കനോ സ്കൂൾ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
Birds and Flowers of Spring and Summer, Kanō Einō

കാനോ സ്കൂൾ ( 狩 野 派 കനോ-ഹെ ) ജാപ്പനീസ് ചിത്രകലയിലെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ സ്കൂളുകളിൽ ഒന്നാണ്. പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ 1868 ൽ ആരംഭിച്ച മീജി കാലഘട്ടം വരെ അക്കാലത്ത് സ്കൂൾ പല ശാഖകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കനോ കുടുംബം നിരവധി തലമുറകളിലൂടെ വലിയ കലാകാരന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. സ്കൂളിലെ വർക്ക്ഷോപ്പുകളിൽ പരിശീലനം നേടാൻ അനേകം ആർടിസ്റ്റുകളെ ചേർത്തിരുന്നു. ചില കലാകാരന്മാർ കുടുംബത്തിൽ തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും തങ്ങളുടെ പേരുകൾ മാറ്റുകയും മറ്റു ചിലരെ ദത്തെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ജാപ്പനീസ് ആർട്ട് റോബർട്ട് ട്രീറ്റ് പേയിൻ എന്ന ചരിത്രകാരൻ പറയുന്നത്, "ഒരേതലമുറയിലുള്ളവരെല്ലാം തന്നെ നിരനിരയായി അനേകം പ്രതിഭകളെ സൃഷ്ടിച്ചു. മറ്റൊരു കുടുംബത്തിൽ ഇത് കണ്ടെത്താൻ പ്രയാസമാണ്". [1]

ചൈനീസ് ചിത്രകലയിൽനിന്നു പുതുക്കപ്പെട്ട സ്വാധീനം പ്രതിഫലിപ്പിച്ചാണ് സ്കൂൾ ആരംഭിച്ചത്. എന്നാൽ ജാപ്പനീസ് പാരമ്പര്യങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ആഭിജാത്യ കോട്ടകളെ അലങ്കരിക്കാനുള്ള വലിയ പാനലുകളുടെ രൂപത്തിൽ ചൈനീസ് ശൈലികളിൽ മോണോക്രോം ബ്രഷ് ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇത് ഷോഗണേറ്റ് പിന്തുണച്ചിരുന്നു, ഒരു ഔദ്യോഗിക കലാരൂപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ഇത് ഉപകരിച്ചു , "പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചിത്രകലയുടെ പഠിപ്പിക്കൽ തന്നെ കുത്തകാവകാശം ആയി മാറി." [2] പണ്ഡിതർ-ബ്യൂറോക്രാറ്റുകളാൽ ചൈനയിലെ സാഹിത്യ ചിത്രരചനയെ ആകർഷിച്ചു. എന്നാൽ കാനോ ചിത്രകാരന്മാർ തികച്ചും പ്രൊഫഷണൽ കലാകാരന്മാരായിരുന്നു. വിജയകരമായ ഫലം ലഭിച്ചവർ, കുടുംബ വർക്ക്ഷോപ്പിൽ ഔപചാരിക പരിശീലനം ലഭിച്ചവർ, യൂറോപ്യൻ ചിത്രകാരന്മാർക്ക് നവോത്ഥാനത്തിന്റെയും ബറോക്കിന്റെയും യൂറോപ്യൻ പെയിന്റിംഗുകൾ സമാനമായ രീതിയിൽ ആയിരുന്നു.[3] അവർ ശ്രേഷ്ഠതയുള്ള ഷോഗൺസിനും ചക്രവർത്തിമാർക്കും വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചു, വിവിധങ്ങളായ ശൈലികൾ, വിഷയങ്ങൾ, ഫോർമാറ്റുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുത്തി. തുടക്കത്തിൽ നൂതനമായ, പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ, മമൊമോയമ കാലഘട്ടത്തിന്റെ (1573-1614) പുതിയ തരത്തിലുള്ള ചിത്രീകരണത്തിനായി വലിയ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ കാണിച്ചിരുന്നു. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ഈ കലാകാരന്മാരുടെ കലാപരിപാടികൾ യാഥാസ്ഥിതികവും അക്കാദമികവുമായ സമീപനമായിരുന്നു.

Pair of screens with tigers scared by a storm-dragon by Kanō Sanraku, 17th century, each 1.78 × 3.57 metres.[4]

ആദ്യകാലം[തിരുത്തുക]

Zhou Maoshu Appreciating Lotuses
A hanging scroll painted by Kanō Masanobu

വളരെ കാലം ജീവിച്ചിരുന്ന കാനോ മസനോബു (1434-1530) ആണ് ഈ വിദ്യാലയം സ്ഥാപിച്ചത്. മസനോബു ഒരു സമുറായിയും, അമച്വർ അമച്വർ ആയ കാഗനോബുവിന്റെ മകനായിരുന്നു. [5] 1467-ൽ മിഡ് കരിയറിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചൈന സന്ദർശിച്ചിരുന്ന ചൈനീസ് സ്വാധീനത്തിന്റെ പുനരുദ്ധാരണത്തിന്റെ നേതാവായിരുന്ന സെഷുവിന്റെ (1420-1506) സമകാലികനായാണ് മസനോബു (1420-1506) അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. സെഷു ഷുബുന്റെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കാം ആയിരിക്കാം എന്നു കരുതുന്നു. ഏകദേശം സെഷൂ 1414 (ഒരു പരിശീലകനായും), 1465, ജാപ്പനീസ് പെയിന്റിംഗിൽ ചൈനീസ് ആദർശപരമായ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ പുനരുജ്ജീവനത്തിൽ മറ്റൊരു പ്രധാന വ്യക്തിയായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.[6] ഷൂബുൻ ശൈലിയിൽ മസനോബു തന്റെ കലാജീവിതം ആരംഭിച്ചു. 1463 മുതൽ 1493 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലാണ് അദ്ദേഹം രചിച്ചത്. മുറാമചി ഗവൺമെൻറ് അദ്ദേഹത്തെ ദർബാർ കലാകാരനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിൽ ഒരു ചൈനീസ് ശൈലിയിൽ ലാൻഡ്സ്കേപ്പ് പെയിന്റിംഗുകളിൽ ഇങ്ക് വാഷ് പെയിന്റിംഗ് കൂടാതെ പക്ഷികളുടെയും പൂക്കളുടെയും പെയിന്റിംഗുകളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഒരു വലിയ സ്ക്രീനിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഡെയ്തുകു-ജിയുടെ ഉപക്ഷേത്രമായ ഷിൻജു-ആൻ മഞ്ഞുമൂടിയ പ്രകൃതി ദൃശ്യത്തിൽ ഒരു കൊക്ക്‌ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ ചിത്രം അദ്ദേഹത്തിൻറെ കൈവിരുതിൻറെ കുറച്ച് അതിജീവിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിലൊന്നാണ്. [7] മസനോബുവിന്റെ ചൈനീസ് ശൈലി ഴൗ മൗഷു ക്യുഷു നാഷണൽ മ്യൂസിയത്തിൽ ലോട്ടസസിനെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നു (ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ട ഇടത്). ഇത് ജപ്പാനിലെ ഒരു ദേശീയ നിധിയായി സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

ചിത്രശാല[തിരുത്തുക]

Chao Fu and his Ox, Chinese-style ink wash scroll by Kanō Eitoku in the Daitoku-ji, Kyoto, late 16th century.[8]

ഇവയും കാണുക[തിരുത്തുക]

Notes[തിരുത്തുക]

  1. Paine, 177–178, 177 quoted
  2. Paine, 177–178; Watson, 353 (quoted)
  3. Paine, 177–178
  4. Analysed at Watson, 44; following Chinese convention, the smaller female tiger has spots.
  5. Paine, 178
  6. Paine, 166–167, 170–173
  7. Paine, 178–179 (screen illustrated)
  8. Described by Paine, 188

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  • "Masters of Mercy", Smithsonian, Sackler Gallery. Online exhibition Masters of Mercy
  • Paine, Robert Treat, in: Paine, R. T. & Soper A, The Art and Architecture of Japan, Pelican History of Art, 3rd ed 1981, Penguin (now Yale History of Art), ISBN 0140561080
  • Watson, William, The Great Japan Exhibition: Art of the Edo Period 1600–1868, 1981, Royal Academy of Arts/Weidenfeld & Nicolson

ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ[തിരുത്തുക]

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=കനോ_സ്കൂൾ&oldid=3084330" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്