ഉപയോക്താവ്:RajeshUnuppally/Workshop

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search

ഉള്ളടക്കം

പഠിപ്പുര[തിരുത്തുക]

തെക്കുംകൂർ[തിരുത്തുക]

  • 12 നൂറ്റാണ്ട് - കുമരൻ ഇയക്കൻ - തിരുവല്ലാ ശാസനം
  • 1350-1375 - രാമവർമ്മൻ - ഉണ്ണുനീലി സന്ദേശം
  • 1419 - കോത വർമ്മൻ - പൂഞ്ഞാർ വിറ്റു
  • 1550 - ആദിത്യ വർമ്മൻ - കോട്ടയം വലിയപള്ളി
  • 1579 - കോത വർമ്മൻ - ചെറിയ പള്ളി
  • 1650-1674 - കേരളര് കോത വർമ്മൻ - മിഴാവ്
  • 1674-1691 - ഉണ്ണി കേരള വർമ്മൻ
  • 1691-1717 - ഉദയ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ - ചിത്രക്കുളം
  • 1717-1750 - ആദിത്യവർമ്മ - ചങ്ങനാശ്ശേരി യുദ്ധം

കെരുളര് കോതര് 1661

തെക്കുംകൂർ[തിരുത്തുക]

[തിരുത്തുക]

തെക്കുംകൂർ രാജ്യചരിത്രം. (ഏപ്രിൽ 21ന് വാകത്താനത്ത് നടന്ന പ്രാദേശിക ചരിത്ര സെമിനാറിൽ അവതരിപ്പിച്ച പ്രബന്ധം)

കേരളചരിത്രപഠനങ്ങൾക്ക് അവലംബിക്കാവുന്ന അക്കാദമിക് ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഏറെയൊന്നും പരാമർശവിധേയമാകാതെ മങ്ങിയും മറഞ്ഞും കാണപ്പെടുന്നതാണ് മീനച്ചിലാറിനും പമ്പയാറിനും ഇടയിലായി സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന തെക്കുംകൂർ നാട്ടുരാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രം. കാർഷികവ്യവസ്ഥിതിയുടെ കാലാകാലമുള്ള വളർച്ചയും നാണ്യവിളകളുടെ ഉദ്പാദനവും വ്യാപാരവും കൊണ്ട് മലയാളനാട്ടിലെ മറ്റേതു പ്രദേശത്തിനും മുന്നേ സഞ്ചരിച്ച ഈ ദേശത്തിന്റെ വിപുലമായ ചരിത്രം വേണ്ടത്ര അർഹതയോടെ അന്വേഷണ വിധേയമാക്കുവാൻ ഇതുവരെ സാധിക്കാതെ പോയതിനാലാവാം നിലവിലുള്ള ചരിത്രരചനകളിൽ ഇടമില്ലാതായതും. അത് പ്രാദേശിക ചരിത്ര പഠനങ്ങളിൽ മുൻകാലത്ത് വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധ ചെലുത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്.

വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിലുണ്ടായ കുടിയേറ്റവും അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച നാടുവാഴിത്ത കാലത്തെ ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ നയസമീപനങ്ങളും നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ചരിത്രഗതിയെ നിയന്ത്രിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ചരിത്രം പഠനവിധേയമാക്കാനുള്ള ഗൗരവതരമായ പരിശ്രമങ്ങൾ വർത്തമാനകാലത്ത് ഉണ്ടാകുന്നു എന്നത് എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ്.

പ്രാദേശിക ചരിത്രരചനയിൽ ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകൾ, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങൾ, കാലാകാലമായുള്ള കാർഷിക വ്യവസ്ഥ, ഉദ്പാദന ബന്ധങ്ങൾ, വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ കുടിയേറ്റം, സാംസ്കാരിക ചരിത്രം, ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ, സാമൂഹ്യ ബന്ധങ്ങൾ, നാണയവ്യവസ്ഥ എന്നിവയെല്ലാം വിശദമായ പഠനങ്ങൾക്ക് വിധേയമാക്കേണ്ടതാണ്. അതുപോലെ തന്നെ ഭരണ വർഗ്ഗചരിത്രത്തിനും പ്രസക്തിയുണ്ട്.

ഏഴര നൂറ്റാണ്ടുകാലത്തോളം ഒരു ഭൂഭാഗത്തിന്റെയും അവിടെ അധിവസിക്കുന്ന ജനതയുടെയും ഉത്കർഷക്കു വേണ്ടി മാത്രം പരമ്പരാഗതമായി രാജധർമ്മം സേവനമനുഷ്ടിച്ച തെക്കുംകൂർ രാജവംശത്തിലെ ഭരണാധികാരികളെയും അവരുടെ ജനോപകാരപ്രദമായ ഭരണ നടപടികളെയും ഒഴിവാക്കി തെക്കുംകൂർ രാജ്യചരിത്രം രചിക്കാനാവില്ല. തെക്കുംകൂർ രാജ്യചരിത്രത്തിന് കേരള ചരിത്രപഠനങ്ങളിൽ സ്ഥാനമില്ലാതെ പോയതുപോലെ തന്നെ തികച്ചും അറിയപ്പെടേണ്ട ഈ ഭരണാധികാരികളും വിസ്മരിക്കപ്പെട്ടു പോയി എന്നത് വലിയ കുറവായി തന്നെ അവശേഷിക്കുന്നു.

ഏതൊരു പ്രദേശത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തെയും പഠനവിധേയമാക്കുമ്പോൾ ഭരണവർഗ്ഗചരിത്രത്തിന് പ്രാമുഖ്യമുണ്ട്. അത് ഭരണാധികാരികളുടെ വംശമേന്മയെയോ ഭരണവംശത്തിന്റെ പിന്മുറക്കാരെയോ ഉയർത്തിക്കാട്ടാനുള്ള ശ്രമമായി മാറുമ്പോഴാണ് ചരിത്രരചന വഴിതെറ്റുന്നത്. അത്തരം രചനകൾ ചരിത്രകാരന്റെ അപക്വവും വൈകാരികവുമായ വിധേയത്തിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ചരിത്രരചനാ രംഗത്തെ ആധുനികമായ രീതിശാസ്ത്രത്തിന് വിധേയമായി തെക്കുംകൂർ രാജവാഴ്ചയേയും അതിന് കീഴിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രദേശത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയും ലഘുവായി പരാമർശിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് ഈ പ്രബന്ധം കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

പെരുമാൾ വാഴ്ചയുടെ അന്ത്യത്തോടെ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലുണ്ടായ ഭരണവ്യതിയാനപ്രക്രിയകളുടെ ഫലമായാണ് തെക്കുംകൂർ ഉദയം ചെയ്യുന്നത്. തളികളുടെ വിപുലീകരണത്തിലൂടെയും കാർഷികഭൂമിയായിരുന്ന ചേരികൾ സ്വാധീനപ്പെടുത്തിയതിലൂടെയും ഭൂമിയുടെ ഭൗതിക അവകാശം കൈവശപ്പെടുത്തിയ ബ്രാഹ്മണാധികാരം നിശ്ചയിച്ച പ്രകാരമായിരുന്നു നാടുവാഴി സ്വരൂപങ്ങൾ ഉയർന്നുവന്നത്. ചെറിയ സാമന്ത നാടുവാഴികൾ വെമ്പലനാട് പോലെയുള്ള രാജവംശങ്ങൾക്ക് കീഴ്പ്പെട്ടു. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി വിസ്തൃതി വർദ്ധിച്ചതിനാലാകാം വെമ്പലനാട് വിഭജിച്ച് തെക്കുംകൂർ, വടക്കുംകൂർ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ സ്ഥാപിതമായത്. ഇത് പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകത്തിൽ സംഭവിച്ചിരിക്കാമെന്നതിൽ ചരിത്രകാരന്മാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായഭേദമില്ല. എങ്കിലും കൂറുവാഴ്ച അതിനും നൂറ്റാണ്ടിനും മുമ്പ് തന്നെ ആരംഭിച്ചിരുന്നു എന്നതിനും ചില ലക്ഷ്യങ്ങൾ കാണാവുന്നതാണ്. പൂർണ്ണമായ രാജാധികാരത്തിലേക്ക് അത് രൂപപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നു മാത്രം.

വെമ്പള്ളിയിൽ വസിച്ചിരുന്ന വെമ്പൊലിനാട്ടിലെ ഒരു ഇളംകൂർ കുടുംബമാണ് പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ വെന്നിമല ആസ്ഥാനമായി തെക്കുംകൂർ രാജവാഴ്ച ആരംഭിക്കുന്നത്.ഭാസ്കര രവിവർമ്മ രണ്ടാമൻ സ്ഥാപിച്ചു എന്നു കരുതുന്ന വെന്നിമല ശ്രീരാമലക്ഷ്മണ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കോയിലധികാരം തെക്കുംകൂർ രാജാവിന് ആയതിനാലും ശത്രുവിന് അപ്രാപ്യമാം വിധം സുരക്ഷിത സ്ഥാനം ആയതിനാലുമാകാം വെന്നിമല ആസ്ഥാനമായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത്.

തെക്കുംകൂർ രാജ്യത്തിന്റെ മുക്കാൽ ഭാഗവും ഉഗ്ര വനങ്ങളായിരുന്നു എന്നത് ഉണ്ണുനീലിസന്ദേശം പോലെയുള്ള സാഹിത്യരചനകളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്. പുരാതന കാലം മുതൽ ഈ പ്രദേശത്തെ കുരുമുളകിനും മറ്റു വനവിഭവങ്ങൾക്കും കടൽ കടന്നുള്ള വ്യാപാരത്തിൽ കൂടുതൽ മുൻഗണന ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഉദ്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതായി വന്നു. നാടുവാഴി വർഗ്ഗത്തിന് കൃഷി വികസിപ്പിക്കുന്നതിന് കാട് കയ്യേറി വെട്ടിത്തെളിക്കുന്നതിന്റെയും കുടിയേറ്റത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന്റെയും ആവശ്യകത ക്രമേണ വർദ്ധിച്ചുവന്നു.

മലയോര വാണിജ്യകേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്ന പൂഞ്ഞാർ, കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, റാന്നി എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നും മീനച്ചിലാർ, മണിമലയാർ, പമ്പ എന്നീ നദികളിലൂടെ പുറക്കാട്, കുടവെച്ചൂർ, ചെമ്മനാകരി തുടങ്ങിയ തുറമുഖ വാണിജ്യകേന്ദ്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് പ്രവഹിച്ചിരുന്ന വാണിജ്യ വിഭവങ്ങളുടെ അളവ് വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. അതിരമ്പുഴ, താഴത്തങ്ങാടി, ഇരവിനല്ലൂർ, തെങ്ങണാൽ തുടങ്ങിയ ഉൾനാടൻ വ്യാപാരകേന്ദ്രങ്ങളും (അങ്ങാടികൾ ) മദ്ധ്യകാലത്തു തന്നെ ഉയർന്നുവന്നു. വ്യാപാരവും കൃഷിയും ഉപജീവന മാർഗ്ഗമാക്കിയ വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ കുടിയേറ്റം ഇതോടെയാണ് ത്വരിതഗതിയിലാകുന്നത്.

വെന്നിമല ആസ്ഥാനമായി ഭരണം ആരംഭിച്ചുവെങ്കിലും ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തന്നെ കാടുകൾ വെട്ടിത്തെളിച്ച് ജനവാസ മേഖലയാക്കി വികസിപ്പിച്ച മണികണ്ഠപുരം തലസ്ഥാനമാക്കിയാണ് തെക്കുംകൂർ ഭരണം ശക്തി പ്രാപിക്കുന്നത്.

എഡി 1152 ൽ ഇരവി മണികണ്ഠൻ എന്ന രാജാവ് മണികണ്ഠപുരം ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിച്ചു എന്നു കരുതുന്നു. ഒരു തലസ്ഥാനത്തിന് അത്യാവശ്യമായ ഭരണസംവിധാനവും ജനപദവുമൊക്കെയായി മണികണ്ഠപുരവും സമീപ പ്രദേശങ്ങളും വികാസം പ്രാപിച്ചു. തെക്കുംകൂർ രാജവാഴ്ചയുടെ പിൽക്കാല ആസ്ഥാനങ്ങളായിരുന്ന ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലും കോട്ടയത്തും ഉണ്ടായിരുന്നതു പോലെ കോട്ടയും തുരങ്കപ്പാതകളും മണികണ്ഠപുരത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവുകളുണ്ട്.

വടക്കുംകൂറിന്റെയും തെക്കുംകൂറിന്റെയും അതിർത്തിലൂടെ ഒരു മൺകോട്ട അതിരമ്പുഴയിൽ നിന്നും ആരംഭിച്ച് പാലായ്ക്ക് കിഴക്ക് കൊണ്ടൂർ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് സഹ്യപർവ്വതനിരകൾ മുതൽ വേമ്പനാട്ടു കായൽ വരെയും കാണക്കാരി മുതൽ കൈപ്പട്ടൂർ കടവ് വരെയും ആയിരുന്നു അതിർത്തിയായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നതെങ്കിൽ തെക്കുകൂറിന്റെ അന്ത്യകാലമായ പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ രാജ്യവിസ്തൃതി കുറയുകയുണ്ടായി. AD1743 ലെ ഒരു ഡച്ച് ഭൂപടത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നതു പ്രകാരം അതിരുകൾ ഇപ്രകാരമാണ്:

കുമരകത്ത് കൈപ്പുഴയാർ അതിരായി കുട്ടോമ്പുറം വരെ, അവിടെനിന്നും മൺകോട്ടയായി അതിരമ്പുഴ, കോട്ടമുറി, കാണക്കാരി, കൂടല്ലൂർ, കിടങ്ങൂർ, ളാലം എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കടന്ന് മീനച്ചിലാറിന്റെ തീരത്ത് കൊണ്ടൂരിൽ തീരുന്നു. മീനച്ചിലാറിന്റെ ശാഖയായ ചിറ്റാർ കിഴക്കുഭാഗത്ത് അതിരു തീർക്കുന്നു. ചിറ്റാറിന് കിഴക്ക് തെക്കുംകൂർ 1419 ലെ ഉടമ്പടി പ്രകാരം വിറ്റ പൂഞ്ഞാറിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്. ചിറ്റാർ തിടനാട്, ചെമ്മലമറ്റം വരെ അതിരു തീർക്കുന്നു. പിന്നീട് ചോറ്റി, എരുമേലി എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കടന്ന് റാന്നി അങ്ങാടി വരെയാണ് കിഴക്കേ അതിര്. റാന്നി മുതൽ ബുധനൂർ വരെ പമ്പയാണ് തെക്കേ അതിര്.ആറന്മുളയും കോഴഞ്ചേരിയും തെക്കുംകൂറിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതായും കോഴഞ്ചേരിയിൽ അധികാരസ്ഥാനമായി ഒരു കൊട്ടാരമുണ്ടായിരുന്നതായും ചില ചരിത്രരേഖകളിൽ കാണുന്നു. അതിന് കൃത്യമായും വ്യക്തത പോര. വഞ്ഞിപ്പുഴമഠത്തിന് അധികാരമുണ്ടായിരുന്ന ചെങ്ങന്നൂർ പ്രദേശത്ത് തെക്കുംകൂർ മേൽക്കോയ്മ നിലനിർത്തിയിരുന്നു.ബുധനൂർ, നിരണം, നീരേറ്റുപുറം, മുട്ടാർ ,കിടങ്ങറ, ഈര എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കടന്ന് കുമരകത്ത് തീരുന്നതായിരുന്നു പടിഞ്ഞാറെ അതിര്.

AD 1419 ൽ തെക്കുംകൂറിലെ കോത വർമ്മ രാജാവ് പാണ്ഡ്യ വംശജനായ മാനവിക്രമവർമ്മനുമായി ഉണ്ടാക്കിയ കരാറുടമ്പടി പ്രകാരമാണ് തിടനാടിന് കിഴക്കോട്ട് ഇന്നത്തെ ഇടുക്കി ജില്ലയുടെ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങൾ പൂഞ്ഞാറിന് ലഭ്യമാകുന്നത്. പടിഞ്ഞാറൻ കായൽ കരിനിലങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന കുട്ടനാടൻ കായൽപ്രദേശങ്ങളാകട്ടെ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കുടമാളൂരിൽ പുളിക്കൽ ചെമ്പകശ്ശേരി ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിക്ക് നീരേറ്റുപുറത്ത് നടന്ന ചടങ്ങിൽ ഭൂദാനമായി സമർപ്പിച്ചതുമാണ്. അമ്പലപ്പുഴ ആസ്ഥാനമായി ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം ഉദയം ചെയ്യുന്നത് അതോടെയാണ്.

കാർഷികവൃത്തി ഉപജീവന മാർഗ്ഗമായി ജീവിച്ചിരുന്ന അടിസ്ഥാനവർഗ്ഗവും നായർഭൂപ്രഭുക്കളും നിർമ്മാണരംഗത്തെയും മറ്റും ജനവിഭാഗങ്ങളും സമതലപ്രദേശങ്ങളിൽ വസിച്ചിരുന്നു. താരതമ്യേന ഉയർന്ന മറ്റങ്ങൾ കൃഷിയിടങ്ങളും ചേരികളുമായിരുന്നു. ഇവയൊക്കെയും സാമാന്യജനതയുടെ വാസ കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നെങ്കിൽ നദീതീരങ്ങളിലോ പുറം ബന്ധങ്ങൾക്ക് എളുപ്പമായ ഗതാഗതസൗകര്യങ്ങളുള്ള തോ ആയ ഇടങ്ങൾ ദേശാന്തരഗമനം നടത്തിയെത്തിയ നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണർ ഗ്രാമങ്ങളായി മാറ്റിയെടുത്തു. പന്നിയൂർ - ശുകപുരം സംഘർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ നാടുവിട്ട സംഘങ്ങളാണ് ഇത്തരത്തിൽ തങ്ങളുടെ അധികാരകേന്ദ്രങ്ങൾ ശക്തമാക്കിയത്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലവിലിരുന്നതും വികാസം പ്രാപിക്കാത്തതുമായ പരമ്പരാഗതമായ കാർഷിക ഭൂമിയിൽ മാത്രമേ ക്രമേണ ഉടമാവകാശം സ്ഥാപിക്കാൻ ബ്രാഹ്മണാധികാരത്തിന് സാധ്യമായുള്ളൂ. അതാകട്ടെ മറ്റെവിടത്തെയും പോലെ ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ നിയമങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചു തന്നെയായിരുന്നു. ഗ്രാമ ക്ഷേത്രങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഈ അധികാരരൂപം നിലനിന്നിരുന്നത്. നാടുവാഴി വംശവും ബ്രാഹ്മണ ഊരാണ്മകളും തമ്മിൽ അധികാര വടംവലികൾ നടന്നതിന്റെ തെളിവായി കുമാരനല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ശിലാശാസനം പോലെ ചിലത് അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്.

കിഴക്കൻ മേഖലയിലെ കാടുകൾ വെട്ടിത്തെളിച്ച് നാണ്യവിളകൃഷിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന നയങ്ങളാണ് തെക്കുംകൂർ നാടുവാഴികൾ ആദ്യകാലത്ത് സ്വീകരിച്ചത്. കൊടുങ്ങല്ലൂർ നിന്നും കൊല്ലത്തു നിന്നും വിവിധ കാലങ്ങളിലായി കുടിയേറിപ്പാർത്ത നസ്രാണിസമൂഹത്തെ വാണിജ്യത്തിൽനിന്നും കാർഷികവൃത്തിയിലേയ്ക്ക് ആനയിച്ചതും കുരുമുളക്, ചുക്ക്, ഏലം തുടങ്ങിയ നാണ്യവിളകളുടെ കൂടിവരുന്ന ആവശ്യകതയ്ക്കനുസരിച്ച് കൃഷി ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച് വിവിധയിടങ്ങളിൽ കുടിയിരുത്തിയതും അവരുടെ ഭരണനയമായിരുന്നു. തുറമുഖങ്ങളിൽ കൂടുതൽ കൂടുതൽ വാണിജ്യ വിഭവങ്ങൾക്കായി പായ്ക്കപ്പലുകൾ നിരനിരയായി നങ്കൂരമിട്ടു കിടന്നതോടെ പ്രധാന സാമ്പത്തിക സ്രോതസ് നാണ്യവിളകളുടെ കാർഷിക-വാണിജ്യമേഖലയായി മാറുകയും രാജാധികാരം കൂടുതൽ ശക്തമാകുകയും ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃത അധികാരഘടനയിൽ വിള്ളലുകൾ വീഴുകയും ചെയ്തു. സെമറ്റിക് ജനവിഭാഗങ്ങൾക്ക് സാമ്പത്തികമായി മേൽക്കൈ നേടുന്നതിന് ക്രമേണ സാധിച്ചു. ചെറുകിട മാടമ്പികളും ഭൂപ്രഭുക്കന്മാരും വലിയ നാടുവാഴിയായ കോവിലധികാരിക്ക് വിധേയരാകാനും കാർഷിക കരം കൃത്യമായി അടച്ച് നിലനിൽപ്പ് ഭദ്രമാക്കേണ്ട അവസ്ഥയും വന്നുചേർന്നു.

രാജാവ് എന്ന വാക്കു കൊണ്ട് നാമുദ്ദേശിക്കുന്ന വിപുലമായ അർത്ഥത്തിൽ തെക്കുംകൂർ നാടുവാഴികളെ വിലയിരുത്തുന്നത് ശരിയാവില്ല. യൂറോപ്യൻ ചരിത്രകാരന്മാരും ഡച്ച് കമാൻഡർമാരുമൊക്കെ "the local King" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നതു കൊണ്ടു മാത്രം രാജാവ് എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കാമെന്നു മാത്രം.എന്നാൽ കേരളത്തിൽ അധികാരത്തിലിരുന്ന ക്ഷത്രിയസ്വരൂപങ്ങൾ തുടർന്ന ഭരണഘടനാ രീതി തന്നെ രാജ്യഭരണത്തിനായി തെക്കുംകൂറും തുടർന്നിരുന്നു. ഇടത്തിൽ തമ്പുരാൻ എന്നോ വലിയ തമ്പുരാൻ എന്നോ ആണ് സാമാന്യജനം ഭരണാധികാരിയെ സംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. കോയിലധികാരികൾ എന്നായിരുന്നു രാജാവിനെ രേഖകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചു കാണാറുള്ളത്. ഇടത്തിൽ എന്നായിരുന്നു കോവിലകങ്ങൾ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഈ ഇടങ്ങൾക്ക് സമീപം പരദേവതയായ ചെറുവള്ളിക്കാവിൽ ഭഗവതിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണുക സാധാരണയാണ്.

വെന്നിമലയിൽ ആസ്ഥാന കോവിലകവും മണികണ്ഠപുരത്ത് ഭരണതലസ്ഥാനവുമായി തെക്കുംകൂർ ഭരണവാഴ്ച നിലനിന്നത് പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതൽ പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം വരെയുള്ള മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകാലമാണ്. ഇക്കാലത്താണ് തെക്കുംകൂർപ്രദേശത്തേക്ക് നസ്രാണി കുടിയേറ്റത്തിന് ആരംഭം കുറിക്കുന്നത്. അക്കാലത്തെ തെക്കുംകൂർ രാജാക്കന്മാരിൽ ചിലരെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്. മണികണ്ഠപുരം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ആവിർഭാവത്തിന് കാരണക്കാരനായ ഇരവി മണികണ്ഠര്, കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലെ പഴയ പള്ളി നിർമ്മിക്കാൻ മുൻകൈയെടുത്ത കോത വർമ്മര്, അതേ പള്ളിയിലെ കൽവിളക്ക് തെളിയിക്കാൻ കാത്തിരപ്പള്ളി ചന്തയിൽ വിൽക്കുന്ന പത്തു ചോതന എണ്ണയിൽ ഒരു ചോതന പള്ളിക്ക് നൽകാൻ നിബന്ധനയാക്കിയ വീരകേരളപ്പെരുമാൾ എന്ന കേരളവർമ്മ എന്നിവരെ കുറിച്ചൊക്കെ ഇത്തരത്തിൽ സൂചനകളുണ്ട്. 14-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വിരചിതമായ ഉണ്ണുനീലിസന്ദേശത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നത് രാമവർമ്മ എന്ന തെക്കുംകൂർ രാജാവിനെയാണ്.

ഇടനാട്ടിലെ വാണിജ്യകേന്ദ്രങ്ങളായ അങ്ങാടികളുടെ വളർച്ചയുടെ ഭാഗമായി അതതിടങ്ങളിൽ ഗുണകരമായ ഇടപെടലുകൾ ഉണ്ടാകണമെന്ന ബുദ്ധിപരമായ നീക്കമാണ് വെന്നിമലയും മണികണ്ഠപുരവും വിട്ട് താഴത്തങ്ങാടിയും ചങ്ങനാശ്ശേരിയും ആസ്ഥാനങ്ങളാക്കിയതിലൂടെ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടത്. പുരാതനമായ താഴത്തങ്ങാടിയിലുണ്ടായ കച്ചവടക്കുതിപ്പും ബ്രാഹ്മണഭരണകേന്ദ്രമെന്ന നിലയിലുള്ള തളിയുടെ തകർച്ചയുമാകാം തെക്കുംകൂർ രാജാധികാരം ഇവിടേക്ക് പറിച്ചുനടാൻ ഇടയാക്കിയത്. വ്യാപാരത്തിനു പുറമേ തെക്കൻ അയൽരാജ്യങ്ങളുമായുള്ള ഗതാഗതബന്ധങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും പറ്റിയ ഇടം എന്ന നിലയിലാണ് ചങ്ങനാശ്ശേരിയെ മികച്ച പട്ടണമെന്ന നിലയിൽ തെക്കുംകൂർ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നത്. ഭരണസിരാകേന്ദ്രം പിന്നീടുള്ള മൂന്നര നൂറ്റാണ്ടുകാലം കോട്ടയത്തെ തളിയിൽ കോട്ടയിൽ തന്നെ തുടർന്നുവെങ്കിലും മികച്ച പട്ടണവും രണ്ടാം ആസ്ഥാനവും ചങ്ങനാശ്ശേരിയായിരുന്നു.

വേമ്പനാട്ടു കായലിൽ നിരന്തരമുണ്ടായിരുന്ന ചരക്കുകൊള്ളയെ അമർച്ച ചെയ്യുന്നതിനും ചെമ്പകശ്ശേരിയുടെ കായൽ ഭൂമി കയ്യേറ്റങ്ങളെ ചെറുക്കുന്നതിനും കോട്ടയത്തേയ്ക്ക് ആസ്ഥാനം മാറ്റിയതിലൂടെ എളുപ്പം സാധ്യമായി. വേമ്പനാട്ടു കായലിലെ പാതിരാമണൽ ദ്വീപിൽ ഒരു സൈനികവ്യൂഹത്തെ നിയോഗിച്ച് കായൽപ്രദേശം സുരക്ഷിതമാക്കി.

താഴത്തങ്ങാടിയിലെ വ്യാപാരം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ക്രൈസ്തവ -മുസ്ലീം ജനവിഭാഗങ്ങളെ കൂടുതലായി വരുത്തി പാർപ്പിച്ചു.നിരവധി പണ്ടികശാലകൾ മീനച്ചിലാറിന്റെ തീരങ്ങളിൽ നാണ്യവിളസംഭരണത്തിനായി കെട്ടിയുയർത്തി. വ്യാപാരകാര്യങ്ങളുടെ ചുമതലയ്ക്കായി തരകൻമാരെ നിയോഗിച്ചു. അരുവിത്തുറ, പുന്നത്തുറ തുടങ്ങിയ കിഴക്കൻ അങ്ങാടികളിൽ നിന്നും ഇടനാട്ടിലെയും മലനാട്ടിലെയും കർഷകരിൽനിന്ന് നേരിട്ടും ജലഗതാഗതമാർഗ്ഗമായി എത്തുന്ന വിഭവങ്ങൾ തരകന്മാർ വാങ്ങി സംഭരിക്കുകയും പുറക്കാട്ട് കപ്പലുകൾ എത്തുന്ന മുറയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരുന്ന ജലയാനങ്ങളിൽ കയറ്റി വിടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കച്ചവടത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ലാഭവിഹിതം ഖജനാവിലേക്ക് കൃത്യമായി ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

AD 1450 നോടടുത്താണ് തളിയിൽകുന്നിന് ചുറ്റും കോട്ട കെട്ടിയുയർത്തിയത് എന്ന് കരുതാം. ഏകദേശം ഒരു കിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവും പന്ത്രണ്ടടി ഉയരവുമുള്ള കടുപ്പമുള്ള ചെങ്കല്ലു കൊണ്ടു കെട്ടിയ കോട്ടയ്ക്ക് ആറു കൊത്തളങ്ങളും (വീക്ഷണഗോപുരം) ഏഴുകോൽ വീതിയുള്ള ചുറ്റുകിടങ്ങും ഉണ്ടായിരുന്നു. കോട്ടയുടെ ഉള്ളിലുള്ള തളിയിൽ ശിവക്ഷേത്രം വാസ്തു വൈഭവത്തോടെ പുതുക്കിപ്പണിതു. വിശേഷപ്പെട്ട തരത്തിലുള്ള ചുവർചിത്രം ശ്രീകോവിലിന്റെ ഭിത്തികളിൽ ആലേഖനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ഒട്ടൊക്കെ മാഞ്ഞെങ്കിലും ഇന്നും വിസ്മയമായി നില നിൽക്കുന്നു. താഴത്തങ്ങാടിയിലെ മുസ്ലിം ആരാധനാലയമായ താഴത്തങ്ങാടി ജുമാ മസ്ജിദ് മികച്ച ആകാരഭംഗിയോടെ പുതുക്കിപ്പണിയാൻ ഏർപ്പാടാക്കി. AD 1445 ൽ ആസ്ഥാനമായ തളിയന്താന പുരത്തിന് കിഴക്കായി ഒരു നാട്ടുചന്ത സ്ഥാപിച്ചു. AD 1880 ൽ കോട്ടയത്തെ ദിവാൻ പേഷ്കാരായ സർ ടി. രാമറാവു ചന്ത മാറ്റി സ്ഥാപിക്കും വരെയും നാലു നൂറ്റാണ്ടോളം കോട്ടയത്തെ പഴയ ചന്ത സജീവമായിരുന്നു.

AD 1419ലെ ഉടമ്പടി പ്രകാരം പൂഞ്ഞാർ എലുക തിരിച്ച് എഴുതി കൊടുക്കുന്നത് കോട്ടയം തളിയിൽ വച്ചാണ്. പ്രാദേശിക ഭരണസമിതികളായ നാട്ടുകൂട്ടവും തറയും വിളിച്ചു ചേർത്ത് നാട്ടാരുടെ മനമറിഞ്ഞാണ് ഈ കരണമുണ്ടായത് എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ ജനാഭിപ്രായത്തെ തെക്കുംകൂർ ഭരണാധികാരികൾ എത്രത്തോളം വില കല്പിച്ചിരുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കാം.

ഭരണതലസ്ഥാനമെന്ന നിലയിൽ തിരഞ്ഞെടുത്ത തളിയന്താനപുരത്ത് കോട്ട കെട്ടിയ ശേഷം അതിനുളളിൽ കോവിലകങ്ങളും ഭരണകാര്യാലയങ്ങളും തളിയിൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കും വടക്കുകിഴക്ക് ഭാഗങ്ങളിലും പണി കഴിപ്പിച്ചു. ചെട്ടികൾ, ചാലിയർ,വിശ്വകർമ്മജർ, കുലാലർ, വെളുത്തേടത്ത് - വിലക്കിത്തല നായൻമാർ, പാണൻമാർ, വാളൻമാർ, കണക്കർ തുടങ്ങി വിവിധ തൊഴിൽമേഖലകളിലുള്ള സമൂഹങ്ങളെയും നഗര സംവിധാനത്തിന്റെ വികസനത്തിന്റെ ഭാഗമായി വരുത്തി പാർപ്പിച്ചു. പറങ്കി - ഡച്ച് വ്യാപാരങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്ന പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് കൊങ്കണി ബ്രാഹ്മണരും കുടുംബി ചെട്ടികളും തളിക്കോട്ടയ്ക്ക് സമീപം വാസമുറപ്പിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്.

മൈസൂരിൽ നിന്ന് എത്തിച്ചേർന്ന കുലാലർ മൺപാത്ര നിർമ്മാണം മാത്രമല്ല, കോവിലകങ്ങളിലെയും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും ദീപങ്ങളും വഴിവിളക്കുകളും തെളിക്കുന്ന ചുമതലയും നിർവഹിച്ചിരുന്നു. പ്രദേശത്തെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഉത്സവകാലത്ത് തീവെട്ടി പിടിക്കുന്നത് ഇന്നും അവകാശമായി ഇവരിൽ തുടരുന്നു.

വിശ്വകർമ്മജരുടെ വിവിധ വിഭാഗങ്ങൾ ദേവാലയം ഗൃഹ നിർമ്മിതിയ്ക്കായും ആയുധ - പണിയായുധ നിർമ്മാണങ്ങൾക്കും കരകൗശല നിർമ്മാണങ്ങൾക്കുമായി രാജപക്ഷത്തുനിന്നുള്ള പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളോടെ പ്രദേശത്ത് താമസം തുടങ്ങി. തുണിനെയ്ത്തിനായി ചാലിയരെയും വില്പനയ്ക്കായി ചെട്ടികളെയും പട്ടണത്തിന്റെ കിഴക്കേ പ്രാന്തപ്രദേശത്ത് കുടിയിരുത്തി. മധുരയിൽ നിന്നെത്തിയ വൈശ്യവിഭാഗക്കാരെ കുമ്മനത്തിൽ വസിപ്പിച്ചു. ചേരാനല്ലൂർ, കൊടുങ്ങല്ലൂർ പ്രദേശത്തു നിന്ന് മേത്തർ വിഭാഗക്കാരായ മുസ്ലിങ്ങളെ വരുത്തി മീനച്ചിലാറിന്റെ ഇരുകരകളിലും കച്ചവടത്തിനായി പാർപ്പിച്ചു. കുറവിലങ്ങാട്, പുന്നത്തുറ, വെള്ളൂർ, നിരണം, ചെങ്ങന്നൂർ, കായങ്കുളം എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നും നസ്രാണി സമൂഹത്തിലെ കൂടുതൽ പേരെ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തി പാർപ്പിച്ചു. AD 1547 നോടടുത്ത് ക്നാനായ ക്രൈസ്തവർ എത്തിയപ്പോൾ വലിയങ്ങാടി എന്ന വ്യാപാര കേന്ദ്രം അവരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ താഴത്തങ്ങാടിയുടെ വടക്കേ ഭാഗത്ത് ആരംഭിച്ചു.

വിവിധ ജനസമൂഹങ്ങൾ എത്തിച്ചേർന്നതോടെ കോട്ടയുടെയും അങ്ങാടിയുടെയും പരിസരങ്ങൾ ജനബാഹുല്യമുള്ളതായി. ഭരണസിരാകേന്ദ്രത്തിലേയ്ക്ക് വരുന്ന തെക്കുംകൂറിലെ ഇതര ദേശത്തുകാർ തളിയന്താനപുരം എന്നത് മാറ്റി കോട്ടയകം എന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. പിൽക്കാലത്ത് കോട്ടയകം ലോപിച്ച് കോട്ടയം എന്ന സ്ഥലനാമമുണ്ടായി. കോട്ടയം വലിയ പള്ളിയുടെ സ്ഥാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രേഖയിലാണ് കോട്ടയകം എന്ന സ്ഥലനാമം ആദ്യമായി സൂചിപ്പിച്ചു കാണുന്നത്. കടുത്തുരുത്തിയിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയ പന്ത്രണ്ടു ക്നാനായ കുടുംബങ്ങൾക്കും നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾക്കുമായി AD 1550 ൽ ആദിച്ചവർമ്മ രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതാണ് കോട്ടയം വലിയപള്ളി.AD 1579 ൽ വലിയപള്ളിയിൽ നിന്ന് പിരിഞ്ഞ മാർതോമാ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കായി ചെറിയപള്ളി സ്ഥാപിച്ചത് പിന്നീട് വന്ന കോതവർമ്മ രാജാവാണ്. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ തന്നെ സ്ഥാപിതമായ തിരുനക്കര മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്ഥാപനം ഇരവിവർമ്മ എന്ന രാജാവിന്റെ കാലത്താണ്.

വാസ്തുവിദ്യയുടെയും ശില്പ ചിത്രകലയുടെയും പുഷ്കലകാലമാണ് തെക്കുംകൂർ കാലഘട്ടം. വാസ്തുവിദ്യാ മികവോടെ നിരവധി ദേവാലയങ്ങൾ തെക്കുംകൂർ രാജ്യത്തെമ്പാടും ഉയർന്നുവന്നു. അവയിൽ ക്ഷേത്രങ്ങളും കൃസ്ത്യൻപള്ളികളും മുസ്ലിം പള്ളികളും ഉൾപ്പെടും. അവയൊക്കെയും തെക്കുംകൂർ രാജാക്കൻമാർ നേരിട്ടോ അവരുടെ സഹായത്താലോ ആണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. താഴത്തങ്ങാടിയിൽ വ്യത്യസ്ഥ മതവിഭാഗക്കാരുടെ ദേവാലയങ്ങൾ അടുത്തടുത്തായി കാണപ്പെടുന്നതു പോലെ തന്നെയാണ് ചങ്ങനാശ്ശേരി, കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, എരുമേലി എന്നിവിടങ്ങളിലും കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്. ചുവർചിത്രകലയിലെ വേമ്പനാടൻ ശൈലി എന്ന തനതുരീതിയുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ് കോട്ടയം തളി, ആർപ്പൂക്കര തൃക്കൊടിത്താനം, പനയനാർക്കാവ് എന്നീ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കാണാൻ കഴിയുന്നത്.

കേരളീയ വാസ്തുവിദ്യയെ സുറിയാനി -പോർട്ടുഗീസ് ശൈലികളുമായി സങ്കലനം ചെയ്ത് രൂപപ്പെട്ട തനതു ഗൃഹനിർമ്മാണ രീതികളുടെ അവശേഷിക്കുന്ന മാതൃക കൾ പഴയ കോട്ടയത്ത് താഴത്തങ്ങാടിയിൽ കാണാം. ഇത് തെക്കുംകൂർ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അനന്യ സംഭാവനയാണ്. താഴത്തങ്ങാടി കൂടാതെ വലിയങ്ങാടി, പുത്തനങ്ങാടി എന്നീ രണ്ടു വ്യാപാര കേന്ദ്രങ്ങൾ യഥാക്രമം പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലും പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലും ആരംഭിച്ചു എന്നതിൽ നിന്നു തന്നെ കോട്ടയത്തെ വ്യാപാരസമൂഹത്തിന്റെ വളർച്ചയും അതിൽ ഭരണാധികാരികളുടെ ഇടപെടലും എത്രത്തോ ളമായിരുന്നു എന്നു മനസിലാക്കാം.

തെക്കുംകൂർ രാജ്യം പതിനെട്ടു ദേശങ്ങളായി തിരിച്ചിരുന്നു. ഓരോ ദേശങ്ങളിലും മാടമ്പി ഭരണമായിരുന്നു നിലനിന്നിരുന്നത്. ഈ മാടമ്പിമാർ കാർഷിക നികുതി പിരിച്ച് രാജസമയത്ത് എത്തിച്ച് പ്രാദേശികഭരണം നിലനിർത്തിയിരുന്നു. വ്യാപാര രംഗത്തെ സാമ്പത്തികനേട്ടങ്ങളിൽ മാടമ്പിമാർക്ക് വലിയ പങ്കാളിത്തമുണ്ടായില്ല. ഗതാഗതമാർഗ്ഗം നദികളും അവയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന തോടുകളും മാത്രമായിരുന്നു. കരയിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാര പാതകൾ വളരെ വിരളമായിരുന്നു. ഇടനാട്ടിലെ വനമേഖല വിപുലമായതിനാൽ കരമാർഗ്ഗമുള്ള സഞ്ചാരം ദുർഘടമായി പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ തുടർന്നു.

മാടമ്പിമാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അന്യദേശത്ത് നിന്നുള്ള ആക്രമണങ്ങളെ ചെറുക്കുന്നതിന് കൂട്ടായ സൈനികശേഷി ആവശ്യമായി വരുന്നു. രാജാവ് അതു നിറവേറ്റിക്കൊടുക്കുന്നു. സാമന്തഭരണം പലയിടത്തും നിലനിന്നിരുന്നു. "അഞ്ചു കർത്താവും അഞ്ചു കൈമളും' എന്നാണ് തെക്കുംകൂറിലെ മന്ത്രിമാർ എന്നു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഇതിൽ പലരും മേല്പറഞ്ഞ സാമന്തന്മാരോ മാടമ്പിമാരോ കളരി നായകന്മാരോ ആയിരുന്നു. മീനച്ചിൽ കർത്താ, അമ്പഴത്തുങ്കൽ കർത്താ, നൈനാടത്ത് കൈമൾ, കുന്നുതറ എന്നിവരൊക്കെയും ഈ നിരയിൽ പെടുന്നു,

18 കളരികളിലെ അഭ്യാസികളായിരുന്നു രാജ്യത്തെ സൈനിക വിഭാഗം. ചെങ്ങന്നൂർ ആതിയെന്ന തെക്കൻപാട്ടിൽ പരാമർശിക്കുന്നത് ഈ 18 കളരികളാവാം. കളരിയുടെ ആശാന്മാരും നായകന്മാരുമായിരുന്നവർ കളരിപ്പണിക്കർ എന്നറിയപ്പെട്ടു. രാജ്യത്തെ പടനായകരും ഇവർ തന്നെയായിരുന്നു. വേളൂരിലെ മുഞ്ഞനാട്ടു പണിക്കർ ,അയ്മനം കുറുപ്പംവീട്ടിൽ കൈമൾ,വാകത്താനത്ത് നന്തിക്കാട്ട് പണിക്കർ, പാക്കിൽ പണിക്കർ, ചങ്ങനാശ്ശേരി വാഴപ്പാടത്ത് പണിക്കർ, അഞ്ചേരി വലിയ വീട്ടിൽ പുന്നൂസ് മാപ്പിള, മകൻ കൊച്ചിട്ടി, മീനടത്ത് പാടത്തു മാപ്പിള, കാഞ്ഞിരപ്പളളി ഉണ്ണി മാത്തു തരകനും മകൻ കുഞ്ചാക്കോ തരകനും, വാഴക്കൂട്ടത്തിൽ മമ്മാലി (വള്ളപ്പട), കുന്നന്താനത്ത് പണിക്കർ ഇവരൊക്കെയാണ് സൈനിക പരിശീലനത്തിനായി കളരികൾ സ്ഥാപിച്ച് രാജ്യരക്ഷ തീർത്തിരുന്നത്.തെക്കുംകൂറിന്റെ മന്ത്രിസ്ഥാനത്ത് മഴുവഞ്ചേരിപ്പണിക്കർ, കല്ലിക്കുന്നേൽ മേനോൻ ( പിൽക്കാലത്ത് മാമ്പുഴക്കരി മേനോൻ), കല്ലറയ്ക്കൽ തരകൻ എന്നിവരെയും വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിലായി പറഞ്ഞുവരുന്നു. കാര്യവിചാരിപ്പുകാർ പദവിയിലുള്ള ആളാണ് ഉദ്യോഗതലത്തിൽ ഭരണനിർവഹണത്തിന് ചുക്കാൻ പിടിച്ചിരുന്നത്. അതിനു താഴെ കാര്യക്കാർ പദവിയിൽ നിരവധി പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കോട്ടയം, ചങ്ങനാശ്ശേരി എന്നീ പ്രധാന ആസ്ഥാനങ്ങൾ കൂടാതെ പ്രവിശ്യാ ഭരണത്തിനായി വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ "ഇടങ്ങൾ" തെക്കുംകൂറിലുണ്ടായിരുന്നു. ഒളശ്ശ (പൈങ്ങുളത്ത് ) ളാലം (കൊട്ടാരമറ്റം), കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, തിരുനക്കര (കേരളപുരം), വടവാതൂർ: പള്ളം ( സ്രാമ്പി), മുട്ടാർ (സ്രാമ്പി), കോഴഞ്ചേരി എന്നിവിടങ്ങളിലൊക്കെയുമാണ് ഈ ഇടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഇളംകൂർ രാജകുടുംബങ്ങളിൽ പെട്ടവർ അതത് ഇടങ്ങളിൽ വസിച്ച് മാടമ്പിമാരുടെ മേലുള്ള അധികാരം ഉറപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ പുഴവാത് രാജാവിന്റെ സാമീപ്യം എക്കാലത്തുമുണ്ടായിരുന്നു. കോട്ടയത്തെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രമായ തളിക്കോട്ടയിൽ നിന്ന് ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ മുറയ്ക്ക് എത്തി തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളുടെ ഭരണത്തിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിപോന്നു. വേണാട്, ചെമ്പകശ്ശേരി, ഇളയിടത്തു സ്വരൂപം തുടങ്ങിയ തെക്കൻ രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള നയപരമായ സമ്പർക്കം ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ വച്ച് ആയിരുന്നതിനാൽ പിൽക്കാലത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രേഖകളിൽ ചങ്ങനാശ്ശേരി രാജാവ് എന്നാണ് തെക്കുംകൂർ രാജാവിനെ പറ്റി പരാമർശിച്ചു കാണുന്നത്. പി. ശങ്കുണ്ണി മേനോനെ പോലെയുള്ള തിരുവിതാംകൂർ പക്ഷപാതികളായ ചരിത്രകാരന്മാർ ഒരു കൂർ അഥവാ സ്വരൂപം എന്ന പദവി പോലും തെക്കുംകൂറിന് ചാർത്തി കൊടുക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. തിരുവിതാംകൂർ പക്ഷചരിത്രകാരന്മാരുടെ രചനകൾ തെക്കുംകൂർ ചരിത്രം തിരയുന്നവരിൽ പലരെയും വഴി തെറ്റിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. അവരുടെ രചനകളിലൊക്കെയും തെക്കുംകൂർ രാജാവ് ചങ്ങനാശ്ശേരിയുടെ രാജാവായി മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നു. നാട്ടുകാരാകട്ടെ ഇടത്തിലെ വലിയ തമ്പുരാൻ എന്നാണ് രാജാക്കന്മാരെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു വന്നത്.

തെക്കുംകൂർ ഒരു യൂറോപ്യൻ വ്യാപാരശക്തിയുമായി കച്ചവടക്കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് AD 1664 ൽ ആണ്. ആ വർഷം ജൂലൈ 14ന് ഡച്ച് ക്യാപ്റ്റനായ ഹ്യൂസ്റ്റാർട്ടുമായി തെക്കുംകൂറിലെ കോതവർമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ കരാർ പ്രകാരം രാജ്യത്ത് വിളയുന്ന മുഴുവൻ കുരുമുളകിന്റെയും കുത്തകാവകാശം ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയിൽ (VOC) വന്നു ചേർന്നു.പത്തു വർഷങ്ങൾ കൂടുന്തോറും പുതുക്കിയിരുന്ന ഈ കരാർ AD 1744 വരെയും നിലനിന്നിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ അവസാന നാളുകളിൽ തിരുവിതാംകൂറിനെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിന് ഡച്ച് സഹായം ഉണ്ടാകാതിരുന്നതിന് കാരണം പുതുതായി തുടങ്ങിയ ഇംഗ്ലീഷ് ബന്ധങ്ങൾ ആയിരിക്കാം. അന്ത്യനാളുകളിൽ തെക്കുംകൂറിലെ ഇളയതമ്പുരാന് ഇംഗ്ലീഷ്കാരുടെ അഞ്ചുതെങ്ങ് കോട്ടയിൽ വച്ച് പതിനൊന്ന് ആചാരവെടികൾ ഉതിർത്ത് സൈനിക ബഹുമതി നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

AD 1664 ലെ കരാറിനെ തുടർന്ന് തെക്കുംകൂറിലെ ഡച്ച് വ്യാപാരം പൊടിപൊടിച്ചു. തെക്കുംകൂർ പ്രദേശത്തെ ഭൗതികമായ വളർച്ചയെ സഹായിച്ചത് ഒരു നൂറ്റാണ്ടോളം നീണ്ടു നിന്ന ഡച്ച് ബന്ധങ്ങളാണ് എന്നത് വേണ്ടുംവിധം പഠനവിധേയമാക്കാതെ അവശേഷിക്കുന്നു. പുറക്കാട്ട് നിന്ന് ഡച്ച്കാർ ഇറക്കുമതി ചെയ്ത ചെമ്പും വെളുത്തീയവും പമ്പയാറ്റിലൂടെ മാന്നാറിലെത്തിച്ച് തുടങ്ങി വച്ച ഓട്ടുപാത്രനിർമ്മാണം തലമുറകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും നിലനിൽക്കുന്നു. തെക്കുംകൂർ രാജ്യത്തിലെ നാട്ടുവഴികൾ ഗതാഗത യോഗ്യമാകുന്നത് ഡച്ചുകാലത്താണ്. ഇതോടെ ഇടനാട്ടിലെ കുടിയേറ്റങ്ങൾ ശക്തി പ്രാപിച്ചു. നാണ്യവിളകളുടെ ഉദ്പാദനത്തിൽ അഭൂതപൂർവ്വമായ വളർച്ചയുണ്ടായി. സാമ്പത്തികരംഗത്തെ കുതിച്ചുചാട്ടം ദേവാലയങ്ങളും വാസഗൃഹങ്ങളും ആഡംബരങ്ങളോടെയും വാസ്തുമികവോടെയും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നതിന് കാരണമായി.

പുറക്കാട്ട് ഡച്ചുകാരുടെ കമ്മീഷൻ ഏജൻറുമാരായി പ്രവർത്തിച്ചു ഗൗഡ സാരസ്വത ബ്രാഹ്മണ സമൂഹം കച്ചവടത്തിനായി കോട്ടയത്തും കുടിയേറി പാർത്തു.

പോർച്ചുഗീസ് സ്വാധീനം തെക്കുംകൂറിൽ തുലോം പരിമിതമായിരുന്നു എങ്കിലും ഗോവൻ ബിഷപ്പ് അലക്സിസ് ഡി മെനസിസിന്റെ തുടർച്ചയായ സഞ്ചാരങ്ങളും പരിവർത്തന പ്രക്രിയകളും തെക്കുംകൂറിൽ ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലും മീനച്ചിലിലും കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലുമൊക്കെ ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തി. പിന്നീടു വന്ന ഡച്ചുകാരുടെ തന്ത്രപരമായ ഇടപെടൽ ക്രിസ്ത്യാനികളിലെ കത്തോലിക്ക പക്ഷത്തേയ്ക്കുള്ള ഒഴുക്കിനെ ഒരു പരിധി വരെ നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തി.

തെക്കുംകൂർപ്രദേശത്ത് ക്രൈസ്തവരിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറ്റ് വിശ്വാസം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനായി കൊച്ചിയിലെത്തി ചേർന്ന പുരോഹിതരിൽ ചിലരെ ഡച്ചുകാർ നിയോഗിച്ചുവെങ്കിലും കാര്യമായ ഫലമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. AD 1668ൽ ഡച്ചു ഗവർണർ ഹെൻറിക് വാൻ റീഡിന്റെ ശ്രമഫലമായി കോട്ടയത്ത് തളിയിൽ കോട്ടയുടെ പുറത്ത് തെക്കു കിഴക്കേഭാഗത്ത് ഒരു ഭാഷാ സ്കൂൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. അന്നത്തെ രാജാവായ കോതവർമ്മയുടെ പൂർണ്ണ അനുമതിയോടെയും ആശീർവാദത്തോടെയും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഒലന്തക്കളരിയാകാം ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ വൈദേശിക ബഹുഭാഷാ സ്കൂൾ. ഹെർമൻ ഹാസൻ കാംപ് എന്നറിയപ്പെട്ട ബഹുഭാഷാജ്ഞാനിയായിരുന്ന് ഒരു ഡച്ചു സൈനികനായിരുന്നു ഈ സ്കൂളിലെ ആദ്യത്തെ അവബോധകൻ (Percepter). ഡച്ച്, ലാറ്റിൻ, സംസ്കൃതം, മലയാളം എന്നീ ഭാഷകൾ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ഈ സ്കൂളിൽ കോതവർമ്മ രാജാവ് സംസ്കൃതം പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത് വാൻറീഡിനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കോതവർമ്മ AD 1674-ൽ നാടുനീങ്ങി. ചേറ്റുവായ്, പറവൂർ, കൊച്ചി, കുടവെച്ചൂർ, പുറക്കാട്, കായങ്കുളം, കൊല്ലം എന്നിവിടങ്ങളിലെ ഡച്ചു ഡിപ്പോകളിലെ യുവഉദ്യോഗസ്ഥർ സംസ്കൃതവും മലയാളവും പഠിച്ചപ്പോൾ ക്രിസ്ത്യാനികളും കൊങ്കണി ബ്രാഹ്മണരും ഡച്ചും ലാറ്റിനും അഭ്യസിച്ചു. ഏതാണ്ട് 20 വർഷക്കാലമേ ഈ സ്കൂൾ നിലനിന്നുള്ളൂ. ഹെൻറിക് വാൻറീഡിന്റെ ചുമതലയിൽ രചിക്കപ്പെട്ട കേരളത്തിലെ സസ്യങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള ഹോർത്തുസ് മലബാറിക്കൂസ് ഇൻഡി ക്കൂസിന്റെ രചനാകാലം ഇതേ കാലഘട്ടമായതിനാലും സ്കൂളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പലരും രചനാ കാര്യങ്ങളിൽ പങ്കാളികളായിരുന്നതിനാലും ഒലന്തക്കളരിയും ഈ ഗ്രന്ഥവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അനാവരണം ചെയ്യുന്നതിന് കൂടുതൽ പഠനം ഉണ്ടാവേണ്ടതാണ്.

ഡച്ചുകമാൻഡൻമാരുടെ ലേഖനങ്ങളിൽ നിന്നും ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ രേഖകളിൽ നിന്നും തെക്കുംകൂറിലെ പതിനേഴ് പതിനെട്ടു നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ സ്ഥിതിഗതികൾ അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ക്യാപ്റ്റൻ ഗോളനേസിന്റെ ലേഖനത്തിൽ തെക്കംകൂറിന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന ആദിത്യവർമ്മയെ പ്രശംസിക്കുക മാത്രമല്ല ഈ രാജ്യത്തെ വ്യാപാരത്തിന്റെ പ്രാമുഖ്യത്തെക്കുറിച്ചും പ്രത്യേകം സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. AD 1719 ൽ കോട്ടയത്ത് എത്തിച്ചേർന്ന ഡച്ച് ചാപ്ലയിൻ ജേക്കോബസ് കാന്റർ വിഷർ അക്കാലത്തെ കുറിച്ച് Letters from Malabar എന്ന കൃതിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

AD 1674ൽ അധികാരത്തിലേറിAD 1691 വരെ ഭരിച്ച ഉണ്ണിക്കേരള വർമ്മ, AD 1691 മുതൽ AD 1717 വരെ ഭരിച്ച ഉദയ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ,AD 1717 മുതൽ AD 1750 വരെ ഭരണം നടത്തിയ ആദിത്യവർമ്മ എന്നിവരുടെ കാലത്ത് തെക്കുംകൂറിന്റെ സാമൂഹ്യ സാമ്പത്തിക വികസനരംഗത്ത് വലിയ പുരോഗതിയുണ്ടായി. അതാകട്ടെ ഡച്ച് വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെ കാലവുമായിരുന്നു. തിരുനക്കര പട്ടണത്തിനോട് ചേർന്നുള്ള മറ്റൊരു ജനവാസകേന്ദ്രമായി വികാസം പ്രാപിക്കുന്നതും അക്കാലത്താണ്. നാട്ടുവഴികൾ വന്നതോടെ കാളവണ്ടിയിലൂടെ ചരക്കുകടത്ത് ആരംഭിച്ചു.ഇടനാട്ടിൽ ചെറിയ അങ്ങാടികൾ ഉയർന്നുവന്നു.

കുന്നതറ കൈമളുടെ ഗ്രന്ഥവരിയിൽ നിന്നുള്ള സൂചനകൾ പ്രകാരം പടിഞ്ഞാറൻ കരിനിലങ്ങളിൽ വരമ്പുകുത്തി കൃഷിയോഗ്യമാക്കുന്നതിൽ ഉദയമാർത്താണ്ഡവർമ്മ, ആദിത്യവർമ്മ എന്നിവരുടെ നിസ്തുലമായ പങ്ക് വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു. നാണ്യവിളകളുടെ വ്യാപനത്തിനായി കുടിയേറ്റ ങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നതിന് പുറമേ നെൽകൃഷി വ്യാപനത്തിനായി ചതുപ്പുനിലങ്ങളെ കൃഷിയോഗ്യമാക്കുകയും ജലസേചനത്തിനായി നിരവധി തോടുകൾ വെട്ടിയുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ വിവരങ്ങൾ ചരിത്രരേഖകളിൽ നിന്നും വാമൊഴിവഴക്കങ്ങളിൽ നിന്നും ലഭ്യമായതാണ്.

നഗരസംവിധാനങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇരവി മണികണ്ഠന്റെ കല്പനപ്രകാരം കുത്തിയെടുത്ത മണികണ്ഠപുരം ചിറ, AD 1700-ൽ ഉദയമാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ നിർദ്ദേശത്താൽ കുത്തിയെടുത്ത ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ ചിത്രക്കുളം എന്നിവ ഇവരുടെ പ്രജാക്ഷേമ താൽപ്പര്യങ്ങളുടെ നിദർശനങ്ങളാണ്.

വേണാടിന്റെ ഏകോപനം എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ചെറിയ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളെ വരുതിയിലാക്കിയും വെട്ടിപ്പിടിച്ചും മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമായി AD 1750 ൽ തെക്കുംകൂർ ഭരണം അവസാനിച്ചു. ഇളയിടത്തു റാണിക്ക് തളിക്കോട്ടയിൽ അഭയം നൽകിയതിനെ തുടർന്ന് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ തെക്കുംകൂറിനോട് കടുത്ത ശത്രുതയിലായി.കായങ്കുളം ആക്രമിച്ച വേളയിൽ ചെമ്പകശ്ശേരിയോടൊപ്പം ചേർന്ന് തെക്കുംകൂർ സൈന്യം തിരുവിതാംകൂറിനെ പ്രതിരോധിച്ചത് ആ ശത്രുത കൂടുന്നതിന് ഇടയാക്കി. അമ്പലപ്പുഴ ആക്രമിച്ച് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിനെ തടവിലാക്കിയ ശേഷം മാർത്താണ്ഡവർമ്മ തെക്കുംകൂർ ആക്രമിക്കുന്നതിന് തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നടത്തി.

എക്കാലത്തും കൊച്ചിയോട് വിധേയത്വം പുലർത്തിയിരുന്ന തെക്കുംകൂർ തിരുവിതാംകൂറിന്റെ മേൽക്കോയ്മ അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. എന്നാൽ ആപത്ത് തൊട്ടടുത്തെത്തിയതിനാൽ ഗത്യന്തരമില്ലാതെയായതോടെ ഉപാധികളില്ലാതെ കീഴ്പ്പെടുന്നതിനും അങ്ങനെ യുദ്ധം ഒഴിവാക്കുന്നതിനുമായി ആദിത്യവർമ്മ അനുജനായ അപ്പൻ തമ്പുരാനെ സന്ധി സംഭാഷണങ്ങൾക്കായി മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ അടുക്കലേയ്ക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു. ജേഷ്ഠാനുജൻമാർ തമ്മിൽ സ്വരചേർച്ച ഇല്ലാതിരുന്നത് നേരത്തേ അറിഞ്ഞിരുന്ന മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ജ്യേഷ്ഠനെ നിഷ്കാസിതനാക്കി അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനുള്ള സഹായം അനുജന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. അതിനെ നിരസിച്ച് അമർഷത്തോടെ തിരികെ പോന്ന തെക്കുംകൂറിലെ ഇളയതമ്പുരാനെ ജലമാർഗ്ഗം കോട്ടയത്തെത്തുമ്പോൾ നിഷ്കരുണം വധിക്കുന്നതിന് രാമയ്യൻ ദളവ കിങ്കരന്മാരെ ഏർപ്പാടാക്കി. കോട്ടയത്ത് ഇല്ലിക്കൽ കടവിൽ തൃസന്ധ്യനേരത്ത് വന്നടുത്ത ഇളയരാജാവിനെയും അകമ്പടിക്കാരെയും പിന്നാലെ വന്ന തിരുവിതാംകൂർ സൈനികർ വധിച്ചു. ഇളയരാജാവിന്റെ കൊലയ്ക്ക് ഉത്തരവാദി ജ്യേഷ്ഠനായ ആദിത്യവർമ്മയാണെന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിന് തെക്കുംകൂറിലെ ശത്രുപക്ഷം ചേർന്ന മന്ത്രിമാരെയും മാടമ്പിമാരെയും രാമയ്യൻ നേരത്തേ തന്നെ ചട്ടം കെട്ടിയിരുന്നു. അനുജനെ ജ്യേഷ്ഠനാണ് കൊന്നതെന്ന വാർത്ത ഇവർ മൂലം നാടാകെ പരന്നു. ജ്യേഷ്ഠനുജൻമാർ തമ്മിലുള്ള വഴക്ക് നേരത്തേ നാടെങ്ങും പരന്നിരുന്നതിനാൽ കെട്ടിച്ചമച്ച ഈ കള്ളക്കഥയും ജനങ്ങൾ പെട്ടെന്നു വിശ്വസിച്ചു. രാജാവ് ഇതോടെ ഒറ്റപ്പെട്ടു. രാജധർമ്മം ലംഘിച്ചു എന്ന കുറ്റം ചുമത്തിയാണ് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ തെക്കുംകൂർ ആക്രമിക്കുന്നതായി പ്രഖ്യാപനം നടത്തുന്നത്. മിക്കവാറും കളരികൾ തിരുവിതാംകൂർ പക്ഷത്തേയ്ക്ക് ഒന്നൊന്നായി കൂറുമാറി. അതിനാൽ തന്നെ രക്തച്ചൊരിച്ചിലുകൾ വേണ്ടത്ര ഉണ്ടായില്ല.

ആറന്മുളയിൽ ആരംഭിച്ച ആക്രമണം AD1750 സെപ്തംബർ 11 ന് ചങ്ങനാശ്ശേരി പിടിച്ചെടുത്തതോടെ ശക്തി പ്രാപിച്ചു.വൈകാതെ തളിക്കോട്ടയും ആക്രമിച്ച് കീഴ്പെടുത്തിയതോടെ തെക്കുംകൂർ തിരുവിതാംകൂറിനോട് ചേർക്കപ്പെട്ടു. തിരുവിതാംകൂർ പക്ഷപാതികളായ ചരിത്രകാരന്മാർ ഇളയരാജാവിനെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ചതിയിൽ പെടുത്തി കൊന്ന കഥ സൗകര്യപൂർവ്വം മറച്ചു വച്ച് ജ്യേഷ്ഠൻ വധിച്ചു എന്ന വ്യാജസൃഷ്ടിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. തെക്കുംകൂർ രാജ്യചരിത്രമെഴുതാൻ പുറപ്പെടുന്നവരിൽ പലരും വിശദമായ അന്വേഷണപഠ നങ്ങളില്ലാതെ ഈ കള്ളക്കഥയിൽ പെട്ടു പോകുന്നതും കാണാറുണ്ട്.

യുദ്ധസന്നാഹങ്ങളുടെ പിന്നണിയിൽ എത്തിച്ചേർന്ന തിരുവിതാംകൂറിലെ യുവരാജാവായ കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ (ധർമ്മരാജാ )കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ പക്കൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നതിനുള്ള അനുമതി തെക്കുംകൂർ രാജകുടുംബത്തിന് -നൽകുകയും ചെയ്തു. AD 1760 ൽ സാമൂതിരി ആത്മാഹൂതി ചെയ്തതോടെ കോഴിക്കോട്ടെ സാഹചര്യങ്ങൾ അനിശ്ചിതാവസ്ഥയിലായപ്പോൾ ധർമ്മരാജാവ് തന്നെ രാജകുടുംബത്തെ തിരികെ വിളിച്ച് ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ നീരാഴിക്കൊട്ടാരത്തിൽ വസിപ്പിക്കുകയും പിന്നീട് വെട്ടിക്കവലയിലേക്ക് മാറ്റുകയും അതേ സമയത്ത് നട്ടാശ്ശേരിയിൽ കൊട്ടാരക്കെട്ടുകൾ പണിത് അടുത്തൂൺ അനുവദിച്ച് കുടിയിരുത്തി. അവരുടെ പിൻഗാമികൾ ഇപ്പോഴും അവിടെ വസിച്ചുവരുന്നു.

തളിയിൽകോട്ട[തിരുത്തുക]

തളിയിൽകോട്ടയുടെയും തെക്കുംകൂർ രാജാവംശത്തിൻ്റെയും ചരിത്രം പള്ളിക്കോണം രാജീവുമായുള്ള സൗഹൃദത്തിൽ നിന്നാണ് അറിഞ്ഞത്. മുഖ്യധാരാ ചരിത്രം ജയിച്ചവരുടേതാണ്. തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യത്തോട് തോറ്റ തെക്കംകൂർ രാജചരിത്രവും ഇടിച്ചു നിരത്തപ്പെട്ട തളിയിൽകോട്ടയും പാഠ്യപദ്ധതിയുടെ പിന്നാമ്പുറത്ത് പോയതും ആ തോൽവികൊണ്ടാവാം. തിരുവിതാംകൂർ എന്ന മലയാള അധിനിവേശ ശക്തി, ആ പേരിൽ ലയിപ്പിച്ച നാട്ടുരാജ്യങ്ങിൽ പേരു മായിച്ച ഒന്നായിപ്പോയി, വിദേശശക്തികളോടു പോലും വ്യാപാരബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന തെക്കുംകൂർ നാട്ടുരാജ്യം. ഇന്നത്തെ കോട്ടയം. കോട്ടയം ചെറിയ പള്ളി, കോട്ടയം വലിയ പള്ളി, തളിയിൽ മഹാദേവ ക്ഷേത്രം, താഴത്തങ്ങാടി ജുമാമസ്ജിദ് തുടങ്ങി തെക്കുംകൂർ രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ദേവാലങ്ങളും സ്ഥലനാമങ്ങളും മാത്രമാണ് അവശേഷിക്കുന്ന ചരിത്രസ്മാരകങ്ങൾ. തളിയിൽകോട്ട നിന്നിരുന്ന ഭാഗം ജനവാസ കേന്ദ്രമായി. ചെറിയ പള്ളി മഹായിടവകയുടെയും കോട്ടയം നാട്ടുകൂട്ടത്തിന്റെയും ആഭിമുഖ്യത്തിൽ നടത്തിയ കോട്ടയം പൈതൃക യാത്രയാണ് ഈ ഫീച്ചറിലേക്ക് നയിച്ചത്. തളിയിൽകോട്ടയുടെ ചിത്രമില്ലാതെ ഫീച്ചർ പൂർണമാവില്ല. അപ്പോൾ ബാലരമയിലെ ആർട്ടിസ്റ്റ് ജയൻ്റെ (ജയൻ കുമാർ) മുഖം തെളിഞ്ഞത്. ജയനോടും രാജീവിനോടും കാര്യം പറഞ്ഞു. രാജീവിൻ്റെ വിവരണവും ജയൻ്റെപശ്ചാത്തല പഠനവുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് കോട്ടയുടെ ചിത്രം പൂർണമാകുന്നത് എപ്പോഴാണോ അതു കഴിഞ്ഞ് ഫീച്ചർ ഷെഡ്യൂൾ ചെയ്യുന്നുള്ളു എന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞു. ഡീറ്റൈയിങ്ങിൽ ഒരു ചിത്രകാരൻ നൽകുന്ന പൂർണത, അതാണ് ജയൻ്റെ രചനകൾ. ദിവാൻ പൊളിച്ചു കളഞ്ഞ കോട്ട ജയൻ്റെ തൂലിക പുനർസൃഷ്ടിച്ചു. അത് വെറുമൊരു ചിത്രമായിരുന്നില്ല. തളിയിൽകോട്ടയുടെ പ്രതാപകാലത്തെ സജീവത മുഴുവൻ ആവാഹിച്ച പുനർസൃഷ്ടി ആയിരുന്നു. നന്ദി ജയൻ, നിങ്ങളും രാജീവുമാണ് ഒരു സ്വപ്നത്തെ യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയത്. ഈ ഫീച്ചർ നൽകണം എന്ന് പറഞ്ഞു വിളിച്ച മനോരമ ഓൺലൈനിലെ john m chandy ക്കും നന്ദി. കോട്ടയത്തിൻ്റെ ടൂറിസം ഭൂപടത്തിൽ പുതിയൊരു ടൂറിസം സർക്യൂട്ട് രേഖപ്പെടുത്തുകയാണ് മനോരമ ട്രാവലർ... തെക്കുംകൂർ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രം സമഗ്രതയോടെ പഠിക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് പ്രതീക്ഷാനിർഭരമാണ്. ആധുനിക ചരിത്ര രചനയ്ക്ക് അടിസ്ഥാനമാക്കാവുന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തെ പിൻപറ്റിയും പുരാരേഖകളുടെയും പുരാവസ്തു പഠനത്തിലൂടെയും ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ കൂടുതൽ വ്യക്തതയിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ ലഘുവായ ഈ ചരിത്രനിരീക്ഷണം കൊണ്ട് സാധിക്കുമെന്ന് കരുതട്ടെ.

AD 1749 സെപ്തംബർ മാസത്തിലാണ് തിരുവിതാംകൂറിലെ അനിഴം തിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ ആക്രമണം ഉണ്ടാകുന്നതും തെക്കുംകൂർ രാജ്യം അസ്തമിക്കുന്നതും! ആറന്മുളയും ചങ്ങനാശ്ശേരിയും കീഴടക്കി തെക്കുംകൂറിനെ തകർത്ത് മുന്നേറിയ തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യം പള്ളത്തും കാരാപ്പുഴയിലുമുള്ള ഇടത്തിൽ കൊട്ടാരങ്ങൾ പിടിച്ചെടുത്ത് രാമയ്യൻ ദളവയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നരിക്കുന്നിനു മുകളിൽ കൂടാരമടിച്ചു. അക്കാലത്ത് കുന്നിൻനെറുകയിൽ നിന്നാൽ തളിയിൽ കോട്ടയെ നന്നായി കാണാമായിരുന്നു. പടത്തലവനായ ഡിലനായിയുടെ നാവികസൈന്യം താഴത്തങ്ങാടിയിൽ എത്തുന്നതും കാത്ത് തളിയിൽകോട്ടയെ നിരീക്ഷണത്തിലാക്കി രണ്ടുനാൾ കാലാൾസൈന്യം ഇവിടെ തമ്പടിച്ചു! ഇന്ന് ആ സ്ഥലത്താണ് പുത്തനങ്ങാടി സെന്റ്‌ തോമസ്‌ സ്കൂൾ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

തളി അമ്പലം[തിരുത്തുക]

പഴയ കോട്ടയം നഗരത്തിന്റെ തിലകക്കുറിയായി തളിക്കുന്നിന്റെ നിറുകയിൽ കൈലാസതുല്യമായി ശോഭിക്കുന്ന പുരാതന ക്ഷേത്രമാണ് കോട്ടയം തളിയിൽ മഹാദേവക്ഷേത്രം. വടക്കും തെക്കും പടിഞ്ഞാറും പ്രായേണ ചെരിവും കിഴക്കോട്ട് നിരപ്പുമായാണ് ഈ കുന്നിന്റെ ഘടന. പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തായി കുന്നിന്റെ പാദം സ്പർശിച്ച് ഗംഗാതുല്യയായ ഗൗണാനദി (മീനച്ചിലാർ) ഒഴുകുന്നു. കൈലാസത്തിൽ പശ്ചിമദിക്കിനെ ദർശനമാക്കി പരമേശ്വരൻ ഉപവിഷ്ടനായിരിക്കുന്നതു പോലെ തളിയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലും ദേവൻ പശ്ചിമദർശനമായി ഭവിക്കുന്നു.

5-6 നൂറ്റാണ്ടുകളോടെ മലയാളദേശത്തെത്തിയ ആര്യബ്രാഹ്മണർ (നമ്പൂതിരിമാർ) തങ്ങളുടെ ബുദ്ധിപരമായ സ്വാധീനമുപയോഗിച്ച് നാടുവാഴികളെ വരുതിലാക്കുകയും കേരളത്തിലാകെ 32 ഗ്രാമങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് ക്രമേണ ഭൂമി മേലുള്ള സ്വാധീനവുമുറപ്പിക്കുകയുമുണ്ടായി. ജാത്യാചാരങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിച്ച് തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഒരു സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥിതിയെ കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കാനും പ്രധാന അധികാരശക്തിയാകാനും അവർക്ക് മൂന്നോ നാലോ നൂറ്റാണ്ടുകൾകൊണ്ട് സാധിച്ചു.

ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ നിലനിന്ന രണ്ടാം ചേരവാഴ്ചക്കാലത്ത് ചേരമാൻ പെരുമാൾ അഥവാ കുലശേഖര കോയിലധികാരികൾ എന്ന പദവിയോടെ ചക്രവർത്തിയെ പന്ത്രണ്ടു വർഷത്തിലൊരിക്കൽ വാഴിക്കുന്ന ചടങ്ങ് മഹോദയപുരത്ത് ( കൊടുങ്ങല്ലൂർ) നടന്നിരുന്നു. മേൽത്തളി, കീഴ്ത്തളി, ചിങ്ങപുരത്തു തളി, നെടിയ തളി എന്നീ തളികളിൽ ചേർന്ന ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിതന്മാർ ആയിരുന്നു പെരുമാളെ തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്. അവരെ തളിയാർമാർ എന്നും അവരിൽ മുഖ്യനെ തളിയാതിരി എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. പതിനെട്ടു നാട്ടുരാജ്യങ്ങളെയും തങ്ങളുടെ വരുതിയിൽ നിർത്താനാണ് പ്രതിപുരുഷനായി പെരുമാളെ അവർ നിശ്ചയിച്ചത്. എന്നാൽ ചില പെരുമാക്കന്മാർ അവർക്ക് വിരുദ്ധമായ വിശ്വാസരീതികളിലേയ്ക്ക് പോയത് പെരുമാൾ വാഴ്ചയെക്കുറിച്ച് പുനർവിചിന്തനം നടത്താൻ ബ്രാഹ്മണരിൽ പ്രചോദനമുണ്ടാക്കി.

നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലുൾപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണഗ്രാമങ്ങളിൽ ശക്തികേന്ദ്രീകരിച്ച് അതത് നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ ആസ്ഥാനത്ത് തളിസ്ഥാനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമങ്ങളാരംഭിച്ചു. അങ്ങനെ അധികാര വികേന്ദ്രീകരണം സാധ്യമായതോടെ അവസാന ത്തെ പെരുമാളെ AD 1103ൽ പുറത്താക്കി ചക്രവർത്തിവാഴ്ച അവസാനിപ്പിച്ചു.

തളികൾ എന്നാൽ ക്ഷേത്രങ്ങൾ എന്നാണ് പൊതു അർത്ഥമെങ്കിലും തളികളുടെ ചരിത്രപരമായ പ്രത്യേകത ബ്രാഹ്മണ അധികാരസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നതാണ്. തളികളുടെ സമീപത്തായി നമ്പൂതിരിഗൃഹങ്ങൾ ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. വേദശാസ്ത്ര പാരംഗദന്മാരായ തളിയാർമാർ ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ച് തളികളിലെ ശാലകളിൽ വസിക്കുകയും കളങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് വ്യവഹാര - വിചാരിപ്പുകൾ സാധ്യമാക്കിയും വന്നു. നാടുവാഴികൾ ഇവരുടെ ഉപദേശ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഭരണം നടത്തി.

കൊടുങ്ങല്ലൂരെ നാങ്കുതളികൾ പതിനെട്ടര തളികളായി വികസിച്ചപ്പോൾ വെമ്പലനാട്ടിലെ കടുത്തുരുത്തിയിലും മുഞ്ഞു നാട്ടിലെ കോട്ടയത്തും ഓരോ തളികൾ സ്ഥാപിതമായി. പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലോ പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലോ ഇത് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. കിടങ്ങൂർ, ഏറ്റുമാനൂർ ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങളിലെ തളിയാർമാരാണ് കടുത്തുരുത്തിയിലെ വിചാരിപ്പുകാരെങ്കിൽ കുമാരനല്ലൂർ, കാടമുറി ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള തളിയാർമാരായിരുന്നു കോട്ടയം തളിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് മുഞ്ഞനാട്ടു വാഴുന്ന ആദിച്ചൻകോതയ്ക്ക് ഭരണോപദേശം നടത്തിയിരുന്നത് കോട്ടയം തളിയിലെ തളിയാതിരി ആയിരുന്ന ഒരു ആഴ്‌വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾ ആയിരുന്നു.തമ്പ്രാക്കൾ മുഞ്ഞിനാട്ട് വാഴുന്നവരുടെ സഹോദരിയെ സംബന്ധം ചെയ്തിരുന്നതായും വാമൊഴിചരിത്രമുണ്ട്.

ശിവക്ഷേത്രം എല്ലാ തളികളുടേയും ഭാഗമായിരുന്നു. ഭരണസംബന്ധമായ എല്ലാ തീരുമാനങ്ങളുടെയും തുല്യംചാർത്തൽ ക്ഷേത്രസന്നിധിയിൽവച്ച് ആയിരുന്നു. അക്കാലത്ത് മണ്ണ് മെഴുകി നിർമ്മിച്ച് ഓല മേഞ്ഞതായിരിക്കാം ശ്രീകോവിലും ശാലയും കളങ്ങളുമെല്ലാം. തളി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുംമുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു വിഷ്ണുക്ഷേത്രം ഉണ്ടായിരുന്നതായും പറയപ്പെടുന്നു.

പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തോടെ തെക്കുംകൂർ രാജവംശം തങ്ങളുടെ ആസ്ഥാനം വെന്നിമലയിൽ നിന്ന് കോട്ടയത്തേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതോടെയാണ് കോട്ടയം തളി രാജകീയക്ഷേത്രമാകുന്നത്. അതിനു മുമ്പുതന്നെ ബ്രാഹ്മണരുടെ തളിസ്ഥാനം എന്തുകൊണ്ടോ അപ്രധാനമായി മാറുകയും അവർ തളി ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുകയും ചെയ്തു. ആ സ്ഥാനത്താണ് തെക്കുംകൂർ എത്തി അധികാരം കയ്യാളുന്നത്.

AD 1410 നോടടുത്ത് തെക്കുംകൂറിലെ വീരകേരളവർമ്മ തളിക്ഷേത്രം ഇന്നു കാണുന്ന നിലയിൽ പുതുക്കിപ്പണിത് കോവിലകങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കു കിടക്കുഭാഗങ്ങളിൽ നിർമിച്ച് ഭരണവാഴ്ച തുടങ്ങി. ആറന്മുള മുതൽ കാണക്കാരി വരെയും സഹ്യൻ മുതൽ വേമ്പനാട്ടു കായൽ വരെയും വിരിഞ്ഞുകിടന്ന ഭൂഭാഗമായിരുന്നു അന്നത്തെ തെക്കുംകൂർ രാജ്യം. അതിന്റെ തലസ്ഥാനം തളീക്കോട്ടയും. ക്ഷേത്രവും കോവിലകവും ഉള്ളിൽ വരുന്നതുപോലെ കുന്നിനു ചുറ്റും ആറു കൊത്തളങ്ങളോടുകൂടിയ കോട്ടയും തെക്കുംകൂർ രാജാവ് കെട്ടിപ്പടുത്തു. ക്ഷേത്രനിർമിതിയ്ക്കായി കൊടുങ്ങല്ലൂർനിന്ന് വരുത്തിയ മരയാശാരിമാരെ തിരുനക്കര സ്വാമിയാർ മഠത്തിനടുത്ത് വസിപ്പിച്ചു അവർ മഠത്തിങ്കൽ കുടുംബക്കാർ എന്നറിയപ്പെട്ടു. കൊട്ടാരം സ്ഥപതികൾ ഈ കുടുംബക്കാരായിരുന്നു. ഇടപ്പള്ളിയിൽനിന്നു വന്ന കല്പണിക്കാരാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മിതിയിൽ തങ്ങളുടെതായ പങ്ക് നിർവഹിച്ചത്. കിഴക്കേടത്ത്, നടുവിലേടത്ത് എന്നീ കുടുംബങ്ങളിലായി കാരാപ്പുഴ, പുത്തനങ്ങാടി, തൃക്കോതമംഗലം പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇന്നും അവർ വസിക്കുന്നു.

AD 1419ൽ പൂഞ്ഞാർ രാജ്യം എലുക തിരിച്ച് എഴുതിക്കൊടുക്കുന്ന കരാർ തുല്യം ചാർത്തുന്നത് ക്ഷേത്രസന്നിധിയിൽ വച്ചാണ്. അതിൻ പ്രകാരം തിടനാടിന് കിഴക്കുള്ള തെക്കംകൂറിന്റെ അധികാരം പൂർണ്ണമായും പൂഞ്ഞാർ രാജവംശത്തിലേയ്ക്ക് മാറി.

പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ AD 1750 വരെ കോട്ടയം ആസ്ഥാനമായി തുടർന്ന തെക്കുംകൂർ രാജവംശത്തിലെ പന്ത്രണ്ടോളം രാജാക്കന്മാരുടെ അരിയിട്ടു വാഴ്ച ചടങ്ങുകൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിലാണ് നടന്നത്.

തിരുവിതാംകൂറിലെ സൈന്യം രാമയ്യൻ ദളവയുടെയും ഡിലനായിയുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ തളിക്കോട്ട കയ്യേറി രാജ്യം പിടിച്ചെടുത്തെങ്കിലും ക്ഷേത്രത്തെ നശിപ്പിച്ചില്ല. ക്ഷേത്രത്തോടു ചേർന്ന ഇടത്തിൽ കോവിലകങ്ങൾ ഇടിച്ചുനിരത്തി തീയിട്ടു.തെക്കുംകൂർ രാജാവും കുടുംബവും കോഴിക്കോട്ട് സാമൂതിരിയുടെ പക്കൽ അഭയം തേടിയെങ്കിലും പിൽക്കാലത്ത് തിരുവിതാംകൂറിലെ -ധർമ്മരാജാവ് ശേഷിച്ചവരെ തിരികെ വിളിച്ച് നട്ടാശ്ശേരിയിൽ കോവിലകം നിർമ്മിച്ച് കുടിയിരുത്തി. അവരുടെ പിൻഗാമികൾ ഇന്നും അവിടെ വസിക്കുന്നുണ്ട്.

തളിയിൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദർശനം പടിഞ്ഞാറായിട്ടാണ് എന്ന് പറഞ്ഞുവല്ലോ. പടിഞ്ഞാറ് ദർശനമായ ശിവക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് ശക്തിയേറുമെന്ന് താന്ത്രികമതം! അതിനാൽ കുന്നിൻ മുകളിലോ കുഴിയിലോ ആയേ പടിഞ്ഞാറു ദർശനമായി ശിവക്ഷേത്രം വരാറുള്ളൂ ഏറ്റുമാനൂരിൽ നോക്കുക. ക്ഷേത്രം താഴ്ന്ന സ്ഥലത്താണ്. ദർശനം മുന്നിലെ ഭൂമിയിൽ തന്നെ പതിച്ചു നിർവീര്യമാകുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഏറ്റുമാനൂരിലേ പോലെ കോട്ടയം തളിയിലും ബൃഹദാകാരമായ ശിവലിംഗമാണ് പ്രതിഷ്ഠ. അഘോരമൂർത്തി എന്ന സങ്കല്പം. മഹാതപസ്വി ആയതിനാൽ പാർവതി ഒപ്പമില്ല. എങ്കിലും ശ്രീചക്രം അടുത്തുതന്നെ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയും ശാസ്താവും ശ്രീകോവിലിൽ തന്നെ ഒപ്പമുണ്ട്. പ്രധാന ഉപദേവത തെക്കുംകൂർ രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതയായ ചെറുവള്ളിക്കാവിൽ ഭദ്രകാളിയാണ്. മഹേശപുത്രിയായ ചെറുവള്ളിക്കാവിലമ്മ ദാരുശില്പരൂപത്തിൽ ക്ഷേത്രസങ്കേതത്തിന്റെ അഗ്നികോണിലുള്ള ഉപദേവാലയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പാളയത്തിൽ നിന്ന വരിക്കപ്ലാവിന്റെ കാതലിൽ നിർമ്മിച്ച ദേവീബിംബത്തിന് ചാന്താട്ടമാണ് പ്രധാനം.

പൊൻകുന്നത്തുനിന്നും മണിമല റൂട്ടിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ചെറുവള്ളിക്കാവ് ഭഗവതി ക്ഷേത്രമാണ് ചെറുവള്ളി ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയെല്ലാം മൂലസ്ഥാനം. തെക്കുംകൂർ രാജാക്കന്മാർ പല കാലഘട്ടങ്ങളിലായി അവിടെ നിന്നും നാന്ദകയിൽ ആവാഹിച്ച് വിവിധ "ഇടങ്ങളിൽ " പ്രതിഷ്ഠിച്ചാണ് മറ്റു ചെറുവള്ളിക്കാവുകളും വന്നത്.

തളിപ്പറമ്പു രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിന്റെ രൂപസാന്ദശ്യം ശ്രീകോവിലിനുണ്ട്. ശ്രീകോവിലിനു ചുറ്റും ചുവർ ചിത്രങ്ങളാൽ അലംകൃതമാണ്. രാമായണ ദൃശ്യങ്ങൾ, മറ്റു ദേവീദേവന്മാർ എന്നീ ചിത്രീകരണങ്ങൾ കൂടാതെ ഗ്രാമീണ ദൃശ്യങ്ങൾ, ക്ഷേത്ര ചടങ്ങുകൾ എന്നിവയൊക്കെ ചുവർ ചിത്രങ്ങളിൽ കാണാം: മൂന്നു വശത്തും മൂന്നു ചിത്രകാരൻമാരാണ് വരച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇവിടുത്തെ തനതായ ശൈലി" വേമ്പനാട് "ശൈലി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. തൃക്കൊടിത്താനം, ആർപ്പുക്കര, മാങ്ങാനം ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ ശൈലിയും ഇതു തന്നെയാണ്. ഇവിടെ നിന്നാണ് ഈ ശൈലി രൂപമെടുക്കുന്നത്. ചിത്രങ്ങൾ ഒട്ടുമുക്കാലും മാഞ്ഞ് നാശത്തോടടുക്കുകയാണ്. ഇത് സംരക്ഷിക്കാനായി ഒരു നടപടികളും ഒരു ഭാഗത്തു നിന്നും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടല്ല. ക്ഷേത്ര ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കേ ഭിത്തിയിൽ ഒട്ടകപ്പുറത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു മുഹമ്മദീയന്റെയും ആനപ്പുറത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന ബൗദ്ധന്റെയും ചിത്രം ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്നു. അതുപോലെ തെക്കുംകൂർ രാജാവിന് ഉപദേശം നൽകുന്ന ശിവയോഗിയെ തെക്കേ ചുമരിലും വരച്ചിരിക്കുന്നതും കാണാം. കോട്ടയം ചെറിയപള്ളിയിൽ കാണുന്ന ചുവർചിത്രങ്ങളുടെ രചനയിൽ ഇവിടുത്തെ കലാകാരന്മാരുടെയും സാങ്കേതിക സഹായം ലഭിച്ചിരുന്നു.

ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കു കിഴക്കുഭാഗത്തായി ആഴത്തിലുള്ള ഒരു കുളമുണ്ട്. കൊക്കരണി എന്ന ഈ കുളത്തിലേയ്ക്ക് പടവുകൾ ഉണ്ട്. പടവുകൾ താണ്ടി താഴെയെത്തിയാൽ പടിഞ്ഞാറുവശത്തായി തുരങ്കപ്പാതയുടെ മുഖം കാണാം. ഇപ്പോൾ അത് അടയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തെക്കുംകൂർ കാലഘട്ടത്തിൽ അടിയന്തിര ഘട്ടത്തിൽ രാജകുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് രക്ഷപെടാൻ നിർമ്മിച്ച ഈ തുരങ്കം നാലു ദിക്കിലേയ്ക്കും ജലാശയങ്ങളിലേയ്ക്ക് നീണ്ടുപോകുന്നതായി പണ്ടുള്ളവർ പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്നു. ഇതുവരെയും പുരാവസ്തു പഠനങ്ങളൊന്നും നടന്നിട്ടില്ല.

ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് തന്നെയാണ് കൂത്തുമണ്ഡപം. രാജവാഴ്ചക്കാലത്ത് സ്ഥിരമായി ഇവിടെ കൂത്തു നടന്നിരുന്നു. തെക്കുംകൂർ രാജാവായ കേരളര് കോതവർമ്മര് AD1661ൽ നടയ്ക്കു വച്ച മിഴാവ് ഉപയോഗശൂന്യമാണെങ്കിലും സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ മിഴാവിൽ കുഞ്ചൻനമ്പ്യാർ വായിച്ചിട്ടുള്ളതായി കരുതുന്നു. ചെറുപ്പകാലത്ത് തെക്കുംകൂർ രാജാവിനെ മുഖം കാണിച്ച് നമ്പ്യാർ പൊതിയിൽ ചാക്യാർക്കൊപ്പം തിരുനക്കരയിലും തളിയിലും അടിയന്തിരക്കൂത്തിൽ സംബന്ധിച്ചിരുന്നതായും അക്കാലത്ത് കോടിമതയിലെ ഒരു നമ്പ്യാർ മഠത്തിലാണ് മഹാകവി താമസിച്ചിരുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.

വിഷുവിന് കൊടിയേറി പത്തു ദിവസമാണ് ഇവിടെ ഉത്സവം പത്താമുദയദിവസം വൈകിട്ട് ആറാട്ട്. താഴത്തങ്ങാടിയിലെ കളപ്പുരക്കടവിലാണ് ആറാട്ട്. ശിവരാത്രിയും പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിക്കുന്നു. കൂടാതെ പ്രദോഷങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

എല്ലാ ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും സമീപം അഭിമുഖമായി ഒരു വിഷ്ണുക്ഷേത്രം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇവിടെയും അതുപോലെ തിരുമല വെങ്കിടേശ്വരസ്വാമി ക്ഷേത്രം അടുത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഗൗഡസാരസ്വത സമൂഹത്തിന്റെ ആരാധനാകേന്ദ്രമാണിത്. ഇവിടുത്തെ ഉത്സവം തളിയിലെ ഉത്സവകാലത്തു തന്നെ കൊടിയേറി പത്തു ദിവസമാണ്.

കുമാരനെല്ലൂർ ശിലാശാസനം[തിരുത്തുക]

കുമാരനല്ലൂർ ശിലാലിഖിതം കേരളചരിത്രത്തിലെ അടിസ്ഥാന രേഖകളിൽ ഒന്ന്!

കോട്ടയം ജില്ലയിലെ കുമാരനല്ലൂർ ദേവീക്ഷേത്രത്തിന്റെ നാലമ്പലത്തിനുള്ളിൽ വടക്കുപടിഞ്ഞാറേ ഭാഗത്ത് ഭിത്തിയിൽ പതിപ്പിച്ച നിലയിൽ മൂന്നു ശിലാഫലകങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് ഈ ശിലാലിഖിതം. ഗ്രാമത്തിലും ക്ഷേത്രത്തിലും പാലിക്കേണ്ട നിയമങ്ങളും ശിക്ഷാവിധികളുമൊക്കെ രേഖപ്പെടുത്തിയ ശിലാലിഖിതം പതിറ്റാണ്ടുകളായി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. പലപ്പോഴായി അതിന് പുറത്ത് കുമ്മായം പൂശി ഭിത്തിക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞുകിടന്ന ശിലാലിഖിതം കോട്ടയം നാട്ടുകൂട്ടത്തിന്റെ കുമാരനല്ലൂർ മേഖലാ കൂട്ടായ്മയുടെ ശ്രമഫലമായാണ് കാഴ്ചപ്പുറത്തെത്തിയത്. കോട്ടയം നാട്ടുകൂട്ടത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന മാനിച്ച് ഊരാണ്മദേവസ്വം അധികൃതർ തമിഴ്നാട്ടിൽനിന്നുള്ള കല്പണിക്കാരുടെ സഹായത്തോടെയാണ് ശിലാലിഖിതം തെളിച്ചെടുത്തത്.

ശിലാലിഖിതത്തിന് 115 സെൻറീമീറ്റർ നീളവും 45 സെൻറീമീറ്റർ വീതിയുമുണ്ട്. . ഇതിലെ ലിഖിതം വട്ടെഴുത്തിലാണ്. പ്രമുഖ ചരിത്രകാരനായ യശശ്ശരീരനായ തിരുവല്ലാ പി. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ നായർ മുൻകാലത്ത് ശിലാലിഖിതം പഠനവിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ലിഖിതം:

സ്വസ്തിശ്രീ കന്നിയുൾ വിയാഴനിന്റെയാണ്ട് കുമാരനല്ലൂർ ഊരകൾ മുക്കാൽ വട്ടത്തു കൂടി അവിരൊത്തതാൽ ചെയ്ത കച്ചമാവിതു. മുക്കാൽവട്ടത്തു വച്ചുകൂട്ടവും കലയ്ക്കമും പെറാർ മുക്കാൽ. വട്ടത്തുപ്പതിനാറുമാർ പചത്തും ചെൻറു കൊയ്ത്താലെത്തുതു ചൊല്ലിക്കൊള്ളക്കടവിയർ, ഊരാർ അകനാഴികൈ ചെലവു വിലക്കവും പെറാർ. കായത്താനത്താലൊടു ഒറ്റൈപ്പടിച്ചെയ്യിടൈയ് മെർപടിയൂർച്ചിറൈയിടൈയുമനൈ വെലിയ കത്തുചെൻറു അതരഞ്ചുയപ്പെറാർ. വെവ്വേറ്റു വകൈയാലവരും വിരതത്തിനുക്കു എല്ലാരുഞ്ചെല്ലക്കടവിയർ പുരൈയിടത്തുൾചെൻ റു അതഞ്ചെയ്യുമവകളും. ഞായമില്ലാതെ പൂമി വിലക്കുമവർകളും അവർക്ക് അനുപന്ത ഞ്ചെയ്യുമവർകളും താനമും പരടൈയും അറമും പെറാർ. ഊർക്കിടൈയിയിടുങ്കൊടുവിതു. ഊരകത്തു കുടിയിരുക്കും ചൂത്തിരർ പിരാമണരൈ തുർവായകം പറൈകിൽ പന്തിരണ്ടുകാണം പൊൻകടുപ്പിതു. ചരതൻ ടഞ്ചെയ്കിൽ ഇരുപത്തിനാലുകണം പൊൻ കടുപ്പിതു. ചൂത്തിരൻ ചൂത്തിരനൈക്കു റൈക്കിൽ ആറു കഴഞ്ചു പൊൻ കടുപ്പിതു. കൊൽകിൽ പന്തരു കഴൈഞ്ചു പൊൻ കടുപ്പിതു. ഇപ്പൊൻ പടാരിയാർ കൊൾവിതു വെൺപൊലി നാടുവാഴുമവർകൾ മാറിടം ഊരകത്തു ചെൻറൊരു നൻറുതിങ്കുചെയ്കിൽ തെൻടങ്കൊള്ളും ഊരാളർ ഇരുകൂറു പറയപ്പെറാർ. ഇക്കച്ചം പിഴൈപ്പിച്ചവരില്ലത്തുപിച്ചൈ പുകപ്പെറാർ. ഇക്കച്ചം വിതൈച്ചവർ മൂഴിക്കളത്തൊഴുക്കവിച്ചൻറാരൈ പിഴൈച്ചൊരിൾപ്പടുവിതു ഇക്കച്ചം പിഴൈച്ചവരും പിഴൈച്ചവർക്കനുപതഞ്ചെയ്യുവോർകളും വെവ്വേറ്റു വകയാൽ പ്പെരുമാനികൾക്ക് നൂറ്റിക്കഴൈഞ്ചു ചെയ്തു പൊൺതണ്ടം കടുക്ക കടവിയർ ഊരാൺമൈയില്ലാത്തവിരാൾ ഇക്കച്ചം പിഴൈപ്പൊർയിലങ്കളുടൈയ ഇടൈയിട്ടു അകനാഴിയൈച്ചെലവിനൊടൊക്കും.

സാരാംശം:- മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ.കന്നിയിൽ വ്യാഴം നിന്ന വർഷം കുമാരനല്ലൂർ ഗ്രാമത്തിലെ നാട്ടുകൂട്ടം ക്ഷേത്രസങ്കേതത്തിൽ കൂടി ഐകകണ്‌ഠ്യേന കൈക്കൊണ്ട തീരുമാനമാണിത്. ക്ഷേത്രസങ്കേതത്തിനുള്ളിൽ കൂട്ടം കൂടി വക്കേറ്റവും ഒച്ചപ്പാടും ഉണ്ടാക്കുവാൻ പാടില്ല. കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞാൽ വിളവിന്റെ കണക്കുകൾ ഊരാളന്മാരായ പതിനാറുവരെ അറിയിക്കണം. നാട്ടാർ ശ്രീകോവിലിനുള്ളിലെ ചിലവുകൾ മുടക്കിക്കൂടാ. അവർ ഗ്രാമത്തിലെ കുളക്കരകളിലുള്ള വസ്തുക്കളിലോ വീടുകളിലോ പ്രവേശിച്ച് തടസ്സമുണ്ടാക്കുവാൻ പാടില്ല. ക്ഷേത്രത്തിലെ അടിയന്തിരങ്ങളിൽ എല്ലാവരും പങ്കെടുക്കണം, കാരാളരുടെ നിലംപുരയിടങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ച് അന്യായമായി വിലക്കുകയും അവരെ പുറത്താക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെയും അവർക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കുന്നവരെയും ഊരാളസഭ,പട്ടത്താനം മുതലായ ഔദ്യോഗിക സ്ഥാനങ്ങൾ, നാട്ടുകൂട്ടം, തറ മുതലായവയിൽ നിന്നും പുറത്താക്കേണ്ടതാണ്. ഇടയീടായി അവർ അനുഭവിച്ചുവരുന്ന വസ്തുക്കളും അവരുടെ പക്കൽനിന്നും തിരിച്ചെടുക്കേണ്ടതാണ്. സങ്കേതത്തിൽ വസിക്കുന്ന ശൂദ്രൻ (നായർ ) ബ്രാഹ്മണനെ അസഭ്യം പറഞ്ഞാൽ അവർ പന്ത്രണ്ട് കാണം പൊന്ന് പിഴയടയ്ക്കണം. ശരം കൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിച്ചാൽ പിഴ ഇരുപത്തിനാലുകാണം പൊന്നാണ്. ഒരു ശൂദ്രൻ മറ്റൊരു ശൂദ്രനെ അസഭ്യം പറഞ്ഞാൽ അവൻ ആറു കഴഞ്ച് പൊന്ന് പിഴയൊടുക്കണം. കൊല ചെയ്താൽ പന്ത്രണ്ടുകഴഞ്ചു പൊന്നും .പിഴയായി ലഭിക്കുന്ന പൊന്ന് ദേവസ്വത്തിലേയ്ക്ക് മുതൽക്കൂട്ടേണ്ടതാണ്. ഗ്രാമാതിർത്തിക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ച് ന്യായാന്യായങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് വെമ്പൊലിനാട്ടരചൻ പിഴ ഈടാക്കുമ്പോൾ ഊരാൺമക്കാർ തടസം നില്ക്കാൻ പാടില്ല. ഈ തീരുമാനം ലംഘിക്കുന്നവരുടെ ഇല്ലങ്ങളിൽനിന്ന് ഭോജനം പാടില്ല. ഈ കരാർ ലംഘിച്ചവർ മൂഴിക്കളം കച്ചത്തിനു വിപരീതമായി പ്രവർത്തിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെടും. ഈ കരാർ ലംഘിച്ചവരും അവർക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കുന്നവരും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം നൂറു കഴഞ്ച് നല്ല മാറ്റ് പൊന്ന് ചക്രവർത്തിയ്ക്ക് പിഴയൊടുക്കണം. ഊരാൺമയില്ലാത്തവരാണ് ഈ കരാർ ലംഘിക്കുന്നതെങ്കിൽ അവരുടെ ഇടൈയീടു വസ്തുക്കൾ ദേവസ്വത്തിലേയ്ക്ക് പിടിച്ചെടുക്കേണ്ടതാണ്.

ഗ്രാമക്ഷേത്രമെന്നതിലുപരി അധികാരകേന്ദ്രമെന്ന നിലയിൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പങ്ക് ഈ ലിഖിതത്തിൽനിന്ന് വ്യക്തമാകും. പെരുമാളെപ്പറ്റി പറയുന്നതിൽ ചേരവാഴ്ചക്കാലത്തു തന്നെ (ഒമ്പത് മുതൽ പന്ത്രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുവരെ) നടപ്പിലായതാവാം ഈ ശിലാലിഖിതം. ഭാഷാരീതിയും അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാടുവാഴി വെമ്പൊലിനാട് വാഴുന്നവർ ആണെന്നും സൂചന ലഭ്യമാകുന്നു.

ഗ്രാമത്തിലെ ബ്രാഹ്മണേതര ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ മേൽ രാജാധികാരം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതായി ഈ ലിഖിതത്തിൽ നിന്ന് മനസിലാക്കാം. ബ്രാഹ്മണരുടെ അത്തരത്തിലുള്ള അധികാരത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതിന് ആധാരമായി എന്തെങ്കിലും സംഭവം അക്കാലത്തുണ്ടായിരിക്കാം. നാടുവാഴിത്തവും ബ്രാഹ്മണാധികാരവും പലപ്പോഴും കലഹിച്ചിരുന്നതിനും ലക്ഷ്യങ്ങൾ ചരിത്രത്തിൽ നിന്നും ലഭ്യമാണ്.

ഒളശ്ശ[തിരുത്തുക]

കാലം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ പൈങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരം

ഡച്ചു ചാപ്ലയിനും സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനുമായ ജെക്കോബസ് കാൻറർ വിഷർ രചിച്ച Letters from Malabar എന്ന വിഖ്യാതകൃതിയുടെ വായനയ്ക്കിടയിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കോട്ടയം സന്ദർശനം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. AD 1719ൽ പഴയ കോട്ടയം നഗരത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ കുന്നിൻ മുകളിലുള്ള ഒരു കൃസ്ത്യൻ പള്ളി ( ചെറിയപള്ളി) സന്ദർശിച്ചുവത്രെ. അവിടെ മാർ ഗബ്രിയേൽ എന്ന ശീമക്കാരനായ മെത്രാനെയും നേരിൽ കണ്ടു സംസാരിച്ചു. സ്ഥലത്തെ രാജാവ് വിഷർ എത്തിയതറിഞ്ഞ് നാലു മൈൽ പടിഞ്ഞാറുള്ള തന്റെ മറ്റൊരു കൊട്ടാരത്തിൽനിന്ന് കുതിരപ്പുറത്തേറി ഉടനെത്തിയെന്നും നേരിൽ കണ്ട് ഒരു വീരശൃംഖല സമ്മാനിച്ചുവെന്നും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഇതു വായിച്ച സമയത്തെ ഒരു സംശയമായിരുന്നു; തളിയിൽ കോട്ടയിലെ ഇടത്തിൽ കോവിലകം കൂടാതെ തെക്കുംകൂർ നാടുവാഴിക്ക് പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തും ഒരു കൊട്ടാരമോ എന്നത്.

എന്നാൽ പിന്നീട് മുന്നിലെത്തിയ മറ്റു ചില ചരിത്രരേഖകളിൽനിന്നാണ് ഒളശ്ശയിലെ തെക്കുംകൂറിന്റെ മറ്റൊരു ആസ്ഥാനത്തെപ്പറ്റിയും അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പൈങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരത്തെപ്പറ്റിയും വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത്.

ഒളശ്ശയ്ക്ക് പടിഞ്ഞാറ് കവണാറ്റിൻകര വരെ നീണ്ടുനിവർന്നുകിടന്ന തൊള്ളായിരംപറ പാടശേഖരങ്ങൾ അക്കാലത്ത് ഭണ്ഡാരപ്പാട്ടവകയായിരുന്നു. അതിന്റെ നോട്ടത്തിനും പടിഞ്ഞാറൻ കാറ്റ് തമ്പുരാൻമാർക്ക് ആസ്വദിക്കുന്നതിനുമാകാം ഒളശ്ശയ്ക്ക് പടിഞ്ഞാറ് വയലിനോട് ചേർന്ന് പൈങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരം പണികഴിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.

ഒളശ്ശയിൽ തന്നെ ഇടത്തിൽ എന്ന പേരിൽ ഒരു കോവിലകവും അതിനു സമീപത്തായി തമ്പുരാന്മാർക്ക് കുളിച്ചുതൊഴാനായി തങ്ങളുടെ ഭരദേവതയായ ചെറുവള്ളിക്കാവ് ഭഗവതിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഒരു ക്ഷേത്രവും അപ്പോൾ തന്നെ സ്ഥാപിതമായിരുന്നു. അങ്ങനെ രാജവാഴ്ചയുടെ ഒരു ഉപകേന്ദ്രമായി ഈ പ്രദേശം മാറിയിരുന്നു.

AD 1664 ൽ തെക്കുംകൂർ, ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുമായി ആദ്യത്തെ വ്യാപാരക്കരാർ തളിക്കോട്ടയിൽ വച്ച് ഒപ്പുവച്ചിരുന്നു. ക്യാപ്റ്റൻ ജേക്കബ് ഹ്യൂസ്റ്റാർട്ട് കൊളംബോയിൽ ഗവർണർ ലുഡോൾഫ് വാൻ കൗൾസ്റ്റർ എന്ന ഡച്ച് കമാൻഡറും കോതവർമ്മ രാജാവും ചേർന്ന് ഒപ്പുവച്ച കരാർ പത്തു വർഷം കൂടുമ്പോൾ പുതുക്കണമെന്നായിരുന്നു. AD 1674 ലെ കരാർ ഹെൻറിക് വാൻ റീഡ് കൊച്ചിയിൽ ഗവർണറായിരുന്ന കാലത്ത് ക്യാപ്റ്റൻ ബർഘാർട്ട് ഊയിട്ടർ അന്നത്തെ തെക്കുംകൂർ രാജാവായിരുന്ന ഉണ്ണിക്കേരളവർമ്മയുമായി ചേർന്ന് ഒപ്പിട്ടത് ഒളശ്ശ പെങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരത്തിൽ വച്ചാണ്.

പൈങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരം ചെറുവള്ളി ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിന് പടിഞ്ഞാറായി വയൽവക്കത്തായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞുവല്ലോ. അതിനു സമീപത്തുകൂടി ഒഴുകിയിരുന്ന ഒരു തോട് പടിഞ്ഞാറ് കവണാറിനോട് ബന്ധപ്പെട്ടു കിടന്നിരുന്നു. കൂടാതെ ഈ തോട് കിഴക്കോട്ട് സഞ്ചരിച്ച് കുഴിത്താറും കുമ്മനവും കടന്ന് താഴത്തങ്ങാടി വരെ എത്തിയിരുന്നു. അക്കാലത്തെ പ്രധാന സഞ്ചാരമാർഗ്ഗവും അതായിരുന്നു. പൈങ്ങുളത്തുകൊട്ടാരം കെട്ടി മേയുന്നതിന്ന് 2000 മടൽ തെങ്ങോല വേണ്ടി വന്നിരുന്നു എന്ന് കൊല്ലവർഷം 900 നോടടുത്ത കാലത്തെ ഒരു രേഖയിൽ കാണുന്നു.അതു കൊണ്ടു തന്നെ ഈ കൊട്ടാരത്തിന്റെ ബാഹുല്യം എത്രയെന്ന് വെളിപ്പെടുന്നു.

പൈങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരവും തൊള്ളായിരപ്പറ നിലവും പിൽക്കാലത്ത് തൃക്കൊടിത്താനത്തെ പ്രസിദ്ധമായ അയർകാട്ടുവയൽ ശങ്കരനാരായണ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ദാനമായി നൽകപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു കഥ ഇങ്ങനെ കേൾക്കുന്നു: ഒരു തെക്കുംകൂർ രാജാവിന്റെ മാതാവിന് അപസ്മാരരോഗം കലശലായതിനെ തുടർന്ന് പലരും ചികിത്സിച്ചിട്ടും മാറിയില്ല. പ്രശ്നവശാൽ അയർകാട്ടുവയൽ ക്ഷേത്രം ജീർണ്ണിച്ച് നിത്യനിദാനത്തിനും വകയില്ലാതാകയാലുള്ള ദോഷമാണെന്നും പരിഹാരമുണ്ടാകണമെന്നും തെളിഞ്ഞു കണ്ടത്രെ.

തെക്കുംകൂർ നാടുവാഴികൾ കോട്ടയത്ത് തളിക്കോട്ട ഭരണതലസ്ഥാനമാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ പുഴവാത് ആസ്ഥാനമാക്കി ഒരു നൂറ്റാണ്ടോളം വാണിരുന്നു. അക്കാലത്ത് അയർകാട്ടുവയൽ ക്ഷേത്രം പുതുക്കിപ്പണിത് അവിടുത്തെ ദേവനെ ഉപാസിച്ചുപോന്നിരുന്നു. പക്ഷേ, കോട്ടയത്തേയ്ക്ക് പോന്നതോടെ ഈ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്കുള്ള ശ്രദ്ധ കുറയുകയും അതോടെ ക്ഷേത്രം അധോഗതി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തുവത്രെ. വല്ലപ്പോഴും രാജാക്കന്മാർ സന്ദർശിക്കുന്ന വേളയിൽ മാത്രം ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ കേമമായി നടത്തിപ്പോന്നതുകൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അവർക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടതുമില്ല.

ദുരിതകാരണം ബോധ്യപ്പെട്ടതോടെ അന്നത്തെ രാജാവ് പരിഹാരത്തിനായി ഭജനമിരിക്കുകയും അനന്തരം പ്രശ്‌നവിധി പ്രകാരം ഒളശ്ശയിലെ പൈങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരവും തൊള്ളായിരപ്പറ നിലവും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്വത്തായി എഴുതിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്നും പൈങ്ങുളത്തു കൊട്ടാരത്തിൽ രാജാക്കന്മാർ ഇടയ്ക്കിടെ വന്നു താമസിക്കുകയും തൊള്ളായിരത്തിലെ നെല്ല് കുത്തി അരിയാക്കി അയർകാട്ടുവയൽ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് എത്തിക്കുവാൻ ഏർപ്പാടുകളും ചെയ്തുവന്നു.

AD 1749 ൽ തിരുവിതാംകൂറിലെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ തെക്കുംകൂർ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ രാജകുടുംബം കോഴിക്കോട്ടേയ്ക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ടുവല്ലോ. അതോടെ പൈങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരമിരുന്ന പുരയിടം തിരുവിതാംകൂർ ഭണ്ഡാരം വകയായി തീർന്നു. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ആക്രമിക്കുന്ന സമയത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ മന്ത്രിയായിരുന്ന തെക്കേടത്തു ഭട്ടതിരി കൂറുമാറി തിരുവിതാംകൂർ പക്ഷം ചേരുകയും ചെമ്പകശ്ശേരിയെ യുദ്ധത്തിൽ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു എന്നത് പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ! അതിൽ സംപ്രീതനായ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ചെമ്പകശ്ശേരിയുടെ മൂലസ്ഥാനമായ കുടമാളൂരിലെ വസ്തുവകകൾ തെക്കേടത്തുഭട്ടതിരിക്ക് ദാനം ചെയ്ത് ചെമ്പകശ്ശേരിയെ ശോഷിപ്പിച്ചു.അതേപോലെ തെക്കുംകൂറിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്ത തൊള്ളായിരപ്പറ നിലവും തെക്കേടത്തു ഭട്ടതിരിക്ക് ഭൂദാനമായി നൽകുകയാണുണ്ടായത്.

പൈങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരം പിൽക്കാലത്ത് വേണ്ടുംവണ്ണം കെട്ടി മേയാതെ മഴയും വെയിലുമേറ്റ് നിലംപൊത്തി. അവിടെ പ്രദേശവാസികൾ കുടിയേറി പാർത്തു ഇന്ന് .ഒരു കൊട്ടാരമിരുന്നതിന്റെ യാതൊരു ലക്ഷണങ്ങളും കാണാനില്ല. തികഞ്ഞ ജനവാസമേഖലയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പൈങ്ങുളത്ത് പുരയിടത്തിന്റെ തെക്കുവശത്തായി ഒളശ്ശ സെൻറ് ജോൺസ് യാക്കോബായ പള്ളി ഇന്നു കാണാം. കിഴക്കുഭാഗത്തായി ചെറുവളളിക്കാവു ക്ഷേത്രവും അതിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തായി ഇടത്തിൽ എന്ന പേരോടു കൂടിയ വീടുകളും ഉണ്ട്.

മുമ്പൊരിക്കൽ പൈങ്ങുളത്ത് കൊട്ടാരത്തിന്റെ സ്ഥാനം നിർണ്ണയിക്കുന്നതിന് ഒരു ശ്രമം നടത്തി പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും ഇത്തവണ അതു സാധിച്ചതിന്റെ സംതൃപ്തിയിലാണ് ഇന്നലത്തെ ഒളശ്ശയാത്ര പൂർണ്ണമായത്.

പൂഞ്ഞാർ കോവിലകം[തിരുത്തുക]

തെക്കുംകൂർ സ്വരൂപത്തിങ്കനിന്നും പൂഞ്ഞാറ്റിൽ പെരുമാൾക്ക് മഞ്ഞമല പെരിയാർ ഉൾപ്പെട മലമ്പിറം എഴുതി കൊടുത്തതാവിത്.കൊല്ലം 594 (AD 1419) മകരം ഞായറിൽ പൂഞ്ഞാർ ഉദയകുലശേഖരപ്പെരുമാൾ പണ്ടാരത്തിലേയ്ക്ക് വെൺപല നാട്ടുടയ കോതവർമ്മൻ കോവിലധികാരികൾ മഞ്ഞമല പെരിയാർ മലമ്പിറത്തിനതിര് -

കിഴക്ക് കണ്ണമ്മേട്ടിനും തലക്കുളത്ത് മേട്ടിനും നേതാകര മേട്ടിനും വഴുക്കപ്പാറ മേട്ടിനും തലമല കിഴക്കോട്ട് ചാഞ്ഞതിനും മേക്കുത്തെക്ക് വഴുക്കപ്പാറയ്ക്കും മുല്ലയ്ക്കും പേരട പാറത്തോട്ടിനും തേവരക്കുളത്ത് മേട്ടിനും ചോറ്റിപ്പാറയ്ക്കും കൂട്ടിക്കൽക്കും മേക്കുവടക്ക് മന്നംമുട്ടിക്കും കുന്നോംമുറിക്കും കുടമുരുട്ടിമലയ്ക്കും മാർ മലയ്ക്കും പെരിയൽ മലയ്ക്കും പോഴാക്കല്ലിനും കിടങ്ങൽമുറിക്കും കിഴക്കുവടക്ക് നല്ല തണ്ണീരാറ്റിനും ചെങ്കരത്തോടിനും ചാഞ്ഞനോടയ്ക്കും മുരിക്കൽ തറമേട്ടിനും തെക്കുള്ള നാലതിർത്തിക്കകത്ത് മഞ്ഞമല ചാത്താവിനെയും മലയടിമാരെയും കൂടെ അട്ടിപ്പേർ എഴുതി തന്നിരിക്കുന്നു. കുറിമാനം കൊല്ലവർഷം 614 (AD 1439) "

പൂഞ്ഞാർ രാജ്യത്തിന്റെ ഉദയത്തെ കുറിക്കുന്ന ഒരു ഉടമ്പടി പ്രമാണമാണിത്. കൊല്ലവർഷം 594 ( AD 1419)ൽ ഇടപ്പള്ളിയിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ട് ഒരു പാണ്ഡ്യകുമാരൻ ഇടനിലക്കാരായ അഞ്ചു നമ്പൂതിരിബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം പഴയ കോട്ടയത്ത് എത്തി കുമ്മനംദേശത്ത് ഒരു രാത്രി തങ്ങുകയും പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ തളീക്കോട്ടയിലെ ഇടത്തിൽ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി കോതവർമ്മ കോയിലധികാരികളെ സന്ധിച്ച് വാക്കുറപ്പിച്ചതിനു ഫലമായി നാടും നാട്ടുകാരുമറിഞ്ഞ് തറയും നാട്ടുകൂട്ടവും വിളിച്ചുചേർത്ത് അനുവാദംതേടി എഴുതിക്കൊടുത്ത ഭൂമി കൈമാറ്റരേഖ!

നിശ്ചിത പൊൻപണവും രേഖയിൽപെടുത്താത്ത പച്ചക്കല്ലും ( മരതകശേഖരം) തെക്കുംകൂറിന് നൽകിയാണ് തിടനാടിന് കിഴക്ക്, ഇവിടെ പരാമർശിച്ച പ്രദേശങ്ങളുൾപ്പെടെയുള്ള (ഇന്നത്തെ ഇടുക്കി ജില്ല) പൂഞ്ഞാർ രാജ്യം കരസ്ഥമാക്കിയത്. കടനാടിന് കിഴക്കോട്ട് മൂലമറ്റം, ഇടുക്കി, ദേവികുളം ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ വടക്കുംകൂറിൽനിന്നും അതേ വർഷം വാങ്ങി. ആസ്ഥാനം പൂഞ്ഞാറായി തീരുമാനിച്ച് വാഴ്ച തുടങ്ങി. കമ്പം, ബോധിനായ്ക്കന്നൂർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള തമിഴ് പ്രദേശങ്ങളും പൂഞ്ഞാർ രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.

13-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മധുരയിലുണ്ടായ അധികാരത്തർക്കത്തെ തുടർന്ന് നാടുവിട്ടുപോരേണ്ടിവന്ന പാണ്ഡ്യരാജവംശത്തിലെ ഒരു ശാഖ പൊള്ളാച്ചി വഴി കൊല്ലങ്കോട് എത്തുകയും പിൽക്കാലത്ത് തെക്കോട്ട് പുറപ്പെട്ട് തങ്ങളുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന സ്വത്തുക്കൾ വിറ്റ് ഒരു പ്രദേശമാകെ വാങ്ങി രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നു ചരിത്രം. പൂഞ്ഞാർ രാജ്യത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെ സംബന്ധിച്ച് യുക്തിക്കു നിരക്കാത്ത പലതുമാണ് ലഭ്യമായ ചരിത്രകൃതികളിൽ കാണുന്നത്. AD 1152ൽ മധുര വിട്ടു മലയാളത്തെത്തിയ മാനവിക്രമ കുലശേഖര പെരുമാൾ തന്നെയാണ് AD 1419 ലെ ഉടമ്പടി പ്രകാരം രാജ്യം വാങ്ങിയതെന്നാണ് വിക്കിയിൽ പോലും കാണുന്നത്!

പീരുമേട്ടിൽ വച്ച് കൊള്ളക്കാരുടെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്ന് ശാസ്താവിന്റെ സഹായത്താൽ രക്ഷപെട്ട് ഏറ്റുമാനൂരിലെത്തിയ പാണ്ഡ്യകുടുംബം, ക്ഷേത്രം കവർച്ച ചെയ്യാനുള്ള കൊള്ളക്കാരുടെ ഉദ്ദേശം നാട്ടുകാരെ വെളിപ്പെടുത്തിയതിൻ പ്രകാരം കൊള്ളക്കാരെ പിടികൂടിയെന്നും തെക്കുംകൂർ പൂഞ്ഞാറ്റിൽ കുടിയിരുത്തിയെന്നും വേറൊരു പുരാവൃത്തം. ഇതിനിടയിലൊക്കെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ് യഥാർഥ പൂഞ്ഞാർ ചരിത്രം. കെ.പി.പത്മനാഭ മേനോന്റെ മലബാർ ചരിത്രത്തിലാണ് കോട്ടയം തളിയിൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുഖമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് നടന്ന രാജ്യ കൈമാറ്റ ഉടമ്പടിയുടെ വിശ്വസനീയമായ വിവരത്തെ പരാമർശിക്കുന്നത്.

തെക്കുംകൂറിന് പ്രതിഫലമായി കിട്ടിയ പൊൻപണത്തോടൊപ്പം സമ്മാനമായി കിട്ടിയ അമൂല്യമായ മരതകശേഖരം കോട്ടയത്തെ ഇടത്തിൽ കോവിലകത്തിന്റെ രഹസ്യ അറകളിലായിരുന്നെന്നും AD1749 ൽ തിരുവിതാംകൂർ ആക്രമിച്ച് കോവിലകം ചാമ്പലാക്കും മുമ്പ് രാമയ്യനും സംഘവും ഇത് കൈക്കലാക്കി തിരുവനന്തപുരത്തേയ്ക്ക് കടത്തിയെന്നും ഒരു വായ്മൊഴി ചരിത്രവും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.

അതിരമ്പുഴ[തിരുത്തുക]

അതിരമ്പുഴയങ്ങാടിയുടെ പഴമയും പെരുമയും.

ക്രിസ്തുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നതും ഇന്നും തുടരുന്നതുമായ വാണിജ്യകേന്ദ്രമാണ് കോട്ടയം ജില്ലയിലെ അതിരമ്പുഴ. മഹാത്മാഗാന്ധി സർവകലാശാലയുടെ ആസ്ഥാനമെന്ന നിലയിലാണ് അതിരമ്പുഴ ഇന്ന് കൂടുതലായി അറിയപ്പെടുന്നത്.

എ ഡി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഗ്രീക്ക് പണ്ഡിതനും ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ടോളമിയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രവിവരണങ്ങളിലാണ് "അഡരിമ" എന്ന പേരിൽ അതിരമ്പുഴ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നത്. ടോളമി പറയുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ വച്ച് അഡരിമ അതിരമ്പുഴ എന്നു തന്നെ മിക്ക ചരിത്രകാരന്മാരും ഉറപ്പിക്കുന്നു. അതിരുമല എന്ന പ്രാകൃതത്തിൽനിന്നാകാം അഡരിമ എന്ന ഗ്രീക്ക് നാമത്തിന്റെ നിഷ്പത്തി എന്നു കരുതാം. മലനാടിന്റെ ഉൾപ്രദേശങ്ങളാകെ ശിലായുഗ സംസ്കാരത്തിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും തീരപട്ടണങ്ങളിൽ വൈദേശിക വാണിജ്യബന്ധങ്ങൾ നിർബാധം തുടർന്നിരുന്നു എന്ന് കേരളത്തിന്റെ പ്രാചീനചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് വെളിവാകുന്നുണ്ട്. വേമ്പനാട്ടുകായൽ ഉൾക്കടലായി കയറിക്കിടന്നിരുന്ന അക്കാലത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര പ്രശസ്തിയാർജ്ജിച്ച സുഗന്ധവ്യഞ്ജന വാണിജ്യകേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായിരിക്കാം അഡരിമ എന്ന അതിരമ്പുഴ എന്നതാണ് ടോളമിയുടെ പരാമർശത്തിൽനിന്ന് കരുതേണ്ടത്. മൂവാറ്റുപുഴയാറിന്റെ അഴിമുഖമായിരുന്ന സെമ്നെ(ചെമ്മനാകരി)യും വെമ്പലനാടിന്റെ കുലപുരിയായ കടന്തേരി (കടുത്തുരുത്തി)യും കഴിഞ്ഞാൽ തെക്കുള്ള പ്രധാന വാണിജ്യകേന്ദ്രമായിരുന്നു പിൽക്കാലത്ത് അതിരംകരി എന്നറിയപ്പെട്ട അതിരമ്പുഴ.

ക്രിസ്തുവർഷം പത്താം നൂറ്റാണ്ടോടെ നമ്പൂതിരി ബ്രഹ്മണർ കൂട്ടമായി തെക്കോട്ടു വ്യാപിക്കുകയും കേരളമാകെ 32 ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായ ഏറ്റുമാനൂർ ഗ്രാമം എന്നറിയപ്പെട്ടത് അതിരമ്പുഴയ്ക്ക് തൊട്ടു വടക്കുള്ള ഓണന്തുരുത്ത് ആയിരുന്നു. ഏറ്റുമാനൂർ ഗ്രാമത്തിനെ കരിനില(വയൽ)വുമായി അതിരു തീർക്കുന്ന സ്ഥലമെന്ന നിലയിൽ അതിരംകരി എന്ന പേർ സിദ്ധിച്ചതാവാം. ഉൾക്കടൽ പിന്നോട്ടിറങ്ങി കായലാവുകയും തുടർച്ചയായ പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങളിൽ മണ്ണിടിഞ്ഞ് കൂടി കരിനിലങ്ങൾ രൂപാന്തരപ്പെടുകയുമാണുണ്ടായത്. വടക്കൻ കുട്ടനാടിന്റെ വടക്കു കിഴക്കേ അതിരിലാണ് അതിരമ്പുഴ എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും നൂറ്റാണ്ടുകളിലാണ് കുറവിലങ്ങാടുനിന്ന് വമ്പിച്ച തോതിൽ നസ്രാണി കുടിയേറ്റം അതിരമ്പുഴയിലേയ്ക്ക് ഉണ്ടാകുന്നത്. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ പ്രദേശത്തെ ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയമായ അതിരമ്പുഴ സെന്റ് സെബാസ്ത്യനോസ് പള്ളി സ്ഥാപിതമായതായും പള്ളിരേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിരമ്പുഴയങ്ങാടിയിൽ അക്കാലം മുതൽ നസ്രാണിസമൂഹം വ്യാപാരരംഗത്ത് മുൻപന്തിയിൽ തന്നെ തുടർന്നു.

പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഭാരതം സന്ദർശിച്ച പ്രശസ്തനായ ഇറ്റാലിയൻ സഞ്ചാരി മാർക്കോ പോളോ കേരളത്തിലെത്തിയപ്പോൾ മികച്ച ഉൾനാടൻ അങ്ങാടിയെന്ന നിലയിൽ പേരെടുത്ത "അതിരംകരി"യിലെത്തിയതായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ചന്തക്കുളത്തിൽ ചരക്കുവള്ളങ്ങൾ വന്നടുക്കുന്നതും മൺപാത്രങ്ങൾ, കന്നുകാലികൾ, പച്ചക്കറികൾ, തുണിത്തരങ്ങൾ ഒക്കെയും കച്ചവടം ചെയ്യപ്പെടുന്നതായും മാർക്കോ പോളോ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.

പ്രധാന നദിയായ ഗൗണയിൽ (മീനച്ചിലാർ) പേരൂരിൽനിന്ന് ആരംഭിച്ച് തെള്ളകം കടന്ന് പെണ്ണാറിൽ വന്നു ചേരുന്ന തോടായിരുന്നു കിഴക്കൻ മലഞ്ചരക്കുകളെ അതിരമ്പുഴയിലെത്തിക്കാനുള്ള ആദ്യ കാലത്തെ പ്രധാന ജലമാർഗ്ഗം; ഇന്നത് അടഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. കുറവിലങ്ങാട്ടുനിന്ന് പുറപ്പെട്ട് കട്ടച്ചിറത്തോട്ടിലൂടെ പുന്നത്തുറയിലെത്തി വാസമുറപ്പിച്ചവരാകാം പിൽക്കാലത്ത് മേൽപ്പറഞ്ഞ പേരൂത്തോട്ടിലൂടെ അതിരമ്പുഴയിലെത്തിയ നസ്രാണികൾ എന്നു കരുതാം.

പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ വെമ്പലനാട് രണ്ടായി വിഭജിച്ച് തെക്കുംകൂറും വടക്കുംകൂറും സ്വതന്ത്ര നാട്ടുരാജ്യങ്ങളായി രൂപപ്പെട്ടപ്പോൾ അതിർത്തിയായി നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത് കൈപ്പുഴയാറും തുടർന്ന് കൈപ്പുഴയുടെ തെക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് തുടങ്ങി അതിരമ്പുഴയ്ക്ക് വടക്കുമാറി കോട്ടമുറിയിലെത്തി കാണക്കാരി, കടപ്പൂർ, കിടങ്ങൂർ, ളാലം എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ പിന്നിട്ട് കൊണ്ടൂർ വരെ എത്തിയിരുന്ന മൺകോട്ടയുമായിരുന്നു. ഈ മൺകോട്ടയുടെ മുകളിലൂടെ കാളവണ്ടിയിൽ സഞ്ചരിക്കാമായിരുന്നു എന്നും പഴമക്കാർ പറയുന്നു. ഏറ്റുമാനൂർ - നീണ്ടൂർ റോഡിൽ കാരിസ് ഭവന് സമീപം അടുത്ത കാലം വരെയും തകർന്ന കോട്ടയുടെ അവശേഷിപ്പുകൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അപൂർവ്വം ചിലയിടങ്ങളിലും അടയാളങ്ങൾ ശേഷിക്കുന്നുണ്ട് എന്നു കേൾക്കുന്നു.

ഈ കോട്ട അതിരമ്പുഴയുടെ വടക്കെത്തുമ്പോൾ തെക്കുവടക്കുള്ള പ്രധാന പാത കോട്ടയെ മുറിച്ച് കടന്നുപോകുന്നു. ഇവിടെ ഈ രാജ്യങ്ങളുടെയും സൈനികർ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചാരന്മാരും ശത്രുക്കളും ഇരുപുറത്തേയ്ക്കും കടക്കാതെ പരിശോധന നടത്തിയാണ് കടത്തിവിട്ടിരുന്നതത്രെ!അതിരമ്പുഴക്കോട്ടയെ പറ്റി "ചെങ്ങന്നൂർ ആതി"യുടെ പാട്ടിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ഉണ്ണുനീലിസന്ദേശത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന നാട്ടുപാതയുടെ ഏറ്റുമാനൂർ മുതൽ കോതനല്ലൂർ വരെയുള്ള ഭാഗമാണ് കോട്ടമുറിച്ച് കടന്നുപോകുന്നത്. കോട്ടമുറി എന്ന പേരിലാണ് ഇവിടം അറിയപ്പെടുന്നതും. ഈ പാതയിൽ അല്പം വടക്കായി കുന്നുകളും താഴ്‌വരകളും നിറഞ്ഞ വേദഗിരി എന്ന പുരാതനസങ്കേതം കാണപ്പെടുന്നു. വിശാലമായ ഒരു പൊയ്കയും കരയിൽ ഒരു ശാസ്താവുക്ഷേത്രവും ഉണ്ട്. കർക്കിടക വാവിന് ബലിതർപ്പണങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഉചിതമായ പവിത്രസ്ഥാനമായാണ് പുരാതനകാലം മുതൽ വേദഗിരി അറിയപ്പെടുന്നത്. വേദവ്യാസന്റെ സാന്നിധ്യം ഇവിടെയുണ്ടെന്ന് പരമ്പരാഗതമായ വിശ്വാസവുമുണ്ട്. ഉയർന്ന കുന്നിന്റെ മുകളിൽ കാവുപോലെയുള്ള സ്ഥലത്ത് നവീനശിലായുഗത്തിന്റെ സംഭാവനകളായ നടുകല്ല്, കൽവലയങ്ങൾ ഒക്കെ കാണപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ടോളമി അഡരിമയെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന കാലത്തിന് മുമ്പുതന്നെ ഈ ദേശത്ത് പ്രാചീന മനുഷ്യരുടെ കൂട്ടായ വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു വേണം കരുതാൻ. ശിലായുഗ മനുഷ്യനിൽനിന്നു തുടങ്ങുന്ന പൂർവ്വികാരാധനയാവാം ഇന്നും ബലിതർപ്പണങ്ങൾക്കുള്ള പ്രാധാന്യം ഇവിടെ കല്പിക്കാനുള്ള കാരണവും.

അതിരമ്പുഴയിലെ അങ്ങാടിയുടെ സുവർണ്ണകാലം തെക്കുംകൂർ ഭരണ കാലഘട്ടമാണ്. തെക്കുംകൂറിന്റെ വടക്കേ അതിരിലെ പ്രധാന വാണിജ്യകേന്ദ്രം എന്നതായിരുന്നു പ്രത്യേകത. അക്കാലത്ത് കാർഷികസമ്പന്നമായ ഇടനാട്ടിലെ വാണിജ്യവിളകളായ ചുക്ക്, കുരുമുളക്, മറ്റു സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, ശർക്കര എന്നിവ കയറ്റുമതി ചെയ്തപ്പോൾ ഉപ്പ്, മത്സ്യം, ധാന്യങ്ങൾ എന്നിവ ഇറക്കുമതി ചെയ്തവയിൽ പ്രധാനമായി. കുടവെച്ചൂരിലെ പോർട്ടുഗീസ് പണ്ടികശാലയിലേയ്ക്കുള്ള മലഞ്ചരക്കുകൾ കൂടുതലായും കയറിപ്പോയിരുന്നത് അതിരമ്പുഴയിൽ നിന്നായിരുന്നു. കൊങ്കണി മാരും കച്ചവടത്തിൽ ഭാഗഭാക്കാകുന്നത് അക്കാലത്താണ്. തെക്കുംകൂറിന്റെ കാലത്ത് നിരവധി സ്ഥാനമാനങ്ങൾ നേടിയിരുന്ന നസ്രാണി കുടുംബങ്ങൾ അതിരമ്പുഴയിലുണ്ടായിരുന്നു. ചില കുടുംബക്കാർ കോട്ടയത്തേയ്ക്ക് കുടിയേറിയിരുന്നു. കോടിമതയിൽ എണ്ണവ്യാപാരത്തിനായി അതിരമ്പുഴയിൽ നിന്ന് തെക്കുംകൂർ രാജാവ് വിളിച്ചു വരുത്തി പാർപ്പിച്ച നസ്രാണിവ്യാപാരികളുടെ കുടുംബമാണ് പ്രശസ്തമായ പാലത്തിങ്കൽ കുടുംബം. എഴുത്തുകാരിയായ അരുന്ധതി റോയിയുടെ മാതാവും വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവർത്തകയുമായ മേരി റോയ് ഈ കുടുംബത്തിലെയാണ്.

അതിരമ്പുഴയങ്ങാടിയുടെ തകർച്ച തെക്കുംകൂറിന് മേൽ തിരുവിതാംകൂർ വിജയം നേടുന്നതോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. ചങ്ങനാശ്ശേരിയും കോട്ടയവും രാമയ്യൻ ദളവയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സൈന്യം ആക്രമിച്ച് അധീനപ്പെടുത്തിയതോടെ അതതിടങ്ങളിലെ അങ്ങാടികൾ വൻതോതിൽ കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുകയും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. താഴത്തങ്ങാടിയിലെ പണ്ടികശാലകൾ ഒന്നൊഴിയാതെ തകർത്ത് മുന്നേറിയ തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യമാണ് തളിയിൽകോട്ട പിടിച്ച് തെക്കുംകൂറിന്റെ പതനം ഉറപ്പിക്കുന്നത്. ഇതേ തുടർന്ന് തെക്കുംകൂറിലാകെ തുടർന്ന അരാജകത്വം എല്ലാ അങ്ങാടികളെയും നിശ്ചലമാക്കിയെന്നു മാത്രമല്ല ജനജീവിതം തന്നെ കുറേക്കാലത്തേയ്ക്ക് താറുമാറിലായി. അതിൽ പെട്ട് അതിരമ്പുഴയുടെയും സമ്പന്നമായ ഭൂതകാലം ചരിത്രത്തിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ അധ്യായങ്ങളിൽ മങ്ങിക്കിടന്നു. തിരുവിതാംകൂറിനെതിരായ പ്രതിവിപ്ലവ ശ്രമങ്ങൾ മീനച്ചിലും ഏറ്റുമാനൂരും കടുത്തുരുത്തിയും കേന്ദ്രീകരിച്ച് ആരംഭിച്ചുവെങ്കിലും അതും ടിപ്പുവിന്റെ ആക്രമണഭീഷണിയിൽപ്പെട്ട പൊലിഞ്ഞു പോവുകയാണുണ്ടായത്. തിരുവിതാംകൂർ പിടിച്ചെടുത്ത വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങൾ വടക്കൻ ഡിവിഷനിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി ഭരണകാര്യങ്ങൾ പുനസംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു എങ്കിലും പഴയ പ്രതാപത്തിലേയ്ക്ക് എത്തിപ്പെടാൻ ഏറെ വൈകിയിരുന്നു.

കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ എന്ന ധർമ്മരാജാവ് അധികാരത്തിലിരുന്ന കാലത്താണ് വടക്കൻ ഡിവിഷന് പരിഗണന കിട്ടിത്തുടങ്ങുന്നത്. രാജാകേശവദാസൻ ആലപ്പുഴ തുറമുഖം സ്ഥാപിക്കുന്നതോടെ കിഴക്കുള്ള ഉൾനാടൻ അങ്ങാടികളുടെ പ്രസക്തി വീണ്ടും വർദ്ധിച്ചു. ക്രമേണ കച്ചവടരംഗം അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു. വേലുത്തമ്പി ദളവ ചങ്ങനാശ്ശേരി, തലയോലപ്പറമ്പ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ പിൽക്കാലത്ത് കമ്പോളങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. അതിനെ തുടർന്ന് അരനൂറ്റാണ്ടിന് ശേഷം ആയില്യം തിരുനാൾ തിരുവിതാംകൂർ ഭരിക്കുന്ന കാലത്ത് പ്രശസ്തനായ ദിവാൻ സർ. ടി.മാധവറാവു അതിരമ്പുഴയുടെ വാണിജ്യസാധ്യതകൾ തിരിച്ചറിയുകയും നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ പ്രതാപം തിരിച്ചെടുക്കും വിധം ഒരു ചന്ത സ്ഥാപിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.

ചന്ത തുടങ്ങുന്നതിനുള്ള ചുമതല ചേർത്തല ഡിവിഷൻ പേഷ്കാരായിരുന്ന പി.ശങ്കുണ്ണിമേനോൻ ഏറ്റെടുത്തു. ഏറ്റുമാനൂർ മണ്ഡലത്തും വാതിൽക്കൽ തഹശീൽദാരായിരുന്ന വൈക്കം നാരായണപിള്ള ചന്തയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഏകോപിപിച്ചു. അങ്ങനെ AD 1867ൽ അതിരമ്പുഴ ചന്ത പുനരാരംഭിച്ചു. ക്രിസ്ത്യാനികളെ കൂടാതെ കൊങ്ങിണിപ്പട്ടന്മാരും തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരും റാവുത്തർമാരും ചന്തയിലെ കച്ചവടത്തിൽ പങ്കാളികളായി. ചന്തയിൽനിന്ന് അക്കാലത്ത് കയറ്റി അയച്ചിരുന്നതിൽ പ്രധാന ചരക്ക് ചുക്കായിരുന്നു. രണ്ടാമത് കുരുമുളകും. മരച്ചീനി പച്ചയും ഉണക്കയും വാട്ടിയുണക്കിയതും പിന്നീട് വരുന്നു. ഊറയിട്ട തുകലും കാഞ്ഞിരക്കുരുവും തുടങ്ങി പലയിനം മലഞ്ചരക്കുകളും അതിൽപെടും. ഇറക്കുമതിയിൽ പ്രധാനം അരി, നെല്ല്, ഉപ്പ്, പുകയില,മത്സ്യം, വെളിച്ചെണ്ണ, മണ്ണെണ്ണ എന്നിവയായിരുന്നു.

ഈ ചന്തയിലെ കച്ചവടം കൊച്ചി, ആലപ്പുഴ, കോട്ടാർ, കൊല്ലം, കോയമ്പത്തൂർ, പാലക്കാട് സേലം, വെല്ലൂർ, ഈറോഡ്, ചാവക്കാട്, പൊന്നാനി എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലെ ചന്തകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് നടന്നത്. പാലാ, ഏറ്റുമാനൂർ, തൊടുപുഴ, മൂവാറ്റുപുഴ, കുറുപ്പന്തറ, കോട്ടയം, വൈക്കം, തലയോലപ്പറമ്പ് എന്നിവിടങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഉൾപ്രദേശത്തെ കച്ചവടം നടന്നത്.

1917 ൽ അതിരമ്പുഴ ചന്തയുടെ സുവർണ്ണ ജൂബിലി ആഘോഷങ്ങൾ വിപുലമായി സംഘടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. അതോടനുബന്ധിച്ച് ചന്തയുടെ ഒരു ഭാഗത്ത് ഒരു സ്മാരകമണ്ഡപം പണിത് ശിലാലിഖിതം സ്ഥാപിച്ചു. പിന്നീട് 1967ൽ ശതാബ്ദി ആഘോഷക്കാലത്ത് സ്മാരകം പുതുക്കി ഉയർന്ന സ്തംഭമായി ഇന്നു കാണുന്ന നിലയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചു. ചന്ത സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ട് 151 വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. സ്മാരകം നിർമ്മിച്ചിട്ട് 101 വർഷവും.

അതിരമ്പുഴ ചന്തയിലെ കച്ചവടം ഇന്നു നാമമാത്രമായി ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പഴയ പ്രതാപമെല്ലാം അസ്തമിച്ചിരിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് കേവുവളളങ്ങളോ ബോട്ടോ ഒന്നും വരേണ്ട കാര്യമില്ലാതായിരിക്കുന്നു. ചന്തക്കുളം മാലിന്യക്കുളമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അതിരമ്പുഴയുടെ യശസ്സിന് കാരണമായ ചന്തയുടെ സംരക്ഷണം പഞ്ചായത്തു സമിതി ഗൗരവമായി കാണുന്നുണ്ട് എന്നതു മാത്രം ശുഭാപ്തിക്ക് വകയായുണ്ട്. 101 വർഷം പിന്നിട്ട സ്മാരകസ്തംഭത്തിന് കേടുപാടുകൾ പറ്റാതെയും കയ്യേറ്റങ്ങളിൽ പെടാതെയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട് എന്ന ആവശ്യമാണ് നാട്ടുകാർ ഉന്നയിക്കുന്നത്.2000 വർഷങ്ങളോളം പഴക്കമുള്ള വാണിജ്യ കേന്ദ്രമായ അതിരമ്പുഴയുടെ ചരിത്രം വിളിച്ചോതുന്ന ഈ വിലപ്പെട്ട സ്മാരകം പുരാവസ്തുവകുപ്പിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്ന് പലരും ആഗ്രഹിക്കുന്നുമുണ്ട്.

കുമാ ഭഗവതി[തിരുത്തുക]

കുമാരനല്ലൂർ ശിലാലിഖിതം പരിശോധനാ വിധേയമാക്കിയ ശേഷം പ്രമുഖ ചരിത്രകാരൻ ഡോ.എം.ആർ.രാഘവവാര്യർ കുമാരനല്ലൂർ നാട്ടുകൂട്ടത്തിൽ സംവദിക്കുന്നു.

കേരള ചരിത്രത്തിലെ പെരുമാൾ വാഴ്ചക്കാലത്തെ സാമൂഹ്യ രാഷ്ടീയസ്ഥിതികളിലേയ്ക്കും ഭരണ സംവിധാനങ്ങളിലേയ്ക്കും ഗ്രാമക്ഷേത്രമെന്ന നിലയിൽ കുമാരനല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അധികാരങ്ങളിലേയ്ക്കും വെളിച്ചം വീശുന്ന വിലപ്പെട്ട തെളിവുകളാണ് കുമാരനല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ശിലാലിഖിതമെന്ന് തൃപ്പൂണിത്തുറ പൈതൃക പഠനകേന്ദ്രം ഡയക്ടറായ പ്രമുഖ ചരിത്രകാരനായ ഡോ.എം.ആർ.രാഘവവാര്യർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. വട്ടെഴുത്തിലുള്ള പ്രാചീന ശിലാലിഖിതം പരിശോധനാ വിധേയമാക്കിയ ശേഷം ചേർന്ന കുമാരനല്ലൂർ നാട്ടുകൂട്ടത്തിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പെരുമാൾ വാഴ്‌ചയെക്കുറിച്ച് സൂചനയുള്ളതിനാൽ പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യത്തിലോ പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിലോ ആകാം ലിഖിതം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് അനുമാനിക്കാം."കന്നിയുൾ വിയാഴൻ നിൻറയാണ്ട്" എന്ന് കാലസൂചനയുള്ളതിനാൽ ഏതു വർഷം എന്ന് കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. പെരുമാൾ വാഴ്ചക്കാലത്തെ നിയമ വ്യവസ്ഥയായ മൂഴിക്കളം കച്ചത്തെ കുറിച്ച് പരാമർശമുള്ളതിനാൽ കാലഗണനയിൽ തർക്കം വരാനിടയില്ല. "വെൺ പൊലിനാട്ട് അരചന്റെ" മേൽക്കോയ്മ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. അക്കാലത്തെ ഭാഷ, ലിപി എന്നിവ പഠനവിധേയമാക്കാൻ മികച്ച സാധ്യതയാണ് ഇതിലുള്ളത്. അമൂല്യമായ ഈ പുരാവസ്തു ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രശസ്തി പതിന്മടങ്ങു ഉയർത്തുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഭിത്തിക്കുള്ളിൽ അലക്ഷ്യമായി മറഞ്ഞു കിടന്ന ലിഖിതം കണ്ടെത്തി വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവരാനുള്ള കോട്ടയം നാട്ടുകൂട്ടത്തിന്റെ പരിശ്രമങ്ങളെ അദ്ദേഹം അഭിനന്ദിച്ചു. അക്കാദമിക് തലത്തിൽ കൂടുതലായി പഠനവിധേയമാക്കുന്നതിന് വേണ്ട സൗകര്യങ്ങൾ ചെയ്തു തരുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പു നൽകി.

മണികണ്ണ്പുരം[തിരുത്തുക]

ഉണ്ണുനീലിസന്ദേശത്തിലെ മണികണ്ഠപുരം.

ഉണ്ണുനീലിസന്ദേശം എന്ന പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വിരചിതമായ കാവ്യത്തിൽ തെക്കുംകൂറിന്റെ ആദ്യത്തെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന മണികണ്ഠപുരത്തെ കുറിച്ച് മൂന്നു ശ്ലോകങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു.

1. അഗ്രേ കാണാം തദനു മണികണ്ഠാഖ്യാപൂർവ്വം പുരം തേ തെക്കിൻകൂറ്റിന്നൊരു മണിവരം തത്ര മേവും മുരാരിം ഭക്ത്യാ നീ ചെന്റഴകൊടു തൊഴുന്നേരമീശാനകോണേ നിൽക്കിൽ കേക്കാം പഥികനിവഹം നിൻറഴക്കീൻറ വാറ്.

സാരാംശം: വഴിയിൽ നിന്ന് കിഴക്കേ അറ്റത്തായി മണികണ്ഠപുരം പട്ടണം കാണാം. തെക്കിൻകൂറിന് മണിമകുടമായ അവിടെ മുരാരി (കൃഷ്ണൻ ) വാഴുന്നു. അവിടെ ചെന്ന് ഭക്തിയോടെ തൊഴുന്ന നേരത്ത് വടക്കുകിഴക്ക് മൂലയിൽ നിന്നാൽ ഊട്ടുപുരക്ക് സമീപമുള്ള വഴിയാത്രക്കാരുടെ കോലാഹലങ്ങൾ കേൾക്കാം.

2. ചർച്ചിച്ചാലും ചരണമതെനിക്കുണ്ടതല്ലെൻറുമസ്മി- ന്നിട്ടേടം ചൊല്ലവിടമരുതെന്റമ്മയെക്കേട്ടുകൊൾക ഇട്ടുണ്മൻ ഞാൻ തുളുവനൊരുവൻ പേർ പകർന്നേടമെങ്ങൂ സാധ്യക്കാരൻ പറയനവിധാ കാലെടുക്കട്ടെ പാഴാ.

സാരാംശം: കോലഹലത്തിന് വിഷയമായ കാര്യമാണ്. ബ്രാഹ്മണർക്ക് മാത്രമുള്ള പന്തിയിൽ കയറിയ ഒരാൾ പതിതൻ ആണെന്ന് ആരോപണം. അയാൾ തുളുബ്രാഹ്മണനാണെന്ന് അമ്മയാണെ സത്യം ചൊല്ലുന്നു. ഊട്ടുപുരയിലെ കാര്യക്കാരൻ പറയനെന്ന് ആക്ഷേപിച്ച് പുറത്താക്കുന്നു.(ഇതിന് വ്യത്യസ്ത പാഠഭേദങ്ങളുണ്ട്).

3. എന്റെല്ലാം കേട്ടവിടെയുള്ളനാമാകിൽ നീ ബിംബലീശം വെന്റിക്കുന്നിനൊരു തിലകമാം രാമവർമാഭിധാനാം കണ്ടിട്ടേറ്റം വരവിൽ മരുവാർകാലനേ! വൈകിയാതെ ചെഞ്ചമ്മേ പോയ് മഹിത തിരുവഞ്ചപ്പുഴയ്ക്കങ്ങു ചെൽക.

സാരാംശം: ശത്രുക്കൾക്ക് മരണം നൽകുന്നവനേ (വേണാട്ടരചനായ ആദിത്യവർമ്മയാണല്ലോ സന്ദേശഹരൻ) ഇത്തരം സംഭാഷണങ്ങൾ കേട്ട് അവിടെയുണ്ടെങ്കിൽ വെന്നിമലക്ക് തിലകം പോലെ വാഴുന്ന രാമവർമ്മ എന്ന തെക്കുംകൂർ രാജാവിനെ (ബിംബലീശൻ) മണികണ്ഠപുരത്ത് തന്നെ കാണാമെന്നും അങ്ങനെ കണ്ടിട്ട് വേഗത്തിൽ തിരുവഞ്ചാപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് (തിരുവഞ്ചൂർ) പോകുക എന്നുമാണ്‌.

AD1103ൽ തെക്കുംകൂർ വെന്നിമല രാജധാനി ആക്കിയെങ്കിലും ജനവാസമുള്ള പട്ടണങ്ങൾ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. കാടമുറി ബ്രാഹ്മണഗ്രാമവും അടുത്തായുള്ള അഞ്ചു ചേരികളും നാമമാത്രമായി ജനവാസമേഖലയായിരുന്നു. ഒഴിച്ചുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ വനമേഖലയും. പരമ്പരാഗത നാട്ടുപാത കടന്നുപോരുന്ന സൗകര്യപ്രദമായ സ്ഥാനത്ത് AD 1152 നോട്ടടുത്ത് കാടുവെട്ടിത്തെളിച്ച് ഇരവി മണികണ്ഠവർമ്മ ജനപദമാക്കി വികസിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രമിരിക്കുന്നിടത്ത് പ്രാചീന ശിവക്ഷേത്രം ഉണ്ടായിരുന്നതായി കേൾക്കുന്നത് എത്രമാത്രം ശരി എന്നറിയില്ല.

ഇരവി മണികണ്ഠരാജാവിനുണ്ടായ ഗോവധശാപത്തിന് പരിഹാരമായാണത്രേ മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം സ്ഥാപിക്കുന്നത്. വെന്നിമല ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി കാടിളക്കി രാജാവ് നായാട്ടു നടത്തുന്ന ഒരു പതിവുണ്ട്. മണികണ്ഠപുരത്തിന് ചുറ്റും കാടായതിനാൽ ഹിംസ്ര ജന്തുക്കളെ അടിയ്ക്കടി ആട്ടിപ്പായിക്കേണ്ട ആവശ്യം നാട്ടുകാർക്കുമുണ്ടായിരുന്നു. വർഷം തോറും തുടരുന്ന നായാട്ടിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നത് പള്ളിവേട്ടദിവസം നടത്തുന്ന രാജാവിന്റെ നായാട്ടായിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ നായാട്ടിന് ഇറങ്ങി മണികണ്ഠ വർമ്മൻ മ്ലാവ് എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് ഒരു പശുവിനെ അമ്പെയ്ത് കൊല്ലാനിടയായി. പിൽക്കാലത്ത് തെക്കുംകൂറിന്റെ മന്ത്രിയായ കല്ലിക്കുന്നേൽ മേനോൻ (പിന്നീട് പിന്മുറക്കാർ മാമ്പുഴക്കരി മേനോൻമാർ) വളർത്തിയ നന്ദിനി എന്ന പശുവാണ് മരണപ്പെട്ടത്. ഗോഹത്യയ്ക്ക് പരിഹാരം രാജാവ് കാടമുറിയിലെ ബ്രാഹ്മണരോട് ആരാഞ്ഞു. അതിന് അവർ നിർദ്ദേശിച്ച പരിഹാരമായി ചത്ത പശുവിന്റെ ശരീരം കെട്ടിത്തൂക്കിയിട്ട് അഴുകി ജീർണ്ണിച്ച് നിലംപൊന്തും വരെ അതിന് കീഴിൽ ധ്യാനമഗ്നനായി ഭഗവത് സ്തുതിയോടെ കഴിഞ്ഞു. അനന്തരം മഹാവിഷ്ണു ക്ഷേത്രം പണിത് പ്രതിഷ്ഠയും നടത്തി. ദിവസവും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊട്ടുപുരയിൽ വഴിയാത്രക്കാർക്കും ഭക്തർക്കും വെച്ചുവിളമ്പിയും മണികണ്ഠപുരം പ്രശസ്തമായി.

ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുപുറത്ത് മറ്റൊരു ഇടത്തിൽ കൊട്ടാരം കൂടി പണിത് രാജാവ് ഭരണം നടത്തി. രാജധാനിയായ വെന്നിമലയിൽനിന്ന് മിക്ക ദിവസവും രാജാവ് ഇവിടെ വന്ന് എഴുന്നള്ളി ഇരിക്കും. തൊട്ടടുത്തുള്ള വിലങ്ങൻപറമ്പിലായിരുന്നു പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് രാജാവ് തീർപ്പ് കല്പിച്ചിരുന്നത്. നട്ടുചന്തയും സത്രവും ഒക്കെ മണികണ്ഠപുരത്ത് അന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ജീവിത സായാഹ്നത്തിൽ മോക്ഷപ്രാപ്തിക്കായി കാശിയാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ട ഇരവി മണികണ്ഠരാജാവ് വടക്കെങ്ങോ ഒരു വഴിയമ്പലത്തിൽ തങ്ങി അന്തിയുറങ്ങവേ അടുത്തുകിടന്ന രണ്ട് അപരിചിതരായ സഞ്ചാരികളുടെ സംസാരം കേൾക്കാനിടയായി. "മണികണ്ഠപുരം ക്ഷേത്രവും ഊട്ടുപുരയും സദ്യയും എല്ലാം കെങ്കേമമാണ്. സന്ദർശകർക്ക് വേണ്ട എല്ലാ സൗകര്യവും മഹാനായ മണികണ്ഠരാജാവ് ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും നന്നായി ഒന്നു മുങ്ങിക്കുളിക്കാൻ ഒരു കുളം അവിടില്ലാത്തത് ഒരു കുറവു തന്നെയാണ്. അതുകൂടി ചെയ്താൽ മണികണ്ഠരാജാവ് സ്വർഗ്ഗപ്രാപ്തി നേടും" എന്നിങ്ങനെയാണ് അവർ പറഞ്ഞത്. ഇതുകേട്ട് ചിന്താകുലനായ രാജാവ് കാശിയാത്ര ഒഴിവാക്കി പിറ്റേന്ന് തിരിച്ച് മണികണ്ഠപുരത്തെത്തി ഒരു വിശാലമായ കുളം കുത്തി ഉണ്ടാക്കാൻ ഏർപ്പാടാക്കി.

മണികണ്ഠപുരത്തെ ആ കുളം കേരളത്തിൽ വലിപ്പത്തിൽ രണ്ടാമത്തേതായിരുന്നുവത്രേ. ആദ്യത്തേത് കണ്ണൂർ ചിറയ്ക്കൽ കോവിലകത്തേതും. കൊടൂരാറ്റിൽ ചേരുന്ന നാട്ടുവായ് തോട് ഈ കുളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് കിടന്നത്. പിൽക്കാലത്ത് കുളം നികന്നുപോകുകയും കൃഷിയിടമാവുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും ക്ഷേത്രത്തിനോട് ചേർന്ന ഭാഗത്ത് അവശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം ക്ഷേത്രക്കുളമായി നിലനിർത്തിയിട്ടുണ്ട്.

മണികണ്ഠ രാജാവ് കാശിയാത്ര ഒഴിവാക്കിയെങ്കിലും ശിഷ്ടകാലം ഭൗതികസുഖങ്ങളിൽ നിന്ന് വിരക്തി നേടി സന്യസിക്കുകയത്രെ ഉണ്ടായത്. ആ രാജർഷി രാജാധികാരം തന്റെ അനന്തരവന് ഏൽപ്പിച്ച ശേഷം മണികണ്ഠപുരം ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽ തന്നെയുള്ള ആലിന് ചുവട്ടിൽ സന്യസിച്ചും ദേവോപാസന ചെയ്തും ശിഷ്ടജീവിതം കഴിച്ചുകൂട്ടി.

മണികണ്ഠവർമ്മനു ശേഷം കോതവർമ്മ, ഇരവിവർമ്മ, രാമവർമ്മ, ആദിത്യവർമ്മ, വീരകേരളവർമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി രാജാക്കന്മാർ മണികണ്ഠപുരം തലസ്ഥാനമാക്കി പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യം വരെയും ഭരണം നടത്തി. പിന്നീട് തലസ്ഥാനം കോട്ടയവും ഉപതലസ്ഥാനം ചങ്ങനാശ്ശേരിയുമായി ഭരണകേന്ദ്രങ്ങൾ തെക്കുംകൂർ പുനർസംവിധാനം ചെയ്തു.

ഇപ്പോൾ പഴയ പൈതൃകനഗരത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ചരിത്രപഠിതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക് വിധേയമാക്കാവുന്ന ഏറെ കാര്യങ്ങൾ മണികണ്ഠപുരത്തും സമീപപ്രദേശമായ ഇരവുചിറ, മുടിത്താനംകുന്ന്, മലങ്കോട്ട, ഞാലിയാകുഴി, ഉണ്ണാമറ്റം, നല്ലൂർക്കടവ്, ഉദിക്കൽ, കണ്ണൻചിറ, നാലുന്നാക്കൽ തുടങ്ങി വാകത്താനത്തെ ഇതര പ്രദേശങ്ങളിലും കണ്ടെത്താനാവും. പഴയ മൺകോട്ടയുടെയും ഭൂഗർഭതുരങ്കപ്പാതയുടെയും അവശേഷിപ്പുകളും പലയിടത്തും കാണപ്പെടുന്നതായി സ്ഥലവാസികൾ പറയുന്നു.

മണികണ്ഠപുരം ക്ഷേത്രം ക്ഷത്രിയാധികാരമുള്ള ക്ഷേത്രവും കുറച്ചു വടക്കു മാറിയുള്ള കാടമുറി നരസിംഹസ്വാമി ക്ഷേത്രം ബ്രാഹ്മണാധികാരം ഉള്ള ക്ഷേത്രവുമായിരുന്നു. കാടമുറി ക്ഷേത്രത്തിന് സമീപത്തുകൂടി ഉണ്ണുനീലിപാത പോകുന്നുവെങ്കിലും പരാമർശവിധേയമാകാത്തത് സന്ദേശഹരനായ ആദിത്യവർമ്മയ്ക്ക് അവിടെ പ്രവേശനം ലഭ്യമല്ല എന്നതിനാലാണ്. ഇന്നും ക്ഷത്രിയർക്ക് കാടമുറി ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശനമില്ല.

കൊട്ട[തിരുത്തുക]

പഴയ കോട്ടയം - സംസ്‌കാരങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിച്ച ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ

ചരിത്രപരവും സാംസ്‌കാരികവുമായ ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ പൈതൃകം ഉയർത്തിക്കാട്ടുമ്പോൾ വർത്തമാനകാലത്ത് അതിനെന്തു പ്രസക്തി എന്നൊരു വാദം ഉയർന്നുവരാറുണ്ട്. കേരളത്തിലെ സമകാലീന സാമൂഹ്യാന്തരീക്ഷം അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന സങ്കീർണമായ പ്രശ്‌നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമാകുവാൻ കഴിഞ്ഞകാലഘട്ടങ്ങളിലേയ്ക്കുള്ള തിരിഞ്ഞുനോട്ടം വലിയൊരളവിൽ സഹായകരമാണെന്നത് പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്. ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തിലുള്ള വിജയമാണത്.

വിവിധ സംസ്‌കാരങ്ങളുടെയും മതങ്ങളുടെയും സംഗമഭൂമിയായ കേരളത്തിൽ, പഴയ കോട്ടയത്തിന്റെ ആസ്ഥാനമായി വിരാജിച്ച തളിയിൽ കോട്ടയുടെയും അനുബന്ധപ്രദേശങ്ങളേയുംപറ്റി കിട്ടാവുന്ന വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ച് കേട്ടറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളുടെ മാറ്റുരച്ചുമുള്ള ഒരു വിവരണമാണ് ഇതുകൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്.

തിരുനക്കര കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള പുതിയ കോട്ടയം നഗരത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗമായ പഴയ കോട്ടയം സന്ദർശിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഏതൊരാളെയും ഈ പ്രദേശം പ്രത്യേകമായി ആകർഷിക്കും. ഈ പ്രദേശം പഴയകാലത്ത് എന്തൊക്കെയോ ആയിരുന്നു എന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പ്രദേശവാസികളോട് ചരിത്രം ആരായുന്നവർ കുറവല്ല. കേരളത്തിലെ അറിയപ്പെടാത്ത എടുകളിൽ അവ്യക്തമായി കിടക്കുന്ന ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ചരിത്രം ലിഖിതരൂപത്തിലാക്കുന്.നതിന് ഗൗരവമായ യാതൊരു ശ്രമങ്ങളും നടന്നിട്ടില്ല എന്നോർമ്മിപ്പിക്കട്ടെ.

പന്ത്രണ്ടാംനൂറ്റാണ്ടുമുതൽ കേരളത്തിലെ ശക്തിയായിരുന്ന തെക്കുംകൂർ രാജവംശത്തിന്റെ ഭരണതലസ്ഥാനമായി ശോഭിച്ചിരുന്ന പഴയ കോട്ടയം താഴത്തങ്ങാടിയും വലിയങ്ങാടിയും പുത്തനങ്ങാടിയും ഗോവിന്ദപുരവും കുമ്മനവും വേളൂരും ഉൾപ്പെട്ടതായിരുന്നു. അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു വാണിജ്യകേന്ദ്രമെന്ന നിലയിൽ താഴത്തങ്ങാടി ഉയർന്നതും ഈ ഭരണകാലത്താണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ തെക്കുംകൂർ ഭരണകാലത്തെ കോട്ടയത്തിന്റെ സുവർണകാലഘട്ടം എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ പ്രദേശം രാജഭരണത്തിന്റെ പൂർണ്ണമായ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നതിനാലാകാം ബ്രാഹ്മണമേധാവിത്വത്തിന്റേതായ അടയാളങ്ങൾ കേരളത്തിന്റെ മറ്റു പ്രദേശങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ കുറവായി ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നതിന്റെ കാരണം. അയിത്തവും മറ്റു ദുരാചാരങ്ങളും കേരളത്തിൽ അരങ്ങു നിറഞ്ഞാടിയ കാലഘട്ടത്തിലെല്ലാം അവയെല്ലാം ഈ പ്രദേശത്ത് തീണ്ടാപ്പാടകലെയായിരുന്നു എന്നതുതന്നെ ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ സാംസ്‌കാരികമായ മഹത്വം എത്ര ഉയർന്നതായിരുന്നു എന്നതിനു തെളിവായി ശേഷിക്കുന്നു.

വിവിധ മതങ്ങളിലായി വിവിധ ജാതി-ഉപജാതി വിഭാഗങ്ങൾ തങ്ങളുടേതായ സാംസ്‌കാരികത്തനിമയോടെതന്നെ, പൈതൃകമായി ലഭിച്ച ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളെ പരസ്പരം മാനിച്ച് ഒരുമിച്ചു കഴിഞ്ഞുകൂടുന്ന പ്രത്യേക സാഹചര്യമാണിവിടെയുള്ളത്. ഒരു പക്ഷേ കേരളത്തിൽ വിവിധ മതങ്ങളുടേതായി ഇത്രയധികം ദേവാലയങ്ങൾ അടുത്തടുത്തായി കാണപ്പെടുന്ന സ്ഥലവും വേറെ ഒന്നുണ്ടാവില്ല. വിഭാഗീയവും മൗലികവാദപരവും പ്രതിലോമകരവുമായ പിന്തിരിപ്പൻ കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്ക് വേരോട്ടം ഇവിടെ പ്രായേണ കുറവായതിനാൽ പുരാതനകാലം മുതൽ നിലനിന്നിരുന്ന ‘സെക്യുലർ’ കാഴ്ചപ്പാടിന് പൊതുസമൂഹത്തിൽ വലിയ തോതിൽ ഉലച്ചിലൊന്നുമുണ്ടായിട്ടില്ല. ആധുനികകാലത്ത് കേരളസമൂഹത്തിൽ അന്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ മതേതര കാഴ്ചപ്പാടിനെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ പഴയ കോട്ടയത്തിന്റെ പ്രാദേശികചരിത്രത്തേയും സാമൂഹ്യവ്യസ്ഥിതിയെയും ഗൗരവമായി പഠിക്കേണ്ടതുമാണ്.

പുരാതനകാലത്ത് ഗൗണ അഥവാ കൗണ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മീനച്ചിലാർ വേമ്പനാട്ടുകായലിലേയ്ക്കുള്ള പതനത്തോടടുക്കുമ്പോൾ അനേകം വളവുതിരുവുകളോടെ ശാന്തയായി ഒഴുകുന്നു. മീനച്ചിലാറിന്റെ നീർത്തടപ്രദേശമാണ് ഇവിടം. പെരിയാറിന് മുസിറിസ്‌പോലെ, മൂവാറ്റുപുഴയാറിന് സെമ്‌നെ (ചെമ്പ്) പോലെ, പമ്പയാറിന് നെൽക്കിണ്ട (നീർക്കുന്നം) പോലെ മീനച്ചിലാറിന്റെ തീരത്തുള്ള പ്രധാന വാണിജ്യകേന്ദ്രമായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത് ഈ പ്രദേശം. ലോകത്തിൽ മിക്കവാറും നാഗരികതകൾ വളർച്ച പ്രാപിച്ചത് നദീതടങ്ങളിലായിരുന്നുവല്ലോ. അതുപോലെതന്നെ ഗൗണാനദീതടസംസ്‌കാരം വളർച്ച പ്രാപിച്ചത് പഴയ കോട്ടയത്തായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നതിൽ തെറ്റില്ല.

ക്രിസ്തുവിനുശേഷം ആദ്യശതകങ്ങളിൽ തന്നെ കീർത്തികേട്ട വാണിജ്യകേന്ദ്രമായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം എന്നതിന് സ്വദേശത്തിലെങ്കിലും വിദേശത്തെങ്കിലും തെളിവുകളുണ്ട്. ചേരസാമ്രാജ്യകാലത്ത് മുഞ്ഞുനാട്ടിലുൾപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവിടെ കിഴക്കൻ മലഞ്ചരക്കുകളുടെ കൈമാറ്റക്കച്ചവടം നടന്നിരുന്നു. ബക്കരെ (പുറക്കാട്)യിലും, സെമ്‌നെ (ചെമ്മനാകരി)യിലും കൊരൈരൂരിലും നടന്നിരുന്ന വിദേശവാണിജ്യത്തിൽ ഇവിടെ ഇടക്കച്ചവടം നടത്തിയിരുന്ന ചരക്കുകളായിരുന്നു കൂടുതൽ. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും മികച്ച കുരുമുളകും ചുക്കും മറ്റു സുഗന്ധവസ്തുക്കളും വിളഞ്ഞിരുന്നത് വൊമ്പൊലിനാട്ടിലായിരുന്നു എന്ന് പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, പൂഞ്ഞാർ, കോതമംഗലം തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ സംഭരിച്ചിരുന്ന അവ മീനച്ചിലാറിലൂടെയും മൂവാറ്റുപുഴയാറിലൂടെയും ചെമ്പിലും താഴത്തങ്ങാടിയിലും അതിരമ്പുഴയിലും എത്തിച്ച് ആദ്യവിപണനം നടത്തിയിരുന്നു. വെമ്പൊലിനാടിന്റെ തലസ്ഥാനം എ.ഡി. 1103 വരെ കടുത്തുരുത്തിയിലായിരുന്നല്ലോ. ഇന്നത്തെ കുട്ടനാടും കുമരകവുമെല്ലാം അന്ന് ഉൾക്കടലിലെ ദ്വീപുകളായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു. ചേർത്തല ഉൾപ്പെട്ട കരപ്പുറം പത്താംനൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പുള്ള ഒരു ചരിത്രരേഖയിലും പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ ആ പ്രദേശം പിന്നീട് ഭൂഭ്രംശം മൂലം ഉയർന്നുവന്നതാണെന്ന് കരുതാം. താഴത്തങ്ങാടിയുടെ പടിഞ്ഞാറേ അതിർത്തായ ചെങ്ങളം വരെ വേമ്പനാട്ടുകായൽ പരന്നുകിടന്നിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഇന്നത്തെ കോട്ടയം പട്ടണത്തിന്റെ തെക്കൻ കവാടമായ കോടിമത വരെ വേമ്പനാട്ടുകായലിൽ കപ്പൽചാലുണ്ടായിരുന്നു എന്നും പഴമക്കാർ പറയുന്നു. മീനച്ചിലാർ, നാട്ടകത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുള്ള ‘പഴുക്കാനില’യിൽ വച്ച് വേമ്പനാട്ടുകായലിൽ പതിച്ചിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് കായൽ കൃഷിഭൂമിയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് നദിയുടെ പതനം വീണ്ടും പടിഞ്ഞാറോട്ടു നീണ്ട് ആർ-ബ്ലോക്കിനോടു ചേർന്നുള്ള വെട്ടിക്കാട് ആയി മാറിയത്.

ക്രിസ്ത്വാബ്ദം ആദ്യശതകങ്ങളിൽ ഈ പ്രദേശത്ത് ജനവാസം താരതമ്യേന കുറവായിരുന്നു. കുമാരനല്ലൂരും കിടങ്ങൂരും കാടമുറിയും തിരുവല്ലായുമൊക്കെ ബ്രാഹ്മണഗ്രാമങ്ങളെന്ന നിലയിൽ വികാസം പ്രാപിച്ചിരുന്നു. കിളിരൂർ, തിരുവാർപ്പ്, നീലംപേരൂർ, പരിപ്പ് എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കാർഷികമേഖലയുടേതായ ചില പ്രത്യേക സവിശേഷതകളോടെ ജനവാസമേഖലയായി വളർന്നിരുന്നു.

കാർഷികവൃത്തി ഉപജീവനമായി സ്വീകരിച്ച പ്രാചീനജനത അടിസ്ഥാനവർഗ്ഗമെന്ന നിലയിൽ കഴിഞ്ഞുകൂടിയിരുന്നു എന്നത് ഒഴിച്ചുനിർത്തിയാൽ വിജനമായ ഒരു പ്രദേശമായിരുന്നു താഴത്തങ്ങാടിക്കു ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നത്. എന്നാൽ വാണിജ്യത്തിനുതകുന്ന സവിശേഷ സാഹചര്യം പണ്ടുതന്നേ ഈ പ്രദേശത്തെ ശ്രദ്ധേയമാക്കിയിരുന്നു. ഈ വാണിജ്യം അനുദിനം വികസിക്കുകയും അതു വഴി ജനവാസമേഖലയായി വികസിക്കുന്നതിനുള്ള സാധ്യത തനിയെ സംജാതമാകുകയുമാണുണ്ടായത്. അക്കാലത്തെ അധീശവർഗ്ഗം അത്തരം സാധ്യതകളെ ഗുണകരമാക്കി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു എന്നതും എടുത്തുപറയേണ്ടതാണ്. മുഞ്ഞുനാട്ട് നാടുവാഴികൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആദായമാർഗ്ഗമായ കാർഷികമേഖലയുടെ ഉണർവിനായി അടിമകളെന്ന നിലയിൽ വിലയ്ക്കുവാങ്ങിയവരെങ്കിലും തങ്ങളുടെ അടിയാളരെ സംരക്ഷിക്കുകയും പരമ്പരാഗതമായ കൃഷിസമ്പ്രദായത്തെ വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ആദിമ ക്രൈസ്തവ ജനസമൂഹം കിഴക്കൻ വനമേഖല വെട്ടിത്തെളിച്ച് സുഗന്ധവിളകൾ കൃഷി ചെയ്യാനാരംഭിച്ചത് വിദേശികളുമായുണ്ടായിരുന്ന തീരദേശ തുറമുഖങ്ങളിലെ കച്ചവടരംഗത്ത് വൻകുതിച്ചുകയറ്റമുണ്ടാക്കി. താഴത്തങ്ങാടി വികസിച്ചപ്പോൾ വേണ്ടുംവണ്ണം ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ഭരണവർഗ്ഗത്തിനു സാധിച്ചില്ല എന്നൊരു ന്യൂനത ആദ്യകാലങ്ങളിൽ നേരിട്ടിട്ടുണ്ടാവാം. ചേരസാമ്രാജ്യത്തിലെ പെരുമാൾവാഴ്ചയുടെ അന്ത്യത്തോടെ ബ്രാഹ്മണധീശത്വം പൂർണാകാരം പൂണ്ടപ്പോൾ ഇവിടം കേന്ദ്രമാക്കി ഒരു തളി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ചേരചക്രവർത്തിമാരെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം നൽകുന്നതിനുമായി കൊടുങ്ങല്ലൂരിനു സമീപമായി ആദ്യകാലത്ത് നാലു തളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ‘സ്ഥലി’ എന്ന സംസ്‌കൃതവാക്കിന്റെ തത്ഭവമാണ് തളി. വിവിധ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും ഭരണതന്ത്രങ്ങളിലും വേദാന്തത്തിലുമെല്ലാം നിപുരണരായിരുന്ന ബ്രാഹ്മണപണ്ഡിതന്മാരുടെ സഭകളായിരുന്നു തളികൾ. അവരുടെ വാസവും പ്രവർത്തനരംഗവുമെല്ലാം അവിടെത്തന്നെ. അനുബന്ധമായി ഒരു ശിവക്ഷേത്രം എല്ലാ തളികളുടേയും പ്രത്യേകതയാണ്. പെരുമാൾവാഴ്ച അവസാനിച്ച മുറയ്ക്ക് തളികൾ കൂടുതൽ ഉണ്ടാവുകയും ബ്രാഹ്മണവാഴ്ച ചെറുകിട നാടുവാഴികളുടെ മേൽ നേരിട്ടുണ്ടാവുകയുമാണ് ചെയ്തത്. അങ്ങനെ സ്ഥാപിച്ച പതിനെട്ടര തളികളിൽ ഒന്ന് കോട്ടയത്തായിരുന്നു. പഴയ കോട്ടയത്തിന്റെ ഭൗതികമായ ഉയർച്ചയായിരിക്കാം ഇവിടം തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുവാനുണ്ടായ കാരണം. ഉയർന്ന കുന്നിനു മുകളിൽ പടിഞ്ഞാറു ദർശനമായി ഇന്നു കാണുന്ന തളിയിൽ ശിവക്ഷേത്രം ഇന്നും കൈലാസതുല്യമായി പരിലസിക്കുന്നതിനാൽ ഈ തെരഞ്ഞെടുക്കൽ പഴയ കോട്ടയത്തിന്റെ നിയോഗമായി കരുതാനേ കഴിയൂ.

കൂട്ടത്തിൽ ഒന്നു പറയട്ടെ, താഴത്തങ്ങാടി, കോട്ടയം തുടങ്ങിയ സ്ഥലനാമങ്ങൾ ഏതാണ്ട് അഞ്ചോ ആറോ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. രണ്ടാം ചേരസാമ്രാജ്യകാലത്ത് ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ പേരെന്തായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമല്ല.

തളിയുടെ സ്ഥാപനശേഷം ഈ പ്രദേശം തളിയന്താനപുരം എന്നായി മാറി. പഴയകാല രേഖകളിലെല്ലാം ഈ പേരാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. തളിയന്താനപുരത്തെ വിവിധ കമ്പോളങ്ങളിൽ ഒന്നുമാത്രമായിരുന്നു താഴത്തങ്ങാടി. ആധുനികകാലത്ത് താഴത്തങ്ങാടി എന്ന പേരിന് പ്രസക്തിയേറുകയും അങ്ങനെ പ്രദേശത്തിന്റെയാകെ പേരായി മാറുകയുമാണുണ്ടായത്. 15-ാം നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷം തെക്കുംകൂർ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജധാനിയായിരുന്നല്ലോ ഈ സ്ഥലം. അക്കാലത്ത് രാജധാനി നിലനിന്നിരുന്ന തളിയിൽകുന്നിനു ചുറ്റുമായി ഉയർന്ന ഒരു കോട്ട തെക്കുംകൂർ രാജാവ് നിർമ്മിച്ചിരുന്നു. ആറു കൊത്തളങ്ങളോടുകൂടിയ ഈ കോട്ടയ്ക്ക് കിഴക്കുവശത്തും പടിഞ്ഞാറുവശത്തുമായി പ്രധാന കവാടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. തെക്കുംകൂറിലെ ഇതര പ്രദേശത്തുകാർ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിലെ രാജധാനിയായിരുന്നതിനാൽ സ്ഥലത്തെ കോട്ടയകം എന്നു പറഞ്ഞുവന്നു.. കാലക്രമേണ താഴത്തങ്ങാടി ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശം കോട്ടയമായി മാറി. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തെക്കുംകൂറിന്റെ പതനത്തോടെ താഴത്തങ്ങാടിയുടെ പ്രാമുഖ്യം നഷ്ടമായപ്പോൾ പുതുതായി ഉയർന്നുവന്ന തിരുനക്കര ജനവാസമേഖലയായും കമ്പോളമായും വികസിച്ചു. അതോടെ കോട്ടയം എന്ന പേര് കിഴക്കോട്ടു നീങ്ങി തിരുനക്കരയിൽ നിലയുറപ്പിച്ചു. ഇന്നത് വികസിച്ച് ജില്ലയുടെതന്നെ പേരായി മാറി.

ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി ഇടനാടിനെയും തീരപ്രദേശത്തെയും വേർതിരിച്ചുകൊണ്ട് ഈ പ്രദേശം നിലകൊള്ളുന്നു. എക്കൽ മണ്ണടിഞ്ഞ് നൂറ്റാണ്ടുകൾകൊണ്ട് ഉയർന്നുവന്ന കാർഷികമേഖല. എന്നാൽ നരിക്കുന്ന്, തളിയിൽക്കുന്ന്, വെറ്റാർകുന്ന് എന്നീ ഉയർന്ന കുന്നിൻപ്രദേശങ്ങൾ ഈ നദീതീരപ്രദേശത്തിന് കാവൽക്കൊത്തളങ്ങളെന്നപോലെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ക്രിസ്തുവർഷം ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ ഇസ്ലാമതം ഇവിടെ പ്രചരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നു പൊതുവെ കരുതപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ആദ്യകാല മുസ്ലീം സങ്കേതങ്ങളിലൊന്നാണിവിടം. അന്ത്യപ്രവാചകനായ മുഹമ്മദുനബിയുടെ കാലത്തിനുമുമ്പുതന്നെ അറബികൾ ഇവിടെ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു. അവർ ഗോത്രപരമായ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ പിന്തുടർന്നവരായിരുന്നു. കടൽ കടന്നുള്ള കച്ചവടത്തിലൂടെ സമ്പന്നരായ അവർ ഈ പ്രദേശത്ത് താൽക്കാലികമായി താമസമുറപ്പിച്ചിരുന്നു. അറബിക്കച്ചവടക്കാർക്ക് നാട്ടുകാരുമായുള്ള വൈവാഹികബന്ധം ആദ്യകാലം മുതലേ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രവാചകന്റെ കാലത്ത് ഭാരതത്തിലെത്തിയ മാലിക്-ബിൻ-ദിനാർ എന്ന മതപ്രചാരകനാണ് കേരളത്തിലും തമിഴ്‌നാട്ടിലുമായി പതിനൊന്നോളം മുസ്ലീം പള്ളികൾ സ്ഥാപിച്ചതും ' ഇസ്ലാംമതത്തെ പ്രചരിപ്പിച്ചതും. അതോടെ താഴത്തങ്ങാടിയിലെ അറബിസംസ്‌കാരം ഉൾക്കൊണ്ട ഒരുവിഭാഗം ജനങ്ങൾ ഇസ്ലാമിലേക്ക് ആകൃഷ്ടരായിത്തീർന്നു എന്നും കരുതപ്പെടുന്നു. മാലിക്-ബിൻ-ഹബീബ് എന്ന മാലിക്ബിൻ ദിനാറിന്റെ സഹോദരപുത്രനാണ് കൊല്ലം മുതൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ വരെയുള്ള നിരവധി മുസ്ലീം പള്ളികളുടെ സ്ഥാപനത്തിനു കാരണക്കാരനായത്. അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പം കേരളത്തിലെത്തിയ സഹാബാക്കൾ (മതപ്രചാരകർ) വിവിധ പള്ളികളിലെ ആദ്യകാല ആരാധനകൾക്കും നേതൃത്വം നൽകി. ശൈഖ് അഹ്മദ് (റ) എന്ന സഹാബായാണ് വാസ്തുശൈലിയിലെ അനന്യതകൊണ്ട് ലോകപ്രസിദ്ധമായ താഴത്തങ്ങാടിയിലെ ജൂമാമസ്ജിദിന്റെ ആദ്യത്തെ ഖാസിയായിരുന്നത്. ഏതാണ്ട് 1200 വർഷത്തോളം പഴക്കം ഈ ആരാധനാലയത്തിനുള്ളതായി പ്രദേശത്തെ മുസ്ലിങ്ങൾ കരുതുന്നു.

തികച്ചും കേരളീയമായി വാസ്തുശില്പശൈലിയെ അറബിക് ശില്പശൈലിയുമായി സമന്വയിപ്പിച്ച് പണിതീർത്തിരിക്കുന്ന ഈ ഗംഭീരസൗധം താഴത്തങ്ങാടിയിലെ മുസ്ലീം പൈതൃകത്തിന്റെ അഭിമാനസ്തംഭമാണ്. പണ്ടുകാലത്ത് വീതിയേറിയ മീനച്ചിലാർ പള്ളിയുടെ മുറ്റം തഴുകിയാണ് ഒഴുകിയിരുന്നത് എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ നദി പിൻവാങ്ങി വിളിപ്പാടകലെയായിക്കഴിഞ്ഞു. തളിയിലെ ശിവക്ഷേത്രവും ഈ പള്ളിയും അടുത്തടുത്ത കാലഘട്ടങ്ങളിലാണ് പണിതീർത്തത് എന്ന് പഴമക്കാർ പറയുന്നു. കൊടുങ്ങല്ലൂരുനിന്ന് കൊണ്ടുവന്നു പാർപ്പിച്ച വിശ്വകർമ്മജരാണ് ഈ ദേവാലയങ്ങൾ പണിതീർത്തത്. അവരുടെ പിൻഗാമികൾ ഇന്നും വേളൂർപ്രദേശത്ത് പാർത്തുവരുന്നു. ഈ പ്രദേശത്തെ ദേവാലയങ്ങളുടെയും ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്ന പല പുരാതനഗൃഹങ്ങളുടെയും ശില്പികൾ ഈ കുടുംബക്കാർതന്നെ. താഴത്തങ്ങാടിപള്ളിയുടെ നിർമ്മാണത്തിലേർപ്പെട്ട മൂത്താശാരി പണി തീരുന്ന മുറയ്ക്ക് ഇസ്ലാമികദർശനങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടനായി മുസ്ലീമായി മാറിയെന്നൊരു കഥ പറഞ്ഞുകേട്ടുവരുന്നു. അദ്ദേഹം പള്ളിയുടെ മേൽക്കൂട്ട് കയറ്റി ഉറപ്പിച്ചശേഷം ബോധരഹിതനായി നിലംപതിച്ചു മരണപ്പെട്ടെന്നും അദ്ദേഹത്തെ ഈ പള്ളിയിൽ കബറടക്കിയെന്നും ഐതിഹ്യം. പള്ളിയുടെ കിഴക്കേമുറ്റത്തു കാണപ്പെടുന്ന മഖ്ബറയിൽ രണ്ട് കബറുകൾ ഉണ്ട്. ഈ കബറുകൾ ഉന്നതസ്ഥാനീയരായിരുന്ന രണ്ടുപേരുടേതാണെന്ന് ഗ്രഹിക്കാമെങ്കിലും അതാരുടേതാണ് എന്നതിന് ഒരു തെളിവുമില്ല.

പള്ളിയുടെ മുഖവാരത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന വിസ്തൃതമായ കരിങ്കൽത്തൊട്ടി വിസ്മയകരമാണ്. പള്ളിയോടു ചേർന്നുള്ള കിണറ്റിൽനിന്ന് കോരിയെടുക്കുന്ന വെള്ളം കൽപ്പാത്തിവഴി ഒഴുക്കിവിട്ട് നിറയ്ക്കുന്ന ഈ ചെറിയ ജലസംഭരണയിൽനിന്ന് വെള്ളമെടുത്ത് കൈകാലുകൾ കഴുകി ശുദ്ധമാക്കിയതിനു ശേഷമേ പള്ളിയിൽ പ്രവേശിക്കാനാവൂ.

പള്ളിയുടെ കിഴക്കേ വരാന്തയുടെ ഭിത്തിയിൽ തടിയിൽ ആലേഖനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഖുർ-ആൻ വചനങ്ങൾ ശില്പകലയുടെ ഉദാത്തമാതൃകകളാണ്. പള്ളിയുടെ അകത്തളത്തിന്റെ മുകൾത്തട്ടിലെ ശില്പവേലകൾ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രപരമായ മാനങ്ങൾ തേടുന്നു. ഇമാമിന്റെ പ്രസംഗപീഠവും അതിനോടുചേർന്നു സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന വാളും ഇവിടെകാണാം. തെക്കുംകൂർരാജാവ് പള്ളിക്ക് സംഭാവന ചെയ്ത വാൾ നിക്കൽപൂശി അഭിമാനത്തോടെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ മുസ്ലീം തലമുറയെ അഭിനന്ദിക്കാതെ വയ്യ. പള്ളിയുടെ മുകൾത്തട്ടാണ് വാസ്തുപരമായ സവിശേഷതകൾ ഏറെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. മേൽക്കൂട്ടിന്റെ നിർമ്മാണത്തിലുള്ള വൈദഗ്ദ്ധ്യം എത്രത്തോളമാകാമെന്നതിന് ഇത് സാക്ഷ്യമാകുന്നു.

പള്ളിയുടെ മുറ്റത്ത് ഒരു നിഴൽ ഘടികാരമുണ്ട്. സമചതുരത്തിൽ ശിലാനിർമ്മിതമായി ഈ ഫലകം തെക്കുവടക്കായി നെടുകേ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നടുഭാഗത്തായി വൃത്താകാരമായ ഒരു ദ്വാരമുണ്ട്. ഈ ശിലയിൽ സൂര്യപ്രകാശം തട്ടി നിഴലുണ്ടാകുന്നത് കണക്കാക്കിയാണ് ഘടികാരങ്ങളില്ലാതിരുന്ന പഴയകാലത്ത് പകലുള്ള നമസ്‌ക്കാരസമയങ്ങൾ ഗണിച്ചിരുന്നത്. ഇന്നും ഈ ഘടികാരം ഇവിടെ കാണാം. പ്രധാന ഹാളിന്റെ വടക്കു കിഴക്കേ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന വാതിലിൽ അത്യപൂർവ്വമായ ഒരു മുക്കുറ്റിസാക്ഷ ഉണ്ട്. ഇതുപയോഗിച്ച് മുറി തുറക്കുകയും അടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന് നല്ല പരിശീലനം വേണം. ആധുനികസാങ്കേതികവിദ്യകളെ വെല്ലുന്ന ഒരു സൂത്രപ്പണിയാണ് ഈ ലഘുവായ ഉപകരണത്തിനുള്ളത്. സന്ദർശകർക്ക് വിസ്മയകരമായ കൗതുകം ഈ സാക്ഷ പകർന്നു നൽകുന്നു. പള്ളിയുടെ ചുറ്റുമായി നിരവധി കബറുകൾ കാണാം. പഴയ കാലത്ത് വളരെ വിസ്തൃതമായ ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ മഹല്ല് ഈ പള്ളിയുടെ കീഴിലായിരുന്നു. അതിനാൽതന്നെ ഈ പള്ളിയോട് ചേർന്ന് എത്രപേർ അന്ത്യനിദ്ര കൊള്ളുന്നു എന്നത് ഊഹിക്കാൻ പോലുമാവില്ല. പള്ളിയുടെ വലതുചേർന്ന് ചെറിയ ഒരു കുളമുണ്ട്. ഇവിടെ അംഗശുദ്ധി വരുത്തിയാണ് പണ്ടുകാലത്ത് വിശ്വാസികൾ ആരാധനയിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നത്.

ഈ പള്ളിയും ഇവിടുത്തെ വിശ്വാസികളും പ്രദേശത്തിന്റെ മതേതരസമഭാവനയെ എന്നും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടേയുള്ളു. പഠനഗവേഷണത്തിനായി ഇവിടെയെത്തുന്ന ചരിത്രകുതുകികളായവരെ സ്വീകരിച്ച് എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു തരുന്നതിൽ പള്ളിയിലെ ഇമാമും വിശ്വാസികളും ഒരുപോലെ തത്പരരുമാണ്.

ക്രിസ്തുവർഷം പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടി ചേരസാമ്രാജ്യവും പെരുമാൾ വാഴ്ചയും അവസാനിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്നു. തളിയിലെ ബ്രാഹ്മണസഭ അതോടുകൂടി പ്രബലമാകുകയായിരുന്നു. ശിവക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്ഥാനം അതിനുമുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നുവോ എന്നതിനു തെളിവുകളില്ല. എന്നാൽ തളിയിൽ സ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രത്യേകതയാണ് പശ്ചിമദർശന ക്ഷേത്രസങ്കല്പം എന്നതിനാൽ ക്ഷേത്രോത്ഭവം തളിയുടെ ആരംഭത്തോടെയാണ് എന്നു വേണം കരുതാൻ. കൈലാസത്തിൽ ഭാരതഖണ്ഡം ദർശനമാക്കി പരമശിവൻ ഇരുന്നുരുളുന്നതുപോലെ ഉയർന്ന തളിയിൽകുന്നിന്റെ നെറുകയിൽ പടിഞ്ഞാറോട്ടു തന്നെ നോക്കി ക്ഷേത്രം നിലകൊള്ളുന്നു.

വിവാഹം പോലുള്ള മംഗളകർമ്മങ്ങൾ ക്ഷേത്രസന്നിധിയിൽ പതിവില്ല. ഈ ക്ഷേത്രം ഇന്നു കാണുന്ന നിലയിൽ പുതുക്കിപ്പണിതത് തെക്കുംകൂർ വാഴ്ചക്കാലത്താണ് എന്നു കരുതാം. വിശാലമായ ക്ഷേത്രമുറ്റത്തോടുകൂടി വാസ്തുശില്പരമായ മികവോടെ ഈക്ഷേത്രം നിലകൊള്ളുന്നു. ഉപദേവതയായി ചെറുവള്ളിക്കാവ് ഭഗവതി (ഭദ്രകാളി) തെക്കുകിഴക്കേ കോണിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഉപപ്രതിഷ്ഠകളിൽ നാഗദേവതകളെ അടുത്ത കാലത്തായി പുറത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിഷുവിന് കൊടികയറി പത്താമുദയം ആറാട്ടാണ് നടന്നുവരുന്നത്. വിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ക്ഷിപ്രപ്രസാദിയല്ലാത്തതിനാൽ കേവലമായ ഭൗതികനേട്ടം ഉന്നമാക്കി ആരാധിച്ചാൽ ഫലമില്ലെന്നും എന്നാൽ അപായഭീതിയും മരണഭീതിയും ഒഴിവായിക്കിട്ടാൻ തളിയിൽത്തേവരെ അറിഞ്ഞ് അഭയം പ്രാപിച്ചാൽ മതിയെന്നും ഭക്തരുടെ വിശ്വാസം. വേണ്ടുംവണ്ണം ഉപാസിച്ചാൽ എന്തും സാധ്യമാകും. അതിന് കഠിനമായ നിഷ്ഠ വേണമത്രെ. അതിനാലൊക്കെയാവാം തളിയിൽ ശിവനേക്കാൾ ശാന്തപ്രകൃതനും ക്ഷിപ്രപ്രസാദിയുമായ തിരുനക്കരത്തേവർ ചഞ്ചലചിത്തരായ സാധാരണക്കാർക്ക് പ്രിയങ്കരനായത്.

ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറോട്ടുള്ള വീഥി കുത്തനെ ഇറക്കമാണ്. അതുതീരുന്നത് നദീതീരത്തും. നദി വലതുഭാഗത്തുനിന്നും ഇടത്തോട്ട് ഒഴുകുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലെ അഭിഷേകജലം വടക്കുവശത്തെ ഓവിലൂടെ ഒഴുകി വടക്കുവശത്തുള്ള കുന്നിൻചെരുവിന് താഴെയുള്ള ഭൂതത്താൻകുളത്തിലെത്തി അവിടെനിന്നും ചെറിയ തോട്ടിലൂടെ കൗണാനദിയിലെത്തി ദർശനവശേ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു എന്നു സങ്കല്പം. കൈലാസത്തിന് ഗംഗ എങ്ങനെയാണോ അങ്ങനെതന്നെയാണ് ഇവിടെയും. ദിക്കുവച്ചു നോക്കിയാലും എല്ലാം. ഭൂതത്താൻകുളം ഇന്നു നികത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഗംഗോത്രിക്കു തുല്യമായ ഇവിടെവരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള തീർത്ഥപ്രവാഹം സങ്കല്പം മാത്രം.

താഴത്തങ്ങാടി-കുളപ്പുരക്കടവിലാണ് തളിയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ തിരുവുത്സവത്തിന്റെ ആറാട്ട് കുളിക്കുന്നത്. താഴമൺ മഠത്തിനാണ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ താന്ത്രിക അവകാശം.

തളിയിൽക്ഷേത്രത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കലാപരമായ ചില സവിശേഷതകളുണ്ട്. ഉജ്ജ്വലമായ ചുവർച്ചിത്രങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ശ്രീകോവിലിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു. 16-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രശസ്തരായ ചില ചിത്രകാരന്മാരാണ് കേരളീയ ചുവർച്ചിത്രരീതിയിലുള്ള ഈ സൃഷ്ടികൾ നടത്തിയത്. ശ്രീകോവിലിന്റെ കൽപ്പണി ബഹുവിശേഷമാണ്. തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ നിർമ്മിതിയുമായി സാമ്യം കാണാം.

ഇതിന്റെ ഓരോ തലങ്ങളിലും ദേവീദേവന്മാരുടേയും പുരാണരംഗങ്ങളുടെയും മിഴിവാർന്ന ചിത്രീകരണം കാണാം. വേട്ടയ്ക്കു പോകുന്ന ശാസ്താവ്, നരസിംഹം, ശിവതാണ്ഡവം, കൃഷ്ണലീല ഇവയെല്ലാം ചിലതുമാത്രം. മുകൾത്തട്ടിനോടുചേർന്നുള്ള ഭൂതാവലി ശ്രദ്ധേയമാണ്. വടക്കേ ചുമരിൽ ഒട്ടകത്തിന്റെ പുറത്തു സഞ്ചരിക്കുന്ന മുസ്ലീം പ്രമാണിയുടെ ചിത്രമുണ്ട്. ആനപ്പുറത്തു സഞ്ചരിക്കുന്ന ബുദ്ധമതക്കാരന്റെയും ! ഗ്രാമീണദൃശ്യങ്ങളുടെ മിഴിവാർന്ന ചിത്രീകരണം അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ജനജീവിതത്തിന്റെ ഉൾത്തുടിപ്പുകൾ പകർന്നുതരുന്നു. ഈ ചിത്രങ്ങളെല്ലാം ചരിത്രപഠിതാക്കളുടെ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വളരെക്കാലത്തോളം വേണ്ടുംവണ്ണം സംരക്ഷിക്കാതെയിരുന്നതിനാലാവാം ഈ ചിത്രങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും മങ്ങിയും മറഞ്ഞും കാണപ്പെടുന്നു.

തളിയിൽ ക്ഷേത്രമുറ്റത്തിന്റെ വടക്കു കിഴക്കേ ഭാഗത്തായി ആഴത്തിലൊരു കുളമുണ്ട്. ഉയർന്ന കുന്നായതിനാൽ ജലനിരപ്പ് വളരെ താഴെയാണ്. അതിനാൽ വലിയ ഒരു ചതുരക്കിണർ എന്നു പറയേണ്ടിവരും. കൊക്കരണി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ജലാശയത്തിൽ എത്തിപ്പെടണമെങ്കിൽ അനേകം പടികൾ ഇറങ്ങണം. തെക്കുംകൂർ വാഴ്ചക്കാലത്ത് രാജകുടുംബാംഗങ്ങൾ അപായക്കാലത്ത് രക്ഷപ്പെടുവാൻ തുരങ്കപ്പാതകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഈ തുരങ്കപ്പാതകളുടെ പ്രവേശനദ്വാരം ഈ കൊക്കരണിയുടെ വശത്തുള്ള ഒരു രഹസ്യ അറയിൽ തുടങ്ങുന്നു. വർഷങ്ങൾ മുമ്പുവരെ ഈ അറ അദൃശ്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അടക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവിടെനിന്നും പടിഞ്ഞാറേയ്ക്ക് താഴത്തങ്ങാടിയിലെ കടവിലേയ്ക്കും, പഴയചന്തയ്ക്കു കിഴക്കുവശത്തുള്ള പാറാണ്ടൻകുഴിയിലേയ്ക്കും, തെക്കേച്ചെരുവിൽ പള്ളിക്കോണം തോട്ടിലേയ്ക്കും വടക്കേ ചെരുവിൽ ഭൂതത്താൻകുളത്തിലേയ്ക്കുമൊക്കെ ഈ തുരങ്കപാതയ്ക്ക് ശാഖകളുണ്ട് എന്ന് പഴമക്കാർ പറയുന്നു. ശ്വാസവായുവിനുള്ള നിർഗ്ഗമനനാളികൾ പലയിടത്തും പ്രദേശവാസികൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. മുപ്പതു വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് പള്ളിക്കോണത്തേയ്ക്കുള്ള ഗുഹയുടെ മുഖദ്വാരം കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായി. അതും ഇപ്പോൾ അടയ്ക്കപ്പെട്ട നിലയിലാണ്.

കേരളത്തിൽ വിവിധസഭകളിലായി ക്രിസ്തീയസമൂഹം തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്നത് മധ്യതിരുവിതാംകൂറിൽ പ്രത്യേകിച്ച് കോട്ടയത്താണല്ലോ. ചരിത്രപരമായി രണ്ടാം ചേരസാമ്രാജ്യകാലത്ത് കൊല്ലത്താണ് ക്രിസ്ത്യാനി സമൂഹം അധികാരശ്രേണികളിൽ പങ്കാളികളാകുന്നത്. സ്ഥാണുരവിവർമ്മയുടെ പെരുമാൾവാഴ്ചക്കാലത്ത് മാർ സപോർ ഈശോ എന്ന വണികപ്രമുഖന് കൊല്ലം പട്ടണത്തിലെ വ്യാപാരകുത്തക എഴുതിക്കൊടുത്ത ‘തരിസാപ്പള്ളി ശാസനം’ പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. സിറിയൻ പേർഷ്യൻ വ്യാപാരികളുടെ സ്വാധീനം കേരളതീരങ്ങളിൽ സജീവമായിരുന്നല്ലോ. കേരളസഭയുടെ സിറിയൻ സ്വാധീനവും പാരമ്പര്യവും അതിനു ഹേതുവായി.

വാണിജ്യരംഗത്ത് ഏറ്റവും ശക്തമായി സ്വാധീനം തെളിയിച്ച കേരളക്രൈസ്തവർ കാർഷികരംഗത്തും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കൃഷിയും കച്ചവടവും ഉപജീവനമാക്കി മാറ്റിയ അവർ തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ കൊല്ലം, കായംകുളം, ചെങ്ങന്നൂർ, നിരണം എന്നിവിടങ്ങളിൽനിന്ന് വികസനത്തിന്റെ പാതയിൽ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരുന്ന പഴയ കോട്ടയം പട്ടണത്തിൽ വന്ന് വാസമുറപ്പിച്ചു. കൊടുങ്ങല്ലൂർ പട്ടണത്തിന്റെ തകർച്ചയോടെ കടുത്തുരുത്തിയിലും കുറവിലങ്ങാട്ടുമൊക്കെ എത്തിച്ചേർന്ന ക്രൈസ്തവരിൽ ചിലരും കാലക്രമേണ പഴയ കോട്ടയത്ത് എത്തിച്ചേർന്നു.

തെക്കുംകൂർ വാണിരുന്ന രാജാക്കന്മാർ എല്ലാവരും തന്നെ ഉല്പതിഷ്ണുക്കളും വികസനത്തിൽ ശ്രദ്ധാലുക്കളും ആയിരുന്നു. ഓരോ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കും വാസസ്ഥലവും ആരാധനാസൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കിക്കൊടുത്ത് അവരവരുടെ സേവനങ്ങൾ രാജ്യപുരോഗതിക്ക് അനുഗുണമാക്കി മാറ്റുന്നതിൽ രാജാക്കന്മാർ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ഈ പ്രോത്സാഹനമാണ് പഴയ കോട്ടയത്തും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലുമുള്ള ക്രൈസ്തവസ്വാധീനത്തിന് കാരണമായി ഭവിച്ചത്. സുറിയാനിഭാഷ വഴങ്ങിയിരുന്നതിനാൽ പശ്ചിമേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയിരുന്ന വണിക്കുകളുമായുള്ള സംവേദനം ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗത്തിലെ കച്ചവടക്കാർക്ക് എളുപ്പവുമായിരുന്നു.

വാണിജ്യരംഗത്തും കാർഷികരംഗത്തും പൊതുജീവിതത്തിലും ഈ വിഭാഗം ആർജ്ജിച്ച മേൽക്കൈ രാജാധികാരത്തിന്റെ ഉപശ്രേണികളിൽ ഭാഗഭാക്കാകുവാൻ അവരെ സഹായിച്ചു. ഭരണരംഗത്ത് വേണ്ടുംവണ്ണമുള്ള സ്ഥാനമാനങ്ങൾ ക്രൈസ്തവപ്രമാണിമാർ അന്നുതന്നെ നേടിയെടുത്തിരുന്നു. ഇന്നു പഴയ കോട്ടയത്തും ചുറ്റുമുള്ള ചില പുരാതന ക്രൈസ്തവകുടുംബക്കാർ തെക്കുംകൂർകാലത്ത് ഉന്നതമായ സ്ഥാനമാനങ്ങൾ വഹിച്ചിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടു-പതിമൂന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകളിലാവാം ആദിമക്രൈസ്തവർ ഇവിടെ വാസമുറപ്പിച്ചിരുന്നത്. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളിൽ കടുത്തുരുത്തിയിൽനിന്ന് ക്‌നാനായ സമൂഹം ഇവിടെ കച്ചവടത്തിനായി എത്തിച്ചേർന്നു. സമസ്ത ക്രൈസ്തവർക്കും ആരാധനയ്ക്കായി ഒരു ദേവാലയം ഇവിടെ ആവശ്യമായി വന്നു.

തെക്കുംകൂർ രാജാവായിരുന്ന ആദിത്യവർമ്മയുടെ അകമഴിഞ്ഞ സഹായത്തോടെ തളിയിൽ കുന്നിനോട് ചേർന്നുകിടക്കുന്ന വെറ്റാർകുന്നിൽ കോട്ടയത്തെ ആദ്യത്തെ കൃസ്ത്യൻ പള്ളിയായ വലിയപള്ളി ഉയർന്നുവന്നു. ക്‌നാനായ സമൂഹം നൂറ്റാണ്ടുകളായി സൂക്ഷിച്ചുവച്ചിരുന്ന രണ്ടു പേർഷ്യൻ കൽക്കുരിശുകൾ ഈ പള്ളിയിലാണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. പഹ്‌ലവി എന്ന ലിപിയിൽ ഇതിലുള്ള ലിഖിതങ്ങൾ ഇതിന്റെ അപൂർവ്വത വിളിച്ചോതുന്നു. ചരിത്രപരമായി പ്രാധാന്യമുള്ള ഈ കൽക്കുരിശുകളാണ് വലിയപള്ളിക്ക് അന്താരാഷ്ട്രപ്രശസ്തി നേടിക്കൊടുത്തത്. ഉജ്ജ്വലമായ സിറിയൻ-കേരള വാസ്തുമാതൃകയിൽ 1550-ൽ പണിതുയർത്തിയ ഈ പള്ളിയുടെ ആകാരസൗഷ്ടവം അനന്യമാണ്. പള്ളിയുടെ മുൻവശത്തുള്ള കൽക്കുരിശ് പ്രത്യേകശ്രദ്ധ അർഹിക്കുന്നു. പള്ളിയോടു ചേർന്ന് മീനച്ചിലാറിന്റെ തീരത്താണ് വലിയങ്ങാടി സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. കിഴക്കൻ മലഞ്ചരക്കുകളുടെ പ്രധാന കച്ചവടം ഇവിടെയായിരുന്നു നടന്നിരുന്നത്. ശർക്കര, എണ്ണ തുടങ്ങിയവ വ്യാപാരം നടത്തിയിരുന്ന വിവിധ ക്‌നാനായ കുടുംബക്കാർ ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നു.

വലിയപള്ളി എല്ലാ വിഭാഗം ക്രൈസ്തവർക്കും പൊതുവായ ആരാധനയ്ക്കാണ് സ്ഥാപിച്ചതെങ്കിലും കാലക്രമേണ ക്‌നാനായക്കാർ മേൽക്കൈ നേടുകയും അതേതുടർന്ന് മാർതോമാ ക്രൈസ്തവർക്ക് മറ്റൊരു ആരാധനാലയം ആവശ്യമായി വരികയുമാണുണ്ടായത്. ഇതു തിരിച്ചറിഞ്ഞ തെക്കുകൂറിലെ കോതവർമ്മ രാജാവ് AD1579-ൽ കോട്ടയം ചെറിയപള്ളി നിർമ്മിച്ചു നല്കി. ഇതിന്റെ വാസ്തുപരമായ അനന്യത ഇവിടം സന്ദർശിക്കുന്നവർക്ക് മനസ്സിലാകും.

കേരള പൈതൃകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിദേശഗ്രന്ഥങ്ങളിൽപോലും ചെറിയപള്ളിയും അവിടുത്തെ മദ്ബഹയിൽ വരച്ചുചേർത്തിട്ടുള്ള ചുവർച്ചിത്രങ്ങളും പരാമർശവിഷയമായിട്ടുണ്ട്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ സന്ദർഭങ്ങൾ പ്രകൃതിദത്തമായ നിറങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ചാരുതയോടെ ഇവിടെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവസഭയിൽ ആശയപരമായി ഉണ്ടായ ഭിന്നതകൾക്കും പുത്തൻകാഴ്ചപ്പാടുകളുടെ ഉദയങ്ങൾക്കും സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ഈ ദേവാലയം നെസ്‌തോറിയൻ, യാക്കോബായ, മാർത്തോമാ തുടങ്ങിയ വിശ്വാസധാരകളുടെ കേരളത്തിലെ വിളനിലമായിരുന്നു എന്നു പറയാം.

മാർ ഗബ്രിയേൽ എന്ന ഒരു നെസ്‌തോറിയൻ ബിഷപ്പ് ചെറിയപള്ളിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായും അദ്ദേഹം മരിച്ചപ്പോൾ അവിടെ കബറടക്കിയതായും അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ഡച്ച് പുരോഹിതനും സഞ്ചാര സാഹിത്യകാരനമായ ജേ കോബസ് കാൻറർ വിഷർ കോട്ടയം സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ ഈ ബിഷപ്പിനെ കണ്ടതായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുറിപ്പിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. താഴത്തങ്ങാടിയിലെ ക്രൈസ്തവ ആത്മീയജ്യോതിസ്സുകളായിരുന്ന പുന്നത്ര മാർ ദിവന്ന്യാസ്യോസ് തിരുമേനിയും താഴത്ത് പുന്നത്ര ചാണ്ടപ്പിള്ള കത്തനാരും (താഴത്തച്ചൻ) ഈ മഹാദേവാലയത്തെ വളരെക്കാലം സേവിച്ചിരുന്നു.

കോട്ടയത്ത് വൈ

ഗ്[തിരുത്തുക]

ഈ കഴിഞ്ഞ ഡിസംബർ 31 രാത്രി, എട്ടുമണിക്ക് എന്റെ കാറിനു (Honda Accord) ഒരു ആക്സിഡന്റു സംഭവിച്ചു. ഞങ്ങൾ ന്യൂഇയർ പ്രോഗ്രാമിനായി പോകുമ്പോൾ എന്റെ കാറിന്റെ പുറകിൽ വേറൊരു കാറുവന്നു ഇടിച്ചു; ഭാഗ്യം കൊണ്ട് മാത്രം ആർക്കും ഒന്നും പറ്റിയില്ല. പുറകിൽ നിന്നും പെട്ടന്നുള്ള ഇടിയിൽ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ആർക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. മുൻപിലിരുന്ന ഞാനും രേണുവും മാത്രമെ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇട്ടിരുന്നുള്ളു. പുറകിലെ സീറ്റിലിരുന്ന ഭൂമിയും, ആദുവും സാധാരണപോലെ സീറ്റ് ബെൽറ്റിട്ടിരുന്നില്ല. പെട്ടന്നുള്ള ശക്തിയായ ഇടിയിൽ രണ്ടുപേരും മുൻപോട്ടാഞ്ഞു തല മുൻസീറ്റിൽ വന്നു ഇടിച്ചു, പേടിച്ച് ആദു പെട്ടന്നു കരയാനും തുടങ്ങി. എല്ലാവരേയും പുറത്തിറക്കി നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത് കാറിന്റെ ഡിക്കി തകർന്നിരിക്കുന്നതാണ്. നമ്മുടെ സമയദോഷം അല്ലാതെന്താ.... എങ്കിലും തിരുവാഴപ്പള്ളി തേവരുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടും അപ്പൻ-അപ്പുപ്പന്മാർ ചെയ്ത് പുണ്യപ്രവർത്തികൊണ്ടും ആർക്കും ഒന്നും സംഭവിച്ചല്ലല്ലൊ എന്നാശ്വസിച്ചു. ഇടിയുടെ ശക്തിയിൽ എന്റെ കാറ് മുൻപിലുള്ള അടുത്ത കാറിലും ഇടിച്ചു. പോലീസ് എത്തി എനിക്കും, മുൻപിലുള്ള കാർ ഡ്രൈവർക്കും ഗ്രീൻ പേപ്പറും, ഇടിച്ചവനു റെഡ്പേപ്പറും കൊടുത്തു. പക്ഷെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാറ് ഡാമേജായത് എന്റെ കാറായിരുന്നു. പോലീസിന്റെ നടപടിക്രമങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അവരെല്ലാരും ന്യൂഇയർ പ്രോഗ്രാമിനായി പോയി. പിന്നെ ഒട്ടും താമസിച്ചില്ലാ.. ഇടിച്ച കാറുമായി ഞങ്ങളും പോയി ന്യൂഇയർ ആഘോഷിക്കാൻ... എന്ത് ആഘോഷം... ഇടിയുടെ പ്രഹരത്തിൽ നിന്നും മനസ്സ് പൂർണ്ണമായി മുക്തമായില്ലല്ലൊ... ആദു ആദ്യമായാണ് ഒരു പോലീസിനെ നേരിട്ട് കാണുന്നതും പരിചയപ്പെടുന്നതും. അതിനോടകം ആദു കരച്ചിലൊക്കെ മാറ്റി ഹാപ്പിയായി. പിറ്റേന്ന് ജനുവരി ഒന്ന്, അവധി ദിവസം. അതിന്റെ പിറ്റേന്ന് ഇൻഷുറൻസ് ഓഫീസിൽ വിളിച്ച് കാറു റിപ്പയർ ചെയ്യാനുള്ള അപ്രൂവൽ മേടിച്ചു, എന്നിട്ട് അവരു പറഞ്ഞ ഗാരേജിൽ കാറു കൊണ്ട് പോയികൊടുത്തു. ഞാൻ ഒരു റെന്റെ കാർ എടുത്ത് ഓഫിസിലും പോയി. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഇൻഷുറൻസ് കാരു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, കാറിന്റെ ചെയ്സ്സിസ് ഡാമേജ് ആയതിനാൽ കാർ റിപ്പയർ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല, കാറിന്റെ ഇപ്പൊഴത്തെ വിലയുടെ 80% നഷ്ടപരിഹാരം തരുമെന്ന്. അതായത് 2010-ൽ ഞാൻ മേടിച്ച കാർ, 2020 ആയപ്പോഴേക്കും അതിന്റെ വില 24% ആയി മാറി, അതിന്റെ 80% തരാമെന്ന്. എന്നുവെച്ചാൽ അങ്ങനത്തെ ഒരു കാറുമേടിക്കാൻ എത്രരൂപാ വേണൊ അതിന്റെ 20% മാത്രമെ നഷ്ടപരിഹാരം കിട്ടൂ. ഇടിമിന്നലേറ്റവനെ പാമ്പുകടിച്ചാലുള്ള അവസ്ഥ. വീണ്ടും സമാധാനിച്ചു... ആർക്കും ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലൊ എന്ന്. അങ്ങനെ ഞാൻ വേറൊരു കാർ മേടിച്ചു, ലാൻഡ്ക്രൂസർ പ്രാഡൊ. എല്ലാവരും പ്രാർത്ഥിക്കണം...

സ്[തിരുത്തുക]

യുസ്താക്കിക്കിയുസ് ഡി ലെനോയിയും രാമയ്യൻ ദളവയും നേതൃത്വം കൊടുത്ത തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യം ചങ്ങനാശ്ശേരി ആക്രമിക്കുന്നത് 1749 സെപ്തംബർ 11 ന് ആണ്.1749 ഡിസംബറിൽ ഭരണതലസ്ഥാനമായ കോട്ടയത്തെ തളിക്കോട്ട ആക്രമിച്ചതോടെയാണ് തെക്കുംകൂർ കീഴ്പ്പെടുന്നത്. തെക്കുംകൂർ രാജാവായ ആദിത്യവർമ്മ അനുജനും ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ ഭരണാധികാരിയുമായ അപ്പൻ തമ്പുരാനെ അമ്മയ്ക്ക് അസുഖം മൂർച്ഛിച്ചു എന്നു കത്തയച്ച് വിളിച്ചു വരുത്തി വധിച്ചു എന്ന കഥ തിരുവിതാംകൂർ ചരിത്രകാരമാർ കെട്ടിച്ചമച്ചതാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ രാമയ്യന്റെ ചതിപ്രയോഗമായിരുന്നു അത്. ജ്യേഷ്ഠാനുജന്മാർ പിണക്കത്തിലായിരുന്നതിനാൽ രാജാവ് സ്വന്തം സഹോദരനെ കൊന്നു എന്ന ദുരാരോപണം പുറംനാട്ടിൽ മാത്രമല്ല തെക്കുംകൂറിലും പ്രചരിച്ചു. കളരികൾ ഒന്നൊന്നായി തിരുവിതാംകൂർ പക്ഷത്തേക്ക് മറിഞ്ഞത് ഈ തെറ്റിദ്ധാരണ മൂലമായിരുന്നു. ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ സൈനിക മേധാവിയായിരുന്ന വാഴപ്പാടത്ത്പണിക്കരും പക്ഷം മാറിയതായി കേൾക്കുന്നു. ചങ്ങനാശ്ശേരിയുടെ അതിർത്തിയായ ളായിക്കാട്ട് വച്ച് ഒരു ഏറ്റുമുട്ടലുണ്ടായതായി അറിയാം. പിന്നീട് ചങ്ങഴിമറ്റം പോറ്റിയും സംഘവും കണ്ണമ്പേരൂർപാലം തകർത്ത് തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യത്തിന് കോട്ടയത്തേക്ക് വഴിമുടക്കിയതും കനത്ത നാശനഷ്ടമുണ്ടാക്കിയതും. പിന്നീട് കൂടുതൽ സൈന്യമെത്തിയാണ് മുന്നേറ്റം നടത്തിയത്. ചെങ്ങഴിമറ്റം (വാഴപ്പള്ളി പത്തില്ലം) പോറ്റിയെയും കുടുംബത്തെയാകെയും കൊന്നൊടുക്കി ഇല്ലം ചുട്ട് കുളം തോണ്ടി മതിലിന്റെ വടക്കുകിഴക്കേ മൂല മാത്രം നിലനിർത്തി അവിടെ പലകയിൽ " ഇവിടുത്തെ ഇല്ലപ്പേര് ഉച്ഛരിക്കുന്നവരുടെ നാവ് അറത്തു കളയും" എന്ന് രാമയ്യൻ പരസ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ആ മതിൽ മൂല ഇന്ന് മതുമൂലയാണ്.

1[തിരുത്തുക]

പള്ളിക്കോണം രാജീവ് സർ തന്ന വിവരങ്ങൾ..വിക്കിപീഡിയിലെ ചങ്ങനാശ്ശേരി യുദ്ധം ലേഖനത്തെ പറ്റി......ഈ പോസ്റ്റ് വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ പരത്തുന്നതാണ്. തെക്കുംകൂർ ചരിത്രം കാര്യമായി പഠിക്കാത്ത ആരോ ഇട്ടതാണ്. മുൻകാല ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് തുന്നിച്ചേർത്തിരിക്കുന്നു. യുസ്താക്കിക്കിയുസ് ഡി ലെനോയിയും രാമയ്യൻ ദളവയും നേതൃത്വം കൊടുത്ത തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യം ചങ്ങനാശ്ശേരി ആക്രമിക്കുന്നത് 1749 സെപ്തംബർ 11 ന് ആണ്.1749 ഡിസംബറിൽ ഭരണതലസ്ഥാനമായ കോട്ടയത്തെ തളിക്കോട്ട ആക്രമിച്ചതോടെയാണ് തെക്കുംകൂർ കീഴ്പ്പെടുന്നത്. തെക്കുംകൂർ രാജാവായ ആദിത്യവർമ്മ അനുജനും ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ ഭരണാധികാരിയുമായ അപ്പൻ തമ്പുരാനെ അമ്മയ്ക്ക് അസുഖം മൂർച്ഛിച്ചു എന്നു കത്തയച്ച് വിളിച്ചു വരുത്തി വധിച്ചു എന്ന കഥ തിരുവിതാംകൂർ ചരിത്രകാരമാർ കെട്ടിച്ചമച്ചതാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ രാമയ്യന്റെ ചതിപ്രയോഗമായിരുന്നു അത്. ജ്യേഷ്ഠാനുജന്മാർ പിണക്കത്തിലായിരുന്നതിനാൽ രാജാവ് സ്വന്തം സഹോദരനെ കൊന്നു എന്ന ദുരാരോപണം പുറംനാട്ടിൽ മാത്രമല്ല തെക്കുംകൂറിലും പ്രചരിച്ചു. കളരികൾ ഒന്നൊന്നായി തിരുവിതാംകൂർ പക്ഷത്തേക്ക് മറിഞ്ഞത് ഈ തെറ്റിദ്ധാരണ മൂലമായിരുന്നു. ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ സൈനിക മേധാവിയായിരുന്ന വാഴപ്പാട്ട് പണിക്കരും പക്ഷം മാറിയതായി കേൾക്കുന്നു. ചങ്ങനാശ്ശേരിയുടെ അതിർത്തിയായ ളായിക്കാട്ട് വച്ച് ഒരു ഏറ്റുമുട്ടലുണ്ടായതായി അറിയാം. പിന്നീട് ചങ്ങഴിമറ്റം പോറ്റിയും സംഘവും കണ്ണമ്പേരൂർപാലം തകർത്ത് തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യത്തിന് കോട്ടയത്തേക്ക് വഴിമുടക്കിയതും കനത്ത നാശനഷ്ടമുണ്ടാക്കിയതും. പിന്നീട് കൂടുതൽ സൈന്യമെത്തിയാണ് മുന്നേറ്റം നടത്തിയത്. ചെങ്ങഴിമറ്റം (വാഴപ്പള്ളി പത്തില്ലം) പോറ്റിയെയും കുടുംബത്തെയാകെയും കൊന്നൊടുക്കി ഇല്ലം ചുട്ട് കുളം തോണ്ടി മതിലിന്റെ വടക്കുകിഴക്കേ മൂല മാത്രം നിലനിർത്തി അവിടെ പലകയിൽ " ഇവിടുത്തെ ഇല്ലപ്പേര് ഉച്ഛരിക്കുന്നവരുടെ നാവ് അറത്തു കളയും" എന്ന് രാമയ്യൻ പരസ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ആ മതിൽ മൂല ഇന്ന് മതുമൂലയാണ്. ചിറപ്പുറത്തു മാളികയിൽ പാർത്തിരുന്ന ഇളയ തമ്പുരാന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങളെ ആക്രമിക്കാതെ വിട്ടത് തന്ത്രമായിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് തിരുവിതാംകൂർ അവരുടെ പിന്മുറക്കാർക്ക് നിരവധി പദവികളും നൽകി. കുഞ്ചുകുട്ടി പിള്ള സർവ്വാധികാരത്യക്കാർ അതിൽ ഒരാളാണ്. നെടുങ്കുന്നത്തെ വാഴ വേലിൽ തറവാട്ടിലെ അമ്മച്ചിയെയാണ് തമ്പുരാൻ വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നത് എന്നതിനാൽ ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ പിന്മുറക്കാർ അവരായി മാറി. പ്രശസ്ത സിനിമാനടൻ ഭീമൻ രഘു ആ കുടുംബത്തിൽ പുതിയ തലമുറയിലെ അംഗമാണ്.

2[തിരുത്തുക]

അപ്പൻ തമ്പുരാന്റെ ഉപാധികളായ വാളും പീഠവും സൂക്ഷിക്കുന്ന വാഴുവേലിൽ തറവാട്ടിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്താനപരമ്പര തമ്പുരാന്റെ വീരരക്ഷസിനുള്ള പൂജാദികൾ നടത്തുന്നു.....അദ്ദേഹത്തിനുള്ള വാർഷിക ഗുരുതി കാരാപ്പുഴ അമ്പലകടവ് ഭഗവതിയുടെ വടക്കുപുറത്ത് കർക്കിടകവാവിനും നടക്കുന്നു.അദ്ദേഹം ഉപാസിച്ച ചങ്ങനാശ്ശേരികാവിൽ[നീരാഴിക്കെട്ടിലെ പരദേവത] ഭഗവതിയുടെ സവിധത്തിൽ അറുകൊലതമ്പുരാന് പാൽപായസം കഴിക്കുക എന്ന വ്യവസ്ഥയിൽ തിടപ്പള്ളിയിൽ പത്മമിട്ട് പാൽപായസം നിവേദിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ട്.

3[തിരുത്തുക]

ഒരു കുരുതിയുടെ പിന്നിലെ കഥ

കഴിഞ്ഞ വർഷം കർക്കിടകവാവ് ദിനത്തിൽ ആചാരപരമായി പ്രാധാന്യമുള്ളതും ഒരു ചരിത്രസംഭവത്തെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുത്തു. കോട്ടയം കാരാപ്പുഴ അമ്പലക്കടവ് ദേവീക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ മതിലിനു പുറത്ത് "വടക്കുപുറത്തു ഗുരുതി" എന്ന പേരിൽ ഒരു ബലികർമ്മം എല്ലാ വർഷവും നടന്നുവരുന്നു. ഈ ചടങ്ങിനു പിന്നിൽ ഒരു മഹാദുരന്തത്തിൻറെ കഥയുണ്ട്, ചതിയുടെതും...

പഴയ തെക്കുംകൂർരാജ്യത്തെ ഇളയ രാജാവിനെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ചതിച്ചുകൊന്ന കഥ!!! അതിങ്ങനെയാണ്.....

തെക്കുംകൂറിലെ ആദിത്യവർമ്മ രാജാവിൻറെ ഒരേ ഒരു അനുജനായിരുന്നു അപ്പൻ തമ്പുരാൻ (വിളിപ്പേര്). അപ്പൻ തമ്പുരാനും മാർത്താണ്ഡവർമ്മയും രാജ്യധർമ്മം പഠിക്കുവാൻ ചെറുപ്പത്തിൽ മധുരയിൽ ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്ന സഹപാഠികൾ. പിൽക്കാലത്ത് ജ്യേഷ്ടന്റെ വലംകൈ ആയി രാജ്യകാര്യങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്ന അപ്പൻതമ്പുരാൻ ചങ്ങനാശ്ശേരിയുടെ ഭരണം നോക്കിനടത്തി.

മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ശത്രുക്കളെ ഒന്നൊന്നായി ഇല്ലായ്മ ചെയ്ത് തൻറെ രാജ്യവിസ്തൃതി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ചെറിയ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി കീഴടക്കി കൊച്ചിയെ വരെ കീഴ്പ്പെടുത്തണമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. അതു സാധിച്ചു കൊടുക്കുന്നതിന് മന്ത്രിയായ രാമയ്യൻ ദളവയും വലിയ പടത്തലവനായ യുസ്റ്റേഷ്യസ് ഡി ലെ നോയിയും മുൻനിരയിലും!

തെക്കുംകൂറിലെ ആദിത്യവർമ്മയും അപ്പൻ തമ്പുരാനും തമ്മിൽ ഒരു അലോഹ്യം ഉടലെടുത്ത സമയമായിരുന്നു അത്. കൊച്ചിയോടു കൂറ് പുലർത്തണം എന്ന വാദക്കാരനായിരുന്നു ജ്യേഷ്ഠൻ. എന്നാൽ സഹപാഠിയായ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയോട് അനുഭാവമുണ്ടായിരുന്നു അനുജന്.ഈ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം സഹോദരന്മാർ തമ്മിൽ അകൽച്ച ഉണ്ടാകാൻ ഇടയാക്കിയിരുന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ പ്രസിദ്ധമായ ഇരണിയൽ പാവുമുണ്ടുമായി ഒരു ചെട്ടിയാർ തളിക്കോട്ടയിലെത്തി രാജാവിനെ മുഖം കാണിച്ചു. സ്വർണ്ണനൂലുകൾ പാകി വിചിത്രമായ അലങ്കാരപ്പണികൾ ചെയ്ത ഒരു സെറ്റ് രാജകീയ വസ്ത്രം! രാജാവിനും കെട്ടിലമ്മയ്ക്കും. ഏറെ നാൾ ബുദ്ധിമുട്ടി ഒഴിവുസമയങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധാപൂർ വ്വം നെയ്തെടുത്തതാണ്. ഇതിന് സമ്മാനമായി ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലം ഒരു വർഷം പണിയെടുത്താൽ ലഭിക്കില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് നൂറുകണക്കിന് മൈലുകൾ താണ്ടി ചെട്ടി കോട്ടയത്തെത്തിയത്.

വസ്ത്രങ്ങൾ പരിശോധിച്ച് ഇഷ്ടപ്പെട്ട രാജാവ് ഇതുപോലെ മറ്റൊരു ജോഡി കൂടി ആവശ്യപ്പെട്ടു. അനുജനും ഭാര്യയ്ക്കും. എത്ര വഴക്കുണ്ടായാലും കുടുംബബന്ധങ്ങളെ ബാധിക്കാതെയിരിക്കാൻ രാജാവ് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. രാജാവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ആകെ ഒരു ജോഡിയേയുള്ളുവെന്ന് ചെട്ടി ഉത്തരം പറഞ്ഞു. എങ്കിൽ ഇനിയൊരു ജോഡി കൂടി നെയ്തിട്ട് വരൂ അപ്പോൾ എല്ലാം സ്വീകരിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞ് ചെട്ടിയെ മടക്കി അയച്ചു.

എന്നാൽ ചെട്ടി സൂത്രത്തിൽ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിലൂടെ കറങ്ങി നടന്ന് ഇളയ തമ്പുരാന്റെ ശയനഗൃഹത്തിനടുത്തെത്തി. കൊണ്ടുവന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഇളയ തമ്പുരാന്റെയും തമ്പുരാട്ടിയുടെയും മുന്നിൽ കാഴ്ചവച്ചു. അവർക്ക് വസ്ത്രങ്ങൾ വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ജ്യേഷ്ഠനും ജ്യേഷ്ഠത്തിക്കും കൊടുത്തുവോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഒരു ജോഡി അവിടെ കൊടുത്തിട്ടാണ് ഇങ്ങോട്ടു വന്നത് എന്ന് കളവു പറഞ്ഞു. ഇളയ തമ്പുരാൻ നൽകിയ കനപ്പെട്ട പണക്കിഴി വാങ്ങി സന്തോഷവാനായി ചെട്ടി തിരിച്ചുപോയി.

പിറ്റേന്ന് ഇളയരാജാവും ഭാര്യയും പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് തളിയിൽ ക്ഷേത്രത്തിന് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നതാണ് ഇടത്തിൽ കോവിലകത്തിന്റെ മാളികക്കെട്ടിലിലിരുന്ന് ജ്യേഷ്ഠത്തി കാണുന്നത്. അവർ ഉടൻ തന്നെ രാജാവിനെ വിവരമറിയിച്ചു. അദ്ദേഹം അതത്ര ഗൗരവമായി എടുത്തില്ല എങ്കിലും കോവിലകത്ത് സ്ത്രീകൾ തമ്മിൽ വൈരം മൂർച്ഛിച്ചു. നേർക്കുനേർ കാണാതെയായി. ഭക്ഷണം പോലും വെവ്വേറെയായി. ജ്യേഷ്ഠാനുജന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഭിന്നിപ്പ് മൂർച്ഛിക്കാൻ ഇതുമൊരു കാരണമായി.

ഇതിനിടെ കായംകുളവും ചെമ്പകശേരിയും മാർത്താണ്ഡവർമ്മ പിടിച്ചതോടെ ഇനി അടുത്ത ഇര തങ്ങൾ തന്നെ എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ആദിത്യവർമ്മ അവസാന രക്ഷാമാർഗ്ഗം എന്ന നിലയിൽ ഉപാധികളില്ലാത്ത സമാധാനദൌത്യത്തിനായി അനുജനെ തിരുവനന്തപുരത്തേയ്ക്ക് അയച്ചു. അനുജനെ കൊണ്ട് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന ഒരു ശ്രമമാണ് ആദിത്യവർമ്മ നടത്തിയത്.

തിരുവനന്തപുരത്തെത്തിയ അപ്പൻ തമ്പുരാനോട്‌ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ആവശ്യപ്പെട്ടതോ ജ്യേഷ്ഠനെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കാൻ സഹായിച്ചാൽ സാമന്തപദവിയിൽ അധികാരത്തിലെത്തിക്കാം എന്ന വാഗ്ദാനവും.!!! സഹോദരന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഭിന്നത മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നേരത്തേ കേട്ടറിഞ്ഞിരുന്നു. ഇളയരാജാവിനാകട്ടെ തെക്കുംകൂറിൽ നല്ല സ്വീകാര്യതയുമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെയാണ് മാർത്താണ്ഡബുദ്ധി പ്രവർത്തിച്ചത്. സ്വതവേ ധർമ്മിഷ്ടനായ അപ്പൻതമ്പുരാൻ കടുത്ത വിയോജിപ്പ് അറിയിച്ച് പെട്ടെന്നുതന്നെ മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു.

മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെയും രാമയ്യൻ ദളവയുടെയും ദുഷ്ടബുദ്ധി ഒരുമിച്ച് ഉണർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു. ഒരു ദൂതനെ ഇളയരാജാവിൻറെ അടുക്കൽ അയച്ച് "കോട്ടയത്തിനു ഉടൻ പുറപ്പെടണം. അമ്മത്തമ്പുരാട്ടി അത്യാസന്നനിലയിലാണ് " എന്ന് വ്യാജവാർത്ത പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചു. പുറപ്പെടാൻ തീരുമാനിച്ചുതന്നെ ഇരുന്ന ഇളയരാജാവ് വഞ്ചിയിൽ കയറി വടക്കോട്ട് യാത്രയായി.

യാത്രയ്ക്കിടയിൽ അഞ്ചുതെങ്ങുകോട്ടയിൽ ഇറങ്ങുകയും കോട്ടയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് അധികൃതർ പതിനൊന്നു ആചാരവെടികളോടെ അപ്പൻ തമ്പുരാനെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടെനിന്നും പുറപ്പെട്ട് പരവൂർ കായലും അഷ്ടമുടിക്കായലും കായംകുളം കായലും പിന്നിട്ട് വേമ്പനാട്ടുകായലിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.

പിറ്റേന്ന് ത്രിസന്ധ്യനേരത്ത് ഇളയരാജാവിൻറെ വള്ളം കോട്ടയത്ത് ഇല്ലിക്കൽകടവിൽ അടുത്തു. രാമയ്യൻദളവ അയച്ച കിങ്കരന്മാർ മറ്റൊരു വള്ളത്തിൽ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കരക്കിറങ്ങിയ ഇളയരാജാവിനെയും സേവകന്മാരേയും അവർ തല വെട്ടി കൊലപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു ഉണ്ടായത്.

അടുത്ത ദിവസം തിരുവിതാംകൂറിൻറെ യുദ്ധപ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു.!!! സ്വന്തം അനുജനെ ചതിയിൽ കൊലപ്പെടുത്തിയ ആദിത്യവർമ്മയ്ക്കെതിരെ ഇളയരാജാവിൻറെ "സഹപാഠി"യുടെ വെല്ലുവിളി, രാജധർമ്മം ലംഘിച്ചു എന്നതിനാൽ രാജസ്ഥാനത്തിനു ആദിത്യവർമ്മ അർഹനല്ല!!!

അനുജൻറെ ദുർമ്മരണം ഉണ്ടാക്കിയ നടുക്കത്തോടൊപ്പം യുദ്ധഭീഷണിയും കൂടി.സ്വന്തം സഹോദരൻറെ മരണത്തിനു ഉത്തരവാദി താനാനെന്നുള്ള യഥാർത്ത കൊലപാതകിയുടെ പഴിയും. പക്ഷെ, അദ്ദേഹം തളർന്നില്ല. കളരികളെ സജ്ജമാക്കിയ ശേഷം ആറന്മുളയിലെത്തി സ്ഥിതിഗതികൾ വിലയിരുത്തിയ ശേഷം കോട്ടയത്തിനു തിരിച്ചുപോന്നു.

പക്ഷെ, വലിയ യുദ്ധമൊന്നും കൂടാതെ തന്നെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ സൈന്യം രാമയ്യൻറെയും ഡിലനായിയുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ AD 1749 സെപ്തംബറിൽ ചങ്ങനാശേരിയും തളിയിൽ കോട്ടയും കീഴടക്കി. തിരുവിതാംകൂറിലെ യുവരാജാവായ കാർത്തികതിരുനാൾ അമ്മാവൻറെ അനുവാദത്തോടെ ആദിത്യവർമ്മയെയും തെക്കുംകൂർ രാജകുടുംബാംഗങ്ങളെയും കോഴിക്കോട്ടു സാമൂതിരിയുടെ ആശ്രിതരായി കഴിയാൻ അനുമതി നൽകി.

കൊല ചെയ്യപ്പെട്ട അപ്പൻ തമ്പുരാൻറെ ആത്മാവ് ഗതി കിട്ടാതെ അലഞ്ഞു. തെക്കുംകൂറിലെ തന്നെ ചില പ്രമാണികൾ ഇളയരാജാവിനെ അപായപ്പെടുത്തുന്നതിൽ രാമയ്യനെ സഹായിച്ചു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അവരുടെ കുടുംബങ്ങളിൽ തുടർച്ചയായി അനിഷ്ടങ്ങൾ സംഭവിക്കാൻ തുടങ്ങി. കൂടാതെ പ്രജാവത്സലനായിരുന്ന ആയിരുന്ന ഇളയരാജാവിൻറെ ഓർമ്മകൾ അവരെ നിരന്തരം വേട്ടയാടി. പ്രശ്നപരിഹാരമായി ഇളയരാജാവിൻറെ ആത്മാവിനെ ആവാഹിച്ചിരുത്തി വേണ്ടുംവിധം പ്രീതിപ്പെടുത്തിക്കൊള്ളണമെന്ന് താന്ത്രികവിധി ഉണ്ടായി. അപ്രകാരം കാരാപ്പുഴ ഇടത്തിൽ കോവിലകത്തിന് സമീപമുള്ള അമ്പലക്കടവ് ക്ഷേത്രത്തിൻറെ വടക്കുപുറത്ത് ആവാഹിച്ച് ഇരുത്തുകയും വർഷാവർഷം ബലി നടത്തി പ്രീതിപ്പെടുത്തിവരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്നും അത് മുടങ്ങാതെ നടക്കുന്നു.ആദ്യകാലത്ത് നരബലിയും പിന്നീടു മൃഗബലിയും നടന്നിരുന്നതായി കേൾവി!!!.ഇപ്പോൾ സാത്വികരീതിയിലുള്ള ഗുരുതികർമ്മങ്ങൾ ആണ്.

പ്രമുഖ കവി നാലാങ്കൽ കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ "മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മുന്നിൽ" എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഈ ചരിത്രസംഭവം സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പി. ശങ്കുണ്ണിമേനോൻറെ " തിരുവിതാംകൂർ ചരിത്രം" എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ തിരുവിതാംകൂറിനെ ന്യായീകരിച്ച് അമ്മയ്ക്ക് അസുഖം മൂർച്ചിച്ചു എന്ന് കത്തയച്ച് വരുത്തിയശേഷം ആദിത്യവർമ്മ അനുജനെ കൊലപ്പെടുത്തി എന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. തെക്കുംകൂർ പിന്മുറക്കാരും കോട്ടയത്തെ വാമൊഴിചരിത്രവും മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ ചതിയുടെ കഥ ശരി വയ്ക്കുന്നു.

തങ്ങളുടെ പൂർവികൻറെ സ്മരണയ്ക്കായി നടത്തുന്ന ഈ ചടങ്ങിനെ പറ്റി അജ്ഞരായിരുന്നു ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ എട്ടാം തലമുറയിലെ പിന്മുറക്കാർ. അവർ തങ്ങളുടെ മുതുമുത്തച്ഛൻ തെക്കുംകൂറിലെ ഇളയരാജാവായിരുന്നു എന്നും ദുർമരണപ്പെട്ട ആൾ ആയിരുന്നു എന്നും മാത്രം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ആ കുടുംബത്തിലെ മായാ വസുന്ധര എന്ന വനിതയുടെ വേരുകൾ തേടിയുള്ള അന്വേഷണങ്ങളുടെ ഇടയിൽ എന്നെ പരിചയപ്പെടുകയും എന്നിൽ നിന്ന് ഈ വിവരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു. കാരാപ്പുഴയിലെ ജനങ്ങളും തലമുറകളുടെ കടന്നുപോക്കിൽ ഈ ഗുരുതിയുടെ പിന്നിലെ കഥയും മറന്നിരുന്നു. വീണ്ടും പഴയ തെളിവുകൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടി ഒരു നാടുവാഴിവംശത്തിൻറെ തകർച്ചയുടെ കഥ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന വേദിയായി കഴിഞ്ഞ വർഷം നടന്ന ഗുരുതി.

5[തിരുത്തുക]

ചരിത്രം കഥയോ ചരിത്രകഥയോ അല്ല - സംഭവങ്ങളുടെ ശുദ്ധമായ വസ്തുതകൾ സമൂഹോപകാരാർത്ഥം എഴുതി സൂക്ഷിക്കുന്നവയാണത് എന്ന് ഇത്തരം ദുഷ്‌ചരിത്രാന്വേഷികൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നാൽ അവർക്ക് നല്ലത്. എഴുത്തുകാരന്റെ ഊഹോപോഹങ്ങൾ അല്ല ചരിത്രം. നാലാങ്കൽ ജീവിച്ച കാലത്തെയുമല്ല (1911 - 1991) മേൽ എഴുതിയ ചരിത്രം. Travancore (Venadu) from 1729 until in 1758. തിരുവിതാം കൂർ വേണാട് ഭരിച്ചിരുന്ന മാർത്താണ്ഡവർമ്മ - (അനിഴം തിരുനാൾ ) ആയിരുന്നു എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പ്രശംസിച്ചാലും ഇകഴ്ത്തിയാലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്തെ കേരളത്തിലെ കൊച്ചു കൊച്ചു രാജാക്കന്മാരുടെ അവസ്ഥ മുതലെടുത്ത് ഒരു പിടി ഡച്ചുകാരും ഒരു പിടി ബ്രിട്ടീഷുകാരും എലിയെ പിടിക്കാൻ നടക്കുന്ന ചേരയെപോലെ ഇന്ത്യയെ കാർന്നെടുക്കുകയായിരുന്നു എന്നെത്ര പേർക്കറിയാം. നാട്ടുരാജാക്കന്മാർ ആരും തന്നെ ഭാരതത്തെക്കുറിച്ചോ കേരളത്തെക്കുറിച്ചോ അഭിമാനമുള്ളവരായിരുന്നുമില്ല. എല്ലാർക്കും വേണം രാജ്യം എന്നായിരുന്നു ആ കാലം. തെക്കുംകൂർ കായംകുളത്തെയും ചെമ്പകശ്ശേരിയേയും ആശ്രയിച്ച് തിരുവിതാംകൂറിനെതിരെ വെല്ലുവിളിച്ച കഥ എത്ര പേർക്കറിയാം. (നാലാങ്കലിന്റെ - കൃഷ്ണപ്പിള്ള അവർകളുടെ ജന്മനാടായ കോട്ടയത്തെ ഒളശ്ശ തെക്കുംകൂർ രാജാവിന്റെ ആശ്രിതപാരമ്പര്യം സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു എന്നതും ഇവിടെ പ്രസ്താവ്യമല്ല) അങ്ങിനെയിരിക്കെ, തിരുവിതാം കൂറിനെ, കഴിയുമെങ്കിൽ കേരളത്തെ മുഴുവൻ ഏകോപിച്ച് വിദേശികളെ - ബ്രിട്ടീഷുകാരെ നിഷ്കാസനം ചെയ്യുക എന്ന ആദർശം മുറുകെ പിടിച്ചായിരുന്നു തിരുവിതാംകൂർ നില നിന്നിരുന്നത്. കൊച്ചിയും മലബാറും മറ്റനേകം പ്രാമാണി രാജാക്കന്മാരും അവസ്ഥ മാത്രം കൈമുതലായി നില നിന്നിരുന്നപ്പോൾ ഭൂലോക ചതിയന്മാരായ ബ്രിട്ടീസും മറ്റും ആ കൊച്ചന്മാരെ കീഴ്പെടുത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ കള്ള-ചരിത്രവും വെളിച്ചം കാണില്ലായിരുന്നു. രാജ്യചരിത്രമെഴുതാൻ പുറപ്പെടുന്നവരിൽ പലരും വിശദമായ അന്വേഷണപഠനങ്ങളില്ലാതെ ഇത്തരം അന്യരുടെ സാഹിത്യസൃഷ്ടികളിൽ - കള്ളക്കഥകളിൽ പെട്ടു പോകുന്നതു്‌ കാണാറുണ്ട്. ശരിക്കുണ്ടായ സംഭവം, കാലം, സാഹചര്യം, സമാനചരിത്ര സംഭവങ്ങൾ , കാരണങ്ങൾ, എഴുത്തുകാരെന്റെ നിഷ്പക്ഷമായ വീക്ഷണം തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണ ഉള്ളവർക്ക് അവ തെറ്റാറില്ല. ഒരേ ഒരു ചരിത്രകാരന്റെ എഴുത്ത് മാത്രം വായിക്കുന്നവർ വെറും വാനമ്പാടികൾ മാത്രം. (1). ഈ പോസ്റ്റ് കാരന്റെ സാമൂഹ്യസ്ഥാനം, (2) ശേഖരിച്ച വിവരങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന്? (3) അവതരിപിച്ച കഥാപാത്രങ്ങൾ വേറെ എവിടെയൊക്കെ എങ്ങിനെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ? എന്നൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി മാത്രം ചരിത്രം മനസ്സിലാക്കുക. ചരിത്രം പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ളതല്ല, സ്വന്ത്രം ജീവിതവും ദേശവും സമൂഹവും ലോകോപകാരാർത്ഥം ആസൂത്രണം ചെയ്യാനുള്ളതാണു്‌ എന്നു കൂടി മനസ്സിലാക്കുക. അവ സമൂഹത്തിലെ വ്യത്യസ്ത ജീവിതരീതിക്കാരെ/ ആവശ്യക്കാരെ / വിഭാഗങ്ങളെ യോജിപ്പിക്കാനും കൂടിയായിരിക്കണം. ചരിത്രം എന്ത്, എന്തിനു്‌ എന്ന് മനസ്സിലാക്കാത്തവർ അതെഴുതാൻ തുനിയരുത്.

6[തിരുത്തുക]

ചങ്ങനാശ്ശേരിയും ഇടത്തിൽ രാജാക്കന്മാരും

ചങ്ങനാശ്ശേരിയും പരിസര പ്രദേശങ്ങളും ഒരു കാലത്ത് "നന്ദുഴൈനാട് " എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അകൃത്രിമമായി പറഞ്ഞാൽ "വെമ്പൊലിനാട്". ത്രിക്കോടിത്താനമായിരുന്നു തലസ്ഥാനം. 12ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഈ രാജ്യം പല ശക്തികളാൽ ഭിന്നിക്കപ്പെടുകയും തെക്കുംകൂർ രാജ്യമായി രൂപപ്പെടുകയും 1753 വരെ ഈ രാജ്യത്തിന്റെ കീഴിലുമാരുന്നു ഈ നാട്.

തെക്കുംകൂർ രാജ്യത്തിന്റെ ലിഘിതരേഖകളിൽ പറയുന്നത് നന്ദുഴൈനാടിന്റെ തകർച്ച മുതലെടുത്ത "ഇടത്തിൽ" എന്ന നായർ കുടുമ്പക്കാരാണ് രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകർ എന്നാണ്.( വാഴപ്പള്ളി ശാസനത്തിലാണ് ആദ്യമായി നായർ എന്ന പദം ലിഘിതമായി രേഘപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്) ഇവർ വർമ്മയെന്ന് പേരിനൊപ്പം ചേർത്തിരുന്നില്ല. ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ ലക്ഷ്മീപുരം കൊട്ടാരം ഇവരുടെതാരുന്നു.ഭരണവുമായി കൊട്ടാരത്തിനു നേരിട്ട് ബന്ദമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. [18 ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ തിരുവിതാംകൂറുമായി ഇടകലരുകയും, കൊട്ടാരം,മലബാറിൽ നിന്നു വന്ന രാജസ്ഥാനീയരുടെ വസതിയായിതീരുകയും ചെയ്തു ] പുഴവാതുള്ള " കുളപ്പുരമാളിക" ഇവർ സ്നാന കർമ്മങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

കാരണവർ (പാര്യത്യാകാർ) എന്ന് സ്ഥാനപേരിലുള്ള നായർ ഭരണ കർത്താക്കളെ ഓരോ ഗ്രാമങ്ങളിലും നിയമിച്ചിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുണ്ടായിരുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ "പത്തില്ലത്ത് പോറ്റിമാർ" എന്ന ബ്രാഹ്മണരായിരുന്നു കാരണവർക്കു പകരമെന്ന് "വാഴപ്പള്ളിചെപ്പാട്" എന്ന ശിലാശാസനത്തിൽ പറയുന്നു. പടിഞാറൻ ഭാഗങ്ങളായ പുഴവാത്, വാഴപ്പള്ളി എന്നി പ്രദേശങ്ങൾ "ചങ്ങഴിമറ്റം" നമ്പൂതിരിമാരുടെ പരിധിയിലാരുന്നു.

നായർ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളെ ഉൻമൂലനം ചെയ്ത് തിരുവിതാംകൂർ രൂപീകരിക്കുവാനുള്ള ലക്ഷ്യവുമായി മാർത്താണ്ടവർമ്മയും, രാമയ്യൻ ദളവയും 1753 ൽ വടകോട്ട് നീങ്ങി. കായംകുളവും, അമ്പലപ്പുഴയും കീഴടക്കിയ ശേഷം തെക്കുംകൂർ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.“വിളക്കിലി നമ്പൂതിരി”മാരുടെ പരിധിയിലാരുന്ന തിരുവല്ല ആദ്യം കീഴടക്കി.അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ ചങ്ങഴിമറ്റം പോറ്റിമാർ രാജാവിനെ വിവരമറിയിക്കുകയും രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പട്ടാളവും പോറ്റിമാരും സജ്ജമാവുകയും ചെയ്തു.

ചങ്ങനാശ്ശേരി-തുരുത്തി ബന്ദിപ്പിക്കുന്ന പാലക്കത്തറ പാലം പൊളിച്ച് രാമയ്യന്റെ പട്ടാളത്തെ തടയുവാൻ പോറ്റി തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷേ രാമയ്യൻ കുരുട്ടു ബുദ്ധി പ്രവർത്തിച്ചു തെക്കുംകൂർ സൈന്യാധിപനായിരുന്ന "വാഴപ്പാടത്ത് പണിക്കരെ" വശത്താക്കി പോറ്റിയുടെ പദ്ധതി ചോർത്തി.അങ്ങനെ തെക്കുംകൂർ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ കീഴടക്കി. രാജാവ് കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.പണിക്കർക്ക് പ്രത്യുപകാരമായി മാർത്താണ്ടവർമ്മ " പൂവം" എന്ന ഭീമമായ ഭൂപ്രദേശം സമ്മാനിച്ചു.

പോറ്റിമാർ മെനഞ്ഞിരുന്ന പദ്ധതികൾ മനസ്സിലാക്കിയ മാർത്താണ്ടവർമ്മയ്ക്ക് അവരോട് ഒടുങ്ങാത്ത വെറിയുണ്ടാവുകയും, രാമയ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം പോറ്റിമാരുടെ കുടുമ്പക്കാരെ വകവെരുത്തി ഇല്ലം കുളംതോണ്ടി സ്വത്തുകൾ കണ്ടുകെട്ടി.ഇല്ലത്തിന്റെ നാലു വശത്തു മുണ്ടായിരുന്ന വലിയ മതിലുകളിൽ ഒരെണ്ണം മാത്രം അവശേഷിക്കുകയും പിൽക്കാലത്ത് പരിസര പ്രദേശം "മതിൽമൂല => മധുമൂല" എന്ന് അറിയപെടുകയും ചെയ്തു.

ഉപദ്രവിക്കിെല്ലന്ന മാർത്താണ്ടവർമ്മയുടെ ഉറപ്പിൽ തെക്കുംകൂർ രാജാവ് മൂന്ന് മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം തിരിച്ചു വരുകയും നാട്ടാശ്ശേരി എന്ന സ്ഥലത്ത് "ഇടത്തിൽ" എന്ന തറവാട്ടു പേരിൽ മറ്റു നായന്മാരേപോലെ മരുമക്കത്തായ ദായക്രമത്തിൽ കുടുമ്പസമേതം താമസിച്ചുവന്നു. പലരേഖകളിലും ചങ്ങനാശ്ശേരി ഇടത്തിൽ എന്നാണ്, പിഴവാത് പിഴവാത് ഇടത്തിൽ എന്നും.1991ലെ ordinance പ്രകാരം changanachery എന്ന നാമം ഔദ്യോഗികമായി സ്ഥിതീകരിക്കപ്പെട്ടു.

7[തിരുത്തുക]

ചങ്ങനാശ്ശേരി ലക്ഷ്മീപുരം കൊട്ടാരം തെക്കുംകൂർ രാജവംശവുമായോ കുലശേഖരരാജശംശവുമായോ യാതൊരു ബന്ധവും ഉള്ളതല്ല...തെക്കുംകൂറിന്റെ പതനത്തിന് ശേഷം ഹൈദരാലിയുടെ മകൻ ടിപ്പിസുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് തന്റെ അഞ്ച് പെൺമക്കളുമായി തിരുവിതാംകൂറിൽ അഭയംപ്രാപിച്ച പരപ്പനാട്ട് രാജവംശ തായ്വഴിയായ ബേപ്പൂർ ആലിക്കോട്ട് കോവികത്തെ കുഞ്ഞിക്കുട്ടി തമ്പുരാട്ടിയുടെ ഇളയ മകളായ ഇഞ്ഞാഞി തമ്പുരാട്ടിയുടെ സന്തതിപരമ്പരയാണ്..

8[തിരുത്തുക]

അന്ന് തിരുവിതാംകൂർ ഭരിച്ച മഹാരാജാ കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ[ധർമ്മരാജ]തമ്പുരാട്ടിയെയും മക്കളെയും താമസിപ്പിച്ചത് തെക്കുംകൂറിന്റെ ആസ്ഥാനം ചങ്ങനാശ്ശേരി ഇടം നീരാഴിക്കെട്ട് കൊട്ടാരത്തിലാണ്.പിന്നീട്ഇഞ്ഞാഞ്ഞിയമ്മയുടെ മകളുടെ മകനായ രാജരാജ വർമ്മയാണ് തിരുവിതാംകൂർ മഹാറാണി ലക്ഷ്മീബായ് തിരുമനസിനെ പള്ളിക്കെട്ട് കഴിച്ചത്.ഭർതൃഗൃഹത്തിന് തിരുവിതാംകൂറിന്റെ പ്രൗഡിക്ക് ചേർന്ന പകിട്ടില്ല എന്നതിനാൽ പുഴവാത് കരയുടെ ജന്മികളും കൊട്ടാരം മാന്ത്രികരുമായിരുന്ന കുമാരമംഗലസ്സ് മനയിൽ നിന്നും കരയുടെ പാതി കരമൊഴിവായി വാങ്ങി സന്താനഗോപാല ക്ഷേത്രത്തിന് സമീപം പണികഴിപ്പിച്ച് തമ്പുരാട്ടി തന്റെ മർതൃകുടുംബത്തിന് സമ്മാനിച്ചതാണ് ലക്ഷ്മീപുരം കൊട്ടാരം.ഗൃഹപ്രവേശ സമയത്ത് പത്നിയോടുള്ള ആദരസൂചകമായി രാജരാജവർമ്മ വലിയ കോയിതമ്പുരാൻ പതിനാറുകെട്ടിന് ലക്ഷ്മീപുരം കൊട്ടാരം എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു...

തെക്കുംകൂറിന്റെ കുലഭരദേവത നീരാഴിഭഗവതി കുടികൊള്ളുന്ന ചങ്ങനാശ്ശേരികാവിൽ ഭഗവതിക്ഷേത്രനും തെക്കുംകൂർരാജവംശത്തിനും ഒരേ ചരിത്രമേ ഉള്ളു.വേമ്പോലിനാട് രണ്ടായി പിരിഞ്ഞ് വടക്കുംകൂറും തെക്കുംകൂറും ആയപ്പോൾ തെക്കുംകൂർ ആസ്ഥാനം പലയിടങ്ങളിലായി മാറി മാറി വന്നു അവസാനകാലം വെന്നിമലയും പിന്നെ മണികണ്ഠപുരവും പിന്നീട് ചങ്ങനാശ്ശേരി ഇടവുമായി.ചങ്ങനാശ്ശേരി യുദ്ധം എന്ന് ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയ പടയോട്ടത്തിൽ അനിഴംതിരുനാൾമാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ നിർദ്ധേശപ്രകാരം രാമയ്യന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സൈന്യം തെക്കുംകൂറിനെ കീഴടക്കി.പക്ഷേ രാജാവിനെ വാഴപ്പള്ളി പത്തില്ലത്തിൽപോറ്റിമാർ രക്ഷപെടുത്തി നട്ടാശ്ശേരിയിൽഇടത്തിൽ എത്തിച്ചു.പിന്നീട് തിരുവിതാംകൂറുമായി സന്ധി ചെയ്ത് രാജ്യവും രാജ്യാധികാരവും രാജത്വവും വരെ അടിയറവെച്ച് ഒരു സാമന്തൻ പോലുമല്ലാതെ അടുത്തൂൺ പറ്റി.

വേമ്പനാട്ട്കായലിന്റെ ഒലി അഥവാ അലയടി കെട്ടിരുന്ന രാജധാനി എന്നതിൽ നിന്നാണ് വേമ്പൊലിനാട് എന്ന നാമം ഉണ്ടായത്. പുഴവാത് ചങ്ങഴിമുറ്റത്തിന്റെ പരിധി അല്ല....പെരുന്ന പോറ്റിമാരുടെ പരിധിയിൽ ആയിരുന്നു.പത്തില്ലത്തിൽപോറ്റിമാർ എന്നറിയപ്പെട്ടെ ബ്രാഹ്മപ്രഭുക്കൻമാർ കൊടികുത്തി വാണ പ്രദേശമായിരുന്നു ചങ്ങനാശ്ശേരി.വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രം ഉൗരാളർ വാഴപ്പള്ളി പത്തല്ലം.ത്രിക്കൊടിത്താനം ക്ഷേത്ര ഊരാളർ ത്രിക്കൊടിത്താനം പത്തില്ലം[ഇവർ വള്ളുവനാട്ടിൽ നിന്നും എത്തിയവരത്രേ]അതിലെ പ്രധാനികളായ ഒരു ഇല്ലത്തെ ജ്യേഷ്ഠാനുജൻമാരിൽ മൂത്തആൾ സ്വജനവിവാഹവും[വേളി] അനുജൻ അനുലോമവിവാഹ [സംബന്ധം]വുമായിരുന്നു കഴിച്ചിരുന്നത്.ജ്യേഷ്ടന്റെ മക്കൾ നമ്പൂതിരിമാരായും അനുജന്റെ മക്കൾ അന്നും ഇന്നും ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ കീർത്തികേട്ട നായർതറവാടായും ത്രിക്കൊടിത്താനത്തുണ്ട്.പൂർണ്ണമായും അന്യം നിന്നവരാണ് ഉമ്പിഴിപത്തില്ലം,എഴിങ്ങാക്കാവ് പത്തില്ലം[എഴിഞ്ഞില്ലം]എന്നിവ.വാഴപ്പള്ളിയിലെ പത്തില്ലമഠങ്ങളിൽ ഒന്നൊഴികെ എല്ലാം അന്യം നിന്നു.വാഴപ്പള്ളിക്ക് തിരുവാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രവും ത്രിക്കൊടിത്താനത്തിന് ത്രികൊടിത്താനം മഹാക്ഷേത്രവും പരുന്നക്ക് കീഴ്കുളങ്ങര ക്ഷേത്രവും,ഉമ്പിഴിക്ക് തിരുമല മഹാദേവ ക്ഷേത്രവും,ഇഴിങ്ങാപോറ്റിമാർക്ക് എഴിക്കാവ്ശാസ്താവും അന്തിമഹാകാളനുമായിരുന്നു ഗ്രാമക്ഷേത്രങ്ങൾ......കീഴ്കുളങ്ങര ക്ഷേത്രം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതോടെയാണ് പെരുന്നവേലായുധസ്വാമിയുടെ വരവും ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും.അതോടെ ഉമ്പിഴിപോറ്റിമാരും അവരുടെ ക്ഷേത്രവും നശിച്ചു......അന്ന് നാശംവന്ന ക്ഷേ ത്രങ്ങൾ ഒക്കെ ഇന്ന് പുനരുദ്ധരിക്കപെട്ടു..

തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ആക്രമണം ഉണ്ടാകുന്ന വിവരം അറിഞ്ഞ തെക്കുംകൂർ ഇളയതമ്പുരാൻ തിരുവിതാംകൂറിലെത്തി സന്ധിക്കു ശ്രമിച്ചു.ആ വിവരം അറിഞ്ഞ ഏട്ടൻതമ്പുരാൻ അമ്മ മരിച്ചു എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞ് അനുജനേ വിളിച്ചു വരുത്തി കൊന്നുകളഞ്ഞു.ആ വിവരം അറിഞ്ഞതും തിരുവിതാംകൂറിനെ ചൊടിപ്പിച്ചു....അന്ന് ദുർമരണപ്പേട്ട അനുജൻതിരുമനസിന്റെ ആത്മാവ് അറുകൊലതമ്പുരാൻ എന്ന പേരിൽ ചങ്ങനാശ്ശേരികാവിൽ ഭഗവതിക്കൊപ്പം സാനിദ്ധ്യമരുളുന്നു നീരാഴികിഴക്കേടം കുടുബക്കാർ ഇന്നും തമ്പുരാന് ചങ്ങനാശ്ശേരികാവിൽ തിടപ്പളിനിവേദ്യം നടത്തിപോരുന്നു

9[തിരുത്തുക]

ലക്ഷ്മീപുരം കൊട്ടാരത്തിന് ഭരണതലത്തിൽ പങ്കുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നുള്ളത് ശരിതന്നെ....കാരണം അവരുടെ രാജ്യം തെക്കെമലബാറിൽ പരപ്പനാട് ആയിരുന്നു ടിപ്പുവിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ട് വന്ന് നീരാഴിക്കെട്ടിൽ താമസിച്ച തമ്പുരാട്ടിയുടെ ചെറുമകൻ മാത്രമല്ല പരപ്പനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള കോയിതമ്പുരാൻ.തിരുവിതാംകൂറിർ രാജകുടുംബത്തിന് മാത്രമുള്ള ഒരു വ്യവസ്ഥയാണ് കുമാരിമാർക്ക് ബ്രാഹ്മണബന്ധുത പാടില്ല.രാജപിതൃത്വം വേണാടിനേക്കാൾ ശ്രേഷ്ടാഭിജാത്യമുള്ള പൂർണ്ണക്ഷത്രീയരിൽ തന്നെ ആവണം എന്നുള്ളത്.ആ വ്യവസ്ഥ അനുസരിച്ച് കോയിതമ്പുരാക്കൻമാരെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത് അധികവും പരപ്പനാട്ടിൽ നിന്നു തന്നെ ആയിരുന്നു.അതു തന്നെയായിരുന്നു തിരുവിതാംകൂറിൽ ലക്ഷ്മീപുരത്തിനുള്ള പ്രാധാന്യം.ബേപ്പൂരിൽ നിന്നും ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ വന്ന് താമസിച്ച 5 രാജകുമാരിമാരിൽ രണ്ടുപേർ ഹരിപ്പാട്ടേക്കും[അനന്തപുരംകൊട്ടാരം ചമ്രമഠംകൊട്ടാരം]ഒരാൾ തിരുവല്ലക്കും[പാലിയേക്കര]ഒരാൾ പള്ളത്തേക്കും[മറിയപ്പള്ളികൊട്ടാരം]മാറി താമസിച്ചു ഒരാൾ ചങ്ങനാശ്ശേരികാവിന് പിന്നിൽ നീരാഴിക്കെട്ടിലും താമസിച്ചു...അങ്ങനെ പരപ്പനാടിന്റെ അഞ്ചുതായ്വഴികളായി പിരിഞ്ഞ ഈ അഞ്ചു കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുമായിരുന്നു തിരുവിതാംകൂറിലെ അധികം ബന്ധുതയും.തിരുവിതാംകൂറിലെ കുമാരിമാർക്കുള്ള ബന്ധുതക്കായി പരപ്പനാട്ട് സ്വരൂപത്തിൽ പെട്ടബേപ്പൂർ കോവിലകത്തു നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന ഒരു ശാഖയാണ് കിളിമാനൂർകൊട്ടാരം.രാജകുടുംബത്തിലെ പുരുഷൻമാർ അധികവും നായർസ്ത്രീകളെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു വ്യവസ്ഥ...അത് തിരുവിതാംകൂറിലും പരപ്പനാട്ടും എല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെ...ലക്ഷ്മീപുരത്തെ ചില തമ്പുരാക്കൻമാർ നായർ തറവാടുകളിൽ നിന്ന് വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നു.ഭർതൃഗൃഹത്തിൽ അയിത്താചാരം പാലിക്കേണ്ടതുകൊണ്ട്.അതായത് തമ്പുരാട്ടിമാർ പുത്രവധുക്കളായ നായർസ്തീകളെ തൊട്ടുതിന്നില്ലായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവർക്കായി നിർമ്മിച്ച് നല്കിയ ഗൃഹങ്ങളാണ്.സന്താനഗോപാലക്ഷേത്രത്തിന് പിന്നിൽ കാണപ്പെട്ട...കേരളപുരവും കൊച്ചുകൊട്ടാരവും.ബന്ധുതയും ബഹുമാനവും സ്ഥാനവും അന്തസും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പുത്രവധുക്കളായി വന്ന ഈ സ്ത്രീകൾക്ക് കൊട്ടാരം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിൽ കയറാനോ തമ്പുരാട്ടിമാരോടൊത്ത് ഒരേ കടവിൽ കുളിക്കാനോ അനുവാദം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.അമ്മാവന്റെ ഭാര്യയായാൽപോലും പേരെടുത്ത് വിളിച്ചിരുന്നു.അച്ഛനെ അച്ഛൻതമ്പുരാൻ എന്നു വിളിക്കണം.അതായിലുന്ന കാലസ്ഥിതി.അങ്ങനെ നായർ ബന്ധുതയിൽ വേർതിരിഞ്ഞ കേരളപുരത്തോട് ചേർന്നുണ്ടായിരുന്ന സന്താനഗോപാല മൂർത്തിയുടെ ആറാട്ട് കുളത്തിന്റെ കുളപ്പുരമാളികയിൽ ഇരുന്ന് ലക്ഷ്മീപുരം കൊട്ടാരം ഉണ്ടാകുന്നതിനും 4 തലമുറ മുൻപ് അന്യംനിന്ന തെക്കുംകൂർ ഭരണ തീരുമാനം എടുത്തിരുന്നു എന്നു പറയുന്നത് സാമാന്യയുക്തിക്ക് നിരക്കുന്നതല്ല

10[തിരുത്തുക]

പെരുമാൾവാഴ്ചയുടെ അന്ത്യത്തിൽ പഴയ മലയാളനാട്ടിലെ 18 നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ കിഴുമലൈനാട്, കാൽക്കരൈനാട്, മുഞ്ഞുനാട്, നൻറുഴൈനാട്, തിരുവാറ്റുവായ്നാട് എന്നിവ പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യത്തോടെ കടുത്തുരുത്തി ആസ്ഥാനമായ വെമ്പൊലിനാട്ടിൽ ലയിക്കുകയും വെമ്പൊലിനാട് വിസ്തൃതി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു. വെമ്പൊലിനാട്ടരചൻമാർ ലിഖിതചരിത്ര പരാമർശങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ പ്രദേശത്തെ നാടുവാഴികൾ ആയിരുന്നു. പാണ്ഡ്യരാജാവായിരുന്ന വേമ്പന് നാടുവാഴി കുടുംബവുമായുള്ള വൈവാഹിക ബന്ധത്തിലാണ് നായരി എന്ന് തിരുവിതാംകൂർ ചരിത്രകാരന്മാർ ആക്ഷേപരൂപത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ബിംബലീശന്മാരുടെ ഉല്പത്തി എന്ന് ചില ചരിത്രധാരണകൾ ഉണ്ട്.ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നെടുമ്പ്രം ശാസനത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന കോതരവി എന്ന ചേരചക്രവർത്തി "വെമ്പലനാട്ടുടയൻ" എന്ന് കാണുന്നു. അതായത് ഒരേ സമയം ചേരചക്ര വർത്തിയും നാടുവാഴിയും! മൂവേന്തന്മാരുടെ പാരമ്പര്യം വെമ്പലനാട്ടര ചന്മാർക്കുണ്ടെന്ന് വ്യക്തം. മണികണ്ഠന്മാർ എന്ന വിളിപ്പേരിലറിയപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാരുടെ കുലദൈവം ശാസ്താവും പരദേവത ചെറുവള്ളിക്കാവ് ഭഗവതിയുമായിരുന്നു. ഇടത്തിൽ എന്നാണ് ഇവരുടെ കോവിലകങ്ങൾ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ബ്രാഹ്മണ സമ്പർക്കം മൂലം പദവികൾ നേടിയ നായർ മാടമ്പിമാർ തങ്ങൾ കാർഷിക ജനതയെ ചൂഷണം ചെയ്ത് നേടിയ സ്വത്തെല്ലാം ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം ചെയ്ത് ഹിരണ്യഗർഭധാനം എന്ന ചടങ്ങ് നടത്തി ക്ഷത്രിയരായി മാറുന്ന സമ്പ്രദായം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ ആ വഴിക്ക് ഒരു ചില്ലിക്കാശ് പോലും മുടക്കാതെ ക്ഷത്രിയപാരമ്പര്യത്തിൽ ഭരണം നടത്തിയവരാണ് വെമ്പലനാട്ടിലെ മണികണ്ഠൻമാർ.

11[തിരുത്തുക]

അവർ പേരിനൊപ്പം വർമ്മ ചേർക്കില്ലെന്ന് പോസ്റ്റിൽ പറയുന്നു. സൂര്യന്റെ പര്യായമായ ആദിത്യൻ, ഉദയമാർത്താണ്ഡൻ, ഇരവി തുടങ്ങിയ പേരുകളോടും കേരളൻ, രാമൻ എന്നീ പേരുകളോടും വർമ്മ എന്നു കൂട്ടിച്ചേർത്താണ് ഈ രാജാക്കന്മാർ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഹിരണ്യഗർഭധാനം നടത്തി പൂണൂൽ ധരിച്ച് ക്ഷത്രിയനാകുന്ന രീതി ഇക്കൂട്ടർക്കില്ലായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ പൗരാണികമായ കുലമഹിമയുടെ മേൽ മറ്റു ചിഹ്നങ്ങൾ ധരിക്കേണ്ടതില്ല എന്നതായിരുന്നു നിലപാട്. ക്ഷത്രിയചിഹ്നമായ ഇടത്തോട്ടുള്ള തോൽപ്പട്ട ധരിച്ചിരുന്നുവത്രെ. മേൽപറഞ്ഞ വെമ്പൊലി നാട് ഭരിച്ചിരുന്നത് രാജകുടുംബത്തിലെ രണ്ടുകൂറുകാരായിരുന്നു. ചങ്ങനാശ്ശേരിയും ആറൻമുളയും കോട്ടയവുമൊക്കെ ഉൾപ്പെടുന്ന തെക്കൻ ഭാഗങ്ങളുടെ ചുമതല വെമ്പള്ളിയിൽ വസിച്ചിരുന്ന ഇളംകൂറുകാർക്കായിരുന്നു. AD 1103 നോടടുത്ത് വടക്കുംകൂർ, തെക്കുംകൂർ എന്ന് വിഭജിച്ച് രണ്ടായി. കുമരകം മുതൽ കൈപ്പുഴ വരെയുള്ള തോടും കൈപ്പുഴ മുതൽ കൊണ്ടൂർ വരെ നീളുന്ന മൺകോട്ടയും രണ്ടു രാജ്യങ്ങളെയും വേർതിരിച്ചു. ഭാസ്കര രവിവർമ്മൻ എന്ന ചേരമാൻ പെരുമാൾ സ്ഥാപിച്ച വെന്നിമല ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭരണാധികാരം തെക്കുംകൂറിലേയ്ക്കായിരുന്നതിനാലും ശത്രുഭയം കൂടാതെ ഭരണം നടത്താമെന്നതിനാലും തെക്കുംകൂർ രാജാക്കന്മാർ പുതുപ്പള്ളിക്ക് കിഴക്കുള്ള വെന്നിമല രാജധാനിയായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. പിന്നീട് വാകത്താനത്തെ മണികണ്ഠപുരം തലസ്ഥാനമാക്കി വികസിപ്പിച്ചു. അതിനും ശേഷമാണ് ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ ഒരു ആസ്ഥാനം സ്ഥാപിക്കുന്നത്. പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചങ്ങനാശ്ശേരിയുടെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തായി നീരാഴിക്ക് സമീപം ഒരു ഭരണകേന്ദ്രം ആരംഭിച്ചിട്ടുള്ളതായി കരുതാം.

12[തിരുത്തുക]

പത്തില്ലത്ത് പോറ്റിമാരോട് സൗഹാർദ്ദപരമായാണ് തെക്കുംകൂർ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. പുഴവാത് പ്രദേശം ചെങ്ങഴി മറ്റത്തിന്റെ അധീനതയിലായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. പുഴവാത് രാജഭരണ കേന്ദ്രം തന്നെയായിരുന്നു. കാലക്രമേണ വികാസം പൂണ്ട ചങ്ങനാശ്ശേരി തെക്കുംകൂറിന്റെ പ്രധാന പട്ടണവും ആസ്ഥാനവുമായിരുന്നു.എന്നാൽ പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വെന്നിമല വിട്ട് കോട്ടയത്ത് തളീക്കോട്ട രാജധാനി ആക്കിയതോടെ ഭരണ സിരാകേന്ദ്രം അവിടെയായി മാറി. AD 1749 ൽ തിരുവിതാംകൂർ ആക്രമിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തും വരെ തെക്കുംകൂറിന്റെ തലസ്ഥാനം കോട്ടയമായിരുന്നു. ഇക്കാര്യമൊന്നും പോസ്റ്റ് ഇട്ട ആൾക്ക് അറിയാമെന്നേ തോന്നുന്നില്ല. 1753 ലാണ് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ തെക്കുംകൂർ പിടിക്കുന്നതെന്നാണ് എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. "നായർ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാ"നാണ് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചത് എന്നു പറയുന്നതിലൂടെ തെക്കുംകൂറും നായർ നാടുവാഴികളാണ് എന്ന് വരുത്തി തീർക്കേണ്ട നിർബന്ധം പോസ്റ്റിട്ട ആൾക്ക് ഉണ്ടെന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു."ചെറുകിട നാടുവാഴികളെയും മാടമ്പിമാരെയും അമർച്ച ചെയ്യാൻ " എന്നു മാത്രമേ തിരുവിതാംകൂർ പക്ഷക്കാരായ ചരിത്രകാരന്മാർ പോലും പറയുന്നുള്ളൂ എന്നോർക്കണം. തിരുവിതാംകൂർ ചരിത്രകാരനായ പി.ശങ്കുണ്ണി മേനോൻ തെക്കുംകൂർ രാജാവ് എന്ന് പോലും പരാമർശിക്കാൻ വിമുഖത കാണിക്കുന്നു. കൂർ ആയി അംഗീകരിക്കാനുള്ള മനസില്ലാത്തത് അദ്ദേഹം തിരുവിതാംകൂർ സ്തുതിപാഠകനായിരുന്നതിനാലാണ്. നായരി എന്ന പദം കൊണ്ടും ചങ്ങനാശ്ശേരി രാജാവ് എന്നുമാണ് ശങ്കുണ്ണി മേനോൻ പറയുന്നത്. കോട്ടയം രാജാവ് പഴശ്ശി കോവിലകത്തെ ആയതിനാൽ തലസ്ഥാനമായ കോട്ടയത്തെ പരാമർശിക്കാനാവില്ലല്ലോ അതിനാൽ ചങ്ങനാശ്ശേരി രാജാവെന്നാണ് മിക്ക തിരുവിതാംകൂർ പക്ഷ രചനകളിലും കാണുന്നത്. പിൽക്കാല ചരിത്രകാരന്മാരെ ഇത് വളരെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

13[തിരുത്തുക]

AD 1749 സെപ്തംബർ 11 ന് ആണ് രാമയ്യന്റെയും ഡിലനായിയുടെയും നേതൃത്വത്തിലുള്ള സൈന്യം ചങ്ങനാശ്ശേരി പിടിക്കുന്നത്. പക്ഷേ അതോടെ തെക്കുംകൂർ കീഴടങ്ങി എന്നത് പരമ അബദ്ധമാണ്. തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യം പാക്കിൽപടയെ നിലംപരിശാക്കി വടക്കോട്ട് മുന്നേറി. പള്ളം സ്രാമ്പിയും കാരാപ്പുഴ ഇടത്തിലും തകർത്ത ശേഷം താഴത്തങ്ങാടിയിൽ കടന്ന് തളിക്കോട്ട തകർത്താണ് രാജധാനി കൈവശപ്പെടുത്തുന്നത്. യുദ്ധത്തിന് നേതൃത്വം കൊടുത്ത യുവരാജാവ് (കാർത്തിക തിരുനാളിന് അന്ന് 25 വയസ്) എത്തി തെക്കുംകൂർ രാജകുടുംബത്തെ നിരുപാധികം വിട്ടയച്ചു. സാമൂതിരിയുടെ പക്കൽ അഭയം തേടിയ അവരെ പിൽക്കാലത്ത് തിരികെ വിളിച്ച് പുനരധിവസിപ്പിച്ചത് കാർത്തിക തിരുനാൾ ധർമ്മരാജാവ് തന്നെയാണ്. "ഉപദ്രവിക്കില്ലെന്ന" ഉറപ്പിൽ തെക്കുംകൂർ രാജാവിനെ മൂന്നു മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം തിരിച്ചുവരാൻ അവസരം കൊടുത്ത് നട്ടാശ്ശേരിയിൽ താമസമാക്കി എന്നാണലോ പോസ്റ്റിൽ പറയുന്നത്. എല്ലാ അധികാരവും പോയി നിരാശ്രയനായ തെക്കുംകൂറിലെ ആദിത്യവർമ്മ തന്നെ ഉപദ്രവിക്കുമെന്ന ഭയം വീരശൂരപരാക്രമിയായ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയ്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നത് വിശ്വസനീയം അല്ല. മൂന്നു മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആദിത്യവർമ്മ വന്നിട്ടുണ്ടോ എന്നതും പ്രസക്തവുമല്ല. പക്ഷേ, തെക്കുംകൂർ രാജകുടുംബം സ്വദേശത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വരുന്നത് അപ്പോഴൊന്നുമല്ല. 1760 ൽ സാമൂതിരി ആത്മാഹൂതി ചെയ്തിനു ശേഷം മലബാറിലെ കലുഷിതമായ രാഷ്ട്രീയാന്തരീക്ഷത്തിൽ സുരക്ഷിതരല്ലായ്കയാൽ ധർമ്മരാജാവ് തന്നെ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തി ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ നീരാഴിക്കൊട്ടാരത്തിൽ താമസിക്കാൻ അനുവദിച്ചു. പരപ്പനാട്ടുകാർ വന്നപ്പോൾ തെക്കുംകൂറിനെ ഒഴിപ്പിച്ച് വെട്ടിക്കവലയിൽ താമസിപ്പിച്ചു. അതിനു ശേഷം നട്ടാശ്ശേരിയിൽ കോവിലകം പണിത് അടിത്തൂണോടു കൂടി പുനരധിവസിപ്പിച്ചു. ഇക്കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ വരുത്തിയ പിഴവ് ഒഴിവാക്കാൻ ഇന്ന് നാട്ടാശ്ശേരി ഇടത്തിൽ താമസിക്കുന്ന പിന്മുറക്കാരോടെങ്കിലും പോസ്റ്റിടും മുമ്പ് ഒരു വാക്ക് അന്വേഷിക്കാമായിരുന്നു.

14[തിരുത്തുക]

നീരാഴിക്കൊട്ടാരം കൂടാതെ ചിറപ്പുറത്ത് മാളിക, ഇട്ടിയാ മഠം ഒക്കെയും തെക്കുംകൂറിന്റെ ആയിരുന്നു ചങ്ങനാശ്ശേരിക്കു ചുറ്റും ഒരു കോട്ടയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുപോലെ തെക്കുംകൂർ തമ്പുരാക്കൻ സമ്പൂർണ്ണ രാജത്വം ഉള്ളവരായിരുന്നിട്ടും വർമ്മൻ എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടിട്ടും അവരെ ബ്രാഹ്മണർ പൂർണ്ണ ക്ഷത്രിയയരായി,,[അതായത് ബ്രാഹ്മണമതം അനുസരിച്ച് ഷോഡശസംസ്കാരം അംഗീകരിച്ച് വേദപൗരോഹിത്യം സ്വീകരിക്കാത്തതിനാൽ/പത്മഗർഭം,തുലാപുരുഷദാനം,ഹിരണ്യഗർഭം തുടങ്ങിയവ അനുഷ്ടിക്കാത്തതിനാലും]അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ല.പൂണൂൽ ധരിച്ചിരുന്നില്ല,പന്തിഭോജനംഅനുവദിച്ചിരുന്നില്ല.ജാതിയിൽ നായരെപോലെ സാമൂതിരി യെപോലയെ കണക്കായിരുന്നുള്ളു എന്നു പറയുന്നല്ലോ

15[തിരുത്തുക]

കാരാപ്പുഴ അമ്പലക്കടവ് ക്ഷേത്രത്തിൽ വടക്കുപുറത്തു ഗുരുതി എന്ന ബലികർമ്മം എല്ലാ വർഷവും കർക്കിടകവാവ്ദിനത്തിൽ വൈകിട്ട് നടന്നു വരുന്നു. ഈ ചടങ്ങിനു പിന്നിൽ ഒരു മഹാദുരന്തത്തിൻറെ കഥയുണ്ട്, ചതിയുടെതും... പഴയ തെക്കുംകൂർരാജ്യത്തെ ഇളയ രാജാവിനെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ചതിച്ചു കൊന്ന കഥ!!! അതിങ്ങനെയാണ്..... തെക്കുംകൂറിലെ ആദിത്യവർമ്മ രാജാവിൻറെ ഒരേ ഒരു അനുജനായിരുന്നു അപ്പൻ തമ്പുരാൻ (വിളിപ്പേര്).അപ്പൻതമ്പുരാനും തിരുവിതാംകൂറിലെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയും രാജ്യധർമ്മം പഠിക്കുവാൻ ചെറുപ്പത്തിൽ മധുരയിൽ ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്ന സഹപാഠികൾ. പിൽക്കാലത്ത് ജ്യേഷ്ടന്റെ വലംകൈ ആയി രാജ്യകാര്യങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്ന അപ്പൻതമ്പുരാൻ ചങ്ങനാശ്ശേരിയുടെ ഭരണം നോക്കിനടത്തി. മാർത്താണ്ഡവർമ്മയാകട്ടെ ശത്രുക്കളെ ഒന്നൊന്നായി ഇല്ലായ്മ ചെയ്ത് തൻറെ രാജ്യവിസ്തൃതി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലും. ചെറിയ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി കീഴടക്കി കൊച്ചിയെ വരെ കീഴ്പ്പെടുത്തണമെന്നായിരുന്നു ഉന്നം. കായംകുളവും ചെമ്പകശേരിയും മാർത്താണ്ഡവർമ്മ പിടിച്ചതോടെ ഇനി അടുത്ത ഇര തങ്ങൾ തന്നെ എന്ന്മനസ്സിലാക്കിയ ആദിത്യവർമ്മ അനുജനെ സമാധാനദൌത്യത്തിനായി തിരുവനന്തപുരത്തേയ്ക്ക് അയച്ചു. കൊച്ചിയോടു കൂറ് പുലർത്തണം എന്ന വാദക്കാരനായിരുന്നു ജ്യേഷ്ടൻ. എന്നാൽ സഹപാഠിയായ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയോട് അനുഭാവമുള്ളയാളായിരുന്നു അനുജൻ. ഈ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം സഹോദരന്മാർ തമ്മിൽ അകൽച്ച ഉണ്ടാകാനും ഇടയാക്കിയിരുന്നു. എങ്കിലും അനുജനെ കൊണ്ട് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന ഒരു ശ്രമമാണ് ആദിത്യവർമ്മ നടത്തിയത്. തിരുവനന്തപുരത്തെത്തിയ അപ്പൻ തമ്പുരാനോട്‌ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ആവശ്യപ്പെട്ടതോ ജ്യേഷ്ഠനെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കാൻ സഹായിച്ചാൽ സാമന്തപദവിയിൽ അധികാരത്തിലെത്തിക്കാം എന്ന വാഗ്ദാനവും.!!! സ്വതവേ ധർമ്മിഷ്ടനായ അപ്പൻതമ്പുരാൻ കടുത്ത വിയോജിപ്പ് അറിയിച്ച് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ അനിഷ്ടം ഉറപ്പാക്കി. മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെയും രാമയ്യൻ ദളവയുടെയും ദുഷ്ടബുദ്ധി ഒരുമിച്ച് ഉണർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു. ബ്രാഹ്മണവേഷം കെട്ടിയ ഒരു ദൂതനെ ഇളയരാജാവിൻറെ അടുക്കൽ എത്തിച്ച് "കോട്ടയത്തിനു ഉടൻ പുറപ്പെടണം. അമ്മത്തമ്പുരാട്ടി അത്യാസന്നനിലയിലാണ് " എന്ന് വ്യാജവാർത്ത പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചു. പുറപ്പെടാൻ തീരുമാനിച്ചുതന്നെ ഇരുന്ന ഇളയ രാജാവ് വഞ്ചിയിൽ കയറി വടക്കോട്ട് യാത്രയായി. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ അഞ്ചുതെങ്ങ്കോട്ടയിൽ ഇറങ്ങുകയും ബ്രിട്ടീഷ്അധികൃതർ ഇളയരാജാവിന് പതിനൊന്നു ആചാരവെടികളോടെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടെനിന്നും പുറപ്പെട്ട് പരവൂർ കായലും അഷ്ടമുടിക്കായലും കായംകുളം കായലും പിന്നിട്ട് വേമ്പനാട്ടുകായലിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. പിറ്റേന്ന് ത്രിസന്ധ്യനേരത്ത് ഇളയരാജാവിൻറെ വള്ളം ഇല്ലിക്കൽകടവിൽ അടുത്തു. രാമയ്യൻദളവ അയച്ച കിങ്കരന്മാർ മറ്റൊരു വള്ളത്തിൽ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കരക്കിറങ്ങിയ ഇളയരാജാവിനെയും സേവകന്മാരേയും അവർ തല വെട്ടി കൊലപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു ഉണ്ടായത്. അടുത്ത ദിവസം തിരുവിതാംകൂറിൻറെ യുദ്ധപ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു.!!! സ്വന്തം അനുജനെ ചതിയിൽ കൊലപ്പെടുത്തിയ ആദിത്യവർമ്മയ്ക്കെതിരെ ഇളയരാജാവിൻറെ "സഹപാഠി"യുടെ വെല്ലുവിളി, രാജധർമ്മം ലംഘിച്ചു എന്നതിനാൽ രാജസ്ഥാനത്തിനു ആദിത്യവർമ്മ അർഹനല്ല!!!

അനുജൻറെ ദുർമ്മരണം ഉണ്ടാക്കിയ നടുക്കത്തോടൊപ്പം യുദ്ധഭീഷണിയും കൂടി.സ്വന്തം സഹോദരൻറെ മരണത്തിനു ഉത്തരവാദി താനാനെന്നുള്ള യഥാർത്ത കൊലപാതകിയുടെ പഴിയും. പക്ഷെ, അദ്ദേഹംതളർന്നില്ല. കളരികളെ സജ്ജമാക്കിയ ശേഷം ആറന്മുളയിലെത്തി സ്ഥിതിഗതികൾ വിലയിരുത്തിയ ശേഷം കോട്ടയത്തിനു തിരിച്ചുപോന്നു. പക്ഷെ, വലിയ യുദ്ധമൊന്നും കൂടാതെ തന്നെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ സൈന്യം രാമയ്യൻറെയും ഡിലനായിയുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ AD 1749 സെപ്തംബറിൽ ചങ്ങനാശേരിയും തളിയിൽ കോട്ടയും കീഴടക്കി. തിരുവിതാംകൂറിലെ യുവരാജാവായ കാർത്തികതിരുനാൾ അമ്മാവൻറെ അനുവാദത്തോടെ ആദിത്യവർമ്മയെയും തെക്കുംകൂർ രാജകുടുംബാംഗങ്ങളെയും കോഴിക്കോട്ടു സാമൂതിരിയുടെ ആശ്രിതരായി കഴിയാൻ അനുമതി നൽകി. കൊല ചെയ്യപ്പെട്ട അപ്പൻ തമ്പുരാൻറെ ആത്മാവ് ഗതി കിട്ടാതെ അലഞ്ഞു. തെക്കുംകൂറിലെ തന്നെ ചില പ്രമാണികൾ ഇളയരാജാവിനെ അപായപ്പെടുത്തുന്നതിൽ രാമയ്യനെ സഹായിച്ചു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അവരുടെ കുടുംബങ്ങളിൽ തുടർച്ചയായി അനിഷ്ടങ്ങൾ സംഭവിക്കാൻ തുടങ്ങി. കൂടാതെ പ്രജാവത്സലനായിരുന്ന ആയിരുന്ന ഇളയരാജാവിൻറെ ഓർമ്മകൾ അവരെ നിരന്തരം വേട്ടയാടി.പ്രശ്നപരിഹാരമായി ഇളയരാജാവിൻറെ ആത്മാവിനെ ആവാഹിച്ചിരുത്തി വേണ്ടുംവിധം പ്രീതിപ്പെടുത്തിക്കൊള്ളണമെന്ന് താന്ത്രികവിധി ഉണ്ടായി. അപ്രകാരം കാരാപ്പുഴ ഇടത്തിൽ കോവിലകത്തിന് സമീപമുള്ള അമ്പലക്കടവ് ക്ഷേത്രത്തിൻറെ വടക്കുപുറത്ത് ആവാഹിച്ച് ഇരുത്തുകയും വർഷാവർഷം ബലി നടത്തി പ്രീതിപ്പെടുത്തിവരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്നും അത് മുടങ്ങാതെ നടക്കുന്നു.ആദ്യകാലത്ത് നരബലിയും പിന്നീടു മൃഗബലിയും നടന്നിരുന്നതായി കേൾവി!!!.ഇപ്പോൾ സാത്വികരീതിയിലുള്ള ഗുരുതികർമ്മങ്ങൾ ആണ്. പ്രമുഖ കവി നാലാങ്കൽ കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ "മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മുന്നിൽ" എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഈ ചരിത്രസംഭവം സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പി. ശങ്കുണ്ണിമേനോൻറെ " തിരുവിതാംകൂർ ചരിത്രം" എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ തിരുവിതാംകൂറിനെ ന്യായീകരിച്ച് അമ്മയ്ക്ക് അസുഖം മൂർച്ചിച്ചു എന്ന് കത്തയച്ച് വരുത്തിയശേഷം ആദിത്യവർമ്മ അനുജനെ കൊലപ്പെടുത്തി എന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. തെക്കുംകൂർ പിന്മുറക്കാരും കോട്ടയത്തെ വാമൊഴിചരിത്രവും മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ ചതിയുടെ കഥ ശരി വയ്ക്കുന്നു.

16[തിരുത്തുക]

പാറുക്കുട്ടി നേത്യാരമ്മ[തിരുത്തുക]

പ്രശസ്തമായ വടക്കേ കുറുപ്പത് നായർ തറവാട്ടിലെ പടിഞ്ഞാറേ ശ്രാമ്പിൽ വീട്ടിലാണ് പാറുക്കുട്ടി നേത്യാരമ്മ ജനിച്ചത്. ചോറ്റാനിക്കറാമ്മയുടെ പ്രത്ത്യേക അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച സ്ത്രീയാണ് പാറുക്കുട്ടി നേത്യാരമ്മയെന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

കൊച്ചി രാജാക്കന്മാരെ പട്ടാഭിഷേകം നടത്തുന്ന കുറൂർ നമ്പൂതിരി കുടുംബത്തിലെ അംഗമാണ് നേത്യാരമ്മയുടെ പിതാവ്. 1888 ഇൽ പതിനാല് വയസുള്ളപ്പോൾ കൊച്ചി രാജകുടുംബത്തിലേ രാമവർമയുടെ ധര്മപത്നിയായി.

രാമവർമ രാജാവായപ്പോൾ കൊച്ചി രാജ്യത്തിലെ സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പാറുക്കുട്ടി നേത്യാരമ്മയാരുന്നു നോക്കി നടത്തിയിരുന്നത്. രാജാവിന് ഗൗളിശാസ്ത്രത്തിലും, വിഷ വൈദ്യത്തിലുമായിരുന്നു കമ്പം. അതിനാൽ രാജ്യ ഭരണത്തിന്റെ പ്രധാന പങ്കും നിർവഹിച്ചിരുന്നത് നേത്യാരമ്മതന്നെആയിരുന്നു.

പാറുക്കുട്ടി നേത്യാരമ്മ കൊച്ചി രാജ്യത്തു നടത്തിയ ഭരണ പരിഷ്ക്കാരങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇന്ന് കാണുന്ന ത്രിശൂർ പട്ടണത്തിന്റെ വാസ്ത്തുവിദ്യക്കു പിന്നിൽ നേത്യാരമ്മയുടെ ബുദ്ധിയാണ്. പാടലീപുത്രം എന്ന ചന്ദ്രഗുപ്തന്റെ രാജധാനിയുടെ അതെ ശൈലിയിൽ ആണ് ത്രിശൂർ പട്ടണം രൂപകൽപന ചെയ്തിരികുനത്. 70 acre ചുറ്റുമുള്ള round കോൺക്രീറ്റ് ചെയ്യാൻ നേത്യാരമ്മ ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് കമ്പനിയെ ഏല്പിച്ചു. ഒരു പ്രത്ത്യേക വ്യവസ്ഥയിൽ ആണ് നേത്യാരമ്മ കരാർ ആക്കിയത് അതിനാൽ റോഡ് ന്റെ ഭാവിയിലുള്ള അറ്റകുറ്റപണികൾ എല്ലാം കമ്പനി തന്നെ നിർവഹിക്കണമരുന്നു. ഈ വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്ന് കമ്പനി പിന്മാറിയാൽ പിന്നെ കൊച്ചി രാജ്യത്ത് ആരുമായും കമ്പനിക്ക് വ്യവഹാരം നടത്താനുള്ള അവകാശം നഷ്ടപ്പെടും ഇതാരുന്നു നേത്യാരമ്മയുടെ നിർദേശം. റോഡിനു രണ്ടു സൈഡിലും ഒരു പ്രത്ത്യേക രീതിയിൽ ഓടകൾ നിർമിച്ചു. റോഡിനു അടിയിലൂടെ കോൺക്രീറ്റ് കുഴലുകൾ നിർമിച്ചു അതിനു മുകളിൽ ആണ് റോഡ് ടാർ ചെയ്തിരികുനത്. റോഡിനു അപ്പുറത്തുള്ള വെള്ളം 360 ഡിഗ്രിയിലാണ് വീഴുന്നത് അത് slope ആയി അടുത്തുള്ള വയലിലോട്ടു പൊക്കോളും. അതിനാൽ ത്രിശൂർ പട്ടണത്തിൽ ഒരുകാലത്തും water logging ഉണ്ടാവില്ല.

ശ്രീ തമ്പുരാൻ സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്യുന്ന സമയത്തു വലിയ കടക്കെണിയിൽ ആയിരുന്ന കൊച്ചി രാജ്യത്തെ തന്റെ അദ്ഭുതകരമായ എക്കണോമിക്സ് ലൂടെ 5 വര്ഷം കൊണ്ട് കരകയറ്റിയത്‌ നേത്യാരമ്മയാണ്. അല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ മട്ടാഞ്ചേരി ബ്രിട്ടീഷ് പ്രെസിഡെൻസി ക്കു നൽകിയപോലെ കൊച്ചി രാജ്യവും ബ്രിട്ടീഷ്കാർക് seed ചെയേണ്ടി വരുമരുന്നു. അനാവശ്യമെന്നു തോന്നിയ 25% administrative posts നേത്യാരമ്മ നിർത്തലാക്കി. വരുമാന ചോർച്ചകൾ കണ്ടുപിടിച്ചു ഓരോന്നായി പരിഹരിച്ചു. അധികവരുമാനം ലഭിക്കുവാനുള്ള 9 മേഖലകൾ കണ്ടെത്തി. 1919 ഇൽ കൊച്ചി രാജ്യത്തിനു ബാങ്കുകളും ബ്രിട്ടീഷ്കാരുമായുള്ള 100% കടങ്ങളും നേത്യാരമ്മ അടച്ചു തീർത്തു.

അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരി King ജോർജ് V ഇത് കണ്ടു അമ്പരന്നു നേത്യാരമ്മയ്ക്കു "KAISAR I HIND " പുരസ്‌കാരം നൽകി ആദരിച്ചു.

ത്രിശൂർ പട്ടണത്തിലെ ജനങ്ങൾക് ഒരിക്കലും കുടിവെള്ളം മുട്ടാതിരിക്കാൻ "പെരിങ്ങാവ് കുളം "നിർമിച്ചു. കുളം നിർമാണത്തിലും നേത്യാരമ്മ ഉപയോഗിച്ച എഞ്ചിനീയറിംഗ് അമ്പരപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഒരു കാലത്തും വറ്റാത്ത ശുധികരിച്ച വെള്ളം ഇന്നും അവിടെ നിന്ന് ലഭിക്കും. Academy ലും പരിസരത്തും വരൾച്ച വന്നപ്പോൾ ഈ കുളത്തിൽ നിന്നാണ് വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചത്.

1962 ഇൽ വന്ന പീച്ചി ഡാമിന്റെ ഒർജിനൽ പ്ലാൻ തയാറാക്കിയത് നേത്യാരമ്മയാരുന്നു.

തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ പേരിൽ ദീർഘ സ്മാരകം വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നേത്യാരമ്മ തന്റെ 1000 acre സ്ഥലം കൊച്ചി രാജ്യത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുകയും അവിടെ "രാമവർമപുരം " എന്ന satelite town പണിയുകയും ചെയ്തു.

"തൃപ്പൂണിതുറ " ഒരു temple town ആയി നിലനിൽക്കാൻ കാരണം നേത്യാരമ്മയാണ്. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കൊച്ചി രാജ്യത്തിൻറെ പ്രധാന ജയിൽ അവിടുന്ന് മാറ്റി രാമവര്മപുറത്തിന്റെ വശത്തുള്ള 200 acre സ്ഥലത്തു സ്ഥാപിച്ചു.

വടക്കുംനാഥ ക്ഷേത്രത്തിലെ കുടമാറ്റം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തു പണ്ട് ഒരു വലിയ ജയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.അത് അവിടുന്ന് മാറ്റി രാമവർമപുരത്തെ ജയിലിലോട്ടു സ്ഥാപിച്ചത് നേത്യാരമ്മയുടെ പരിശ്രമത്തിന്റെ ഫലം ആണ്. അല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഇന്ന് ത്രിശൂർ പൂരം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തു ഒരു ജയിൽ നമ്മൾ കാണുമാരുന്നു.

ആൺകുട്ടികൾക്കും പെൺകുട്ടികൾക്കും അന്യജാതിക്കാർക്കുമായി പ്രത്ത്യേകം വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ തുടങ്ങി. കൊച്ചി രാജ്യത്തൊരു university വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. അതിനായി മകൻ അരവിന്ദാക്ഷ മേനോനെ oxford യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഇൽ വിട്ടു പഠിപ്പിച്ചു.

ഗാന്ധിജിയുടെ "ലീലാവതിക്കുള്ള എഴുതുകളിലെ " ലീലാവതി പാറുക്കുട്ടി നേത്യാരമ്മയുടെ മകളാണ്. കോൺഗ്രസ് നേതാവ് "കുറൂർ നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരി " നേത്യാരമ്മയുടെ അടുത്ത ബന്ധുവാണ്.

1932 ഇൽ രാമവർമ രാജാവ് നാടുനീങ്ങിയതോടു കൂടി നേത്യാരമ്മയുടെ ഭരണം അവസാനിച്ചു.

പിന്നീട് സ്വന്തം തറവാടായ പടിഞ്ഞാറേ ശ്രാമ്പിനു അടുത്ത് മകളുടെ പേരിൽ "രത്നവിലാസം "എന്നൊരു ബംഗ്ലാവ് നിർമിച്ചു അവുടെയ്ക്കു താമസം മാറി. Vk വിലാസിനിയമ്മ, vk രത്നമ്മ,അരവിന്ദാക്ഷമേനോൻ എന്നിവരാണ് രാമവർമയുടെ മക്കൾ. Indian national congress ന്റെ പ്രസിഡന്റ് ആയിരുന്ന C.ശങ്കരൻനായരുടെ മകൻ RM പാലാട്ടിനാണ് രാജാവ് മകളായ രത്നമ്മയെ വിവാഹം ചെയ്തു നൽകിയത്. രത്നമ്മയുടെ മകൻ പാലാട്ട് ശങ്കരൻനായരോടൊപ്പം നേത്യാരമ്മ England ഇൽ പോയി കുറച്ചു കാലം താമസിച്ച ശേഷം തിരിച്ചു ഇന്ത്യയിൽ വന്നു 2 തേയില എസ്റ്റേറ്റുകൾ വാങ്ങിച്ചു.പിന്നീട് തൃശ്ശൂരും കണ്ണൂരുമായി ശിഷ്ടകാലം കഴിയുകയും ചെയ്തു.

എന്തെങ്കിലും രീതിയിൽ ഈ സ്ത്രീ യുടെ കഴിവുകൾ പിന്നീട് കേരള സമൂഹം ഉപയോഗിക്കാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് അറിയില്ല. ഇത്രയും വലിയ ഭരണാധികാരിക്ക്‌ തൃശൂരിൽ സ്മാരകങ്ങൾ ഇല്ലാലോ എന്നത് വലിയ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്ന കാര്യമാണ്.

കുറുംബ്രനാട് രാജവംശം[തിരുത്തുക]

കുറുമ്പ്രനാട് കേരളത്തിലെ ഒരു പഴയ ഗോത്രമേഖലയായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ കൊയിലാണ്ടി , കോഴിക്കോട് താലൂക്കുകളുടെ ഭാഗങ്ങൾ ചേർന്നുണ്ടായതാണ് കുറുമ്പ്രനാട് പ്രദേശം.കടത്തനാട്ട് രാജാവ് എന്നും നാടുവാഴി അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ നായർവംശീയരിൽ ഏറ്റവും ആഭിജാത്യം കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കിരിയത്തിൽനായർ കിടാവ് എന്ന വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും ഉല്പത്തികൊണ്ട നാടുവാഴി കുറുമ്പ്രനാട്ട് വാഴുന്നവരാണ് കുറുമ്പ്യാതിരി രാജാവായി അറിയപ്പെട്ടത്. കുന്നുകൾക്കിടയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവയായതിനാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ ശ്രദ്ധ അധികമായി ഈയൊരു രാജ്യത്തിന് നേർക്കുണ്ടായില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അധികം യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടി വന്നതുമില്ല. കുറുംബ്രനാട് രാജവംശത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ക്ഷേത്രമാണ് ബാലുശ്ശേരി കോട്ട. കുടുംബത്തിലെ കുലദേവതയായിട്ടുണ്ടായിരുന്നത് വേട്ടക്കൊരുമകനും ഭഗവതിയുമാണ് . ബാലുശ്ശേരി കോട്ടയിൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾ നിത്യവും ദർശനം നടത്തിയിരുന്നു. സ്ത്രീകൾ ബാലുശ്ശേരി കോട്ടയിൽ പ്രവേശിക്കരുതെന്ന് നിയമമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രദർശനത്തിനു മല്ലിശ്ശേരി കോവിലകത്തു ഭഗവതിയും പാറക്കടവത്ത് കോവിലകത്ത് പരദേവതയും നരിക്കോട്ട് കോവിലകത്ത് പരദേവത മാത്രമായും നിത്യപൂജക്കും ദർശനത്തിനും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നു. കുറുമ്പ്രനാട് രാജവംശത്തിന്റെ വിവാഹസമ്പ്രദായം മറ്റ് രാജവംശങ്ങളിൽ നിന്നും ഏറെ വ്യത്യസ്തമാണ്.ആദ്യ ചടങ്ങ്പടി താലികെട്ട് എന്ന സമ്പ്രദായമാണു നിലവിലിരുന്നത്. താലികെട്ട് ആര്യപട്ടരായിരുന്നു നടത്തിയിരുന്നത്. ആര്യപട്ടർ തന്നെ താലി കെട്ടുക എന്നത് ഈ കുടുംബത്തിൽ മാത്രം നിലവിലുള്ള സമ്പ്രദായമാണു. നാലു ദിവസത്തെ വേളിചടങ്ങാണിത്. പൂർണ്ണക്ഷത്രിയർക്കു നമ്പൂതിരിയും സാമന്തർ/കിരിയത്തിൽനായർക്ക് നമ്പൂതിരിയും ക്ഷത്രിയരുമായിരുന്നു സാധാരണയായി താലികെട്ട് കഴിച്ചിരുന്നത്. താലി കെട്ടുന്ന ആൾ പെൺകിടാവിന് ഭർത്താവായി തീരുന്നില്ല. യഥാർത്ഥയാൾ പിന്നീട് തിരണ്ടുകല്ല്യാണ ശേഷം പുടവകൊടുത്ത് വിവാഹം കഴിച്ച് ഭർത്താവായിത്തീരുന്നു. സ്ത്രീകൾ വിവാഹശേഷം സ്വന്തം ഗൃഹത്തിൽത്തന്നെ താമസിച്ചു പോകുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്നില്ല. സ്ത്രീകളെ നമ്പൂതിരിമാർ മാത്രമാണ് വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ നാട്ടിലെ പ്രഭുകുടുംബങ്ങളിലെ അഭിജാതശ്രേഷ്ഠരായ കിരിയത്തിൽനായർസ്ത്രീകളെ (അടിയോടി,കിടാവ്) വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നു. വിവാഹശേഷം രാജകുടുംബങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളെ അമ്മത്തമ്പുരാൻ എന്നും വിവാഹം ചെയ്തുകൊണ്ടുവരുന്ന നായർ സ്ത്രീകളെ കെട്ടിലമ്മ എന്നും സ്ഥാനപ്പേർ നൽകിയിരുന്നു. ഈ കുടുംബത്തിൽ അവസാനമായി താലികെട്ട് പൂരാടം തിരുനാൾ അംബികാദേവിക്ക് 1130 ആണ്ടിൽ നടത്തിയശേഷം പിന്നീട് ഈ രീതി വേണ്ടെന്നു വെക്കുകയുമായിരുന്നു. കുറുംബ്രനാട് രാജവംശത്തിലും മറ്റ് ബ്രാഹ്മണർ വിവാഹം ചെയ്തിരുന്ന കുടുംബങ്ങളിലും കൊല്ലവർഷം 1111-നു ശേഷമാണു സ്വജാതി വിവാഹം നടത്തുന്നത്. കുറുംബ്രനാട് രാജവംശത്തിൽ കൊല്ലവർഷം 1116 ൽ വടക്കൻ പരപ്പനാട്ട് രാജവംശത്തിലെ ബേപ്പൂർ കരിപ്പാ പുതിയ കോവിലകത്തെ പി.സി. രാജരാജവർമ്മ, അംബികാദേവി എന്ന തമ്പുരാട്ടിയെ വിവാഹം ചെയ്തതോടെ സ്വജാതി വിവാഹം ആരംഭിക്കുന്നു.

കുറുംബ്രനാട് രാജവംശത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ താലി ഇന്നും ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീകളുടെ ആചാരപ്രകാരമുള്ള ഇണചെറുതാലിയാണ്. നടുക്കും ഇരുവശങ്ങളിലും മൂന്ന് മുത്തും രണ്ട് ചെറുതാലിയുമായാണു ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. നായർജാതിയിലുൾപ്പെട്ടനാഗവംശക്ഷത്രിയരടക്കം പൊതുവായി ക്ഷത്രിയർക്ക് നാഗപടത്താലിയായിരുന്നു സാമാന്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.മറ്റ് നായർവിഭാഗങ്ങളിൽ ഇതു കൂടാതെ എെന്തലത്താലിയും പുളിയിലത്താലിയും കുമ്പളപ്പൊട്ടും സാമാന്യമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.തിരുവിതാംകൂറിലും മാവേലിക്കര രാജകുടുംബത്തിലും സ്ത്രീകൾ പുളിയിലത്താലിയാണ് മംഗല്യ സൂത്രമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. സ്ത്രീകളുടെ വേഷം അറുപത് വർഷം മുമ്പു പൊടക എന്ന ഉടുമുണ്ടും മേൽമുണ്ടുമായിരുന്നു. ഈ രീതി അന്തർജനങ്ങളുടേതു പോലെ ആയിരുന്നു. ഞൊറിഞ്ഞുള്ള ഉടുവസ്ത്രവും മേൽക്കെട്ടും ആണു വേഷം. കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗത്തിനു കുട്ടി ജനിച്ചാൽ അമ്മയും കുഞ്ഞും വാലായ്മ അഥവാ പെറ്റപുല എന്ന ആശൂലം ആചരിച്ചിരുന്നു. പതിനൊന്ന് ദിവസമാണിത്. ഈയവസരത്തിൽ പുതുവസ്ത്രം പോലുള്ള സാധനങ്ങൾ തൊടുന്ന പതിവില്ല. പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം അഞ്ച് നമ്പൂതിരിമാർ ചേർന്ന് പുണ്യാഹം നടത്തി ശുദ്ധമാക്കേണ്ടിയിരുന്നു. ഇതിനു 'ജാതകർമ്മം" എന്നായിരുന്നു പേർ. ഈ കാലയളവിൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. ഇരുപത്തെട്ടിനു പാലു കൊടുക്കുകയും മൂന്നാം വയസ്സിൽ ഉപനയനം നടത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കോവിലകം കുടുംബാംഗങ്ങൾ നമ്പൂതിരിമാർ ഒഴികെയുള്ള സമുദായക്കാരെ തൊടാനോ ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനോ പാടില്ലായിരുന്നു.

വിഷു[തിരുത്തുക]

വിഷു, ഏവർക്കും വിഷു ആശംസകൾ. വിഷു വെന്നാൽ തുല്യം എന്നർത്ഥം, പകലും രാത്രിയും തുല്യമായ ദിവസം. ഭൂമിയുടെ 23 കാൽ ഡിഗ്രിയിലെ ചെരുവ് സൂര്യൻ ദക്ഷിണായനത്തിൽ നിന്നും ഉത്തരായനത്തിലേക്കും, അവിടുന്നു തിരിച്ചു സഞ്ചരിക്കാൻ കാരണമാവുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സൂര്യൻ ഭൂമദ്ധ്യരേഖയിൽ കൂടിൽ വർഷം രണ്ടു പ്രാവിശ്യം കടന്നു പോകുന്നു. ആ ദിവസത്തെ വിഷുവം എന്നു പറയുന്നു. മേടം ഒന്നിനും തുലാം ഒന്നിനും വിഷുവമാണ്. വിഷുവങ്ങളിൽ പ്രധാനമായ മഹാവിഷു ഇപ്പൊൾ 24 ദിവസത്തോളം പിന്നിലാണ്‌. ഭൂമിയുടെ അച്ചുതണ്ടിന്റെ പുരസ്സരണം അണ് ഇതിനു കാരണം. പണ്ട്‌ മേഷാദി മേടത്തിൽ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ വിഷുവങ്ങളുടെ പുരസ്സരണം കാരണം മേഷാദി ഇപ്പോൾ മീനം രാശിയിൽ ആണ്‌. പഴയ ആചാരം തുടർന്ന് നമ്മൾ വിഷു ആഘോഷിക്കുന്നത്‌ മേടത്തിൽ തന്നെ.

നമ്മുക്ക് കേരളീയർക്ക് വിഷു കാർഷികോത്സവമാണ്. ഭാരതത്തിലെ കാർഷികപഞ്ചാംഗത്തിലെ ആദ്യദിനമാണ്‌ കേരളത്തിൽ വിഷു ആയി ആഘോഷിക്കുന്നത്‌. കേരളത്തിന്റെ പ്രധാന വിളവെടുപ്പുത്സവമാണ് വിഷു. വേനൽ പച്ചക്കറി വിളകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്‌ വിഷു ആചരിക്കുന്നത്. വിഷുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആചാരങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്‌. വിഷുക്കണി ആണ്‌ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്‌. വിഷുക്കൈനീട്ടം, വിഷു സദ്യ, വിഷുക്കളി അങ്ങനെ പോകുന്നു... അടുത്ത ഒരു കൊല്ലത്തെ വർഷഫലത്തെ കുറിച്ചും വിഷുകാലത്താണ് ജനങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നത്. അതാണ് വിഷുഫലം. 'പൊലിക പൊലിക ദൈവമേ തൻ നെൽ പൊലിക' എന്നുള്ള പുള്ളുവപ്പാട്ട് വിഷുവിന്റെ ഐശ്വര്യദായക സ്വഭാവത്തെയാണ്‌ കാണിക്കുന്നത്‌. വിഷുവിനു ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ അടുത്ത ഒരു കൊല്ലക്കാലം നിലനിൽക്കുന്നു എന്നാണ്‌ വിശ്വാസം.

കേരളത്തിൽ മാത്രമല്ല അയൽ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ അതിർത്തിയോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിലും വിഷു ആഘോഷിക്കാറുണ്ട്. ഭാരതത്തിലെ മിക്ക സംസ്ഥാനങ്ങളിലും സമാനമായ ആഘോഷങ്ങൾ ഉണ്ട്. എല്ലായിടത്തും ഭാരതത്തിൽ മുൻപ് നിലവിലിരുന്ന പഞ്ചാംഗം പ്രകാരമുള്ള വർഷാരംഭമാണ്‌ ഈ ദിനം. ഭാരതത്തിലെമ്പാടും ഇതേ ദിവസം ആഘോഷങ്ങൾ ഉണ്ട്‌. ഉദാഹരണത്തിന്‌ അസമിലെ ബിഹു. വൈശാഖമാസത്തിലെ ബൈഹാഗ്‌ ആണ്‌ അവർക്ക്‌ ബിഹു. അന്നേ ദിവസം കാർഷികോത്സവത്തിനു പുറമെ നവവത്സരവും, വസന്തോത്സവവും അവർ ആഘോഷിക്കുന്നു. കൃഷിഭൂമിപൂജ, ഗോപൂജ, ബന്ധുക്കൾക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുക, സംഘനൃത്തം എന്നിവയെല്ലാം ബിഹുവിന്റെ ഭാഗമാണ്‌. ബീഹാറിലെ ആഘോഷത്തിനും ബൈഹാഗ്‌ എന്നാണ്‌ പറയുക. പഞ്ചാബിൽ ഇതേ സമയം വൈശാഖിയും, തമിഴ്‌നാട്ടിൽ പുത്താണ്ടും ആഘോഷിക്കുന്നു. കർണാടകയിലും ആന്ധ്രാപ്രദേശിലും ഇക്കാലത്ത്‌ ഉഗാദി എന്ന ആഘോഷം കൊണ്ടാടുന്നു. യുഗ-ആദി ആണ്‌ ഉഗാദി ആയത്‌, അർത്ഥം ആണ്ടുപിറപ്പ്‌ എന്നു തന്നെ. നമ്മുക്കും വിഷു വർഷാരംഭദിനമാണ്. നന്മയെ കണികണ്ട് ഈശ്വരപൂജയോടെ ആ വർഷത്തെ വരവേൽക്കുന്ന ഉത്സവം, ആഘോഷം, വിഷു.

എല്ലാ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കും വിഷുവാശംസകൾ. എല്ലാവർക്കും നന്മകൾ മാത്രം നേർന്നു കൊണ്ട് ഞാൻ നിർത്തുന്നു.

ഭാരത രത്നം[തിരുത്തുക]

ക്ര.ന. പേർ ചിത്രം ജനനം-മരണം നൽകിയ വർഷം കുറിപ്പുകൾ സംസ്ഥാനം, രാജ്യം
1 സി. രാജഗോപാലാചാരി C Rajagopalachari 1944.jpg 18781972 1954 അവസാനത്തെ ഗവർണ്ണർ ജനറൽ
സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനി
തമിഴ് നാട്
2 സർ സി. വി. രാമൻ Sir CV Raman.JPG 18881970 1954 നോബൽ സമ്മാനംലഭിച്ച ശാസ്ത്രജ്ഞൻ തമിഴ് നാട്
3 എസ്. രാധാകൃഷ്ണൻ Radhakrishnan.jpg 18881975 1954 ഇന്ത്യയുടെ രണ്ടാമത്തെ രാഷ്ട്രപതി
ആദ്യത്തെ ഉപരാഷ്ട്രപതി
തത്ത്വശാസ്ത്രചിന്തകൻ
തമിഴ് നാട്
4 ഭഗ്‌വാൻ ദാസ് Bhagwan Das.jpg 18691958 1955 സാഹിത്യം
സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനി
ഉത്തർപ്രദേശ്‌
5 സർ എം. വിശ്വേശ്വരയ്യ SirMV.png 18611962 1955 സിവിൽ‍ എഞ്ചിനീയർ കർണ്ണാടക
6 ജവഹർലാൽ നെഹ്രു Bundesarchiv Bild 183-61849-0001, Indien, Otto Grotewohl bei Ministerpräsident Nehru cropped.jpg 18891964 1955 ഇന്ത്യയുടെ പ്രഥമ പ്രധാനമന്ത്രി
സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനി
ഗ്രന്ഥകർത്താവ്‌
ഉത്തർപ്രദേശ്
7 ഗോവിന്ദ് വല്ലഭ് പാന്ത് Statue of Govindballabh Pant, at Mall Road, Nainital.jpg 18871961 1957 ആഭ്യന്തരവകുപ്പുമന്ത്രി
സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനി
ഉത്തർപ്രദേശ്
8 ഡോ. ബി. സി. റോയ് Bidhan.jpg 18821962 1961 മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി പശ്ചിമ ബംഗാൾ പശ്ചിമ ബംഗാൾ
9 സി. രാജഗോപാലാചാരി C Rajagopalachari 1944.jpg 18781972 1954 അവസാനത്തെ ഗവർണ്ണർ ജനറൽ
സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനി
തമിഴ് നാട്
10 പുരുഷോത്തം ദാസ് ടണ്ടൻ പുരുഷോത്തം ദാസ് ടണ്ടൻ.jpg 18821962 1961 വിദ്യാഭ്യാസ വിചക്ഷണൻ
സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനി
ഉത്തർപ്രദേശ്‌
1 സി. രാജഗോപാലാചാരി C Rajagopalachari 1944.jpg 18781972 1954 അവസാനത്തെ ഗവർണ്ണർ ജനറൽ
സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനി
തമിഴ് നാട്

പർഗോള മുറി 1. ഭിത്തിയോടു ചേർന്നുള്ള (തെക്ക്-വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്) വശങ്ങളിൽ സിമന്റ് ചേച്ച് മിനുസപ്പെടുത്തണം. 2. തെക്കുവശത്ത് ചെടി വെക്കുന്ന കെട്ട് കുറച്ചു കൂടി ഉയർത്തണം. 3. വടക്കുവശത്ത് ഉള്ള വാഷ് ബേസിന്റെ തഴത്തെ കെട്ടിന്റെ ആഴം കുറക്കണം. 4. പർഗോള മുറിയുടെ കിഴക്ക് വശത്ത് ഗ്രാനൈറ്റിന്റെ താഴെ ഭിത്തി തെക്കണം.

സ്റ്റയ്ർ കേസ് 1. പപ്പനാവനോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ തേക്കണം. 2. ചുറ്റോടുചുറ്റും വൃത്തിയാക്കി തേക്കണം.

പടിപ്പുര സ്റ്റെപ്പ് 1. പടിഞ്ഞാറു വശത്തെ പടികളുടെ രണ്ടുവശത്തുമുള്ള ചെറിയ ഗ്യാപ്പ് അടക്കണം. 2. പടികളുടെ തൊട്ട് പടിഞ്ഞാറു വശത്തുള്ള പാറക്കല്ലിന്റെ ഇട സിമന്റ് തേച്ച് നിറക്കണം. അതിനുശേഷം മുതൽ പുല്ലുവെച്ചാൽ മതി.

മെയിൻ ഗേറ്റ് തൂൺ 1. കെവിൻ ക്ലാഡിംഗ് ടൈൽ മാറ്റിയതിനുശേഷം ആ ഭാഗം കട്ടറുകൊണ്ട് മുറിച്ച് അകത്തേക്ക് ഒന്നര ഇഞ്ച് കേറ്റി കട്ട് ചെയ്ത് മാറ്റണം. രണ്ടു തൂണിന്റേയും മൂന്നുവശവും വേണം. 2. വാതിലിനു താഴെ അരയടി വീതിയിൽ കോൺക്രീറ്റ് ചെയ്യണം (വണ്ടി കയറുന്നതിനു സൗകര്യത്തിനായി).

സിറ്റൗട്ട് തൂണുകൾ 1. തേച്ച് മിനുസപ്പെടുത്തുക.

റൂഫ് 1. ഷാജി തേച്ച മിക്കയിടവും ഭംഗിയായിട്ടില്ല. അതെല്ലാം മിനുസപ്പെടുത്തി ഒരേ ലെവലിൽ ആക്കുക.

നനകല്ല് 1. നനകല്ല് കെട്ടുക, പൈപ്പ് ഇട്ടതിനുശേഷം മാത്രം. 2. ഇന്റർ ലോക്ക് മതിയെന്നു കരുതുന്നു.

പേർ[തിരുത്തുക]

തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്നും രണ്ടു മീറ്റർ അകലെ നാലു മൂലയിലും നാലു വാഴ വയ്‌ക്കുക. സെപ്‌റ്റംബറിൽ നടന്ന വാഴകൾ വേനൽക്കാലമാകുമ്പോഴേക്കും ശരിക്കും വളർന്ന്‌ തെങ്ങിന്റെ കടയ്‌ക്കൽ വെയിലേല്‌ക്കാതെ സംരക്ഷിക്കും. വാഴവെട്ടുമ്പോൾ പിണ്ടി വെട്ടിനുറുക്കി തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടിലിട്ടാൽ വളം ലഭിക്കും. മണ്ണിലെ ജലാംശവും നിലനിർത്താം.

തെങ്ങിന്റെ ചെന്നീരൊലിപ്പ്‌ ബാധിച്ച ഭാഗം ചെത്തി മാറ്റിയ ശേഷം, തടിയിൽ ഒരു ശതമാനം വീര്യമുള്ള ബോർഡോമിശ്രിതം പുരട്ടുക. ഒപ്പം തേങ്ങ്‌ ഒന്നിന്‌ 5 കിലോഗ്രാം വേപ്പിൻ പിണ്ണാക്ക്‌ വളമായും നൽകുക. പുറമെ കാലിക്‌സിൻ എന്ന മരുന്ന്‌ ഒരു ശതമാനം വീര്യത്തിൽ കലക്കി തെങ്ങൊന്നിന്‌ 25 ലി. വീതം തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിലൊഴിച്ച്‌ മണ്ണ്‌ കുതിർക്കുക.

തെങ്ങിൻ തോപ്പുകളിൽ വെറ്റില കൃഷി ചെയ്‌താൽ തെങ്ങിന്റെ ഉല്‌പാദന ക്ഷമത വർദ്ധിക്കും.

തെങ്ങിലെ പൂക്കൾ അമിതമായി പൊഴിയുന്നത്‌ തടയാൻ മണ്ടയിലും പൂങ്കുലകളിലും ഉപ്പു ലായനി തളിക്കുക. കൂടാതെ ഉപ്പു ചേർന്ന വെള്ളം കൊണ്ട്‌ ചുവട്‌ നനയ്‌ക്കുകയും ചെയ്യുക.

കൊമ്പൻ ചെല്ലികളെ നിഷ്‌ക്രിയരാക്കാൻ തെങ്ങിന്റെ മണ്ടയ്‌ക്കടുത്തുള്ള മടലുകൾക്കിടയിൽ തലമുടി പന്തുപോലെ ചുരുട്ടി വയ്‌ക്കുക. മുടി ചെല്ലിയുടെ കാലുകളിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ്‌ അതിനെ നിഷ്‌ക്രിയമാക്കും.

തെങ്ങിൻ തോപ്പിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഇഞ്ചിക്ക്‌ പൊതുവേ രോഗബാധകൾ കുറവാണ്‌.

തെങ്ങിൻ തോട്ടത്തിലുള്ള ഫലവൃക്ഷങ്ങൾ തെങ്ങിനേക്കാൾ ഉയരത്തിൽ വളർന്നാൽ തെങ്ങിന്റെ വിളവ്‌ കുറയും.

ചെമ്പൻ ചെല്ലിയുടെ ആക്രമണത്തിന്‌ വിധേയമായിട്ടുള്ള തെങ്ങുകളുടെ അടിപ്പട്ടയോടു തൊട്ടുചേർന്ന്‌ തെങ്ങിൻ തടിയിൽ ആഴത്തിലൊരു ദ്വാരമുണ്ടാക്കുക. ഈ ദ്വാരത്തിൽ യൂക്കാലിപ്‌റ്റസ്‌ എണ്ണയിൽ കുതിർത്ത പഞ്ഞി നന്നായി തിരുകിക്കയറ്റുക. തുടർന്ന്‌ സിമന്റ്‌ ഉപയോഗിച്ച്‌ ദ്വാരം അടയ്‌ക്കുക. ചെമ്പൻ ചെല്ലിയുടെ പുഴുക്കൾ ചത്തൊഴിഞ്ഞുകൊള്ളും.

പഴുത്ത്‌ പാകമായ നാലു മരോട്ടിക്കായ ചതച്ച്‌ ,രണ്ടു ലിറ്റർ വെള്ളത്തിൽ കലക്കി, വാവട്ടമുള്ള ഒരു കലത്തിലോ അലുമിനിയ പാത്രത്തിലോ ഒഴിച്ച്‌, രണ്ടോ മൂന്നോ വർഷം പ്രായമുള്ള തെങ്ങിൻതൈയുടെ മണ്ടയിലോ, അല്ലെങ്കിൽ അധികം പൊക്കമില്ലാത്ത മാവിന്റെ കൊമ്പത്തോ കെട്ടി ഉറപ്പിച്ച്‌ വയ്‌ക്കുക. മഴയില്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിലാണ്‌ ഇപ്രകാരം ചെയ്യേണ്ടത്‌. മരോട്ടിക്കായുടെ മണവും രുചിയും കൊമ്പൻ ചെല്ലിക്ക്‌ പ്രിയങ്കരമാണ്‌. രണ്ടുദിവസത്തേക്ക്‌ കലം അവിടെത്തന്നെ വയ്‌ക്കുക. ഏതാണ്ട്‌ ആറു കിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവിലുള്ള കൊമ്പൻ ചെല്ലികൾ, ഇതിന്റെ മണത്താൽ ആകൃഷ്‌ടരായി അവിടെയത്തി, കലത്തിലെ മരോട്ടിക്കാ വെള്ളം കുടിച്ച്‌ മത്തരായും, ചിലത്‌ ചത്തും കലത്തിൽ ഉണ്ടാകും. ഇവയെ വാരിയെടുത്ത്‌ നശിപ്പിക്കുകയേ വേണ്ടൂ.

തെങ്ങിൻ തോട്ടത്തിൽ ആവണക്കു പിണ്ണാക്കു നന്നായി ഒരു പാത്രത്തിൽ കലക്കി തുറന്നു വയ്‌ക്കുക. കൊമ്പൻചെല്ലി അതിലേക്ക്‌ ആകർഷിക്കപ്പെട്ട്‌ അതിൽ ചാടി ചത്തുകൊള്ളും.

തെങ്ങുകൾക്കിടയിൽ നെടുകെയും കുറുകെയും ചാലുകീറി അതിൽ നിറച്ച്‌ ചകിരി അടുക്കി മണ്ണ്‌ മുകളിലിട്ട്‌ ബണ്ടു പോലെ രൂപപ്പെടുത്തക വേനലിൽ ഓല ഒടിഞ്ഞു തൂങ്ങുന്ന രോഗം ഉണ്ടാവുകയില്ല.

ചുവന്ന ഉള്ളിയും കാരവും അരച്ച്‌ കൂമ്പിൽ പുരട്ടിയാൽ കാറ്റുവീഴചയുടെ ആരംഭഘട്ടത്തിൽ നിയന്ത്രിക്കാനാവുന്നതാണ്‌.

തെങ്ങിന്റെ മണ്ട തെളിച്ച്‌ ഉപ്പും തുരിശും ചാരവും കൂട്ടിയിളക്കി മണ്ടയ്‌ക്കു തൂകുന്നത്‌ കേര രോഗങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ നല്ലതാണ്‌.

തെങ്ങിന്റെ മടൽ തടിയോടു ചേർത്തു വെട്ടിയാൽ ചെമ്പൻ ചെല്ലിയുടെ ശല്യം കൂടാനിടയുണ്ട്‌. അതുകൊണ്ട്‌ മടൽ നീട്ടി വെട്ടാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം.

തെങ്ങിനു ചുറ്റും ചവറിട്ടു ചുട്ടാൽ പുകയേറ്റ്‌ തെങ്ങിൽ ധാരാളം മച്ചിങ്ങാ പിടിക്കാൻ ഇടയാകും.

തെങ്ങിലെ പോടുകൾ അടയ്‌ക്കാൻ കീല്‌, മണൽ ഇവ ചേർത്ത്‌ നന്നായി ഉരുട്ടി അടുത്ത ദിവസം ഉരുളകളായി പോടുകൾക്ക്‌ ഉള്ളിൽ തിരുകിക്കയറ്റുക. പോട്‌ പൂർണ്ണമായും നിറയത്തക്കവണ്ണം മിശ്രിതം അതിൽ നിറയ്‌ക്കണം. പോടുകൾക്കുള്ളിലെ തടി കുറേശ്ശേ വളരുന്നതനുസരിച്ച്‌ കീൽ-മണൽ മിശ്രിതം പുറത്തേയ്‌ക്കു തള്ളിവരും. ആറുദിവസം കൊണ്ട്‌ പോട്‌ മുഴുവനായും വളർന്ന്‌ നികരുകയും കീല്‌ മുഴുവനായും പുറത്തു വരികയും ചെയ്യുന്നു.

തെങ്ങിൻ തടിക്കുള്ളിൽ കാണുന്ന ചെല്ലിയുടെ പുഴുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ മരം കൊത്തിപ്പക്ഷികൾക്കു കഴിയും. മരം കൊത്തികളുടെ വംശവർദ്ധനയ്‌ക്ക്‌ ശ്രമിക്കുക.

തെങ്ങോലയിൽ കുമിൾ ബാധ കണ്ടു കഴിഞ്ഞാൽ നീളമുള്ള കമ്പിയിന്മേൽ പന്തം കത്തിച്ച്‌ ഇടയ്‌ക്കു വാട്ടം തട്ടാതെ വീശുക. കുമിളുകൾ നശിച്ചു കൊള്ളും.

തെങ്ങിന്മേൽ ഓല, മുളമുള്ള്‌ ഇവകൊണ്ട്‌ പൊത്തു കെട്ടുക. എലി, കള്ളൻ ഇവയുടെ ശല്യം കുറയും.

കായ്‌ക്കാത്ത തെങ്ങുകൾ ആനയെക്കൊണ്ട്‌ തള്ളി ഉലയ്‌ക്കുക. താമസിയാതെ ചൊട്ട പൊട്ടാനിടയാകും.

ചെന്നീരൊലിപ്പ്‌ എന്ന കേര രോഗം ടാർ പുരട്ടി നിയന്ത്രിക്കാവുന്നതാണ്‌.

ധൃതരാഷ്ട്രർ[തിരുത്തുക]

ധൃതരാഷ്ട്രർ · യുധിഷ്ഠിരൻ · ഘടോൽകചൻ · ബഭ്രുവാഹനൻ · ശ്രുതകർമ്മാവ് · സുഹോത്രൻ · ദ്രുപദർ · ധൃഷ്ടദ്യുമനൻ · അശ്വത്ഥാമാവ് · കൃതവർമ്മാവ് · അംഗഭംഗം . ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ . അഭിജ്ഞാനശാകുന്തളം . മാളവികാഗ്നിമിത്രം . വിക്രമോർവശീയം . ഔറംഗസേബ് . ഖുത്ബുദ്ദീൻ ഐബക്ക് . ബൃഹദാരണ്യകോപനിഷത്ത് . കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ . സപ്തചിരഞ്ജീവികൾ .

ശാരദാസ്[തിരുത്തുക]

കെട്ടിടം പണി ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ക്വൊട്ടേഷൻ

അടിത്തറ: വാനം 2 അടി താഴ്ചയിലും 2 അടി വീതിയിലും എടുത്ത് അതിനുള്ളിൽ കരിങ്കല്ല് D-R അടുക്കി അതിന്റെ മുകളിൽ 1.5 അടി വീതിയിലും 1.5 അടി പൊക്കത്തിലും കരിങ്കല്ല് അടിച്ച് പണിത് അതിന്റെ മുകളിൽ 1 അടി വീതിയിൽ 6 ഇഞ്ച് പൊക്കത്തിൽ RCC ബെൽറ്റ് (കമ്പി സൈസ്: ) വാർക്കുക. കരിങ്കൽ സിമന്റിൽ പോയിന്റ് ചെയ്യണം. അടിത്തറയ്ക്കു മുകളിൽ: 9 ഇഞ്ച് വീതിയിൽ ഇഷ്ടിക കെട്ടിപൊക്കി ഭിത്തി പണിത് അതിന്റെ മുകളിൽ 6 ഇഞ്ച് കനത്തിൽ ലിന്റെൽ (Lintel) (കമ്പി സൈസ്: ) വാർത്ത് വീണ്ടും ഇഷ്ടിക കെട്ടി 10 അടി പൊക്കത്തിൽ കുറയാതെ പണിയുക. റൂഫ്: 4 ഇഞ്ച് കനത്തിൽ RCC വാർത്ത് (കമ്പി സൈസ്: 8mm , അകലം 6 ഇഞ്ച്), സിമന്റ് തേയ്ക്കുക. ചെരിഞ്ഞ റൂഫുകളെല്ലാം ഓട് (8 രൂപാ നിരക്ക്) പതിച്ച് പെയിന്റ് (2 കോട്ട്) ചെയ്യണം. തൂണുകൾ, ബീമുകൾ: RCC വാർത്ത് (കമ്പി സൈസ്: 16mm & 12mm, അകലം 6 ഇഞ്ച്), സിമന്റ് തേയ്ക്കുക. റൂഫ് വാർക്കുന്നതിനു മുൻപായി കെട്ടിയ കമ്പികൾ ഉടമയെ കാണിച്ച് ഉറപ്പു വരുത്തണം. വാർക്കുന്നതിനു മുൻപായി എല്ലാ മുറിയിലും ഇലക്ടിക് ഉപകരണങ്ങൾക്കായി ഹാഗിംഗ് കമ്പി ഇടണം.

സിമന്റ്-മണൽ-എം.സാന്റ്-മെറ്റൽ അളവുകൾ: കരിങ്കല്ല് കെട്ട്: 8 ചട്ടി എം-സാന്റ് + 1 ചട്ടി സിമന്റ് ഇഷ്ടിക കെട്ട്: 7 ചട്ടി എം-സാന്റ് + 1 സിമന്റ് വാർപ്പ്: 2 കുട്ട മണൽ + 2 കുട്ട എം-സാന്റ് + 6 കുട്ട മെറ്റൽ + 1 ചാക്ക് സിമന്റ് ഭിത്തി തേപ്പ്: 2 ചട്ടി മണൽ + 2 ചട്ടി എം-സാന്റ് + 1 ചട്ടി സിമന്റ് തട്ട് തേപ്പ്: 2 ചട്ടി മണൽ + 2 ചട്ടി എം-സാന്റ് + 1 ചട്ടി സിമന്റ്

തടിപ്പണികൾ മുൻവശത്തുള്ള പ്രധാന രണ്ടു വാതിലുകൾ കട്ടിള ഉൾപ്പെടെ മുഴുവനായും തേക്കിൽ പണിയുക. ഈ വാതിലുകളുടെ കട്ടിളകൾക്ക് 9 ഇഞ്ച് വീതിയും 3.5 ഇഞ്ച് കനവും ഉണ്ടായിരിക്കണം. പ്രധാന കട്ടിളകൾക്ക് കനം കൂടുതൽ തോന്നാനായി 3 ഇഞ്ച് ഫ്രയിം വർക്ക് അതെ തടിയിൽ ചെയ്യണം. വാതിൽ 1.5 ഇഞ്ച് കനത്തിൽ ---- അടി വീതിയിൽ ഡിസൈനോടുകൂടി പണിയുക. ഡിസൈൻ വർക്ക് അതാസമയത്ത് ഉടമയുമായി സംസാരിച്ച് തീരുമാനിക്കും. മറ്റു വാതിലുകൾ എല്ലാത്തിന്റേയും വാതിൽ ചട്ടം തേക്കിലും, പലക ആഞ്ഞിലിയിലും പണിയുക. വാതിൽ 1.25 ഇഞ്ച് കനത്തിൽ --- അടി വീതിയിൽ ആയിരിക്കണം. അവയുടെ കട്ടിളകൾ ആഞ്ഞിലിയിൽ 4.5 ഇഞ്ച് വീതിയിൽ 2.5 ഇഞ്ച് കനത്തിൽ പണിയുക. പൂജാമുറിയുടെ വാതിൽ രണ്ടു പാളിയിൽ ചെറിയ ചട്ടം അഴികളോടെ പണിയുക. പ്രധാന രണ്ടു മുൻവാതിൽ, പൂജാമുറിയുടെ വാതിൽ, പുറകിൽ വെളിയിലേക്ക് തുറക്കുന്ന വാതിൽ ഇവ കട്ടിളപ്പടിയോടു കൂടിയാവണം. പുറകിൽ വെളിയിലേക്ക് തുറക്കുന്ന വാതിലിനു പെയിന്റ് ചെയ്ത സേഫ്റ്റി ഗ്രിൽ ഉണ്ടാവണം.

എല്ലാ ജനലുകളുടെയും വാതിൽ തേക്കിൻ ചട്ടത്തിലും, കട്ടിള ആഞ്ഞിലിയിലും പണിയുക. മുൻ വശത്തുള്ള എല്ലാ ജനലുകളും (മുകളിലത്തെ നിലയുൾപ്പെടെ) ഫ്രഞ്ച് സ്റ്റൈലിൽ + ചെക്ക് ജനൽപ്പാളികളാണ്. ജനലുകൾക്ക് കമ്പിയും 2-പട്ടയും അഴി ഇടണം. എല്ലാ ജനലുകളും 40 രൂപാ സ്ക്വെയർ ഫീറ്റ് നിരക്കിലുള്ള ഗ്ലാസ് ഇട്ട് പണിയണം. എല്ലാ ജനൽപടിക്കും ഉൾവശം 4.5 ഇഞ്ച് ഗ്രാനൈറ്റ് സ്ലാബ് ഇടണം. എല്ലാ തടി ഉരുപ്പടികൾക്കും (തേക്ക്, ആഞ്ഞിലി) തടിയുടെ വെള്ളഭാഗം ഉപയോഗിക്കരുത്. പ്രധാന വാതിലിനോട് ചേർന്നുള്ള ജനലുകൾക്ക് വാതിലിന്റെ ഫ്രയിം വർക്കിനു ചേരുന്ന പൊക്കം ഉണ്ടാവണം.

വാതിൽ, ജനൽ അസസ്സറീസ്: ഒരു വാതിലിനു 4 വീതം വിജാഗിരി, 2 വീതം ഡോർ പുഷ് ബോൾട്ട്, 1 വീതം ഡോർ സ്റ്റോപ് ഉണ്ടാവണം. മുൻ വശത്തുള്ള ജനലുകൾക്ക് 5 വീതം വിജാഗിരി, 4 വീതം കുറ്റി-കൊളുത്തും, മറ്റു ജനലുകൾക്ക് 3 വീതം വിജാഗിരി, 2 വീതം കുറ്റി-കൊളുത്തും ഉണ്ടാവണം. മുൻവശത്തുള്ള വാതിലിനു ഉപയോഗിക്കുന്ന വിജാഗിരി, സ്ക്രൂ, ഡോർ പുഷ് ബോൾട്ട്, ഡോർ ചെയിൻ ഗാർഡ്, സ്പിൻഡിൽ പുൾ, ഡോർ സ്റ്റോപ് എന്നിവ ബ്രാസ്സിലായിരിക്കണം. മറ്റു വാതിലുകൾക്കും ജനലുകൾക്കും ഉപയോഗിക്കുന്ന വിജാഗിരി, സ്ക്രൂ, ഡോർ പുഷ് ബോൾട്ട്, സ്പിൻഡിൽ പുൾ, ഡോർ സ്റ്റോപ് എന്നിവ 316 സ്റ്റെയിൻലെസ് സ്റ്റീൽ ആയിരിക്കണം. മെയിൽ ഡോർ ലോക്കുകൾ 3500 രൂപാ നിരക്കിലും മറ്റു വാതിലുകളുടെ ലോക്കുകൾ 750 രൂപാ നിരക്കിലും ആയിരിക്കണം.

ടൈൽസ്: സിറ്റൗട്ടിന് സ്ക്വയർ ഫീറ്റിനു 200 രൂപാ നിരക്കിൽ ഗ്രാനൈറ്റും, അടുക്കളയുൾപ്പെടെ മുറികൾക്കെല്ലാം സ്ക്വയർ ഫീറ്റിനു 65 രൂപാ നിരക്കിൽ ടൈൽസും, ബാത്റൂമിൽ സ്ക്വയർ ഫീറ്റിനു 35 രൂപാ നിരക്കിൽ ടൈൽസും, ബാത്റൂമിന്റെ ഭിത്തി മുഴുവൻ സ്ക്വയർ ഫീറ്റിനു 30 രൂപാ നിരക്കിൽ ടൈൽസും ഇടുക. അടുക്കളയിലെ സ്ലാബുകളും, സ്റ്റെയർകേസ് പടികളും സ്ക്വയർ ഫീറ്റിനു 200 രൂപാ നിരക്കിൽ ഗ്രാനൈറ്റിൽ പണിയണം. കാർപോർച്ച് സ്ക്വയർ ഫീറ്റിനു --- രൂപാ നിരക്കിൽ ടൈൽ ഇടണം.

സ്റ്റെയർകേസിന്റെ കൈവരി ഫീറ്റിനു 1300 രൂപാ നിരക്കിലുള്ള സ്റ്റെയിൻലെസ് സ്റ്റീലിൽ ഗ്ലാസ്സോടുകൂടിയത് പിടിപ്പിക്കുക. ഒരു ബാത്റൂമിൽ യൂറോപ്യൻ ക്ലോസറ്റും ഇൻഡ്യൻ കോസറ്റും ഉണ്ടായിരിക്കണം. മറ്റു ബാത്റൂമുകളിൽ യൂറോപ്യൻ ക്ലോസറ്റ് പിടിപ്പിക്കുക. ഇൻഡ്യൻ ക്ലോസറ്റിനു 2000 രൂപാ നിരക്കിലും, യൂറോപ്യൻ ക്ലോസറ്റിനു 7500 രൂപാ നിരക്കിലും ആയിരിക്കണം. എല്ലാ ബാത്റൂകൾക്കും ഫൈബർ വാതിലുകൾ (ഒന്നിനു 3500 രൂപാ നിരക്കിൽ) പിടിപ്പിക്കുക. എല്ലാ ബാത് റൂമുകളിലും ഡൈനിംഗ് റൂമിലും വാഷ് ബൈസിനുകൾ (ഒന്നിനു 2500 രൂപാ നിരക്കിൽ) പിടിപ്പിക്കുക. അടുക്കളയിൽ 1500 രൂപാ നിരക്കിലുള്ള 2 സ്റ്റീൽ വാഷ്ബേസിൻ (സിങ്ക്) പിടിപ്പിക്കുക.

വർക്കേരിയായിലെ അടുക്കളയിൽ അടുപ്പ് പിടിപ്പിക്കണം.

ബാത്റൂം ടാപ്പുകളുടെ വില വാഷ് ബേസിനിൽ : ഓരോ ടാപ്പ് (900 രൂപാ നിരക്ക്) അടുക്കളയിലെ സിങ്കിൽ : ഓരോ ടാപ്പ് (500 രൂപാ നിരക്ക്) ബാത്റൂം ടാപ്പുകൾ (ആകെ 4-ബാത്റൂം) : ഓരോ ബാത്റൂമിലും 2-ലോംഗ് ബോഡി ടാപ്പ് (600 രൂപാ നിരക്ക്), 1-ഷവർ സെറ്റ് (600 രൂപാ നിരക്ക്), 1-ഹെൽത്ത് ഫോർസെറ്റ് (650 രൂപാ നിരക്ക്), 1-ആഗിൾ കോക്ക് (250 രൂപാ നിരക്ക്) വീടിനു പുറത്ത് : 2-ടാപ്പുകൾ (100 രൂപാ നിരക്ക്)

പ്ലംബിംഗ്, വയറിംഗ് പ്ലംബിംഗും വയറിംഗും മുഴുവനായും ചെയ്തു കൊടുക്കുക. പക്ഷെ സ്വിച്ചുകൾ, ലൈറ്റുകൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല.

പെയിറ്റിംഗ് എല്ലാമുറികളും 1 കോട്ട് വൈറ്റ് സിമന്റും, 2 കോട്ട് പുട്ടിയും ചെയ്ത് പെയിന്റു ചെയ്യണം. വീടിനു പുറംവശത്ത് 2 കോട്ട് വൈറ്റ് സിമന്റ് ചെയ്യണം. മുൻ വശത്തുള്ള എല്ലാ ജനലുകളും വാതിലുകളും കട്ടിള ഉൾപ്പെടെ പേപ്പർ പിടിച്ച് പോളിഷ് ചെയ്യണം. മറ്റു ജനലുകളും വാതിലുകളും പ്രൈമർ 2 കോട്ട് പ്രൈമർ അടിച്ച് 2 കോട്ട് പെയിന്റ് അടിക്കണം. എല്ലാ തടി ഉരുപ്പടികളും ഉടമയെ കാണിച്ചതിനുശേഷം മാത്രമെ പ്രൈമർ അടിക്കുകയുള്ളു. തടി, ടൈൽ, ക്ലോസറ്റ്, വാഷ്ബേസിൻ, സിങ്ക്, പ്ലംബിംഗ് വസ്തുക്കൾ തുടങ്ങീയവ മേടിക്കുന്ന അവസരത്തിൽ ഉടമയുടെ ഇഷ്ട-അനുവാദം വാങ്ങണം.

സെപ്റ്റിക് ടാങ്ക് ഒരു സെപ്റ്റിക് ടാങ്കും ബാഷ് ബേസിനു ആവശ്യമായ വെയിസ്റ്റ് കുഴികളും നിർമ്മിക്കണം.

മാനുഫാക്ചറർ സിമന്റ്: ശങ്കർ സിമന്റ് സ്റ്റീൽ ബാർ: പ്ലംബിംഗ്, വയറിംഗ് പൈപ്പുകൾ: കേളചന്ദ്ര, ടോംസ് ഇലക്ട്രിക് കേബിൾ: ഫിനൊലെക്സ്, വീ-ഗാർഡ് ഇഷ്ടിക: പെയിന്റ് & മറ്റുള്ളവ: ബെർജർ (കളർ അതാസമയത്ത് ഉടമ തിരഞ്ഞെടുക്കും)

മുറികൾ[തിരുത്തുക]

മെയിൻ സ്രക്ച്ചർ 16 ഗേജ് (2*1 ഇഞ്ച് റെക്ടാംഗുലർ ഹോളൊ സെക്ഷൻ കഴുകോലായും, അതിനും കുറുകെയുള്ള പട്ടിക പണിയുന്നത് 1 ഇഞ്ച് സ്ക്വയർ ഹോളൊ സെക്ഷനുമാണ്. ഈ ട്രസ്സിനുള്ള കാലുകൾ 2 ഇഞ്ച് റൗഡ് സി- ക്ലാസ്സ് പൈപ്പായിരിക്കണം. എല്ലാ സ്റ്റീൽ മെറ്റീരിയലും ഗാൽവനൈസ്ഡ് ആവണം. തന്നിരിക്കുന്ന ചിത്രത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നപോലെയൊ അതിൽ മെച്ചമായൊ പണിയണം. എല്ലാം ഹോളൊ സ്കെഷന്റെയും, പൈപ്പുകളുടേയും അറ്റം വൃത്തിയായി വെൾഡ് ചെയ്ത അടക്കണം. എല്ലാ വെൽഡിംഗും സ്റ്റിച്ച് വെൽഡാവണം.


പെയിന്റിംഗ് വെൽഡ് ചെയ്ത ഭാഗം വൃത്തിയാക്കി ആ ഭാഗം മാത്രം ആദ്യം പ്രൈമർ അടിക്കണം. അതിനുശേഷം ഫസ്റ്റ് കോട്ട് പ്രൈമർ, സെക്കൻഡ് കോട്ട് പ്രൈമർ, ഫൈനൽ പെയിന്റ്. സെക്കൻഡ് കോട്ട് പ്രൈമറിന്റെയും ഫസ്റ്റ് കോട്ട് പ്രൈമറിന്റെയും കളർ രണ്ടും രണ്ടായിരിക്കണം.

റൂഫിംഗ് കളേർഡ് കൊറുഗേറ്റഡ് റൂഫിംഗ് ഷീറ്റ് (0.65 MM) ടാറ്റാ/ജിൻഡാൽ/ഭൂഷൻ എന്നി കമ്പിനികളിലേതെങ്കിലും ആയിരിക്കണം.

വീടിനോട് ചേർന്നിരിക്കുന്ന വശത്ത് മഴവെള്ളം പോകുന്നതിനായി പിവീസി പാത്തി വെക്കണം. ടസ്സിന്റെ കാലുകളുടെ അകലം മൂന്നു മീറ്ററിൽ കൂടരുത്. ഈ കാലുകൾ കോൺക്രീറ്റ് ചെയ്യുകയും അത് നിലത്തുനിന്നും ഒരടി മുകളിൽ വരെ പൊക്കത്തിലുമാവണം.

ഇതിനുള്ള ചെലവ് മെറ്റീരിയൽ എല്ലാം ഉൾപ്പെടെ 110 രൂപാ സ്ക്വയർ ഫീറ്റ് രേറ്റ് ആയിരിക്കും. അഡ്വാൻസായി 30000 രൂപാ തന്നുകഴിഞ്ഞാൽ രണ്ടു ദിവസത്തിനുളളിൽ പണി തുടങ്ങണം. കൊരുഗേറ്റഡ് റൂഫ് ഷീറ്റ് മേടിക്കുന്നവസരത്തിൽ അതിനുവേണ്ട രൂപായും ബാക്കി പണി പൂർണ്ണമായതിനു ശേഷം അളന്ന് കണക്ക് തീർക്കുന്നതുമായിരിക്കും. മ്മൂശ്ശ്ഃഊവ്വാണ്ട് ട്രസ്സ് വർക്കിലുള്ള

വാഴപ്പള്ളി[തിരുത്തുക]

രണ്ടായിരം വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുള്ള ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ മഹാശിവക്ഷേത്രമാണ് വാഴപ്പള്ളി ശ്രീ മഹാദേവർ ക്ഷേത്രം. പരശുരാമൻ മലയാളക്കരയിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച നൂറ്റെട്ട് ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. കാലചക്രത്തിന്റെ തിരിച്ചിലിൽ വാഴപ്പള്ളിയിലെ പഴയ ദ്രാവിഡക്ഷേത്രം, ബുദ്ധമതകേന്ദ്രമായും പിന്നിട് ശിവക്ഷേത്രമായും മാറുകയായിരുന്നു. ചേരകുലശേഖര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലം മുതൽക്കുതന്നെ വാഴപ്പള്ളി ശൈവഗ്രാമമായി വളർന്നിരുന്നു. വാഴപ്പള്ളിയുടെ പ്രസിദ്ധി വിളിച്ചോതുന്ന നിരവധി ചരിത്രരേഖകൾ കണ്ടു കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ പ്രധാനം വാഴപ്പള്ളി തലവന മഠത്തിൽ നിന്നും ലഭിച്ച ചെമ്പുപാളികളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന വാഴപ്പള്ളി ശാസനമാണ്. കേരളത്തിൽ നിന്നു കണ്ടു കിട്ടിയിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പഴയ ലിഖിതമാണിത്. എ.ഡി. 832-ൽ ആണ് വാഴപ്പള്ളി ശാസനം എഴുതപ്പെട്ടത് എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. 'വാഴപ്പള്ളി ശാസനം' ആണ്‌ ഇതുവരെ കണ്ടെടുക്കപെട്ട, മലയാളത്തിന്റെ സ്വത്വഗുണങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന ആദ്യ രേഖ. "മലയാളം നടന്നെത്തിയ വഴി" യെന്നു അപരനാമം വാഴപ്പള്ളിക്ക് നേടികൊടുത്തത് ഈ ശാസനമാണ്.

ഐതിഹ്യം[തിരുത്തുക]

വാഴപ്പള്ളി ശിവപ്പെരുമാളിന്റെ പ്രതിഷ്ഠാകർമ്മം നടത്തിയത് പരശുരാമനാണന്നാണ് ഐതിഹ്യം. അതിനെ അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് പരശുരാമ സങ്കൽപം നാലമ്പലത്തിനുള്ളിൽ തെക്കു-കിഴക്കെ മൂലയിൽ കാണാം. ക്ഷേത്ര പ്രതിഷ്ഠയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയുള്ള ഐതിഹ്യം ഇങ്ങനെയാണ്. അർദ്ധനാരീശ്വര സങ്കല്പത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠക്കും പടിഞ്ഞാറേക്ക് പാർവ്വതി പ്രതിഷ്ഠക്കും അതെ ശ്രീകോവിലിൽ തെക്കുഭാഗത്ത് ദക്ഷിണാമൂർത്തി, ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠകളും തീരുമാനിച്ച് പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി കലശമാടാനായി തീരുമാനിക്കുകയും, ക്ഷേത്ര തന്ത്രി കലശപൂജ ചെയ്തു കലശക്കുടങ്ങളിലാക്കി മൂഹർത്ത സമയത്തിനായി കാത്തിരുന്നു. പക്ഷെ പെട്ടന്നുവന്ന മൂത്ര ശങ്കമൂലം അദ്ദേഹത്തിനു ക്ഷേത്രത്തിനു പുറത്തു പോകേണ്ടിവന്നു. തുടർച്ചയായ മൂത്രശങ്കമൂലം മുഹൂർത്ത സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ തന്ത്രിക്ക് പറ്റാതെ വരുകയുണ്ടായി. ആ സമയം സാക്ഷാൽ പരശുരാമൻ ശ്രീലകത്ത് ശിവപ്രതിഷ്ഠ നടത്തി അഭിഷേകം ചെയ്തുവെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. കുളത്തിൽ ദേഹശുദ്ധി നടത്തികൊണ്ടിരുന്ന തന്ത്രി ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിലെ കലശകൊട്ട് കേൾക്കുകയും തനിക്കു അമളിപിണഞ്ഞത് മനസിലാക്കുകയും ചെയ്തു. താൻ തയ്യാറാക്കിയ കലശം ഉപയോഗശൂന്യമാവാതിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം കുളത്തിൽനിന്നും ഒരു കല്ലുമായാണ് കരയ്ക്കു കയറിയത്. മതിൽക്കകത്തുള്ള ഇലവന്തി തീർത്ഥത്തിൽ നിന്നുമെടുത്ത ആ കല്ല് കുളക്കരയിൽതന്നെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു കലശമാടി. തന്ത്രിയുടെ ഭക്തിയിൽ ആ ചെറിയ കല്ല് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനായ ഗണേശരൂപമായി മാറുകയും വാ പിളർന്നലറുകയും ചെയ്തു. ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവർ ശബ്ദംകേട്ട് ഓടി കൂടിയപ്പോൾ കണ്ടത് സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു കിടക്കുന്ന തന്ത്രിയേയും വാ പിളർന്ന ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠയുമാണ്. അഷ്ടഗന്ധം പുകയ്ക്കുന്ന തവിയിൽ അദ്ദേഹം അരിപ്പൊടിയും ശർക്കരയും കദളിപ്പഴവും മറ്റും ചേർത്ത് ഒരപ്പമുണ്ടാക്കി തുറന്ന വായ്ക്കുള്ളിൽ തിരുകുകയും വാ അടയുകയും ചെയ്തുവത്രെ. ആ ഉച്ച സമയത്തു നേദിച്ച ആ ഗണപതിയപ്പമാണ് ഇന്നും ഉച്ചപൂജയ്ക്കു വാഴപ്പള്ളി ഗണപതിയ്ക്കു നേദിക്കുന്നത്. ചെറിയകല്ലായതിനാലാവാം വാഴപ്പള്ളി ഗണപതിയുടെ വിഗ്രഹം അരഭാഗം വരെയെയുള്ളു, അതിനു താഴോട്ട് ഇല്ല. പിന്നീട് കുളക്കരയിൽ തന്നെ നാലമ്പലവും, തിടപ്പള്ളിയും, ശ്രീകോവിലും മറ്റും പണിതീർക്കുകയും, ഗണപതിക്ഷേത്രം ഉയരുകയും ചെയ്തു.

വാഴപ്പള്ളിയ്ക്കു വടക്കുള്ള നീലമ്പേരൂരിൽ പണ്ട് ശിവക്ഷേത്രമുണ്ടായിരുന്നു (ഇന്ന്: പള്ളി ഭഗവതിക്ഷേത്രം). ശിവന്റെ മറ്റൊരുപേരായ നീലന്റെ ഊർ എന്നർത്ഥത്തിൽ നീലംമ്പേരൂർ എന്ന് സ്ഥലനാമം കിട്ടിയത് ആ ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നുമാണ്. അവിടുത്തെ ശിവചൈതന്യം വാഴപ്പള്ളിയിൽ ലയിപ്പിച്ചുവെന്നാണ് ചരിത്രരേഖകൾ കാണിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ രണ്ടുമൂർത്തികളുടെ ചൈതന്യം വാഴപ്പള്ളിയിൽ ഉണ്ട്, അതിങ്ങനെയാണ്. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മഹോദയപുരം തലസ്ഥാനമാക്കി ഭരിച്ച ബുദ്ധമത വിശ്വാസിയായിരുന്ന കുലശേഖരവർമ്മൻ പള്ളിബാണ പെരുമാൾ തന്റെ അവസാന ദിവസങ്ങൾ ചെലവഴിക്കാനായി നീലംപേരൂർ ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ എഴുന്നള്ളുകയുണ്ടായി. ബുദ്ധമതത്തെ അളവറ്റു സ്നേഹിച്ചതിന്റെ പേരിൽ കേരളത്തിലെ ഹിന്ദു സമൂഹത്തിന്റെ ഒത്തിരി എതിർപ്പുകൾ അദ്ദേഹത്തിനു നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനമനുസരിച്ച് ബുദ്ധമതവും ഹിന്ദുമതവും തമ്മിൽ സംവാദത്തിനുള്ള വേദിയൊരുങ്ങുകയും "ഹിന്ദുസമൂഹം സംവാദത്തിൽ പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അവരെല്ലാവരും ബുദ്ധമത അനുയായികളാവണമെന്നും അഥവാ തിരിച്ചു അവർ വിജയിക്കുകയാണെങ്കിൽ രാജാവു സിംഹാസനം ത്യജിച്ചു നാട് വിടണമെന്നുമായിരുന്നു തീരുമാനം. പക്ഷേ ഹിന്ദുസമൂഹം ദക്ഷിണഭാരതത്തിലെ 6 പ്രശസ്ത പണ്ഡിതന്മാരെ അണിനിരത്തുകയും ബുദ്ധ സന്യാസികൾ സംവാദത്തിൽ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവസാനം നിബന്ധന അനുസരിച്ച് രാജാവ് സിംഹാസന നിഷ്കാസിതനാവുകയും ഒരു ബുദ്ധമത സന്യാസിയായി നീലംപേരൂരിൽ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു. പള്ളിബാണ പെരുമാൾ തന്റെ പരദേവതയായ പെരിഞ്ഞനത്തു ഭഗവതിയെ പഴയ ശിവക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് മറ്റൊരു ക്ഷേത്രമുണ്ടാക്കി പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി ബുദ്ധവിഹാരമാക്കി. രാജാവിന്റെ വരവിനെ എതിർത്ത ശിവക്ഷേത്രത്തിലെ ഊരാളർ (പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർ‌) ക്ഷേത്രത്തിലെ ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠ ഇളക്കിയെടുത്തുകൊണ്ട് വാഴപ്പള്ളിയിൽ വരുകയും ഇവിടുത്തെ ശിവചൈതന്യത്തിലേക്ക് നീലമ്പേരൂരീശനെ ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. നീലമ്പേരൂരിൽ നിന്നും അവർ കൊണ്ടുവന്ന ശിവലിംഗമാണ് വാഴപ്പള്ളി ദേവലോകത്ത് പിന്നീട് പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ബുദ്ധമതത്തിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് നീലമ്പേരൂരിലെ ബുദ്ധവിഹാരം രം ഹിന്ദുക്ഷേത്രമായി തീരുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും പള്ളിബാണ പെരുമാളെ അനുസ്മരിച്ച് ഭഗവതിക്ഷേത്രം പള്ളിഭഗവതിക്ഷേത്രം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

1[തിരുത്തുക]

നീലംപേരൂർ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുവന്ന പത്തു ബ്രാഹ്മണകുടുംബങ്ങൾ പിന്നീട് വാഴപ്പള്ളിയിൽ സ്ഥിരതാമസമാവുകയും വാഴപ്പള്ളി ഊരാളന്മാരാവുകയും ചെയ്തു. അവർ പത്തില്ലത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർ എന്നാണറിയപ്പെട്ടത്. വാഴപ്പള്ളിയിലെ ഊരാഴ്മ ദേവസ്വത്തിനു കുട്ടനാട്ടിൽ 54000 പറ നിലം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ദേവസ്വം പാട്ടനെല്ല് അളക്കാൻ വേണാട്ടുകര പാടത്തുപോയ പത്തില്ലത്തിൽ ഒരു കുടുംബമായ ചങ്ങഴിമുറ്റത്തുമഠത്തിലെ ഉണ്ണിയെ ചെമ്പകശ്ശേരിയിലെ പടയാളികൾ പെട്ടന്നുണ്ടായ വാക്കു തർക്കത്തിൽ കൊന്നുകളഞ്ഞു. ക്ഷേത്രേശനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു പോയ ഉണ്ണി കൊല്ലപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ് ഉണ്ണിയുടെ പ്രേതത്തെ ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സായി ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കു മൂലയിൽ കുടിയിരുത്തി. പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർ ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിനോടുള്ള പ്രതികാരമായി ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സിനു മുൻപിൽ കഴുമരം നാട്ടി രാജാവിന്റെ പ്രതിരൂപമുണ്ടാക്കി അതിൽ കഴുവേറ്റി (കെട്ടി തൂക്കി) നിർത്തി. ബ്രാഹ്മണനായ അമ്പലപ്പുഴ രാജാവ് ഇതറിഞ്ഞ് പശ്ചാത്താപത്താൽ വാഴപ്പള്ളിയിൽ എഴുന്നെള്ളി വല്യമ്പലനടയിൽ മാപ്പുചൊല്ലി സാഷ്ടാഗം നമസ്കരിച്ചു. ഉണ്ണിയെ കൊന്നതിനു പരിഹാരമായി ക്ഷേത്രത്തിൽ പന്തീരടി പൂജ ഏർപ്പാടാക്കി. എങ്കിലും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കഴുവേറ്റിയ പ്രതിരൂപം മാറ്റാൻ പോറ്റിമാർ അനുവദിച്ചില്ല. 1970-കളിലാണ് ഈ കഴുമരം ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സിന്റെ നടയിൽ നിന്നും മാറ്റിയത്.

പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാരുടെ ഭരണത്തിൽ വാഴപ്പള്ളിയുടെ സുവർണ്ണകാലഘട്ടം തുടർന്നത് ഇതിനുശേഷമാണ്. പത്തില്ലക്കാരിൽ ഒൻപതു കുടുബങ്ങളും കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിലും വാഴപ്പള്ളിയിലുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ചങ്ങഴിമുറ്റത്തുമഠം, കൈനിക്കരമഠം, ഇരവിമംഗലത്തുമഠം, കുന്നിത്തിടശ്ശേരിമഠം, ആത്രശ്ശേരിമഠം, കോലൻചേരിമഠം, കിഴങ്ങേഴുത്തുമഠം, കണ്ണഞ്ചേരിമഠം, തലവനമഠം എന്നിവയാണ്. വാഴപ്പള്ളിയിലെ പ്രധാനപൂജയായ പന്തിരടിപൂജ വിലക്കില്ലത്തുമഠം എന്നറിയപ്പെട്ട ചങ്ങഴിമുറ്റത്തു മഠത്തിലെ കാരണവരായിരുന്നു നടത്തിയിരുന്നത്. പഴയ ചങ്ങഴിമുറ്റത്തുമഠം ക്ഷേത്രത്തിനു പടിഞ്ഞാറുവശത്തായിരുന്നു. ഇന്ന് അവിടെ മഠത്തിലെ പരദേവതയായിരുന്ന ചങ്ങഴിമുറ്റത്ത് ഭഗവതിക്ഷേത്രം നിൽക്കുന്നുണ്ട്. വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പുനഃനിർമ്മാണം തുടങ്ങിവെച്ചത് പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാരുടെ കാലത്താണ്. പക്ഷെ തിരുവിതാംകൂർ ആക്രമണത്തെ തുടർന്ന് അതു നിന്നുപോയി. അനിഴംതിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ കാലത്തുണ്ടായ അമ്പലപ്പുഴ യുദ്ധത്തിലും തെക്കുംകൂർ യുദ്ധത്തിലും പോറ്റിമാർ മാർത്താണ്ടവർമ്മക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്തു. തെക്കുക്കൂറിലെ നീരാഴിക്കൊട്ടാരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന രാജാവിനെ വാഴപ്പള്ളി പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർ സഹായിക്കുകയും രാജാവിനെ കോട്ടയം നട്ടാശ്ശേരിയിലേക്ക് മാറ്റി. തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യം പിന്തുടരാതിരിക്കാനായി വാഴപ്പള്ളിയിലെ കണ്ണമ്പേരൂർ പാലം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. കൊല്ലവർഷം 925 ചിങ്ങമാസം 28-ആം തീയതി (ക്രി.വർഷം 1750 സെപ്തംബർ 11) തെക്കുംകൂർ രാജാവിന്റെ ആസ്ഥാനമായ ചങ്ങനാശ്ശേരി രാമയ്യൻ ദളവ പിടച്ചടക്കി. തുടർന്ന് ഡിലനോയിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർക്കെതിരെ പടനയിക്കുകയും അവരുടെ അധികാരസ്ഥാനങ്ങൾ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർ പാതിയിൽ അന്നു നിർത്തിവെച്ചതാണ് വാഴപ്പള്ളിയിലെ വിളക്കുമാടത്തറ.

പ്രധാനം[തിരുത്തുക]

10[തിരുത്തുക]

ബുർജ് ഖലിഫ - ലോകത്തിലെ എറ്റവും ഉയരം കൂടിയ കെട്ടിടം; 160 നിലകളോടു കൂടിയ ഈ ടവർ 828 മീറ്റർ ഉയരം ഉണ്ട്. ദുബായ് മോൾ - ദുബായ് ഫൗണ്ഡൻ ഷിൻടഗ ടണൽ - കടലിന്റെ അടിയിലൂടെയുള്ള പാലം ജുമേറ ടണൽ - കടലിന്റെ അടിയിലൂടെയുള്ള പാലം ബട്ടർഫ്ലൈ ഗാർഡൻ മിറാക്കിൾ ഗാർഡൻ അൽദാർ ടവർ ഷെയ്ക്ക് സായ്ദ് മസ്ജിദ് ദുബായ് അക്വേറിയം ഷെയ്ക് സായിദ് റോഡ് എമിറേറ്റ്സ് മോൾ ഗോബൽ വില്ലേജ് മുഷ്രിഫ് മോൾ അർബ്യേൻ സെന്റർ ദയറ സിറ്റി സെന്റർ വാട്ടർ ഫ്രെന്റ് ഫിഷ് മാർക്കറ്റ് ദുബായ് ട്രാം ട്രയിൻ

11[തിരുത്തുക]

11 - രാമപാദുകപൂജ, അത്രിആശ്രമാഗമം രാമാ നിർദ്ദേശത്താൽ ഭരതൻ തിരിച്ചുപോകാമെന്നു സമ്മതിച്ചു രാമന്റെ പാദുകകൾ സിംഹാസനത്തിൽ വെച്ച് പൂജിച്ച് രാമസങ്കല്പത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായി രാജ്യാഭാരം നടത്താൻ ഭരതൻ തീർച്ചയാക്കി. പതിനാലു വർഷങ്ങൾ തീരുന്ന നാൾ സന്ധ്യയ്ക്കുമുൻപേ താൻ അയോദ്ധ്യയിൽ തിരിച്ചെത്താം എന്ന് രാമനും ഉറപ്പു നലകി. അയോദ്ധ്യയിൽ എത്തിയ ഭരതൻ നഗരത്തിനു പുറത്തുള്ള ഗ്രാമത്തിൽ (നന്ദിഗ്രാമം) പർണ്ണശാലകെട്ടി സിംഹാസനം അങ്ങോട്ട് വരുത്തിച്ച്, അതിന്മേൽ രാമപാദുകകങ്ങൾ വെച്ച് രാമന്റെ പ്രതിനിധിയായി ഭരണം ആരംഭിച്ചു.

അയോദ്ധ്യാവാസികൾ ഇനിയും ചിത്രകൂടത്തിലേക്ക് വരാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ വനപ്രദേശത്തുനിന്നും മാറി കൊടുംവനത്തിലേക്ക് താമസം മാറ്റാൻ രാമൻ തിറുമാനിച്ചു. ഭരത്വാജമഹർഷിയുടെ ഉപദേശപ്രകാരം ഗോദാവരിയുടെ തീരം ലക്ഷ്യമാക്കി മൂവരും തിരിച്ചു. കൊടുംകാട്ടിലൂടെയുള്ള യാത്രയിൽ അവർ അത്രിമഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി. മൂവരെയും മഹർഷിയും പത്നി അനസൂയയും ചേർന്ന് സ്വീകരിച്ചു. സപ്തർഷികളിൽ ഒരാളാണ് അത്രിമുനി, ഹൈന്ദവപുരാണങ്ങൾ പ്രകാരം അനസൂയയോളം പതിവ്രതാരത്നം വേറെയില്ല. വിശ്വകർമ്മാവ് നിർമ്മിച്ച അംഗരാഗവും, കുണ്ഡലങ്ങളും മറ്റും സീതാദേവിക്ക് അനസൂയ സമ്മാനിച്ചു. ഒരു മുദ്രമോതിരം അത്രിയും രാമനു സമ്മാനിച്ചു. ഈ മുദ്രമോതിരമാണ് ഹനുമാൻ കൈവശം സീതയ്ക്ക് അടയാളമായി കൊടുത്തുവിടുന്നതും, സീത അനസൂയകൊടുത്ത ഈ അംഗരാഗം തിരിച്ച് മറുപടിയായി ഹനുമാൻ വശം രാമനു കൊടുത്തുവിടുന്നത്. അത്രിമഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ നിന്നും യാത്രയായി, ദണ്ഡകാരണ്യം ലക്ഷ്മാക്കി മൂവരും കൊടുംകാട്ടിലൂടെ തിരിച്ചു. അയോദ്ധ്യാകാണ്ഡം സമാപ്തം.

12[തിരുത്തുക]

12 - വിരാധവധം, അഗസ്ത്യാശ്രമം, ജഡായു സംവാദം, പഞ്ചവടി

ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ച നിമിഷം ഒരു കൊടും രാക്ഷസൻ അവരുടെ മുൻപിലെത്തി, രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണമാക്കി സീതയെ പരിണയിക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ സീതയുടെ നീണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ലക്ഷ്മണ ബാണങ്ങൾ അവന്റെ നെറ്റിയിലും രാംബാണങ്ങൾ നെഞ്ചത്തും തറച്ചുകയറി. ആർത്തലച്ച് ആ ഭീമാകാര രൂപം ചോരയൊഴുക്കി ചത്തു മലർന്നു വീണു. ദുർവ്വാസവിന്റെ ശാപത്താൽ രാക്ഷസനായി തീർന്ന വിദ്യാധരനാണ് വിരാധൻ. ശാപമോക്ഷം കിട്ടിയ വിദ്യാധരൻ സീത-രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാരെ വന്ദിച്ച് നാകലോകത്തേക്ക് യാത്രയായി. മൂവരും വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്ന് ശരഭമഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി. വൃദ്ധനായ മുനി സന്തോഷാശ്രുക്കളോടെ അതിഭക്തി ബഹുമാനത്തോടെ രാമനെ എതിരേറ്റു. താൻ അനേകവർഷങ്ങളായി ജാനകിയോടുകൂടി രാമ-ലഷ്മണന്മാരെ കണ്ടുവന്ദിക്കാനായി കാത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയിച്ചു. തന്റെ ജീവിതാഭിലാക്ഷം പൂർത്തിയാക്കിയ ശരഭഗമഹർഷി സ്വയം ദേഹം ദഹിപ്പിച്ച് സ്വർലോകം പൂകി. സീത-രാമ-ലഷ്മണന്മാർ വീണ്ടും അവിടെനിന്നും യാത്രതിരിച്ച് സുതീക്ഷ്ണാശ്രമത്തിലെത്തി ചേർന്നു. തുടർന്ന് സുതീക്ഷ്ണൻ രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാരെ അഗസ്ത്യാശ്രമത്തിലെത്തിച്ചു. മൂവരും ആ മഹാമുനിയെ താണു നമസ്കാരം ചെയ്തു. തുടർന്ന് അഗസ്ത്യമുനി രാമനെ സ്തുതിച്ചു. അവർക്ക് വനവാസകാലം കഴിയുന്നതുവരെ താമസിക്കുന്നതിനായി ഗോദാവരി തീരത്തെ പഞ്ചവടി നിർദ്ദേശിച്ചു. മഹർഷിയെ വണങ്ങി മൂവരും പഞ്ചവടിയിലെക്ക് യാത്രയായി. പഞ്ചവടിയിലെത്തിയ അവസരത്തിൽ പക്ഷിശ്രേഷ്ഠനായ ജഡായുവിനെ കണ്ടുമുട്ടി. അതിഭീമാകാരമായ പക്ഷിയെകണ്ട് ഏവരും പേടിച്ചു. പക്ഷെ ജഡായു, താന അരുണപുത്രനാണന്നും, ദശരഥമഹാരാജാവിന്റെ സുഹൃത്താണന്നും രാമനോട് പറഞ്ഞു. ജഡായു പഞ്ചവടിതീരം കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ലക്ഷ്മണൻ പഞ്ചവടിതീരത്ത് ആശ്രമം പണിത് അവിടെ ശിഷ്ടകാലം അവർ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ഗോദാവരിയുടെ ദക്ഷിണതീരത്ത് കഴിഞ്ഞുപോന്നത്. വനവാസത്തിലെ പതിമൂന്നു വർഷങ്ങൾ അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞുപോയി. രാമന്റെ യാത്ര

13[തിരുത്തുക]

13 - ശൂർപ്പണഖ

മുറം പോലെ ചെവിയുള്ളവൾ ശൂർപ്പണഖ, കൈകസിയിൽ വിശ്രവസ്സിൽനു ജനിച്ച പുത്രി, രാവണ-കുംഭകർണ്ണന്മാരുടെ ഏക സോദരി. തന്റെ ഭർത്താവ് വിദ്യുജ്ജിഹൻ രാവണനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതിനാൽ, തനിക്കിഷ്ടമുള്ള കാമുകനെ വരിച്ചുകൊള്ളാനുള്ള രാവണന്റെ അനുമതിയോടെ തന്റെ വംശ്യസോദരനായ ഖരനോടൊന്നിച്ച് ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ വസിച്ചുവരികയായിരുന്നു അവൾ. പുരുഷസൗന്ദര്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയായ ശ്രിരാമനെ ഒരു ദിവസം ശൂർപ്പണഖ കാണാനിടയായി. അവൾ കാമമോഹിതയായി രാമനോട് തന്റെ പ്രേമാഭ്യർത്ഥന നടത്തി. താൻ വിവാഹിതനാണന്നും ഏകപ്ത്നിവ്രതനാണന്നുള്ള സത്യാവസ്ഥ പറഞ്ഞ്‌ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അവളെ ലക്ഷ്‌മണന്റെ അടുക്കലേയ്‌ക്കു വിട്ടു. ശൂർപ്പണഖയ്‌ക്കു ലക്ഷ്മണനെയും ഇഷ്ടമായി. തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്ന അവളുടെ അഭ്യർത്ഥനയെ ചെറുതായെന്നു കളിയാക്കിയാണു ലക്ഷമണൻ മടക്കി അയച്ചത്‌. കളിയും കാര്യവുമൊന്നും തിരിച്ചറിയാൻ ശൂർപ്പണഖയ്‌ക്കു കഴിയുമായിരുന്നില്ല. കാമാസക്തി തിളച്ചുനിൽക്കേ ബുദ്ധിക്ക്‌ എന്തു സ്‌ഥാനം? അവൾ രാമന്റെ അടുക്കലെത്തി വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു. രാമൻ അതു ചിരിച്ചു തള്ളുകയും ചെയ്‌തു. അപ്പോഴാണ്‌ ശൂർപ്പണഖ സീതയെ കാണുന്നത്‌. ലോകൈക സുന്ദരി. ഇവൾ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കെ തന്റെ കാമം എങ്ങനെ സഫലമാകാൻ? ശൂർപ്പണഖ ഘോരരൂപിണിയായി സീതയെ ആക്രമിക്കാനൊരുങ്ങി. അക്കാര്യം മുൻകൂട്ടിക്കണ്ടു ലക്ഷമണൻ വാളൊന്നു വീശി. ശൂർപ്പണഖയുടെ മൂക്കും മുലകളും കാതും എല്ലാം അരിഞ്ഞുപോയി! ചോരയൊലിപ്പിച്ചും നിലവിളിച്ചും കൊണ്ടു ശൂർപ്പണഖ തന്റെ രാജധാനിയിലേയ്‌ക്ക്‌ ഓടി. അർദ്ധ-സഹോദരന്മാർ മൂന്നുപേർ ഉണ്ടല്ലോ ഖര – ദൂഷണ – ത്രിശിരസ്സുകൾ. അവരോടു വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞു. പതിന്നാലായിരം പേർ അടങ്ങുന്ന പടയുമായാണ്‌ ആ സഹോദരന്മാർ രാമലക്ഷമണന്മാരെ എതിരിടാൻ ചെന്നത്‌. അവരെ മുഴുവൻ ശ്രീരാമൻ അന്തകപുരിയിലേയ്‌ക്കച്ചു. ചോരയൊലിക്കുന്ന മുഖവും മാറുമായയി ശൂർപ്പണഖ പിന്നെ എത്തുന്നത്‌ ജേഷ്ഠസഹോദരനും രാക്ഷസചക്രവർത്തിയുമായ രാവണന്റെ അടുക്കലാണ്‌. രാജസഭയിൽ വെച്ച്‌ അവൾ രാവണനെ കഠിനമായി ശകാരിക്കുകയും രാജനീതിയെപ്പറ്റി ആവേശത്തോടെ പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്‌തു. രാക്ഷസ വംശത്തിന്റെ മാനം കാക്കാൻ കഴിയാത്ത നീ എന്തിനിവിടെ ചക്രവർത്തിയായി ഞെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നവൾ ചോദിച്ചു. രാവണൻ അതുകേട്ട്‌ അത്യന്തം ക്ഷുഭിതനായി. “എവിടെ ആ രാമൻ? നിന്നെ എന്തിനാണിങ്ങനെ അപമാനിച്ചത്‌? എല്ലാം തുറന്നു പറയൂ. ഞാൻ നശിപ്പിക്കുന്നുണ്ടവനെ”. അപ്പോൾ ശൂർപ്പണഖയുടെ മറുപടി മറ്റൊരു തരത്തിലായി. സന്ദർഭോചിതമായും തനിക്ക്‌ അനുകൂലമായും കാര്യങ്ങൾ മാറ്റിമറിച്ച്‌ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള സ്‌ത്രീയുടെ കഴിവാണ്‌ ഇവിടെ തെളിയുന്നത്‌. തന്റെ കാമപൂർത്തിക്കു ശ്രീരാമനെ കിട്ടാൻ നടത്തിയ ശ്രമം ശൂർപ്പണഖ മറച്ചുവെച്ചു. പകരം, ജേഷ്‌ഠനുവേണ്ടി സുന്ദരീരത്‌നമായ സീതയെ തട്ടിക്കൊണ്ടു വരാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ്‌ അവളുടെ ഭർത്താവായ രാമന്റെ ആജ്ഞാപ്രകാരം ലക്ഷമണൻ എന്നെ ഈ വിധത്തിലാക്കിയത്‌ എന്നു ശൂർപ്പണഖ ബോധിപ്പിക്കുന്നു. ശൂർപ്പണഖയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടാണ് രാവണൻ സീതയെ പഞ്ചവടിയിൽനിന്നും ലങ്കാപുരിയിലേക്ക് തട്ടികൊണ്ടുവന്നത്.

കഥയിങ്ങനെ[തിരുത്തുക]

നാരദമുനിക്ക് തന്റെ വ്രതം അവസാനിപ്പാൻ പാരണകഴിക്കാൻ നാലു വെള്ളാരങ്കല്ലുകൾ കിട്ടി, പതിവ്രതകൾ വേവിച്ചാൽ കല്ലുകൾ വെന്തുകിട്ടുമത്ര. മഹർഷി, തൃമൂർത്തി പത്നിമാരായ സരസ്വതി, ലക്ഷ്മി, പാർവ്വതിദേവിമാരെ സമീപിച്ചു പക്ഷെ മൂന്നുപേർക്കും ആ കല്ലുകൾ വെവിച്ചുകൊടുക്കാനായില്ല. അവസാനം പലരേയും സമീപിച്ചെങ്കിലും സാധിക്കാതെവന്നപ്പോൾ അത്രിമുനിയുടെ പത്നിയായ അനസൂയ ഭക്തിപൂർവ്വം ആ കല്ലുകൾ വാങ്ങി ഒരു ശ്രമം നടത്തി അതിൽ വിജയിച്ചു. വെന്തകല്ലുകൾ കഴിച്ച് നാരദർ തന്റെ പാരണവീട്ടി. ത്രിമൂർത്തി പത്നിമാർക്ക് അനസൂയയോട് അതിയായ അസൂയതോന്നി. ഇവരുടെ നിർബന്ധപ്രകാരം ത്രിമൂർത്തികൾ റ്റ്

10[തിരുത്തുക]

10 - ഭരതന്റെ വനയാത്ര ദശരഥൻ മരിച്ച് പന്ത്രണ്ടാം ദിവസമാണ് ഭരതനും ശത്രുഘ്നനും അയോദ്ധ്യയിൽ എത്തിയത്. അതുവരെ ശവശരീരം എണ്ണതോണിയിൽ സൂക്ഷിച്ചു. ശവദാഹവും, ശേഷക്രിയകളും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുലഗുരു ഭരതനെ രാജാഭിഷെകത്തിനു നിർബന്ധിച്ചെങ്കിലും വനത്തിൽ നിന്നും രാമനെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന് അദ്ദേഹത്തെ രാജഭാര ഏൽപ്പിക്കാനാണ് നിർദ്ദേശിച്ചത്. സുമന്ത്രരെ വിളിച്ചു വരുത്തി പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ കാട്ടിലേക്ക് യാത്രതിരിക്കാൻ ഭരതൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. അയോദ്ധ്യയിലെ സർവ്വരും പോകുമെന്ന് ഭരതൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു, എന്നാൽ അമ്മ കൈകേയി കൂട്ടില്ലന്നും നിർബന്ധം പിടിച്ചു. കേകയത്തിൽ നിന്നും വന്നതിനുശേഷം കൈകേയിയൊട് ഭരതൻ ശകാരവാക്കുകൾ അല്ലാതെ നേരിട്ട് ഒരക്ഷരം സംസാരിച്ചിട്ടില്ല.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സർവ്വസൈന്യത്തോടെ ഭരതൻ രാമനെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ ചിത്രകൂടം ലക്ഷ്യമാക്കി തിരിച്ചു. ഗുഹൻ ഗംഗാനദി കടത്തിവിട്ടു. ആദ്യം ഭരത്വാജമുനിയുടെ പർണ്ണശാലയിലും പിന്നീട് ചിത്രകൂടത്തിലെ രാമൻ താമസിക്കുന്ന പർണ്ണശാലയിൽ എത്തി. ഭരതനിൽ നിന്നും അച്ചൻ മരിച്ച വിവരം രാമൻ അറിഞ്ഞു. രാമൻ പിതാവിന്റെ ശ്രാദ്ധക്രിയകൾ ചെയ്തു. പിണ്ണാക്കാണ് ശ്രാദ്ധത്തിനു ഉപയോഗിച്ചത്. ഭരതനും മാതാക്കളും രാമനെ തിരിച്ചുവരാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചേങ്കിലും സ്നേഹാത്മനാ അദ്ദേഹം എല്ലാം നിരസിച്ചു.

11[തിരുത്തുക]

രാവണലങ്കയിലെ ശിംശപാവൃക്ഷ ച്ചുവട്ടിലെ സീതാദേവി സീതാദേവിയെ ലങ്കയിൽ കൊണ്ടുവന്ന രാവണൻ അശോകവനികയിൽ ശിംശപ വൃക്ഷചുവട്ടിൽ തടവിൽ താമസിപ്പിച്ചു. തൃജടയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മറ്റു രാക്ഷസിമാരെ ദേവിക്ക് കാവലിരുത്തി. സീതാന്വേഷണാർത്ഥം ലങ്കയിൽ എത്തിയ ഹനുമാൻ ദേവിയോട് അടയാളമായി പഞ്ചവടിയിൽ ദേവി രാമനൊന്നിച്ച് താമസിച്ച സന്ദർഭത്തിലെ കഥാസാരം അടയാളമായി പറയുന്നു. തുടർന്ന് ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ നൽകിയ മുദ്ര മോതിരം ദേവിക്ക് നൽകി. ദേവിയുടെ ചൂഢാരത്നം അടയാളമായി ദേവി ഹനുമാനെ ഏൽപ്പിക്കുന്നു. ശില്പത്തിൽ ദേവിയെയും ഹനുമാനെയും കൂടാതെ വിഭീഷണപുത്രി ത്രിജടയെയും മറ്റു രാക്ഷസിമാരെയും കാണാം. ഇതിൽ അതിപോലെ തന്നെ ഇവിടെ ഹനുമാൻ അതിവിനയാന്വിതനാണ്; താടിക്ക് കൈ കൊടുത്ത് താഴ്മയോടെയാണ് ഹനുമാൻ ദേവിക്ക് മുദ്രമോതിരം കൈമാറുന്നത്.

ശ്രീരാമനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ലങ്കാധിപതി രാവണൻ

ശ്രീവൈകുണ്ഠ ദ്വാരപാലകരായ ജയ-വിജയന്മാർ ബ്രഹ്മ്പുത്രന്മാരായ സനതുക്മാരന്മാരുടെ ശാപത്താൽ മൂന്നു ജന്മങ്ങളായി ഭൂമിയിൽ ജനിക്കുന്നു. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും വിഷ്ണു അവരെ നിഗ്രഹിച്ച് മോക്ഷം നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു. ആദ്യജന്മത്തിൽ (കൃതയുഗം) അസുരന്മാരായ ഹിരണ്യാക്ഷനായും, ഹിരണ്യാകശിപുവായും ജനിച്ചു; വരാഹമൂർത്തിയും, നരസിഹസ്വാമിയും അവരെ നിഗ്രഹിച്ചു. രണ്ടാം ജന്മത്തിൽ (ത്രേതായുഗം) രാക്ഷസന്മാരായ രാവണനായും, കുംഭകർണ്ണനായും ജനിച്ചു; രാമനാൽ മരണപ്പെട്ടു. മൂന്നാം ജന്മത്തിൽ (ദ്വാപരയുഗം) മനുഷ്യരായ ശിശുപാലനായും, ദന്തവക്ത്രനായും ജനിച്ചു; കൃഷ്ണനാൽ മോക്ഷം ലഭിച്ചു.

ശ്രീരാമചന്ദ്രനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ രാവണൻ തന്റെ ഇരുപതു കൈകളിലും ആയുധധാരിയായി എത്തി. ശ്രീമഹാദേവൻ കൊടുത്ത ചന്ദ്രഹാസം കൈകളിൽ കാണാം. ശില്പത്തിൽ തേരാളിയെയും വശങ്ങളിൽ രാക്ഷസന്മാരെയും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

12[തിരുത്തുക]

ഹനുമാനു രാമൻ അടയാളമായി മുദ്രമോതിരം കൊടുക്കുന്നു.

വനവാസാരംഭത്തിൽ അത്രിമഹർഷി രാമനു മുദ്രമോതിരവും, സീതക്ക് അംഗുലീയവും കൊടുക്കുന്നു. ആഭരണങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് അയോദ്ധ്യയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ സീതാ-രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാർക്ക് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു. ഇതാണ് ഇരുവരും ഹനുമാൻ കൈവശം അടയാളമായി കൊടുത്തുവിടുന്നത്. ശില്പത്തിൽ രാമനെയും ഹനുമാനെയും കൂടാതെ ലക്ഷ്മണൻ, സുഗ്രീവൻ, വിഭീഷണൻ, അംഗദൻ എന്നിവരെ കാണാം.

രാമ-രാവണയുദ്ധം

പതിനെട്ട് ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം കണ്ട് ഹനുമാൻ പറയുന്നത് രാമ-രാവണയുദ്ധവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം അതിനിസ്സാരമെന്നാണ്. ഭൂമിയിൽ നഗ്നപാദനായി രാവണനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന രാമനു ദേവേന്ദ്രൻ തന്റെ രഥവും തേരാളിയായ മാതലൈയേയും കൊടുത്തു സഹായിച്ചു. അതിഘോരയുദ്ധാവസാനം രാമനാൽ രാവണൻ നിഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു. ശില്പത്തിൽ രാവണ സഹോദരൻ വിഭീഷണൻ രാവണ രഹസ്യം മന്ത്രിക്കുന്നു. താഴെ രഥത്തിൽ മാതലിയെയും കാണാം. വിശ്വമെല്ലാം പ്രകാശിച്ചൊരു സായകം, വിശ്വാസഭക്ത്യാ ജപിച്ചയച്ചീടിന്നൻ രാവണൻതന്റെ ഹൃദയം പിളർന്നു ഭൂ-ദേവിയും ഭേദിച്ചു വാരിധിയിൽ പുക്കു ചോരകഴുകി മുഴുകി വിരവോടു, മാരുതവേഗേന രാഘവൻ തന്നുടെ തൂണിയിൽ വന്നിങ്ങു വീണു തെളിവോടെ, ബാണവുമെന്തൊരു വിസ്മയ,മന്നേരം

എഴുത്തച്ഛന്റെ അദ്ധ്യാത്മരാമായണം അദ്ധ്യാത്മരാമായണമിദമെത്രയു- മത്യുത്തമോത്തമം മൃത്യുഞ്ജയപ്രോക്തം, അദ്ധ്യയനം ചെയ്കിൽ മർത്ത്യനജ്ജൻമനാ മുക്തിസിദ്ധിക്കുമതിനില്ല സംശയം

14[തിരുത്തുക]

14 - മാരീച നിഗ്രഹം ശൂർപ്പണഖയുടെ മധുരവാക്കുകളിൽ രാവണൻ വീണു. സീതയെ അപഹരിക്കാനായി താടകയുടെ ശേഷിച്ച പുത്രൻ മാരീചന്റെ സഹായം തേടി രാവണൻ പുറപ്പെട്ടു. രാമനെ പേടിച്ച് മാരിചൻ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുകയായിരുന്നു. സീതയെ അപഹരിക്കാൻ തന്നെ സഹായിക്കണം എന്ന് മാരീചനോട് ലങ്കാധിപതി അഭ്യർത്ഥിച്ചു. പക്ഷെ രാമനാമം കേട്ടപ്പോഴെ മാരീചൻ പേടിച്ചു വിറച്ചു. ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ള തന്റെ അമ്മയെയും, സഹോദരൻ സുബാഹുവിനേയും രാമൻ നിഷ്പ്രയാസമാണ് കൊലചെയ്തത്. അന്ന് രാമനു പ്രായം പതിനാല്. ഇന്ന് അതിനിരട്ടിയിൽ കൂടുതൽ, ഹൊ! ആലോചിക്കനെവയ്യ! പക്ഷെ രാവണന്റെ നിർബദ്ധത്തിൽ മാരീചനു വഴങ്ങേണ്ടിവന്നു. രാമബാണത്താൽ തന്റെ അമ്മയെപോലെ മോക്ഷം കിട്ടിമല്ലൊ; രാവണനാൽ വധിക്കപ്പെടുന്നതിലും നല്ലതല്ലെ;... എന്നു കരുതി ഒരു പൊൻ-മാനായി പഞ്ചവടിയിലെ ആശ്രമപരിസരത്ത് എത്തി സീത കാൺകെ ഓടികളിച്ചു. സീതയെ കണ്ട് മാൻ അടുത്തുവന്നു, സീത പുല്ലും മറ്റു പഴങ്ങളും കൊടുത്തു; സീത മാനിനെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ കിട്ടികിട്ടിയില്ല എന്നരീതിയിൽ മാൻ മാറിക്കളഞ്ഞു. സീതക്ക് മാനിനെ വേണമെന്നായി. സ്വർണ്ണനിറത്തിലെ ശരീരത്ത് വെള്ളി കുത്തുകളുമായി, നീലകണ്ണുകളുള്ള മാനെ ആരെയും ആകർഷിച്ചു പോകും. സീതയുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി രാമൻ വില്ലും അമ്പുമായി മാനിനെ തേടിയിറങ്ങി. സീതയെ കാത്തുരക്ഷിക്കാൻ ലക്ഷ്മണനെ നിർദ്ദേശ്ശിച്ചു മാനിന്റെ പുറകെ രാമൻ ഓടി. രാമനു പിടികൊടുക്കാതെ മാനും ഓടി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അല്പ സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാമന്റെ നിലവിളി കേട്ടു. "ലക്ഷ്മണാ, എന്നെ രക്ഷിക്കൂ.... ഈ രാക്ഷസൻ എന്നെ കൊല്ലുമേ...." രാമന്റെ നിലവിളി കേട്ട് സീത കരയാൻ തുടങ്ങി, ലക്ഷ്മണനെ അങ്ങോട്ട് പോകാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. മാനായി വന്ന രാക്ഷസനാണ് രാമന്റെ ശബ്ദത്തിൽ കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചത് എന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ലക്ഷ്മണൻ സീതയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ജേഷ്ഠൻ രാമൻ ഒരിക്കലും നിലവിളിക്കില്ല, എത്രവലിയ രാക്ഷസനായാലും രാമനു നിമിചങ്ങൾ മതി അവനെ ഇല്ലായ്മചെയ്യാൻ, ദേവി വിഷമിക്കരുത്... പക്ഷെ സീത ലക്ഷ്മണനെ പരുഷവാക്കുകളാൽ പുലമ്പി... രാമൻ മരിച്ചാൽ നിനക്ക് എന്നെ പത്നിയാക്കാമെന്നു കരുതിയോ? ദുഷ്ടാ.... ഈ ഭൂമിയിൽ രാമൻ ഇല്ലേൽ ഒരു നിമിഷം ഈ സിത ജീവനോടെ ഉണ്ടാവില്ല.... പോകൂ.. എന്റെ മുൻപിൽ നിന്നും... ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ലക്ഷ്മണൻ ആശ്രമത്തിനു ചുറ്റും ഒരു വട്ടം വരച്ച് അതിനു പുറത്തു പോകരുത് എന്നു സീതക്കു നിർദ്ദേശം കൊടുത്ത് രാമന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപോയി. പിടി തരാതെ മാറി മാറി പോയ മാനെ രാമൻ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തി. ചത്തുവീണ മാൻ മാരീചനായി മാറി.

15[തിരുത്തുക]

15 - സീതാപഹരണം മാരീചൻ മായാപൊൻമാനായി വരുന്നതിനു മുൻപ് രാമൻ സീതയോട് പറയുന്നുണ്ട്... സീതെ, നിന്നെ അപഹരിക്കാനായി രാവണൻ വരും. മായാസീതയെ നിർത്തി നീ അഗ്നിമണ്ഡലത്തിലേക്ക് മാറുക. രാവണ നിഗ്രഹത്തിനുശേഷം എന്നിലെക്ക് തിരിച്ചുവരാം നിനക്ക്.... അങ്ങനെ മായാസീതയാണ് പൊൻമാനെ കിട്ടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. രാമനും ലക്ഷ്മണനും മാരിചനായ മാനിനെ പിടിക്കാൻ പോയപ്പോൾ രാവണൻ താപസരൂപത്തിൽ ആശ്രമത്തിലെത്തി സീതയോട് ഭിക്ഷ ചോദിച്ചു. ഭിക്ഷ കൊടുക്കുന്നതിനായി ലക്ഷ്മണരേഖ കടന്നു പുറത്തുവന്ന സീതയെ നിഷ് പ്രയാസം രാവണൻ അപഹരിച്ച് പുഷ്പകവിമാനത്തിലേറ്റി ലങ്ക ലക്ഷ്യമാക്കി പറന്നുയർന്നു. രാമനൊ, ലക്ഷ്മണനൊ സീതയ്ക്ക് സഹായമായി എത്തിയില്ല. സീതദേവിയുടെ കരച്ചിൽ കേട്ട് ജഡായു എന്ന പക്ഷിശ്രേഷ്ഠൻ രാവണനെ ആക്രമിച്ചു. അതി ശക്തമായി ജഡായു രാവണനെ കൊത്തി മുറിവേൽപ്പിച്ചു. രാവണൻ തന്റെ ചന്ദ്രഹാസം കൊണ്ട് ജഡായുവിനെ എതിരിടുകയും അവന്റെ രണ്ടു ചിറകുകളും അറത്തുമാറ്റി. ചിറകുകൾ രണ്ടും നഷ്ടപ്പെട്ട് ജഡായു നിലംപതിച്ചു. സീതയുടെ അവസാന പ്രതീക്ഷയും നഷ്ടപ്പെട്ടു. സീതയെയും കൊണ്ട് രാവണൻ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ വീണ്ടും പറന്നുയർന്നു. സീത തന്റെ അടയാഭരണങ്ങളിൽ ചിലത് ഉടുവസ്ത്രത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം കീറി അതിൽ കെട്ടി താഴേക്ക് എറിഞ്ഞു. അത് ആർക്കെങ്കിലും കിട്ടിമെന്നും അത് രാമനു നൽകി താന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്ന ദിക്ക് മനസ്സില്ലാക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നും സീതാദേവി കരുതിയിരിക്കാം..

16[തിരുത്തുക]

16 - സീതാന്വേഷണം വനവാസം തുടങ്ങി പതിമൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് സീതാപഹരണം നടക്കുന്നത്. സീതയെക്കാണാഞ്ഞ് രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാർ ഉറക്കെ വിളിച്ച് എല്ലായിടവും ഓടിനടന്ന് അന്വേഷിച്ചു. സീതയെ കാണ്മാനില്ല എന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കിയ രാമൻ തന്റെ ധൈര്യമെല്ലാം ചേർന്നപോലെ ദുഃഖാർത്തനായി കരഞ്ഞു. താൻ ഇനി അയോദ്ധ്യയിലേക്ക് തിരിച്ചുപോവുന്നില്ല ഇവിടെ കിടന്നു മരിച്ചോളാം, ലക്ഷ്മണാ നീ അയോദ്ധ്യയിലേക്ക് മടങ്ങുക, ഞാൻ വരില്ലെന്ന് അമ്മമാരോട് പറയണം. അവരെ നീ സംരക്ഷിക്കണം. ഭരതനോട് രാജ്യം നന്നായി ഭരിക്കാൻ പറയണം. ഇങ്ങനെ വിലപിക്കുന്ന ശ്രീരാമനോട് വിഷണ്ണനായ ലക്ഷ്മണൻ ‘’നമുക്ക് ഒന്നു വ്യാപകമായി തിരഞ്ഞുനോക്കാം. എന്തെങ്കിലും തെളിവുകൾ കിട്ടാതിരിക്കയില്ല’’ എന്നു പറഞ്ഞു.

കുറച്ചുദൂരം ചെന്നപ്പോൾ ജടായു വീണുകിടക്കുന്നതുകണ്ടു. മുറിവേറ്റ ഗൃധ്രത്തോട് വിവരമെല്ലാന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞു. രാവണനാണ് സീതയെ അപഹരിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. തന്റെ ചിറകുകൾ രാവണനാണ് വെട്ടിവീഴ്ത്തിയത് എന്നു പറഞ്ഞ് ആ പക്ഷി ശ്രേഷ്ഠൻ മരിച്ചുവീണു. ജഡായുവിനെ പിതൃതുല്യം സംസ്‌ക്കരിച്ച് ശേഷക്രിയകൾ നടത്തിയശേഷം അവർ ദക്ഷിണ ദിക്കു ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ടുനീങ്ങി. കൊടുമ്ന്കാട്ടിലൂടെയുള്ള യാത്ര ഭയാനകമായിരുന്നു. കുറച്ചു മുന്നോട്ടുപോയപ്പോൾ തലയില്ലാത്ത കബന്ധനെന്ന രാക്ഷസൻ ലക്ഷ്മണനു നേരെ എതിരിട്ടു. സഹോദരന്മാർ ഇരുവരും ചേർന്ന് ആ അസുരനെ കാലപുരിക്കയച്ചു. ശാപമോക്ഷം കിട്ടിയ കബന്ധൻ ഒരു ഗന്ധർവ്വനായി സ്വർലോകം പൂകി. കബന്ധനാണ് പമ്പാതീരത്തുചെന്ന് ശബരിയെ ദർശിച്ച് സുഗ്രീവനെ കണ്ട് സഖ്യം ചെയ്യണമെന്നു രാമനെ ഉപദേശിക്കുന്നത്.

17[തിരുത്തുക]

17 - പമ്പാതീരത്തെ ശബരി കബന്ധ നിർദ്ദേശത്താൽ രാമ-ലക്ഷ്മണനമാർ പമ്പാനദീ തീരത്തെത്തി. പുണ്യപമ്പാനദിയെ വന്ദിച്ച്, പുണ്യ സരസ്സിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചു. തുടർന്ന് ഇരുവരും ശബരിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി. കോദണ്ഡം കയ്യിലേന്തി ജടാവൽക്കല ധാരിയായി ലക്ഷ്മണ സമേതനായി തന്റെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്‌ ആരാധിക്കുന്ന അതേ ദിവ്യരൂപം തന്നെ തനിക്ക്‌ ദിവ്യദർശനം നൽകിക്കൊണ്ട്‌ നിൽക്കുന്നു. മാതംഗമുനിയുടെ വനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യയായ ശബരി തപസ്സു ചെയ്തിരുന്നു. വേടസ്ത്രീയായ ശബരിയുടെ തപസ്സ് സരളവും ഉഗ്രവുമായിരുന്നു. ഭക്തപുളകിതയായി ഭാഗവാനെ സാഷ്ടാംഗം പ്രണാമം ചെയ്തു. എതിരേറ്റ്‌ ആശ്രമത്തിനകത്ത്‌ ഇരുത്തി. കാലുകൾ കഴുകി പൂജിച്ച്‌ ഫലപക്വമൂലങ്ങൾ നൽകി സൽക്കരിച്ചു. അതിവഭക്തിയിൽ എന്ത്‌ ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ശബരി കുഴങ്ങി. രാമദർശനത്തിനായി ജീവിച്ച ആ പുണ്യവതി രാമലക്ഷ്മണന്മാെര അനുഗ്രഹിച്ചശേഷം അവർ സ്വയം യോഗാഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ച് പുണ്യലോകത്തേക്ക് യാത്രയായി. ഋശ്യമൂകചലം എന്ന പർവ്വതത്തിൽ കിഷ്കിന്ദാപതിയുടെ അനുജനായ സുഗ്രീവൻ തന്റെ നാലു മന്ത്രിമാരൊന്നിച്ച് ബാലിയെ പേടിച്ചു താമസിക്കുന്നുവെന്നും, സുഗ്രീവൻ സീതാന്വേഷണത്തിനു സഹായകമാവുമെന്നും ശബരിയും രാമനെ ഉപദേശിക്കുന്നുണ്ട്. ശബരിയുടെ സ്വയം അഗ്നിപ്രവേശനം ചെയ്തു സ്വർലോകം പൂകി. രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാർ ഋശ്യമുകാചലം ലക്ഷ്യമാക്കി യാത്ര തിരിച്ചു.

18[തിരുത്തുക]

18 - ഋശ്യമൂകാചലം (ബാലികേറാമല) തുംഗഭദ്രാ നദിയുടെ അടുത്താണ് ഋശ്യമൂകാചലം എന്ന ബാലിമേറാമല സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. രാമൻ പമ്പാനദിതീരത്തുനിന്നും വീണ്ടും പിന്നിലേക്ക് യാത്രചെയ്ത് ഋശ്യമൂകാചലത്തിലെത്തി. രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാർ നടന്നു വരുന്നത് സുഗ്രീവനും ഹനുമാനും ദൂരെനിന്നേ കണ്ടു. ജേഷ്ഠനായ ബാലി തന്നെ വധിക്കുവാൻ അയച്ചവരാണെന്ന് സുഗ്രീവൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. ഹനുമാനോട് അവരെ കുറിച്ചറിഞ്ഞു വരാൻ പറഞ്ഞു. ഹനുമാൻ ബ്രാഹ്മണവേഷം പൂണ്ട് രാമലക്ഷമണൻറെ മുന്നിലെത്തി. വളരെ മധുരമായ വാക്കുകളാലും ആകർഷകമായ രീതിയിലും അവരെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. രാമലക്ഷ്മണന്മാർ തങ്ങൾ സുഗ്രീവനെ കണ്ട് സഹായ അഭ്യർഥിക്കാനാണ് വന്നതെന്ന് ഹനുമാനെ ധരിപ്പിച്ചു. വന്നവർ ശത്രുക്കളല്ല എന്നുമനസ്സിലാക്കി ഹനുമാൻ സ്വരൂപത്തിൽ അവരെ സ്വീകരിച്ച് സുഗ്രീവ സന്നിധിയിൽ എത്തിച്ചു. ജേഷ്ഠൻ ബാലിയുടെ സംശയത്തിനു പാത്രമായതിനാൽ തന്നെ കിഷ്കിന്ദാ രാജ്യത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കിയ കഥ രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാരോട് വിവരിച്ചു. കഥയിങ്ങനെ... മയാസുരന്റെ പുർതനായ ദുന്ദുഭിയെ ബാലി കൊന്നതിനാൽ സഹോദരൻ മായാവി കിഷ്കിന്ദയിലെത്തി ബാലിയെ യുദ്ധത്തിനുവിളിച്ചു. യുദ്ധാന്ത്യം മായാവി ഒരു ഗുഹയിലേക്ക് ഓടി കയറി. അനുജൻ സുഗ്രീവൻ ജേഷ്ഠനെ കാത്ത് പുറത്തിരുന്നു. നാളുകൾ നീണ്ട യുദ്ധാവസനം മായാവിയെ ബാലികൊന്നു. പക്ഷെ രാക്ഷസൻ ബാലിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഗുഹാകവാടം അടയ്ക്കുവാൻ സുഗ്രീവനോട് പറഞ്ഞു. മരണാസന്നത്തിൽ ബാലിയാണ് പറയുന്നതെന്നും, ബാലി മരിച്ചെന്നും തെറ്റിദ്ധരിച്ച് സുഗ്രീവൻ ഗുഹാകവാടം വലിയ ഒരു പാറകൊണ്ട് അടച്ചു. നാളുകൾക്ക് ശേഷം ബാലി ഗുഹാകവാടം തുറന്ന് കിഷ്കിന്ദാപുരിയിൽ തിരിച്ചെത്തി സുഗ്രീവനെ കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി, സുഗ്രീവന്റെ ഭാര്യയായ രൂമയെ സ്വന്തമാക്കി. അന്നു മുതൽ ബാലിയെ പേടിച്ച് താനും തന്റെ മന്ത്രിമാരും ഇവിടെ ഋശ്യമൂകാചലത്തിൽ താമസിക്കുവാണന്നു സുഗ്രീവനെ രാമനെ ധരിപ്പിച്ചു. ഈ മലയിൽ ബാലി കേറിയാൽ അവന്റെ തല പൊട്ടിത്തെറിക്കുമെന്ന് മതംഗമഹർഷിയുടെ ശാപം ഉണ്ട്, അതുകൊണ്ട് ബാലി ഈ മലയിൽ ഒരിക്കലും വരില്ല.

19[തിരുത്തുക]

19 - സുഗ്രീവ സഖ്യം രാവണപത്നി മണ്ഡോദരിയുടെ സഹോദന്മാരാണ് ദുന്ദുഭിയും മായാവിയും. ഇരുവരേയും വധിച്ചത് ബാലിയാണ്. ഒരിക്കൽ ദുന്ദുഭി കൂറ്റൻ പോത്തായിവന്ന് ബാലിയെ ആക്രമിച്ചു. അവനെ കൊന്ന് അവന്റെ തലമുറിച്ച് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ചോരയൊലിച്ച തല ചെന്നുവീണത് ഋശ്യമൂകാചലത്തിലെ മതംഗമഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലാണ്. ചോരയും മാസവും വീണ് ആശ്രമപരിസരം അശുദ്ധമായതുകണ്ട് മുനി ബാലിയെ ശപിച്ചു. ബാലി ഋശ്യമൂകാചലത്തിൽ കാലുകുത്തിയാൽ തലപൊട്ടി മരിക്കുമെന്ന്. അതു പേടിച്ച് ബാലി ആ വഴി വരാതെയായി. ഋശ്യമൂകം ബാലിമേറാമലയുമായി. രാമനും സുഗ്രീവനും ഹസ്തദാനം ചെയ്തു മൈത്രി സ്ഥാപിച്ചു. ഹനുമാനും ലക്ഷ്മണനും അതിനു സാക്ഷിയായി. സുഗ്രീവൻ പറഞ്ഞു: "എന്നോട് മിത്രത ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഞാനിതാ ഹസ്തദാനം ചെയ്യുന്നു. അങ്ങ് എന്റെ കൈകൾ ഗ്രഹിച്ചാലും മൈത്രി സ്ഥാപിതമാകട്ടെ".. അതുകേട്ട് ശ്രീരാമൻ സുഗ്രീവഹസ്തം ശക്തിപൂർവം കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചുകുലുക്കി. ഹനുമാൻ അഗ്നിജ്വലിപ്പിച്ചു. രാമനും സുഗ്രീവനും അഗ്നിസാക്ഷിയായി സഖ്യം ചെയ്തു. സീതാപഹരണവേളയിൽ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ നിന്നും തന്റെ ആഭരണങ്ങൾ സീത തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞു താഴേക്ക് ഇട്ടിരുന്നു. അതു കിട്ടിയ സുഗ്രീവൻ തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ് സുക്ഷിച്ചു വെച്ചിരുന്നത് രാമനെ ഏൽപ്പിച്ചു. കണ്ണുനീർ വാർത്ത് രാമൻ അതു സീതാദേവിയുടെതാണന്നു സ്ഥിതീകരിച്ചു. സീതയെ കണ്ടെത്തി രാവണനിഗ്രഹം നടത്താൻ സുഗ്രീവാദികൾ സഹായിക്കാമെന്നു സുഗ്രീവനും, സുഗ്രീവ പത്നി രക്ഷിച്ചു ബാലിവധം നടത്തി കിഷ്കിന്ദാപതിയാക്കാൻ സഹായിക്കാമെന്നു രാമനും സത്യം ചെയ്തു.

സൂര്യതേരാളിയായ അരുണൻ പിതാവായി ശ്യേനിയിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരാണ് ജഡായുവും, സമ്പാതിയും. അതുപോലെ അരുണൻ മാതാവായി ദേവേന്ദ്രനിൽനിന്നും, സൂര്യനിൽനിന്നും ജനിച്ച പുത്രന്മാരാണ് ബാലിയും, സുഗ്രീവനും. ഈ നാലുപേരും രാമായണത്തിൽ പലസന്ദർഭത്തിലും കടന്നു വരുന്നുണ്ട്. ബാലിയെയും സുഗ്രിവനേയും വളർത്തിയത് ഗൗതമമുനിയുടെ പത്നി അഹല്യദേവിയാണ്.

20[തിരുത്തുക]

20 - ബാലിവധം യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ നേർക്കുനേർ വരുന്നവന്റെ പകുതി ശക്തി ബാലിക്കു ലഭിക്കുമെന്ന് ഇന്ദ്രവരമുള്ളതിനാൽ, ബാലിയെ നേരിട്ട് എതിരിടാൻ ആർക്കുമാവില്ല. സുഗ്രീവനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ രാമൻ ബാലിയെ ഒളിയമ്പ് എയ്ത് വീഴ്തുവാൻ ഹനുമാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. കിഷ്കിന്ദാപുരിയുടെ ഗോപുരദ്വാരത്തിൽ ചെന്നു സുഗ്രീവൻ ബാലിയെ പോർവിളിച്ചു. ഇരുവരും യുദ്ധം തുടങ്ങി, പക്ഷെ ദൂരെ മാറി നിന്ന രാമനു സുഗ്രീവനേത്, ബാലിയേത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ബാലിയോട് കൂടുതൽ നേരം യുദ്ധം ചെയ്താൽ സുഗ്രീവൻ കൊല്ലപെടുമെന്നതിനാൽ സുഗ്രീവൻ ഓടി രക്ഷപെട്ടു.

സുഗ്രീവൻ രാമനോട്‌ ഒരുപാട്‌ പരാതി പറഞ്ഞു, എത്രയും വേഗം രാമൻ അമ്പെയ്ത് ബാലിയെ വീഴ്തിയില്ലങ്കിൽ ബാലി നിഷ്പ്രയാസം സുഗ്രീവനെ കൊല്ലും. പക്ഷെ രാമനു രണ്ടുപേരുടേയും ശരീരങ്ങൾ ഒരേ തരത്തിൽ രക്താഭിഷിക്തമായതിനാൽ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല, തന്നെയല്ല ഇരുവരും സോദരങ്ങൾ, ആളുമാറി അമ്പെയ്യരുതല്ലൊ. കാരണം മനസ്സിലാക്കി സുഗ്രീവൻ സാമാധാനിച്ചു. പിറ്റേന്ന് യുദ്ധത്തിൽ സുഗ്രീവൻ പോകുമ്പോൾ ഒരു പൂമാല സുഗ്രീവനെ അണിയിച്ചു, അതുമനസ്സിലാകി അമ്പെയ്യാന്മെന്നു രാമനും തീർച്ചയാക്കി. പിറ്റേന്ന് സുഗ്രീവൻ ബാലിയെ യുദ്ധത്തിനു പോർവിളിച്ചപ്പോൾ അതിലെന്തോ ചതിയുണ്ടന്ന് ബാലിയുടെ പത്നി താര ഉപദേശിച്ചു. എങ്കിലും ബാലി യുദ്ധത്തിനു ചെന്നു. ഒട്ടും താമസിയാതെ രാമൻ മഹേന്ദ്രാസ്ത്രം എയ്ത് ബാലിയെ വീഴ്തി. നിലത്തുവീണ ബാലി തന്നെ കൊന്നത് അന്യായമാണന്ന് രാമനോട് പറഞ്ഞെങ്കിലും, രാമൻ ബാലിയെ നിരവധി കാരണങ്ങളിലൂടെ തെറ്റ് മനസിലാക്കി കൊടുക്കുന്നു. പഞ്ചകന്യകമാരിൽ ഒരാളാണ് ബാലിയുടെ പത്നി താര. മര്യാദാപുരുഷോത്തമനായ ശ്രീരാമനെ ഈശ്വരാവതാരമായി സങ്കല്പിച്ചുകൊണ്ട്‌, മനുഷ്യസമൂഹത്തിൽ പുലരേണ്ടതായ സദാചാര-സംസ്കാരമൂല്യങ്ങളെയും ധർമനിഷ്ഠയെയും പരസ്പരബന്ധങ്ങളെയും ആധ്യാത്മിക ജ്ഞാനാനുഭവമായി പകർന്നുതരുന്നുണ്ട് താരോപദേശത്തിൽ. തുടർന്ന് സുഗ്രീവനെ കിഷ്കിന്ദാപതിയായി രാമൻ വാഴിക്കുന്നു.

21[തിരുത്തുക]

21 - സുഗ്രീവരാജാഭിഷേകം, സീതാന്വേഷണം

ബാലിയുടെ പുത്രനായ അംഗദൻ പിതാവിന്റെ ശേഷക്രിയകൾ ചെയ്തു. പിന്നീട് ഉത്തമ മുഹൂർത്തത്തിൽ കിഷ്കിന്ധാധിപതിയായി സുഗ്രീവനെ ലക്ഷ്മണൻ രാജാഭിഷേകം ചെയ്തു. ഉദ്ദിഷ്ടകാര്യസാധ്യത്തിനു രാമയണത്തിലെ സുഗ്രീവാഭിഷേകം ചൊല്ലുന്നത് നല്ലതെന്നു കരുതുന്നു. സുഗ്രീവൻ സന്തോഷത്തോടെ ഭാര്യമാരുമൊന്നിച്ച് ജീവിച്ചുപോന്നവസരത്തിൽ ഒരു ദിവസം ലക്ഷ്മണൻ കിഷ്കിന്ധയിൽ വന്നു. രാമന്റെ സീതാവിരഹദദുഃഖം കണ്ട് ഹൃദയം പൊട്ടുന്ന വേദനയിലാണ് ലക്ഷ്മണൻ സുഗ്രീവ സന്നിധിയിൽ ചെല്ലുന്നതും സുഗ്രീവാദികൾ സീതാന്വേഷണം ഇതുവരെയും തുടങ്ങിയിട്ടില്ലന്നതും ഓർപ്പിക്കുന്നത്. സുഗ്രീവൻ തന്റെ എല്ലാ കപിവരന്മാരേയും നാലു ദിക്കിലേക്കും സീതാന്വേഷണത്തിനയച്ചു. മുപ്പതുനാളുകൾക്കുള്ളിൽ സിതാദേവിയെവിടെയുണ്ടന്ന് അറിഞ്ഞുവന്നില്ലങ്കിൽ ഒന്നൊഴിയാതെ എല്ലാവരുടേയും ശിരഛേദം നടത്തും... (സുഗ്രീവശാസനം). മുപ്പതുനാളികൾ തീരാറായങ്കിലും ഒരറിവും കിട്ടാതെ കപിവരന്മാർ വിഷമിച്ചു. ദക്ഷിണ ദിക്കിലേക്ക് പോയവരിൽ പ്രധാനിയായ ഹനുമാൻ കൈവശം രാമൻ തന്റെ അടയാളമായി മുദ്രമോതിരവും കൊടുത്തു വിടുന്നു. ആഭരണങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ അയോദ്ധ്യയിൽ നിന്നും വനവാസത്തിനു വന്ന രാമനു അത്രി മഹർഷി മുദ്രമോതിരം കൊടുത്തിരുന്നു, തത്സമയം സീതയ്ക്കും ചൂഢാരത്നം ഉൾപ്പെടെ പല ആഭരണങ്ങൾ അത്രിപത്നി അനസൂയയും കൊടുത്തിരുന്നു. ഈ മുദ്രമോതിരമാണ് ഹനുമാന്റെ കൈയ്യിൽ രാമൻ സീതയ്ക്ക് അടയാളമായി കൊടുത്തു വിടുന്നത്. ഹനുമാനും കൂട്ടരും സീതാദേവിയെ തിരഞ്ഞ് മഹേന്ദ്രാചലത്തിൽ എത്തി. ജഡായുവിന്റെ ജേഷ്ഠൻ സമ്പാതി തന്റെ ചിറകുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് അവിടെയാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. കപികളെ ഭക്ഷിക്കാനായിവന്ന സമ്പാതി അവരിൽ നിന്നും തന്റെ സഹോദരനായ ജടായുവിന്റെ മരണവൃത്താന്തം അറിഞ്ഞു. സമ്പാതി വാനരന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ സോദരനായുള്ള ഉദകക്രിയകൾ ചെയ്തശേഷം തന്റെ ദീർഘഗൃദ്ധ്രനേത്രങ്ങളാൽ ലങ്കാപുരിയിൽ അശോകാവനിയിൽ ശിംശപാവൃക്ഷത്തണലിൽ നിശാചരികൾക്കിടയിൽ ശോകഗ്രസ്ഥയായ് സീതാദേവിയിരിപ്പുണ്ടെന്ന വൃത്താന്തവും സമുദ്രോപരി ചാടി ലങ്കയിലെത്തുകയെ ദേവിയെക്കണ്ടുകിട്ടാൻ മാർഗമുള്ളൂ എന്നതും കപികളെ ധരിപ്പിയ്ക്കുന്നു. ഈ ദുഷ്ക്കരകർമ്മം ചെയ്യാനായി അവരിൽ ആത്മവിശ്വാസമുണർത്തുന്നതും തന്റെ സോദരനെക്കൊന്ന ദുഷ്ടനാം രാവണൻ രാഘവനാൽ വധിയ്ക്കപ്പെടുമെന്ന് ദീർഘദൃഷ്ടിയോടെ ശുഭപ്രതീക്ഷയേകുന്നതും സമ്പാതി തന്നെ. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ സമ്പാതി ജനനമരണ സങ്കീർണ്ണതകളെ ലളിതമായ വരികളിൽ വിസ്തരിയ്ക്കുന്നു. സീതാവൃത്താന്തം വാനരരോട് പറഞ്ഞതോടെ നവപക്ഷങ്ങൾ മുളച്ച സമ്പാതി ഊർജ്ജസ്വലനായി പറന്ന് വിഹായസ്സിൽ മറയുന്നു.

22[തിരുത്തുക]

22 - സമുദ്രലംഘനം

ശുഭകരമായ ഔദാര്യത്തിന്റെ ഫലശ്രുതിയിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലുവാനുള്ള വഴി തുറന്നുകൊടുത്തത് സമ്പാതിയാണ്. നൂറുയോജന ദൂരമാണുള്ളതെന്നും സമുദ്രം കടക്കുവാൻ കെല്പുള്ളവന് ദേവിയെക്കണ്ട് മടങ്ങാൻ കഴിയുമെന്നും പ്രത്യാശയുണർത്തുന്ന സമ്പാതിയുടെ മൊഴി കേട്ടപ്പോൾ ഉണർന്ന കപീന്ദ്രന്മാർ പിന്നെ ആ വഴിക്കായി ചിന്ത. ആരു കടൽ ചാടിക്കടക്കും എന്നോർത്ത് തർക്കിച്ചുനിൽക്കെ, ജഗത്പ്രാണനന്ദനനായ മാരുതിക്കതിനു കഴിയുമെന്ന് ജാംബവാൻ ഹനുമാന്റെ പൂർവകഥയോർമിപ്പിച്ച് തറപ്പിച്ച് പറയുന്നു. വാമനമൂർത്തിയെപ്പോലെ വളർന്ന് സിംഹനാദത്തോടെ ഹനുമാൻ മാഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ നിന്ന് കുതിച്ച് സമുദ്രലംഘനത്തിന് ഒരുങ്ങുന്ന കഥ പറഞ്ഞ് കിഷ്ട്കിന്ധാകാണ്ഡം അവസാനിക്കുന്നു, തുടർന്ന് സുന്ദരകാണ്ഡം.

സകലശുകകുല വിമലതിലകിത കളേബരേ! സാരസ്യപീയൂഷ സാരസർവ്വസ്വമേ, കഥയ മമ കഥയ മമ കഥകളതിസാദരം, കാകുൽ‌സ്ഥലീലകൾ കേട്ടാൽ മതിവരാ.

മാരുതി മനസ്സുകൊണ്ട് ലങ്കയിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. നൂറുയോജന ദൂരമുള്ള സമുദ്രം കടക്കുമെന്നുള്ള ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ വാലുയർത്തി, കൈകൾ പരത്തി, കഴുത്തു നിവർത്തി, കാലുകൾ വളച്ച് മഹേന്ദ്രപർവതത്തിന് മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ സുന്ദരരൂപമാണ് നാം ആദ്യം കാണുന്നത്. മറ്റു വാനരന്മാരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി മാരുതി പറയുന്നു. ”നിങ്ങളെല്ലാവരും കണ്ടുകൊള്ളുവിൻ. എന്റെ പിതാവായ മാരുതനു തുല്യമായി അതിവേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലൂടെ രാവണരാജധാനിയിലേക്ക് ഞാനിതാ പോകുന്നു. രാമപത്‌നിയെ ഞാനുടനെ കാണും. മടങ്ങിവന്ന് ആ വിവരം അഖിലജഗദധിപതിയായ രാമചന്ദ്രനെ അറിയിക്കും. ആരാണോ ജനനമരണനാശത്തിന് കാരണക്കാരനായ ആ ഭഗവാന്റെ നാമം മരണസമയത്ത് ഓർമ്മിക്കുന്നത് അയാൾ ജനിമരണങ്ങളാകുന്ന സംസാരത്തെ കടക്കുന്നു. ആ ഭഗവാന്റെ ദൂതനാണ് ഞാൻ. ഈ സമുദ്രം കടക്കാൻ എനിക്കു കഴിയും. കാരണം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ രഘുപതി മാറാതെ നിൽക്കുന്നു. അവിടത്തെ മുദ്രമോതിരം എന്റെ പക്കലുണ്ട്. എനിക്കീ കടൽ നിസ്സാരമാണ്. നിങ്ങളാരും അല്പവും ഭയപ്പെടണ്ട”. എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ദശവദനപുരിയിൽ ഹൃദയമുറപ്പിച്ച് മനസ്സിൽ രാമനെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ദക്ഷിണദിക്കിലേക്ക് ഹനുമാൻ ഒറ്റചാട്ടം.

23[തിരുത്തുക]

23 - മാർഗ്ഗവിഘ്നം,

ഹനുമാന്റെ മനസ്സിൽ ഒരേ ഒരു ലക്ഷ്യം മാത്രം..ലങ്ക..രാവണൻറെ രാജ്യം. അവിടെ ചെല്ലുക, സീതാദേവിയെ കാണുക, അന്വേഷണദൌത്യം പൂർത്തിയാക്കുക. ആ യാത്രയിൽ അദ്ദേഹത്തിനു നിരവധി വിഘ്നങ്ങൾ നേരിട്ടു. ഹനുമാൻ സ്വാമിയുടെ ബുദ്ധി, ബലം, വീര്യം എന്നിവ പരീക്ഷിക്കുവാൻ ദേവൻമാർ നാഗമാതാവായ സുരസയെ അയച്ചു. ഹനുമാൻ സ്വാമിയെ ഭക്ഷണമാക്കാൻ സുരസ തന്റെ വായ് പിളർന്ന് മാർഗ്ഗ തടസ്സമായെത്തി. ഹനുമാൻ തന്റെ ശരീരം പത്തിരട്ടിയായി വലുതാക്കി. സുരസയും തന്റെ ശരീരം വലുതാക്കി ഹനുമാനെ ഭക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറായി. ഹനുമാൻ വീണ്ടും ശരീരം വലുതാക്കി, സുരസയും ഒട്ടും പിന്നോട്ട് പോകാതെ തന്റെ ശരീരം അതിലും വലുതാക്കി. ആ ഒരു നിമിഷം, ബുദ്ധിമാനായ ഹനുമാൻസ്വാമി തൻറെ ശരീരം വളരെ ചെറുതാക്കി, സരസയുടെ വായിൽ കൂടി കയറി മൂക്കിലൂടെ പുറത്തുകടന്നു. വന്നിരിക്കുന്നത് നാഗമാതാവാണന്നു മനസ്സിലാക്കി ഹനുമാൻ സുരസയെ സ്തുതിച്ചു, നാഗമാതാവ് ഹനുമാനെ അനുഗ്രഹിച്ച് പാതാളത്തിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

ഹനുമാനു വിശ്രമമേകാൻ സാഗരത്തിൽ ആണ്ടുപോയ മൈനാക പർവ്വതം പൊങ്ങിവന്നു. പക്ഷെ ശ്രീരാമ ദൗത്യവുമായി പോകുന്നതിനാൽ തനിക്കു വിശ്രമമില്ല എന്നു പറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞുമാറി. ഹനുമാൻറെ രാമഭക്തി മനസ്സിലാവുന്ന സന്ദർഭമാണിത്. വീണ്ടു മുപോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ സിംഹിക യാണ് തടസ്സമായെത്തിയത്. ആകാശമാർഗ്ഗേ പോകുന്ന ജീവികളെ, അവയുടെ നിഴലിനെ പിടിച്ച് നിശ്ചലമാക്കുകയും, ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൾ. ഹനുമാന്റെ മാർഗ്ഗം തടസ്സമാക്കി സിംഹികയെ ഹനുമാൻ തന്റെ കാലാൽ തൊഴിച്ച് യമപുരിയിലെക്കയച്ചു. അവസാനം നൂറുയോജന തണ്ടി ഹനുമാൻ ലങ്കയിൽ പ്രവേശിച്ചു. ലങ്കാപുരിയെ വലയം ചെയ്തിരിക്കുന്ന കോട്ട ചാടികടന്ന ഹനുമാൻ ചെന്നുപെട്ടത്, കോട്ടയ്ക്കു കാവൽ നിൽക്കുന്ന ലങ്കാലക്ഷ്മിയുടെ മുന്നിലാണ്. തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിനു തടസ്സം നിന്ന ലങ്കാലക്ഷ്മിയെ ഇടം കൈയ്കൊണ്ട് അടിച്ചു. അതോടെ ലങ്കാലക്ഷ്മിയുടെ ശാപം തീർന്നു അവൾ മോചിതയായി, ലങ്കവിട്ടു. അതോടെ ലങ്കയുടെ നാശവും തുടങ്ങി. പിന്നെ ഹനുമാൻ സമയം കളഞ്ഞില്ല. ലങ്കാലക്ഷ്മി നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ അശോകവനിക തേടി, സീതാദേവിയെ തേടി ഹനുമാൻ മുൻപോട്ട് തിരിച്ചു.

24[തിരുത്തുക]

24 - അശോകവനികയിലെ സീത

ലങ്കാലക്ഷ്മി വിടവാങ്ങിയശേഷം, ഹനുമാൻ സീതയെ കണ്ടുപിടിക്കാനായി മുന്നോട്ട് തിരിച്ചു. തന്റെ പിതാവായ വായു അതിനു മാർഗ്ഗമുണ്ടാക്കി. അശോകവനികയിലെ പൂമണം വഹിച്ചുള്ള കാറ്റു ശക്തിയായി വീശിയടത്തു. അതു ലക്ഷ്യമാക്കി ഹനുമാൻ വളരെ വേഗം നഗരപ്രാന്തത്തിലൂടെ യാതചെയ്ത് അശോകവനികയിലെത്തി. വെളുക്കെത്തെളിഞ്ഞ പൂനിലാവിൽ അശോകവനിക നയനാനന്ദകരമായ ഒരു ദൃശ്യം തന്നെയായിരുന്നു. ഒട്ടും സമയനഷ്ടം വരുത്താതെ തന്റെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനമായ ശിംശപവൃക്ഷം കണ്ടുപിടിക്കുകയാണ് അടുത്തലക്ഷ്യം. ഒടുവിൽ ശിംശപവൃക്ഷത്തരുകിലെത്തി. തന്റെ ദേവന്റെ ദേവിയെ കണ്ടെത്തി. ദിവസകരകുലപതി രഘൂത്തമൻ തന്നുടെ ദേവിയാം സീതയെക്കണ്ടു കപിവരൻ... കമലമകളഖില ജഗദീശ്വരി തന്നുടൽ കണ്ടേൻ കൃതാർത്ഥോസ്മ്യഹം കൃതാർത്ഥോസ്മ്യഹം.....

പഴകിമുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും പൊടിപിടിച്ച മുടിയുമായി ഒരു കൃശഗാത്രി. പ്രകാശകാന്തി പരത്തുന്ന മുഖം കുനിച്ച് ദേവി രാമനാമം ജപിച്ച് ഉറങ്ങാതെയിരിക്കുന്നു. ദേവിക്കു ചുറ്റും വികൃതരൂപികളായ നാലഞ്ചു സ്ത്രീകൾ മലർന്ന് കിടന്ന് കൂർക്കം വലിച്ചുറങ്ങുന്നു. ഹനുമാൻ അതികൃശനായി ആരുമറിയാതെ ശിംശപവൃക്ഷത്തിന്റെ മുകളിൽ കയറി പച്ചിലമറവിൽ പതുങ്ങിയിരുന്നു. ആ രാത്രി മുഴുവനും ഹനുമാൻ ദേവിയെ കൺകുളിർക്കെ കണ്ടുകൊണ്ടെയിരുന്നു. ഹനുമാനു ദേവിയെ എത്രകണ്ടിട്ടും പോരാതെവന്നു. ആ നിതാന്തനിശ്ശബ്ദതയിലും ദേവി ചൊല്ലുന്ന രാമനാമം ഹനുമാൻ മനസ്സിൽ ആവർത്തിച്ചു... രാമ... രാമ....ശ്രീരാമ ജയ....

പിറ്റേന്ന് വലിയൊരു ഘോഷയാത്ര ഉദ്യാനത്തിലെത്തി. അനേകം സ്ത്രീകളുടെ അകമ്പടിയോടു കൂടിയാണ് രാവണൻ എത്തിയത്. പത്തുതലയുള്ള ലങ്കാധിപതി. ആകർഷകമായ വിധത്തിലുള്ള വേഷസംവിധാനത്താൽ കത്തിജ്വലിച്ച രാക്ഷസരാജൻ സീതയോട് പ്രേമാഭ്യർത്ഥന നടത്തി. പക്ഷെ രാവണന്റെ പ്രൗഢിയോ സമ്പത്തോ വീര്യമോ ഒന്നും സീത കാര്യമാക്കിയില്ല. പതിവ്രതയായ അവളുടെ മനസ്സിനെ യാതൊന്നിനും ചലിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സീത ഒരു പുൽക്കൊടി നുളളിയിട്ടിട്ട് അതിനോടെന്നപോലെ രാവണനോടു പറഞ്ഞു: ”എന്റെ ഭർത്താവായ രാമൻ എനിക്ക് ഈശ്വരനാണ്. ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ പിറന്നവനും സിംഹപരാക്രമിയുമായ അദ്ദേഹം ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം വന്ന് നിന്നെ വധിക്കും. നിന്നോടൊപ്പമുള്ള രാക്ഷസന്മാരെല്ലാം പാമ്പുകൾ ഗരുഡന്റെ മുമ്പിലെന്നപോലെ രാമന്റെ മുന്നിൽ അശക്തരാണ്. ധർമ്മിഷ്ഠനായ ശ്രീരാമന്റെ ധർമ്മപത്‌നിയായ എന്നെ എന്റെ വ്രതനിഷ്ഠകൊണ്ട് നിനക്കു തൊടാൻപോലും കഴിയുകയില്ല. നീ വേണമെങ്കിൽ ജഡപ്രായമായ ഈ ശരീരത്തെ വെട്ടിനുറുക്കിക്കോ. എനിക്കിനി ഈ ശരീരം സംരക്ഷിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല രാവണാ...." സീതയുടെ ദൃഢനിശ്ചയംകണ്ട് രാവണൻ പറഞ്ഞു "ഞാൻ നിനക്ക് ഇനിയും സമയം തരാം. അതിനുള്ളിൽ എനിക്കു വശപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ എന്റെ പാചകക്കാർ നിന്നെ വെട്ടിനുറുക്കി വേവിച്ച് എനിക്കു പ്രാതലൊരുക്കും". ഹനുമാന്റെ ഹൃദയമൊന്നു വിങ്ങി... എങ്കിലും രാമനാമം അതിനു വീണ്ടും ശക്തിപകർന്നു....

25[തിരുത്തുക]

25 - ലങ്കാ ദഹനം

ചെറിയ ഒരു പക്ഷിയോളം വലുപ്പത്തിൽ ഹനുമാൻ രാമകഥകൾ പാടി ശിംശപാവൃക്ഷത്തിൽ തന്നെയിരുന്നു. രാമ നാമജപം കേട്ട സീത കരുതിയത് ഏതൊ രാക്ഷസൻ ശല്യപ്പെടുത്താൻ എത്തിയതെന്നാണ്. രാമൻ ഹനുമാന്റെ കൈയ്യിൽ അടയാളമായി ഏൽപ്പിച്ച മുദ്രമോതിരം സീതയ്ക്ക് കൊടുത്തപ്പോൾ ഹനുമാൻ ശത്രുവല്ല, മിത്രമണന്നു മനസ്സിലായി. അടയാളവാക്കായി പഞ്ചവടിയിൽ വെച്ച് ഇന്ദ്ര പുത്രൻ ജയന്തൻ കാക്കയായി വന്നതും, രാമൻ അതിനെ ദർഭപ്പുല്ലിനാൽ നേരിട്ടതും, അവന്റെ കണ്ണുപൊട്ടിച്ചതും ഹനുമാൻ ദേവിയോട് പറഞ്ഞു. രാമൻ ഇപ്പോൾ എവിടെയുണ്ടന്ന് ഹനുമാനിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കിയ ദേവിയെ തന്റെ പുറത്തേറ്റി രക്ഷിക്കാമെന്നു ഹനുമാൻ അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, സീത വിനയപൂർവ്വം നിരസിച്ചു. തുടർന്ന് സീതയിൽ നിന്നും ചൂഢാരത്നം അടയാളമായി വാങ്ങി ഹനുമാൻ ദേവിയോട് വിടചൊല്ലി.

താൻ വന്നത് രാവണനെ അറിയിക്കണമെന്നു തോന്നി ഹനുമാൻ ലങ്കാധിപതിയുടെ ഉദ്യാനം തല്ലിതകർത്തു. ഹനുമാനെ പിടിക്കാനെത്തിയവരെയെല്ലാം കാലപുരിക്കയച്ചു. തുടർന്ന് ഹനുമാനെ നേരിട്ടത് രാവണന്റെ മാതുലനായ പ്രഹ്സ്തനായിരുന്നു. മന്ത്രിപ്രമുഖനായ പ്രഹസ്തനേയും ജംബുമാലിയേയും, പുത്രൻ അക്ഷകുമാരനേയും കൊലപ്പെടുത്തി. ഇതിനോടകം തന്നെ ഹനുമാൻ രാവണന്റെ ഉദ്യാനം നശിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവസാനം രാവണൻ ഇന്ദ്രജിത്തിനെയാണ് ഹനുമാനെ ബന്ധിച്ച് കൊണ്ടുവരാൻ അയച്ചത്. ബ്രഹ്മാസ്ത്രം എയ്ത് ഇന്ദ്രജിത്ത് ഹനുമാനെ ബന്ധിച്ച് രാവണസഭയിലെത്തിച്ചു. രാവണസിംഹാസനത്തിനൊത്ത ഉയരത്തിൽ തന്റെ വാലുകൊണ്ട് ഇരിപ്പിടമുണ്ടാക്കി ഹനുമാൻ രാവണനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഹനുമാനെ കൊല്ലാൻ ഉത്തരവിട്ടെങ്കിലും അനുജനായ വിഭീഷണന്റെ ഉപദേശത്താൽ വാനരന്റെ വാലിനാണ് ശൗര്യമെന്നു ധരിച്ച് ഹനുമാന്റെ വാലിൽ തുണികെട്ടി തീകൊളുത്തി നഗരം ചുറ്റാൻ തുടങ്ങി. പെരുമ്പറ അടിച്ചുകൊണ്ടും കള്ളൻ കള്ളൻ എന്ന് ഉറക്കെ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടുമാണ് രാക്ഷസന്മാർ ഹനുമാനെക്കൊണ്ട് നഗരംചുറ്റിയത്. ആ ഘോഷയാത്ര ലങ്കയുടെ പടിഞ്ഞാറെ ഗോപുരവാതിലിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഹനുമാൻ കൃശശരീരനായിമാറി ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്നു. വീണ്ടും അതിവേഗത്തിൽ തന്നെ പർവതാകാരശരീരനാകുകയും വാഹകന്മാരെ തച്ചുകൊന്നശേഷം വായുവേഗത്തിൽ ഗോപുരത്തിലേക്ക് ചാടി ഒന്നൊന്നായി മാളികകളെ കൂട്ടത്തോടെ അഗ്നിക്കിരയാക്കി. ആന, കുതിര, രഥം കാലാൾപ്പട എന്നിവക്കുള്ള കെട്ടിടങ്ങളേയും ഭംഗിയുള്ള പല രമ്യഹർമ്മ്യങ്ങളേയും ചുട്ടുകരിച്ചു. അങ്ങനെ ഓരോ മന്ദിരങ്ങളിലും ചാടിച്ചാടി അഗ്നിക്കിരയാക്കിക്കൊണ്ട് ഹനുമാൻ ലങ്കാനഗരി മുഴുവൻ ചുറ്റിസ്സഞ്ചരിച്ചു. പടർന്നുയർന്ന് തീ തിങ്ങിത്തിളങ്ങിക്കത്തിത്തെളിഞ്ഞ അഗ്നി വിഭൂതിനിറഞ്ഞിരുന്ന ലങ്കയെ വിഭൂതികൊണ്ട് നിറച്ചു. വിഭീഷണമന്ദിരത്തിലും സീതയിരുന്ന ശിംശപവൃക്ഷത്തിലും അഗ്നിയുടെ സ്പർശംപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വിഭീഷണന്റെ വിഷ്ണുസ്തുതിയും സീതയുടെ അഗ്നിപ്രാർത്ഥനയും ആ രണ്ടിടത്തേയും കാത്തുരക്ഷിച്ചു. ഹനുമാൻ തന്റെ വാലിലെ അഗ്നിയെ തച്ചുകെടുത്തിയ ശേഷം വീണ്ടും സീതയുടെ അടുത്തുചെന്ന് തൊഴുതു അനുവാദം വാങ്ങി. അസംഖ്യം വാനരസേനകളോടുകൂടി ശ്രീരാമനും അനുജനും സുഗ്രീവനുമായി ഉടനെത്തന്നെ വന്നുചേരുന്നതാണെന്ന ആശ്വാസവചനവും സീതക്ക് നൽകി. അതിനുശേഷം ലങ്കയുടെ വടക്കേ അരികിൽനിന്ന് സമുദ്രത്തിന്റെ മുകളിൽകൂടി മഹേന്ദ്രഗിരിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി വാതാത്മജൻ കുതിച്ചുചാടി.

26[തിരുത്തുക]

26-സേതുബന്ധനം

ഞാൻ സീതാദേവിയെ കണ്ടു, ഞാൻ ദേവിയെ കണ്ടു.... ഹനുമാൻ കിഷ്മിന്ധയിൽ തിരിച്ചെത്തി, രാമനോടു രാവണലങ്കയുടെ വിവരണം നടത്തി. സീതയെ രാവണനിൽ നിന്നും രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുവരാനും രാവണനിഗ്രഹത്തിനും തീരുമാനിച്ചു. വാനരസൈന്യം തയ്യാറായി. നീലൻ സർവ്വസൈന്യാധിപനായി. ശ്രീരാമൻ ഹനുമാന്റെ കഴുത്തിലും, ലക്ഷ്മണൻ അംഗദന്റെ കഴുത്തിലുമായി യാത്രചെയ്ത് സന്ധ്യാനേരത്ത് മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിനരുകിലെത്തി. ഇനി സേതുബന്ധനം.

രാമൻ വാനരപടയോടെ ലങ്കലക്ഷ്യമാക്കി ഗന്ധമാദന പർവ്വതത്തിൽ എത്തിയവിവരം രാവണൻ അറിഞ്ഞു. മന്ത്രിസഭ കൂടാനായി സഹോദരൻ കുംഭകർണ്ണനെ വിളിച്കുണർത്തി. ആറുമാസത്തെ ഉറക്കം തുടങ്ങിയിട്ട് അധികനാളാവത്തതിനാൽ വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടിയാണ് കുംഭകർണ്ണനെ ഉണർത്തിയത്. ഇളയ സഹോദരൻ വിഭീഷണൻ രാവണനെ ഉപദേശിച്ചു... ശ്രീരാമൻ വെറുമൊരു മാനവനല്ലെന്നും, അദ്ദേഹം മഹാവിഷ്ണുവിൻറെ അവതാരമാണെന്നും, രാവണനിഗ്രഹാർത്ഥം അവതാരമെടുത്ത സർവ്വോത്തമാനാണെന്നും, ആകയാൽ സീതാദേവിയെ രാമഹസ്തങ്ങളിൽ തിരികെയേൽപ്പിച്ച് മാപ്പപേക്ഷിക്കുകയും ജീവനുവേണ്ടി യാചിക്കുകയും ചെയ്യേണമെന്നുമർത്ഥിച്ചു. ഇതുകേട്ട രാവണൻ വിഭീഷണനെ ആട്ടി പുറത്താക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ലങ്കയിൽനിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ട വിഭീഷണൻ രാമപാദങ്ങളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു. ഹനുമാന്റെ ഉപദേശത്തോടെ വിഭീഷണനെ രാമൻ സുഹൃത്തായി സ്വീകരിച്ചു. ലങ്കയിലേക്ക് യാത്ര സുഗമമാക്കാൻ കപിവരന്മാരോടുകൂടി രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാർ മൂന്ന് അഹോരാത്രം തപസ്സിരുന്നു ദക്ഷിണവാരിധി തീരത്ത്. എന്നിട്ടും പ്രത്യക്ഷപെടാത്ത വരുണനെ ചാപങ്ങളാൽ നേരിട്ടപ്പോൾ വരുണദേവൻ രാമനു മുൻപിൽ ദണ്ഡനമസ്കാരംചെയ്തു. വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ പുത്രൻ നളനെ വിളിച്ച് സേതുബന്ധനത്തിനു സഹായചെയ്തു കൊടുത്തു. നളൻ വാനരന്മാരോടുകൂടി അഞ്ചു ദിവസം കൊണ്ട് നൂറുയോജന നിളത്തിൽ രാമസെതു നിർമ്മിച്ചു. ആദ്യദിവസം പതിനാലു യോജന ദൂരവും, രണ്ടാംദിവസം ഇരുപതുയോജനയും, മൂന്നാംദിവസം ഇരുപത്തൊന്നു യോജനയും, നാലാംദിവസം ഇരുപത്തിരണ്ടുയോജനയും, അഞ്ചാംദിവസം ഇരുപത്തിമൂന്നു യോജനയും പൂർത്തിയായി. (14+20+21+22+23=100) വാനര സൈന്യം ലങ്കാപുരിയുടെ ഉത്തരദിക്കിലെത്തി.

ഇനി യുദ്ധം.

27[തിരുത്തുക]

27- കുംഭകർണ്ണവധം

നീലന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ വാനരപ്പട ലങ്കാനഗരിയുടെ ഉത്തരഗോപുരത്തിന്റെ ചുറ്റും നിറഞ്ഞുനിന്നു. രാവണൻ മാളികമുകളിൽനിന്നു വാനരപ്പടയെ സസൂഷ്മം കണ്ടു, തുടർന്ന് രാക്ഷസപ്പടയെ യുദ്ധത്തിനു സജ്ജമാക്കി. രാക്ഷസന്മാർ ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ച് നാല് ഗോപുരങ്ങളിലും എത്തി. ശ്രീരാമന്റെ ആജ്ഞ ലഭിച്ച വാനരവീരന്മാർ മലയുടെ മുകളറ്റങ്ങളും, മരങ്ങളുടെ ശിഖരങ്ങളും ആയുധങ്ങളായി ധരിച്ച് യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങി നിന്നു. അവർ രാക്ഷസ സൈന്യത്തെ കണ്ട് ഓരോരുത്തരും ആരോടെല്ലാം എതിർക്കണം എന്നുറപ്പിച്ചശേഷം നഗരത്തിന്റെ നാലുഭാഗത്തും ആക്രമിച്ചു. സർവ്വസൈന്യാധിപനായ നീലനും, മറ്റുസേനാധിപന്മാരായ ഹനുമാൻ, അംഗദൻ, കുമുദൻ, നളൻ, ശരഭൻ, മൈന്ദൻ, ദ്വിവിദൻ, ജാംബവാൻ, ദാധിവക്ത്രൻ, കേസരി എന്നിവർ സേനയോടുകൂടി ലങ്കാനഗരിയിലേക്ക് കടന്നു. അവർ രാക്ഷസന്മാരെ മലകൾ കൊണ്ടും, വൃക്ഷശിഖരങ്ങൾകൊണ്ടും പ്രഹരിച്ചു. നഗരം തല്ലിതകർത്തു. “രാമൻ ജയിക്കട്ടെ, സുഗ്രീവൻ ജയിക്കട്ടെ” എന്ന ജയ ശബ്ദം മുഴക്കി. രാക്ഷസന്മാരും എല്ലാവഴികളിലൂടെയും പുറത്തുവന്ന് വാൾ, ശൂലം, മഴു തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് വാനരന്മാരോട് ഏറ്റുമുട്ടി. വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം ഭയങ്കരമായി. യുദ്ധക്കളം മാംസവും രക്തവും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. രാക്ഷസന്മാർ ആനപ്പുറത്തും കുതിരപ്പുറത്തും, തേരിലിരുന്നും യുദ്ധം ചെയ്തു. രാക്ഷസ സൈന്യത്തിന്റെ നാലിൽ മൂന്നു ഭാഗവും വാനരന്മാർ നശിപ്പിച്ചു. ഇതുകണ്ട മേഘനാദൻ മറ്റാരും കാണാതെ വാനരന്മാരുടെ നേരെ അസ്ത്രമഴതന്നെ പ്രയോഗിച്ചു. എവിടെനിന്നാണ് അമ്പുകൾ വരുന്നതെന്നറിയാതെ വാനരന്മാർ മരിച്ചുവീണു. രാമന്റെ നിർദ്ദേശത്താൽ ഹനുമാൻ വീണുകിടക്കുന്ന വാനരന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നതിനായി ദ്രോണപർവതത്തിൽ വളരുന്ന ദിവ്യങ്ങളായ ഔഷധങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു, വാനരന്മാരെ ജീവിപ്പിച്ചു. പുനർജീവിച്ച വാനര സേനയുടെ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങൾ കേട്ട് രാവണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. രാവണൻ തന്റെ എല്ലാ മന്ത്രിമാരെയും, സേനാപതിമാരെയും, ബന്ധുജനങ്ങളെയും യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. പങ്കെടുക്കാതിരിക്കുന്നവരെ വധിക്കുമത്രെ. അതികായൻ, പ്രഹസ്തൻ, മഹാനാരൻ, മഹോദരൻ, ദേവശതൃ, നികുംഭൻ, ദേവാന്തകൻ, നരാന്തകൻ എന്ന രാക്ഷസന്മാർ വാനരന്മാരോട് യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു. വാനരന്മാ‍രും രാക്ഷസന്മാരുമായി അതിഘോരമായ യുദ്ധം നടന്നു. രാമലക്ഷ്മണന്മാരും സുഗ്രീവനും, ഹനുമാനും, അംഗദനും ചേർന്ന് രാക്ഷസ സേനാധിപതികളെ കൊന്നൊടുക്കി. രാമന്റെ തേജസ്സു ലഭിച്ച വാനരന്മാർ ശക്തരായി തീർന്നു. അവർക്ക് നിഷ്പ്രയാസം രാക്ഷസന്മാരെ വധിക്കുവാൻ സാധിച്ചു. രാവണൻ കുംഭകർണ്ണനെ ഉണർത്താൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. തമോഗുണം, രജോഗുണം, സത്വഗുണം എന്നിവയാണ് കർമ്മബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. കുംഭകർണ്ണൻ തമോഗുണ സംസ്‌കാരങ്ങളാണ്. കിടന്നുറങ്ങുന്ന കുംഭകർണ്ണന്റെ കുർക്കംവലിമൂലം ഭൂമികുലുങ്ങുകയാണ്. ബഹളം വച്ചിട്ടും ഒട്ടകം കുതിര മുതലായവയെകൊണ്ട് കെട്ടിവലിപ്പിച്ചിട്ടും മേലുകേറി പലവിധത്തിൽ കടിച്ചിട്ടുമൊന്നും കുംഭകർണ്ണ നിദ്രക്ക് ഇളക്കം തട്ടിയില്ല അവസാനം മേൽ ആനകളെ ഓടിക്കുകയും പീരങ്കി (ശതഘ്‌നി) കൊണ്ടു വന്ന് വെടിപൊട്ടിക്കുകയും ചെയ്താണ് ഉണർത്തുന്നത്. ഉണർന്നയുടനെ നിരവധി പന്നി, പോത്ത് എന്നിവയെ തിന്നുകയും നിരവധി കുടം മദ്യംകുടിക്കുകയും ചെയ്ത് ജേഷ്ഠനായ രാവണനെ കാണാൻ പോയി. രാവണൻ അനുജനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് സ്വീകരിച്ചു. രാവണ നിർദ്ദേശത്താൽ യുദ്ധത്തിനു പുറപ്പെട്ട കുംഭകർണ്ണനെ കണ്ട് വാനരസേന നാലുപാടും ചിതറിയോടി. കുംഭകർണ്ണനെ വിഭീഷണൻ രാമനു മനസ്സിലാക്കിയതിങ്ങനെ... ബ്രഹ്മമാവ് ഇതിലും വലിയൊരു ജീവിയെ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാണ്. കുംഭകർണ്ണന്റെ കൂടെ നിരവധി രക്ഷസന്മാർ അകമ്പടിക്കുണ്ട്. എത്രകരുത്തനായാലും കാര്യങ്ങൾ ഒറ്റക്ക് നേരിടാനാവില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് രാവണനാണ് അവരെ കൂടെ അയച്ചത്. സേതു ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞ വാനര സൈന്യത്തെ ഒരു വിധം അംഗദനും വാനസേനാപതി തടഞ്ഞ് നിർത്തി. അവരെല്ലാവരും ചേർന്ന് നടത്തിയ സംയുക്ത ചെറുത്തു നിൽപ്പിനെ കുസാതെ നിശാചരവീരർ കപി സംഹാരം നടത്തി. അംഗദൻ, ഹനുമാൻ, സുഗ്രീവൻ എന്നിവർ ബോധംകെട്ട് വീണു. സുഗ്രീവനെയും എടുത്ത് രാക്ഷസൻ രാവണസന്നിധിയിലേയേക്ക് നടന്നു. വാനര സൈന്യം ചേതന അറ്റ് നോക്കി നിന്നു. രാക്ഷസ സ്ത്രീകൾ കുംഭകർണ്ണന്റെ മേൽ പുഷ്പ വൃഷ്ടിനടത്തി. ബോധം തെളിഞ്ഞ സുഗ്രീവൻ കുംഭകർണ്ണന്റെ കണ്ണും കാതും മൂക്കും കടിച്ച് പറിച്ച് ചാടി രക്ഷപ്പെട്ടു. കപിവീരന്മാരെ വിട്ട്, കുംഭകർണ്ണൻ രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാർക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞു. രാമൻ മാത്രമേ തനിക്ക് എതിരാളിയുള്ളു എന്ന് പറഞ്ഞ് ലക്ഷ്മണനെ അവഗണിച്ച് രാമന്റെ മുന്നിലെത്തി. രാമബാണമേറ്റ് കോപാന്ധനായി തീർന്ന അയാൾ തന്റെയെന്നോ എതിരാളിയെന്നോ നോക്കാതെ എല്ലാവരെയും കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ മറ്റുബാണങ്ങൾക്കൊന്നും കുംഭകർണ്ണനെ കൊല്ലാനാവില്ലെന്ന് പണ്ട് ശ്രീരാമൻ ഇന്ദ്രാസ്ത്രം കൊണ്ട് കുംഭകർണ്ണന്റെ തലയറുത്തു. ജയവിജയന്മാരുടെ രണ്ടാം ജന്മമാണ് രാക്ഷസരായി ജനിച്ച രാവണ-കുംഭകർണ്ണന്മാർ. കുംഭകർണ്ണൻ രാമനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു, മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അവതാരമായ രാമനിൽ ലയിച്ചു.

28[തിരുത്തുക]

28 - മൃതസഞ്ജിവനി

കുംഭകർണ്ണവധത്തെ തുടർന്ന് രാവണപുത്രൻ ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്നെ പടക്കളത്തിൽ വന്നു. അതിനുശേഷം നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ രാമലക്ഷ്മണന്മാർ പോലും അമ്പുകൊണ്ട് രക്താഭിഷേകം ചെയ്തപോലെയായി. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഒളിയുദ്ധത്തിൽ നാഗാസ്ത്രബന്ധനമേറ്റ് രാമലക്ഷ്മണന്മാർ ഉൾപ്പെടെ പലരും നിലം പതിച്ചു. രാമലക്ഷ്മണന്മാർ മരിച്ചതായി ഇന്ദ്രജിത്ത് രാവണ സിന്നിധിയിൽ അറിയിച്ചു. തത്സമയത്ത് വിഭീഷണൻ അവിടെ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ അദ്ദേഹം നാഗാസ്ത്രം ഏൽക്കാതെ രക്ഷപെട്ടു. രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാർ മരിച്ച വിവരം സീതയെ അറിയിക്കാനായിരുന്നു രാവണന് താൽപര്യം. സീതാദേവിയെ പുഷ്പക വിമാനത്തിൽ കയറ്റിക്കൊണ്ടുപോയി രാമലക്ഷ്മണന്മാർ മരിച്ചു കിടക്കുന്നത് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. രാമലക്ഷ്മണാദികൾ വീണു കിടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ദേവി തളർന്നു. ത്രിജട സീതയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, പുഷ്പക വിമാനത്തിന് ചില സത്യങ്ങളുണ്ട്. വിധവകൾ അതിൽ കയറിയാൽ പിന്നെ അത് ചലിക്കില്ല. അതിനർത്ഥം ദേവിയുടെ മാംഗല്യം നിലനിൽക്കുന്നുവെന്നു തന്നെ. സത്യവാക്കായ ത്രിജടയുടെ വാക്കിൽ വിശ്വസിച്ച ജാനകി അശോകവനത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. ബന്ധന മോചനത്തിനുള്ള മാർഗങ്ങൾ വിഭീഷണാദികൾ ആലോചിച്ചു. ഇതിനിടെ കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ ഗരുഡൻ അവിടെയെത്തി. അതോടെ എല്ലാവരുടേയും നാഗാസ്ത്രബന്ധനം അവസാനിച്ചു. ശ്രീരാമനും ഗരുഡനും പരസ്പരം ഉപചാരം ചൊല്ലിപ്പിരിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്നു ഇന്ദ്രജിത്ത് രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാർക്ക് നേരെ പല ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളും ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും പ്രയോഗിച്ചു. എങ്ങനെയും ഇവരെ കൊല്ലാൻ തീരുമാനിച്ചാണ് രാവണപുത്രൻ യുദ്ധത്തിനെത്തിയത്. ആ കൂട്ടത്തിൽ രക്ഷപെട്ടത് ജാംബവാൻ മാത്രം. അർദ്ധബോധത്തിൽ എണീറ്റിരിക്കുന്ന ജാംബവാന്റെ അടുത്ത് വിഭീഷണൻ ചെന്നു. ജാംബവാൻ ഹനുമാനെവിടെയെന്നാണ് ആദ്യം തിരക്കിയത്, ഹനുമാനുണ്ടെങ്കിൽ ബ്രഹ്മാസ്ത്രമേറ്റ ലക്ഷ്മണനും മറ്റു മരിച്ചു കിടക്കുന്നവരും ജീവിക്കും. വിഭീഷണൻ ബോധമറ്റ് കിടക്കുന്ന ഹനുമാനെ കണ്ടുപിടിച്ച് ജാംബവാന്റെ അരുകിലെത്തിച്ചു. നേരം പുലരുന്നതിനും മുൻപേ ഹിമാലയത്തിലെ കൈലാസത്തിന്റെ താഴ്‌വരയിൽ മൃതസഞ്ജിവനി അടക്കം നാലുമരുന്നുകൾ കൊണ്ടുവന്നാൽ ലക്ഷ്മണൻ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരും ഉയർത്തെണീക്കുമെന്ന് ജാംബവാൻ പറഞ്ഞു. ഹനുമാൻ നിനക്കിത് താമരയില സൂചികൊണ്ട് ഛേദിക്കുന്ന അത്രലാഘവത്തോടെ ചെയ്യാനാകും. ജാംബവാൻ തുടർന്നു പറഞ്ഞു..... ഹിമാലയത്തിലെ അത്യുന്നതമായ ഋഷഭ പർവതത്തിനപ്പുറത്ത് കൈലാസ ശിഖരം. രണ്ടിനും മദ്ധ്യത്തിലായി നിസ്തുല പ്രഭയോടുകൂടിയ ഔഷധി പർവതം കാണാം. വഴി ഞാൻ വിശദമാക്കിത്തരാം. ഇവിടെനിന്നും നൂറുയോജന പോയാൽ രാമേശ്വരം അവിടെനിന്നും ആയിരം യോജന വടക്കുചെന്നാൽ ഹിമാലയം കാണാം. അതിന് രണ്ടായിരം യോജന വിസ്തൃതിയും ആയിരം യോജന ഉയരവുമുണ്ട്. ഹിമവാനിൽനിന്നും ഒമ്പതിനായിരം യോജന വടക്കുചെന്നാൽ ഹേമകൂടം, രത്‌നകൂടം എന്നീ രണ്ടുപർവതങ്ങളുണ്ട്. അവയ്ക്കു മദ്ധ്യത്തിലായി ഋഷഭപർവതം കാണാം. ദിവ്യനായ ഒരു ഋഷഭം (കാള) പർവതമായിത്തീർന്നതുകൊണ്ട് ഈ പേരുകിട്ടി. കാളയുടെ മുതുകിലെ പൂഞ്ഞകൾ പോലെ രണ്ട് അദ്രശൃംഗങ്ങൾ. ഇതിൽ അനേകം ദിവ്യഔഷധങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ് ശര്യകരണി, വിശല്യകരണി, സന്ധാനകരിണി, മൃതസഞ്ജീവിനി എന്നിവ. അവിടെയെത്തുമ്പോൾ ഉറക്കെ രാമനാമം ജപിക്കണം. മഹാദേവനേയും (മ), മഹാവിഷ്ണുവിനേയും (ര) ഒരുപോലെ പ്രീതിപെടുത്തും രാമനാമം. എങ്കിലെ ഔഷധം കൊണ്ടുവരാൻ കാവൽക്കാർ അനുവദിക്കൂ. ഇനി നീ ഒട്ടും വൈകാതെ രാമകാര്യത്തിനു പോകുന്നുവെന്ന കരുതലോടെപോയി മൃതസംഞ്ജീവിനി കൊണ്ടുവരിക. ഹനുമാൻ ”ജയ് ശ്രീരാമൻ” എന്ന വിളിയോടെ ആകാശത്തിലേക്കുയർന്നു. ഹിമാലയത്തിലെത്തി ഹനുമാനു തടസ്സമാകാൻ രാവണൻ അയച്ച കാലനേമിയേയും കൊന്ന് ഹനുമാൻ ഋഷഭപർവ്വതത്തിലെത്തി. പക്ഷെ ദിവ്യഷധങ്ങൾ ഏതെന്ന് മനസ്സിലാവതെ ഹനുമാൻ മലയും ഉയർത്തി ലങ്കയിൽ വന്നിറങ്ങി. ഔഷധികളുടെ വാസനയേറ്റതോടെ എല്ലാവരുടെയും വ്യഥയകന്നു. ദിവ്യൗഷധികളായ വിശല്യകരണി അമ്പുകൾ കൊണ്ടുള്ള മുറിവുണക്കുന്നതാണ്. ശരീരത്തിലെ ഒടിവുകളും ചതവുകളും മാറ്റുന്നതാണ് സന്ധാനകരിണി. ശരീരകാന്തി തിരിച്ചുനൽകുന്നതാണ് ശര്യകരണി. മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ് മൃതസഞ്ജീവനി. ഇവ നാലും ഇവിടെ ഉപകാരപ്പെട്ടു. ലക്ഷ്മണനും മരിച്ച മറ്റു വാനരന്മാരും രക്ഷപ്പെട്ടു. ഹനുമാൻ പർവതശിഖരത്തെയെടുത്ത് ഹിമാലയത്തിൽപോയി അതിരുന്ന സ്ഥാനത്തു വച്ചിട്ടുപോന്നു.

പിറ്റേന്ന് ഇന്ദ്രജിത്ത് തൻറെ മായാശക്തി കൊണ്ട് ഒരു സീതയെ സൃഷ്ടിക്കുകയും, പശ്ചിമ കവാടത്തിൽ എത്തി, വാനരരുടെ മുമ്പിൽ വച്ച് ആ സീതയെ വധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പക്ഷെ വിഭീഷണൻ അത് ഇന്ദ്രജിത്തിൻറെ മായാവൈഭവമാണന്ന് വാനരരോട് വെളിപ്പെടുത്തി. ലക്ഷ്മിയുടെ അവതാരമായ സീതാദേവിയെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ അവനു സാധിക്കുകയില്ല. നികുംഭിലയിൽ ചെന്നു ഹോമം ചെയ്യാൻ ഇന്ദ്രജിത്ത് കണ്ടെത്തിയ വഴിയാണിത്. ആ ഹോമം മുടക്കണം, എങ്കിലേ അവനെ വധിക്കാൻ സാധിക്കു. വിഭീഷണ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭഗവാൻറെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങി, വാനരസേനയോടെ ഒപ്പം ഇന്ദ്രജിത്തിനെ വധിക്കാൻ ലക്ഷ്മണൻ പുറപ്പെട്ടു. ഹോമസ്ഥലത്തെത്തുന്ന കപികൾ ഇന്ദ്രജിത്തിൻറെ ഹോമം മുടക്കി. കോപത്തോടെ ഇന്ദ്രജിത്ത് യുദ്ധത്തിനു തയ്യാറായി. വിഭീഷണ വാക്കുകൾ മാനിച്ച് ലക്ഷ്മണൻ അവനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു. അവസാനം വാസവദൈവതമസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ച് ലക്ഷ്മണൻ ഇന്ദ്രജിത്തിനെ വധിച്ചു.

29[തിരുത്തുക]

29 - രാമ-രാവണയുദ്ധം പുത്രശോകം... അത് അതിഭയങ്കരമാണ്. തന്റെ മുൻപിൽ ശിരസ്സറ്റ് കിടക്കുന്ന ഇന്ദ്രജിത്തിനെ കണ്ട് രാവണൻ പൊട്ടികരഞ്ഞു. കുംഭകർണ്ണനും, അക്ഷകുമാരനും മരിച്ചപ്പോളും രാവണൻ കരഞ്ഞില്ല. മണ്ഡോദരിയുടെ നിലക്കാത്ത കണ്ണീരിനു മുൻപിൽ രാവണനും ഒരുവേള കരഞ്ഞുപോയി. യുദ്ധം തുടങ്ങിയിട്ട് ആറു ദിനങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു, രക്ഷസപട ഭൂരിഭാഗവും നാമാവശേഷമായി. ഏഴാംദിനം രാവണൻ നേരിട്ടെത്തി രാമനോട് എതിരിടാൻ. രാവണൻ പുറപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് മണ്‌ഡോദരിയോട് എന്തുചെയ്യണമെന്നുചോദിച്ചപ്പോൾ ‘ഇന്ദ്രജിത്ത് മരിച്ച ദിവസം മുതൽ ഞാനും മരിച്ചു. ഇനി കീഴടങ്ങുന്നതിലും ഭേദം പൊരുതി മരിക്കുന്നതാണ്. ഇതുവരെ ആരുപറഞ്ഞിട്ടും അങ്ങ് കേട്ടില്ലല്ലോ’..... മണ്ഡോദരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാവണൻ പറഞ്ഞു, മക്കളേയും സഹോദരനേയും, മിത്രങ്ങളേയും, മന്ത്രിമാരേയും, സേനാപതികളേയുമെല്ലാം യുദ്ധക്കളത്തിലേക്കയച്ച് അവരെ കൊലക്കു കൊടുത്ത് ഇനി ഞാൻ മാത്രം വനത്തിൽ ഒതുങ്ങി തപസ്വിയായി കഴിച്ചുകൂട്ടുക എന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും യോഗ്യമായ കാര്യമല്ല. അത് നീതിക്കും, ന്യായത്തിനും ചേർന്നതുമല്ല. അല്ലെങ്കിലും ഒരു കാര്യവും നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്ന രീതിയിൽ സംഭവിക്കുകയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഏതായാലും രാമനെ എതിർത്ത് യുദ്ധം ചെയ്ത് മരണം വരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. രാവണനു മുൻപിൽ നിലത്ത് നിന്നു യുദ്ധ ചെയ്യുന്ന രാമനു ദേവേന്ദ്രൻ തന്റെ രഥവും, സാരഥിയായ മാതലിയേയും അയച്ചു കൊടുത്തു. പിന്നീടുള്ള യുദ്ധം അതിഭയാനകമായിരുന്നു. അമ്പുകളാൽ ആകാശം ഇരുണ്ടതായി കാണപ്പെട്ടു. ഇതിനിടെ രാവണന്റെ കുതിരകളെ ലക്ഷ്മണൻ കൊന്നു. വിഭീഷണനും സഹോദരനോടേറ്റുമുട്ടി. വിഭീഷണനെ കൊല്ലാൻ വേൽ എടുത്തപ്പോൾ ലക്ഷ്മണൻ അമ്പുകളാൽ രാവണനെ കുത്തിക്കീറി. ഉടനെ രാവണൻ ലക്ഷ്മണന്റെനേരെ വേൽപ്രയോഗിച്ചു. വേലേറ്റ സൗമിത്രി ചേതനയറ്റു വീണു. ഇതുകണ്ട് ശ്രീരാമൻ നടുങ്ങി. രാമൻ രാവണനെയും നിലത്തുവീഴ്ത്തി. തന്റെ സ്വാമി മോഹാലസ്യപ്പെട്ടതുകണ്ട സാരഥി രാവണനെ തേരിൽവലിച്ചു കയറ്റി ലങ്കയിലേക്കുപോയി. ബോധം തെളിഞ്ഞ രാവണൻ തിരിച്ച് യുദ്ധക്കളത്തിലെത്തി. സുഷേണൻ എന്ന വൈദ്യനായ വാനരൻ ലക്ഷ്മണനും ചികിത്സനൽകി. അഗസ്ത്യ മഹർഷി ആ സമയത്ത് അവിടെയെത്തി രാമനു ആദിത്യഹൃദയമന്ത്രം ഉപദേശിച്ചു. രാവണൻതിരിച്ചത്തിയപ്പോൾ ശ്രീരാമനും രാവണനും നേർക്കുനേർ ഏറ്റുമുട്ടി. മനോനുകൂലമായി മനോവേഗത്തോടെ രഥം ചലിപ്പിച്ചു. ദേവസാരഥിയും അസുരസാരഥിയും തമ്മിലുള്ള മത്സരംകൂടിയായി യുദ്ധം ഏതുവ്യസ്ഥയും നിലനിൽക്കുന്നത് അതിന്നനുകൂലമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സമർത്ഥരായ പിന്നണി പ്രവർത്തകരിലൂടെയാണ്. ഗാന്ധർവാസ്ത്രത്തിന് ഗാന്ധർവം, ദൈവാസ്ത്രത്തിന് ദൈവാസ്ത്രം എന്നിങ്ങനെ രാവണൻ രാക്ഷസാസ്ത്രമയച്ചപ്പോൾ ഗരുഡാസ്ത്രം കൊണ്ട് രാമനതിനെ മടക്കി. ജയിക്കാതെ വിടില്ലെന്ന് രാമനും ചത്താലും വിടില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് രാവണനും അങ്കം തുടങ്ങി. രാമന്റെ കൊടിമരം മുറിക്കാൻ രാവണൻ ശരമയച്ചു. രാമൻ അതിനെ ശരംകൊണ്ടുതന്നെ തടുത്തു. മറ്റൊരു ശരമയച്ച് രാവണന്റെ ധ്വജം രാമൻ മുറിച്ചുകളഞ്ഞു. രാവണൻ രാമന്റെ കുതികളെ ലക്ഷ്യമാക്കി ശരമയച്ചു. പക്ഷെ ആ കുതിരകൾ അതുകൊണ്ടൊന്നും കുലുങ്ങിയില്ല. രാമരാവണന്മാരുടെ ശരനികരംകൊണ്ട് വിണ്ഡലം മൂടി ശരവേഗംകൊണ്ടുണ്ടായ കാറ്റിൽ സമുദ്രംപോലും ഇളകിമറിഞ്ഞു. ഭൂമി വിറച്ചു. കണ്ടു നിൽക്കുന്നവർ പോലും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

ആദിത്യഹൃദയമന്ത്രം സന്തതം ഭക്ത്യാ നമസ്കരിച്ചീടുക സന്താപനാശകരായ നമോ നമഃ അന്ധകാരാന്തകാരായ നമോനമഃ ചിന്താമണേ! ചിദാനന്ദായ നമോ നമഃ നീഹാരനാശകായ നമോനമഃ മോഹവിനാശകരായ നമോ നമഃ ശാന്തായ രൌദ്രായ സൌമ്യായ ഘോരായ കാന്തിമതാംകാന്തിരൂപായ തേ നമഃ സ്ഥവരജംഗമാചാര്യായ തേ നമോ ദേവായ വിശ്വൈക സാക്ഷിണേ തേ നമഃ സത്യപ്രധാനായ തത്ത്വായ തേ നമഃ സത്യസ്വരൂപായ നിത്യം നമോ നമഃ

മൂന്നുരൂ ആദിത്യഹൃദയമന്ത്രം ചൊല്ലി ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ രാവണന്റെ നെഞ്ചുലക്ഷ്യമാക്കി വൈരിഞ്ചാസ്ത്രം അയച്ചു, രാവണവധം നടത്തി. ബ്രാഹ്മണവിധി പ്രകാരം വിഭീഷണൻ ജേഷ്ഠന്റെ ഉദകക്രിയകൾ നടത്തി. രാമലക്ഷ്മണന്മാരും, വാനരപ്പടയും അശോകവനികയിലെത്തി. ഭയങ്കര ഉന്തും തള്ളൂം.... സീതാദേവിയെ ഒരുനോക്കുകാണാൻ ഏവർക്കും ആഗ്രഹം... സ്വീതാസ്വീകരണത്തിനു സമയമായി. മായാസീതയെ സ്വീകരിച്ച്മ ലക്ഷ്മിഭഗവതിയാവുന്ന സീതാദേവിയെ നൽകാൻ അഗ്നിദേവൻ എത്തി. ഏവരും കാൺകെ രാമൻ അഗ്നിയിലൂടെ സീതയെ നടത്തി മായാസീതയെ അഗ്നിദേവനു നൽകി സ്വപത്നിയെ സ്വീകരിച്ചു. കണ്ടുനിന്നവർക്ക് സീത അഗ്നിപരീക്ഷ നടത്തുന്നുവെന്നു തോന്നി. രാവണവധത്തെ തുടർന്ന് ദേവന്മാർ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി രാമനെ സ്തുതിച്ചു. തന്റെ പതിനാലു വർഷം പൂർത്തിയാവാൻ ഇനി കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾ മാത്രം. എത്രയും വേഗം അയോദ്ധ്യയിലെത്തി ഭരതനെ കാണണം, അല്ലങ്കിൽ ജ്യേഷ്ഠനെ കാണാതെ ആത്മാഹുതി ചെയ്തെക്കാം അനുജൻ ഭരതൻ. വേഗം അയോദ്ധ്യാപ്രവേശനം നടത്താൻ പുഷ്പകവിമാനം ഏറി ഏവരും........ ലങ്കയിൽനിന്നുള്ള യാത്രയിൽ രാമൻ താൻ സേതുബന്ധനം തുടങ്ങിയ സ്ഥലത്തെത്തി, രാവണഹത്യ നടത്തിയ പാപം (ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം) ഇല്ലാതാക്കി സ്നാനപൂജാധിദാനകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി. വിഭീഷണ നിർദ്ദേശത്താൽ ധനുഷ്കോടി

30[തിരുത്തുക]

30 - അയോദ്ധ്യാപ്രവേശം ലങ്കയിൽനിന്നും അയോദ്ധ്യയിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ ശ്രീരാമൻ സേതുബന്ധനം തുടങ്ങിയ സ്ഥലത്തെത്തി, അവിടെ ഗന്ധമാദനപർവ്വതത്തിൽ വെച്ച് ലങ്കാധിപതിയായി വിഭീഷണനെ രാജാഭിഷേകം ചെയ്തു. വിഭീഷണന്റെ അപേക്ഷപ്രകാരം, ഭാരതതീരത്തെ ലങ്കയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സേതുവിന്റെ ഒരുഭാഗം രാമൻ തന്റെ ധനുസ്സിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് മുറിച്ചുകളഞ്ഞു. ലങ്കയിൽ നിന്നും രാക്ഷസന്മാർ തിരികെ ഭാരതത്തിലേക്ക് കടക്കാതിരിക്കുവാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നുവത്രെ. ധനുസ്സുകൊണ്ട് മുറിച്ച സ്ഥലം ധനുഷ്കോടിയായി. രാവണസംഹാരത്തിന് ശേഷം ശ്രീരാമനോട്, രാവണനെ കൊന്ന ബ്രഹ്മഹത്യാദോഷം പരിഹരിക്കാനായി സീതാദേവിയോടും ലക്ഷ്മണനോടുമൊപ്പം ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠ നടത്തി മഹേശ്വരപ്രീതി ലഭ്യമാക്കുവാൻ മഹർഷികൾ നിർദ്ദേശിച്ചു. പ്രതിഷ്ഠ നടത്തുവാൻ മുഹൂർത്തം കുറിച്ച്, കൈലാസത്തുനിന്ന് ശിവലിംഗം കൊണ്ടുവരുവാൻ ഹനുമാനെ അയച്ചു, വിദൂരത്തുനിന്നുള്ള കൈലാസത്തുനിന്നും ശിവലിംഗം എത്തിക്കാൻ ഹനുമാനു കാലതാമസം നേരിട്ടതിനാൽ, സീതാദേവി തന്റെ കരങ്ങളാൽ മണലിൽ സൃഷ്ടിച്ച ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ച് മുഹൂർത്ത സമയത്തുതന്നെ പൂജാദിക്രിയകൾ ചെയ്തു. രാമന്റെ ഈശ്വരനായ ശ്രീപരമേശ്വരൻ രാമേശ്വരത്ത് കൂടികൊണ്ടു (രാമേശ്വരം രാമനാഥസ്വാമി ക്ഷേത്രം). ശ്രീപരമേശ്വരപൂജക്കുശേഷം ശ്രീരാമൻ, സീതയോടും ലക്ഷ്മണനോടുംകൂടി വിമാനത്തിൽ കയറി. മാരുതി, അംഗദൻ, സുഗ്രീവൻ, ജാംബവാൻ തുടങ്ങിയ കപിശ്രേഷ്ഠരും വാനരസൈന്യവും വിഭീഷണൻ ഭാര്യ സരമ, തിജട, മറ്റു മുഖ്യരാക്ഷസന്മാർ ഏവരും വിമാനത്തിൽ കയറി. എത്രയാളുകയറിയാലും വികസിക്കുന്നതും മനസ്സുകൊണ്ടു നിയന്ത്രിക്കുന്നതുമായ ആ അത്ഭുതവിമാനം ഉത്തരദിക്കിലേക്ക് പ്രയാണം തുടങ്ങി. ശ്രീരാമൻ സീതയ്ക്ക് വനദൃശ്യങ്ങൾ, ഋശ്യമൂലാചലത്തിൽ സുഗ്രീവനുമായി സഖ്യം നടന്നസ്ഥലം എന്നിവ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. വിമാനം കിഷ്‌കിന്ധക്കുമുകളിലെത്തി. സീതയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം താര, രുമ തുടങ്ങിയവരെക്കൂടി കൂട്ടി. പഞ്ചവടി, ചിത്രകൂടം തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾ പിന്നിട്ട് ഭരദ്വാജാശ്രമത്തിലെത്തി മഹർഷിവര്യന്മാരെ വന്ദിച്ചു. മഹർഷി അയോദ്ധ്യയിലെ വിശേഷങ്ങൾ വിവരിച്ചു കേൾപ്പിക്കുന്നു. ശ്രീരാമൻ വനത്തിലേക്കുപോയശേഷം ഭരതശത്രുഘ്‌നമാർ അയോദ്ധ്യയിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടില്ല. രാഘവനെയും കൊണ്ടേ കയറുകയുള്ളൂ എന്ന നിശ്ചയത്തോടെ അടുത്തുള്ള നന്ദിഗ്രാമത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ജടാവൽക്കലങ്ങൾ ധരിച്ച് ഫലമൂലാദികൾ ഭക്ഷിച്ച് വെറും നിലത്തു ശയിക്കുന്നു. നിത്യവും ശ്രീരാമപാദുകങ്ങൾ പൂജിച്ചശേഷം രാമന്റെ പ്രതിനിധിയായി രാജ്യഭരണം നന്നായി നടത്തുന്നു. ജനങ്ങൾക്കെല്ലാം സുസമ്മതനായി ഭരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും അന്നവിടെ വിശ്രമിച്ച് രാവിലെ അയോദ്ധ്യയിലേക്ക് എഴുന്നള്ളാമെന്ന് മഹർഷി നിർദ്ദേശിച്ചു. പക്ഷേ നാളെ പുലർച്ചക്ക് രാമൻ എത്താത്തപക്ഷം ഭരതൻ പ്രതിജ്ഞ നിറവേറ്റാൻ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചുകളഞ്ഞാലോ? ഒട്ടും താമസിയാതെ നന്ദിഗ്രാമത്തിലെത്തണം. രാമാദികൾ സന്ധ്യക്കു മുൻപേ നന്ദിഗ്രാമത്തിലെത്തി ഭരത-ശത്രുഘ്നമാരെ കണ്ടു. ഭരതൻ സീതാ-രാമന്മാരുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണു നമസ്കരിച്ചു. പതിനാലു വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അയോദ്ധ്യയിലെ ധന-ധാന്യ സമ്പത്ത് പതിനാലിരട്ടിയായതായി ഭരതൽ രാമനെ ബോധിപ്പിച്ചു. രാമപാദുകങ്ങൾക്കൊപ്പം അയോദ്ധ്യയും രാമനു നൽകി. സഹോദ സ്നേഹത്തിനു മുൻപിൽ രാമന്റെ കണ്ണീറനണിഞ്ഞു. നമ്മുക്ക് അമ്മമാരെ കാണാം... എന്നു പറഞ്ഞു നാലു സഹോദരന്മാരും അയോദ്ധ്യാ നഗരിയിലേക്ക് തിരിച്ചു.... ഇനി രാജാഭിഷേകം.

31[തിരുത്തുക]

31-ശ്രീരാമരാജ്യാഭിഷേകം

രാമൻ കൗസല്യയുടെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്‌ക്കരിച്ചു. കൈകേയിയേയും, സുമിത്രയേയും നമസ്കരിച്ചു, കുലഗുരു വസിഷ്തനേയും പത്നി അരുന്ധതിയെയും തൊഴുതു നമസ്കരിച്ചു. ലക്ഷ്മണനും, സീതയും അതുപോലെ ആവർത്തിച്ചു. രാമൻ സർവ്വസമ്പത്തും നിറഞ്ഞ ശ്രേഷ്ഠമായ കൊട്ടാരം സുഗ്രീവന് നൽകി. മറ്റുള്ളവർക്കു താമസിക്കാനും അനുയോജ്യമായ കൊട്ടാരങ്ങൾ കൊടുത്തു, ആർക്കും ഒരു കുറവും വരാതെ ഭരതൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. കൊട്ടാരം ക്ഷുരകനെ വരുത്തി. ആദ്യം രാമനും പിന്നെ ഭരതനും ലക്ഷ്മണശത്രുഘ്‌നന്മാരും ജടമുറിച്ച് ക്ഷൗരം ചെയ്തു. പിന്നെ രാമനും സഹോദരന്മാരും സുഗ്രീവനും മംഗളസ്‌നാനം ചെയ്തു. വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങളും പലതരം മാലകളും കുറിക്കൂട്ടുകളുമണിഞ്ഞ് ഐശ്വര്യം കൊണ്ടു ജ്വലിച്ചു. സീതയെ സ്ത്രീജനങ്ങൾ അണിയിച്ചൊരുക്കി. കൗസല്യാദിദേവിമാർ വാനരപത്‌നിമാരെ ആഭരണാദികൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചു. സ്‌നാനം ചെയ്ത് ദിവ്യകുണ്ഡലങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളുമണിഞ്ഞ് സുഗ്രീവനും ഹനുമാനും ശോഭിച്ചു. അഭിഷേകത്തിനുവേണ്ടതെല്ലാം ഒരുക്കാൻ പുരോഹിതന്മാരോടു പറഞ്ഞു. ശത്രുഘ്‌നന്റെ ആജ്ഞാനുസരണം ഹനുമാനും ശോഭിച്ചു. അഭിഷേകത്തിനുവേണ്ടതെല്ലാം ഒരുക്കാൻ പുരോഹിതന്മാരോടു പറഞ്ഞു. ശത്രുഘ്‌നന്റെ ആജ്ഞാനുസരണം സുമന്ത്രർ സർവാംഗമനോഹരമായ പല കുതിരകളെപ്പൂട്ടിയ രഥം തയ്യാറാക്കി നിറുത്തി. ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന രാമൻ രഥത്തിൽ കയറിയിരുന്നപ്പോൾ ഭരതൻ കടിഞ്ഞാൺ പിടിച്ചു. ശത്രുഘ്‌നൻ വെൺകൊറ്റക്കുട പിടിച്ചു. ലക്ഷ്മണൻ ആലവട്ടം വീശി. രണ്ടുഭാഗത്തുനിന്നു സുഗ്രീവനും വിഭീഷണനും വെഞ്ചാമരം വീശികൊണ്ടിരുന്നു. ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഭഗവാൻ രാമനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ദേവന്മാരുടെയും സിദ്ധസംഘങ്ങളുടെയും ഋഷികളുടെയും മധുരമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. വാനരന്മാർ മനുഷ്യരൂപമെടുത്ത് സർവ്വാഭരണഭൂഷിതരായി പതിനായിരം ആനകളുടെ പുറത്ത് അനുഗമിച്ചു. ശംഖം, പെരുമ്പറ, ദുന്ദുഭി തുടങ്ങിയ വാദ്യമേളങ്ങളോടെ അയോദ്ധ്യയിലേക്കു നീങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാനെ കാണാൻ ഇരുവശങ്ങളിലെയും മണിമാളികകളിൽ ജനം തടിച്ചുകൂടി. മന്ത്രിമാരും ബ്രാഹ്മണരും പ്രജകളും ചെണ്ട ഏലത്താളം മുതലായ വാദ്യങ്ങളോടെ അകമ്പടി സേവിച്ചു. രഥത്തിനു മുന്നിൽ മംഗളസൂചകമായി അക്ഷമത, പശുക്കൾ, കന്യകമാർ, പലഹാരങ്ങളുമായി ഭൃത്യജനങ്ങളും യാത്രചെയ്തു. പുരവാസികൾ കൗതുകത്തോടെ രഘുനാഥന്റെ ആഗമനം കണ്ടു. കരിങ്കൂവളപ്പൂപോലെ ശ്യാമനിറമുള്ളവനും വിലയേറിയ രത്‌നകിരീടവും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞവനും കമലനയനനും വിവിധ രത്‌നങ്ങളണിഞ്ഞവനും സ്വർണപട്ടുനൂൽ ചേർത്ത പീതാംബരം ധരിച്ചവനും വിശാലവക്ഷസുള്ളവനും വിലയേറിയ മുത്തുമാല ധരിച്ചവനും സുഗ്രീവാദി വാനരന്മാർ സേവിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ രാമചന്ദ്രനെ കാണാൻ ഗൃഹജോലികൾ വെടിഞ്ഞ് സ്ത്രീപരുഷന്മാർ തിങ്ങിക്കൂടി. ഘോഷയാത്ര പ്രധാന കൊട്ടാരത്തിലെത്തി.മുൻപുതന്നെ ഭരതൻ സുഗ്രീവനോട് അഭിഷേകത്തിനായി നാലു സമുദ്രങ്ങളിൽനിന്നും തീർത്ഥങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ വേഗതയേറിയ ദൂതന്മാരെ അയക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. തീർത്ഥം കൊണ്ടുവരാനായി സുഗ്രീവന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഹനുമാൻ, ഗവയൻ, ജാംബവാൻ, ഋഷഭൻ എന്നിവർ പുറപ്പെട്ടു. ജാംബവാൻ രത്‌നകലശത്തിൽ കിഴക്കൻ സമുദ്രത്തിലെ ജലവും അഞ്ഞൂറുനദികളിലെ ജലവും കൊണ്ടുവന്നു. ഋഷഭൻ തെക്കേ സമുദ്രത്തിലെ തീർത്ഥം രക്തചന്ദനത്തഴകൾ കൊണ്ടു മൂടിക്കെട്ടി കൊണ്ടുവന്നു. ഗവയൻ പടിഞ്ഞാറൻ സമുദ്രത്തിൽനിന്നും കൂറ്റൻ രത്‌നകലശത്തിൽ ജലംകൊണ്ടുവന്നു. ഹനുമാൻ ഗംഗാതീർത്ഥവും ഉത്തരസമുദ്രത്തിൽനിന്നും തീർത്ഥജലവും അതിവേഗം കൊണ്ടുവന്നു. കുലഗുരു വസിഷ്ഠൻ ശ്രീരാമനെ രത്‌നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി വാമദേവൻ, ജാബാലി, കശ്യപൻ, കാർത്യയൻ, സൂയഞ്ജൻ, വിജയൻ, ഗൗതമൻ, വാത്മീകി, വസിഷ്ഠൻ എന്നീ മഹർഷിമാർ ചേർന്ന് സുഗന്ധം നിറഞ്ഞതും മന്ത്രപൂതവുമായ തീർത്ഥജലംകൊണ്ട് കുശ, തുളസി എന്നിവയോടുകൂടി ദാശരഥിയെ അഭിഷേകം ചെയ്തു. ആയിരത്തെട്ടു പൊന്നിൻ കലശങ്ങളിലെ തീർത്ഥം വേദോക്തമന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചുകൊണ്ട് ഋത്വിക്കുകളും ശ്രേഷ്ഠന്മാരുമായ ബ്രാഹ്മണരും കന്യകമാരും മന്ത്രിമാരുമൊത്ത് ആ മഹർഷിമാരും, ആകാശത്തിലെ ദേവഗണങ്ങളും സ്തുതികൾ ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട് ശ്രീരാമചന്ദ്രന് അഭിഷേകം നടത്തി. ആ സമയത്ത് ശത്രുഘ്‌നൻ അതിമനോഹരമായ വെൺകൊറ്റക്കുട നിവർത്തിപിടിച്ചു. സുഗ്രീവനും വിഭീഷണനും വെഞ്ചാമരം വീശി. ഇന്ദ്രൻ കൊടുത്തയച്ച സ്വർണമയമായ നൂറു താമരപ്പൂക്കൾകൊണ്ടുള്ളതും രവരത്‌നങ്ങൾ പതിച്ച രൂപഭംഗിയും തിളക്കവുമുള്ള ഒരു മുത്തുമാല വായുദേവൻ ശ്രീരാമനെ അണിയിച്ചു. അപ്‌സരസ്സുകൾ നൃത്തം ചെയ്തു. ദേവന്മാർ ദുന്ദുഭി മുഴക്കി കല്പകപ്പൂമലർ ചൊരിഞ്ഞു.

സമുദ്രത്തിൽ നദികൾ വന്നുചേരുന്നതു പോലെ രാമന്റെ സമീപത്ത് സദാ സജ്ജനങ്ങൾ എത്തി. എല്ലാവരോടും ഒരേപോലെ പെരുമാറുന്ന രാമൻ എല്ലാസമയത്തും സർവ്വർക്കും ആനന്ദം നൽകി. ധൈര്യംകൊണ്ട് ഹിമവാനെപ്പോലെയും ഗാംഭീര്യംകൊണ്ട് സമുദ്രതുല്യനുമാണ്. വീര്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും, ദർശിക്കുന്നവർക്ക് ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ആനന്ദം നൽകുന്നവനുമാണ്. ക്ഷമയിൽ ഭൂമിക്കുസമനും എന്നാൽ കോപിച്ചാൽ പ്രളയകാലത്തിനുതുല്യവുമാണ്. ത്യാഗത്തിൽ കുബേരനും, സത്യത്തിൽ ധർമ്മദേവനും തുല്യനായി രാമൻ. ഇങ്ങനെ സർവ്വഗുണസമ്പന്നനും പ്രജകളുടെ ഹിതം മാത്രം നോക്കുന്ന രാജാവും ഏവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനുമായിരുന്ന രാമൻ തന്റെ ഈ ഗുണങ്ങൾക്കനുസരിച്ചുള്ള ജീവിതം നയിച്ചു. ഇത്തരമൊരു ഉത്തമപുരുഷന്റെ കഥയാണ് വാല്മീകി രചിച്ചത്. ഈശ്വരാവതാരമായിരുന്നിട്ടും മനുഷ്യൻ അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നതെന്തൊക്കെയാണെന്ന് രാമായണത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നവർക്ക് വ്യക്തമായി കാണാം. അതേസമയത്ത് രാമൻ പൂർണ്ണമായി ബ്രഹ്മസ്വരൂപിതന്നെയെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും.

ശ്രീരാമ! രാമ! രാമ! ശ്രീരാമചന്ദ്ര! ജയ ശ്രീരാമ! രാമ രാമ! ശ്രീരാമഭദ്ര! ജയ ശ്രീരാമ! രാമ രാമ! സീതാഭിരാമ ! ജയ ശ്രീരാമ! രാമ രാമ! ലോകാഭിരാമ! ജയ

വാഴപ്പള്ളിയിലെ കഥ പറയുന്ന ദാരുശിൽപങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

1[തിരുത്തുക]

മഹാഭാരത രചനയിൽ മഹാഗണപതി സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിലെ വർത്തുളാകൃതിയിൽ നിർമ്മിച്ച ശ്രീകോവിൽ നിരവധി ദാരുശില്പങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ്. 28 ഭാഗമായി തിരിച്ച് 72 ശില്പങ്ങൾ ശ്രീകോവിലിനു ചുററ്റും പുരേണേതിഹാസങ്ങളുടെ കഥപറയുന്നു. ശ്രീകോവിലിന്റെ കിഴക്കെ സോപാനത്തിന്റെ വലതുവശത്തുനിന്നും തുടങ്ങുന്ന രീതിയിൽ ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ബൃഹത്തായ ഇതിഹാസ കൃതികളിൽ ഒന്നാണ് മഹാഭാരതം. ശങ്കരാചാര്യർ പഞ്ചമവേദം എന്നു വിളിക്കുന്ന മഹാഭാരതത്തിന്റെ രചയിതാവ് വേദവ്യാസനാണ്. വ്യാസൻ പറഞ്ഞുകൊടുത്തത് കേട്ട് ഗണപതി എഴുതി സൂക്ഷിച്ചുവെന്നാണ് വിശ്വാസം.ദാരുശില്പത്തിൽ ഗണപതി മഹാഭാരതം എഴുതുന്നതാണ് കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഗണപതിയുടെ കൈയ്യിൽ ഓലയും എഴുത്താണിയും ഉണ്ട്.

സിദ്ധിവിനായകൻ പത്നി സിദ്ധിസമേതനായ ഗണപതി. സിദ്ധിയും ബുദ്ധിയും ഗണപതിയുടെ സങ്കല്പ പത്നിമാരാണ്. വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിലെ മഹാഗണപതി പ്രതിഷ്ഠ പോലെ തുമ്പിക്കൈ വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഇവിടെ ദാരുശില്പത്തിലും. ഗണപതിയുടെ ഇടത്തെ തുടയിൽ പത്നി സിദ്ധിയെ കാണാം. അഭീഷ്ടവരദായകനാണ് സിദ്ധിഗണപതി.


കുബേര ഗർവ്വശമനം, മോദക നിവേദ്യം അഷ്ടദിക്പാലകരിൽ വടക്കു ദിക്കിനുനാഥനായ കുബേരൻ തന്റെ ധനസമൃദ്ധിയിൽ അഹങ്കരിക്കുകയും, കൈലാസനാഥനെ സദ്യക്കു ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു. മഹാദേവ പ്രതിനിധിയായി ഗണപതി അതിൽ പങ്കെടുക്കുകയും തുടർന്ന് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്ഷണം മുഴുവനും, പാത്രത്തോടെ ഭക്ഷിച്ചു. എന്നിട്ടും വിശപ്പടങ്ങാഞ്ഞ് കുബേരനെ ഭക്ഷിക്കുമെന്നവസരത്തിൽ കുബേരൻ സർവ്വകുറ്റങ്ങളും ഏറ്റു പറഞ്ഞു മാപ്പിരന്നു രക്ഷനേടി എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.

2[തിരുത്തുക]

പഞ്ചേശ്വരൻ ശിവന്റെ മറ്റൊരു രൂപം. ബ്രഹ്മം തന്നിലെ ആദിശക്തി, ഇച്ചാശക്തി, ജ്ഞാനശക്തി, ക്രിയാശക്തി, പരാശക്തി എന്നീ പഞ്ച ശക്തികളെ ജ്വലിപ്പിച്ചു. ഈ പഞ്ചാ ശക്തികൾ യഥാക്രമം സദ്യോജാ‍തം, വാമദേവം, അഘോരം, തൽപുരുഷം, ഈശാനം എന്നീ ശൈവഭാവങ്ങളോടെ പഞ്ചമുഖങ്ങളായി. ഇവിടെ ദാരു ശില്പത്തിൽ അഞ്ചുമുഖങ്ങളും, പത്തുകൈകളും കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൈകളിൽ വേൽ, വെണ്മഴു, ശ്രീചക്രം, നന്ദകം, ചിന്മുദ്ര, മാൻ, ഢമരു തുടങ്ങീയ ആയുധങ്ങൾ കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇടത്തെ തുടയിൽ ഗൗരിയെ കാണാം.

ശിവകുടുംബം ശിവം എന്നാൽ മംഗളം എന്നർത്ഥം. ശിവതത്ത്വങ്ങൾ വിപുലമാണ്. കുടുംബജീവിതം അതീവഹൃദ്യമാണ്. ദേവന്റെ തുടയിൽ പാർവ്വതിയും ഇരുവശത്തുമായി പുത്രന്മാരായ ഗണപതിയും, കാർത്തികേയനുമുണ്ട്. ശിവന്റെ വാഹനം കാളയാണ്. ദേവിയുടേത് സിംഹവും. ഒരാൾ മറ്റെയാളിന്റെ ഭക്ഷണം. മക്കളുടെ വാഹനങ്ങളാണങ്കിൽ, എലിയും മയിലും. ദേവന്റെ ആഭരണമായ നാഗമാണ് മയിലിന്റെ ഭഷണം, നാഗത്തിന്റെ ഇര ഗണപതിയുടെ വാഹനമായ എലിയും. അപ്പോഴും ശിവകുടുംബം മംഗളമാണ്. കുടുബ ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സങ്കൽപം എന്താവണമെന്ന് ശിവകുടുംബം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ത്രയംബക മൂർത്തി എട്ടു കൈകളോടുകൂടിയ ത്രയംബക മൂർത്തി. കൈകളിൽ പൂർണ്ണകുംഭങ്ങൾ കാണാം. ത്രയംബകമൂർത്തിയെ ഋഷിവര്യന്മാർ ചുറ്റിലും നിന്നും പുജിച്ച് തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു. ത്രയംബക മൂർത്തിയുടെ ധ്യാന മന്ത്രത്തിൽ തെവരെ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു. വെളുത്ത നിറമുള്ളവനും വെളുത്ത താമരപ്പൂവിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവനും, രണ്ട് കൈകളിൽ പൂർണ്ണകുംഭങ്ങൾ ധരിച്ചവനും, മറ്റു രണ്ടുകൈകൾ കൊണ്ട് ചന്ദ്രക്കല അണിഞ്ഞ ശിരസ്സിലേക്ക് കുംഭങ്ങൾ ചെരിച്ച് വെള്ളം വീഴ്ത്തുന്നവനും, മറ്റുകൈകളിൽ പുസ്തകവും, അക്ഷമാലയും ധരിച്ചവനും, ഉജ്ജ്വലമായ ആഭരണങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്നവനുമാണ്. ത്രയംബക മൂർത്തയെ നമഃ.

3[തിരുത്തുക]

ശങ്കര‐നാരായണമൂർത്തി ശരീരത്തിന്റെ വലതുഭാഗം ശ്രീമഹാദേവനും, വാമഭാഗം മഹാവിഷ്‌ണുവും ചേരുമ്പോഴാണ് ശങ്കരനാരയണമൂർത്തി. ദാരുശില്പത്തിൽ ശങ്കരന്റെ കൈകളിൽ വിജയം എന്ന തൃശൂലവും, വെണ്-മഴുവും കാണാം. ഇടതു വശത്ത് നാരായണന്റെ കൈകളിൽ കൗമോദകിയെന്ന ഗദയും, പാഞ്ചജന്യമെന്ന ശംഖും കാണാം. മഹാദേവൻ സർപ്പാഭരണനായി രുദ്രാക്ഷമാലകളും, വിഷ്ണുദേവൻ സ്വർണ്ണ-രത്നാഭരണങ്ങളും ആഭരണമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇരുവശങ്ങളിലും സപ്തർഷിമാർ ശങ്കര-നാരായണനെ പൂജിക്കുന്നതു കാണാം.

പുള്ളുവർവീണയേന്തിയ അർദ്ധനാരീശ്വരന്മാർ അപൂർവ്വങ്ങളിൽ അപൂർവ്വമായ ദാരുശില്‌പം. വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രം ബുദ്ധ ആരാധനാലയം ആകുന്നതിനും മുൻപ് ദ്രാവിഢ ക്ഷേത്രമായിരുന്നു എന്നു തെളിയിക്കുന്ന ദാരുശില്പം. ദ്രാവിഡീയരായിരുന്ന പുള്ളുവർ കേരളത്തിൽ നാഗാരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരാണ്. പുള്ളുവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന വീണയാണ് അർദ്ധനാരീശ്വരൻ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ ഇടതു ശരീരം ദേവിക്കു കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. തൃക്കൈകളിൽ പുള്ളുവർ വീണകാണാം. വീണമീട്ടി ആനന്ദനൃത്തമാടുന്ന മഹാദേവീദേവന്മാർ. ശില്പത്തിലെ ഭഗവത്‌ ശരീരത്തിൽ രുദ്രാക്ഷമാലകളും, നാഗാഭരണളും, പുലിത്തോലും, കാലിൽ ചിലമ്പും കാണാം. ഇടത്തെ ദേവിശരീരത്തിൽ മണി‐രത്‌ന മാലകളും, പട്ടുടയടകളും, കാലിൽ പാദസ്വരവും കാണാം. ദേവന്റെ ശിരസ്സിൽ തിരുജടയും, ദേവിയുടേത് കനകകിരീടവുമാണ്. ചതുർബാഹുവാണ് ദാരുശില്പം.

4[തിരുത്തുക]

പൂതനാമോക്ഷം, ബകവധം പൂതനാേമാക്ഷം - കംസന്റെ പത്‌നി അസ്‌തിയുടെ ദാസിയായിരുന്നു പൂതന. കൃഷ്‌ണനെ കൊല്ലാനായി വിഷം പുരട്ടി മുലയൂട്ടി, പക്ഷെ കണ്ണൻ മുലപ്പാലിനൊപ്പം പൂതനയുടെ ജീവരക്തവും വലിച്ചു കുടിച്ചു പൂതനക്ക് മോക്ഷമേകി. ത്രേതായുഗത്തിലെ അസുരാധിപതിയായിരുന്ന മഹാബലിയുടെ പുത്രിയായിരുന്ന രത്‌നമാലയാണ്‌ ദ്വാപരയുഗത്തിൽ പൂതനയായി ജനിച്ചത്‌. നർമ്മദാതീരത്തെ അശ്വമേധയാഗത്തിലെത്തിയ വാമനനെ സ്വീകരിച്ചത് മഹാബലിയുടെ പുതിയായ രത്‌നമാലയായിരുന്നു. വാമനനെ പോലെ ഒരു പുത്രനു മുലയൂട്ടുവാൻ രത്നമാലക്കു ആഗ്രഹം തോന്നി. വാമനമൂർത്തിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അടുത്ത ജന്മം രത്നമാല ദ്വാപരയുഗത്തിൽ പൂതനയായി ജനിച്ചു അമ്പാടിയിലെ കണ്ണനു മുലപ്പാലൂട്ടി മോക്ഷം വരിച്ചു.

ബകവധം ‐ പൂതനയുടെ മരണവിവരം അറിഞ്ഞ്, അവരുടെ സേഹാദരനായ ബകൻ ഒരു വലിയ പക്ഷിയുടെ രൂപം ധരിച്ച് കണ്ണനെ വിഴുങ്ങി. കൃഷ്ണസ്പർശമേറ്റ് അവന്റെ ഉദരം ദഹിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ബകൻ മരിച്ചുവീഴുകയും ചെയ്തു.

കാകാസുരവധം, വത്സാസുരവധം, അഘവധം കാകസുരവധം - കംസ നിർദ്ദേശത്താൽ കാകാസുരൻ ഒരു കാക്കയായി അമ്പാടിയിലെ യശോദയുടെ ഗൃഹത്തിലെത്തി കണ്ണനെ ആക്രമിച്ചു. കണ്ണൻ കാകാസുരനെ നിഗ്രഹിച്ചു. വൽസാസുരവധം ‐ വൽസൻ എന്ന അസുരനെ കംസൻ അമ്പാടിയിലേക്ക് അയച്ചു. ഒരു പശുവായാണ് കൃഷ്ണനെ വത്സാസുരൻ ആക്രമിച്ചത്. വത്സാസുരനെ കാലുകളും വാലും കൂട്ടി കറക്കി മുകളിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അവനെ കൊന്നുകളഞ്ഞു. അഘവധം - ഒരു പെരുമ്പാമ്പായാണ് അഘൻ എന്ന അസുരൻ കണ്ണനെ കൊല്ലാനായി അമ്പാടിയിലെത്തിയത്. കൃഷ്ണനേയും, ബലരാമനേയും, മറ്റു ഗോപകുമാരമാരെയും അഘാസുരൻ വിഴുങ്ങി. കണ്ണൻ പെരുമ്പാമ്പിന്റെ വയറുപിളർന്ന് ഏവരുമായി പുറത്തു ചാടി.

കൃഷ്ണലീല ഗോക്കളെ മേയിക്കുന്ന അമ്പാടികണ്ണൻ, ഓടക്കുഴലൂതുന്ന വേണുഗോപാലൻ, വെണ്ണകട്ടുതിന്നുന്ന കള്ളകൃഷ്ണൻ

5[തിരുത്തുക]

ആനന്ദനടനമാടുന്ന നടരാജവിഗ്രഹം ആനന്ദനൃത്തം ചെയ്യുന്ന നടരാജരൂപം ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ചലനങ്ങളേയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഈശ്വരരൂപമാണ്. വലതുകൈയ്യിലെ ഉടുക്ക് പിറവിയുടെ ശബ്ദമാണ്, ഇടതുകൈയ്യിലുള്ള അഗ്നി നാശത്തിന്റെ അടയാളവും. ഇരു കൈകളും സമനിലയിലുള്ളത് എന്തിനേയും തുല്യതയോടെ കാണണം എന്നും കാണിക്കുന്നു. മുപ്പത്തിമുക്കോടി ദേവന്മാരും ശ്രീ ശിവപെരുമാളിന്റെ ആനന്ദനടനം കാണാൻ എത്തി. ദാരുശില്പത്തിൽ മഹാദേവനൊപ്പം ശ്രീപാർവ്വതിദേവിയും നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ശില്പത്തിൽ പതിനാറുകൈകൾ കാണിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ, ഇടതു ഭാഗത്ത് മാൻ, വെണ്മഴു, ഢമരു, പാശം, പൂവ്, മണി, ദണ്ഡ്, കപാലം, താഴേക്ക് ചൂണ്ടുന്ന കൈ എന്നിങ്ങനെയാണ്. വലതു കൈകളിൽ മഴു, വാസുകിയെന്ന നാഗം, പാശുപതാസ്ത്രം, ചന്ദ്രഹാസം, അഗ്നി, പിനാകം, തൃശ്ശൂലം, അഭയമുദ്ര എന്നിവയും കാണാം. നടരാജൻ അപസ്മാരദേവന്റെ മുകളിലാണ് നടനമാടുന്നത്. മുകളിൽ മഹിഷാരുസമർദ്ദിനിയായ പരാശക്തി വേതാള പുറമേറി നിൽക്കുന്നു. ത്രിമൂർത്തികൾ (വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ), പരശുരാമൻ, പക്കമേളം വായിക്കുന്ന (മിഴാവും, മദ്ദളവും) ഭൂതഗണങ്ങളേയും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

ശിവകുടുംബം മയിൽപുറമേറിയ സുബ്രഹ്മണ്യൻ, മൂഷികവാഹനത്തിൽ ശ്രീമഹാഗണപതി, ഇവരെ ഇരുവരേയും പുറത്തേറ്റി പരശുരാമൻ. വിചിത്രമായ ദാരുശില്പം. നന്ദികേശ്വരന്റെ പുറത്തേറി മഹാഗൗരിയും, അടുത്ത് ഹരിഹരസുതനായ മണികണ്ഠനും. ശിവന്റെ വാഹനം കാളയാണ്. ദേവിയുടേത് സിംഹവും. ഒരാൾ മറ്റെയാളിന്റെ ഭക്ഷണം. മക്കളുടെ വാഹനങ്ങളാണങ്കിൽ എലിയും, മയിലും. ദേവന്റെ ആഭരണമായ നാഗമാണ് മയിലിന്റെ ഭഷണം, നാഗത്തിന്റെ ഇര എലിയും. അപ്പോഴും ശിവകുടുംബം മംഗളമാണ്. കുടുബ ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സങ്കൽപം എന്താവണമെന്ന് ശിവ കുടുംബം നമ്മളെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

6[തിരുത്തുക]

തൃപുരാന്തകൻ സുബ്രഹ്മണ്യനാൽ വധിക്കപ്പെട്ട താരാകാസുരന്റെ മൂന്നുപുത്രന്മാരാണ് വുദ്യുത്മാലി, താരകചക്ഷുസ്സ്, കമലാക്ഷൻ. ബ്രഹ്മദേവനിൽ നിന്നുള്ള വരബലത്താൽ അസുരശില്പിയായ മയാസുരനെകൊണ്ട് അവർ മൂന്നു പുരങ്ങൾ (സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, ഇരുമ്പ്) ഉണ്ടാക്കി. സമചതുരത്തിൽ നൂറു യോജന വീതിയുള്ള ഈ പുരങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ചത് ശ്രീപരമശിവനാണ്. അതിനാൽ ഭഗവാൻ തൃപുരാന്തകൻ അന്നറിയപ്പെട്ടു. ദാരുശില്പത്തിൽ തൃപുരദഹനത്തിനു എഴുന്നള്ളിയ ശ്രീപരമേശ്വരനാണ്. എല്ലാം കൊണ്ടും വ്യത്യസ്തതയേറിയ ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഭൂമിദേവി ഭഗവാനു രഥമായി, മഹാമേരു പർവ്വതം ധ്വജസ്തംഭമായി, മിന്നൽ-പിണർ തൃക്കൊടിയായി, സൂര്യ-ചന്ദ്രന്മാർ തേർ ചക്രങ്ങളായി, നാലു വേദങ്ങൾ കുതിരകളായി, തേവരുടെ ത്രംബകവില്ലിന്റെ ദണ്ഡ് സംവസ്തര രൂപമായ കാലവും, വാസുകി ഞാണുമായി. ശ്രീനാരായണമൂർത്തിയുടെ ശക്തിപ്രഭാവങ്ങൾ ബാണങ്ങളായി, അമ്പിന്റെ അറ്റത്ത് അഗ്നിദേവനും, കടയ്ക്കൽ വായുദേവനും എത്തി. കൈയ്യിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തി ബ്രഹ്മദേവൻ സാരഥിയായി. പ്രപഞ്ചശക്തികൾ ശ്രീ ശിവപ്പെരുമാളിന്റെ സഹായത്തിനെത്തി. ഭഗവാൻ സർപ്പപാദുകനായി എഴുന്നള്ളി തൃപുരദഹനം നടത്തി. അഞ്ജാനത്തലുണ്ടാകുന്ന അഹങ്കാരത്തെ ത്രിപുരങ്ങളായും, ശിവതത്വത്തിന്റെ സഹായത്താൽ അതിനെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാമെന്നും ഇതിലൂടെ കാണിക്കുന്നു. ശിവപെരുമാൾ ഉഗ്രകോപത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ദാരുശില്പത്തിൽ ദ്രംഷ്ടകൾ കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. എട്ടുകൈകളിലുമായി, ഢമരു, പരിച, ത്രയംബകമെന്ന വില്ല്, വെണ്മഴു, ചന്ദ്രഹാസം, നാരായണാസ്ത്രം, വിജയമെന്ന തൃശ്ശൂലം എന്നിവ കാണാം. (ശിൽപത്തിലെ തൃശ്ശൂലത്തിന്റെ മുകൾഭാഗം ഒടിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട്). തൃപുരദഹനത്തിനു എഴുന്നള്ളിയ തേവരുടെ ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ ഉണക്കാനായി മരുന്നുമായി ശിവഭൂതഗണങ്ങളും, പ്രാർത്ഥനകളോടെ ഋഷിമാരും ഉണ്ട്.

7[തിരുത്തുക]

മാർക്കണ്ഡേയ ചരിതം മൃഗണ്ഡു മുനിയുടെ തപോഫലത്താൽ ജനിച്ച അല്പായുസ്സുള്ള ബുദ്ധിമാനായ പുത്രനാണ് മാർക്കണ്ഡേയൻ. തന്റെ ആയുസ്സിനുവേണ്ടി മാർക്കണ്ഡേയൻ ശിവപൂജ തുടങ്ങി. പതിനാറു വയസ്സ് തികഞ്ഞപ്പോൾ ജീവനെടുക്കാൻ യമകിങ്കരന്മാരെത്തിയെങ്കിലും ശിവപൂജ ചെയ്യുന്ന ബാലനെ തൊടാൻ അവർക്കായില്ല. അവസാനം സാക്ഷാൽ യമധർമ്മൻ പോത്തിന്റെ പുറത്തേറിയെത്തി. കാലനെ കണ്ട് പേടിച്ച മാർക്കണ്ഡേയൻ ശിവലിംഗം തലയിലേന്തി തൃപ്രങ്ങോട്ട് ശിവക്ഷേത്രത്തിലേക്കോടി. ദയനീയവും എന്നാൽ ഭകതിയിൽ മുഴുകിയുള്ള ഓട്ടം കണ്ട് വഴി സുഗമമാക്കാൻ വഴിയിലുള്ള പേരാൽ രണ്ടായി പിളർന്നു വഴി കൊടുത്തു. തൃപ്രങ്ങോട് ശിവക്ഷേത്രത്തിലെ ശിവലിംഗത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം കെട്ടിപിടിച്ച് പഞ്ചാക്ഷരി ജപിച്ച മാർക്കണ്ഡേയന്റെമേൽ കാലപാശം എറിഞ്ഞപ്പോൾ ശിവലിംഗത്തിലും കൂടി പാശം പതിച്ചു. തത്ക്ഷണം ശ്രീപരമശിവൻ ഉഗ്രകോപത്തോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് തന്റെ തൃശ്ശൂലത്താൽ കാലനെ നിഗ്രഹിച്ചു ഭക്തനെ രക്ഷിച്ചു. അന്നു മുതൽ ഭൂമിയിൽ കാലനില്ലാ കാലം സംജാതമായി എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. A - ശിവപൂജ ചെയ്യുന്ന മാർക്കണ്ഡേയൻ, മൂന്നു ഭാവത്തിൽ. B - ശിവലിംഗം കെട്ടിപിടിച്ച് പഞ്ചാക്ഷരി ജപിക്കുന്ന മാർക്കണ്ഡേയനുമേൽ കാലപാശം എറിയുന്ന യമധർമ്മനും, കിങ്കരന്മാരും. C - എട്ടുകൈകളോടുംകൂടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ശ്രീപരമേശ്വരൻ ഉഗ്രകോപത്താൽ കാലനെ വിജയമെന്ന തൃശ്ശൂലത്താൽ കുത്തി കൊല്ലുന്നു. തന്റെ ഇടത്തെ കാല്പാദം കാലന്റെ ശിരസ്സിൽ ഞെരിച്ചമർത്തുന്നു. ക്രൗര്യത്തോടെ കാലനെക്കൊല്ലുന്ന ഭാവത്തിൽ ദേവന്റെ ദ്രംഷ്ടകൾ കാണാം. കൈകളിൽ മാൻ, മഴു, പിനാകം (വില്ല്), പരിച, ചന്ദ്രഹാസം (വാൾ), വിജയം (തൃശ്ശൂലം) എന്നീ ആയുധങ്ങൾ കാണാം. ആ കോപത്തിലും മഹാദേവൻ തന്റെ വലതു കൈയ്യാൽ മാർക്കണ്ഡേയനെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതു കാണാം.

8[തിരുത്തുക]

യോഗ ദക്ഷിണാമൂർത്തി ബ്രഹ്മപുത്രനായ ദക്ഷപ്രജാപതിക്ക് പ്രസൂതിയിൽ ജനിച്ച പുത്രിയാണ് സതി. സപ്തർഷിമാരുടേയും, ബ്രഹ്മദേവന്റേയും, നിർദ്ദേശത്താൽ ദക്ഷൻ കൈലാസത്തിലെത്തി ദക്ഷിണാമൂർത്തിഭാവത്തിലിരിക്കുന്ന കൈലാസപതിയെ ദർശിച്ച് തന്റെ ജാമാതാവാകുന്നതിനുള്ള ആഗ്രഹം അറിയിക്കുന്നു. അവർ സതിയുടെ ജന്മരഹസ്യവും, ജാതക വിവരങ്ങളും ഭഗവാനെ ധരിപ്പിക്കുന്നു. ഭഗവാൻ ഈ സന്ദർഭത്തിൽ യോഗചര്യയിലാണ്. ദാരുശില്പത്തിൽ യോഗപട്ടാസനം ചുറ്റിയിരിക്കുന്നത് കാണാം. ദേവൻ യോഗദക്ഷിണാമൂർത്തി ഭാവത്തിൽ ചതുർബാഹുവായി മാൻ, വെണ്മഴു എന്നിവ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു കാണാം.

പ്രേമാതുരനായ ശ്രീമഹാദേവൻ സതിദേവിയുടെ വർണ്ണന കേട്ട് യോഗഭാവത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന് പ്രേമാതുരനായി മാറിയ ശിവനാണ് രണ്ടാമത്തെ ശില്പത്തിൽ. ദേവേന്ദ്രനും ദക്ഷനും സതിയുടെ സൗന്ദര്യവും, ശിവനിലുള്ള ദേവിയുടെ പ്രേമവും വിവരിക്കുന്നു. തന്റെ പ്രിയതമയാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സതിയെ നേരിട്ട് കണാൻ ഭഗവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഭഗവാനു ജനിക്കുന്ന പുത്രനുമാത്രമെ താരകാസുരനെ വധിക്കുവാൻ സാധിക്കൂ എന്നു മനസ്സിലാക്കിയാണ് ഇന്ദ്രൻ ദേവീപരിണയത്തിനു ധൃതികൂട്ടുന്നത്.

സതിയെ പരീക്ഷിക്കാനെത്തിയ ശ്രീപരമേശ്വരൻ ഭഗവാൻ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ തപസ്സുചെയ്യുന്ന സതിദേവിയുടെ അരികിലെത്തി ദേവിയെ പരീക്ഷിക്കുന്നു. ശിവന്റെ കുറ്റങ്ങളും, കുറവുകളും സതിയെ അറിയിക്കുന്നു. ആ വാക്കുകൾ ദേവിയെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നു. ദുഃഖിതയായ ദേവി ചെവിപൊത്തി ബ്രാഹ്മണനോട് അധിഷേപവാക്കുകൾ നിർത്തുവാൻ അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ദേവി ശിവപൂജ തുടർന്നു. ഒടുവിൽ ബ്രാഹ്മണനായി വന്ന ശിവൻ തന്റെ സ്വരൂപം കാട്ടി ദേവിയെ അനുഗ്രഹിച്ച് സതിപരിണയം നടത്തി. ദാരുശില്പത്തിൽ സതിയും, ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിലെ ശിവനും, കൂടെയെത്തിയ ഇന്ദ്രനും ഉണ്ട്.

9[തിരുത്തുക]

കിരാതാർജ്ജുനീയം പാണ്ഡവരുടെ വനവാസക്കാലത്ത് അർജ്ജുനൻ ദേവേന്ദ്ര നിർദ്ദേശത്താൽ വേദവ്യാസമഹർഷിയുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ച് കൈലാസനാഥനെ തപസ്സുചെയ്തു. പാശുപതമെന്ന ദിവ്യാസ്ത്രം നേടാനായിരുന്നു വനവാസക്കാലത്തെ തപസ്സ്. അർജ്ജുനന്റെ തപസിൽ പ്രീതിതനായ ഭഗവാൻ ശിവൻ അർജ്ജുനനെ പരീക്ഷിക്കുവാനും അവന്റെ അഹങ്കാരം ശമിപ്പിച്ച് അനുഗ്രഹിക്കാനും ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ ഉപദേശിക്കുവാനും പത്നി പാർവ്വതി സമേതം കാട്ടാളവേഷത്തിലാണ് എത്തി. അർജ്ജുനൻ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നതറിഞ്ഞ ദുര്യോധനൻ തപസ്സ് മുടക്കാനായി തന്റെ സുഹൃത്തായ മൂകാസുരനെ അയക്കുന്നു. മുകാസുരൻ പന്നിയായി അർജ്ജുനനെ ആക്രമിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു. കാട്ടുപന്നിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടുണർന്ന അർജ്ജുനൻ പന്നിയെ അമ്പെയ്തു. തത്സമയം തന്നെ ഭഗവാൻ ശിവനും പന്നിയെ അമ്പെയ്തു വീഴ്തി. ആരാണ് പന്നിയെ കൊന്നതെന്ന് തർക്കമായി അവസാനം യുദ്ധമായി. തുടർന്നുണ്ടായ അതിഘോരയുദ്ധത്തിൽ അർജ്ജുനൻ പരാജിതനാവുകയും, ഭഗവാൻ അർജ്ജുനനെ എടുത്തു മേൽപ്പോട്ട് എറിയുകയും ചെയ്തു. മുകളിൽ നിന്നുള്ള വീഴ്ചയിൽ കാട്ടാളന്റെ ശിരസ്സിൽ താൻ പ്രഭാതത്തിൽ പൂജിച്ച പൂക്കൾ കണ്ട് ശ്രീമഹാദേവനെന്നു മനസ്സിലാക്കി ദേവന്റെ കാലിൽ അർജ്ജുനൻ വീണു മാപ്പിരന്നു. ശിവസ്തുതികളാൽ ഭഗവാനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയ അർജ്ജുനനു ശിവ-പാർവ്വതിമാർ പാശുപതാസ്ത്രം നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു.


ഭഗവാൻ ശിവൻ കാട്ടാളവേഷത്തിൽ അർജ്ജുനനുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു. ഭഗവാനെ പൂജിച്ച് തപസ്സ് ചെയ്യുന്ന അർജ്ജുനൻ. സമീപം പന്നി രൂപത്തിലെത്തിയ മൂകാസുരനെ കാണാം. സമീപം കിരാതനും, തുരതയും.

ശ്രീകൃഷ്ണലീല - കണ്ണൻ അമ്പാടിൽ (വേഷപകർച്ച)

10[തിരുത്തുക]

11[തിരുത്തുക]

അശോകവനികയിലെ സീത ദക്ഷിണ സമുദ്ര തീരത്ത് കണ്ടുമുട്ടിയ സമ്പാതി തന്റെ ദീർഘഗൃദ്ധ്രനേത്രങ്ങളാൽ ലങ്കാപുരിയിൽ അശോകാവനിയിൽ ശിംശപാവൃക്ഷത്തണലിൽ നിശാചരികൾക്കിടയിൽ ശോകഗ്രസ്ഥയായ് സീതാദേവിയിരിപ്പുണ്ടെന്ന വിവരം കപികൂട്ടങ്ങളെ അറിയിച്ചു. ഹനുമാൻ കടൽ ചാടിക്കടന്ന് ലങ്കയിലെത്തി. അവിടെ അശോകവനികയിലെ ശിംശപാ വൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന സീതാദേവിയെ, ഹനുമാൻ കണ്ടെത്തി. അടയാളമായി ശ്രീരാമദേവൻ കൊടുത്തുവിട്ട മുദ്രമോതിരം കൊടുത്ത് ജയന്തൻ കാക്കയായി വന്ന് ആക്രമിച്ച അടയാളവാക്യവും ഹനുമാൻ ദേവിയെ ധരിപ്പിക്കുന്നു. ഹനുമാൻ രാമകാര്യാർത്ഥം വന്നതെന്നു മനസ്സിലാക്കി സീത അംഗുലീയവും മറു-അടയാളമായി കൊടുത്തുവിടുന്നു. ദാരുശില്പത്തിലെ ഹനുമാൻ സീതയ്ക്ക് മുദ്രമോതിരം കൈമാറുന്നത് കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. കൂടാതെ സീതയ്ക്കു കാവലിരിക്കുന്ന വിഭീഷണ പുത്രി ത്രിജടയെയും, മറ്റു രാക്ഷസിമാരെയും ശില്പത്തിൽ കാണാം.

രാമ-രാവണയുദ്ധം വൈകുണ്ഠ ദ്വാരപാലകരായ ജയ-വിജയന്മാർ ബ്രഹ്മപുത്രരായ സനത്കുമാരന്മാരുടെ ശാപത്താൽ മുന്നു ജന്മം ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു മരിച്ചു. ആദ്യം അസുരരായി ഹിരണ്യാക്ഷനും, ഹിരണ്യാകശിപുമായി ജനിച്ചു. ഹിരണ്യാക്ഷനെ വരാഹമൂർത്തിയും, ഹിരണ്യാകശിപുവിനെ നരസിംഹമൂർത്തിയും വധിച്ചു. രണ്ടാം ജന്മത്തിൽ രാക്ഷസരായി രാവണ-കുംഭകർണ്ണന്മാരായി ജനിച്ചു, രാമനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. മൂന്നാം ജന്മത്തിൽ മനുഷ്യരായി ശിശുപാല-ദന്ദവക്ത്രനായി ജനിച്ചു കൃഷ്ണനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ദാരുശില്പത്തിൽ ഇരുപതു കൈകളിലും ആയുധധാരിയായി പത്തുതലയുള്ള രാവണൻ രാമനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു. താഴെ ഇടതു വശത്ത് തേരാളിയും, മുകളിൽ മറ്റു രാക്ഷസന്മാരും ശില്പത്തിലുണ്ട്.

12[തിരുത്തുക]

സമുദ്രലംഘനാലോചന ഹനുമാൻ ലങ്കയിലെത്തി സീതാദേവിയെ കണ്ട് തിരിച്ചെത്തി രാമനെ വിവരങ്ങൾ അറിയിച്ചു. ഈ അവസരത്തിൽ ലങ്കയിൽ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ട വിഭീഷൻ രാമ പാദങ്ങളിൽ അഭയംതേടി. ലങ്കയിലേക്കുള്ള യാത്ര സുഗമമാക്കാൻ ദക്ഷിണവാരിധി തീരത്ത് കപിവരന്മാരോടുകൂടി രാമ-ലക്ഷ്മണന്മാർ മൂന്ന് അഹോരാത്രം തപസ്സിരുന്നു. എന്നിട്ടും പ്രത്യക്ഷപെടാത്ത വരുണനെ ചാപങ്ങളാൽ നേരിട്ടപ്പോൾ വരുണദേവൻ രാമനു മുൻപിൽ ദണ്ഡനമസ്കാരംചെയ്തു. വരുണന്റെ സഹായത്തോടെ വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ പുത്രൻ നളൻ സേതുബന്ധനത്തിനു നേതൃത്ത്വം കൊടുത്തു. ആദ്യദിവസം പതിനാലു യോജന ദൂരവും, രണ്ടാംദിവസം ഇരുപതുയോജനയും, മൂന്നാംദിവസം ഇരുപത്തൊന്നു യോജനയും, നാലാംദിവസം ഇരുപത്തിരണ്ടുയോജനയും, അഞ്ചാംദിവസം ഇരുപത്തിമൂന്നു യോജനയും പൂർത്തിയായി. അങ്ങനെ അഞ്ചു ദിവസം കൊണ്ട് നൂറുയോജന നീളത്തിൽ രാമസേതു നിർമ്മിച്ചു ലങ്കാപുരിയുടെ ഉത്തരദിക്കിലെത്തി. ദാരുശില്പത്തിൽ രാമൻ വിഭീഷണനും, നളനും, സുഗ്രീവനും, ഹനുമാനും, ലക്ഷ്മണനുമായി സമുദ്രലംഘനം നടത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുന്നതാണ്. വലതുവശത്ത് വിഭീഷണൻ നിൽക്കുന്നു. താഴെ ഹനുമാൻ രാമപാദത്തിങ്കൽ ഇരിക്കുന്നു.

രാവണനുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ശ്രീരാമൻ രാമ-രാവണയുദ്ധത്തിനു സമം രാമ-രാവണയുദ്ധം മാത്രം. രാവണനുമായി നിലത്തു നിന്നു യുദ്ധം തുടങ്ങിയ രാമനു രക്ഷയ്ക്കായി ദേവേന്ദ്രൻ തന്റെ രഥവും, തേരാളിയും കൊടുത്തു. ഇന്ദ്ര രഥത്തിലേറി ലങ്കാധിപതിയുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന രാമനാണ് ദാരുശില്പത്തിൽ. താഴെ-വലതുവശത്ത് ഇന്ദ്ര-സാരഥി മാതലിയെകാണാം. രാവണൻ യുദ്ധത്തിൽ പ്രയോഗിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള മായാവിദ്യകൾ വിഭീഷണൻ രാമനു ഉപദേശിക്കുന്നതും കാണാം. താമസംവിനാ രാവണനിഗ്രഹത്തിനു സാധ്യമാവാൻ അഗസ്ത്യ മഹർഷി രാമനു ആദിത്യഹൃദയമന്ത്രം ഉപദേശിച്ചു. സന്താപനാശകരായ നമോ നമഃ അന്ധകാരാന്തകാരായ നമോനമഃ ചിന്താമണേ! ചിദാനന്ദായ നമോ നമഃ നീഹാരനാശകായ നമോനമഃ മോഹവിനാശകരായ നമോ നമഃ ശാന്തായ രൌദ്രായ സൌമ്യായ ഘോരായ കാന്തിമതാംകാന്തിരൂപായ തേ നമഃ സ്ഥവരജംഗമാചാര്യായ തേ നമോ ദേവായ വിശ്വൈക സാക്ഷിണേ തേ നമഃ സത്യപ്രധാനായ തത്ത്വായ തേ നമഃ സത്യസ്വരൂപായ നിത്യം നമോ നമഃ

മൂന്നുരൂ ആദിത്യഹൃദയമന്ത്രം ചൊല്ലി ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ രാവണന്റെ നെഞ്ചുലക്ഷ്യമാക്കി വൈരിഞ്ചാസ്ത്രം അയച്ചു, രാവണവധം നടത്തി.

13[തിരുത്തുക]

ശ്രീരാമപട്ടാഭിഷേകം അവതാരോദ്ദേശമായ രാവണ-കുംഭകർണ്ണ നിഗ്രഹത്തിനു ശേഷം സീതാലക്ഷ്മണന്മാരുമായി അയോദ്ധ്യയിൽ തിരിച്ചെത്തിയ രാമൻ അയോദ്ധ്യയുടെ മഹാരാജാവായി പട്ടാഭിഷേകം ചെയ്തു രാജ്യഭാരം ഏറ്റു. കുലഗുരുവായ വസിഷ്ഠനും വാത്മികി മഹർഷിയും ഗൗതമ മഹർഷിയും, ജാബായിയും, മറ്റു ബ്രാഹ്മണ ശ്രേഷ്ഠരും ചേർന്നാണ് ശ്രീരാമപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയത്. രത്നസിംഹാസനേ രാമനേയും ചേർത്തു, പത്നിയേയും വാമഭാഗേ വിനിവേശ്യ വാമദേവൻ മുനി ജാബാലി ഗൗതമൻ, വാത്മീകിയെന്നവരോടും വസിഷ്ഠനാം ദേശികൻ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരോടും കൂടി, ദാശരഥിക്കഭിഷേകവും ചെയ്തിതു. ദാരുശില്പത്തിൽ കുലഗുരു വസിഷ്ഠനും, വത്മീകി മഹർഷിയും സുവർണ്ണകുംഭങ്ങളിൽ മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളോടെ രാജാഭിഷേകം ചെയ്യുന്നതാണ് കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. കോദണ്ഡം എന്ന തന്റെ വില്ല് മടിയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നത് ശില്പത്തിൽ കാണാം.

ഹനുമാനു മുദ്രമോതിരം കൊടുക്കുന്ന രാമൻ സീതാന്വേഷണാർത്ഥം ദക്ഷിണ ദിക്കിലേക്ക് പോയവരിൽ പ്രധാനിയായ ഹനുമാൻ കൈവശം രാമൻ അടയാളമായി തന്റെ മുദ്രമോതിരം കൊടുത്തു വിട്ടു. ആഭരണങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ അയോദ്ധ്യയിൽ നിന്നും വനവാസത്തിനു വന്ന രാമന് അത്രി മഹർഷി ഒരു മുദ്രമോതിരം കൊടുത്തിരുന്നു. ആ സന്ദർഭത്തിൽ അത്രി പത്നി അനസൂയ സീതയ്ക് ചൂഢാരത്നം ഉൾപ്പെടെ ചില ആഭരണങ്ങളും കൊടുത്തിരുന്നു. രാമനു കിട്ടിയ ഈ മുദ്രമോതിരമാണ് ഹനുമാന്റെ കൈയ്യിൽ രാമൻ സീതയ്ക്ക് അടയാളമായി കൊടുത്തു വിടുന്നത്. ദാരുശില്പത്തിൽ അതിവിനയാന്വിതനായാണ് ഹനുമാനെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. തന്റെ പ്രഭുവിനോടുള്ള ബഹുമാനം മൂലം ഹനുമാൻ ഒരു കൈനീട്ടി മറുകൈ തന്റെ താടിക്ക് കൊടുത്തു നിൽക്കുന്നു. രാമന്റെ കൈയ്യിൽ കേദണ്ഡമെന്ന വില്ല് കാണാം.

14[തിരുത്തുക]

സീതാഭിഷേകം അവതാരോദ്ദേശമായ രാവണ-കുംഭകർണ്ണ നിഗ്രഹത്തിനു ശേഷം സീതാലക്ഷ്മണന്മാരുമായി അയോദ്ധ്യയിൽ തിരിച്ചെത്തിയ രാമൻ അയോദ്ധ്യയുടെ മഹാരാജാവായി പട്ടാഭിഷേകം ചെയ്തു രാജ്യഭാരം ഏറ്റു. ആചാരപ്രകാരം പട്ടമഹിഷിയായി സീതാദേവിയെയും പട്ടാഭിഷേകം ചെയ്തു അവരോധിച്ചു. കുലഗുരുവായ വസിഷ്ഠനും വാത്മികി മഹർഷിയും മറ്റു മഹാമുനികളും, പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠരും ബന്ധുജനങ്ങളും ഇതിൽ പങ്കെടുത്തു. ഇവിടെ ദാരിശില്പത്തിൽ സീതാ പട്ടാഭിഷേകമാണ് കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. സീതാദേവിയെ കുലഗുരുവായ വസിഷ്ഠനും, വാത്മികി മഹർഷിയും പട്ടാഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. മുടി അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന സീതയുടെ ശിരസ്സിലേക്ക് അഭിഷേകം നടത്തി അയോദ്ധ്യയുടെ മഹാറാണിയായി അവരോധിക്കുന്നതാണ് ദാരുശില്പം.

ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ അയോദ്ധ്യയിലെ രാജാവായിരുന്ന ദശരഥനു പട്ടമഹിഷിയായ കൗസല്യയിൽ ജനിച്ച ആദ്യപുത്രനാണ്‌ രാമൻ. ഹിന്ദുമതത്തിൽ രാമനെ മര്യാദാ പുരുഷോത്തമനായി കരുതുന്നു. ലക്ഷ്മീദേവിയുടെ അവതാരമായ സീതാദേവിയാണ് പത്നി. ഭരതൻ, ലക്ഷ്മണൻ, ശത്രുഘ്നൻ എന്നിവർ രാമന്റെ സഹോദരൻമാരാണ്. ദാരുശില്പത്തിൽ ശ്രീരാമൻ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ്. കോദണ്ഡം എന്ന വില്ല് കൈയ്യിൽ കാണിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ ദാരുശില്പത്തിലെ വില്ല് മുൻപ് എപ്പൊഴൊ ഓടിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു. അയോദ്ധ്യാപതിയായി രാജാഭിഷിക്തനായി രാജ്യതല്പര്യാർത്ഥം രാജഭരണം നടത്തുന്നു എന്നു കാണിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ശില്പം. കൈലാസത്തിൽ നിന്നും ഹനുമാൻ ശ്രീരാമനുവേണ്ടി മഹാദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ രാജ്യാഭിഷേക വേളയിൽ രാമനെ അണിയിച്ച പുഷ്പഹാരം ദാരുശില്പത്തിൽ കാണാം.

15[തിരുത്തുക]

നരസിംഹമൂർത്തി സനകാദികളുടെ ശാപം നിമിത്തം വൈകുണ്ഠ ദ്വാരപാലകരായ ജയ്-വിജയന്മാർ ഹിരണ്യാക്ഷനും, ഹിരണ്യാകശിപും ആയി ജനിച്ചു. ഹിരണ്യാക്ഷനെ വരാഹമൂർത്തി വധിച്ചു. സഹോദരന്റെ വധത്തെ തുടർന്ന് ഹിരണ്യകശിപു ബ്രഹ്മാവിനെ തപസ്സ് ചെയ്ത് മനുഷ്യനോ മൃഗമോ തന്നെ കൊല്ലരുത്, രാത്രിയിലെ പകലൊ തന്നെ കൊല്ലരുത്, ഭൂമിയിലോ ആകാശത്തോ പാതാളത്തോ വെച്ചൊ തന്നെ കൊല്ലരുത്, അകത്തൊ പുറത്തൊ തന്നെ കൊല്ലരുത്, ലോകത്തിലുള്ള ഒരായുധങ്ങൾ കൊണ്ടും തന്നെ കൊല്ലരുത്, സ്ത്രിയിൽ നിന്നും ജനിച്ചൊരാളും തന്നെ കൊല്ലരുത്, തുടങ്ങിയ വരങ്ങൾ സമ്പാദിച്ചു. വരബലത്തിന്റെ അഹന്തയിൽ ലോകങ്ങളെല്ലാം തന്റെ കാൽക്കീഴിലാക്കിയ അസുര ചക്രവർത്തിയായിത്തിർന്നു ഹിരണ്യകശിപു. ഹിരണ്യാകശിപു ബ്രഹ്മതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന സമയത്താണ് പത്നി കയാധു പ്രഹ്ലാദനെ പ്രസവിച്ചത്. നാരദരുടെ ആശ്രമത്തിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന പ്രഹ്ലാദനെ തികഞ്ഞ വിഷ്ണു ഭകതനാക്കാൻ നാരദർക്കു കഴിഞ്ഞു. പുത്രനായ പ്രഹ്ലാദനെ വിഴ്നുഭക്തിയിൽ നിന്നും പിന്തിരിപ്പിയ്ക്കാൻ ഹിരണ്യകശിപു പലരീതിയിൽ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് ഹിരണ്യകശിപു പ്രഹ്ലാദനെ വധിയ്ക്കാൻ പല മാർഗ്ഗങ്ങളും സ്വീകരിച്ചു. പരാജിതനായ അസുരൻ ക്രോധം പൂണ്ട് പ്രഹ്ലാദനോട് വിഷ്ണുവിനെ കാട്ടിത്തരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്റെ വിഷ്ണു തൂണിലും തുരുമ്പിലും അങ്ങയിലും എന്നിലും, എല്ലാവരിലും എല്ലായിടത്തുമുണ്ട് എന്ന് പ്രഹ്ലാദൻ മറുപടി നൽകി. എങ്കിൽ തൂണിലിരിക്കുന്ന വിഷ്ണു നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ എന്നാക്രോശിച്ച് കൊണ്ട് ഹിരണ്യകശിപു തന്റെ രാജധാനിക്കുള്ളിലെ ഒരു തൂണിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. തത്സമയം തൂണ് പിളർന്ന് ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഉഗ്രരൂപിയായ നരസിംഹ മൂർത്തി പുറത്തുവന്നു. എട്ടു ദിക്കും ഞെട്ടിവിറച്ചുള്ള അട്ടഹാസത്തോടു കൂടി നരസിംഹാവതാരം നടന്നു. രാത്രിയൊ പകലൊ അല്ലാത്ത ആ ത്രിസന്ധ്യക്ക്, ആകാശത്തൊ ഭൂമിയിലൊ അല്ലാത്ത തന്റെ മടിയിൽ കിടത്തി, അകത്തൊ പുറത്തൊ അല്ലാതെ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ഇരുന്ന് ആയുധങ്ങളില്ലാതെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് മനുഷ്യനോ മൃഗമോ അല്ലാത്ത നരസിംഹം, ഹിരണ്യാകശിപുവിന്റെ ശിരസ്സറുക്കാതെ വയർ പിളർന്ന് കൊലചെയ്തു.

ഉഗ്രനരസിംഹമൂർത്തി ഹിരണ്യാകശിപുവിനെ തന്റെ മടിയിൽ കിടത്തി വയർ പിളർന്ന് കുടൽ മാലകൾ വലിച്ചു പുറത്തെടുത്ത് രുദിരം പാനം ചെയ്യുന്നു. ഉഗ്രരൂപത്തിലുള്ളതാണ് നരസിംഹസ്വാമിയുടെ ദാരുശില്പം.

നരസിംഹസ്വാമി-ഹിരണ്യകശിപു യുദ്ധം ത്രിസന്ധ്യക്ക് ജന്മമെടുത്ത നരസിംഹസ്വാമി ഹിരണ്യാകശിപുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു.

16[തിരുത്തുക]

മഹാലക്ഷ്മി-മഹാവിഷ്ണു വിവാഹം അമൃതിനായി ദേവാസുരന്മാർ ഒത്തു ചേർന്ന് പാലാഴിമഥനം നടത്തി. പാലാഴി കടഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ പലതരം ദിവ്യവസ്തുക്കളും ഉയർന്നുവന്നു. പാലാഴിയിൽ നിന്നും പൊങ്ങിവന്ന ദേവിയാണ് ലക്ഷ്മി ഭഗവതി. ദേവി ഭഗവാൻ നാരായണനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ദാരുശില്പത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ലക്ഷ്മിദേവിയും ആണ്. ദേവി വരണമാല്യം മഹാവിഷ്ണുവിനെ അണിയിക്കുന്നു. സമീപം സരസ്വതി ദേവിയെയും കാണാം. സരസ്വതിയുടെ കൈയ്യിൽ മഹതിയെന്ന വീണ കാണാം.

നരസിംഹമൂർത്തി ശത്രുസംഹാരത്തിനായി ഉടലെടുത്ത ഉഗ്രാവതാരമാണ് നരസിംഹമൂർത്തി. കൃതയുഗത്തിൽ (കൃത=നാല് എന്നർത്ഥം) മഹാവിഷ്ണു നാല് അവതാരങ്ങൾ എടുത്തു. അതിൽ അവസാനത്തെ അവതാരമാണ് നരസിംഹം. പ്രഹ്ളാദനെ രക്ഷിക്കുവാനും ഹിരണ്യകശിപുവിനെ നിഗ്രഹിക്കാനുമായാണ് മഹാവിഷ്ണു നരസിംഹാവതാരം എടുത്തത് എന്നു ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്നു. മൃഗത്തിൽ നിന്നും മനുഷ്യനിലേക്കുള്ള പ്രയാണമാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ നാലാം അവതാരത്തില്ലുടെ കാണിക്കുന്നത്. ദാരുശില്പത്തിൽ ധ്യാനഭാവത്തിലാണ് ചതുർബാഹുവായ നരസിംഹമൂർത്തി. കൈകളിൽ ശംഖും, ചക്രവും കാണാം. ഇരുവശത്തുമായി ഗണപതിയും, ബൃഹസ്പതിയും.

ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണു ധ്യാനരൂപത്തിലെ മഹാവിഷ്ണു രൂപം, ചതുർബാഹുവാണ്, ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, പത്മ ധാരിയാണ്. ഇടതുവശത്ത് സപ്തർഷിമാരിലൊരാളായ വസിഷ്ഠ മഹർഷിയേയും, വലതു ഭാഗത്ത് രാജർഷിയായ വിശ്വാമിത്രനേയും കാണാം.

17[തിരുത്തുക]

ഗോപികാ വസ്ത്രാപഹരണം അഖിലാണ്ഡ കോടി ജനങ്ങളും സേവിക്കുന്ന ഭഗവാനെ പ്രാപിക്കാൻ ഗോപികമാർക്കുള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന കുറച്ചെങ്കിലും മദത്തെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്ത് അവരെ പരിപൂർണ്ണ പരിശുദ്ധരാക്കുകയായിരുന്നു കണ്ണൻറെ ലക്ഷ്യം. യമുനയെ പോലെ പവിത്രമായ നദിയിൽ ഒരിക്കലും ചെയ്യരുതാത്ത ജലക്രീഡ ക്കൊരുങ്ങിയ അവരുടെ ശരീര ഗർവ്വത്തെ ഭഗവാൻറെ സരസമായ വസ്ത്രാപഹരണം മൂലം മാറിക്കിട്ടി. രണ്ടു കൈകളും കൂപ്പി മരത്തിൻ ചുവട്ടിലേക്ക് നടന്നു വരേണ്ടി വന്ന അവരുടെ സൗന്ദര്യമദവും യൗവ്വനഗർവ്വും നശിച്ച് ഭഗവാനല്ലാതെ മറ്റാരും ആശ്രയമില്ലെന്ന സമ്പൂർണ്ണ ശരണാഗതി വന്നു. സൗന്ദര്യവും യൗവ്വനവുമെല്ലാം വെറും ആപേക്ഷികങ്ങളാണെന്നും ഇത് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. നിലാവുള്ള രാത്രികൾ നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹത്തിന് മറുപടി തരും എന്നനുഗ്രഹിച്ച് ഭഗവാൻ മറഞ്ഞു.അബലകൾ എന്നാണ് ആചാര്യൻ ഗോപസ്ത്രീകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. നമ്മളെല്ലാം അബലകളും അബലൻമാരും തന്നെയാണ്. ശാശ്വതമായ ആശ്രയം മുകുന്ദനല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല. ഭഗവാൻറ അനുഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഭഗവാൻറെ പ്രണയോദാരമായ വദനാരവിന്ദത്തിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി സന്തോഷത്തോടെ ഗോപസ്ത്രീകൾ മടങ്ങി. ഗോപികമാരെ പറഞ്ഞയച്ച് വീണ്ടും മുന്നേപ്പോലെ പശുക്കളെ മേച്ചും കാളിന്ദീ തീരത്ത് കളിച്ചും ഭഗവാൻ കഴിഞ്ഞു.

അമ്പാടിയിലെ കണ്ണൻ, കാളിയമർദ്ധനം, ഗോവർദ്ധനോദ്ധാരണം അഷ്ടനാഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ട കാളിയൻ യമുനനദിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഉഗ്രവിഷമുള്ള നാഗമാണ്. താൻ താമസിച്ചിരുന്ന യമുന നദിയെ വിഷ മയമാക്കുകയും, പിന്നീട് ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ തലയിൽ ചവിട്ടി നൃത്തം ചവിട്ടുകയും അങ്ങനെ തന്റെ അഹങ്കാരം ശമിച്ച് യമുനാനദി വിട്ടു പോവുകയും ചെയ്തു. കാളിയമർദ്ദനം ഭാഗവത പുരാണത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഗോകുലവാസികൾ പതിവായി മഴയുടെ ദേവതയായ ഇന്ദ്രനെ പൂജിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇതിനെ എതിർത്തു, കുലദൈവമായി ഗോവർദ്ധന പർവ്വതെ പൂജിക്കാൻ ഉപദേശിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ ഇതിൽ കുപിതനായി പെരുമഴയും വെള്ളപ്പൊക്കവും ഉണ്ടാക്കി ജനങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ഗോവർദ്ദനപർവ്വതത്തെ തന്റെ ചെറുവിരലിൽ ഉയർത്തി നിർത്തി രക്ഷിച്ചു. അവസാനം ഇന്ദ്രൻ പരാജയം സമ്മതിക്കുകയും കൃഷ്ണഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തു.

18[തിരുത്തുക]

ഹിഡിംബനുമായുള്ള ഭീമന്റെ യുദ്ധം അരക്കില്ലത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട പാണ്ഡവരും കുന്തിയും കാട്ടിൽ താമസമാക്കി. മനുഷ്യരെ കാട്ടിൽ കണ്ട ഹിഡിംബൻ എന്ന രാക്ഷസൻ അവരെ കൊന്നു തിന്നാനായി തന്റെ സഹോദരി ഹിഡിംബിയെ അയക്കുന്നു. പക്ഷെ, ഹിഡിംബിക്ക് ഭീമനോട് അനുരാഗം തോന്നി അടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. സഹോദരിയെ അന്വേഷിച്ചെത്തിയ ഹിഡിംബൻ ഭീമനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ഭീമൻ ഹിഡിംബനെ കൊല്ലുന്നു. അനാഥയായ ഹിഡിംബിയെ ഭീമൻ വേൾക്കുന്നു. ഹിഡിംബിയിൽ ഭീമനു ജനിച്ച പുത്രനാണ് ഘടോൽകചൻ. ദാഉർശില്പത്തിൽ ഇടതുവശത്ത് ഭീമനും, വലതുവശത്ത് ഹിഡിംബനുമാണ്.

പാണ്ഡവരുടെ വനയാത്ര പാണ്ഡവരെ ഇല്ലാതാക്കുവാനായി ദുര്യോധനാദികൾ പുരോചനനെ കൊണ്ട് വാരണാവതത്തിൽ അരക്കില്ലം നിർമ്മിച്ച് പാണ്ഡവരെ അവിടെ വാഴിക്കുന്നു. ഏകദേശം ഒരു വർഷക്കാലം അവരവിടെ കഴിഞ്ഞവസരത്തിൽ പുരോചനൻ ദുര്യോധന നിർദ്ദേശത്താൽ അരക്കില്ലം കത്തിച്ചു. വിദുരസഹായത്തൽ പാണ്ഡവർ അവിടെ നിന്നും കാട്ടിലേക്ക് രക്ഷപെട്ടു. തീ ചൂടിൽ നിന്നും ഓടി രക്ഷപെട്ട അവർ നന്നെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. വന്യമൃഗങ്ങളിൽ നിന്നും മറ്റൗമ് രക്ഷനേടാനും സുരക്ഷിതയിടം കണ്ടുപിടിക്കാനുമായി യാത്ര അനിവാര്യമായിരുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ ബലവാനായ ഭീമസേനൻ അമ്മയെയും, മറ്റു നാലു സഹോദരങ്ങളേയും എടുത്തു യാത്ര ആരംഭിച്ചു. ദാരുശില്പത്തിൽ: ഭീമൻ അമ്മ കുന്തിയെ ശിരസ്സിലും, ജേഷ്ഠൻ യുധിഷ്ഠിരനെയും, അർജ്ജുനനെയും തോളിലും, നകുല-സഹദേവന്മാരെ അരക്കെട്ടിലുമായി എടുത്ത് കാട്ടിലൂടെ യാത്ര തുടർന്നു. യുധിഷ്ഠരന്റെ കൈയ്യിൽ അമ്മയ്ക്കു തണലേകുവാനായി ഓലക്കുടയുണ്ട്, അർജ്ജുനന്റെ കൈയ്യിൽ അമ്പും വില്ലും, നകുലനു കരവാൾ കൈയ്യിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭീമസേനൻ എല്ലാവരെയും എടുക്കുമ്പോഴും തന്റെ ഗദ മാറ്റാതെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.

19[തിരുത്തുക]

പാഞ്ചാലരാജാവായ ദ്രുപദരുടെ സദസ്സ് നടുക്ക് മഹാരാജാവായ ദ്രുപദർ. വലതുവശത്ത് മഹാറാണി പ്രിഷാത, ഇടതുവശത്ത് പുത്രൻ ധ്രുഷ്ട്രദ്യുമ്നൻ. മഹാരാജാവും, രാജകുമാരനായ ധ്രുഷ്ട്രദ്യുമനനും സദസ്സിലിരിക്കുന്നതായി, മഹാറാണി സ്തീജനങ്ങൾക്കുള്ള സ്ഥലത്ത് ഉള്ളിലായും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

പാണ്ഡവർ പാഞ്ചാല സദസ്സിൽ അർജ്ജുനൻ മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനായി അയച്ച് മറ്റു നാലു സഹോദരന്മാർ സദസ്സിൽ കാത്തിരിക്കുന്നു. ജ്യേഷ്ഠന്മാരായ യുധിഷ്ടിരനും ഭീമസേനനും ഓലക്കുടചൂടിയും, അനുജന്മാരായ നകുല-സഹദേവന്മാർ അതിനുശേഷവുമായി സ്വയംവരം കാണുന്നു.

മത്സരവേദിയിൽ കർണ്ണനും, ശിശുപാലനും, ജരാസന്ധനും കർണ്ണൻ വില്ലെടുത്ത് കുലച്ചപ്പോൾ ദ്രൗപദി തന്റെ അഭിപ്രായം പറയുകയും സൂതപുത്രനായി അറിയപ്പെട്ട കർണ്ണൻ പിന്മാറുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ശിശുപാലനും പരാജയപ്പെട്ടു. അവസാനം വയസ്സനായ മഗദാധിപതിയായ ജരാസന്ധനും എത്തി. വയോധികനായ ജരാസന്ധൻ വില്ലു കുലക്കുന്നവേളയിൽ താഴെവീണുപോയി. ദാരുശില്പത്തിൽ താഴെവീണുപോയ ജരാസന്ധനേയും, അദ്ദേഹത്തെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ സഹദേവനെയും കാണാം.

ദ്രൗപദി-അർജ്ജുന വിവാഹം മത്സരത്തിൽ ജയിച്ച അർജ്ജുനനു ദ്രുപദമഹാരാജാവ് കന്യാദാനം നൽകി. ദ്രൗപദി വരണമാല്യം അർജ്ജുനനെ അണിയിച്ചു. സഹേദരനായ ധ്രുഷ്ട്രദ്യുമ്നൻ സ്വയംവരവിജയം തെളിവുമായി സമീപം.


20[തിരുത്തുക]

ത്രിപുരസുന്ദരി ദേവി

ത്രിപുരനായ ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ സുന്ദരിയും മഹതിയുമായ പത്‌നിയാകയാൽ മഹാത്രിപുരസുന്ദരി. ത്രിപുര എന്ന പദത്തിന് ത്രിമൂർത്തികളെക്കാൾ പുരാതനയായവൾ എന്നു സാരം. "മൂർത്തിത്രയസ്യാപി പുരാതനത്യാത് തദംബികായാഃ ത്രിപുരേതിസംജ്ഞാ" എന്ന ശാക്തേയമതം. ത്രിപുരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന സുന്ദരിയും മൂന്നു മൂർത്തികളെക്കാൾ പുരാതനയുമാകയാൽ ത്രിപുരസുന്ദരി. കദംബവന ചാരിണിം മുനി കദംബ കാദംബിനിം നിതംബ ജിത്ത ഭൂധരാം സുരനിതംബിനീ സേവിതാം നവാംബുരൂഹ ലോചനാ മഭി നവാംബുധ ശ്യാമളാം ത്രിലോചന കുടുംബിനീം ത്രിപുരസുന്ദരീമാശ്രയെ.


ദ്രൗപദി സ്വയംവരം പാഞ്ചാലി സ്വയവരത്തിനായി ദ്രുപദ സദസ്സിലെത്തിയ പൗണ്ഡ്രകൻ, രുഗ്മി, ജയദ്രഥൻ തുടങ്ങിയവർ വില്ലുകുലക്കാനായി പരിശ്രമിച്ച് പരാജിതരാവുന്നു. പലരും പലതരത്തിൽ പരിശ്രമിച്ചിട്ടും ഞാൺ വലിച്ചു കെട്ടാൻ സാധികാതെ പരാജിതരായി.

അർജ്ജുനൻ സ്വയംവര മത്സരത്തിൽ ഞാൺ വലിച്ചുകെട്ടി ലക്ഷ്യം കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കി ശ്രദ്ധയോടെ അമ്പെയ്യുന്നു. യുധിഷ്ഠിരൻ അമ്പെയ്യാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. യുധിഷ്ഠിരന്റെയും ഭീമന്റെയും കൈകളിൽ സ്തീധനപണം കാണാം. ദ്രൗപദിയുടെ സഹോദരനായ ധൃഷ്ട്രദ്യുമ്നൻ മുകളിൽ കറങ്ങികൊൺറ്റിരുന്ന പക്ഷിയുടെ കണ്ണിൽ തറച്ച അസ്ത്രവുമായിവന്ന് അർജ്ജുനന്റെ വിജയം സദസ്സിനെ അറിയിക്കുന്നു.

21[തിരുത്തുക]

വ്യാഘ്രമുഖം

ക്ഷേത്രത്തിൽ നിരവധി വ്യാഘ്രമുഖ ശില്പങ്ങൾ ഉണ്ട്. കിഴക്കെ അമ്പലവട്ടത്ത് മുകളിലും, കരിങ്കല്ലിൽ തൂണുകളിലുമായി കാണാം.

ദ്രൗപദി സ്വയംവരം പാഞ്ചാലരാജ്യത്തെ ദ്രുപദ മഹാരാജാവിന്റെ പുത്രിയാണ് ദ്രൗപദി. മകൾക്കായി സ്വയംവരം പ്രഖ്യാപിച്ചു, അതിനായി ഒരു മത്സരവും തീരുമാനിച്ചു. നിരവധി രാജാക്കന്മാർ അതിൽ പങ്കെടുത്തെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു. വേഷ പ്രശ്ചന്നരായി വന്ന പാണ്ഡവർ ബ്രാഹ്മണ വേഷത്തിൽ സദസ്സിൽ സന്നിധരായിരുന്നു. എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ അർജ്ജുനൻ പങ്കെടുക്കുകയും, ദിവ്യമായ വില്ലുകുലച്ച്, മുകളിൽ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പക്ഷിയെ താഴെ തളികയിലെ ജലത്തിൽ നോക്കി അമ്പെയ്ത് പക്ഷിയുടെ കണ്ണിൽ കൊള്ളിച്ച് മത്സരത്തിൽ വിജയിച്ചു. ദ്രുപദർ വിജയിയായ അർജ്ജുനനു ദ്രൗപദിയെ വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുത്തു. തുടർന്നുള്ള മൂന്നു നിരയിലായി ഒൻപതു ദാരുശില്പങ്ങൾ ദ്രൗപദി സ്വയംവരം വിശദമായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

കൗരവരാദികൾ സ്വയംവര മത്സരത്തിൽ ദുര്യോദനൻ, ദുർവ്വിഷഹൻ, ദുർമുഖൻ തുടങ്ങിയ കൗരവദികൾ പങ്കെടുക്കുന്നു. സഹോദരനായ ദുശ്ശാസനൻ അടുത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

അർജ്ജുനൻ സ്വയംവര മത്സരത്തിൽ അർജ്ജുനൻ വില്ലു കുലക്കുന്നതിനു മുൻപായി വില്ലിനെയും അമ്പിനേയും വണങ്ങുന്നു. തുടർന്ന് തൊഴു കൈകളോടെ വില്ല് എടുത്തു നിവർത്തുന്നു. യുധിഷ്ഠിരനും, ഭീമനും സ്ത്രീധനം ദ്രുപദ സന്നിധിയിൽ കെട്ടിവെയ്ക്കുന്നു. തുടർന്നുമാത്രമാണ് അർജ്ജുനനു വില്ലു കുലക്കാൻ കഴിയുക. അതിനുശേഷം അർജ്ജുനൻ വില്ലു വളച്ച് ഞാൻ വലിച്ചു കെട്ടുന്നു.

22[തിരുത്തുക]

ശ്രീരാമാവതാരം അയോദ്ധ്യയിലെ രാജാവായിരുന്ന ദശരഥന് പട്ടമഹിഷിയായ കൗസല്യയിൽ ജനിച്ച പുത്രനാണ് രാമൻ. അതിനുമുൻപ് കൗസല്യയിൽ ദശരഥനു ഒരു മകൾ ജനിച്ചിരുന്നു, പേർ ശാന്ത. മര്യാദാ പുരുഷോത്തമനായി കരുതുന്ന രാമൻ സത്യം എന്താണെന്നും എങ്ങനെയാണു സ്വജീവിതത്തിലൂടെ അതു നിറവേറ്റണ്ടതെന്നും ലോകത്തിനു ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ആഗ്രഹങ്ങളെ ഒതുക്കുമ്പോഴേ മനുഷ്യനു മനുഷ്യത്വo പ്രകാശിപ്പിക്കാനാവു. തൻറെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അവസാനമില്ലന്നാകുമ്പോൾ സ്വയം വിനാശത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു. രാമായണത്തിലെ ഓരോ കഥാപാത്രവും ഈ ദാർശനിക തത്വത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷ പ്രതീകമായി മാറുന്നു. വിശ്രവസിന്റെ പുത്രനും ലങ്കാധിപനുമാണ് രാക്ഷകുലജാതനായ രാവണൻ‍, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വരബലത്തിൽ‍ അഹങ്കാരിയായിമാറി. അതിനെ തുടർന്ന് മഹാവിഷ്ണു മനുഷ്യനായി അയോദ്ധ്യാപതിയായ ദശരഥ മഹാരാജാവിന്റെ പത്നിമാരിൽ‍ പുത്രഭാവത്തിൽ‍‍ ഭൂമിയിൽ‍‍ ജന്മം കൊണ്ടു.

കൗസല്യാപ്രസവം കൗസല്യാദേവി രാമനു ജന്മം നൽകുന്നു. മറ്റു സ്ത്രീകളും തോഴിമാരും കൂടെയുണ്ട്.

ദശരഥന്റെ കൈയ്യിൽ ശിശുവായ രാമൻ കുലഗുരു വസിഷ്ഠനും, മന്ത്രിപ്രമുഖനായ സുമന്ത്രരും ദശരഥന്റെയും, കൗസല്യയുടേയും ഇരുവശങ്ങളിലായി ദാരുശില്പത്തിലുണ്ട്.

വിശ്വരൂപ ദർശനം രാമാവതാരത്തെ തുടർന്ന് ദശരഥനും, കൗസല്യാദേവിക്കും മഹാവിഷ്ണ വൈകുണ്ഠാധിപതിയായി അനന്തശയനത്തിൽ വിശ്വരൂപദർശനം നൽകുന്നു.

രാമന്റെ നാമകരണം രാമന്റെ നാമകരണവേളയിൽ, ദശരഥനും മറ്റുള്ളവരും

23[തിരുത്തുക]

ഓടകുഴലൂതുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണനും, ഗോപികമാരും

ആലിന്മുകളിൽ നിന്നും ഓടക്കുഴലൂതുന്ന കൃഷ്ണൻ. വേണുനാദത്തിലലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഗോപികമാർ വശങ്ങളിലുണ്ട്. ഇടത്തെ കാലിൽ നിന്ന് വലതുകാലൂന്നി നിൽക്കുന്ന രൂപം. ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ ലീലകളെപ്പറ്റി പറഞ്ഞാൽ അവസാനമില്ല. അദ്ദേഹം ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച സമയത്ത് ഭൂമിയിലെ ഒരു പുൽനാമ്പു പോലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യത്വത്താൽ വശീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ വേണുഗാനത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്നു. ഓം നാരായണായ നമഃ.


ശിവ ഭൂതഗണങ്ങൾ സതിദേവിയുടെ ജീവത്യാഗത്തെ തുടർന്ന്, ദക്ഷയാഗം മുടക്കാനായി ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ തിരുജടയിൽ നിന്നും വീരഭദ്രനും, ഭദ്രകാളിയും ജനിച്ചു. അവർക്കൊപ്പം നന്ദികേശ്വരൻ, ഭൈരവൻ തുടങ്ങീയ ഭൂതഗണങ്ങളും പുറപ്പെട്ടു. ബന്ധന വിമുക്തനായ സിംഹത്തെപ്പോലെ യജ്ഞശാലയിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറിയ ശിവഭൂതഗണങ്ങൾ കണ്ണിൽ കണ്ടതെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു. ഈ വിനാശം മഹാദേവിയുടേ അപ്രീതി മൂലമാണെന്നറിയാമായിരുന്ന വീരഭദ്രൻ യജ്ഞശാലയപ്പാടെ തരിപ്പണമാക്കി. തന്റെ ക്രോധമടക്കാനായി ക്രോധരൂപിണിയായ ഭദ്രകാളിയും പരിവാരങ്ങളും വീരഭദ്രന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് സാക്ഷിയായി. യഗം മുടങ്ങി. യജ്ഞ യജമാനനായ ദക്ഷന്റെ ശിരസറുത്ത്, ഇന്ദ്രനെ ജയിച്ച്, യമന്റെ കാലദെണ്ഡൊടിച്ച് യജ്ഞശാലയിൽ സന്നിഹിതരായിരുന്ന ദേവഗണങ്ങളെ നാലുപാടും ഓടിച്ചുവിട്ടു. അതിനുശേഷം ദക്ഷശിരസുമായി കൈലാസത്തിലെത്തി. ദാരുശില്പത്തിൽ നന്ദികേശ്വരനേയും, ഭൈരവനേയും, മറ്റു ശിവഭൂതഗണങ്ങളേയും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

24[തിരുത്തുക]

മഹാവിഷ്ണു, ഭൂമിദേവി, ലക്ഷ്മിദേവി ഭൂമിദേവിയും, ലക്ഷ്മിദേവിയും മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ പത്നിമാരാണ്. വിഷ്ണുവിനു ഇരുവശത്തുമായി രണ്ടുപേരെയും ദാരുശില്പത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ കൈകളിൽ ശംഖ്, സുദർശനചക്രം, കൗമോദകിയെന്ന ഗദ, പത്മം എന്നിവ കാണാം. ദേവിമാരുടെ കൈകളിൽ താമരമൊട്ട് ഉണ്ട്. മൂന്നുപേരും താമരപൂമാല അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മഹിഷാസുര മർദ്ധിനിയായ ദുർഗ്ഗാദേവി ശ്രീപാർവ്വതിയുടെ രൗദ്രരൂപമാണ് ആദിപരാശക്തിയെന്ന ദുർഗ്ഗാദേവി. മഹിഷാസുരനെ വധിക്കാനാണ് ദുർഗ്ഗാദേവി അവതാരമെടുത്തത്. ദാരുശില്പത്തിൽ എട്ടുകൈകളിലും ആയുധധാരിയായി കാണിച്ചിരിക്കുന്ന ദേവി വ്യാഘ്രത്തിന്റെ പുറത്തേറി യുദ്ധസന്നദ്ധയാണ്. ത്രിശൂലം, ചക്രം, ഗദ, സർപ്പം, ശംഖ്, പരിച, അമ്പ്, വില്ല്, ചുരിക എന്നീ ആയുധങ്ങൾ ദാരുശില്പത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ദേവിക്ക് അകമ്പടിയായി വേതാളവും, മറ്റു ഭൂതഗണങ്ങളും ഉണ്ട് ശില്പത്തിൽ. ദേവിഭാഗവതം സപ്തമസ്കന്ദത്തിൽ ദുർഗ്ഗാദേവിക്ക് മഹാകാളി, മഹാലക്ഷ്മി, മഹാസരസ്വതി എന്നീ മൂന്ന് ഭാവങ്ങളാണന്നു പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഹൈന്ദവ വിശ്വാസ പ്രകാരം, ദുർഗ്ഗയുടെ ഒൻപത് രൂപഭാവങ്ങളെയാണ് നവരാത്രിക്കാലത്ത് ആരാധിക്കുന്നത്. ശൈലപുത്രി, ബ്രഹ്മചാരിണി, ചന്ദ്രഘണ്ഡാ, കുഷ്മാണ്ഡ, സ്കന്ദമാതാ, കാർത്യായനി, കാലരാത്രി, മഹാഗൗരി, സിദ്ധിധാത്രി എന്നിവയാണ്. "സർവ്വ മംഗള മാംഗല്യേ ശിവേ സർവാർത്ഥ സാധികേ. ശരണ്യേ ത്രയംബകേ ഗൗരീ, നാരായണി നമോസ്തുതേ!"

25[തിരുത്തുക]

വരാഹി ദേവി ആദിപരാശക്തിയുടെ വിഭിന്ന രൂപങ്ങളായ സപ്തമാതാക്കാളിൽ ഒരാണ് വരാഹി. മഹാക്ഷേത്രങ്ങിലെല്ലാം തെക്കുഭാഗത്തായി സപ്തമാതാക്കളുടെ ബലിപീഠമുണ്ട്. അവിടെയാണ് ഉത്സവബലിപൂജ നടത്തുന്നത്. ബ്രഹ്മാണി, വൈഷ്ണവി, മഹേശ്വരി, കൗമാരി, വരാഹി, ഇന്ദ്രാണി, ചാമുണ്ഡി എന്നീ ദേവിമാരാണ്‌ സപ്തമാതാക്കൾ. ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിൽ സപ്തമാതാക്കളുടെ ഉത്ഭവത്തെ പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്. ദേവിയുടെ തിരുവായിൽ നിന്ന്‌ ബ്രഹ്മാണിയും, തൃക്കണ്ണിൽ നിന്ന്‌ മഹേശ്വരിയും, അരക്കെട്ടിൽ നിന്ന്‌ കൗമാരിയും, കൈകളിൽ നിന്ന്‌ വൈഷ്ണവിയും, പൃഷ്ടഭാഗത്തു നിന്ന്‌ വരാഹിയും, ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന്‌ ഇന്ദ്രാണിയും, പാദത്തിൽ നിന്ന്‌ ചാമുണ്ഡിയും ഉത്ഭവിച്ചു. രക്തബീജനെന്ന അസുരനെ നിഗ്രഹിക്കാനായി വ്യാഘ്രത്തിന്റെ പുറത്തേറി എട്ടുകൈകളിലും ആയുധധാരിയായ ഉഗ്രരൂപിണിയാണ് ദാരുശില്പത്തിൽ വരാഹി.

വേണുഗോപാലമൂർത്തി അതിവിശിഷ്ടമായ ദാരുശില്പങ്ങളിലൊന്ന്. സാധാരണയായി വേണുഗോപാലനു രണ്ടു കൈകൾ കാണിക്കുമ്പോൾ ഇവിടെ പത്തു കൈകളുണ്ട്. ഓടകുഴലൂതുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണ പ്രരമാത്മാവിന്റെ ശ്യാമപ്രസാദമേറിയ രൂപം കമനീയമാണ്. വൃന്ദാവനത്തിലെ സർവ്വ ചരാചരങ്ങളേയും തന്റെ വേണുനാദത്തിലൂടെ മയക്കിയ കണ്ണന്റെ ദാരുശില്പം. വേനു കൂടാതെ കൈകളിൽ ശംഖും, ചക്രവും, കരിമ്പു, പത്മവും, മറ്റു ചില ആയുധങ്ങളും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. രണ്ടു കൈകൾ മടിതട്ടിലായും, അതിലെ വലതുകൈ ചിന്മുദ്രയിലും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

26[തിരുത്തുക]

ഗരുഢാരൂഡനായ മഹാവിഷ്ണുവും ലക്ഷ്മിദേവിയും പതിനെട്ടു മഹാപുരാണങ്ങളിൽ വച്ച് മൂന്നാമത്തെ പുരാണമാണ് വിഷ്ണുപുരാണം. ആകൃതികൊണ്ടു ചെറുതാണെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയത കൊണ്ടും പ്രാചീനത കൊണ്ടും ഭക്തി, ജ്ഞാനം, ചരിത്രം എന്നിവയുടെ വിപുലതകൊണ്ടും പുരാണങ്ങളിൽ പ്രധാനം. ദാരുശില്പത്തിൽ ഭഗവാൻ മഹാവിഷ്ണുവും, ലക്ഷ്മിദേവിയും വാഹനമായ ഗരുഢാരൂഡനാണ്. കാശ്യപനു വിനതയിൽ ജനിച്ച രണ്ടാമത്തെ പുത്രനാണ് പക്ഷിശ്രേഷ്ഠനായ ഗരുഢൻ. വിഷ്ണുദേവൻ ശംഖ്, ചക്ര, ഗദാ, പത്മധാരിയാണ്. ഇരുവശങ്ങളിലുമായി ഭഗവത് നാമജപം ചെയ്യുന്ന ഋഷിവര്യന്മാരെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

ബലിയെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ കാലുയർത്തിയ വാമനമൂർത്തി ത്രേതായുഗത്തിൽ മഹാവിഷ്ണു അദിതിയുടേയും കശ്യപന്റെയും പുത്രനായ വാമനനായി ജനിച്ചു. അവതാരങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യരൂപമായ വാമനനാണ് അസുര ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന മഹാബലിയെ സുതലമെന്ന സ്വർഗ്ഗതുല്യമായ ലോകത്തിലേക്ക് ചവുട്ടി താഴ്ത്തിയത്. വിശ്വരൂപം പൂണ്ട് മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ കാൽ വെച്ച് അനുഗ്രഹിക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുവാണ് ദാരുശില്പത്തിൽ. എട്ടുകൈകളിൽ ആയുധധാരിയായി, കൗമോദകിയെന്ന ഗദയും, ശാർങ്ഗം എന്ന വില്ലും, പരിചയും, ശംഖും, നാരായണാസ്ത്രവും, നാന്ദകം വാളും, സുദർശന ചക്രവും കൈകളിലേന്തി വലതുകാൽ ഉയർത്തി നിൽക്കുന്നതാണ് ശില്പം. ബലിയോട് മൂന്നടി ഭിക്ഷയാചിച്ച സന്ദർഭത്തിൽ, അദ്ദേഹം ഭക്തിയോടെ സർവ്വതും സമർപ്പിച്ചതിൽ പ്രസാദിച്ചു ബലിയെ സ്വർഗവാസികൾ കൊതിക്കുന്ന "സുതലം" എന്ന പാതാളത്തിലെ സുന്ദരലോകത്തിന്റെ ചക്രവർത്തി ആക്കി. മഹാബലിയുടെ കൊട്ടാര കാവൽക്കാരനായി വാമനൻ നിലകൊണ്ട്, അടുത്ത മന്വന്തരത്തിലെ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഇന്ദ്രനായി മഹാബലിയെ വാഴിച്ചു.

27[തിരുത്തുക]

അനന്തശായിയായ മഹാവിഷ്ണു പാലാഴിയിൽ ആയിരം ശിരസ്സുള്ള അനന്തൻ എന്ന സർപ്പത്തിൻമേൽ മഹാവിഷ്ണു യോഗനിദ്രകൊള്ളുന്നു. കാലത്തിന്റെ പ്രതീകമായി അനന്തനെയും, കാലത്തെ തനിക്ക് അധീനമാക്കി നിർത്തിയ-കാലാതീതനായ-ഈശ്വരന്റെ പ്രതീകമായി മഹാവിഷ്ണുവിനെയും നിരൂപണം ചെയ്യാം.ദാരുശില്പത്തിൽ ഇടതുവശത്ത് ഭൂമി ദേവിയും വലതു വശത്ത് ദേവന്റെ കാലുകൾ ഉയർത്തി മടിയിലാക്കി ഇരിക്കുന്ന ലക്ഷ്മിദേവിയേയും കാണാം. കൂടാതെ ബ്രഹ്മദേവനും, നാരദരും, ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠയും ശില്പത്തിലുണ്ട്. അനന്തശയനത്തെപ്പറ്റി സവിസ്തരമായ പ്രതിപാദനം ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണത്തിലുണ്ട്.

സന്താനഗോപാല മൂർത്തി പുത്രദുഃഖത്താൽ വിഷമിച്ച ദ്വാരകാവാസിയായ ബ്രാഹ്മണന്റെ കുട്ടിയെ കണ്ടുപിടിക്കാനായി അർജ്ജുനനൊപ്പം ശ്രീകൃഷ്ണൻ വൈകുണ്ഠപുരിയിലെത്തി. ആയിരം സൂര്യ-ചന്ദ്രന്മാരുടെ തേജസ്സോടുകൂടി പാലാഴിയിൽ അനന്തശായിയായ മഹാവിഷ്ണുവിനെ ദർശിച്ചു ബ്രാഹ്മണന്റെ മരിച്ചുപോയ എല്ലാപുത്രന്മാരെയും വീണ്ടെടുത്തു. വനമാലകളും, കുണ്ഡഃലങ്ങളും, കൌസ്തുഭവും, മാറില് ശ്രീവത്സം, നാല് തൃക്കൈയ്കളിലായി ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, പത്മം എന്നിവയോടും മുനിമാരാൽ സേവിതനായ വിഷ്ണുവിനെ ദർശിച്ചു. അതുപോലെയാണ് ദാരുശില്പത്തിലും കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഭൂമിദേവിയും, ലക്ഷ്മിദേവിയും ഹൈന്ദവപുരാണങ്ങൾ പ്രകാരം മഹാവിഷ്ണുവിനു ഭൂമിദേവിയും, ലക്ഷ്മിദേവിയും പത്നിമാരായുണ്ട്. സൃഷ്ടിയുടെ വാസസ്ഥലമായ ഭൂമിയെ ബ്രഹ്മതത്വത്തെ ആധാരമാക്കി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത് ഭഗവാനാണ്. അതായത് ജഗത് മുഴുവൻ ഈശ്വരനാൽ മൂടപെട്ടതാകുന്നു എന്നു സാരം. ഭഗവാൻ ഭൂമിയെ വരാഹരൂപത്തിൽ താങ്ങി നിർത്തുന്നുവെന്നു വിശ്വാസം. പാലാഴിയിൽ നിന്നും ഉയർന്നുവന്ന ലക്ഷ്മീദേവി ഐശ്വര്യത്തിന്റെ സമ്പത്തിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കയ്യിൽ താമരപ്പൂവെന്തിയാണ് രണ്ടു ദെവിമാരും ശില്പത്തിൽ. ശ്രീ എന്നും തമിഴിൽ തിരുമകൾ (திருமகள்) എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

28[തിരുത്തുക]

ബ്രഹ്മദേവൻ സൃഷ്ടി കർത്താവാ‍ണ് ബ്രഹ്മാവിനു നാല് ശിരസ്സുകൾ ഉണ്ട്. ത്രിമൂർത്തി ഒരാളായ ബ്രഹ്മാവാണ് സകല ജീവജാലങ്ങളേയും മനുഷ്യരാശിയേയും സൃഷ്ടിച്ചത്. ബ്രഹ്മമായ പ്രപഞ്ചചൈതന്യത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടി നടത്തുന്നതുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാവ് എന്ന് പേരു കിട്ടി. ഒരു കയ്യിൽ വേദങ്ങളും, കമണ്ഡലവും, അക്ഷമാലയും, അറിവിന്റെ അടയാളമായ താമരയും മറ്റ് ആയുധങ്ങളും ഉണ്ട്. വിഷ്ണുവുമായി യുദ്ധസന്ധനാണിവിടെ ബ്രഹ്മദേവൻ.

ലിംഗോത്ഭവൻ ലിംഗോത്ഭവ അഥവാ അളക്കാൻ പറ്റാത്തത് എന്നാണ്. മാഘ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണ ചതുർദശിയിൽ ശിവൻ ശിവലിംഗരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ശിവന്റെ ആത്മീയത ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും, വിഷ്ണുവിനെയും കാണിക്കാനാണ് ലിംഗോത്ഭവയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. പുരാണങ്ങളിൽ ലിംഗോത്ഭവയെ അനന്തമായ പ്രകാശമായാണ് പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത്. ദാരുശില്പത്തിൽ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി ശംഖും പത്മവും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

വിഷ്ണു ഇരുപതുകൈകളിൽ ആയുധധാരിയാണ് വിഷ്ണുദേവൻ. ബ്രഹ്മാവിഷ്ണു യുദ്ധം - മഹാവിഷ്ണുവിൻറെ നാഭിയിലുണ്ടായ താമരയിൽ ബ്രഹ്മാവ് ജന്മമെടുത്തു. ജലപ്പരപ്പിൽ കൂടി സഞ്ചരിച്ച ബ്രഹ്മാവിന് വിഷ്ണുവിനെ മാത്രമേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളു. നീ ആരാണ് എന്ന ചോദ്യത്തിന് നിൻറെ പിതാവായ വിഷ്ണു ആണ് ഞാൻ എന്ന് വിഷ്ണു മറുപടി നൽകി. ഇത് ബ്രഹ്മാവിനിഷ്ടമായില്ല, വിഷ്ണുവും ബ്രഹ്മാവും തമ്മിൽ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. ഇതിനിടയിൽ ഒരു ശിവലിംഗം ഇവർക്ക് മദ്ധ്യേ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ശിവലിംഗത്തിൻറെ അഗ്രങ്ങൾ കണ്ട് പിടിക്കാൻ ബ്രഹ്മാവ് മുകളിലേക്കും, വിഷ്ണു താഴേക്കും സഞ്ചരിച്ചു. ഇരുവരും പരാജിതരായപ്പോൾ പരമശിവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു ശിവഭക്തി വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. ഇത് മാഘമാസത്തിലെ കറുത്ത പക്ഷത്തിൽ ചതുർദശി രാത്രിയിലായിരുന്നുവെന്നാണ് വിശ്വാസം.

29[തിരുത്തുക]

1. ശിവൻ പഞ്ചരൂപൻ ആണ് .ഇതിൽ അഘോരം എന്ന രൂപത്തിൽ നിന്നാണ് ശിവന് അഘോരരൂപൻ എന്ന പേര് ഉണ്ടായത് .

2. ശിവന്റെ ശൂലം ത്രിഗുണാത്മകമാണ്.അത് ധരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ശിവന് ശൂലി എന്ന പേർ ലഭിച്ചു .

3. ശിവഭൂതങ്ങൾ എപ്പോഴും സംസാരമുക്തങ്ങൾ ആയത് കൊണ്ട് ശിവന് ഭൂതാധിപൻ എന്ന പേർ ലഭിച്ചു .

4. അദ്ധേഹത്തിന്റെ വിഭൂതി ലേപനം ചെയ്യുന്നത് ഐശ്വര്വത്തെ ആണ് പ്രദാനംചെയ്യുന്നത് ,അതിനാൽ ശിവൻ ഭൂതിഭൂഷണൻ എന്ന പേരിലും അറിയുന്നു .

5. ശിവഭഗവാൻറെ വാഹനമായ കാള ധർമ്മമാണ്.അതിന്റെ പുറത്തു ഇരിക്കുന്നതിനാൽ വൃഷഭവാഹനൻഎന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു .

6. സർപ്പങ്ങൾ ക്രോധാദിദോഷങ്ങൾ ആണ് ,അതിനെ അടക്കി നിർത്തി തന്റെ ഭൂഷണം ആക്കി തീർത്തതിനാൽ അദ്ദേഹം സർപ്പ ഭൂഷണൻ എന്ന പേരിലും അറിയപെടുന്നു .

7. ജടകൾ നാനാരൂപത്തിൽ ഉള്ള കർമ്മങ്ങൾ ആണ് .അവയെ ധരിക്കുന്നതിനാൽ പരമേശ്വരൻ ജടാധരൻ എന്ന പേരിലും അറിയുന്നു

8. ശിവൻറെ നേത്രങ്ങൾ മൂന്നുവേദങ്ങൾ ആണ് ,അതിനാൽ ഭഗവാൻ മുക്കണ്ണൻ എന്ന പേരിലും അറിയുന്നു .

9. ജീവമ്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നത് കൊണ്ടും ,ജ്ഞാനനശക്തി കൊണ്ട് എല്ലാം അറിയുന്നത് കൊണ്ടും ,പ്രഭുത്വശക്തി കൊണ്ട് ജീവമ്മാരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌ കൊണ്ടും ,ഭഗവാന് പതി എന്ന പേർ ലഭിച്ചു .

10. ഭഗവാൻ ജ്ഞാനശക്തിക്ക് ആശ്രയമായതിനാൽ അദ്ദേഹം മഹേശ്വരൻ എന്ന പേരിലും അറിയുന്നു ..

11. കൈലാസത്ത് ശയിക്കുന്നതിനാൽ ഭഗവാന് ഗിരീശൻ എന്ന പേരിലും അറിയപെടുന്നു .

12. ഭഗവാന്റെ ശിരസ്സിൽ ആണല്ലോ ഗംഗാദേവിയെ വഹിച്ചിരിക്കുന്നത് ,അതുകൊണ്ട് ഗംഗാധരൻ എന്ന പേരിലും അറിയുന്നു .


13. ദക്ഷയാഗത്തെ നശിപ്പിച്ചതിനാൽ ക്രതുദ്ധൃംസി എന്ന പേർ ലഭിച്ചു .

14. ആനതോൽ ഉടുക്കന്നതിനാൽ കൃത്തിവാസസ്സ് എന്ന പേർ ലഭിച്ചു .

15. പരശു എന്ന അസുരനെ വധിച്ചതിനാൽ ഖണഢപരശു എന്ന പേർ ലഭിച്ചു .

16. മൂന്നുലോകങ്ങൾക്കും പിതാവ് ആയതിനാൽ ത്രിംബകൻ എന്ന പേരിലും അറിയപെടുന്നു .

17. ജീവജാലങ്ങളെ സംസാരഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ പശുപതി എന്ന പേരിലും അറിയുന്നു .

18. ജീവാത്മസ്വരൂപേണ സംസാരത്തെ അനുഭവിക്കുന്നവൻ ,മംഗളരൂപി എന്നി രീതിയിൽ ഭഗവാനെ ഭവൻ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു .

19. കാലനെ ജയിക്കുന്നവൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മൃത്യുഞ്ജയൻ എന്ന പേരിലും അറിയുന്നു ..

20. വൃഷഭത്തെ ധ്വജം(കൊടി) ആക്കിയതിനാൽ വൃഷഭധ്വജൻ എന്ന പേർ ലഭിച്ചു .

21. സുഖത്തെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ ശംഭു എന്ന പേർ ലഭിച്ചു .

22. കാളകൂടം ഭക്ഷിച്ചതിനാൽ നീലനിറത്തിൽ കണ്ഠം ആയത് കൊണ്ട് നീലകണ്ഠൻ എന്ന പേരിലും ഭഗവാൻ അറിയുന്നു .

23. പ്രളയകാലത്തു പോലും നാശമില്ലാത്ത ഭഗവാൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ സ്ഥാണു എന്ന പേരിലും ഭഗവാൻ അറിയപ്പെടുന്നു .

24. പ്രളയകാലരംഭത്തിൽ ലോകത്തെ ഹിംസിക്കുന്നതിനാൽ ശർവ്വൻ എന്ന പേരിലും ഭഗവാൻ അറിയപെടുന്നു .

25. ശിവന്റെ അംശം കൊണ്ട് തന്നെ ജനിച്ചതിനാൽ രുദ്രൻ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു .

26. ചന്ദ്രനെ ധരിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ചന്ദ്രശേഖരൻ എന്ന പേരിലും ഭഗവാൻ അറിയപ്പെടുന്നു .

ഇനിയും എത്രയെത്ര നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിചാലും മതി വരില്ല ഭഗവാനെ ഹര ഹര മഹാദേവാ

30[തിരുത്തുക]

വധി ദാരുശില്പങ്ങളാൽ ശ്രീകോവിലിൽ പുരാണേതിഹാസങ്ങളായ ശിവപുരാണത്തിലെ നടരാജന്യത്തം, സദാശിവൻ, അർദ്ധനാരീശ്വരൻ, കുടുംബസ്ഥനായ തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പൻ, ത്രിപുരദഹനം, പാർവ്വതി പരിണയം, ശിവ-പാർവ്വതീ വിവാഹയാത്ര, ഗണപതി, അഷ്ടഭുജ ഗണപതി, ഉണ്ണിയപ്പം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉണ്ണി ഗണപതി, പാർവ്വതീദേവി, കിരാതമൂർത്തി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ; രാമായണത്തിലെ കൗസല്യാപ്രസവം (രാമാവതാരം), പുത്രകാമേഷ്ടിയാഗം, സീതാസ്വയംവരം, (ത്രയംബക ഖണ്ഡനം), ഹനുമാൻ, ശ്രീരാമൻ ആദ്യമായി ഹനുമാനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്; മഹാഭാരതത്തിലെ അരക്കില്ലദഹനം, പാണ്ഡവരുടെ വനയാത്ര (ഭീമൻ മറ്റു നാലു സഹോദരന്മാരെ കൈകളിലും, മാതാവായ കുന്തിയെ കഴുത്തിലും എടുത്തുകൊണ്ടുള്ള വനയാത്ര), പാഞ്ചാലീ സ്വയംവരം, യുധിഷ്ഠിരാദികളുടെ സന്യാസം സ്വീകരിച്ചുള്ള വനവാസയാത്ര, ഭാഗവതത്തിലെ കാളിയമർദ്ദനം, പൂതനാമോക്ഷം, ഗോപികാ വസ്ത്രാക്ഷേപം, രാസലീല, അനന്തശയനം, നരസിംഹമൂർത്തി, നാഗരാജാവ്, വിരാട്പുരുഷൻ, നവഗ്രഹങ്ങൾ, ശാസ്താവ് എന്നിവ അവയിൽ ചിലതുമാത്രം.

ഉഗ്രകോപത്തോടെ ചിസിദ്ധി-വിനായകൻ പത്നി സമേതനായ ഗണപതി. സിദ്ധിയും ബുദ്ധിയുമാണ് ഗണപതിയുടെ സങ്കല്പ പത്നിമാർ. വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്ര ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠപോലെതന്നെ ദാരുശില്പത്തിലും തുമ്പിക്കൈ വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഗണപതിയുടെ ഇടത്തെ തുടയിൽ സിദ്ധിയെകാണാംത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ദാരുശില്പത്തിൽ ശിവപെരുമാൾക്ക് ദ്രംഷ്ടകൾ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. എട്ടുകൈകളിലും ആയുധങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിയിരിക്കുന്ന തേവർ, വലതു കൈകളിൽ ഡമരു, പരിച, ത്രയംബകം എന്ന വില്ലും, ഇടതുകൈകളിൽ വെണ്മഴു, ചന്ദ്രഹാസം, നാരായണാസ്ത്രം, വിജയം എന്ന തൃശ്ശൂലം കാണാം. ശില്പത്തിലെ തൃശ്ശൂലത്തിന്റെ മുകൾഭാഗം ഒടിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട്.

ശിവഭൂതഗണങ്ങൾ, ഋഷിമാരുടെ വായിക്കു വാഴപ്പള്ളിയിലെ ണ്ടുകളിലാ

വാഴപ്പള്ളിയിലെ വട്ട ശ്രീകോവിൽ കേരളക്കരയിലെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ ക്ഷേത്രമന്ദിരങ്ങളിലൊന്നാണ്. വർത്തുളാകൃതിയിൽ സർവതോ ഭദ്രമാതൃകയിൽ സാന്ധാരശൈലിയിലാണ് (അകത്ത് ഇടനാഴികളോടുകൂടിയ). ഇരുപത്തിYETTAയി അംശിച്ച രീതിയിലാണ് ഇതിന്റെ കരിങ്കൽ അധിഷ്ഠാനം. അധിഷ്ഠാനത്തിന്റെ കപോതബന്ധത്തിലാണ് പ്രസിദ്ധാമായ പുരാതനശാസനങ്ങൾ കൊത്തിവച്ചിട്ടുള്ളത്. ഭിത്തിയും സോപനാത്തിനു മുകളിലുള്ള മുഖമണ്ഡപവും ദാരുശില്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. കഴുക്കോലുകളുടെ അഗ്രഭാഗം വെങ്കലത്തിൽ ശില്പഭംഗിയോടെ വാർത്തുകെട്ടിയിരിക്കുന്നു. ചെമ്പുമേഞ്ഞ മേൽക്കൂരയ്ക്കുമേൽ ഗംഭീരമായ സ്വർണ്ണത്താഴികക്കുടം.


പാശുപതാസ്ത്രം കിരാതാർജ്ജുനചരിതം പാശുപതാസ്ത്രം സമ്പാദിക്കാൻ അർജുനൻ പരമശിവനെ തപസു ചെയ്തു. ശിവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാതെ മടി കാട്ടിയപ്പോൾ പാർവതീദേവി വിവരമാരാഞ്ഞു. അർജ്ജുനന്റെ അഹങ്കാരം ശമിപ്പിച്ചിട്ടേ ദിവ്യായുധം നൽകിയിട്ട് ഫലമുള്ളൂ എന്ന പക്ഷക്കാരനാണ് പരമശിവൻ. എന്നാൽ അതൊന്നു പരീക്ഷിക്കുക തന്നെ. കാട്ടാളവേഷം ധരിച്ച് ശിവനും പാർവതിയും അർജ്ജുനന്റെ അടുത്തുചെന്നു. ദുര്യോധനൻ അർജുനന്റെ തപസു മുടക്കി. ഉപദ്രവിക്കാൻ മൂകാസുരനെ പന്നിയുടെ മായാവേഷത്തിൽ പറഞ്ഞുവിട്ടു. മൂകാസുരൻ അർജുനനെ ഉപദ്രവിച്ച് തപസിളക്കുവാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ ശിവൻ അസുരന് നേരെ അമ്പയച്ചു. പന്നിയുടെ ദീനരോദനം കേട്ട് അർജുനൻ ഉണർന്നു. തന്നെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ആരംഭിച്ച പന്നിയെ അർജുനൻ അമ്പെയ്തു. പന്നി മരിച്ചുവീണു. പന്നിയെ കൊന്ന അവകാശവാദവുമായി ശിവനും അർജ്ജുനനും തമ്മിൽ തർക്കമായി. ഒടുവിൽ യുദ്ധത്തിൽ കലാശിച്ചു.ഗംഭീരയുദ്ധം നടന്നു. അമ്പുകളേറ്റ് ശിവന്റെ ശരീരം കീറി മുറിഞ്ഞപ്പോൾ പാർവതി അർജുനനെ ശപിച്ചു. എയ്യുന്ന ശരങ്ങൾ പുഷ്പങ്ങളായി വർഷിക്കട്ടെ.കാട്ടാളസ്ത്രീ ചില്ലറക്കാരിയല്ല. അർജുനന് കാര്യം മനസിലായി. കാട്ടാളവേഷധാരികൾ ശിവനും പാർവ്വതിയുമാണ്. അർജുനൻ അവരെ സാഷ ്ടാംഗം പ്രണമിച്ച് മാപ്പപേക്ഷിച്ചു.

വാഴപ്പള്ളി[തിരുത്തുക]

Princess Avittom Thirunal born in 1795, a son, and Princess Uttrittadhi Thirunal born in 1801, besides the eldest Princess Ayilyam Thirunal born in 1790)

Hastham Thirunal Bhageerathi Amma, Bharani Thirunal Parvathi Amma, Uthram Thirunal Uma Amma, Uttrittadhi Thirunal Mahaprabha Amma, Revathi Thirunal Arya Amma.

ചതുർയുഗങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുമെന്ന് രാമായണത്തിൽ വാൽമികി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. വിവരണം ഇങ്ങനെയാണ്. രാവണനിഗ്രഹം കഴിഞ്ഞ് സീതാസമേതനായി ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ പുഷകവിമാനമേറി അയോദ്ധ്യയിലേക്ക് പോകുന്ന അവസരമാണ് സന്ദർഭം. ഹനുമാൻ ലങ്കയിലേക്ക് ചാടിയവസരത്തിൽ രാമൻ തനിക്ക് അത്രി മഹർഷി നൽകിയ അംഗുലീയം സീതയ്ക്ക് അടയാളമായി കൊടുത്തയച്ചിരുന്നു. സീത ഹനുമാനിൽ നിന്നും രാമന്റെ അംഗുലിയം സ്വീകരിച്ച് തനിക്ക് അത്രി മഹർഷിയുടെ പത്നി അനസൂയ നൽകിയ ചൂഡാരത്നം ഹനുമാനു തിരിച്ചു നൽകുന്നു. രാവണ നിഗ്രഹം കഴിഞ്ഞ് പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ അയോദ്ധ്യയിലേക്ക് പോകും മദ്ധ്യേ സീത രാമനു അംഗുലീയം (മോതിരം) തിരിച്ചു കൊടുത്തു. പക്ഷെ സീതയുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നും മോതിരം തെന്നി താഴെ കടലിൽ പതിച്ചു. മോതിരം താഴെപോയ വിഷമത്തോടെ ഹനുമാനെ നോക്കി "ഹ" (ഹനുമാന്റെ പേരിലെ ആദ്യക്ഷരം) എന്നു വിളിച്ചുതീരും മുൻപെ ഹനുമാൻ കടലിലേക്ക് എടുത്തു ചാടി. കടലിൽ താഴെ നോക്കുമ്പോൽ ഒന്നല്ല ഒരായിരം മോതിരങ്ങൾ അവിടെ കണ്ടു; എല്ലാം ഒരുപോലെ. ഇതിൽ തന്റെ ഭഗവാന്റെ മോതിരം ഏതെന്നു മനസ്സിലാവാതെ ഹനുമാൻ തിരിച്ചു രാമന്റെ അടുത്തെത്തി വിഷമം പറഞ്ഞു. രാമൻ ഇങ്ങനെയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്. നീ എന്റെ അനുവാദം ചോദിക്കാതെ "ഹ" എന്നു മുഴുവൻ കേൾക്കും മുൻപേ എടുത്തുചാടി, എന്നോട് ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ പറയുമായിരുന്നു, അതു അവിടെതന്നെ കിടക്കട്ടെ എന്ന്. കാരണം ഓരോ ചതുർയുഗത്തിലും രാമൻ അവതരിക്കുകയും രാവണനിഗ്രഹം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുമ്പോൾ മോതിരം ഇവിടെ സമുദ്രത്തിൽ വീഴുകയും ചെയ്യും. നിരവധി രാമന്മാർ അവതരിച്ചു. ഇനിയും രാമൻ അവതരിക്കും അടുത്ത ചതുർയുഗത്തിൽ.... അതു തുടരുകയും ചെയ്യും

ക്ഷേത്രം[തിരുത്തുക]

കുലശേഖര കാലഘട്ടത്തിന്റെ അമൂല്യ സാഹിത്യ സംഭാവനകളിലൊന്നാണ് രാമായണം ഇതിവൃത്തമായി, ശങ്കരൻ ശക്തിഭദ്രൻ രചിച്ച ആശ്ചര്യചൂഡാമണി. സംസ്കൃത നാടകരചന ഉത്തരേന്ത്യക്കാർ മാത്രം കീഴടക്കി വച്ചിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണ് 'ആശ്ചര്യചൂഡാമണി' രചിക്കുന്നത്. നാടകരചന പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതിയെപ്പറ്റി അഭിപ്രായം അറിയാനായി ചെങ്ങന്നൂർ മഹാദേവർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിയ ശങ്കരാചാര്യരുടെ അരികിലെത്തി നാടകം വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചു. ശങ്കരാചാര്യർ ആ സമയം മൗനവ്രതത്തിലായിരുന്നതിനാൽ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. തന്റെ കൃതി കൊള്ളാത്തതിനാലാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ഒന്നും പറയാത്തതെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച ശക്തിഭദ്രൻ തന്റെ നാടകം കത്തിച്ചുകളഞ്ഞു. വ്രതം കഴിഞ്ഞ് നാടകത്തെപ്പറ്റി ശങ്കരാചാര്യർ ശക്തിഭദ്രനോട് ചോദിച്ചു. കൃതി കത്തിച്ചു കളഞ്ഞുവെന്നു അദ്ദേഹം ശങ്കരനോട് വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു. കൃതി മുഴുവൻ ശങ്കരാചാര്യർ ഓർമ്മയിൽനിന്ന് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയും ശക്തിഭദ്രൻ എഴുതിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്രയും അഭിനയ സാധ്യതയുള്ള മറ്റു സംസ്കൃത നാടകങ്ങളില്ല എന്നാണ് പണ്ഡിതമതം. പ്രശസ്തമായ ഈ സംസ്കൃതനാടകത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നതാണ് കൊടുന്തറ ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിക്ഷേത്രം. പത്തനംതിട്ട ജില്ലാ ആസ്ഥാനത്തുനിന്നും തെക്കുമാറി അച്ചൻകോവിലാറിനുകരയിൽ കിഴക്കുദർശനമായി ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. പെരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം കൊടുന്തറ ക്ഷേത്രക്കടവിൽനിന്ന് AD 753 ൽ ലഭിച്ചതാണെന്ന് ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വംബോർഡിന്റെ ആറന്മുള ഗ്രൂപ്പിനു കീഴിൽ പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ ഏക മേജർ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിക്ഷേത്രമാണ് കൊടുന്തറ ക്ഷേത്രം.തനതായ കേരളീയ വാസ്തുശൈലിയിലാണ് ഇത് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.വട്ടശ്രീകോവിലിൽ ഗർഭഗൃഹത്തോടുകൂടിയ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വൃത്തസ്തൂപികാകൃതിയിലുള്ള മേൽക്കൂര മുമ്പ് ചെമ്പു പൊതിഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു. വേണാട് രാജാവായിരുന്ന സ്ഥാണുരവി വർമ്മയുടെ സഹായത്തോടെ അച്ചൻകോവിലാറിനും കല്ലടയാറിനും മദ്ധ്യേ രാജ്യം സ്ഥാപിച്ച് ഭരണം നടത്തിവന്ന തമിഴ് രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു ശക്തിഭദ്രന്മാർ. മൂന്നോ-നാലോ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ കേരളത്തിലെത്തിയ ശക്തിഭദ്രന്മാർ അങ്ങാടിക്കൽ കൊടുമൺ ആസ്ഥാനമാക്കി ചെന്നിർക്കര സ്വരൂപം സ്ഥാപിച്ചു. സ്വദേശത്തുനിന്നും തങ്ങളുടെ ഉപാസനാമൂർത്തികളായ ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി, മഹാഗണപതി, മഹാവിഷ്ണു, ഭഗവതി, ഭദ്രകാളി എന്നിവരേയും ഒപ്പം കൊണ്ടുവന്ന അവർ, ഭദ്രകാളിയെ അയിരൂർക്കരയിലും, ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി, മഹാഗണപതി, മഹാവിഷ്ണു,ഭഗവതി എന്നിവരെ നീർമൺ(കൊടുന്തറ) എന്ന ദേശത്തും ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചു പ്രതിഷ്ടിച്ചു. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടി കേരളത്തിൽ ശക്തിപ്രാപിച്ച നമ്പൂതിതിരിമാർ കൊടുന്തറ ക്ഷേത്രത്തിലും അധികാരം സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെന്നിർക്കര സ്വരൂപവുമായ് തർക്കത്തിലാവുകയും ചെയ്തു.പിന്നീട് ഉഭയകക്ഷി സമ്മതപ്രകാരം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അവകാശം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ചെന്നിർക്കരകോയിലുകാർ സമ്മതിച്ചെങ്കിലും മാനുഷം നൽകാൻ നമ്പൂതിരിമാർ തയ്യാറായില്ല. തുടർന്നു വരവെ മേൽ പറഞ്ഞ ശങ്കരൻ ശക്തിഭദ്രൻ ചെന്നിർക്കരകോയിലിൽ അധികാരമേറ്റപ്പോൾ തങ്ങൾക്കവകാശപ്പെട്ട മാനുഷം ലഭിക്കാൻ കൊടുന്തറ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി. എന്നാൽ ക്ഷേത്രാധികാരികളായിരുന്ന നമ്പൂതിരിമാർ തയ്യാറായില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, സമീപത്തെ പറമ്പിൽ ഒരു കുരണ്ടിയിട്ടിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ അവർ മർദ്ദിച്ചവശനാക്കി അച്ചൻകോവിലാറ്റിൽ എറിയുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് സൈന്യവുമായ് യുദ്ധസന്നദ്ധനായെത്തിയ ശക്തിഭദ്രനെ കണ്ടുഭയന്ന നമ്പൂതിരിമാരിൽ കരവേലിമഠം കാരണവർ ഒഴികെയുള്ളവർ ഓടിപ്പോവുകയും, കരവേലിമഠം കാരണവരും നാട്ടിലെ നായർ പ്രമാണിമാരും ചേർന്ന് ശങ്കരൻ ശക്തിഭദ്രനുമായ് അനുരഞ്ജനത്തിലൂടെ യുദ്ധം ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തു. അനുരഞ്ജനത്തിന്റെ ഭാഗമായ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പകുതി അവകാശം ലഭിച്ച ശക്തിഭദ്രൻ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മേൽക്കൂര മേഞ്ഞ ചെമ്പുപാളിയിൽ പകുതിയടക്കം എല്ലാ സ്ഥാവര ജംഗമ സ്വത്തുക്കളുടേയും പകുതിയും മഹാഗണപതി, മഹാവിഷ്ണു, ഭഗവതി എന്നിവരുടെ വിഗ്രഹങ്ങളും എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി. പിന്നിട് മഹാവിഷ്ണുവിനെ കൊടുമൺ വൈകുണ്ഠപുരത്തും ഭഗവതിയെ കൊടുമൺ ചിലന്തിയമ്പലത്തിലും മഹാഗണപതിയെ അങ്ങാടിക്കൽ തന്റെ മഠത്തിനു സമീപവും അദ്ദേഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു ശക്തിഭദ്ര ശാപമേറ്റ് നാട്ടിൽ ദുർമരണങ്ങളും അകാലമരണങ്ങളും കലഹവും അടക്കം അനേകം ദുർനിമിത്തങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഒപ്പം അച്ചൻകോവിലാർ വഴിമാറി ഒഴുകിയതിനെ തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിന്റ്റെ കൊടിമരവും കൂത്തമ്പലവും നഷ്ടമാവുകയും ചെയ്തു.അന്നേവരെ നീർമൺ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടീരുന്ന പ്രദേശം പിന്നീടാണ് കൊടുന്തറ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്. മേട മാസത്തിലെ വിഷുവാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉത്സവം.എല്ലാ മാസത്തിലേയും ഷഷ്ഠി പ്രത്യേകിച്ച് തുലാമാസത്തിലെ സ്കന്ദഷഷ്ഠി, തുലാമാസത്തിലെ ആയില്യം,ധനു മാസത്തിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും,മണ്ഡലമഹോത്സവം,തിരുവോണം,അഷ്ടമിരോഹിണി,ശിവരാത്രി,വിനായകചതുർത്ഥി, എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിൽ ആഘോഷിക്കുന്നു. പത്തനംതിട്ട ടൗണിൽ നിന്നും താഴൂർകടവ് റൂട്ടിൽ 2.5 കി.മിയും,പത്തനംതിട്ട-പന്തളം/അടൂർ റൂട്ടിൽ പുത്തൻപീടികയിൽ നിന്നും പുത്തൻപീടിക-കൊടുന്തറ റോഡുമാർഗ്ഗം 3 കി.മിയുംസഞ്ചരിച്ചാൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാം

.[തിരുത്തുക]

വാഴപ്പള്ളി എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം - വാഴ് കൈ പള്ളി - ക്ഷേത്രം ജയിക്കട്ടെ ഏതു രാജാവിന്റെ കല് രൂപമാണ് വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്ര ബലിക്കല്പുരയിൽ കല്ലിൽ കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നത് - ചെമ്പകശ്ശേരി ചങ്ങനാശ്ശേരി ചന്തയിലുണ്ടായിരുന്ന അടിമവ്യാപാരം നിർത്തിയത് - ഉത്രം തിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ (1853) അടിമവ്യാപാരം നിർത്തിയതിനെ തുടർന്ന് സ്വന്ത്രരായ അടിമകളെ പുനസ്ഥപിക്കാനായി സ്ഥാപിച്ച കേരളത്തിലെ ആദ്യ ദളിത് കോളനി - സചിവോത്തമപുരം (1936) കേരളത്തിൽ നിലവിൽ വന്ന ആദ്യ വിമാനത്താവളം - ആശ്രമം, കൊല്ലം കന്യാകുമാരി-ബാംഗ്ലൂർസിറ്റി എക്സ്പ്രസ്സിന് ഐലന്റ് എക്സ്പ്രസ്സ് എന്നുവിളിക്കുന്നത് - കൊച്ചി ഹാർബർ ടെർമിനസ്സ് - 944 കിമി - 1970 വരെ ബഹിരാകാശത്തെത്തിയ പ്രഥമ ഭാരതീയനാണ് രാകേഷ് ശർമ (രാകേശ് ശർമ) - 1984 ഏപ്രിൽ 2-ന് റഷ്യൻ നിർമ്മിത സോയൂസ് ടി-11 എന്ന വാഹനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ശൂന്യാകാശത്തിലെത്തിയത്. സല്യൂട്ട് -7 എന്ന ബഹിരാകാശ നിലയത്തിൽ 8 ദിവസം അദ്ദേഹം ചിലവഴിച്ചു. ശൂന്യാകാശത്തിലെത്തുന്ന ലോകത്തിലെ 138-മത്തെ സഞ്ചാരി. ഭൂമിയിൽ നിന്നും ആർക്കും കാണാൻ പറ്റാത്ത ചന്ദ്രന്റെ മറുവശം ആദ്യമായി കണ്ടത് - മൈക്കിൾ കോളിൻസ് - അപ്പോളൊ 11 - 1969 ജൂലൈ 20 (ജൂലൈ 16 തിരിച്ച് ജൂലൈ 24 വന്നു) ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ ആദ്യ എം.എൽ.എ - കല്യാണകൃഷ്ണൻ നായർ - 1957 ഫെബ്രുവരി 28 (പി. രാഘവൻ പിള്ള-കോൺഗ്രസ്) ഉള്ളൂർ സ്മാരക ലൈബ്രറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് - ചങ്ങനാശ്ശേരി - ചങ്ങനാശ്ശേരി സ്മാരക ഗ്രന്ഥശാല സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് - കൊല്ലം ഐവർകല - 1934 എത്ര വർഷം കൂടുമ്പോഴാണ് മുടിയെടുപ്പ് നടത്തുന്നത് - 12 അവസാന മടിയെടുപ്പ് നടന്ന വർഷം ദിവസം - 2009 ഏപ്രിൽ 21 മതുമൂലക്ക് ആ പേർ കിട്ടയത് - വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പെരുംകോട്ട മതിലിന്റെ ഒരു മൂല അവശേഷിച്ചിരുന്നതിനാൽ ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ ആദ്യ കോളേജ് - എസ്.ബി (1922 - മാർ തോമസ് കുര്യാളശേരി) - 1817-ൽ സി.എം.എസ്.കോളെജ് വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തെകൂടാതെ വാഴപ്പള്ളി ശാസനത്തിൽ പറയുന്ന ക്ഷേത്രം - തിരുവാറ്റാ വാഴപ്പള്ളിയിലെ പുരാതന വേദപാഠശാല - ശാലഗ്രാമം വാഴപ്പള്ളി ശാസനത്തിൽ പറയുന്ന നാണയം - റോമൻ ദിനാർ - 100 ദിനാർ പിഴ ചങ്ങനാശ്ശേരി ചന്തയിലെ ആദ്യ വില്പന ഏന്തായിരുന്നു - കൊമ്പനാന (1804) അഞ്ചുവിളക്ക് സ്ഥാപിച്ചത് എന്ന് - 1904 (1080 തുലാം 11) സ്വാതിതിരുനാൾ ജനിക്കാനായി ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ പണിതീർത്ത ക്ഷേത്രം - കൊട്ടാരം ക്ഷേത്രം - പുഴവാത് ശ്രീവൈകുണ്ഠേശ്വര സന്താനഗോപാലമൂർത്തി ക്ഷേത്രം (1813 ഏപ്രിൽ മാസം 16 സ്വാതിതിരുനാൾ ജനിച്ചു) എസ്.എൻ.ഡി.പി 1- നമ്പർ ശാഖ - ആനന്ദാശ്രമം ചങ്ങനാശ്ശേരി റെയില്വേസ്റ്റേഷൻ നിലവിൽ വന്നത് - 1958; 196 ബ്രോഡ്ഗേജാക്കി; 2005-ൽ വൈദ്യൂതികരിച്ചു. വാഴപ്പള്ളി ശാസനം ഏതു രാജാവിന്റെ കാലത്താണ് - രാജരാജശേഖരൻ-മഹോദയപുരം കേരളത്തിൽ നിലവിലുള്ള ഏറ്റവും നിളംകൂടിയ പാലഴി മഥനത്തിന്റെ ദാരുശില്പം - വാഴപ്പള്ളി വാഴപ്പള്ളിക്ഷേത്രത്തിലെ തിർത്ഥത്തിന്റെ പേർ - ഇഅലവന്തി തിറ്ത്ഥം ക്ഷേത്ര മതിൽകെട്ട് നിർമ്മിച്ചത് എതു നൂറ്റാണ്ടിൽ - 18 (1789) വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിലെ എവിടെയാണ് നാലമ്പലത്തിനു പുറത്ത് ഭഗവാന്റെ ദാരുശില്പം ഉള്ളത് - ആനക്കൊട്ടിലിൽന്റെ തെക്കുവശത്ത് മുകളിൽ

എത്ര നദികൾ കേരളത്തിൽ പടിഞ്ഞാറ് ദിശയിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു ? - 41 (പമ്പാർ, കബനി, ഭവാനി); 3 എണ്ണം കിഴക്കോട്ട് (15 കിലോമീറ്ററോ അതിൽ കൂടുതലോ നീളമുണ്ടായാൽ നദിയാവും) എടയ്ക്കൽ ഗുഹ ഏതു ജില്ലയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു ? - വയനാട് നേവൽ അക്കാദമി കേരളത്തിൽ എവിടെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു ? - ഏഴിമല ബേക്കൽ ഫോർട്ട് ഏതു ജില്ലയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു ? - കാസർകോട് കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ പഞ്ചായത്ത് - വളപട്ടണം (കണ്ണൂർ) കേരളത്തിലെ ഏതു പഞ്ചായത്താണ് പൂർണ്ണമായും കമ്പ്യൂട്ടർ വതകരിച്ചത് ? - വെള്ളനാട് (തിരുപുരം-നെടുമങ്ങാട്) കേരളത്തിലെ ആദ്യ വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി - ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ താലൂക്ക് - കൊച്ചി (10 പഞ്ചായത്ത്) കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ താലൂക്ക് - ഏറനാട് (മലപ്പുറം)- 697.28 ച.കി.മീ. സൈലന്റ് വാലിയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന നദി - കുന്തിപ്പുഴ സൈലന്റ് വാലിക്ക് ആ പേർ സമ്പാദിക്കാൻ ഇടയാക്കിയത് ഒരു ജീവി അവിടെ മാത്രം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഏതു ജീവി - ചീവീട് പരശുറാം എക്സ്പ്രസ്സ് ഏതു നഗരങ്ങളെ ബന്ദിപ്പിക്കുന്നു - തിരുവനന്തപുരം - മഗലാപുരം വേലുത്തമ്പി ദളവ 1809-ൽ നടത്തിയ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ വിളംബരം - കുണ്ടറ വിളമ്പരം (1809 ജനു 11) - തമ്പി ചെമ്പകരാമൻ വേലായുധൻ ദളവ സ്റ്റേറ്റ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് ഡിപാർട്ട്മെന്റ് തുടങ്ങിയത് ആർ - സർ സി പി രാമസ്വാമി അയ്യർ- ഇ.ജി. സാൾട്ടർ 1937 സെപ്റ്റംബർ 20-ഗതാഗതവകുപ്പിന്റെ സൂപറിന്റെൻഡെന്റ്. ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം തുടർച്ചയായി നീയമസഭ സ്പീക്കാറായത് - എം.വിജയകുമാർ ഇന്ത്യയിലെ മനുഷ്യനിർമ്മിത ദ്വീപ് - വില്ലിങടൻ ഐലന്റ് - 780 ഏക്കർ - 1920 മുതൽ 1929 വരെ അഗ്നിസാക്ഷി എന്ന മലയാളം നോവൽ എഴുതിയത്- ലളിതാംബികാ അന്തർജ്ജനം ചെമ്മീൻ സിനിമയുടെ സംവിധായകൻ - രാമൂ കാര്യാട്ട് തേക്ക് മ്യൂസിയം കേരളത്തിൽ എവിടെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു - നിലമ്പൂർ ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന രണ്ടു മ്യൂസിയങ്ങൾ ഏവ? - മന്നം മ്യൂസിയം, മാർ കുര്യാളശ്ശേരി മ്യൂസിയം കേരളത്തിലെ ചന്ദനകാടുകൾ എവിടെ? മറയൂർ കേരളത്തിലെ ആദ്യ വന്യമൃഗ സംരക്ഷണകേന്ദ്രം - തേക്കടി മലയാളത്തിലെ ആദ്യ നോവൽ - കുന്ദലത - അപ്പു നെടുങ്ങാടി - 1887 ഒക്ടോബറിൽ കോഴിക്കോട് വിദ്യാവിലാസം പ്രസ്സ് കേരള വാൽമീകി ആരാണ് - വള്ളത്തോൾ നാരായണ മേനോൻ ഒളിമ്പിക്സിന്റെ ചിഹ്നത്തിൽ എത്ര വളയങ്ങൾ ഉണ്ട് - അഞ്ച് - 1913ൽ രൂപകല്പന ചെയ്തു - 1920-ബൽജിയം ശൂന്യാകാശത്തിൽ ആദ്യമായി പോയ മനുഷ്യൻ - യൂറിഗാഗറിൻ - 1961 ഏപ്രിൽ 12 - വോസ്റ്റോക് 3കെഎ-2 (മിഗ് ‌15 ഏഴുവർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം) ഗോൾഡൻ ഗേൾ എന്നപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത് - പി.ടി.ഉഷ (പിലാവുള്ളകണ്ടി തെക്കേപ്പറമ്പിൽ ഉഷ) പ്രം നസീറിന്റെ ശരിക്കുള്ള പേർ - അബ്ദുൾ ഖാദർ ഏതു മലയാളി രാഷ്രീയപ്രവർത്തകനെയാണ് തപാൽ വകുപ്പ് രണ്ടു തവണ സ്റ്റാബ് ഇറക്കി ബഹുമാനിച്ചത് - വി.കെ കൃഷ്ണമേനോൻ (കശ്മീർ പ്രശ്നത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ നിലപാടിനെക്കുറിച്ച് നീണ്ട 8 മണിക്കൂറാണ് അദ്ദേഹം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിൽ പ്രസംഗിച്ചത്. ഗിന്നസ് റെക്കോഡാണ്) കേരളത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക പുഷ്പം - കണിക്കൊന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യ വനിതാ പോലീസ്റ്റേഷൻ - കോഴിക്കോട് അർജ്ജുന അവാർഡ് നേടിയ ആദ്യ വനിത - കെ.സി ഏലമ്മ -1976 - വനിതാ വോളി കേരളത്തിലെ ആദ്യ ലൈബ്രററി - തിരുവനതപുരം പബ്ലിക്ക് ലൈബ്രററി ഏറ്റവും കൂടുതൽ പോസ്റ്റ് ഓഫീസുകൾ ഉള്ള കേരളത്തിലെ ജില്ല - തൃശ്ശൂർ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജലസേചന പദ്ധതി ?- കല്ലട ജലസേചന പദ്ധതി - 1986ൽ 700 കോടി രൂപ ചെലവിൽ ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യ വനിതാ മജിസ്ട്രേറ്റ് - ഓമനകുഞ്ഞമ്മ - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യ വനിത IAS ഓഫീസറാണ്‌- തിക്കുറിശ്ശിയുടെ മൂത്ത സഹോദരിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഹോളണ്ട് എന്നറിയപ്പെടുന്നത് - കുട്ടനാട് (സമുദ്ര നിരപ്പൈൽ നിന്നും 1.2 to 3.0 metres താഴെ മുല്ലപ്പെരിയാർ ഡാം ഉത്ഘാടനം ചെയ്തത് - ലോഡ് വെൻ ലോക് 1887 and 1895 by John Pennycuick 53.6 മീറ്റർ പൊക്കം, 365.7 മീറ്റർ നീളം എതു വർഷമാണ് കേരളത്തിലെ ആദ്യ പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടന്നത്-1957 (ഫെബ്രു-28) 126 സീറ്റിൽ 60 സീറ്റ് നേടി സി.പി.ഐ - മാർച്ച് 16 മന്ത്രിസഭ നിലവിൽ വന്നു തിരുവിതാംകൂറിലെ ആദ്യ ആശുപത്രി - തിരുവനന്തപുരം സിവിൽ ഹോസ്പിറ്റൽ കേരളത്തിലെ ആദ്യ ചലചിത്ര സ്റ്റുഡിയൊ - നവോദയ, തൃക്കാക്കര -1976 ആദ്യ മലയാള നാടകം - കല്യാണി കേരളത്തിലെ ആദ്യ കോൺക്രീറ്റ് പാലം - കരമനയാറിനു കുറുകെ, ഉത്രം തിരുനാൾ മലയാളത്തിലെ ആദ്യ സിനിമാസ്കോപ്പിക് ചലചിത്രം - തച്ചോളി അമ്പു കേരളത്തിലെ ആദ്യ പക്ഷിസങ്കേതം - ഡോ.സാലിം അലി പക്ഷിസങ്കേതം, തട്ടേക്കാട്‌ - കോതമംഗലം മലയാളസിനിമയുടെ പിതാവ്-ജെ.സി. ഡാനിയൽ (വിഗതകുമാരന്റെ നിർമ്മാതാവും സംവിധായകനും) 1930 ഒക്ടോ 23-ന് തിരുവനന്തപുരം ക്യാപ്പിറ്റോൾ; നാഗർകോവിൽ പയനിയർ തിയേറ്റർ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നദികൾ ഉള്ള കേരളത്തിലെ ജില്ല - കാസർകോഡ് വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മൂലസ്ഥാനം - ദേവലോകം ക്ഷേത്രം വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിലെ ആറാട്ട് കണക്കാക്കുന്നത്-മീനത്തിലെ തിരുവാതിര എം.എൽ.എ മാരായിരുന്ന വാഴപ്പള്ളിക്കാർ - കല്ല്യാണകൃഷ്ണൻ നായർ (1957), കെ.ജെ.ചാക്കോ (1965, 70, 77) അധ്യാപക അവാർഡ് നേടിയ വാഴപ്പള്ളിക്കാരൻ - രാമപുരം മുരളി

1[തിരുത്തുക]

1. വിരാധൻ 2. ശരഭംഗമഹർഷി 3. സർവ്വരാക്ഷസവധം 4. അഗസ്ത്യമഹർഷി 5. അഗസ്ത്യമഹർഷി 6. അംഗുലീയം, ചൂടാരത്നം, കവചം 7. ഇന്ദ്രൻ 8. വാൾ, വില്ല്, ആവനാഴി 9. ഇന്ദ്രൻ 10. സമ്പാതി 11. അരുണൻ 12. ഗോദാവരി തീരത്തെ പഞ്ചവടി 13. ഖര-ദൂഷണ-ത്രിശിരാക്കൾ 14. ഗൗതമിനദി 15. അഞ്ചുവടവൃഷങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ 16. ഖരാസുരൻ 17. പതിനാലായിരം 18. ഗുഹയിൽ 19. മൂന്നെമുക്കാൽ നാഴിക 20. ഗുഹയിൽ 21. രാക്ഷസന്മാർ 22. ശ്രീരാമദേവൻ 23. സീതാദേവി 24. ലക്ഷ്മണൻ 25. ലങ്കാധിപനായ രാവണൻ 26. ജനസ്ഥാനം 27. മാരീചൻ 28. താടക 29. വനദേവതമാരെ 30. സീതാദേവിയുടെ വരം 31. 32. ചന്ദ്രഹാസം 33. വിദ്യാധരൻ എന്ന ഗന്ധർവൻ 34. ശിംശപാവൃഷം 35. സാരപ്യമോക്ഷം 36. പമ്പാനദീതീരം 37. 38. 39. 40. ശ്രീരാമദർശനം 41. സുഗ്രീവനോട് 42. 43. കൈകൾ നീണ്ടുവരും 44. 45. 46. 47. 48. വനവാസാവസരത്തിൽ അനുഷ്ട്ടിക്കേണ്ട ധർമ്മങ്ങൾ 49. രാമം ദശരഥം വിദ്ധി, മാം വിദ്ധി ജനകാത്മജാം 50. ജനനം, ബാല്യം, കൗമാരം, യൗവനം, വാർധക്യം, മരണം

2[തിരുത്തുക]

കേരളത്തിൽ നിന്നു കണ്ടു കിട്ടിയിട്ടുള്ളതിൽവെച്ച് ഏറ്റവും പഴയ ചരിത്ര ലിഖിതമാണ് വാഴപ്പള്ളി ശാസനം. ഇത് കണ്ടെടുത്തത് വാഴപ്പള്ളിക്ഷേത്രത്തിൻറ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തലവന മഠത്തിൽ നിന്നാണ്. ചെമ്പുപാളിയിലുള്ള ഈ ശാസനം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് എ.ഡി.820 മുതൽ 844 വരെ മഹോദയപുരം ഭരിച്ചിരുന്ന രാജാ രാജശേഖരദേവൻ പരമേശ്വരഭട്ടാരകന്റെ കാലത്താണ്. എ.ഡി.832-ൽ വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽ ഒത്തുചേർന്ന നാട്ടുപ്രമാണിമാരും, പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാരും, രാജാവുമായി നാട്ടുകൂട്ടം കുടി തിരുവാറ്റാ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുട്ടാബലിയെകുറിച്ചു പ്രതിപാധിക്കുന്നതാണ് പ്രമേയം. മറ്റുള്ള ശാസനങ്ങളിൽ സ്വസ്തിശ്രീ എന്ന നാമപദത്താൽ തുടങ്ങുമ്പോൾ വാഴപ്പള്ളി ശാസനം തുടങ്ങുന്നത് നമഃശ്ശിവായ എന്ന് തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പനെ വാഴ്ത്തി സ്തുതിച്ചാണ്. തിരുവാറ്റാക്ഷേത്രത്തിലെ മുട്ടബലി മുടക്കുന്നവർക്ക് പിഴയായി 100 റോമൻ ദിനാർ കൊടുക്കേണ്ടിവരും എന്നും, ഇത് മാത്യ പരിഗ്രഹണത്തിനു തുല്ല്യമാണന്നും. പിഴയായി ഇതിൽ ഒന്നോ അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടുമോ ആയിരിക്കും ശിക്ഷയെന്നു പ്രതിപാധിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രജോലികൾക്കു മുടക്കം വരുത്തുന്നവർ നാലു നാഴി അരി പിഴയടക്കണമെന്നും ഇതിൽ പ്രതിപാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതര ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ തീരുമാനങ്ങളും അന്ന് എടുത്തിരുന്നത് വാഴപ്പള്ളിയിൽ വെച്ചായിരുന്നു എന്നു ശാസനം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

ശാസനത്തിലെ ചിലവരികൾ : നമശ്ശിവായ, ശ്രീ രാജാധിരാജ പരമേശ്വരഭട്ടാരക, രാജശെഖരവേദർക്കു ച്ചെല്ലാനിന്റെ യാണ്ടു. വന്നിരണ്ട് അവ്വാണ്ടു തിരുവാറ്റുവായ്, പതിനെട്ടുനാട്ടാരും വാഴൈപ്പള്ളി ഊരാരുംകൂടി, രാജശേഖരദേവർ ത്രികൈക്കീഴു വൈതു ചെയ്ത കച്ചം. തിരുവാറ്റ് വായ് മുട്ടാപ്പലി വിലക്കുവാർ, പെരുമാനടികട്കു നൂറു തീനാരം തണ്ടപ്പടുവതു. മാതൃപരിഗ്രഹമും ചെയ്തതാരാവതു.

സാമാന്യവിവർത്തനം: നമശ്ശിവായ. ശ്രീ രാജാധിരാജ പരമേശ്വര ഭട്ടാരക രാജശേഖരദേവർ ഭരണം ഏറ്റെടുത്തതിൻറെ പന്ത്രണ്ടാം വർഷമാണിത്. ഈ വർഷം തിരുവാറ്റുവായി എന്ന സ്ഥലത്തെ പതിനെട്ടുനാട്ടാരും വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭരണാധികാരികളും കൂടി രാജശേഖരദേവരുടെ തൃക്കൈകീഴിൽ വച്ചുണ്ടാക്കിയ ഉടമ്പടിയാണിത്. തിരുവാറ്റുവായ്, വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ നിത്യപൂജ മുടക്കുന്നവർ ചേരമാൻപെരുമാൾക്ക് നൂറ് ദീനാരം പിഴ ഒടുക്കണം. ദോഷപരിഹാരത്തിനായി ദാനവും ചെയ്യണം. പിഴ തൈപ്പൂയം നാളിൽ ഉച്ചപൂജയ്ക്കു മുൻപ് കൊടുക്കണം. കൊടുക്കാതിരുന്നാൽ ഇരട്ടി കൊടുക്കേണ്ടി വരും. ഇത് മാതൃപരിഗ്രഹണത്തിനു തുല്യം ആണന്നും പറയുന്നു.

ഭാഷയുടെ ചരിത്രം ദേശത്തിൻറെ ചരിത്രമാണ്. ഭാഷയുടെ സ്വഭാവം ജനതയുടെ സ്വഭാവവും. വാഴപ്പള്ളി ശാസനത്തിനും രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടു മുൻപായിരിക്കണം കേരളത്തിൽ ബ്രാഹ്മണ അധിനിവേശമാരംഭിച്ചതെന്നാണ് ശ്രീധരമേനോൻ അടക്കമുള്ള ചരിത്രകാരൻമാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്. അക്കാദമികമായി ഒരു ഭാഷയുടെ ഉൽപ്പത്തികാലമായി കണക്കാക്കുന്നത്‌ ആ ഭാഷ ആദ്യമായി എഴുതപ്പെട്ട കാലമാണ്‌. വാമൊഴിയുടെ ചരിത്രത്തിനു തെളിവുകളില്ല എന്നതിനാലാവുമത്‌. ആ നിലയ്ക്ക്‌ മലയാളഭാഷയുടെ പ്രഭവം വാഴപ്പള്ളി ശാസനത്തിന്റെ കാലമായ എ.ഡി. 832-ആണ്‌ എന്നു നിജപ്പെടുത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പഞ്ചാക്ഷരിയിൽ ആരംഭിക്കുന്ന വാഴപ്പള്ളിശാസനം ഗ്രാമത്തിനു മലയാളം നടന്നെത്തിയ വഴി എന്ന അപരനാമം നേടികൊടുക്കുന്നു.

3[തിരുത്തുക]

പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർ നീലമ്പേരൂരിൽ നിന്നും ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠയുമായി മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് വാഴപ്പള്ളിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നത്. അതിനോടകം തന്നെ പഴയ ബുദ്ധവിഹാരം ശൈവഹിന്ദുക്കളിൽ എത്തിച്ചേർന്നിട്ടുണ്ടാവാനാണ് സാധ്യത. പിന്നീട് ശൈവാധിപത്യത്തിൽ ആ പഴയ ക്ഷേത്രം വിപുലീകരിച്ചിരിക്കാം. പിന്നീട് ഇന്നു കാണുന്നതുപോലെ പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്‌ എ.ഡി. പതിനേഴാം ശതകത്തിൽ പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാരുടെകാലത്താണ്. മഹാക്ഷേത്ര പ്രൗഢിയിലുള്ള വാഴപ്പള്ളിക്ഷേത്രം അറിയപ്പെടുന്നത് വലിയമ്പലം എന്നാണ്, അതിനുകാരണം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിസ്തൃതിയും നിർമ്മാണ വൈദഗ്ധ്യവുമാണ്. പതിനാറാം ശതകത്തിന്റെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും സമ്പൽസമൃദ്ധിയിൽ ധാരാളിച്ച ക്ഷേത്ര ഊരാണ്മക്കാരായ പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർ നാലമ്പലം ഇരുനിലയിൽ വിമാനരീതിയിൽ പുതുക്കി പണിതു. ബലിക്കൽ പുരയും വിളക്കുമാടവും പണിയുവാനായി കരിങ്കൽ അടിത്തറയും കെട്ടി. തിരുവിതാംകൂർ രാജാ അനിഴംതിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ വിരോധം മൂലം തെക്കുംകൂർ യുദ്ധത്തെ തുടർന്ന് പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാരെ നാമാവശേഷമാക്കുകയും അവർക്ക് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നിർത്തിവെക്കേണ്ടിവരുകയും ചെയ്തു. പണിതീരാത്ത കരിങ്കൽ അടിത്തറ മാത്രമുള്ള ബലിക്കൽ പുരയും വിളക്കുമാടവും ഇന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ കാണാം.

വർത്തുളാകൃതിയിൽ കരിങ്കല്ലിൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന ഇവിടുത്തെ ശ്രീകോവിലിന്‌ 140 അടിയോളം ചുറ്റളവുണ്ട്‌. വാഴപ്പള്ളിയിലെ വട്ട ശ്രീകോവിലും നമസ്കാരമണ്ഡപങ്ങളും പെരുന്തച്ചൻ പണിതീർത്തതാണ് എന്നാണ് വിശ്വാസം. ഇവിടുത്തെ ശ്രീകോവിലിന്റെ പഴക്കം തിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. മൂന്ന് ഭിത്തികൾക്കുള്ളിലാണ്‌ ഗർഭഗൃഹം പണിതിരിക്കുന്നത്. വട്ടശ്രീകോവിലിന്റെ കിഴക്കേ ആറ് സോപാനപടികൾ കടന്ന് അകത്തുകടക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും രണ്ട് പടികൾ കൂടെകടന്ന് ചതുരശ്രീകോവിലിന്റെ പുറത്തേ ഗർഭഗൃഹത്തിലും വീണ്ടും ഉള്ളിൽ കടന്ന് അകത്തേ ഗർഭഗൃഹത്തിലും പ്രവേശിക്കാം. പ്രധാന ഗർഭഗൃഹം ചതുരാകൃതിയിലാണ്, ഇതിൽ കിഴക്കോട്ട്‌ ദർശനമായി ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠയാണ്, അതിനു രണ്ടടി പൊക്കമുണ്ട്. അതിനുപുറത്ത് പടിഞ്ഞാറേയ്ക്ക്‌ ദർശനമായി പാർവ്വതി പ്രതിഷ്ഠയുമാണ്‌. അതിനും വെളിയിലായിട്ടാണ് ഇതേ ശ്രീകോവിലിനകത്തു തന്നെ തെക്കോട്ട് ദർശനമായി ദക്ഷിണാമൂർത്തിയേയും, ഗണപതിയെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകൾഭാഗം പ്ലാവിൻ തടിയാൽ മറച്ചിരിക്കുന്നു, അത് ചെമ്പുതകിടുകൊണ്ട് മേഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ശ്രീകോവിലിന്റെ രണ്ടുവശങ്ങളിലേയും സോപാനപടികൾ പിത്തളയിൽ പൊതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വർത്തുളാകൃതിയിലുള്ള കരിങ്കൽ ശ്രീകോവിലിന്റെ പുറംചുമരുകൾ തടിയിലുള്ള കൊത്തു പണികളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ശ്രീകോവിലിൽ പ്ലാവിൻ കാതലിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത ഈ ശില്പങ്ങൾ മനോഹരങ്ങളാണ്. പുരാണേതിഹാസങ്ങളായ ശിവപുരാണത്തിലെ നടരാജന്യത്തം, സദാശിവൻ, അർദ്ധനാരീശ്വരൻ, കുടുംബസ്ഥനായ തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പൻ, ത്രിപുരദഹനം, പാർവ്വതി പരിണയം, ശിവ-പാർവ്വതീ വിവാഹയാത്ര, ഗണപതി, അഷ്ടഭുജ ഗണപതി, ഉണ്ണിയപ്പം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉണ്ണി ഗണപതി, പാർവ്വതീദേവി, കിരാതമൂർത്തി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ; രാമായണത്തിലെ കൗസല്യാപ്രസവം (രാമാവതാരം), പുത്രകാമേഷ്ടിയാഗം, സീതാസ്വയംവരം, ത്രയംബക ഖണ്ഡനം, ഹനുമാൻ, ശ്രീരാമൻ ആദ്യമായി ഹനുമാനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്; മഹാഭാരതത്തിലെ അരക്കില്ലദഹനം, പാണ്ഡവരുടെ വനയാത്ര (ഭീമൻ മറ്റു നാലു സഹോദരന്മാരെ കൈകളിലും, മാതാവായ കുന്തിയെ കഴുത്തിലും എടുത്തുകൊണ്ടുള്ള വനയാത്ര), പാഞ്ചാലീ സ്വയംവരം, യുധിഷ്ഠിരാദികളുടെ സന്യാസം സ്വീകരിച്ചുള്ള വനവാസയാത്ര, ഭാഗവതത്തിലെ കാളിയമർദ്ദനം, പൂതനാമോക്ഷം, ഗോപികാ വസ്ത്രാക്ഷേപം, രാസലീല, അനന്തശയനം, നരസിംഹമൂർത്തി, നാഗരാജാവ്, വിരാട്പുരുഷൻ, നവഗ്രഹങ്ങൾ, ശാസ്താവ് എന്നിവ അവയിൽ ചിലതുമാത്രം. കിഴക്കേ സോപാനത്തിലെ ദ്വാരപാലകർ എട്ടടി പൊക്കമുള്ള കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്തതാണ്. ശ്രീകോവിലിന്റെ മറ്റുനടയിലെ ദാരുനിർമിതിയിലുള്ള ദ്വാരപാലകർക്ക് അഞ്ച് അടിയോളം പൊക്കമുണ്ട്. അവ നിറങ്ങൾ കൊടുത്ത് ഭംഗിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. വടക്കേ സോപാനം സാധാരണയായി തുറക്കാറില്ല. പടിഞ്ഞാറെ സോപാനത്തിനു താഴെയായി തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പനെ കുടുംബസമേതനായി കരിങ്കല്ലിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പൻ തന്റെ ഇടത്തെ തുടയിൽ പാർവ്വതീദേവിയെ ഇരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വലതു ഭാഗത്തു ഗണപതിയേയും, ശാസ്താവിനേയും കാണാം, ഇടതു വശത്ത് പരശുരാമനും, നന്തികേശരനും ഉണ്ട്. ഇപ്പോൾ അത് പിത്തളയിൽ പൊതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ശ്രീകോവിലിന്റെ കരിങ്കൽ അടിത്തറയിൽ വട്ടെഴുത്തിലെഴുതിയിട്ടുണ്ട്.

വെട്ടുകല്ലിൽ പടുത്തുയർത്തിയ ഇവിടുത്തെ നാലമ്പലം നൂറ്റൻപത്‌ അടി ചതുരമാണ്‌. പുറമേ സിമന്റുകൊണ്ട് തേച്ചിട്ടുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിന് പത്ത് അടി വീതിയുണ്ട്‌. നാലമ്പലത്തിന്റെ കിഴക്കുവശം തെക്കുവടക്കായി ഇരുനില മാളികയോടുകൂടിയ വിമാന ഗോപുരമാണ്‌. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കു കിഴക്കേ മൂലയിൽ വലിയ തിടപ്പള്ളിയും, ശ്രീകോവിലിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും വശങ്ങളിലായി നമസ്കാര മണ്ഡപങ്ങളും, വടക്കു കിഴക്കു മൂലയിൽ മണിക്കിണറും പണിതീർത്തിട്ടുണ്ട്. മണിക്കിണറിലെ വെള്ളം അഭിഷേകത്തിനും തിടപ്പള്ളിയിലേക്കും മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു. നാലമ്പലത്തിലെ കരിങ്കൽ തൂണുകളിൽ നാലുവശങ്ങളിലും ദീപങ്ങൾ ഏന്തിയ സാലഭഞ്ജികമാരെ തീർത്തിട്ടുണ്ട്. മിനുസമേറിയ കരിങ്കൽ പാളികൾ പാകിയിട്ടുള്ള നാലമ്പലത്തിന്റെ തെക്കു കിഴക്കേ മൂലയിലായാണ് പരശുരാമപൂജ നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടു ചേർന്നുതന്നെയാണ് നവരാത്രി ദിനങ്ങളിൽ സരസ്വതീപൂജയും നടത്താറുള്ളത്.

മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിലെ നാലമ്പലത്തിനുള്ളിൽ രണ്ടു നമസ്കാര മണ്ഡപങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഒന്നാമത്തേത് കിഴക്കേ സോപാനത്തിൽ തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പന്റെ നടയിലും, രണ്ടാമത്തേത് പടിഞ്ഞാറെ സോപാനത്തിൽ പാർവ്വതി ദേവി നടയിലും. ഇവിടുത്തെ നമസ്കാര മണ്ഡപങ്ങൾ പെരുന്തച്ചൻ കുക്കുടാകൃതിയിലാണ് പണിതീർത്തിരിക്കുന്നത്. കിഴക്കേ നമസ്കാര മണ്ഡപത്തിലുള്ള ശില്പചാരുതയേറിയ കരിങ്കൽ തൂണുകൾ ഒറ്റക്കല്ലിൽ തീർത്തവയാണ്. അതിന്റെ മുകൾ ഭാഗത്ത് നാലടിയിൽ കൂടുതൽ വണ്ണമുള്ളപ്പോൾ താഴെ അര അടി മാത്രമേ വലിപ്പമുള്ളു. നമസ്കാര മണ്ഡപത്തിലെ മുകൾഭാഗം നാല്പത്തിനാല് നാഗരാജാക്കന്മാരെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൂടാതെ വളരെയേറെ ദാരുശില്പങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ് കിഴക്കേ നമസ്കാരമണ്ഡപം. ചെമ്പു കൊണ്ട് മേഞ്ഞിരിക്കുന്ന മണ്ഡപത്തിൽ രണ്ടു നന്തികേശ്വര പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്തതാണ് സോപാനത്തോട് ചേർന്നുള്ള പടിഞ്ഞാറേ പ്രതിഷ്ഠ. ഈ നന്തികേശ്വര പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കും ഭഗവാനും ഇടയിലൂടെ ആരും മറികടക്കാറില്ല. കിഴക്കേ മണ്ഡപത്തിലുള്ള ആൽ വിളക്കിൽ 365 ദീപനാളങ്ങൾ ഉണ്ട്. മുന്നൂറ്റി അറുപത്തിഅഞ്ച് ദീപങ്ങൾ ഒരു വർഷത്തിലെ 365 ദിവസത്തെയാണ് കുറിക്കുന്നത്. ഒരു പ്രാവിശ്യം ആൽ വിളക്കു കത്തിച്ചാൽ ഒരു വർഷം മുഴുവനും തേവർക്ക് വിളക്കുതെളിയിച്ച പുണ്യമെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറെ നമസ്കാര മണ്ഡപത്തിലും ധാരാളം കൊത്തു പണികൾ കാണാം. നമസ്കാര മണ്ഡപത്തിൽ മുകളിലായുള്ള അഷ്ടപത്മങ്ങളുടെ ദാരു ശില്പങ്ങൾ ഉണ്ട്. അതിനൊത്തനടുക്കായി സരസ്വതി ശില്പവും കാണാം. ഈ പ്രതിഷ്ഠയാണ് നവരാത്രി ദിനങ്ങളിൽ നാലമ്പലത്തിൽ സരസ്വതീപൂജക്ക് വെച്ചുപൂജിക്കുന്നത്. കിഴക്കേ മണ്ഡപത്തിലേതു പോലെ തന്നെ പടിഞ്ഞാറെ മണ്ഡപത്തിലും ആൽ വിളക്കുണ്ട്. ദീപാരാധന സമയങ്ങളിലും കലശാഭിഷേക ദിവസങ്ങളിലും മാത്രം ഈ ആൽ വിളക്കുകൾ തെളിയിക്കുന്നു.

രണ്ടു ധ്വജസ്തംഭങ്ങൾ ഉള്ള ചുരുക്കം ചിലക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വാഴപ്പള്ളി മഹാക്ഷേത്രം; മഹാദേവ ക്ഷേത്ര നടയിലും, മഹാഗണപതി ക്ഷേത്ര നടയിലും ആണ് കൊടിമരങ്ങൾ ഉള്ളത്. ചേരരാജ പെരുമാൾ രണ്ടു ക്ഷേത്രനടയിലും ധ്വജപ്രതിഷ്ഠകൾ നടത്തി മീനമാസത്തിൽ തിരുവാതിര (നാൾ) ആറാട്ട് ആകത്തക്കരീതിയിൽ പത്തു ദിവസത്തെ ഉത്സവം നിശ്ചയിച്ചു. ഗണപതി നടയിൽ കൊടിമര പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി ഉച്ചനേദ്യം തിരിച്ചെടുത്തു എന്ന് ഒരു ഐതിഹ്യം ഉണ്ട്. ഐതിഹ്യം എന്തായാലും ഗണപതിനടയിൽ ഉച്ചനേദ്യം പടിത്തരമായിട്ടില്ല. രാജഭരണം മാറി ദേവസ്വം ഭരണത്തിൽ വന്നപ്പോഴും ഇവിടെ ഗണപതിനടയിൽ (ഉച്ചപൂജ ഉണ്ടെങ്കിലും) ഇപ്പോഴും ദേവസ്വത്തിൽ നിന്ന് നേദ്യം ഇല്ല (സങ്കല്പം). ഇവിടെ ഗണപതി തന്റെ ഉച്ചനേദ്യം പുറത്തുനിന്ന് വരുത്തി കഴിക്കുന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം. പ്രസിദ്ധമായ വാഴപ്പള്ളി ഗണപതിയപ്പമാണ് ഉച്ചയ്ക്ക് നിവേദിക്കുന്നത്. വാഴപ്പള്ളിക്ഷേത്രത്തിലെ രണ്ടു ധ്വജപ്രതിഷ്ഠകളും 1975-ൽ പുനഃപ്രതിഷ്ഠിക്കുകയുണ്ടായി. ഇവിടുത്തെ പഴയ കൊടിമരങ്ങൾ തേക്കിൻ തടിയിൽ നിർമ്മിച്ചതായിരുന്നു. അവ ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് തെക്കുവശത്തായി കത്തിക്കുകയും പുതിയ കൊടിമരത്തിനായി കോൺക്രീറ്റിൽ വാർത്തു പുനഃപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുകയും ചെയ്തു. പുനഃധ്വജപ്രതിഷ്ഠയോട് അനുബന്ധിച്ച് 13-ദിവസത്തെ ഉത്സവം ആഘോഷിച്ചിരുന്നു.

തിരുവാഴപ്പള്ളിയിലെ തീർത്ഥക്കുളം ഇലവന്തി തീർത്ഥം ആണ്, ഇത് ക്ഷേത്ര മതിൽക്കകത്ത് വടക്കു കിഴക്കു മൂലയിലാണ്. ഈ തീർത്ഥസ്ഥാനത്തിന് മറ്റൊരു പ്രത്യേകത കൂടിയുണ്ട്. ഈ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ നിന്നുമെടുത്ത കല്ലാണ് ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠക്കായി തന്ത്രിയായ തരണല്ലൂർ നമ്പൂതിരി ഉപയോഗിച്ചത്. പ്രതിഷ്ഠാ കലശാവസാനത്തിൽ ഈ കല്ലാണ് രൂപമാറ്റം വന്നുചേർന്ന് ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠയായത് എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. സ്വയംഭൂവാായ ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുള്ള കാരണമിതാണ്.

ഇരുനൂറു വർഷങ്ങളിൽ കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ള ക്ഷേത്രമതിൽക്കെട്ട് പണിതീർത്തത് 18-ആം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്. മൈസൂർ സുൽത്താനായിരുന്ന ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടത്തെ ചെറുക്കാനും ക്ഷേത്രസംരക്ഷണത്തിനുമായി പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാരുടെ നിർദ്ദേശത്താൽ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന കാർത്തിക തിരുനാൾ ധർമ്മരാജായുടെ കാലത്ത് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. (ദളവ രാമയ്യന്റെ തെക്കുകൂറിലെ പടനീക്കത്തോടെ പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാരുടെ പ്രതാപം അതിനോടകം അസ്തമിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.) ചുവന്ന കടുപ്പമേറിയ കല്ലിനാൽ നിർമ്മിച്ച മതിൽക്കെട്ടിനു സമചതുരാകൃതിയാണ്. ഏകദേശം 10-അടിയിലേറ പൊക്കത്തിലാണ് ഇതു നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ടിപ്പു സുൽത്താൻ തിരുവിതാംകൂർ, കൊച്ചി രാജ്യങ്ങളെ ആക്രമിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടത് 1789-ലാണ്. തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവ് കാർത്തിക തിരുനാളിന്റെ മന്ത്രിയായിരുന്ന കുഞ്ചുകുട്ടിപിള്ളയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പെരിയാറ്റിലെ തടയണ പൊട്ടിച്ചു കൃത്രിമ വെള്ളപ്പൊക്കം ഉണ്ടാക്കി. അതിനെത്തുടർന്നു ടിപ്പുവിനുണ്ടായ വൻനാശനഷ്ടങ്ങൾ കാരണം മൈസൂർ സൈന്യം തിരുവിതാംകൂർ ആക്രമിക്കാതെ മടങ്ങിപ്പോവുകയായിരുന്നു.

4[തിരുത്തുക]

വാഴപ്പള്ളിയിലെ പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തികൾ

ശിവപ്പെരുമാൾ: തിരുവാഴപ്പള്ളിക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ ശിവപെരുമാളാണ്. ഭക്തർ തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. അർദ്ധനാരീശ്വര സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചുരുക്കം ചിലക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് വാഴപ്പള്ളി. യമധർമ്മനെ നിഗ്രഹിച്ച് മാർക്കണ്ഡേയന് എന്നും പതിനാറുവയസ്സു കൊടുത്ത് ചിരംജ്ജീവിയാക്കി അനുഗ്രഹിച്ച് വാണരുളുന്ന സങ്കല്പരൂപത്തിലാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രതിഷ്ഠ. സദാശിവമൂർത്തി എന്ന സങ്കല്പവുമുണ്ട്. തലയിൽ ചന്ദ്രക്കല ചൂടി, ഇടംകയ്യിൽ മാനും വലംകൈയ്യിൽ മഴുവും ധരിച്ചും മൂന്നാമത്തെ കൈകൊണ്ട് ദുഃഖങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചും നാലാമത്തെ കൈയ്യാൽ അനുഗ്രഹം ചൊരിഞ്ഞും തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പൻ വാഴപ്പള്ളിയിൽ കുടികൊള്ളുന്നു.

തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പന്റെ ധ്യാന ശ്ലോകം

ചർമം കൊണ്ട് ഉടയാടയുണ്ട് നിടിലെ, തീ കണ്ണും മുണ്ട് ഇന്നുമേ. ചന്ദ്രൻ മൌലിയിലുണ്ട്, ചാരുനദിയും കൂടുണ്ട് ചരത്തഹോ. ചാടും മാൻ കരതാരിലുണ്ട്, ചുടലപാമ്പുണ്ട് സർവാംഗവും. ചർമാദ്രീശാ ഭവ ചരണം, അടിചിത്രം ശർമമേകീടുമേ. കീഴിൽ ഭോഷത്വമാർന്നങ്ങ് ഇരവു, പകല് ചെയ്തുള്ള ദുഷ്കർമമെല്ലാം. ഈഷൾക്കും ഭേദമെന്യേ പടുതയോട്, പറഞ്ഞങ്ങു കണ്ണും ചുവത്തി. ദ്വേഷത്തോടെ കൃതാന്തൻ വലിയ, കയറുമായ് വന്നടുക്കും ദശായാം. വാഴപ്പള്ളിൽ ക്രിതാന്താന്തകൻ അടിയനെ, വന്നാശു കാത്തീടവേണം.

പാർവ്വതി: പടിഞ്ഞാറേക്ക് ദർശനമരുളി പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ, രാജരാജേശ്വരീ സങ്കല്പത്തിൽ പാർവ്വതി പ്രതിതിഷ്ഠ. പാർവ്വതി നടയിൽ മൂന്നുപൂജയാണ് ഉള്ളത് (ഉഷപൂജ, ഉച്ചപൂജ, അത്താഴപൂജ). പാർവ്വതി ശിവസാന്നിധ്യത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതിനാൽ സർവ്വ മംഗളകാരിണിയായ കല്യാണരൂപിണിയാണ് വാഴപ്പള്ളിയിൽ ദേവി. സ്വയംവര പൂജ വളരെ പ്രത്യേകതയുള്ളതായാണ് വിശ്വാസം. ദേവിയുടെ സ്വയം വര പൂജാ ധ്യാന ശ്ലോകം ഇങ്ങനെയാണ്.

ശംഭും ജഗന്മോഹന രൂപ വർണ്ണം, വിലോകൃലജ്ജാകുലിതാം സ്മിതാഢ്യാം. മധുകമാലാം സ്വസഖീകരാഭ്യാം, സംബിഭ്രതിമദ്രി സുതാം ഭജേയം.

മഹാഗണപതി: കേരളത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ഈ ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ മഹാഗണപതി സങ്കല്പത്തിലാണ്. വിരളമായ സ്വയംഭൂ പ്രതിഷ്ഠകൂടിയാണ് വാഴപ്പള്ളിയിൽ. ഭക്തർ ഗണപതിയച്ചൻ എന്നാണ് തേവരെ വിളിക്കുന്നത്. അരവയറുവരെ മാത്രമാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രതിഷ്ഠ തെക്കുദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠയുള്ള മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്ന്. എന്നും കടുംപിടുത്തവും നിർബന്ധവും മൂലം രാജാധികാരങ്ങളെ മുട്ടുകുത്തിച്ച ഈ തേവരെ വണങ്ങി മാത്രമേ ഭക്തർക്കു ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ പോലും പ്രവേശനമുള്ളു.

ശാസ്താവ്: മതിൽക്കകത്ത് തെക്കു-പടിഞ്ഞാറെ മൂലയിലാണ് (കന്നി മൂലയിൽ) ശാസ്താക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കിരീടം ചൂടി പീഠത്തിലിരിക്കുന്ന ശാസ്താവിനു പ്രധാന വഴിപാടുകൾ എള്ളുകിഴിയും നീലാഞ്ജനവും ആണ്. മണ്ഡലകാലങ്ങളിലെ ദീപാരാധനയും ആഴിപൂജയും ഉണ്ടാകും. സാധാരണ ആഴിപൂജ ദിവസങ്ങളിൽ വില്ലടിച്ചാംപാട്ട് എന്ന കലാരൂപം ക്ഷേത്രത്തിൽ അരങ്ങേറാറുണ്ട്.

ദക്ഷിണാമൂർത്തി: നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വലിയ ശ്രീകോവിലിൽ തെക്കോട്ട് ദർശനമായി ദക്ഷിണാമൂർത്തി (ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠ) കുടികൊള്ളുന്നു. പണ്ട് നടതുറന്ന് ദർശന യോഗ്യമായിരുന്ന പ്രതിഷ്ഠ പിന്നീടെപ്പൊഴൊ ഇല്ലാതായി. ഇപ്പോൾ വളരെ വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം 2008-ൽ വീണ്ടും നട ഭക്തജനങ്ങൾക്കായി തുറന്നു കൊടുത്തു. ഇവിടുത്തെ ദക്ഷിണാമൂർത്തിയെ നിത്യവും കുളിച്ചു തൊഴുന്നത് ബുദ്ധിശക്തിക്കും വിദ്യാ സമ്പത്തിനും പ്രയോജനകരമാണ് എന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ശ്രീലകത്തു ഗണപതി: ദക്ഷിണാമൂർത്തിയോട് ചേർന്നുതന്നെയാണ് ശ്രീലകത്തു ഗണപതിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഈ പ്രതിഷ്ഠയായിരുന്നു ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പ്രധാനം. ഇപ്പോഴത്തെ പ്രധാന ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠ പിൽക്കാലത്ത് നടന്നതാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിരവധി ദാരി നിർമ്മിത ശില്പങ്ങൾ ഉണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ ദാരുശില്പങ്ങളും ഉണ്ട്. പെരുംതച്ചൻ നിർമ്മിച്ചതെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന കരിങ്കൽ തൂണിലും ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്.

കീഴ്തൃക്കോവിലപ്പൻ: ക്ഷേത്ര മതിൽക്കെട്ടിനു പുറത്ത് പടിഞ്ഞാറെ കുളത്തിന് (പുതുക്കുളം) പടിഞ്ഞാറു വശത്താണ് കീഴ്തൃക്കോവിൽ ക്ഷേത്രം. മഹാവിഷ്ണുവാണിവിടെ പ്രതിഷ്ഠ. നാലു കൈകളോടു കൂടി ശംഖചക്രഗദാപത്മധാരിയായി നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായിട്ടാണ് പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയിരിക്കുന്നത്.പരമശിവന്റെ രൗദ്രഭാവം കുറയ്ക്കുന്നതിനാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ എന്നും അതല്ല ശൈവവൈഷ്ണവ ബന്ധത്തിനുവേണ്ടിയാണെന്നും അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. കോവിലിനു മുൻപിലുള്ള പടിഞ്ഞാറേ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ (ഗോപസ്ത്രീകൾ) കുളി തൃക്കോവിലപ്പൻ കാണുന്നുണ്ട് എന്നൊരു കഥ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.

നാഗരാജാവ്, നാഗയക്ഷി: ക്ഷേത്ര മതിൽക്കകത്ത് പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തായിട്ട് കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ആൽമരത്തിനു അടുത്തായിട്ടാണ് നാഗരാജാവിന്റേയും നാഗയക്ഷിയുടേയും പ്രതിഷ്ഠ. എല്ലാ മാസത്തിലേയും ആയില്യം നാളിൽ നടത്തുന്ന ആയില്യംപൂജ മാത്രമെ ഇവിടെ പതിവുള്ളു.

പരശുരാമ സങ്കല്പം: വലിയ നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കു-കിഴക്കേ മൂലയിലാണ് പരശുരാമപൂജ നടത്തുന്നത്. മഹാഗണപതിയെ തൊഴുത് കിഴക്കുവശത്തു കൂടി വലിയ നാലമ്പലത്തിനുള്ളിൽ കടക്കുമ്പോൾ, നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിന്റെ കിഴക്കു വശത്തുള്ള ഋഷഭത്തിന്റെ കൊമ്പുകൾക്കിടയിലൂടെ തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പനെ തൊഴുത്, തെക്കോട്ട് നോക്കി ശ്രീ പരശുരാമനെ തൊഴണം എന്ന് ആചാരം. അവിടെ ഭാർഗ്ഗവരാമ സങ്കല്പ ദീപപ്രതിഷ്ഠയാണ് തൊഴേണ്ടത്. അതുപോലെ തന്നെ ശ്രീകോവിലിനു വടക്കുവശത്തു വലം വെച്ചു തിരിയുമ്പോൾ വടക്കോട്ടു നോക്കി ദേവലോകത്തപ്പനേയും തൊഴണം. വാഴപ്പള്ളി തേവരുതന്നെയാണ് ദേവലോകത്തും ഇരിക്കുന്നത് എന്നാണ് വിശ്വാസം. നീലംമ്പേരൂരിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠയാണ് ദേവലോകത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ്: ചങ്ങഴിമുറ്റത്ത് ഉണ്ണിയുടെ പ്രേതത്തെയാണ് ക്ഷേത്രത്തിൽ വടക്കു കിഴക്കുമൂലയിൽ പടിഞ്ഞാട്ട് ദർശനമായി ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചങ്ങഴിമുറ്റത്ത് ഉണ്ണിയെ കൊന്നത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ പടയാളികളായിരുന്നു. രാജാവിനോടുള്ള വൈരാഗ്യം മൂലം, രക്ഷസ്സിന്റെ നടക്കു മുൻപിലായി മുൻപ് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ ആൾരൂപം കഴുവേറ്റി നിർത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പിന്നീട് അതെടുത്തുമാറ്റി. ഐതിഹ്യങ്ങൾ പലതുമുണ്ടെങ്കിലും ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സും യക്ഷനും യക്ഷിയുമെല്ലാം ആദ്യകാല ദ്രാവിഡാചാരത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമാവാനാണ്‌ സാധ്യത. ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സിന് രണ്ടു സന്ധ്യക്കും വിളക്കു വെക്കുന്നതല്ലാതെ പ്രത്യേക പൂജകളോ, വിശേഷദിവസങ്ങളോ പതിവില്ല.

4[തിരുത്തുക]

ക്ഷേത്രം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത് കുലശേഖര രാജാക്കന്മാരാലാണെന്ന് അനുമാനിക്കാം.‍[11] അക്കാലത്ത് അത് ഒരു ബുദ്ധമത കേന്ദ്രമായിരുന്നു എന്നതിനു പേരിൽ നിന്നു തന്നെ തെളിവുകൾ ലഭിക്കുന്നുണ്ട്.[12] എന്നാണ് ക്ഷേത്രം നിർമ്മിതി നടന്നിട്ടുള്ളത് എന്നുള്ള ആധികാരികമായ രേഖകൾ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. മഹോദയപുരം കുലശേഖരരാജാവ് രാജശേഖരവർമ്മന്റെ (ക്രി.വ. 820 -- 844) കാലത്തെ പ്രശസ്തമായ വാഴപ്പള്ളി ശാസനം (കേരളത്തിൽ നിന്നും കിട്ടിയിട്ടുള്ളതിൽ എറ്റവും പഴയത്) [13] ഈ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽ വെച്ചാണ് എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.[14] [6] [൧] വാഴപ്പള്ളി ശാസനം എ. ഡി. 832-ലാണ് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. [6] അതിനു വളരെ മുൻപുതന്നെ ഇത് മഹാക്ഷേത്രമായി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കാം. എന്തെന്നാൽ വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിലിരുന്നു മറ്റുക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പൂജാവിധികളേയും അതു തെറ്റിച്ചാലുള്ള ശിക്ഷകളേയും കുറിച്ചാണ് ശാസനം പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. [6] [4] [3] [15] [16] [17][18] [൧] പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർ

   പ്രധാന ലേഖനം: പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർ

നീലംപേരൂർ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുവന്ന പത്തു ബ്രാഹ്മണകുടുംബങ്ങൾ പിന്നീട് വാഴപ്പള്ളിയിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കി. [3]ക്ഷേത്ര ഊരാണ്മക്കാരായ ഇവരുടെ ക്ഷേത്രഭരണം പതിനേഴാം നൂറ്റാ‍ണ്ടിന്റെ അവസാനകാലത്തോളം നീണ്ടു നിന്നു. ഈ പത്തു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബങ്ങൾ ചങ്ങഴിമുറ്റത്തുമഠം, കൈനിക്കരമഠം, ഇരവിമംഗലത്തുമഠം, കുന്നിത്തിടശ്ശേരിമഠം, ആത്രശ്ശേരിമഠം, കോലൻചേരിമഠം, കിഴങ്ങേഴുത്തുമഠം, കിഴക്കുംഭാഗത്തുമഠം, കണ്ണഞ്ചേരിമഠം, തലവനമഠം എന്നിവയാണ്. വിഖ്യാതമായ വാഴപ്പള്ളി ശാസനം കണ്ടെടുത്തത് ഇതിലൊരു മഠമായ തലവനമഠത്തിൽ നിന്നാണ്. [6] [11] [2] വിലക്കില്ലിമഠം എന്നാണ് ചങ്ങഴിമുറ്റത്തു മഠം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.[1] ഈ ചങ്ങഴിമുറ്റത്തു മഠത്തിലെ കാരണവരായിരുന്നു വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപൂജ നടത്തിയിരുന്നത്.[1] [19][20] കുടശാന്തി കിഴക്കേനടയിലെ കുടശാന്തിമഠം

ക്ഷേത്ര നിത്യപൂജകൾക്കായി അവകാശസ്ഥാനമുള്ള കാസർകോട്ടെ തുളു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിനായിരുന്നു കുടശാന്തി പട്ടം. കുടശാന്തിയായി അവരോധിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ലൗകിക ജീവിതമായി ബന്ധം പുലർത്താൻ പാടില്ലാത്തതിനാൽ ഇവർ താമസിച്ചിരുന്നത് കിഴക്കേനടയിലെ കുടശാന്തി മഠത്തിലായിരുന്നു. പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാരുടെ ക്ഷേത്രഭരണശേഷം കാസർകോട്ടെ തുളു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും ആരും പൂജക്കുവന്നിരുന്നില്ല. പിന്നീട് തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ഭരണത്തിൽ എല്ലാ വർഷവും ഓരോ ബ്രാഹ്മണരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും അവർക്ക് കുടശാന്തി മഠത്തിൽ താമസസൗകര്യം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തുപോന്നു. ഈ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിലും അത് തുടർന്നിരുന്നെങ്കിലും 1975-ഓടുകൂടി നിന്നുപോയി.[21] കിഴക്കേനടക്കു പുറത്തായി കുടശാന്തി മഠം ഇന്നുമുണ്ട്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ് സാഷ്ടാംഗംനമസ്കരിക്കുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരിയുടെ ശില്പം വലിയ ബലിക്കല്ലിനരുകിൽ

ക്ഷേത്രത്തിലെ പന്തീരടിപൂജയുടെ ചരിത്രം: വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിന് കുട്ടനാട്ടിൽ 54000 പറ നിലം ഉണ്ടായിരുന്നു.[3] [2] ദേവസ്വം പാട്ടനെല്ല് അളക്കാൻ വേണാട്ടുകര പാടത്തുപോയ പത്തില്ലത്തിൽ ഒരു മഠമായ ചങ്ങഴിമുറ്റത്തുമഠത്തിലെ ഉണ്ണിയെ ചെമ്പകശ്ശേരിയിലെ പടയാളികൾ കൊന്നുകളഞ്ഞു. [2] ക്ഷേത്രേശനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു പോയ ഉണ്ണി കൊല്ലപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ് പത്തില്ലത്തുപോറ്റിമാർ രാജാവിനെ ആക്രമിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും അദ്ദേഹം മരിച്ചില്ല. ഉണ്ണിയുടെ പ്രേതം രക്ഷസ്സായി ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ചുറ്റിനടന്നു. അന്ന് നിരവധി ഉപദ്രവങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ക്ഷേത്രപൂജകൾക്ക് വിഘ്നങ്ങളും പതിവായിരുന്നു. ഒടുവിൽ ആ ആത്മാവിനെ വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ പടിഞ്ഞാട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. [3] ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിനോടുള്ള പ്രതികാരമായി ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സിനു മുൻപിൽ കഴുമരം നാട്ടി രാജാവിന്റെ പ്രതിരൂപമുണ്ടാക്കി അതിൽ കഴുവേറ്റി (കെട്ടി തൂക്കി) നിർത്തി. ഇതറിഞ്ഞ് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ് വാഴപ്പള്ളിയിൽ എഴുന്നെള്ളി വല്യമ്പലനടയിൽ മാപ്പുചൊല്ലി സാഷ്ടാഗം നമസ്കരിച്ചു. ഉണ്ണിയെ കൊന്നതിനു പരിഹാരമായി ക്ഷേത്രത്തിൽ പന്തീരടി പൂജ ഏർപ്പാടാക്കി. [11] [2] [22]

എങ്കിലും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കഴുവേറ്റിയ പ്രതിരൂപം മാറ്റാൻ പോറ്റിമാർ അനുവദിച്ചില്ല. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപു (എകദേശം മുപ്പതു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ്; 1970-കളിൽ) മാത്രമാണ് കഴുമരവും പ്രതിരൂപവും തിരുവിതാകൂർ ദേവസ്വം അധികാരികൾ ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സിന്റെ നടയിൽനിന്നും എടുത്തുമാറ്റിയത്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ് തിരുവാഴപ്പള്ളിലപ്പനോട് മാപ്പുചൊല്ലി സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചതിന്റെ ഓർമക്കായി നമസ്കരിച്ചുകിടക്കുന്ന രൂപം വല്ല്യബലിക്കല്ലിനടുത്ത് കല്ലിൽ കൊത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.[2] [11]

ഭാരതം[തിരുത്തുക]

ചെറിയ ഒരു കറക്ഷൻ; യുധിഷ്ഠിരനെ ദേവേന്ദ്രനും നാരദരും ചേർന്നു കാണിക്കുന്നത് മായാനരകമായിരുന്നു. കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ 15-ആം ദിവസം അശ്വത്ഥാമാവ് മരിച്ചുവെന്നുള്ള കളവല്ലാത്ത കളവു പറയേണ്ടിവന്നതിനാലാണ് യുധിഷ്ഠിരനെ നരകമല്ലാത്ത നരകം കാണിച്ചുകൊടുത്ത് കുറച്ചു സമയത്തേക്ക് മനോവിഷമം ഉണ്ടാക്കിയത്. (ദ്രോണരുടെ മരണത്തിനു കാരണമായത് ഈ കളവല്ലാത്ത കളവുമൂലമാണ്). ഇത് വ്യാസൻ മഹാഭാരതത്തിൽ അവസാന പർവ്വമായ സ്വർഗ്ഗാരോഹണപർവ്വത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്.

തോന്നല കണ്ണൻ പറഞ്ഞ കഥ മഹാഭാരതത്തിലെ അവസാന രണ്ടു പർവ്വങ്ങളായ വാനപ്രസ്ഥപർവ്വം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണപർവ്വം എന്നീ ഭാഗങ്ങളിലേതാണ്. വാനപ്രസ്ഥപർവ്വത്തിൽ 3 അദ്ധ്യായങ്ങളും 120 പദ്യങ്ങളും; സ്വർഗ്ഗാരോഹണപർവ്വത്തിൽ 5 അദ്ധ്യായങ്ങളും 200 പദ്യങ്ങളിലൂടെയും വേദവ്യാസൻ ഇതു മഹാഭാരതത്തിൽ വർണ്ണിക്കുന്നു.

വാഴപ്പള്ളി ഉത്സവം[തിരുത്തുക]

തിരുവാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രം വിശേഷ ദിവസങ്ങൾ

പൈങ്കുനി ഉത്സവം ശിവരാത്രി തിരുവാതിര വിനായക ചതുർത്ഥി, ഗജപൂജ മണ്ഡലപൂജ പ്രദോഷം നവരാത്രി നിറപുത്തരി

ജനുവരി 1 - ആയില്യംപൂജ 9 - പ്രദോഷം 14 - മകരം ഒന്ന് 24 - പ്രദോഷം 27 - തൈപ്പൂയം 28 - ആയില്യംപൂജ

ഫെബ്രുവരി 7 - പ്രദോഷം 13 - കുംഭം ഒന്ന് 23 - പ്രദോഷം 24 - ആയില്യംപൂജ

മാർച്ച് 9 - പ്രദോഷം 10 - ശിവരാത്രി, ലക്ഷാർച്ചന 11 - വാഴപ്പള്ളി കൊടിയേറ്റ്, (പൈങ്കുനി ഉത്സവം) 15 - മീനം ഒന്ന്, കാവടി വിളക്ക് 16 - മീനഭരണി, കാവടിയാട്ടം 18 - വാഴപ്പള്ളി ദേശവിളക്ക് 19 - വാഴപ്പള്ളി പള്ളിവേട്ട 20 - വാഴപ്പള്ളി ആറാട്ട് 24 - പ്രദോഷം, ആയില്യംപൂജ

ഏപ്രിൽ 7 - പ്രദോഷം 14 - വിഷു (മേടം ഒന്ന്) 20 - ആയില്യംപൂജ 23 - പ്രദോഷം

മേയ് 7 - പ്രദോഷം 13 - അക്ഷയതൃതീയ 15 - ശ്രീശങ്കരാചാര്യജയന്തി, ഇടവം ഒന്ന് 17 - ആയില്യംപൂജ 22 - പ്രദോഷം 24 - നരസിംഹജയന്തി

ജൂൺ 5 - പ്രദോഷം 14 - ആയില്യംപൂജ 15 - മിഥുനം ഒന്ന് 21 - പ്രദോഷം

ജൂലൈ 5 - പ്രദോഷം 11 - ആയില്യംപൂജ 17 - കർക്കിടകം ഒന്ന്, രാമായണമാസാരംഭം 20 - പ്രദോഷം കർക്കിടകം - നിറപുത്തരി

ആഗസ്ത് 4 - പ്രദോഷം 6 - കർക്കിടകവാവ് 7 - ആയില്യംപൂജ 17 - കൊല്ലവർഷാരംഭം, ചിങ്ങം ഒന്ന് 18 - പ്രദോഷം 20 - ആവണി അവിട്ടം 28 - ശ്രീകൃഷ്ണജയന്തി

സെപ്തംബർ 2 - പ്രദോഷം 3 - ആയില്യംപൂജ 7 - അത്തച്ചമയം 9 - വിനായക ചതുർത്ഥി, ഗജപൂജ 16 - തിരുവോണം 17 - പ്രദോഷം, കന്നി ഒന്ന്

ഒക്ടോബർ 1 - ആയില്യംപൂജ 2 - പ്രദോഷം 5 - നവരാത്രി ആരംഭം 11 - പൂജവെപ്പ് 12 - ദുർഗ്ഗാഷ്ടമി 13 - മഹാനവമി 14 - വിജയദശമി, വിദ്യാരംഭം 16 - പ്രദോഷം 17 - തുലാം ഒന്ന് 28 - ആയില്യംപൂജ

നവംബർ 1 - പ്രദോഷം 2 - ദീപാവലി 15 - പ്രദോഷം 16 - മണ്ഡലകാലാരംഭം (വൃശ്ചികം ഒന്ന്) 24 - ആയില്യംപൂജ 30 - പ്രദോഷം വൃശ്ചികമാസം - ആഴിപൂജ, ശരണംവിളി

ഡിസംബർ 14 - പ്രദോഷം 15 - കാർത്തികവിളക്ക് 16 - ധനു ഒന്ന് 18 - തിരുവാതിര, ആദ്രാദർശനം 22 - ആയില്യംപൂജ 26 - നാല്പത്തിഒന്ന്, കൽക്കുളത്തുകാവ് താലപ്പൊലി 27 - മഞ്ചാടിക്കര നാല്പത്തിരണ്ട് 30 - പ്രദോഷം

ശ്രീകോവിൽ[തിരുത്തുക]

1.വർത്തുളാകൃതി വാഴപ്പള്ളി, ഏറ്റുമാനൂർ, തിരുവല്ല, ചെങ്ങന്നൂർ കുമാരനെല്ലൂർ, തൃക്കോടിത്താനം

വർത്തുളാകൃതി മുഖമണ്ഡപത്തോടുകൂടി

2.അണ്ഡാകൃതി വൈക്കം

3.സമചതുരാകൃതി അനന്തപുരം, ഗജപൃഷ്ഠാകൃതി നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ

ആന[തിരുത്തുക]

വാഴപ്പള്ളി ഗ്രാമത്തിന്റെ ചിരകാല സ്വപ്നം പൂവണിയാൻ പോകുന്നു. വാഴപ്പള്ളിയ്ക്ക് സ്വന്തം ഒരു ആന. അതിന്റെ പ്രാരംഭമായി ആലോചനായോഗം ഇന്ന് (മേയ് 06, 2012; ഞായർ) ചീരക്കാട്ടില്ലത്തുവെച്ച് 15 അംഗ കമ്മറ്റി കൂടി തീരുമാനം എടുത്തു. 1. ഡോ. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ 2. ചീരക്കാട്ട് നാരായണൻ നമ്പൂതിരി 3. പ്രൊഫ. ജയന്തി ഗോപുരത്തിങ്കൽ 4. അഡ്വ. മാധവൻപിള്ള 5. ശിവകുമാർ രാമനുണ്ണി 6. ജയചന്ദ്രൻ മറ്റപ്പള്ളി 7. സജീവ് തിരുവംമഠം 8. ബാലകൃഷ്ണപണിക്കർ ഇലഞ്ഞിപ്പറമ്പിൽ 9. ബാലകൃഷ്ണൻ വൈലപ്പള്ളി 10. രാജേഷ് മറ്റപ്പള്ളി 11. രവി കേളമ്മാട്ട് 12. രാജേഷ് രാജപ്പൻ 13. രാജീവ് 14. പി.എൻ.പിള്ള നാരായണീയം 15. രാജേഷ് ഉണുപ്പള്ളി

ഒരു സൊസൈറ്റി രൂപികരിക്കുകയും, ആ സൊസൈറ്റിക്കായിരിക്കും ആനയുടെ പൂർണ്ണ അധികാര-ഉത്തരവാദിത്ത്വങ്ങൾ. 50,000 രൂപായുടെ 100 ഷെയർ മൂലം സ്വരൂപിക്കുന്ന 50 ലക്ഷം രൂപയാണ് ഇതിന്റെ മൂലധനം. ഒരാൾക്ക് പത്തിൽ താഴെ എണ്ണം ഷെയർ മേടിക്കാവുന്നതാണ്. വാഴപ്പള്ളി മഹാഗണപതിയുടെയും തിരുവാഴപ്പള്ളി ശിവപ്പെരുമാളിന്റേയും അനുഗ്രഹാശിസ്സുകൾകൊണ്ട് അതിനാവശ്യമായ മുതൽക്കൂട്ടായി 23 ഷെയർ (11.5 ലക്ഷം രൂപാ) കണ്ടെത്തുന്നതിനു ആദ്യ യോഗത്തിൽ സാധ്യമായതായും അറിയിക്കുന്നു.

അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നതിനും അതിന്റെ നീയമങ്ങൾ (bye laws) ഏതൊക്കെ എന്നു തീർച്ചയാക്കുന്നതിനായി അടുത്ത ഞായറാഴ്ച (മേയ് 13) രാവിലെ 10 മണിക്ക് വീണ്ടും യോഗം കൂടുന്നതായിരിക്കും. അതിനായി എല്ലാ ആനപ്രേമികളേയും സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

രതീഷിന്റെ കവിതകൾ[തിരുത്തുക]

  • ശിവപ്പെരുമാൾ

കണ്ണിമപ്പൂട്ടി ഞാൻ കാണുന്നു ചേതസ്സേ..
തിരുവാഴപ്പള്ളീശാ, സദാശൈവമൂർത്തി
ഇട-വലം കൈകളിൽ മാനും മഴുവുമായ്
മുക്കയ്യാലടിയന്റെ ഖേദം ഹനിച്ചും
ചതുർഭുജം കൊണ്ടെനിക്കായുരായുസ്സും..... (കണ്ണിമപ്പൂട്ടി ഞാൻ...)

കണ്ടിട്ടും കണ്ടിട്ടും തീർന്നില്ല തേവരെ,
യീയർദ്ധനാരീശ്വരപ്പൂർണ്ണകായം
തേവരെ, ഉണർക എൻ കടുംതുടിപ്പാട്ടാലെ
ശംഖൊലി, തകിൽ നാദസ്വരഭേരിയും പ്പിന്നെ
അവിരാമമനുവാചമവിടുത്തെ നാമവും..... (കണ്ണിമപ്പൂട്ടി ഞാൻ...)

നവകാഭിഷേകം കണ്ടു ശംഖാഭിഷേകം കണ്ടു
കണ്ണുനീർപ്പൂക്കളിലിലവന്തി തീർത്ഥമായ്
എതിരേറ്റു പൂജിക്കാനടിയനും നിൽപ്പൂ
കൃതാന്താന്തക.....
ഒന്നിങ്ങു വന്നങ്ങു കാത്തു കൊൾക..... (കണ്ണിമപ്പൂട്ടി ഞാൻ...)

  • ഗണമാമ്യഹം

ദൂരത്തായുള്ളൊരടിയന്റെ ശോകത്തി-
ലലിവേറ്റമേറ്റിച്ച, ഗണപാതിരൂപാ..
ഹരിശ്രീ കുറിക്കുന്നൂവടിയനീ തിരുമുമ്പില-
വതാരംചെയ്തവനെ, സ്വയം ഭൂപാളാ..

തരണല്ലൂർ പണ്ട്, കലശം ച്ചേർത്തുടലിച്ച,
ഗണയച്ചാ, വിളങ്ങ, യീജിഹ്വത്തിലെന്നും..
ഏകദന്താ, മഹാമനോകായാ,
സങ്കടനാശകാ, വാഴ് കൈപ്പള്ളീശാ..

അവിടുത്തെയൂട്ടിനോടനുബന്ധമവലംബ-
മരുൾപ്പാടുപ്പോലെയി, ഗജരാജയൂട്ട്..
ചതുർത്ഥിയിലടിയന്റെ ഹൃത്തടം കൊണ്ട്,
ആയിരത്തെട്ടാഴ്വട്ടം ശ്രീ നാളികേരം.

ഉമാമഹേശ്വര പുത്രൈവ പുണ്യമേ,
കുമ്പിട്ടു- കുമ്പിടുന്നങ്ങയെയാദ്യം.
ക്ഷിപ്രപ്രസാദേ, മംഗളാ മൂർത്തേ,
എതൃത്തേറ്റു പൂജിപ്പൂ, തിരുശൈവശ്രീലകം.

അവിടുത്തെ രുചിഭേദമപ്പമായ്, നേദിപ്പാന-
ടിയനും കാക്കുന്നു, കാൽപ്പണം കാലമായ്.
വലം-തുമ്പിക്കൈവമ്പാ, ഗണഗണനാഥാ,
തുണയായിപ്പോരുക, സന്തതംചാരെ.

[തിരുത്തുക]

പരമേശ്വരീലാസ്യേ, വിലോചിതാംഗേ ഗൗരിയും ദുർഗ്ഗയും, ചണ്ഡിയും കാളിയും ആദിപരാശക്തിയമ്മേ

മമ പൂജിതബിംബേ, ചാരുശ്രൃംഗേ ദയാപരകോടിയും നീയേ

തിരുവാഴപ്പള്ളി മഹാദേവൻ[തിരുത്തുക]

വാഴപ്പള്ളി മഹാദേവർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസിദ്ധനായ ആനയാണ് തിരുവാഴപ്പള്ളി മഹാദേവൻ.

[തിരുത്തുക]

.[തിരുത്തുക]

കണ്ടിയൂർ ആന[തിരുത്തുക]

വാഴപ്പള്ളി തേവർക്ക് ഭക്തിനിർഭരമായ ആറാട്ട്

Posted on: 11 Mar 2014


വാഴപ്പള്ളി: വാഴപ്പള്ളി ഉത്സവത്തിന് ഞായറാഴ്ച ആറാട്ടോടുകൂടി കൊടിയിറങ്ങി. മോർക്കുളങ്ങര ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ തിരുവാഴപ്പള്ളി ശിവപ്പെരുമാൾ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്കും മഹാഗണപതിയ്ക്കുമൊപ്പം ആറാടി. ഞായറാഴ്ചഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ടുമണിയോടെയാണ് ക്ഷേത്രസമുച്ചയം തിങ്ങിനിറഞ്ഞ ഭക്തരെ സാക്ഷിയാക്കി ആറാട്ട് മോർക്കുളങ്ങര ദേവിക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടത്. അമ്പലപ്പുഴ വിജയകൃഷ്ണൻ വാഴപ്പള്ളി തേവരുടെ തിടമ്പേറ്റി. മാവേലിക്കര ഉണ്ണികൃഷ്ണനും, കുളമാക്കൽ പാർത്ഥസാരഥി ഭഗവതിയുടേയും ഗണപതിയുടേയും തിടമ്പേറ്റി. വാഴപ്പള്ളി മഹാദേവനും, കണ്ടിയൂർ പ്രേംശങ്കറും അകമ്പടിയായി. ആറാട്ടുവഴികൾ പൂപ്പന്തലുകളും കുരുത്തോലകളുംകൊണ്ട് മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. പ്രധാന ജംഗ്ഷനുകളിലെല്ലാം സ്വീകരണപ്പന്തലുകൾ ഒരുക്കിയിരുന്നു. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞസമയത്ത് ദേവി-ദേവന്മാരുടെ ആറാട്ടെഴുന്നള്ളിപ്പ് മോർക്കുളങ്ങരയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ദേവിയുടെ പിതൃസ്ഥാനീയനായ വാഴപ്പള്ളിതേവർ കിഴക്കേനട വഴി ആനക്കൊട്ടിലിൽ ദേവിക്ക് അഭിമുഖമായി എഴുന്നള്ളിനിന്നു. നിലവിളക്കും നിറപറയുമായി ആർപ്പു വിളികളോടെ ഭഗവാനെയും പരിവാരങ്ങളേയും എതിരേറ്റു. തുടർന്ന് ഇറക്കി എഴുന്നള്ളിപ്പും ആറാട്ടും നടന്നു. തന്ത്രി കുഴിക്കാട്ടില്ലത്ത് അക്കീരമ്മൻ കാളിദാസ ഭട്ടതിരി പ്രധാന കാർമികത്വം വഹിച്ചു. മൺചെരാതുകളും നിലവിളക്കുകളും തീവെട്ടികളും തൂകിയ പൊൻപ്രഭയിൽ ഭക്തിസാന്ദ്രമായ അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് ആറാട്ട് നടന്നത്. ശിവസ്തുതികളുമായി നൂറുകണക്കിന് ഭക്തർ തൊഴുകൈകളോടെ നിന്നു. അതിനുശേഷം മോർക്കുളങ്ങര ദേവിക്ക് അത്താഴപൂജ ചെയ്ത് നട അടച്ചു. ആനയുടെ ചങ്ങല മുറുക്കികെട്ടി വാദ്യഘോഷങ്ങളെല്ലാം നിർത്തി മോർക്കുളങ്ങരദേവി അറിയാതെ തിരികെ മടക്കം. തിരിച്ച് എഴുന്നള്ളത്ത്. എം.സി.റോഡിൽ മതുമൂലയിൽ എത്തിയപ്പോൾ വാദ്യഘോഷങ്ങളോടെ സ്വീകരണം. തുടർന്ന് കൊച്ചുകൊടുങ്ങല്ലൂർ ദേവിക്ഷേത്രം, അമ്മൻകോവിൽ ദേവിക്ഷേത്രം, തിരുവെങ്കിടപുരം വിഷ്ണുക്ഷേത്രം, ബാങ്ക് ജംഗ്ഷൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഭഗവാനെ സ്വീകരിച്ചു. അതിനുശേഷം കിഴക്കേനടയിൽ പള്ളിവേട്ട ആൽച്ചുവട്ടിൽ ആറാെട്ടഴുന്നള്ളിപ്പ് നടന്നു. മട്ടന്നൂർ ശങ്കരങ്കുട്ടിയും സംഘവും പാണ്ടിമേളമൊരുക്കി. അകത്തെഴുന്നള്ളി വെടിക്കെട്ടിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിലേക്ക് ഇറക്കിയെഴുന്നള്ളിച്ചു.

* ഗണമാമ്യഹം[തിരുത്തുക]

ദൂരത്തായുള്ളൊരടിയന്റെ ശോകത്തി-[തിരുത്തുക]

ലലിവേറ്റമേറ്റിച്ച, ഗണപാതിരൂപാ..[തിരുത്തുക]

ഹരിശ്രീ കുറിക്കുന്നൂവടിയനീ തിരുമുമ്പില-[തിരുത്തുക]

വതാരം ചെയ്തവനെ, സ്വയം ഭൂപാളാ..[തിരുത്തുക]

തരണല്ലൂർ പണ്ട്, കലശം ച്ചേർത്തുടലിച്ച,[തിരുത്തുക]

ഗണയച്ചാ, വിളങ്ങയീജിഹ്വത്തിലെന്നും..[തിരുത്തുക]

ഏകദന്താ, മഹാമനോകായാ,[തിരുത്തുക]

സങ്കടനാശകാ, വാഴ് കൈപ്പള്ളീശാ..[തിരുത്തുക]

അവിടുത്തെയൂട്ടിനോടനുബന്ധമവലംബ-[തിരുത്തുക]

മരുൾപ്പാടുപ്പോലെയി, ഗജരാജയൂട്ട്..[തിരുത്തുക]

ചതുർത്ഥിയിലടിയന്റെ ഹൃത്തടം കൊണ്ട്,[തിരുത്തുക]

ആയിരത്തെട്ടാഴ്വട്ടം ശ്രീ നാളികേരം.[തിരുത്തുക]

ഉമാമഹേശ്വര പുത്രൈവപുണ്യമേ,[തിരുത്തുക]

കുമ്പിട്ടു കുമ്പിടുന്നങ്ങയെയാദ്യം.[തിരുത്തുക]

ക്ഷിപ്രപ്രസാദേ, മംഗളാ മൂർത്തേ,[തിരുത്തുക]

എതൃത്തേറ്റു പൂജിപ്പൂ, തിരുശൈവ ശ്രീലകം.[തിരുത്തുക]

അവിടുത്തെ രുചിഭേദമപ്പമായ്, നേദിപ്പാന-[തിരുത്തുക]

ടിയനും കാക്കുന്നു, കാൽപ്പണം കാലമായ്.[തിരുത്തുക]

വലംതുമ്പിക്കൈ വമ്പാ, ഗണ ഗണനാഥാ,[തിരുത്തുക]

തുണയായിപ്പോരുക, സന്തതം ചാരെ.[തിരുത്തുക]

ചിത്രങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

1 2

ചെന്നൈ : ഇടുക്കി ജില്ലയിൽ തമിഴ് വംശജർ കൂടുതൽ താമസിക്കുന്നതിനാൽ ഇടുക്കിജില്ല തമിഴ്നാടിനോട് ചേർക്കാൻ തത്വത്തിൽ തീരുമാനമായി. കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തരമന്ത്രി പി. ചിദംബരത്തെ സന്ദർശിച്ച തേനി എം. പി. ആറൂൺ റഷീദ്, ദിണ്ടിഗൽ എം.പി. എൻ.എസ്. വൈ. ചിത്തൻ എന്നിവരാണ് ഈ ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചത്. ഉടനെതന്നെ തമിഴ് വംശജനായ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി തീരുമാനം നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്തു. മലേഷ്യയിലും, ശ്രീലങ്കയിലും തമിഴ് വംശജർ കൂടുതൽ തിങ്ങിപാർക്കുന്നതിനാൽ തമിഴ്നാടിന്റെ മറ്റു ജില്ലകളായി മലേഷ്യയേയും, ശ്രീലങ്കയേയും കൂട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇടുക്കി ജില്ല തമിഴ്നാടിനോട് ചേർക്കുന്നതിനു പകരമായി ഗൾഫിലെ ദുബായ്, ഷാർജ, ഖത്തർ, ബഹറിൻ, കുവൈറ്റ് തുടങ്ങീയ പ്രവശ്യകൾ കേരളത്തിലെ മറ്റുജില്ലകളാക്കി മാറ്റാൻ അദ്ദേഹം ജി.സി.സി-യിൽ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നതായിരിക്കും. മഴത്തുള്ളികൾ മനോഹരമാക്കിയ പനിനീർപൂവ് പോലെ, മഞ്ഞുതുള്ളികൾ തങ്ങി നിൽക്കുന്ന മന്ദാര പൂക്കൾ പോലെ, മോഹിപ്പിക്കുന്ന സൗന്ദര്യവും മണവും ഉള്ള ചെമ്പക പൂക്കളെ പോലെ, പരിശുദ്ധി നിറഞ്ഞ പവിഴമല്ലി പൂക്കൾ പോലെ, ഐശ്വര്യം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന തെച്ചി പൂക്കൾ പോലെ, വർണങ്ങൾ പടർത്തുന്ന ചെണ്ടുമല്ലി പൂക്കൾ പോലെ, നയനാനന്ദകരമായ മഞ്ഞ മുക്കൂറ്റി പൂക്കൾ പോലെ, പവിത്രമായ പൂ തുമ്പപൂക്കൾ പോലെ, മനസ്സിൽ മോഹങ്ങൾ ഉണർത്തുന്ന മുല്ലപൂക്കൾ പോലെ, മോഹങ്ങൾക്ക് നിറങ്ങൾ നൽകുന്ന നീലത്താമര പോലെ, ഹൃദയം മുഴുവൻ സൌരഭ്യം പടർത്തുന്ന പനിനീർ പുഷ്പങ്ങൾ പോലെ, ഈ മനോഹരമായ ചിത്രം, ഹൃദയത്തിൽ ആഹ്ലാദം നിറക്കുന്നു!

മഴ ദു:ഖമാണു, വിരഹിണിയായ കാമുകിയെപ്പോലെ, ഇരുൾ മൂടി പെയ്യാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ. മഴ ആഹ്ലാദമാണു, ക്ഷണിക്കപ്പെടാതെ വിരുന്നിനെത്തുന്ന സുഹ്രുത്തിനെ- പ്പോലെ അപ്രതീക്ഷിതമായി പെയ്തിറിങ്ങുമ്പോൾ. മഴ സ്വപ്നമാണു, കാണാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും കാണണമെന്നു തോന്നുന്ന കാഴ്ചപോലെ, ദൂരെ താഴ്വാരങ്ങളിൽ പെയ്യുമ്പോൾ. മഴ ഓർമ്മകളാണു, മാഞ്ഞു പോയാലും തെളിയുന്ന ചിത്രംപോലെ,തോർന്നിട്ടും തീരാത്ത നനുത്തതുള്ളികൾ കാണുമ്പോൾ. മഴ സ്വാന്തനമാണു, നെറുകിൽ തലോടുന്ന അമ്മയെ പോലെ ഉറക്കം വരാത്തരാത്രികളിൽ പതിയെ, പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ.

കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം[തിരുത്തുക]

പ്രധാന ന്യുമോണിയാകാരി വൈറസുകൾ[1]
വർഗ്ഗം ഉദാഹരണം
സാധാരണ വൈറൽ ന്യുമോണിയാകാരികൾ
അപൂർവ്വ വൈറൽ ന്യുമോണിയാകാരികൾ
മറ്റു രോഗങ്ങളിൽ പ്രധാനവും, എന്നാൽ സാന്ദർഭികമായി ന്യുമോണിയാകാരിയാകാവുന്നതുമായവ
  1. Kumar, Vinay; Mitchell, Richard Sheppard; Abbas, Abul K.; Fausto, Nelson (2007). Robbins Basic Pathology. Philadelphia: Saunders. pp. Table 13-7. ISBN 978-1416029731. OCLC 69672074.CS1 maint: multiple names: authors list (link) 8th edition.

സൂര്യകാലടി[തിരുത്തുക]

നിരവധി നാടകങ്ങൾക്കും, പുസ്തകങ്ങൾക്കും പ്രതിപാദ്യമായ വിഷയം. സൂര്യകാലടിമന; കാലടി ഭട്ടതിരി; ആദ്യ സൂര്യകാലടി ഭട്ടതിരിയെക്കുറിച്ച് കൊട്ടരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി തന്റെ ഐതിഹ്യമാലയിലൂടെ മലയാളത്തിനു കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അതിലെ തിരകഥ ഭട്ടതിരിയുടെ ജനനം മുതൽ ദാരുണ മരണംവരെ നീളുന്നു. അതിലെ യക്ഷിയെ നിഗ്രഹിക്കാൻ സൂര്യതപസ്സു ചെയ്തു മന്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്ന കഥവരെ കണ്ണൻ പറഞ്ഞു. ബാക്കി ഇങ്ങനെ...

ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരത്തുള്ള പൊന്നാനിയിലെ കാലടിമനയിൽ നിന്നും സുഹൃത്തുമൊത്ത് തൃശ്ശൂർപൂരം കാണാൻ പോകുന്നു -- പോകുമ്പോൾ പത്നി ഗർഭിണിയായിരുന്നു -- വഴിയിൽവെച്ച് രണ്ട് യക്ഷികൾ അവരെ സമീപിച്ചു -- സുഹൃത്തിന്റെ കൈവശം ദേവിഭഗവതം ഉണ്ടായതിനാൽ അവൻ രക്ഷപെട്ടു -- ഭട്ടതിരി കൊലചെയ്യപ്പെട്ടു -- പൂരം കാണാതെ തിരിച്ചെത്തിയ സുഹൃത്ത് ഉണ്ടായ വിവരങ്ങൾ ബോധിപ്പിക്കുന്നു -- അതിനുശേഷം അന്തർജ്ജം ഒരു ആൺകുട്ടിയെ പ്രസവിച്ചു -- ഉപനയ

കഥ[തിരുത്തുക]

സൂര്യകാലടി മനയിലെ ആദ്യ മന്ത്രവാദിയായിരുന്ന ഭട്ടതിരി; തന്റെ അച്ഛനെ ആഹാരമാക്കിയതും പിന്നീട് താൻ ഇല്ലാതാക്കിയ യക്ഷിയുടെ ശാപം മൂലമാണ് ദുർമരണപ്പെട്ടത്. യക്ഷിയെ അഗ്നിയിൽ ഹോമിച്ചുവെന്നാണ് ശങ്കുണ്ണി ഐതിഹ്യമാലയിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. അഗ്നിയിൽ യക്ഷി ഇല്ലാതാവുന്നവേളയിൽ ഭട്ടതിരിയെ ഇന്നേക്കു നാല്പത്തൊന്നാം നാൾ ചക്രശ്വാസം വലിച്ചു മരിക്കുമെന്നു ശപിച്ചു. ഇതുകൂട്ടാക്കാതെ നിരവധി ദുർമന്ത്രവാദങ്ങൾ നടത്തി അദ്ദേഹം തന്റെ പാപഭാരം കൂട്ടി. ഈ ആദ്യസൂര്യകാലടിയുടെ കാലത്താണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ മഹോദയപുരം ചക്രവർത്തി പള്ളിബാണപെരുമാൾ ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഇദ്ദേഹം ബുദ്ധമതം സ്വീകരിക്കുകയും നിരവധി ഹൈന്ദവ/ദ്രാവിഡിയ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ബുദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളാക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നു ചരിത്രം. നീലമ്പേരൂർ പള്ളിഭഗവതിക്ഷേത്രം ഈ പെരുമാൾ നിർമ്മിച്ചതാണ്. അതിനു മുൻപ് അവിടെ ശിവക്ഷേത്രമായിരുന്നുവത്രെ. ശിവപെരുമാൾ (നീലകണ്ഠൻ) കുടിയിരുന്ന ഗ്രാമം (ഊർ) നീലമ്പേരൂർ എന്നറിയപ്പെട്ടു. പെരുമാൾ ശിവക്ഷേത്രം ബുദ്ധക്ഷേത്രമാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതറിഞ്ഞ് അവിടുത്തെ ശിവചൈതന്യം ഇവിടെ വാഴപ്പള്ളിയിലെ പഴയ ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ കുടിയിരുത്തി എന്നാണ് നമ്മുടെ ക്ഷേത്ര ചരിത്രം തന്നെ. നമ്മുക്ക് കഥയിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാം. ഈ പള്ളിബാണപെരുമാളിന്റെ പത്നിയെ ഒരു ഗന്ധർവ്വനിൽ നിന്നും രക്ഷിച്ചു അഗ്നിയിൽ ഹോമിച്ചു. യക്ഷിയുടെ ഇവിടെ ഗന്ധർവ്വശാപമായി ഇരട്ടിച്ചു. ശാപമോക്ഷമായി ആലങ്ങാട് ദേശത്തെ (ഇന്നത്തെ ആലുവ) തിരുവാലൂർ ക്ഷേത്ര ദർശനമാണ് ഗന്ധർവ്വൻ ഉപദേശിച്ചത്.


സൂര്യകാലടി ഭട്ടതിരിയുടെ മരണത്തിന്റെ തലേദിവസം തിരുവാലൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു അശരീരി കേട്ടു. "നാളെ ഇവിടെ ഒരു അപമൃത്യു സംഭവിക്കും; അതിനാൽ മൂന്നേമുക്കാൽ നാഴിക പകലിനുമുമ്പ് അത്താഴപ്പൂജയും കഴിച്ചു നടയടക്കുക.

മരണദിവസം രാവിലെതന്നെ ഭട്ടതിരി തിരുവാലൂരെത്തി. അതുവരെ അദ്ദേഹത്തിനു യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ദേഹശുദ്ധിമാറാൻ ക്ഷേത്രകുളത്തിലിറങ്ങി കുളിച്ചു. കുളി കഴിഞ്ഞു കരയ്ക്കു കയറിയപ്പോൾ മൂത്രമൊഴിക്കണമെന്നു തോന്നി. അതിനുശേഷം വീണ്ടും കുളത്തിലറങ്ങി ദേഹശുദ്ധിവരുത്തി കരക്കു കയറിയപ്പോൾ പിന്നെയും മൂത്രം മുട്ടി. ഇതിങ്ങനെ പലപ്രാവശ്യം ആവർത്തിച്ച ഭട്ടതിരി ക്ഷീണിതനായി. വീണ്ടും പലപ്പഴായി ഇതവർത്തിച്ചു സന്ധ്യവരെ അദ്ദേഹം കുളത്തിലിറങ്ങുകയും കേറുകയുമായി കഴിച്ചുകൂട്ടി.

സന്ധ്യയായപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം മരണഭയമേറി ക്ഷീണിച്ചു കുളപ്പുരയിൽ വീണു. അശരീരിവാക്കിൻ പ്രകാരം വളാരെ നേരത്തെ അത്താഴപ്പൂജ കഴിച്ച് ക്ഷേത്രനട അടച്ച് എല്ലാവരും പോയിരുന്നു. ഭട്ടതിരി മാത്രം ശ്വാസം വലിച്ചുംകൊണ്ട് അവിടെ കിടന്നു. മൂത്രം മുട്ടി ചക്രശ്വാസം വലിച്ച് മരണവേദനയോടുകൂടി അദ്ദേഹം അവിടെ ക്ഷേത്രക്കുളക്കടവിൽക്കിടന്നു മരിച്ചു. അദ്ദേഹം മരണവേദനയിൽ കുളപ്പുരയിലെ തൂണുകളിലും തുലാങ്ങളിലും കടിച്ചിട്ടുള്ള പാടുകൾ ഇന്നും കാണാം. തിരുവാലൂർ ക്ഷേത്രം ആലവായ്ക്കടുത്താണ്. ഭഗവാൻ ശിവനാണ് പ്രതിഷ്ഠ. ങ്ങാട്ടു താലൂക്കിലാണ്.


കിടന്നു വി‌ഷമിക്കുമ്പോൾ "ഈശ്വരാ! ഗ്രന്ഥത്തിൽ കണ്ടതാണല്ലോ ഞാൻ ചെയ്തത്" എന്നു പറഞ്ഞു എന്നും അപ്പോൾ അതിനു മറുപടിയായിട്ട് "സൂര്യകാലടി വേണം ചെയ്യാൻ എന്നു ഗ്രന്ഥത്തിലുണ്ടായിരുന്നുവോ" എന്നൊരു അശരീരിവാക്കുണ്ടായെന്നും പ്രസിദ്ധമായി കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോഴും അതൊരു പഴഞ്ചൊല്ലുപോലെ ജനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നുമുണ്ട്. എന്നാൽ സമീപത്തെങ്ങും മറ്റാരുമില്ലാതിരുന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഈ വാക്ക് ഇത്ര പരസ്യമായിത്തീർന്നതെങ്ങനെയെന്നു നിശ്ചയമില്ല.

ഏതെങ്കിലും ഭട്ടതിരി ചക്രശ്വാസം വലിച്ചും മൂത്രം മുട്ടിയും അർധരാത്രിയായപ്പോഴേക്കും അവിടെക്കിടന്നു മരിച്ചു. അദ്ദേഹം ചക്രശ്വാസം വലിച്ചു ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു നിലത്തുനിന്നു മേല്പോട്ടു പൊങ്ങിയപ്പോൾ മരണവേദനയോടുകൂടി ചാടിക്കടിച്ചിട്ടുള്ള പാടുകൾ ഇന്നും തിരുവാലൂർ കുളപ്പുരയുടെ തട്ടിന്റെ തുലാങ്ങളിന്മേലും മറ്റും കാണുന്നുണ്ട്. തിരുവാലൂർ ക്ഷേത്രം ആലങ്ങാട്ടു താലൂക്കിലാണ്.


രാമായണം[തിരുത്തുക]

ചിത്രകൂടാചലത്തിങ്കൽ വാഴുംവിധൌ, പലലമതു പരിചിനൊടുണക്കുവാൻ ചിക്കി ഞാൻ പാർത്തതും കാത്തിരുന്നീടും ദശാന്തരേ, തിരുമുടിയുമഴകിനൊടുമടിയിൽ മമ വെച്ചുടൻ തീർത്ഥപാദൻ വിരവോടുറങ്ങീടിനാൻ, അതുപൊഴുതിലതി പലലശകലങ്ങൾ കൊത്തീടിനാൻ ഭക്ഷിച്ചു കൊള്ളുവാനെന്നോർത്തു ഞാൻ തദാ, പരുഷതരമുടനുടനെടുത്തെറിഞ്ഞീടിനേൻ പാഷാണജാലങ്ങൾ കൊണ്ടതു കൊണ്ടവൻ, വപുഷി മമ ശിതചരണനഖരതുണ്ഢങ്ങളാൽ വായ്പോടു കീറിനാനേറെക്കുപിതനായ്, പരമ പുരുഷനുമുടനുണർന്നു നോക്കും വിധൌ പാരമൊലിക്കുന്ന ചോരകണ്ടാകുലാൽ, തൃണകുശകലമതികുപിതനായെടുത്തശ്രമം ദിവ്യാസ്ത്രമന്ത്രം ജപിച്ചയച്ചീടിനാൻ, സഭയമവനഖിലദിശി പാഞ്ഞുനടന്നിതു സങ്കടം തീർത്തു രക്ഷിച്ചു കൊണ്ടീടുവാൻ, അമരപതി കമലജഗിരീശ മുഖ്യന്മാർക്കു- മാവതല്ലെന്നയച്ചോരവസ്ഥാന്തരേ, രഘുതിലകനടി മലരിവശമൊടു വീണിതു, രക്ഷിച്ചു കൊള്ളേണമെന്നെ കൃപാനിധേ! അപരമൊരു ശരണമിഹ നഹി നഹി നമോസ്തുതേ, ആനന്ദമൂർത്തേ! ശരണം നമോസ്തുതേ ഇതിസഭയമടിമലരിൽ വീണു കേണീടിനാ-, നിന്ദ്രാത്മജനാം ജയന്തനുമന്നേരം സവിതൃകുലതിലകനഥ സസ്മിതം ചൊല്ലിനാൻ, സായകം നിഷ്ഫലമാകയില്ലെന്നുമേ അതിനു തവ നയനമതിലൊന്നുപോ നിശ്ചയ-, മന്തരമില്ല നീ പൊയ്ക്കൊൾക നിർഭയം.

ഹനുമാൻ ലങ്കയിൽ ചെന്നു സീതയെ കാണുന്നവസരത്തിൽ സീത പറയുന്ന അടയാളവാക്യമാണിത്. സീതയെ ഹനുമാൻ കണ്ടു എന്നുള്ളതിനു തെളിവായി ഹനുമാൻ തിരിച്ചുചെന്ന് രാമനോട് ഈ കഥ പറയുന്നുണ്ട്. കഥ: രാമന്റെ വനവാസക്കാലം, സീതാദേവി തങ്ങൾക്കുള്ള ആഹാരത്തിനായി പലലം (മാംസകഷ്ണങ്ങൾ) ഉണക്കുകയായിരുന്നു. ഈ അവസരത്തിൽ ജയന്തൻ സീതയെ കണ്ട് ഒരു കാക്കയുടെ രൂപത്തിൽ അവിടെ വരികയും, അതുകണ്ട് സീത കുറച്ചു പലലകഷ്ണങ്ങൾ അതിനു കഴിക്കാനായി എറിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ കാക്ക സീതയെ ആക്രമിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന രാമൻ അടുത്തുകണ്ട ദർഭപുല്ല് പറിച്ച് കാക്കയുടെ നേരേ എറിഞ്ഞൂ. ശരം കണക്കെ തന്റെ നേരേ പാഞ്ഞുവരുന്ന ദർഭപുല്ലിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാൻ ജയന്തൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും താണ്ടിപ്പറന്നു. ആരും രക്ഷിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം ജയന്തൻ രാമനോട് മാപ്പപേക്ഷിച്ചു. എയ്ത അസ്ത്രം പാഴായിപോകാതിരിക്കാൻ അവന്റെ ഇടത്തെ കണ്ണിൽ തറപ്പിച്ചു ഇനിയെങ്കിലും നല്ലവനായി ജീവിക്കുവാൻ ഉപദേശിച്ച് പറഞ്ഞയച്ചുവത്രെ. .... ഇന്നും കാക്കകൾക്ക് ഒരു കണ്ണിനു കാഴ്ച കുറവാണ് അതു കോണ്ടാണ് അവ ചരിഞ്ഞ് നോക്കുന്നത്..

കർണ്ണ ശപഥം[തിരുത്തുക]

വാഴപ്പള്ളി ശിവപെരുമാളിന്റെ തിരുമുറ്റത്ത് കർണ്ണൻ ആടി തിമിർത്തു.

കർണ്ണശപഥം: ശ്രീ. കലാഭാരതി ഹരികുമാർ ( ദുര്യോധനൻ) ശ്രീ. മടവൂർ വാസുദേവൻ‌ നായരുടെ ശിഷ്യൻ. കല്ലുവഴി സമ്പ്രദായം ശ്രീ. കലാമണ്ഡലം വാസുപ്പിഷാരടിയിൽ നിന്നും അഭ്യസിച്ചു.

ശ്രീ. കലാനിലയം വിനോദ് (കർണ്ണൻ) കഥകളി മദ്ദള വിദഗ്ദനായിരുന്ന ശ്രീ. കുറിച്ചി ബാലൻ ചേട്ടന്റെ മകൻ എന്നാണ് മനസിലക്കിയിരിക്കുന്നത്. ഗീതോപദേശം കഥയിലെ അർജുനൻ, സന്താനഗോപാലം കഥയിൽ കൃഷ്ണൻ, ശ്രീരാമപട്ടാഭിഷേകം കഥയിൽ ലക്ഷ്മണൻ എന്നീ വേഷങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

ശ്രീ. മധു വാരണാസി (ഭാനുമതി) ശ്രീ. കലാമണ്ഡലം കൃഷ്ണ പ്രസാദിന്റെ ശിഷ്യൻ. ശ്രീ. വാരണാസി മാധവൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കൊച്ചുമകൻ, ശ്രീ. വാരണാസി നാരായണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ മകൻ. നിഴൽകുത്തിൽ മലയത്തി, സന്താനഗോപാലം കഥയിൽ കൃഷ്ണൻ, ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ, പ്രഹളാദചരിതം കഥയിൽ പ്രഹളാദൻ, സൌഗന്ധികത്തിൽ പാഞ്ചാലി, നളചരിതം മൂന്നിൽ ദമയന്തി എന്നിങ്ങിനെ ധാരാളം വേഷങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ശ്രീ. കലാമണ്ഡലം വിജയൻ (കുന്തി) കീചകവധം കഥയിലെ സൈരന്ധ്രി, പൌണ്ട്രകവധത്തിൽ സാത്വകി, ഭീഷ്മ പ്രതിജ്ഞയിൽ സത്യവതി എന്നീ വേഷങ്ങൾ പ്രസിദ്ധം.

ശ്രീ. തിരുവല്ലാ ബാബു (ദുശാസനൻ ) ശ്രീ. തലവടി അരവിന്ദൻ ചേട്ടന്റെ ശിഷ്യൻ. നിഴൽകുത്തിൽ ത്രിഗർത്തൻ, ദുര്യോധനവധം കഥയിൽ ദുശാസനൻ തുടങ്ങി ധാരാളം വേഷങ്ങൾ..

രാമനും കേരളവും[തിരുത്തുക]

ഐതീഹ്യങ്ങളായ കഥകളോട് ചരിത്രത്തിലെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചാൽ മറുപടി കൃത്യത ഉള്ളവയാവില്ല. പലപ്പോഴും ശരിയാക്കാൻ കൂടുതൽ കഥകൾ ഉണ്ടാക്കേണ്ടിവരും. കേരളത്തിലുള്ളവർ മാത്രമാണ് മഹാബലി ഇവിടം ഭരിച്ചകാര്യം പറയുന്നതും, പുസ്തകങ്ങളിൽ എഴുതിയിട്ടുള്ളതും. മറ്റു ഭാഷകളിൽ വിരളമായിമാത്രം കാണുന്നു ഇതിനെക്കുറിച്ച്.

കേരളോത്പത്തി പുസ്തകം; പ്രാചീന കേരള ചരിത്രത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന  നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകൾ ചേർത്തുവെച്ച ഒരു പ്രാചീന ഗ്രന്ഥമാണത്. അതിൽ പരശുരാമൻ കേരളം ഉണ്ടാക്കിതും, അതു 64 ഗ്രാമങ്ങളാക്കി തിരിച്ചതും പിന്നീട് ബ്രാഹ്മണർക്കായി വീതിച്ചു നൽകിയതും വളരെ വിശദമായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ എങ്ങും മാവേലിയെക്കുറിച്ച് എഴുതി കണ്ടില്ല. എന്തായാലും ഈ തർക്കത്തിൽ പങ്കാളിയാവാൻ ഞാനാളല്ല. നമ്മുക്ക് ഓണവും ആഘോഷിക്കാം... രാമനേയും പൂജിക്കാം.


ള്ളതിനു

ഭാരതത്തെക്കൂടാതെ ഏഷ്യാപസഫിക് രാജ്യങ്ങളിൽ പലതും നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിനോട് അടുപ്പം ഉള്ളവയാണ്. ഉദാഹരണമായി മുസ്ലീരാജ്യവും, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മുസ്ലിംജനങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന ഇതോനേഷ്യ. പക്ഷെ അവിടെയും മഹാബലിയെ സ്മരിക്കുന്ന കഥക്ല് ധാരാളം. ഒരു ദ്വീപിന്റെ പേരുപോലും ബലി എന്നാണ്

പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുള്ള കാര്യമാണിത്. നമ്മുടെ ഐതീഹ്യങ്ങളും, പുരാണേതിഹാസങ്ങളും ഋഷിപ്രോക്തങ്ങളാണ്; അതായത് മനുഷ്യ നിർമ്മിതം. അതു പലപ്പോഴും ആവശ്യാനുസരണം വളച്ചൊടിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഒന്നും കിട്ടില്ല. ഓണത്തിന് സാംസ്കാരികമോ സാമൂഹികമോ ഭൌതികമോ ആയ എന്തെങ്കിലും മൂല്യങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഭാഷയിൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കിൽ മാത്രമെ ഒരു മറുപടി അർഹിക്കുന്നുള്ളൂ.

ഒരു കഥ പറയാം[തിരുത്തുക]

ഒരിക്കൽ ദേവേന്ദ്രൻ തന്റെ ദേവലോകത്ത് സുന്ദരി മത്സരം നടത്തി. മനോരമയിലും മാതൃഭൂമിയിലും ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയിലും എന്നു വേണ്ട ഏഷ്യനെറ്റിലും, സൂര്യയിലും, സ്റ്റാർടിവിയും തുടങ്ങി എല്ലാ മീഡിയാകളിലും ഫുൾ അഡ്വടൈസ്മെന്റ് കൊടുത്തിരുന്നു. നിരവധി സുന്ദരികൾ മത്സരത്തിനു പങ്കെടുത്തു. നമ്മുടെ കഥയിലെ നായകൻ അപ്പോഴാണ് രംഗത്തുവരുന്നത്. നായകൻ=അരുണൻ ജോലി=ഡ്രൈവർ (സൂര്യ തേരാളി) അവിവാഹിതൻ പ്രാരാബ്ദങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല നായകനും മത്സരം കാണണം. മൂപ്പരാണങ്കിൽ പകലു നടക്കാറുള്ള ഒരു പ്രോഗ്രാമിനുപോലും ഇന്നേവരെ പങ്കെടുത്തിട്ടില്ല, കാരണം പന്ത്രണ്ടു മണീക്കൂർ നീളുന്ന പകലത്തെ ജോലിയാണ് പ്രശ്നം. അപ്പോഴാണ് ആരോ പറഞ്ഞ് അറിയുന്നത് ദേവലോകത്തെ സുന്ദരീമത്സരം "ഡേ ആൻഡ് നൈറ്റ്" ആണന്ന്. അപ്പോൾ രാത്രിയിലെ മത്സരം കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു, രാത്രിയിലാവുമല്ലൊ ഫൈനൽ റൗഡ്. ബോസിനോട് അനുവാദം വാങ്ങി അടുത്ത വണ്ടി പിടിച്ച് അമരാവതിയിൽ (ദേവലോകം) ചെന്നിറങ്ങി. നേരെ സുധർമ്മ (ദേവസഭ) ലക്ഷ്യമാക്കി നീട്ടി വലിച്ചു നടന്നു. സുധർമ്മയുടെ പുറത്ത് സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡ്മാരുണ്ട്. അവർ അരുണനെ അകത്തേക്ക് കേറ്റിവിട്ടില്ല. സ്ത്രീകൾക്ക് (പ്രത്യേകിച്ച് അൺമാരിഡ് പെൺകുട്ടികൾ) മാത്രം അകത്തു പ്രവേശിച്ചാൽ മതി എന്നാണ് ദേവേന്ദ്ര നിർദ്ദേശം. നമ്മുടെ നായകൻ ആകെ മൊത്തം ഡെസ്പായി. ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒന്നിച്ചു തോന്നി തുടങ്ങി. ആ സമയം ദേ വരുന്നു നമ്മുടെ നാരദർ. മൂപ്പർ അകത്തു നിന്നുമാണ് പുറത്തേക്ക് വരുന്നത്. ശ്ശെടാ ഇങ്ങേരെങ്ങനെ അകത്തുകേറി. അതു നാരദർ തികഞ്ഞ ബ്രഹ്മചാരിയും. അരുണൻ ഓടി നാരദരുടെ അടുത്തു ചെന്നു കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു, തന്റെ സങ്കടം പറഞ്ഞു. കൂട്ടത്തിൽ തന്റെ ഹാഫ് ഡേ ലീവിന്റെ കാര്യവും, ഇനി ഇങ്ങനെ ഒരു അവധി ഉടനെയൊന്നും കിട്ടിയെന്നു വരില്ല.

നാരദർ പറഞ്ഞു; മണ്ടാ; നീ ദേവത്വം ഉള്ളവനല്ലെ... നിനക്ക് ഒരു സുന്ദരിയായി അകത്തു കയറി പ്രോഗ്രാം കാണരുതോ... അരുണൻ പെട്ടന്നു തന്നെ അതിസുന്ദരിയായി, ഗോപുരവാതിലിൽ ചെന്നും, സെകൂരിട്ടി പുഞ്ചിരിതൂകി പൂക്കൾ വർഷിച്ച് സ്വാഗതം ചെയ്തു. അരുണൻ അകത്തു കയറി മുൻപിലുള്ള സീറ്റിൽതന്നെ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത പലസുന്ദരിമാരെയും രാത്രിയിലെ മിന്നുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഇതിനിടയിൽ അരുണനെ ദേവേന്ദ്രൻ ശ്രദ്ധിച്ചു, ഇവൾ ആരാണ്? ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലൊ? ദേവേന്ദ്രൻ ഓടി അരുണസുന്ദരിയുടെ അടുത്തെത്തി. അരുൺ ഇന്ദ്രനോട് സത്യം മറച്ചുവെച്ചു, സത്യമറിഞ്ഞ് ഇന്ദ്രൻ തന്നെ മത്സരവേദിയിൽ നിന്നും പുറത്താക്കിയാലൊ? കൊഞ്ചികുഴഞ്ഞ് തന്നെ അരുണൻ പൂപുഞ്ചിരിച്ചു നിന്നു. ഇന്ദ്രാധിപനു ഇഷ്ടമായാൽ പിന്നത്തെ കഥ പറയണോ... (#*&^% $%@# @#$%#...) അരുണനിൽ ദേവേന്ദ്രനു ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അവനാണ് ബാലി. അരുണന്റെ ഒക്കത്ത് ഒരു ആൺകുട്ടി. കൊച്ചിനേം കൊണ്ട് ജോലിക്കു പോകാൻ പറ്റുമോ? സൂര്യൻ ചിലപ്പോൾ അരുണനെ ജോലിയിൽനിന്നും ഡിസ്മിസ്സ് ചെയ്താലൊ.. അവസാനം അരുണൻ മക്കളില്ലാത്ത ഗൗതമ മഹർഷിയുടെ പത്നി അഹല്യക്ക് ബാലിയെ വളർത്താൻ ഏൽപ്പിച്ചു. ഓടി പിടിച്ച് പാവം സൂര്യന്റെ അടുത്തെത്തി. പക്ഷെ അന്ന് പതിവിലും താമസിച്ചാണ് അരുണൻ എത്തിയത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബോസായ സൂര്യൻ ഫുൾ ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നു. അരുണനു താമസത്തിനുള്ള കാരണം കാണിക്കൽ നോട്ടിസ് കൊടുത്തു. അരുണൻ ഉണ്ടായ കാര്യം മുഴുവൻ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു.

സൂര്യൻ കാര്യമൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ അവനോടുള്ള ദേഷ്യമൊക്കെ മാറി. അപ്പോൾ ഒരു സംശയം ബാക്കിയായി. ഇത്രേം സുന്ദരിമാർ അവിടെ ഉണ്ടായിട്ടും ദേവേന്ദ്രൻ ഇവനെ കേറി പിടിച്ചെങ്കിൽ ഇവൻ എങ്ങനെയാവും അവിടെ ചെന്നത്????? സൂര്യന്റെ മനസ്സിലും ലഢുപൊട്ടി. സൂര്യനു അരുണനെ സുന്ദരീ വേഷത്തിൽ കാണണം.... അരുണൻ തന്റെ ബോസിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനും അടുത്ത വർഷത്തെ ബോണസ്സ് കൂടുതലാക്കാനുമായി ഇന്നലത്തെ സുന്ദരി വേഷത്തിൽ ചെന്നു. പിന്നത്തെ കാര്യം.. #*&^% $%@# @#$%#... ദേ ഇരിക്കുന്നു... ഒരു കുഞ്ഞ് അരുണന്റെ ഒക്കത്ത്, അവനാണ് സുഗ്രീവൻ. അവനേയും അഹല്യയ്ക്കു നൽകി, നമ്മുടെ നായകൻ ഡൂട്ടിയിൽ കേറി. ഇവർ ഇരുവർക്കും ജനിക്കുന്ന സമയത്ത് വാനരമുഖം ഇല്ലായിരുന്നു, പിന്നീടാണ് ഗൗതമമുനിയുടെ ശാപം മൂലം രണ്ടുപേരും കുരങ്ങന്മാരായത്. (അന്നേ ദിവസം സൂര്യൻ താമസിച്ചാണത്രെ ഉദിച്ചത്; [ഇതു കഥയാണ്; കഥമാത്രം]. അതിനുള്ള കാരണം മറ്റൊരു കഥയാണ് പിന്നീട് ഒരവസരത്തിൽ പറയാം.)

അപ്പോൾ നമ്മുടെ ഉത്തരം: അരുണൻ പോയി സുന്ദരിയായി രണ്ടു മക്കൾ ഉണ്ടായി അവർ രണ്ടു പേരും വിരോധികളായി അതിൽ അനുജനായായ സുഗ്രീവന്റെ സുഹൃദ്-ബന്ധുവായ ശ്രീരാമന്റെ ശത്രുവായ രാവണന്റെ ഇല്ലമായ ലങ്ക കത്തിച്ച ഹനുമാന്റെ അച്ഛനാണ് വായുദേവൻ. ഉത്തരം="കാറ്റു കൊള്ളാനിരിക്കുവാണ്"

..[തിരുത്തുക]

ഭാഗവതം പന്ത്രണ്ടാം സ്കന്ദത്തിൽ പറയുന്നു..

" ഇതുവരെ ശുകമുനി പറഞ്ഞതെല്ലാം വെറും കഥകളായി മാത്രം കണ്ട്, കഥയിൽ ചോദ്യം ചിന്തിക്കാതെ, കഥയിലെ ആന്തരാർത്ഥം നന്നായി ഉൾക്കൊണ്ടു ജീവിക്കുക." കഥകളും ഉപകഥകളും ഒക്കെയായി നമ്മുടെ പുരാണങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്‌ ധർമ്മം, സത്യം തുടങ്ങിയ മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിച്ച് ശ്രേഷ്ടമായ നല്ലൊരു ആദ്ധ്യാത്മിക സമൂഹത്തെ വാർത്തെടുക്കുക എന്ന ഒറ്റലക്ഷ്യം ഉദ്ദേശിച്ചുമാത്രമാണ്.

(ഈയുള്ളവന്റെ ചി

തെയ്യത്തിനു പാടുന്ന പാട്ടാണ് തോറ്റം പാട്ട്. ഈ കലാരൂപം ദ്രാവിഡിയമാണ്, പടയണി ബൗദ്ധതയുടെ കിരീടമണിയുമ്പോൾ തെയ്യം തനി ദ്രാവിഡിയ കലാരൂപമാണ്. ചിറകിലൊതുങ്ങ്

.[തിരുത്തുക]

താരാദാസും ജാക്കിയും എവിടെ ?

കേരള ജനത ഒറ്റക്കെട്ടായി മുല്ലപ്പെരിയാർ പ്രശ്നത്തെ നേരിടുന്നു..

കേരള ജനത താലോലിച്ചു വളർത്തി വലുതാക്കിയ ഇവിടുത്തെ സൂപ്പർതാരങ്ങളായ മമ്മുട്ടിയും മോഹൻലാലും പിന്നെ അമ്മയുടെ മറ്റുമക്കളും എവിടെ ? അക്രമത്തിനും അനീതിയ്ക്കും എതിരെ സ്ക്രീനിൽ വീമ്പുപറഞ്ഞവർ... നമ്മൾ വളർത്തിയ താരങ്ങൾ..... സിനിമയ്ക്കു പുറത്തൊരു പ്രശ്നം വന്നപ്പോൾ ദന്തഗോപുരത്തിലിരുന്നു രസിക്കുകയാവും അല്ലെ? 30-ലക്ഷം ജനങ്ങൾ ഇല്ലാതായാലും നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നുമില്ലായിരിക്കാം.. പക്ഷെ ചിലപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പിന്തുണ ഇല്ലങ്കിലും നടക്കേണ്ടത് നടന്നുകൊള്ളും. പിന്നീട് അതിനുശേഷം നിങ്ങളുടെ സിനിമ വരുമ്പോൾ കാണണമൊ വേണ്ടയോ എന്ന് ഞങ്ങളാവും തീരുമാനിക്കുക. സിനിമാക്കാരുടെ ഒരു സാമുഹ്യ പ്രതിബന്ധത.. നമ്മുടെ ഈ സമരം വിജയിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ഇവർ വരും... മുല്ലപ്പെരിയാറിന്റെ വിഷയം സിനിമയാക്കികൊണ്ട്.. നിങ്ങളെ അന്ന് കേരളജനത കാർക്കിച്ചു തുപ്പും.

തമിഴ് നാട്ടിൽ കാവേരിനദീജലപ്രശ്നം ഉണ്ടായപ്പോൾ തമിഴനുവേണ്ടി സമരമുഖത്ത് രജനികാന്തും മുൻനിര താരങ്ങളും മുന്നിട്ടിറങ്ങി. എന്തിന്?.......... അവരെ താരങ്ങളാക്കിയവരോടുള്ള സ്നേഹവും കടപ്പാടുംകൊണ്ട്

ഇവിടെ കണ്ടില്ലേ? സെലിബ്രിറ്റി ടീമുണ്ടാക്കി ക്രിക്കറ്റുകളിക്കാൻ മുന്നിട്ടിറങ്ങും ഇവർക്കൊക്കെയാണ് ഇവിടെ ഫാൻസ് അസോസിയേഷൻ..... അവന്മാർക്കും മനസ്സാക്ഷി ഇല്ലന്നു തോന്നുന്നു...... കഷ്ടം....

അവതാരം[തിരുത്തുക]

ദശാവതാരം

നാലു യുഗങ്ങൾ

1.കൃത (നാല്), 2.ത്രേതാ (മൂന്ന്), 3.ദ്വാപര (രണ്ട്), 4.കലി(ഒന്ന്).

ഒന്നാമത്തെ കൃതയുഗത്തിൽ നാലവതാരങ്ങൾ, 1.കൃത എന്നവാക്കിനു നാല് എന്നർത്ഥംകൂടിയുണ്ട് (4x1200 ദേവവർഷങ്ങൾ). മത്സ്യം, കൂർമ്മം, വരാഹം, നരസിംഹം എന്നീ നാലവതാരങ്ങൾ ഈ യുഗത്തിലാണ്. ഈ നാലവതാരങ്ങളിലൂടെ മനുഷ്യനാവുന്നതിലേക്കുള്ള ജീവപ്രയാണം കാണിച്ചുതരുന്നു. അതായത് ഭൂമിയുടെ ഉത്പത്തിയിൽ ജലം മാത്രമായിരുന്നു. അപ്പോൾ തീർച്ചയായും ജലജീവികൾ മാത്രമല്ലെ കാണുക (മത്സ്യാവതാരം). പിന്നീട് വെള്ളത്തിലും അല്പം കരയിലും ജീവിക്കാൻ കഴിവുള്ള ജലജീവികൾ. (കൂർമ്മാവതാരം). അതിനുശേഷം മാത്രമാണ് കരയിൽ പൂർണ്ണമായി ജീവിക്കാൻ കഴിവുള്ള ഘ്രാണശക്തിയേറിയ മൃഗങ്ങൾ ഉണ്ടായത് (വരാഹാവതാരം). അപ്പോഴും മനുഷ ജന്മം ആയിട്ടില്ല. പിന്നെ മനുഷനിലേക്കുള്ള മാറ്റം. പകുതി മനുഷ്യനും പകുതി മൃഗവും (നരസിംഹാവതാരം).

2. ത്രേതാ എന്നവാക്കിനു മൂന്ന് എന്നർത്ഥം ഉണ്ട് (3x1200 ദേവവർഷങ്ങൾ). വാമനൻ, പരശുരാമൻ, ശ്രീരാമൻ എന്നീ മൂന്നവതാരങ്ങൾ ഈ യുഗത്തിലാണ്. മനുഷ്യ ജന്മം ഉണ്ടായത് ത്രേതായുഗാരംഭത്തിലാണ്; (വാമനാവതാരം). അപ്പോഴും മനുഷ്യന്റെ പൂർണ്ണത കൈവരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കുള്ളനായ വാമനമൂർത്തിക്ക്. പൂർണ്ണ മനുഷ്യനായി പരശുരാമൻ ജനിച്ചു. എല്ലാം വെട്ടിപ്പിടിച്ച് ദുഷ്ടശക്തികളെയേവരേയും കൊന്നൊടുക്കി, ശാന്തിക്കും സമാധാനത്തിനുമായി ജീവിതം മാറ്റിവെച്ചു പരശുരാമൻ. ത്രേതായുഗാവസനാത്തിൽ ശ്രീരാമനായി; എന്തൊക്കെകൈവന്നാലും മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനാണന്നുള്ള സത്യം മനസ്സിലാക്കാൻ ദുഃഖപുത്രനായി അവതരിച്ചു.

3. ദ്വാപര എന്നവാക്കിനു രണ്ട് എന്നർത്ഥം (2x1200 ദേവവർഷങ്ങൾ) ബലരാമൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ എന്നീ രണ്ടവതാരങ്ങൾ ഈ യുഗത്തിലാണ്. ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യൻ കൃഷിക്കാരനാവാൻ, പ്രകൃതിയോട് ഇഴകിജീവിതം നയിക്കാൻ ബലഭദ്രനായി അവതരിച്ചു. മരണശേഷം ആത്മാവ് ഭഗവാനിൽ വിലയം പ്രാപിക്കുമെന്നു കാണിക്കാൻ ഭഗവാനായി പൂർണ്ണാവതാരം ശ്രീകൃഷ്ണൻ.

4. കലി എന്നവാക്കിനു ക=ഒന്ന് എന്നർത്ഥം കൂടിയുണ്ട് (1x1200 ദേവവർഷങ്ങൾ). ഖൽക്കിയായി ഭഗവാൻ കലിയുഗത്തിൽ അവതരിക്കും. എല്ലാത്തിനുശേഷം പ്രളയമെന്നും അതിനുശേഷം വീണ്ടും ഈ ചതുർയുഗങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുമെന്നും ഇതിലൂടെ കാണിക്കുന്നു.


(ഒരു ദേവവർഷം= മനുഷ്യന്റെ 360 വർഷങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ്)

ഉത്സവം[തിരുത്തുക]

പടയണി[തിരുത്തുക]

പടയണിക്ക് മഹോദയപുരംവാണ ചേരമാൻ പെരുമാളുമായി അഭേധ്യബന്ധമുണ്ട്. പടയണിപ്പാട്ടിലെ പല സന്ദർഭങ്ങളും പെരുമാളിന്റെ യുദ്ധവിജയങ്ങളും മറ്റുമാണ് പരാമർശിക്കുന്നത്. പടയണി എന്നാൽ പടയുടെ കൂടിച്ചേരൽ എന്നാവാം അർത്ഥം. പക്ഷെ ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് ഇന്നീക്ഷേത്രകലാരൂപം അരങ്ങേറുന്നത്. ആ ധാരണയിൽ നോക്കുമ്പോൾ കാളിയുടെ കോപശമനത്തിനായി ഭഗവാൻ ശിവനൊപ്പമെത്തിയ ഭൂതഗണങ്ങളാണീ കഥാപാത്രങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നതിനോട് യോജിക്കാനാവും.

നീലമ്പേരൂർ പടയണി: വാഴപ്പള്ളി തേവരുടെ മൂലസ്ഥാനം നീലമ്പേരൂരായിരുന്നു (നീലന്റെ [ശിവന്റെ] ഊർ=നീലംപേരൂർ). വാഴപ്പള്ളിക്കാർ ഒരിക്കലെങ്കിലും അവിടെ പോയി ദേവിയെ ദർശിക്കണം. പെരുമാളിന്റെ ഉപാസനാമൂർത്തിയായ പെരിഞ്ഞനത്തു ഭഗവതിയാണ് നീലംപേരൂരിൽ കുടികൊള്ളുന്നത്. കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമാണ് പെരിഞ്ഞനം. പെരുമാൾ ബൗദ്ധസങ്കല്പത്തിൽ പഴയ ശിവക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുവശത്ത് വടക്ക് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി ക്ഷേത്രം പണിതു എന്നാണൈതീഹം. പള്ളിബാണപെരുമാൾ നടത്തിയ പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി പള്ളി ഭഗവതിയായി. ബീഹാറിലെ പറ്റ്നയിലെ ബൗദ്ധാഘോഷങ്ങളോട് സാമ്യമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രാചാരം ബൗദ്ധരുമായി ബന്ധമുള്ളതാവം. പണ്ട് കേരളം ബൗദ്ധരുടെ വിഹാരകേന്ദ്രമായിരുന്നു. കാലാന്തരത്തിൽ ദ്രാവിഡാചാരങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടുവന്ന മാറ്റങ്ങൾ കാളിസങ്കല്പങ്ങൾക്കു വഴിതെളിച്ചതാവാം.

അതിനുശേഷം നടന്ന 


അതിനെത്തുടർന്ന് 
ഇന്നവിടെ പഴയക്ഷേത്രത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല.
വിശ്വസിക്കേണ്ടിവരുന്നതിന്റെ 
 അപ്പോൾ

കേരളം ഭരിച്ചിരുന്ന ചേരപേരുമാൾ ചക്രവർത്തിയുടെ യുദ്ധവിജയങ്ങൾ പ്രഘോഷിക്കുന്നതിനായാണ്‌ ഇത് ആരംഭിച്ചതെന്നും ഐതിഹ്യമുണ്ട്. പടയണിപ്പാട്ടിലെ പല സന്ദർഭങ്ങളിലും ഈ യുദ്ധത്തെപ്പറ്റി പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ട്.

അനീഷ് പറഞ്ഞതിനോട് യോജിക്കുന്നു; വാഴപ്പള്ളിക്ക് പടയണികോലങ്ങൾ അന്യമാണ്. പക്ഷെ ചിലവർഷങ്ങൾ നമ്മുടെ നാട്ടുവഴികളിൽ രാത്രിയുടെ യാമത്തിൽ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട് ഈ പടയണികോലങ്ങൾ. അതിനു ചരിത്ര/ഐതിഹ്യബന്ധങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. നമ്മുടെ ചേട്ടന്മാർ സന്മമനസ്സെടുത്ത് തുടങ്ങിയതാണ്. കിഴക്കുംഭാഗത്തെ ശ്യാം ചേട്ടൻ പ്രസിഡന്റായി (സെക്രട്ടറി ബാബുചേട്ടൻ-തഴൂർ, ഖജാൻജി ഷാജിക്കുട്ടൻ ചേട്ടൻ-തളിയിൽ, ജോ.സെക്രട്ടറി മാണിച്ചേട്ടൻ-മാണിക്കോത്ത്, പിന്നെ പാർത്ഥൻചേട്ടൻ..) വാഴപ്പള്ളിഉത്സവത്തിനു വന്ന വർഷം ആറാട്ടിനകമ്പടിയായി പടയണികോലങ്ങൾ ഇറങ്ങി. പിന്നെ പലപ്പോഴും നാല്പൊത്തിന്നിലെ താലം എഴുന്നള്ളത്തിനും മറ്റു ചില ആഘോഷങ്ങൾക്കും തുടർന്നുപോന്നു. പക്ഷെ വാഴപ്പള്ളിയിൽ എവിടെയും അതൊരു ആചാരമായി നടത്താറില്ല.

വേണ്ട ലേഖനങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

ചങ്ങനാശ്ശേരി സ്മാരക ഗ്രന്ഥശാല ഉള്ളൂർ സ്മാരക ഗ്രന്ഥശാല

വാഴപ്പള്ളി[തിരുത്തുക]

നമ്മുക്ക് നീലം ബുദ്ധമത സംസ്കാരത്തിന്റെ വേരുകൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന നീലംപേരൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് 1700-ഓളം വർഷ‍ങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട് . ബുദ്ധമതത്തിന്റെ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടമെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ക്രി.വ. 250-300 കാലഘട്ടത്തിൽ പണികഴിക്കപ്പെട്ടതാണു ഈ ക്ഷേത്രം [2]. ബാണവർമ്മ അഥവാ ചേരമാൻപെരുമാൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കേരളം ഭരിച്ചിരുന്ന ചക്രവർത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനനാളുകൾ നീലംപേരൂരായിരുന്നു ചിലവഴിച്ചതെന്നു ചരിത്ര രേഖകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ബുദ്ധമതത്തെ അളവറ്റു സ്നേഹിച്ചതിന്റെ പേരിൽ കേരളത്തിലെ ഹിന്ദു സമൂഹത്തിന്റെ ഒത്തിരി എതിർപ്പുകൾ അദ്ദേഹത്തിനു നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനമനുസരിച്ച് ബുദ്ധമതവും ഹിന്ദുമതവും തമ്മിൽ സംവാദത്തിനുള്ള വേദിയൊരുങ്ങുകയും ഇതുപോലെ ഒരു നിബന്ധനയും വച്ചു. അതായത് "ഹിന്ദുസമൂഹം സംവാദത്തിൽ പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അവരെല്ലാവരും ബുദ്ധമത അനുയായികളാവണമെന്നും അഥവാ തിരിച്ചു അവർ വിജയിക്കുകയാണെങ്കിൽ രാജാവു സിംഹാസനം ത്യജിച്ചു നാട് വിടണമെന്നും." പക്ഷേ ഹിന്ദുസമൂഹം ദക്ഷിണഭാരതത്തിലെ 6 പ്രശസ്ത പണ്ഡിതന്മാരെ അണിനിരത്തുകയും ബുദ്ധ സന്യാസികൾ സംവാദത്തിൽ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവസാനം നിബന്ധന അനുസരിച്ച് രാജാവ് സിംഹാസന നിഷ്കാസിതനാവുകയും ഒരു ബുദ്ധമത സന്യാസിയായി നീലം പേരൂരിൽ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തുവെന്നു ചരിത്രം. അദ്ദേഹം ഇവിടെ വന്നു ഒരു ബുദ്ധവിഹാരം പണികഴിപ്പിക്കുകയും വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കേരളത്തിലാകെ ബുദ്ധമതത്തിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിക്കുകയും ഹിന്ദുമതം ശക്തി പ്പ്രപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത സമയത്ത് ആ ബുദ്ധവിഹാരം ദേവീ ക്ഷേത്രമായി തീരുകയും ചെയ്തെന്നുമാണു ചരിത്രം. ചേരമാൻപെരുമാൾ നീലംപേരൂരിൽ വരുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ഇപ്പൊൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദേവീക്ഷേത്രത്തിനു തൊട്ടു പുറക് വശത്തായി ഒരു ശിവ ക്ഷേത്രം ഉണ്ടായിരുന്നത്രെ. "പത്തില്ലത്തില് പോറ്റിമാര്" എന്നറിയപ്പെടുന്ന ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിന്റെ അധീനതയിലായിരുന്നു ആ ക്ഷേത്രം. ചേരമാൻപെരുമാളിന്റെ വരവോടെ നിരാശപൂണ്ട പത്തില്ലത്തിൽ ബ്രാഹ്മണ കുടുംബങ്ങൾ അവിടെയുള്ള ശിവചൈതന്യം ആവാഹിച്ച് ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലുള്ള വാഴപ്പള്ളിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. പെരുമാൾ തന്റെ പരദേവത ആയ തൃശ്ശൂരിലെ പെരിഞ്ഞനത്ത് ഭഗവതിയെ, നീലം പേരൂരിൽ കൊണ്ടുവന്നു കുടിയിരിത്തിയതായാണ് ഐതിഹ്യം.

ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠ നടത്തി അഭിഷേകം ചെയ്തു "വാഴപ്പള്ളീശനെ" കുടിയിരുത്തുന്ന പുണ്യ മുഹൂർത്തം. നമ്മുക്ക് അവിടെ നിന്നും തുടങ്ങാം..... തരണല്ലൂർ ഭട്ടതിരിപ്പാട് ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠക്കായുള്ള ജീവകലശം ഉണ്ടാക്കി മണ്ഡപത്തിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു, ഒന്നാം ചേരസാമ്രാജ്യത്തിലെ ചേരരാജ പെരുമാൾ സന്നിഹിതനായിട്ടുണ്ട്. കേരളമണ്ണിലെ ആദ്യകാല ക്ഷേത്രനിർമ്മാണാമായതിനാലാവാം, ഭക്തർ നിരവധി എത്തിച്ചേർന്നിട്ടുണ്ട്. മുഹൂർത്തം കുറിച്ച സമയം നോക്കി ഏവരും അക്ഷമരായിരിക്കുന്നു. എല്ലാം റെഡിയാണ്; ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠ നടത്തി തന്ത്രിയായ തരണല്ലൂർ കലശാഭിഷേകം ചെയ്താൽ മാത്രം മതി, അതുകണ്ടു തൊഴാൻ രാജാവും പരിവാരങ്ങളും എന്നു വേണ്ട സർവ്വമാനം ആൾക്കാരും കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ഇപ്പോഴാണ് കളി തുടങ്ങുന്നത്.... (കഥകളിയല്ല......)

അന്ന് നമ്മുടെ ഗണപതിയച്ചന്റെ പ്രതിഷ്ഠയോ, ക്ഷേത്രമോ നിർമ്മിച്ചിട്ടില്ല, അതിനുള്ള പ്ലാനും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വാഴപ്പള്ളി ക്ഷേത്രനിർമ്മിതി നോക്കിയാൽ മനസ്സിലാവും ഇല്ലാത്ത സ്ഥലം ഉണ്ടാക്കിയാണ് ഗണപതിക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന്. അന്ന് വാഴപ്പള്ളിയിലെ ഗണപതി സാന്നിധ്യം ദക്ഷിണാമൂർത്തിയ്ക്ക് അരുകിലെ ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠമാത്രമാണ്. അപ്പോൽ കഥയിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാം. അപ്പോൾ തരണല്ലൂരിനു ഒരു മുത്രശങ്ക. പാവം കുറച്ചു നേരം പിടിച്ചുവെച്ചങ്കിലും, വേദന കൂടിയപ്പോൾ തന്റെ പരികർമ്മിയോട് കാര്യം പറഞ്ഞ് ക്ഷേത്ര പരിസരത്തിനു പുറത്തുപോയി മൂത്രം ഒഴിച്ചു. അതിനുശേഷം കിഴക്കേകുളത്തിൽ (ഗണപതിക്ഷേത്രത്തിനു പുറകിലുള്ള) പോയി ദേഹശുദ്ധി വരുത്തി. ഈ കുളം ഇലവന്തി തീർത്ഥമാണ്. അതിനെ വന്ദിക്കുന്നതും പുണ്യം (ആരും ചെയ്യാറില്ല ഇന്ന്, പോട്ടെ, ഞാനും പലപ്പോഴും മറക്കാറുണ്ട്). തന്ത്രി ദേഹശുദ്ധി വരുത്തി കുളത്തിൽ നിന്നും കയറിയപ്പോൾ വീണ്ടും മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ തോന്നി. വേദനകൂടിവരുന്നതൊഴിവാക്കാൻ അദ്ദേഹം വീണ്ടും പുറത്തുപോയി മൂത്രം ഒഴിച്ചു, എന്നിട്ട് ഇലവന്തി തീർത്ഥകുളത്തിൽ മുങ്ങി.

കൂടുതൽ പടയണ്ടല്ലൊ... ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠയും കലശാഭിഷേകവും നടത്തേണ്ട സമയമായിട്ടും തന്ത്രി കുളത്തിൽ നിന്നും കയറിവന്നില്ല, അല്ലങ്കിൽ വരാൻ പറ്റിയില്ല. 'വാഴപ്പള്ളിയിലെ ഐതീഹ്യപ്രകാരം' സമയത്ത് തന്ത്രി വരാഞ്ഞതിനാൽ മുഹൂർത്തം തെറ്റാതെ സാക്ഷാൽ പരശുരാമൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠ നടത്തി അഭിഷേകം ചെയ്തുവത്രെ. ചിലപ്പോൾ പരശുരാമനു പ്രതിഷ്ഠനടത്തായാവാം തരണല്ലൂർ തന്ത്രിക്കു ആ സമയത്തു മൂത്രശങ്ക തോന്നി പുറത്തു പോയത്. കുളത്തിൽ മുങ്ങി നിവർന്ന തരണല്ലൂർ കലശക്കൊട്ട് കേട്ടു തനിക്ക് അമളി പിണഞ്ഞത് മനസ്സിലാക്കി. താൻ ഉണ്ടാക്കിയ കലശത്തിലുള്ളിലെ ദേവചൈതന്യം നശിക്കാതിരിക്കാൻ ഭട്ടതിരി കുളത്തിൽ നിന്നും മുങ്ങി ഒരു കല്ലുമായാണ് കയറി വന്നത്. തനിക്കെടുക്കാൻ പാകത്തിനു വലിപ്പമുള്ള ആ ശില കുളക്കരയിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, ഉണ്ടാക്കിവെച്ച കലശം തന്റെ ഇഷ്ടദേവനെ സ്മരിച്ച് അഭിഷേകം ചെയ്തു. വടക്കോട്ട് തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അഭിഷേകം ചെയ്തതിനാലാവാം തരണല്ലൂരിനു ദർശനമായി ആ കല്ല് ദക്ഷിണ ഭാഗത്തേക്ക് ദർശനം നൽകി ഗണപതിയായി രൂപാന്തിരപ്പെട്ടത്. ചെറിയ കല്ലായതിനാൽ വയറിന്റെ (അരവരെ) ഭാഗം വരെയെ ഇന്നു പുറത്തു കാണാനാവൂ. ബാക്കിഭാഗം പ്രതിഷ്ഠാശിലക്കുള്ളിലാവാനാണ് സാധ്യത. അങ്ങനെ സ്വയഭൂവായ വലംപിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയ്യുമായി വാഴപ്പള്ളി മഹാഗണപതി ജന്മം കൊണ്ടു. (രാവിലെയുള്ള അഭിഷേക സമയത്ത് ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാൽ അരവരെ മാത്രം കാണാവുന്ന സ്വയംഭൂപ്രതിഷ്ഠ നമ്മുക്ക് കാണാം.)

തരണല്ലൂരിന്റെ ഒരു ശക്തിയെ (ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായല്ലൊ) സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ച തരണല്ലൂരിനു മുൻപിൽ ഗണപതിയായി മാറിയ കല്ല് ചിന്നം വിളിച്ചു (അതിശയോക്തിയാണ്, ഐതീഹ്യമായതിനാൽ വിശ്വസിക്കാം). അതുവരെ ശിവപെരുമാളിന്റെ നടയിലുണ്ടായിരുന്ന സർവ്വമാനമാളും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ശബ്ദം കേട്ട് പുറത്തുവന്നു. വാ തുറന്ന ഗണപതി വിഗ്രഹമാണ് ഏവരും കണ്ടത്. തരണല്ലൂർ തന്റെ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്ന അഷ്ടഗന്ധം പുകക്കുന്ന തവിയിൽ അരിപ്പൊടി,തുടങ്ങീയ (ഇന്നു ഗണപതിയപ്പം ഉണ്ടാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന സാധനങ്ങൾ) ഇട്ട് വേവിച്ച് തുറന്നവായിൽ തിരുകി നേദിച്ചു. വായ് അടഞ്ഞുവത്രെ. ഈ അഭിഷേകം നടന്നത് ഏകദേശം ഉച്ച സമയത്തായതിനാൽ പിന്നീട് ഉച്ചനേദ്യത്തിനു ഗണപതിയപ്പം നിർബന്ധമാക്കി. അന്നു തുടങ്ങിയ ആ നേദ്യം ഇന്നും മുടങ്ങാതെ തുടരുന്നു.

ചങ്ങഴുമുറ്റം രക്ഷസ്സിന്റെ ശല്യം നിമിത്തം ക്ഷേതത്തിലെ പൂജക്കു തടസ്സം വന്നിരുന്നെങ്കിലും ഗണപതിയപ്പ നേദ്യത്തിനു തടസ്സം വന്നിട്ടില്ലത്രെ.

പ്രദോഷം[തിരുത്തുക]

ഭഗവാൻ ശിവപെരുമാൾ കൈലാസത്തിൽ പാർവ്വതി സമേതനായി നടരാജനൃത്തം ചെയ്യുന്ന പുണ്യദിനം. ബ്രഹ്മാ-വിഷ്ണു തുടങ്ങീയ മറ്റു ദേവന്മാർ ജഗദ്പതികളുടെ ചുവടുകൾക്ക് താളമായി സർവ്വവാദ്യങ്ങളും മീട്ടും. പ്രദോഷമെന്നാൽ രാത്രിയുടെ ആഗമനം എന്നർത്ഥം. ആ സമയത്തുള്ള ഭഗവാന്റെ പൂജ അതിനാൽ പ്രദോഷമ് എന്നറിയപ്പെട്ടു. വൈകുന്നേരം അതായത് സൂര്യാസ്തമയസമയത്ത് ത്രയോദശി വരുന്ന ദിവസമാണ് പ്രദോഷം അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടത്. അതായത് ഒരു മാസം രണ്ടു പ്രദോഷങ്ങൾ.

പ്രത്യേക പക്ഷത്തുവരുന്ന ത്രയോദിദിവസത്തെ പ്രദോഷത്തിന് വളരെയേറെ സവിശേഷതകളുണ്ട്. സന്താനകാംക്ഷികൾക്ക് ഇത് വളരെ അനുയോജ്യമാണ്.

വ്രതം: അന്നേ ദിവസം പ്രഭാതസ്നാനശേഷം ഈറനുടുത്ത് ഭസ്മം, രുദ്രാക്ഷം ഇവ ധരിച്ച് (നിർബന്ധമില്ല) ആരയാൽ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് ശിവപെരുമാളിനെ ദർശനം ചെയ്യുക. പഞ്ചാക്ഷരീമന്ത്രം ജപിക്കുന്നത് ഉത്തമം. ശിവമാഹാത്മ്യകഥകൾ കേൾക്കുന്നതും പറയുന്നതും അത്യുത്തമം. പകൽ മുഴുവനും ഉപവാസിച്ച് സന്ധ്യക്ക് മുൻപായി വീണ്ടും കുളിച്ച് ശിവക്ഷേത്രദർശനം, അഭിഷേകം, പ്രദോഷപൂജ, തുടർന്നുള്ള ദീപാരാധന എന്നിവയ്ക്കുശേഷം പാരണവീട്ടാം. തുടർന്നുള്ള അത്താഴപൂജയും ശ്രീബലിയും കണ്ടു തൊഴുതു വ്രതം പൂർത്തിയാക്കാം. ഭഗവാനു അഭിഷേകം ചെയ്തതോ നേദിച്ചതോ ആയ കരിക്ക് സേവിച്ച് ഉപവാസമവസാനിപ്പിക്കാറും പതിവുണ്ട്. പൂർണ ഉപവാസം നന്ന്. അതിനുള്ള ആരോഗ്യമില്ലാത്തവർക്ക് ഉച്ചക്ക് ഭഗവദ്നേദ്യമ് കഴിക്കാം.

         അസ്തമയസമയത്ത് ത്രയോദശി വരുന്ന ദിവസമാണ് പ്രദോഷ വ്രതമനുഷ്ഠിക്കുന്നത്.

ശിവപ്രീതികരമായ വ്രതമാണ് പ്രദോഷവ്രതം. പ്രദോഷവ്രതാനുഷ്‌ഠാനം ഹൈന്ദവജീവിതരീതിയിൽ ഏറെ പ്രധാനമാണ്.ശിവൻ നടരാജനായി നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ദിവസമാണ് പ്രദോഷം.അന്ന് കൂവളത്തിലകൊണ്ട് ശ്രീപരമേശ്വരനെ അർച്ചിച്ചാൽ സായൂജ്യം കൈവരുമെന്നാണ് വിശ്വാസം. “സന്തതിക്കും യശസ്സിനും ധനത്തിനും സന്തതം ശോഭനം പ്രദോഷികംവ്രതം” എന്നാണ് ശിവപുരാണത്തിൽ പറയുന്നത്.

പ്രദോഷവ്രതം പ്രധാനമായും സ്ത്രീകളാണ് അനുഷ്ഠിക്കുന്നത്. പ്രദോഷമെന്നാൽ രാത്രിയുടെ ആഗമനം എന്നാണർത്ഥം. ഈ സമയത്ത് പൂജ നടക്കുന്നതിനാൽ പ്രദോഷമെന്ന പേര് ലഭിച്ചു. പ്രത്യേക പക്ഷത്തുവരുന്ന ത്രയോദിദിവസത്തെ പ്രദോഷത്തിന് വളരെയേറെ സവിശേഷതകളുണ്ട്. സന്താനകാംക്ഷികൾക്ക് ഇത് വളരെ അനുയോജ്യമാണ്.

സന്ധ്യാസമയത്ത് പ്രദോഷവ്രതമനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ ശിവദർശനവും പൂജയും നടത്തി അല്പഭക്ഷണം കഴിക്കണം. കൃഷ്ണപക്ഷവും ശനിയാഴ്ചയും ചേർന്നുവരുന്ന പ്രദോഷം ഏറെ പുണ്യദായകമാണ്. ശിവന് തിങ്കളാഴ്ചയും പ്രധാനമാണ്. അതിനാൽ അന്നുവരുന്ന പ്രദോഷത്തിന് സോമപ്രദോഷമെന്ന് വിശേഷപദവി നൽകി ആചരിക്കുന്നു.

പ്രദോഷവ്രതത്തിന്റെ മഹിമ ഉദാഹരിക്കുന്ന ഏറെ കഥകൾ ഹൈന്ദവപുരാണങ്ങളിലുണ്ട്. ഒരു കഥ ഇതാണ്: പണ്ട് വിധവയായ ഒരു ബ്രാഹ്മിണി ദാരിദ്ര്യം കാരണം ഭിക്ഷയെടുത്ത് ജീവിച്ചിരുന്നു. മകനേയും കൂട്ടിയാണ് ഭിക്ഷാടനം. ഒരു ദിവസം അവർ വിദർഭയിലെ രാജകുമാരനെ കണ്ടുമുട്ടി. പിതാവ് മരിച്ചതിനാൽ ദുഃഖിതനായി ദേശം തോറും അലഞ്ഞുനടക്കുകയായിരുന്നു, രാജകുമാരൻ. വിധവയ്ക്ക് രാജകുമാരന്റെ അവസ്ഥയിൽ ദയ തോന്നി വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. പ്രദോഷവ്രതം ആരംഭിച്ചു.

ഒരുദിവസം രാജകുമാരൻ കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കവേ അംശുമതിയെന്ന കന്യകയെ കണ്ടെത്തി. രാജകുമാരനെ കണ