എഴുത്തച്ഛൻ (ജാതി)

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.

കേരളത്തിലെ ഒരു ഒരു ന്യൂനപക്ഷ പിന്നോക്ക ജാതി (സമൂഹം) ആണ് എഴുത്തച്ഛൻ(ആംഗലേയം: Ezhuthachan). കടുപ്പട്ടൻ(ആംഗലേയം:Kaduppattan) എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. [1][2][3] കോഴിക്കോട്, മലപ്പുറം, പാലക്കാട്, തൃശൂർ ജില്ലകളിലാണ് ഇവർ പ്രധാനമായും ഉള്ളത്. ഇന്ത്യയിലെ മറ്റുസ്ഥലങ്ങളിലും ഇന്ത്യക്കു പുറത്തും സാന്നിധ്യമുണ്ട്. എഴുത്തച്ഛൻ സമുദായത്തിൽ അദ്ധ്യാപന രംഗത്താണ് കൂടുതൽ ആളുകളും ഉള്ളത്. ഇന്ത്യയിൽ അധ്യാപനം പാരമ്പര്യ തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ജാതി (സമൂഹം) കളിൽ ഒന്നാണ് എഴുത്തച്ഛൻ. 'എഴുത്തച്ഛൻ സമാജം' എന്ന പേരിൽ സമുദായത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു സംഘടനയുണ്ട്. [4][5][6]

ഉല്പത്തി[തിരുത്തുക]

കടുപ്പട്ടൻ മാരുടെ ഉത്പത്തിയെ പറ്റി രണ്ടു വിശ്വാസങ്ങളാണ് പ്രധാനമായും നിലനിൽക്കുന്നത്.

1.ചോള ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട 'പട്ടർ' ബ്രാഹ്മണരായിരുന്നു. സാമൂതിരി കോവിലകത്തുനിന്ന്(അമ്പാടി കോവിലകം) മൂപ്പുവന്ന തമ്പുരാട്ടി 'എഴുത്തച്ഛൻ' എന്ന സ്ഥാനം കൽപ്പിച്ചു നൽകി.[7][8][9]

2.അധ്യാപനവൃത്തിക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുത്തിരുന്ന ഒരു ജൈന ഗോത്രം കേരളത്തിൽ വരികയും ഗ്രാമീണ അധ്യാപകരാവുകയും ചെയ്തു. ഭക്തി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വാധീനത്താൽ ഇവർ ഹിന്ദുമത വൽക്കരിക്കപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്.[10]

ചരിത്രം[തിരുത്തുക]

Yellow cartouche
കർണാടകം
Red cartouche
തെലുങ്കാന
Red cartouche
തമിഴ്നാട്
Red cartouche
കേരളം

പടിഞ്ഞാറൻ ഗംഗാ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന 'കടുരു' (ഇന്നത്തെ 'കർണാടക' യിൽ) ജൈനമത അധിവസിത പ്രദേശം ആയിരുന്നു(പടിഞ്ഞാറൻ ഗംഗാ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ഏതാണ്ട് എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ പത്താം നൂറ്റാണ്ടു വരെയും ജൈന മതത്തിനു പ്രാധാന്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു).[11][12][13] ഇന്നത്തെ 'തെലങ്കാന' യിലെ 'പട്ടൻ ചേരു' അഥവാ 'പൊട്ടലക്കരെ' എന്ന പ്രദേശം ഏതാണ്ട് ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടു വരെയും ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ പ്രധാന ജൈനമത കേന്ദ്രമായിവർത്തിച്ചിരുന്നു.[14] [15]

ഒരിക്കൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോരുന്ന പ്രദേശത്തിന്റ പേര് ഗോത്ര നാമമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി ജൈനമത ത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.[16] അതുകൊണ്ടു 'കടുരു', 'പട്ടൻ ചേരു' അഥവാ 'പൊട്ടലക്കരെ' എന്നിവിടങ്ങളിൽ താമസിക്കുകയും അധ്യാപനവൃത്തിക്കു പ്രാമുഖ്യം നൽകുകയും ചെയ്ത ഒരു ജൈന ഗിൽഡ് (ഗണം) ആയിരുന്നു കടുപ്പട്ടൻ(കടുരു + പട്ടൻ ചേരു/പൊട്ടലക്കരെ) എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടത് എന്നാണ് തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ ജൈനമത സ്വാധീനം കാര്യമായി കുറഞ്ഞപ്പോൾ പല ജൈനമത അനുയായികളും വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു അവരിൽ പലരും കൂടുതൽ തെക്കു ഭാഗത്തേക്ക് (ഇന്നത്തെ 'തമിഴ്നാട്') വരികയുണ്ടായി. ദക്ഷിണേന്ധ്യയിലെ ലിഖിതങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചു കാണുന്ന, പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തെക്കൻ ആർക്കാട്ടിൽ കാവേരി തീരത്ത് 'കടുപ്പടികൾ' എന്ന പേരിലുണ്ടായിരുന്ന ഭരണാധികാരികൾ എഴുത്തച്ഛൻ(കടുപ്പട്ടൻ) മാരുടെ പൂർവികരായിരുന്നിരിക്കണം.[10][17][18][ക]

പതിമൂന്നു പതിനാലു നൂറ്റാണ്ടു കളിലെ യുധ്ധങ്ങളും(ജഡാവർമൻ സുന്ദരപാണ്ഢ്യനും കാകതീയരും തമ്മിൽ , ദില്ലി സുൽത്താനത്ത്കളുടെ) ആക്രമണങ്ങളും മറ്റും കൊണ്ട് കാവേരി തടത്തിലൂടെ നീലഗിരി വഴി മലബാറിലെത്തുന്ന നടപ്പാതയിലൂടെ കേരളത്തിലേക്ക് കുടിപ്പാർത്ത ഇവർ ഭക്തി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വാധീനത്താൽ ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു(വൈഷ്ണവ(രാമാനുജ),ശൈവ, ശാക്തേയ രായി); തൊഴിലടിസ്ഥാനത്തിൽ 'എഴുത്തച്ഛൻ(ഗ്രാമീണ അധ്യാപകൻ)' മാരാവുകയും, ശാക്തേയ ആരാധന നടത്തിയിരുന്ന അധ്യാപകർ 'ഗുരുക്കൾ' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എന്നാണ് ചരിത്ര കാരനായ കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്ന്റെ നിഗമനം.[10][19][20][21][15][8]

പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടിയാണ് കടുപ്പട്ടന്മാർ കേരളത്തിലെത്തിയത് എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.[22][9][8] ഐതിഹ്യ മാലയിൽ കാക്കശ്ശേരി ഭട്ടതിരി യുടെ ശിഷ്യനും, പാരമ്പര്യമായി അധ്യാപനം തൊഴിലാക്കിയ കുടുംബത്തിലെ അംഗവുമായിരുന്ന കടുപ്പട്ടൻ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട മന്ത്രവാദിയെ(ചെമ്പ്ര മാക്കു എഴുത്തച്ഛൻ) പറ്റി പരാമര്ശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ജീവിത കാലഘട്ടം വ്യക്തമല്ല.[23]

പാലക്കാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച കടുപ്പട്ടൻ മാർ പാലക്കാടും, മലബാർ പ്രദേശങ്ങളിലും, കൊച്ചിരാജ്യത്തും വട്ടെഴുത്ത് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടു എങ്കിലും ജൈനമത അധ്യാപന പാരമ്പര്യം കൊണ്ടാവാം ജൈനമതത്തിലെ ജിന ദേവനെ സ്തുതിക്കുന്ന 'നമോത് ചിനതം'('നമൊസ്തു ജിനതെ') എന്ന മംഗളാചരണം പരമ്പരയായി കടുപ്പട്ടൻ മാർ സ്വന്തം പള്ളിക്കൂടങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി അറിയുന്നു.[24][10][18]

കേരളത്തിൽ ഇവരെ ഒരു അവർണ(ശൂദ്ര) വിഭാഗമായാണ് കരുതിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ ബലിക്കല്ല് വരെ പോകുന്നതിനും പ്രാർത്‌ഥിക്കുന്നതിനും അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നു.[8] സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരെ 'പട്ടരപ്പൻ' എന്നും സ്ത്രീകളെ 'പട്ടത്തിയാരമ്മ' എന്നും മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ ചിലർ വിളിച്ചിരുന്നു.[8] സർക്കാർ രേഖകളിൽ ചൗളന്മാർ (ചോളദേശത്ത് നിന്ന് വന്നവർ) എന്ന് പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.[8] സാമൂതിരി ഇവർക്ക് സമൂഹത്തിൽ ഉന്നത സ്ഥാനം കൊടുത്തിരുന്നു വെന്നും. ഇതിൽ അസൂയ തോന്നിയ സാമൂതിരിയുടെ മന്ത്രി(മങ്ങാട്ടച്ചൻ) കുല്സിത പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ഇവരെ സമൂഹത്തിൽ താഴെത്തട്ടിൽ ആക്കുക യായിരുന്നു വെന്നും വിശ്വസിച്ചു പോരുന്നുണ്ട്.[25] ഹിന്ദുമത പ്രാധാന്യമുള്ള സമൂഹത്തിൽ ജൈനമത പാരമ്പര്യവും സമൂഹത്തിലെ താഴെ തട്ടിലേക്ക് പോവാൻ കാരണമായിരിക്കാം. പദവി നഷ്ടപ്പെട്ടവർ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ 'പട്ടണം പിഴത്തവർ' എന്ന് കടുപ്പട്ടന്മാരെ മറ്റു സമുദായക്കാർ വിളിച്ചിരുന്നു.[8] നായർ വിഭാഗവുമായി വളരെ സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും(ചിലരേഖകളിൽ ഇവരെ നായർ ഉപ വിഭാഗമായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും) ഇവർക്ക് നായർ സമുദായവുമായി ബന്ധങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല.[26][2] ഒരുപക്ഷെ കേരളത്തിൽ വന്നതിനു ശേഷം ഇവിടെയുള്ള രീതികൾ സ്വീകരിച്ചതാവാം.

പൊതുവിദ്യാഭ്യാസം നിലവിൽ വരുന്നവരെയും കടുപ്പട്ടന്മാർ കൊച്ചിരാജ്യത്തും, മധ്യമലബാറിലും വടക്കും എഴുത്തച്ഛൻ മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.[27][28] ധനിക ഗൃഹങ്ങളിൽ താമസിച്ചു വിദ്യ അഭ്യസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു വരികയും ചെയ്തിരുന്നു 'എഴുത്തച്ഛൻ താമസിക്കുക' എന്നാണ് ഇതറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.[27] പാരമ്പര്യമായി അധ്യാപനത്തിന് പ്രാധാന്യം കൊടുത്ത ഒരു വിഭാഗമായിരുന്നു എങ്കിലും, മറ്റു ജോലികൾ (പല്ലക്ക് ചുമക്കൽ, ഉപ്പ് , എണ്ണ തുടങ്ങിയവ ചുമക്കുക അവയുടെ വിപണനം, കൃഷി തുടങ്ങിയവ) ചെയ്യുന്നവരും കടുപ്പട്ടൻ മാരിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.[8][7] പ്രശസ്തരായ മാന്ത്രികൻമാരും, വൈദ്യന്മാരും, ജ്യോത്സ്യന്മാരും, സംസ്കൃതം പണ്ഡിതരും കടുപ്പട്ടന്മാരിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എഴുത്തുകളരി നടത്തിയിരുന്നത് കൊണ്ടാവാം 'പണിക്കർ' എന്ന സ്ഥാനപ്പേരും ചില കടുപ്പട്ടന്മാർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. [8]

പൊതുവിദ്യാഭ്യാസം നിലവിൽ വന്നപ്പോൾ പാരമ്പര്യ അധ്യാപന രീതികൾക്ക് സമൂഹത്തിൽ പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞു കടുപ്പട്ടന്മാർ നടത്തിയിരുന്ന എഴുത്തുപള്ളികളിൽ പലതും പിന്നീട് പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളായി മാറ്റപ്പെട്ടു.[29]

ആചാരങ്ങൾ, ദായകക്രമം, ആരാധന രീതികൾ[തിരുത്തുക]

കടുപ്പട്ടൻ മാരുടെ ആചാരങ്ങളിൽ പ്രാദേശികമായി ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ഏതാണ്ട് തമിഴ് ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നവരാണ്.[8][9]ദായക ക്രമത്തിൽ പിതൃദായക ക്രമമാണ്(മക്കത്തായം) ഉണ്ടായിരുന്നത്.[2] വിവാഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചടങ്ങുകളിൽ ഗണപതി ഹോമം നടത്തുക, ദക്ഷിണ നൽകൽ, പാണിഗ്രഹണം തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ ഉണ്ട്. ബഹുഭാര്യത്വം, ബഹുഭർതൃത്വം എന്നിവ ഇല്ലായിരുന്നു എന്നാൽ വിധവ വിവാഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ പല ഹിന്ദു സമുദായങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്ന തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന ആചാരം കടുപ്പട്ടൻ സമുദായത്തിലും നിലനിന്നിരുന്നു. മരണാനന്തര ചടങ്ങുകളിൽ കടുപ്പട്ടൻ വിഭാഗത്തിനുള്ള പ്രത്യേകതകൾ ഇവർ പരദേശികളായിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്[8]. ഹൈന്ദവ വൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഇവർ ആരാധന രീതികളിൽ ഗണപതി, വേട്ടയ്ക്കൊരുമകൻ, ശക്തി, ഭഗവതി, വിഷ്ണുമായ എന്നീ ദൈവ സങ്കൽപ്പങ്ങളെ ആരാധിച്ചിരുന്നു (ആരാധന രീതികളിൽ നായർ വിഭാഗവുമായി സാമ്യതകൾ ഉണ്ട്).[8][23]

എഴുത്തച്ഛൻ സമാജം[തിരുത്തുക]

എഴുത്തച്ഛൻ(കടുപ്പട്ടൻ) സമുദായത്തിന്റെ ഏകീകരണത്തിനും, ഉന്നമനത്തിനും ആയി രൂപം കൊണ്ട സംഘടനയാണ് 'എഴുത്തച്ഛൻ സമാജം'. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ(1906 ൽ) സാമുദായിക ഉന്നമനത്തിനായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചക്കുള്ളിയാൽ കുഞ്ഞുണ്ണി എഴുത്തച്ഛൻ, വക്കീൽ.പി.കുമാരൻ എഴുത്തച്ഛൻ, വി.ആർ. കൃഷ്ണനെഴുത്തച്ഛൻ, അഡ്വ:കൃഷ്‌ണൻ കുട്ടി, ടി.ജി. രവി തുടങ്ങിയവർ സംഘടന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയവരാണ്. എഴുത്തച്ഛൻ സമാജത്തിന്റെ കീഴിൽ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഉണ്ട്.[8][25]

തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛൻ[തിരുത്തുക]

തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛന്റെ ജനനത്തെ കുറിച്ചോ ജീവിതത്തെകുറിച്ചോ വ്യക്തമായ ചരിത്രം ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ല. എങ്കിലും വൈഷ്ണവ(രാമാനുജ) വിശ്വാസിയായിരുന്ന കടുപ്പട്ടനായ 'തുഞ്ചൻ എഴുത്തച്ഛൻ' ആണ് 'തുഞ്ചത്തു രാമാനുജൻ എഴുത്തച്ഛൻ' എന്ന വാദം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.[18][30] തുഞ്ചൻ പറമ്പ് സ്ഥല നാമം അടിസ്ഥാനമാക്കി 'തുഞ്ചൻ'(ഏറ്റവും ഇളയ ആൾ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ) എന്നായിരുന്നു തുഞ്ചത്തു രാമാനുജൻ എഴുത്തച്ഛന്റെ യഥാർത്ഥ നാമം എന്നൊരഭിപ്രായവും ഉണ്ട്.[10] മഹാകവി ഉള്ളൂർ എസ്. പരമേശ്വരയ്യർ ' അദ്ധ്യാത്മരാമായണം ഒരു പഠനം' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ എഴുത്തച്ഛനെ 'തുഞ്ചൻ' എന്ന് പരാമര്ശിച്ചിരിക്കുന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്ന്റെ നിരീക്ഷണത്തിൽ തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛൻ കടുപ്പട്ടനും; അഖണ്ഡ ബ്രഹ്മചാരി ആയി ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം സന്യാസ ജീവിതം നയിച്ച ഒരു മഹാത്മാവുമാണ്.[10] [31] [32]

ശ്രദ്ധേയർ[തിരുത്തുക]

കുറിപ്പ്[തിരുത്തുക]

(ക) ^ പല്ലവരാജാക്കന്മാരുമായി വിവാഹബന്ധങ്ങൾ ഉള്ളവരും, ക്ഷേത്രങ്ങൾക്ക് ദാനങ്ങൾ നല്കിയിരുന്നവരുമായിരുന്ന കടുപ്പടികളെ പറ്റി ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ലിഖിതങ്ങളിൽ പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ട്, ഇത് കൂടുതൽ ഗവേഷണങ്ങൾ ആവശ്യമുള്ള ഒരു വിഷയമാണ്.[18][33][34][35][36]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. "കേരള പി.എസ്.സി വെബ് സൈറ്റ്". യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 05 മാർച്ച് 2016-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. 
  2. 2.0 2.1 2.2 ലോഗൻ, വില്യം (1951). മലബാർ മാനുവൽ(പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), ഒന്നാം ഭാഗം. മദ്രാസ്: ഗവ: പ്രസ് മദ്രാസ്.  ഏട് 139
  3. ഗുണ്ടർട്ട്, ഹെർമൻ (1872). Hermann Gundert മലയാളം ഇംഗ്ലീഷ് നിഘണ്ടു. Mangalore: Mangalore, C. Stolz for Basel Mission Book Tract Depository and London, Trubner.  ഏട് 194
  4. "എഴുത്തച്ഛൻ സമാജം സംസ്ഥാന സമ്മേളനം സമാപിച്ചു". മനോരമ ഓൺലൈൻ. 12 ഡിസംബർ 2011. യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 25 ഏപ്രിൽ 2013-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 25 ഏപ്രിൽ 2013. 
  5. "എയ്ഡഡ് സ്‌കൂളുകളിൽ പുതിയ തസ്തികകൾ; സമുദായ പ്രീണനമെന്ന് എഴുത്തച്ഛൻ സമാജം". ജനയുഗം ഓൺ‌ലൈൻ. 17 ഏപ്രിൽ 2013. യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 25 ഏപ്രിൽ 2013-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 25 ഏപ്രിൽ 2013. 
  6. "ജാതി സംഘടനകൾ ഭിക്ഷ യാചിച്ചു നടക്കരുത്". മെട്രോവാർത്ത. 8 മേയ് 2012. യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 25 ഏപ്രിൽ 2013-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 25 ഏപ്രിൽ 2013. 
  7. 7.0 7.1 Thurston, Edgar (1909). Tribes and castes of Southern India(volume 3). , Pages 30,31,
  8. 8.00 8.01 8.02 8.03 8.04 8.05 8.06 8.07 8.08 8.09 8.10 8.11 8.12 Iyer, L.K.Anantha Krishna (1912). The tribes and castes of cochin(volume 2). , Pages 103 - 114
  9. 9.0 9.1 9.2 പി.സി.എം.രാജ (ബി.എ.ബി.ൽ), സാമൂതിരിയും കോഴിക്കോടും, എട് 298
  10. 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്, വിശ്വാസത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ(രണ്ടാം പതിപ്പ്), മാതൃഭൂമി പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി, 2000, 15 - 40 ഏടുകൾ
  11. Adiga, Malini (2006) [2006]. The Making of Southern Karnataka: Society, Polity and Culture in the early medieval period, AD 400-1030. Chennai: Orient Longman. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 81-250-2912-5. , Page 253
  12. "Page 131, Places of Interest Gazetteer of karnataka, 1983". യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 2015-02-12-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. 
  13. Moraes, George M (1931). The Kadamba Kula A history of Ancient and Medieval Karnataka. Bombay: B X Furtado And Sons. , Page 255
  14. "Journal of Andhra historical research society, XXXVI, (II - IV parts)". യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 07 നവംബർ 2017-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. 
  15. 15.0 15.1 Pandurang Bhimarao Desai, Gulabhchand Hirachand Doshi, Jainism in South India and some Jaina Epigraphs. 1957. 
  16. R.C.Dwivedi, Contribution of Jainism to Indian culture, Motilal Banarsidass Indological Publishers and Book sellers, 1975
  17. Burton Stein,Peasant state and society in medieval South India. Oxford University Press. 1980. , പേജ് 115
  18. 18.0 18.1 18.2 18.3 "തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛന്റെ ചോള-പല്ലവ ബന്ധങ്ങൾ" എന്ന ശീർഷകത്തിൽ 2010 മേയ് 2-ലെ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ വന്ന ലേഖനം. ലേഖകനായ ടി.ബി. വിജയകുമാർ, അഖിലകേരള എഴുത്തച്ഛൻ സമാജം വൈസ് പ്രസിഡന്റാണ്‌.
  19. Vilas Adinath Sangave Jain Community a social survey. Popular Book depot Bombay. 1980. 
  20. Steven J. Rosen, Archeology and the Vaishnava Tradition. Firma KLM Pvt. Ltd. Calcutta. 1989. 
  21. John Faithfull Fleet, Dynasties of the Kanarese Districts. Bombay Govt. Central press. 1882. 
  22. അയ്യർ, കെ.വി.കൃഷ്ണ (1938). Zamorins of Calicut: From the earliest times to A D 1806. Calicut: Norman Printing Bureau.  ഏട് 51
  23. 23.0 23.1 കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി, ഐതിഹ്യമാല, ചെമ്പ്രയെഴുത്തച്ഛന്മാർ
  24. "വിദ്യാരംഭചരിത്രം". മനോരമ ഓൺലൈൻ. 18 ഒക്ടോബർ 2015. യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 20 ഒക്ടോബർ 2015-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 11 ഡിസംബർ 2017. 
  25. 25.0 25.1 "അഖില കേരള എഴുത്തച്ഛൻ സമാജം വെബ്സൈറ്റ്". യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 11 ഡിസംബർ 2017-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 11 ഡിസംബർ 2017. 
  26. http://www.jstor.org/stable/3629883 The Internal Structure of the Nayar Caste, C. J. Fuller
  27. 27.0 27.1 കെ.പി.പദ്മനാഭമേനോൻ, 'ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് കേരള', (മൂന്നാം ഭാഗം), ഏട് 243
  28. Thurston, Edgar (1909). Tribes and castes of Southern India(volume 2). , Page 209
  29. "Dr.BAIJU K.NATH Assistant Professor Dept. of Education University of Calicut and Divya.K.T M.Ed(2014-2015)Batch, 'History of Ayyappan Ezhuthachan Aided upper primary school'". യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 16 ഡിസംബർ 2017-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. 
  30. Burnell, Arthur Coke (1878). "Elements of South Indian Paleography(Second enlarged and improved edition)" Trubner and Co., 57 & 59 Ludgate Hill, London.  Page 42
  31. കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്, വിശ്വാസത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ(രണ്ടാം പതിപ്പ്), മാതൃഭൂമി പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി, 2000, ഏട് 23
    ബാലകൃഷ്ണക്കുറുപ്പിനെ ഉദ്ധരിക്കട്ടെ:മലബാർ ഭാഗത്ത് വിദ്യാഭ്യാസ പ്രചാരണത്തിൽ എഴുത്തച്ഛൻമാർ മുന്നിട്ടിറങ്ങിയപ്പോൾ തിരുവിതാംകൂർ ഭാഗത്തു ഗണകന്മാർ ആ ദൗത്യം നിർവഹിച്ചു. എഴുത്തച്ഛന്മാർ വട്ടെഴുത്ത് പ്രചരിപ്പിച്ചതു മൂലവും മലയാളത്തിലെ രാമായണാദി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വട്ടെഴുത്തിൽ(ഗ്രന്ഥാക്ഷരത്തിൽ -)എഴുതപ്പെട്ടത് മൂലവുമാവാം തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനാണ് മലയാളഭാഷയുടെ പിതാവ് എന്ന് പറഞ്ഞുവരാൻ ഇടയായത്. ഭക്തി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രേരണക്ക് വിധേയമായി രാമായണമെഴുതിയ കണ്ണശ്ശൻ ഗണകവംശത്തിലും(പണിക്കർ) അധ്യാത്മരാമായണം രചിച്ച തുഞ്ചൻ എഴുത്തച്ഛൻ വംശത്തിലും പെട്ടവരായിരുന്നുവെന്നത് യാദൃശ്ചിക സംഭവമല്ല.
  32. കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്, വിശ്വാസത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ(രണ്ടാം പതിപ്പ്), മാതൃഭൂമി പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി, 2000, ഏട് 39
    ബാലകൃഷ്ണക്കുറുപ്പിനെ ഉദ്ധരിക്കട്ടെ: അദ്ദ്ദേഹം( എഴുത്തച്ഛൻ) ബ്രഹ്മചാരിയായിരുന്നു എന്ന് ഒരുകൂട്ടരും ഗൃഹസ്ഥാശ്രമി ആയിരുന്നുവെന്ന് മറ്റൊരു കൂട്ടരും വിശ്വസിക്കുന്നു. ഗൃഹസ്ഥാശ്രമി ആയിരുന്നുവെന്നതിന്നു അനുകൂലമായ സാഹചര്യതെളിവുകളൊന്നും കാണാനില്ല മറിച്ച് സംന്യാസ ജീവിതമാണ് എഴുത്തച്ഛൻ നയിച്ചിരുന്നതെന്നതിന്ന് അദ്ദ്ദേഹത്തിന്റ ആശ്രമവും അദ്ദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളിലെ ധാരാളം പ്രയോഗങ്ങളും സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.

    ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ള പുരുഷന്നു

    വന്നുകൂടും നിജസൗഖ്യങ്ങളോക്കവേ

    എന്നും


    സത്സംഗംകൊണ്ടു ലഭിച്ചീടിന ഭക്തിയോടും

    തൽസേവാരതന്മാരാം മാനുഷർ മെല്ലെ മെല്ലെ
    ത്വന്മയാരചിതമാം സംസാരപാരാവാരം
    തന്മറുകരയേറിടുന്നു കാലം കൊണ്ടേ
    ത്വൽജ്ഞാനപരന്മാരാം മാനുഷ ജനങ്ങൾക്കു-
    ള്ള ജ്ഞാനം നീക്കുവൊരു സല്ഗുരു ലഭിച്ചിടും

    എന്നും പറയുന്ന എഴുത്തച്ഛൻ അധ്യാത്മകാചാര്യപദവിയിൽ ശിഷ്യഗണങ്ങൾക്കു ഉപദേശം നല്കിക്കൊണ്ടു ജീവിച്ചുവെന്നുതന്നെ കരുതാം.


    ഭക്തി സംയുക്തന്മാരാം യോഗീന്ദ്രന്മാർക്കു നൂനം

    ഹസ്തസംസ്ഥിതിയല്ലോ മുക്തിയെന്നറിഞ്ഞാലും

    എന്നും

    രമിച്ചുവസിച്ചോളം വിരക്തിവരുമെന്ന-

    തൊരുത്തൻ ധരിക്കേണ്ട വർധിക്കും ദിനം പ്രതി

    എന്നു രാമായണത്തിലും

    സേവിച്ചോളവും നന്നായ്‌ വർധിച്ചു വരും കാമം

    എന്ന് ഭാരതത്തിലും എഴുതിയ മഹാത്മാവ് ഗൃഹസ്ഥാശ്രമിയായിരിക്കാനിടയില്ല എന്നേ പറയാൻ വയ്ക്കു.

  33. എച്. കൃഷ്ണ ശാസ്ത്രി(എഡിറ്റർ, പരിഭാഷകൻ), റാവു സാഹിബ് (1920). ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ലിഖിതങ്ങൾ ഭാഗം മൂന്ന്. മദ്രാസ്: മദ്രാസ് ഗവ: പ്രസ്. യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 15 ഡിസംബർ 2017-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.  എട് 373
  34. ശ്രീനിവാസ റാവു(എഡിറ്റർ), ജി.വി (1952). ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ലിഖിതങ്ങൾ ഭാഗം പതിമൂന്ന്. മദ്രാസ്: മദ്രാസ് ഗവ: പ്രസ്. യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 15 ഡിസംബർ 2017-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.  എട് 162 ,186
  35. സിർകാർ, ദിനേശ്ചന്ദ്ര(ജനറൽ എഡിറ്റർ) (1964). ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ലിഖിതങ്ങൾ ഭാഗം പതിനേഴ്. മദ്രാസ്: മാനേജർ ഓഫ് പബ്ലിക്കേഷൻസ് ഡൽഹി, മദ്രാസ് ഗവ: പ്രസ്.  എട് 212, 213, ആമുഖം രണ്ടാം എട്
  36. സിർകാർ, ദിനേശ്ചന്ദ്ര(ജനറൽ എഡിറ്റർ) (1970). ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ലിഖിതങ്ങൾ ഭാഗം പത്തൊൻപത്. മദ്രാസ്: മദ്രാസ് ഗവ: പ്രസ്. യഥാർത്ഥ സൈറ്റിൽ നിന്ന് 15 ഡിസംബർ 2017-നു ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.  എട് 46
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=എഴുത്തച്ഛൻ_(ജാതി)&oldid=2653304" എന്ന താളിൽനിന്നു ശേഖരിച്ചത്