അഗ്ഗോൾ തടാകം
| അഗ്ഗോൾ തടാകം | |
|---|---|
| സ്ഥാനം | അഗ്ജാബാദി റയോൺ ഇമിഷ്ലി റയോൺ |
| നിർദ്ദേശാങ്കങ്ങൾ | 40°0′0″N 47°40′1″E / 40.00000°N 47.66694°E |
| തരം | വെള്ളപ്പൊക്ക പ്രദേശം, യൂട്രോഫിക് തടാകം, തണ്ണീർത്തടം |
| പ്രാഥമിക അന്തർപ്രവാഹം | അരസ്, അജിനോഹർ നദികളിൽ നിന്നുള്ള ഭൂഗർഭജലം, |
| Catchment area | എൻഡോർഹൈക് തടം |
| ബേസിൻ രാജ്യങ്ങൾ | അസർബൈജാൻ |
| ഉപരിതല വിസ്തീർണ്ണം | 56.2 കി.m2 (605,000,000 sq ft) |
| ശരാശരി ആഴം | 0.8 മീ (2 അടി 7 ഇഞ്ച്) |
| പരമാവധി ആഴം | 2.5 മീ (8 അടി 2 ഇഞ്ച്) |
| ജലവ്യാപ്തം | 44.7 million ഘന മീറ്റർ (1.58×109 cu ft) |
| ദ്വീപുകൾ | two (2) islands of 10 ഹെ (0.10 കി.m2) covered with reed |
അസർബൈജാനിലെ കുർ-അറാസ് താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് അഘ്ജാബാദി, ഇമിഷ്ലി റയോണുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന, ഒരു വലിയ ലവണ ജല തടാകമാണ് അഗ്ഗോൾ തടാകം (അഘ്ഗോൾ, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ 'വൈറ്റ് ലേക്ക്'). രാജ്യത്ത് ആകെയുള്ള 450 തടാകങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തെ വലിയ തടാകമാണിത്. അസർബൈജാനിലെയും കോക്കസസിലെയും ഒരു പ്രധാന ആവാസമേഖലയായാണ് അഗ്ഗോൾ തടാക പ്രദേശത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്. അഗ്ഗോൾ ദേശീയോദ്യാനത്തിനുള്ളിലായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇത് ഒരു തണ്ണീർത്തട സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗവും ദേശാടനപ്പക്ഷികൾ തമ്പടിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന സ്ഥലവുമാണ്, മാത്രമല്ല ആഗോളതലത്തിൽ വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന ജീവികൾ തടാക പ്രദേശത്ത് തമ്പടിക്കുകയും അവിടെ പ്രജനനം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.[1]
അവലോകനം
[തിരുത്തുക]ചരിത്രം
[തിരുത്തുക]1139 സെപ്റ്റംബർ 25 ന് ഗാഞ്ചയിലുണ്ടായ ഒരു വലിയ ഭൂകമ്പത്തിന്റെ ഫലമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഏഴ് തടാകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അഗ്ലോൾ തടാകം എന്ന് പൊതുവേ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. കപസ് പർവതത്തിൽനിന്ന് അടർന്നുവീണ ഒരു വലിയ കഷണം ഈ പ്രദേശത്തെ നദികളുടെ ഒഴുക്ക് തടയുകയും അങ്ങനെ മനോഹരമായ ഗൈഗോൾ തടാകവും മറാൽ-ഗോൾ, ജെയ്റാൻ-ഗോൾ, ഓർഡെക്-ഗോൾ, സലുഗോലു, അഗ്ഗോൾ, ഗരാഗോൾ, ഷാമിലിഗോൾ എന്നീ മറ്റ് ഏഴ് ചെറു തടാകങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.[2] തടാകത്തിന്റെ കൂടുതൽ രൂപീകരണം തുടർന്നുള്ള മണ്ണിടിച്ചിലുകൾ മൂലമായിരുന്നു.[3] തടാകത്തിന്റെ ഉത്ഭവം അറാസ്, കുറ നദികളുമായും കരബാഖ് പീഠഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന മറ്റ് നദികളുമായും ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അറാസിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന വെള്ളം തടാകത്തെ ക്ലോറൈഡുകൾ കൊണ്ട് സമ്പുഷ്ടമാക്കുകയും ഉയർന്ന ധാതുവൽക്കരണം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. കാലങ്ങളായി നദികൾ ഈ പ്രദേശത്ത് വെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടാക്കുകയും അത് പ്രദേശത്ത് നിമ്നോന്നതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുകയും പിന്നീട് അവിടെ വെള്ളം നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് വാദമുണ്ട്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പ്, ജലസേചന മേഖലകളിൽ നിന്നുള്ള ഡ്രെയിനേജ് വെള്ളമാണ് അഗോളിനെ ഭാഗികമായി പോഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. മുൻകാലങ്ങളിൽ ഒറ്റ വർഷങ്ങളിൽ വെള്ളം വറ്റിവരണ്ടപ്പോഴും മറ്റു വർഷങ്ങളിൽ വളരെ ഉയർന്ന അളവിൽ വെള്ളം എത്തിയപ്പോഴും തടാകത്തിലെ ജലത്തിന്റെ അളവിൽ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ മിംഗചെവിർ അണക്കെട്ട് നിർമ്മിച്ചപ്പോൾ മിൽ സ്റ്റെപ്പിലെയും കുറ-അറാസ് താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെയും ജലസംഭരണത്തിൽ മാറ്റം വന്നു. 1960 മുതൽ ജലസേചന ജലം പുറന്തള്ളുന്നതിനായി ഈ പ്രദേശത്ത് നിർമ്മിച്ച ഉപ്പുവെള്ള ശേഖരണങ്ങളിൽ നിന്ന് മാത്രമാണ് തടാകത്തിലേക്കുള്ള വെള്ളം ഒഴുകിയെത്തിയത്. നിലവിൽ കെ-2, കെ-3 കളക്ടർമാരാണ് തടാകത്തിന് ഭക്ഷണം നൽകുന്നത്. തടാകത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള ചില പ്രദേശങ്ങൾ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. പരുത്തി, ഗോതമ്പ്, ലൂസേൺ, പച്ചക്കറികൾ, മുന്തിരി എന്നിവ കൃഷി ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ജലസേചനമുള്ള കാർഷിക ഭൂമികളായി മറ്റ് പ്രദേശങ്ങൾ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു.[1]
സംരക്ഷിത പ്രദേശം
[തിരുത്തുക]അഗോളിനെ പലപ്പോഴും യൂട്രോഫിക് തടാകം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ഏകദേശം 56.2 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ 2 (21.7 ചതുരശ്ര മൈൽ) വിസ്തീർണ്ണമുള്ള തടാകത്തിലെ ജലത്തിന്റെ അളവ് 44.7 ദശലക്ഷം ഘനമീറ്ററാണ്. ശരാശരി ജലത്തിന്റെ ആഴം 0.8 മീറ്ററും പരമാവധി ആഴം 2.5 മീറ്ററുമാണ്. ആഗസ്റ്റ് മാസത്തിൽ തടാകത്തിലെ ജലനിരപ്പ് ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലായിരിക്കും. ശരത്കാലത്തിന്റെ വരവോടെ, ജലനിരപ്പ് ഉയരുകയും വസന്തകാലത്തെ മഴക്കാലത്ത് പരമാവധിയിലെത്തുകയും ചെയ്യും. ഞാങ്ങണയാൽ മൂടപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന രണ്ട് ദ്വീപുകൾ (10 ഹെക്ടർ) ഇവിടെയുണ്ട്. 1978-ൽ തടാകപ്രദേശം സംരക്ഷിത പ്രദേശമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയും ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണം മാത്രം അനുവദിക്കുന്ന ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഒരു സംരക്ഷണ വിഭാഗം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 2001-ൽ, അന്താരാഷ്ട്ര പ്രാധാന്യമുള്ള റാംസർ തണ്ണീർത്തടങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഈ പ്രദേശത്തെ പ്രധാന പക്ഷി മേഖല (IBA) ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ തടാകത്തിന്റെ ആഗോള പ്രാധാന്യം അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. 2001-ൽ, അന്താരാഷ്ട്ര പ്രാധാന്യമുള്ള റാംസർ തണ്ണീർത്തടങ്ങളുടെ പട്ടികയിലുൾപ്പെടുത്തി ഈ പ്രദേശത്തെ പ്രധാന പക്ഷി മേഖല (IBA) ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ തടാകത്തിന്റെ ആഗോള പ്രാധാന്യം അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, 2003-ൽ, പ്രസിഡന്റിന്റെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം സംരക്ഷിത പ്രദേശം 18,000 ഹെക്ടർ (180 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ആയി വികസിപ്പിച്ചു. അസർബൈജാൻ റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ പരിസ്ഥിതി, പ്രകൃതിവിഭവ മന്ത്രാലയമാണ് ഇത് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്.[4] സംരക്ഷിത പ്രദേശത്തെ സസ്യജന്തുജാലങ്ങളുടെ സംരക്ഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് മന്ത്രാലയം മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നതോടൊപ്പം നിയമവിരുദ്ധ വേട്ടയാടലിൽ നിന്നും മീൻപിടുത്തത്തിൽ നിന്നും തടാകത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.[2]
കാലാവസ്ഥ
[തിരുത്തുക]അപൂർവ്വമായി ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ മഞ്ഞുവീഴ്ച കാരണം ചില പ്രത്യേക സമയത്തൊഴികെ, തടാകം സാധാരണയായി ഉറഞ്ഞുപോകാറില്ല. തടാക പ്രദേശത്തെ മൊത്തം വാർഷിക മഴ 332 മില്ലിമീറ്റർ വരെയും, ഓഗസ്റ്റിൽ കുറഞ്ഞത് 13 മില്ലിമീറ്ററും മാർച്ചിൽ പരമാവധി 37 മില്ലിമീറ്ററുമാണ്.[5]
പരാമർശങ്ങൾ
[തിരുത്തുക]- ↑ 1.0 1.1 Socio-economic Situation and Land Use Conflicts in the Ag-Göl National Park Region, Azerbaijan Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine
- ↑ 2.0 2.1 History of Ganja Archived 2023-02-26 at the Wayback Machine Retrieved on October 8, 2010
- ↑ Ministry of Taxes of the Republic of Azerbaijan: GENERAL INFORMATION ON NATURE OF AZERBAIJAN: Inland waters Archived 2011-07-08 at the Wayback Machine Retrieved on October 8, 2010
- ↑ Socio-economic Situation and Land Use Conflicts in the Ag-Göl National Park Region, Azerbaijan Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine
- ↑ Socio-economic Situation and Land Use Conflicts in the Ag-Göl National Park Region, Azerbaijan Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine