കരോളിൻ പോർകോ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
കരോളിൻ പോർകോ
ജനനം (1953-03-06) മാർച്ച് 6, 1953 (പ്രായം 67 വയസ്സ്)
ബ്രോൺസ്, ന്യൂ യോർക്ക്, U.S.
ദേശീയതഅമേരിക്കൻ
മേഖലകൾപ്ലാനറ്ററി സയൻസ്
ഇമേജിംഗ് സയൻസ്
സ്ഥാപനങ്ങൾകാസിനി ഇമേജിംഗ് സെൻട്രൽ ലബോറട്ടറി ഫോർ ഓപ്പറേഷൻസ്, ബോൾഡറിലെ കൊളറാഡോ സർവ്വകലാശാല
ബിരുദംകാലിഫോർണിയ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജി
സ്റ്റോണി ബ്രൂക്ക് സർവകലാശാല
ഡോക്ടറേറ്റിനുള്ള ഉപദേശകൻപീറ്റർ ഗോൾഡ്‌റിച്ച്
അറിയപ്പെടുന്നത്Leader of Cassini Imaging Team; Discoveries about Saturn system ; Member of Voyager Imaging Team; Expert in Planetary rings and Enceladus; The Day the Earth Smiled; Science communicator & public speaker; Film consultant
പ്രധാന പുരസ്കാരങ്ങൾPorco asteroid; Lennart Nilsson Award (2009); AAS Carl Sagan Medal (2010); Caltech Distinguished Alumni Award (2011); Time 25 Most Influential People in Space (2012)

അമേരിക്കൻ പ്ലാനെറ്ററി സയന്റിസ്റ്റ് ആയ കരോളിൻ പോർകോ സൗരയൂഥത്തെ കുറിച്ചുള്ള പഠനമാണ് നടത്തിവരുന്നത്. യുറാനസ്, ശനി, നെപ്റ്റ്യൂൺ, വ്യാഴം എന്നീ ഗ്രഹങ്ങളിലേയ്ക്കുള്ള സഞ്ചാര ലക്ഷ്യത്തിന് വേണ്ടി1980 മുതൽ തുടക്കം കുറിച്ചതിൽ പ്രവർത്തിച്ചു വരുന്നു. 2017 സെപ്തംബർ 15 ന് ശനി ഗ്രഹത്തിലേയ്ക്ക് വിക്ഷേപണം ചെയ്ത കാസ്സിനി എന്ന ബഹിരാകാശപേടകത്തിന്റെ അണിയറയിൽ ഇമേജിങ് സയന്റിസ്റ്റുകളുടെ ടീമിനെ കരോളിൻ പോർകോ നയിച്ചിരുന്നു.[1] ശനി ഗ്രഹത്തിന്റെ മുകളിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വച്ച് കാസ്സിനി കത്തിനശിക്കുകയുണ്ടായി. [2]ശനിയുടെ ആറാമത്തെ വലിയ ഉപഗ്രഹമായ എൻസിലാഡസ്, പ്ലാനെറ്ററി റിങ്സ് എന്നിവയിൽ കരോളിൻ പ്രഗല്ഭയാണ്.

കരിയർ[തിരുത്തുക]

വോയേജർ[തിരുത്തുക]

1983 അവസാനത്തോടെ ഡോ. പോർകോ അരിസോണ സർവകലാശാലയിലെ പ്ലാനറ്ററി സയൻസസ് വിഭാഗത്തിൽ ചേർന്നു; അതേ വർഷം തന്നെ വോയേജർ ഇമേജിംഗ് ടീമിൽ അംഗമായി. 1986-ൽ യുറാനസുമായും 1989-ൽ നെപ്റ്റ്യൂണുമായും നടത്തിയ വോയേജർ 2 കൂടിക്കാഴ്‌ചകളിൽ സജീവ പങ്കാളിയായിരുന്നു അവർ. നെപ്റ്റ്യൂൺ സമാഗമം വോയേജർ ഇമേജിംഗ് ടീമിനുള്ളിൽ റിംഗ്സ് വർക്കിംഗ് ഗ്രൂപ്പിനെ നയിച്ചു.

ഒരു യുവ വോയേജർ ശാസ്ത്രജ്ഞയെന്ന നിലയിൽ, വിചിത്രമായ റിംഗ്‌ലെറ്റുകളുടെ സ്വഭാവവും ശനിയുടെ വലയങ്ങളിൽ വോയേജർ കണ്ടെത്തിയ "സ്‌പോക്കുകളും" ആദ്യമായി വിവരിച്ച വ്യക്തിയാണ് അവർ. വോയേജർ കണ്ടെത്തിയ ഉപഗ്രഹങ്ങളായ കോർഡെലിയയും ഒഫെലിയയും പുറത്തുനിന്നുള്ള യുറേനിയൻ വലയങ്ങൾ മേയിക്കുന്ന സംവിധാനം വ്യക്തമാക്കുന്നതിനും കൂടാതെ വോയേജർ കണ്ടെത്തിയ ഗലാറ്റിയ ചന്ദ്രൻ നെപ്റ്റ്യൂണിന്റെ വലയങ്ങൾ വളയുന്നതിന് ഒരു വിശദീകരണം നൽകുന്നു. വോയേജർ 1 ബഹിരാകാശ പേടകത്തിനൊപ്പം 'ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഛായാചിത്രം' എടുക്കാനുള്ള ആശയത്തിന്റെ സഹസ്ഥാപകയായിരുന്നു അവർ. 1990-ൽ ഭൂമിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ ഇളം നീല ഡോട്ട് ചിത്രം ഉൾപ്പെടെ ആ ചിത്രങ്ങളുടെ ആസൂത്രണം, രൂപകൽപ്പന, നിർവ്വഹണം എന്നിവയിൽ പങ്കെടുത്തു.[3]

കാസ്സിനി-ഹ്യൂജെൻസ്[തിരുത്തുക]

1990 നവംബറിൽ, പോർസിനോ ഇമേജിംഗ് ടീമിന്റെ നേതാവായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. കാസിനി-ഹ്യൂഗൻസ് മിഷൻ, ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ദൗത്യം ശനിയെ ചുറ്റുന്ന ഭ്രമണപഥത്തിൽ വിജയകരമായി സ്ഥാപിക്കുകയും അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഹ്യൂജൻസ് അന്വേഷണം ശനിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉപഗ്രഹമായ ടൈറ്റാനിലേക്ക് വിന്യസിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ദൗത്യം ആയിരുന്നു.[4] അവർ കാസ്സിനി ഇമേജിംഗ് സയൻസ് പരീക്ഷണത്തിനായുള്ള അപ്‌‌ലിങ്ക്, ഡൗൺ‌ലിങ്ക് പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കേന്ദ്രവും കാസിനി ഇമേജുകൾ‌ പൊതുജനങ്ങൾ‌ക്ക് റിലീസ് ചെയ്യുന്നതിനായി പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുന്ന സ്ഥലവും കൂടിയായ കാസിനി ഇമേജിംഗ് സെൻട്രൽ ലബോറട്ടറി ഫോർ ഓപ്പറേഷൻസ് (സിക്ലോപ്സ്) ഡയറക്ടർ കൂടിയാണ്.[5]കൊളറാഡോയിലെ ബൗൾഡറിലെ സ്പേസ് സയൻസ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ഭാഗമാണ് സിക്ലോപ്സ്.

നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദൗത്യത്തിനിടയിൽ, പോർക്കോയും സംഘവും ശനിയുടെ ഏഴ് ഉപഗ്രഹങ്ങളെ കണ്ടെത്തി. മെത്തോൺ, പല്ലെൻ, [6] പോളിഡ്യൂസ്, [7] ഡാഫ്‌നിസ്, [8] ആന്തെ, [9] എഗിയോൺ, [10] ബാഹ്യ ബി വളയത്തിൽ ഒരു ചെറിയ മൂൺലെറ്റ്. [11]അറ്റ്ലസ്, ജാനസ്, എപ്പിമെത്തിസ് (സാറ്റേനിയൻ കോ-ഓർബിറ്റലുകൾ), പല്ലെൻ എന്നിവയുടെ ഭ്രമണപഥങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന നിരവധി പുതിയ വലയങ്ങളും അറ്റ്ലസും എഫ് റിംഗും തമ്മിലുള്ള ഒരു ഡിഫ്യൂസ് വലയം, ശനിയുടെ വലയങ്ങളിലെ പല വിടവുകളിലും പുതിയ വലയങ്ങൾ എന്നിവയും അവർ കണ്ടെത്തി.[12]

ശനിയുടെ വളയങ്ങളിൽ പ്രത്യേക സവിശേഷതകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് ശനിയുടെ പ്രതലത്തിനുള്ളിലെ ശബ്ദ ഇൻസുലേഷനുകളാണ് ഉത്തരവാദിയെന്ന് പോർക്കോയും മാർക്ക് മാർലിയും 1993-ൽ നടത്തിയ പ്രവചനം 2013-ൽ കാസ്സിനി ഡാറ്റ സ്ഥിരീകരിച്ചു.[13][14]ഈ സ്ഥിരീകരണം, ആതിഥേയ ഗ്രഹത്തിനുള്ളിലെ ഓസിലേറ്ററി ചലനങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഗ്രഹ വളയങ്ങൾക്ക് ഭൂകമ്പമാപിനി പോലെ പ്രവർത്തിക്കാമെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു. ശനിയുടെ ആന്തരിക ഘടനയിൽ പുതിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ നൽകണം. അത്തരം ആന്ദോളനങ്ങൾ സൂര്യനിലും[15] മറ്റ് നക്ഷത്രങ്ങളിലും ഉണ്ടെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.[16]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. "Cassini Imaging Team Science Results". CICLOPS. Retrieved 2012-01-06.
  2. "Cassini Solstice Mission: Team Members". JPL. Retrieved 2013-04-03.
  3. Sagan, C. (1997). Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space. Ballantine Books. ISBN 978-0-345-37659-6.
  4. "Cassini Solstice Mission: Team Members". JPL. ശേഖരിച്ചത് 2013-04-03.
  5. "Cassini Imaging Team Science Results". CICLOPS. ശേഖരിച്ചത് 2012-01-06.
  6. Porco, C. C. (2004). "S/2004 S 1 and S/2004 S 2". IAU Circular. 8389: 1. Bibcode:2004IAUC.8389....1P. മൂലതാളിൽ നിന്നും March 27, 2012-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  7. Porco, C. C. (2004). "Satellites and Rings of Saturn". IAU Circular. 8432: 1. Bibcode:2004IAUC.8432....1P.
  8. Porco, C. C. (2004). "S/2005 S 1". IAU Circular. 8524: 1. Bibcode:2004IAUC.8524....1P. മൂലതാളിൽ നിന്നും March 27, 2012-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  9. Porco, C. C. (2007). "S/2007 S 4". IAU Circular. 8857: 1. Bibcode:2007IAUC.8857....2P.
  10. Porco, C. C. (2009). "S/2008 S 1". IAU Circular. 9023: 1. Bibcode:2009IAUC.9023....1P.
  11. Porco, C. C. (2009). "S/2009 S 1". IAU Circular. 9091: 1. Bibcode:2009IAUC.9091....1P.
  12. Porco, C. C. (February 2005). "Cassini Imaging Science: Initial Results on Saturn's Rings and Small Satellites". Science. 307 (5713): 1226–1236. Bibcode:2005Sci...307.1226P. CiteSeerX 10.1.1.368.2642. doi:10.1126/science.1108056. PMID 15731439.
  13. Hedman, M. M.; Nicholson, P. D. (2013). "Kronoseismology: Using density waves in Saturn's C ring to probe the planet's interior". The Astronomical Journal. 146 (1): 12. arXiv:1304.3735. Bibcode:2013AJ....146...12H. doi:10.1088/0004-6256/146/1/12.
  14. Marley, M. S.; Porco, C. C. (1993). "Planetary Acoustic Mode Seismology: Saturn's Rings". Icarus. 106 (2): 508–524. Bibcode:1993Icar..106..508M. doi:10.1006/icar.1993.1189.
  15. Hiremath, K. M. (2012). Seismology of the Sun: Inference of Thermal, Dynamic and Magnetic Field Structures of the Interior. Springer Series on Atomic, Optical, and Plasma Physics. 76. pp. 317–341. arXiv:1210.0467. doi:10.1007/978-3-642-38167-6_19. ISBN 978-3-642-38166-9.
  16. "Astroseismology". National Optical Astronomy Observatory. March 26, 1996. ശേഖരിച്ചത് 2013-05-07.

പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]


"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=കരോളിൻ_പോർകോ&oldid=3306439" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്