്ന നയതന്ത്രജ്ഞനായ ബിലഹാരി കൗസിക്കൻ, നിയമമന്ത്രി കെ. ഷൺമുഖം എന്നിവരിൽ നിന്ന് കടുത്ത വിമർശനം നേരിട്ടു. വലിയ ശക്തികളെ നേരിടുമ്പോൾ ചെറിയ രാജ്യങ്ങൾ കൂടുതൽ ജാഗ്രത പാലിക്കണമെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദത്തെ അവർ എതിർത്തു. തുടർന്നാണ് 2017 ഡിസംബറിൽ അദ്ദേഹം രാജി പ്രഖ്യാപിച്ചത്.

നിലവിൽ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സിംഗപ്പൂരിലെ ഏഷ്യ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ (ARI) ഡിസ്റ്റിംഗ്വിഷ്ഡ് ഫെലോ ആയി പ്രവർത്തിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം. 2024 ഒക്ടോബറിൽ റവാണ്ടയിലെ കിഗാലി ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആഫ്രിക്കൻ സ്കൂൾ ഓഫ് ഗവേണൻസിന്റെ (ASG) ഭരണസമിതി അംഗമായും അദ്ദേഹം നിയമിതനായി.

ബോർഡ് അംഗത്വങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]

സിംഗപ്പൂരിലെയും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലെയും നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും ഉപദേശക സമിതികളിൽ അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്:

  • യേൽ പ്രസിഡന്റ്സ് കൗൺസിൽ ഓൺ ഇന്റർനാഷണൽ ആക്ടിവിറ്റീസ്
  • അസോസിയേഷൻ ഓഫ് പ്രൊഫഷണൽ സ്കൂൾസ് ഓഫ് ഇന്റർനാഷണൽ അഫയേഴ്സ്
  • ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഗ്ലോബൽ അഡ്വൈസറി കൗൺസിൽ
  • ബൊക്കോണി യൂണിവേഴ്സിറ്റി അന്താരാഷ്ട്ര ഉപദേശക സമിതി
  • വേൾഡ് മൈൻഡ്സ് (WORLD.MINDS) എക്സിക്യൂട്ടീവ് അഡ്വൈസറി ബോർഡ്

എഴുത്തും ചിന്തകളും

[തിരുത്തുക]

പാശ്ചാത്യ-ഏഷ്യൻ നയതന്ത്ര വീക്ഷണങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]

പാശ്ചാത്യ ആധിപത്യത്തിന്റെ തകർച്ചയും ഏഷ്യൻ ശക്തികളുടെ (പ്രത്യേകിച്ച് ചൈനയുടെയും ഇന്ത്യയുടെയും) പുനരുത്ഥാനവും പ്രവചിക്കുന്ന സുപ്രധാന ഏഷ്യൻ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ ചിന്തകരിലൊരാളാണ് മഹ്ബൂബാനി.

  • മാർച്ച് ടു മോഡേണിറ്റി (March to Modernity): തൻ്റെ The New Asian Hemisphere എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ മൂല്യങ്ങളായ സ്വതന്ത്ര വിപണി, ശാസ്ത്രവും സാങ്കേതികവിദ്യയും, മെരിറ്റോക്രസി, പ്രാഗ്മാറ്റിസം, നിയമവാഴ്ച, വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവ സ്വീകരിച്ച് മുന്നേറുന്നതിനെ അദ്ദേഹം 'മാർച്ച് ടു മോഡേണിറ്റി' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
  • യു.എസ്.-ചൈന ബന്ധം: ചൈനയുടെ വളർച്ചയെ തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിന് പകരം യു.എസ്. തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കണമെന്നും, ആഗോളതലത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രായോഗികമായ സഹകരണത്തിന് തയ്യാറാകണമെന്നും അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു.

പ്രധാന പുസ്തകങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]

അന്താരാഷ്ട്ര വിഷയങ്ങളിൽ നിരവധി പ്രബന്ധങ്ങളും ലേഖനങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും അദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്:

  • Can Asians Think? Understanding the Divide Between East and West (2001)
  • Beyond the Age of Innocence: Rebuilding Trust Between America and the World (2005)
  • The New Asian Hemisphere: The Irresistible Shift of Global Power to the East (2008)
  • The Great Convergence: Asia, the West, and the Logic of One World (2013)
  • Can Singapore Survive? (2015)
  • The ASEAN Miracle: A Catalyst for Peace (2017)
  • Has the West Lost It? A Provocation (2018)
  • Has China Won?: The Chinese Challenge to American Primacy (2020)
  • The Asian 21st Century (2022)
  • Living the Asian Century: An Undiplomatic Memoir (2024)

പുരസ്കാരങ്ങളും അംഗീകാരങ്ങളും

[തിരുത്തുക]
  • **1998:** സിംഗപ്പൂർ സർക്കാരിന്റെ പബ്ലിക് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ മെഡൽ (സ്വർണ്ണം).
  • **2004:** ഫോറിൻ പോളിസി അസോസിയേഷൻ മെഡൽ (Foreign Policy Association Medal, New York).
  • **2005, 2010, 2011:** ഫോറിൻ പോളിസി മാസികയുടെ ലോകത്തിലെ മികച്ച 100 ആഗോള ചിന്തകരുടെ (Top Global Thinkers) പട്ടികയിൽ ഇടം നേടി.
  • **2014:** പ്രോസ്പെക്ട് (Prospect) മാസികയുടെ മികച്ച 50 ലോക ചിന്തകരിൽ ഒരാളായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
  • **2019:** അമേരിക്കൻ അക്കാദമി ഓഫ് ആർട്സ് ആൻഡ് സയൻസസിലേക്ക് ഒണററി ഇന്റർനാഷണൽ മെമ്പറായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.

അവലംബം

[തിരുത്തുക]
  1. ↑ Mahbubani, Kishore (2024). Living the Asian Century: An Undiplomatic Memoir. PublicAffairs.

പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ

[തിരുത്തുക]
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=കിഷോർ_മഹ്ബൂബാനി&oldid=4649150" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്