വേദാന്തം
|
ഹൈന്ദവദർശനം |
 |
| ബ്രഹ്മം · ഓം |
|
ദർശനധാരകൾ
സാംഖ്യം · യോഗം |
|
ദാർശനികർ
പ്രാചീന കാലഘട്ടം |
|
|
|
|
വേദത്തിലെ ജ്ഞാനകാണ്ഡത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ട ഭാരതത്തിന്റെ തനതായ തത്വചിന്തയാണ് വേദാന്തം. ഇതിന് ഉത്തര മീമാംസ എന്നും പേർ ഉണ്ട്. ഉപനിഷത്തുക്കൾ, ബ്രഹ്മസൂത്രം, ഭഗവദ്ഗീത എന്നിവയാണ് അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ. ഇവയെ പ്രസ്ഥാന ത്രയം എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്. ഒരോ ആചാര്യന്മാര് ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിച്ചതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പല വിഭാഗങ്ങൾ വേദാന്തത്തിൽ തന്നെ പല വിഭാഗങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു. അദ്വൈതം, ദ്വൈതം,വിശിഷ്ടാദ്വൈതം എന്നിവയാണ് അവയിൽ പ്രധാനം
ഉള്ളടക്കം |
പേരിനു പിന്നിൽ [തിരുത്തുക]
വേദത്തിന്റെ അന്തം (അവസാനം) എന്നാണ് വേദാന്തം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം.
പത്ത് വേദാന്തവിഭാഗങ്ങളും ഉപജ്ഞാതാക്കളും [തിരുത്തുക]
൧. അദ്വൈതം - ശങ്കരാചാര്യർ
൨. ഭേദാഭേദം - ഭാസ്കരാചാര്യർ
൩. വിശിഷ്ടാദ്വൈതം - രാമാനുജാചാര്യർ
൪. ദ്വൈതം -മാധ്വാചാര്യർ
൫. സ്വാഭാവികഭേദാഭേദം -നിംബാർക്കാചാര്യർ
൬. ശൈവവിശിഷ്ടാദ്വൈതം -ശ്രീകണ്ഠാചാര്യർ
൭. ഭേദാഭേദവിശിഷ്ടാദ്വൈതം -ശ്രീപത്യാചാര്യർ
൮. ശുദ്ധാദ്വൈതം -വല്ലഭാചാര്യർ
൯. അവിഭാഗദ്വൈതം -വിജ്ഞാനഭിക്ഷു
൧൦. അചിന്ത്യഭേദാഭേദം -ബലദേവാചാര്യർ
വിഭാഗത്തിനു പിന്നിൽ [തിരുത്തുക]
ശങ്കരൻ, ഭാസ്കരൻ, രാമാനുജൻ, മാധ്വൻ, നിംബാർക്കൻ, ശ്രീകണ്ഠൻ, ശ്രീപതി, വല്ലഭൻ, വിജ്ഞാനഭിക്ഷു, ബലദേവൻ എന്നിവർ ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിന് അവരവരുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളെഴുതിയപ്പോഴാണ് വിവിധവിഭാഗങ്ങളുണ്ടായത്.
അവലംബം [തിരുത്തുക]
കുറിപ്പുകൾ [തിരുത്തുക]
|
ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂർണ്ണമാണ്. ഇതു വികസിപ്പിക്കുവാൻ സഹായിക്കുക. |
