വേദം

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.

(വേദങ്ങള്‍ എന്ന താളില്‍ നിന്നും തിരിച്ചുവിട്ടതു പ്രകാരം)
ഹൈന്ദവഗ്രന്ഥങ്ങള്‍
എന്ന പരമ്പരയുടെ ഭാഗം
ഓം
വേദങ്ങള്‍
ഋഗ്വേദം · യജുര്‍‌വേദം
സാമവേദം · അഥര്‍‌വവേദം
വേദവിഭാഗങ്ങള്‍
സംഹിതകള്‍ · ബ്രാഹ്മണം
ആരണ്യകം  · ഉപനിഷദ്
ഉപനിഷത്തുകള്‍
ഐതരേയം · ബൃഹദാരണ്യകം
ഈശം · തൈത്തിരീയം
കേനം · മുണ്ഡകം
മാണ്ഡൂക്യം · പ്രശ്നം
കഠം · ഛാന്ദോഗ്യം
വേദാംഗങ്ങള്‍
ശിക്ഷ · ഛന്ദസ്സ്
വ്യാകരണം · നിരുക്തം
ജ്യോതിഷം · കല്പം
പുരാണങ്ങള്‍
വിഷ്ണുപുരാണം · ശിവപുരാണം
ബ്രഹ്മപുരാണം · സ്കന്ദപുരാണം
ഇതിഹാസങ്ങള്‍
രാമായണം · മഹാഭാരതം
മറ്റു ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍
സ്മൃതി · ശ്രുതി
ഭഗവദ്ഗീത · സ്തോത്രങ്ങള്‍
അഗമം · ദര്‍ശനങ്ങള്‍
മന്ത്രം · തന്ത്രം
സൂത്രം ·ധര്‍മ്മശാസ്ത്രം
ശിക്ഷാപത്രി · വചനാമൃതം
മറ്റു ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍

സ്വസ്തിക

പുരാതന (അലൌകിക) സംസ്കൃതത്തില്‍ (संस्कृतं)[ക], രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള[1]‌ സൂക്തങ്ങളെ വേദങ്ങള്‍ എന്നു വിളിക്കുന്നു. വേദ കാലഘട്ടം, ക്രിസ്തുവിനു 1500-500 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് ആയിരിക്കാമെന്നു പണ്ഡിതര്‍ കരുതുന്നു. ബി.സി.ഇ. 1500-നടുത്തോ അതിനു ശേഷമോ ആയിരിക്കണം ഋഗ്വേദം രചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്[1]. 500 BC യില്‍ പാണിനി, പഴയ സംസ്കൃതത്തെ ഇന്ന് നാം കാണുന്ന ആധുനിക (ലൌകിക) സംസ്കൃതമാക്കി ക്രോഡീകരിച്ചു.[അവലംബം ആവശ്യമാണ്]

നാലു വേദങ്ങളും (ഋഗ് ,യജുര്‍, സാമ , അഥര്‍വ്വവേദം), ബ്രാഹ്മണങ്ങള്‍, സോത്ര സൂക്തങ്ങള്‍, ആരണ്യകങ്ങള്‍, ഉപനിഷത്തുക്കള്‍, ഗ്രിഹ്യ സൂക്തങ്ങള്‍ എന്നിവയാണ് വേദ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ അഥവാ വേദസംഹിതം. തലമുറകളിലൂടെ ഇവയെ വാമൊഴി വഴി ചില ശാഖകള്‍ സംരക്ഷിച്ചു പോരുന്നതിനാല്‍ ഇവയില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും പുരാണാവിഷ്കാരങ്ങളേയും നിഗൂഢ ക്രിയകളേയും കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ മനസ്സിലാക്കാന്‍ പണ്ഡിതര്‍ക്കു സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. പുരാതന വേദ സുക്തങ്ങളെ സ്മൃതികളെന്നും; സംഹിതങ്ങള്‍, ഉപനിഷത്തുക്കളെന്നിവയെ ശ്രുതികളെന്നും കല്‍പിച്ചിരിക്കുന്നു. സൂക്തങ്ങളില്‍ ആചാരങ്ങളെപ്പറ്റിയും ബ്രാഹ്മണങ്ങളില്‍ അനുഷ്ഠാനങ്ങളേയും പറ്റി പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു. ആരണ്യകങ്ങളും ഉപനിഷത്തുക്കളും തത്ത്വശാസ്ത്രപരമയ കാര്യങ്ങളെ പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ സ്രൌതസൂക്തങ്ങള്‍ നിഗൂഢതകളില്ലാതെ, ആചാരങ്ങളെകുറിച്ചു മാത്രം പ്രതിപാദിക്കുന്നവയാണ്.

വേദങ്ങള്‍ നാലെണ്ണമുണ്ടെന്നാണ്‍ വിശ്വാസം; ഋഗ്വേദം, സാമവേദം, യജുര്‍‌വേദം ,അഥര്‍‌വവേദം എന്നിവയാണ് അത്. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മൂന്ന് വേദങ്ങളേ ഈശ്വര സൃഷ്ടിയായി ഉള്ളതെന്നും അതില്‍ അഥര്‍‌വവേദം ഇല്ല എന്നും ഭാഷ്യമുണ്ട്. വേദത്രയം എന്ന് ഭഗവദ്ഗീത യിലും പറയുന്നു.[2] വേദമാണ് ഹിന്ദുക്കളുടെ പ്രമാണം. വേദം നിത്യമാണെന്നും സത്യമാണെന്നും ഹിന്ദുക്കള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഋഗ്വേദം പുരാതന കാലഘട്ടങ്ങളിലെ ചില പ്രത്യേക കുടുംബങ്ങളിലെ കവികളാല്‍, നൂറില്‍പരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ രചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കാമെന്നു പണ്ഡിതമതം. തുടക്കത്തില്‍ ആചാരങ്ങളെക്കുറിച്ചു മാത്രമായിരുന്നു വേദങ്ങള്‍ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത്.വടക്കെ ഇന്ത്യയില്‍ ദുര്‍ലഭം ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ മാത്രമേ അഥര്‍വവേദം ഇന്ന് പ്രചാരത്തിലുള്ളൂ.“വേദാ‍നാം സാംവേദോസ്മി ” എന്ന് ഗീതയില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് സാമവേദത്തിന് പ്രമുഖസ്ഥാനമുണ്ട് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.“സാമദ്വനാ വൃഗ്യജ്ജൂഷീനാ ഭിഗീതകദാചന” എന്ന സ്മതിവചനപ്രകാരം സാമം ചൊല്ലുന്ന നേരത്ത് ഋഗ്വേദവും യജുര്‍വേദവും ചൊല്ലാന്‍ പാടില്ല. [3]

ഉള്ളടക്കം

[തിരുത്തുക] നിരുക്തം

വിദ് എന്നാല്‍ അറിയുക എന്നാണര്‍ത്ഥം. വേദം എന്നാല്‍ അറിയുക, അറിവ്, ജ്ഞാനം എന്നൊക്കെ വ്യഖ്യാനിക്കാം. [4]

[തിരുത്തുക] പശ്ചാത്തലം

ഇന്തോ ആര്യന്മാരുടെ മദ്ധ്യേഷ്യയില്‍ നിന്നും ഇറാനിയന്‍ പീഠഭൂമിയിലൂടെ (അതായത് ഇന്നത്തെ അഫ്ഘാനിസ്താന്‍ പ്രദേശത്തു കൂടെ) ഇന്ത്യന്‍ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റകാലത്താണ്‌ ഋഗ്വേദത്തിന്റെ രചന നടന്നിരിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യന്‍ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറന്‍ പ്രദേശം അതായത് ആധുനിക പാകിസ്താന്റെ വടക്കുഭാഗമാണ്‌ ഇതില്‍ പരാമര്‍ശവിധേയമാകുന്ന ഭൂമേഖല. ഇന്നത്തെ അഫ്ഘാനിസ്താനിലെ പല നദികളേയും ഋഗ്വേദത്തില്‍ സാദൃശ്യമുള്ള പേരുകളില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട്. (ഉദാഹരണം:ഗോമതി - ഗുമല്‍ നദി, കുഭാ - കാബൂള്‍ നദി, സുവാസ്തു - പെഷവാറീനു വടക്കുള്ള സ്വാത്). മറ്റു വേദങ്ങളിലും പില്‍ക്കാലസംസ്കൃതരചനകളിലൂടെയും ഇന്ത്യക്കാരുടെ സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രം സിന്ധൂനദി കടന്ന് കൂടുതല്‍ തെക്കു കിഴക്കു ഭാഗത്തേക്ക് വരുന്നതും ഗംഗയുടേയും യമുനയുടേയും തടങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങിയതായും കാണാന്‍ സാധിക്കും[1]‌.

[തിരുത്തുക] തരം തിരിവ്

Rigveda MS2097.jpg

ഒരോ വേദത്തിനും നാല് ഭാഗങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.

ആദ്യത്തേത് കാതലായ ഭാഗം- ധര്‍മത്തെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തേത് ധര്‍മ്മാനുഷ്ഠാനങ്ങളെപ്പറ്റിയും അവ എങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്നതിനെപ്പറ്റിയും പ്രതിപാദിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തേത് വനവാസകാലത്തേക്കുള്ളത്. നാലാമത്തേത് ഈ ധര്‍മ്മങ്ങളുടെ ആകെത്തുകയുമാണ്‌. ഉപനിഷത്തുകള്‍ വേദാന്തം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

[തിരുത്തുക] അവലംബം

  1. 1.0 1.1 1.2 Voglesang, Willem (2002). "4 - Advent of the Indo Iranian Speaking Peoples". The Afghans. LONDON: Willey-Blackwell, John Willey & SOns, Ltd, UK.. pp. 59. ISBN 978-1-4051-8243-0. 
  2. കെ.എ., കുഞ്ചക്കന്‍ (1991). ജാതി ചിന്തയുടെ സത്യവും മിഥ്യയും. ജഗതി, തിരുവനന്തപുരം: ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താ. 
  3. vedas വേദങ്ങളുടെ ആംഗലേയ തര്‍ജ്ജമ
  4. കെ.എ., കുഞ്ചക്കന്‍ (1991). ജാതി ചിന്തയുടെ സത്യവും മിഥ്യയും. ജഗതി, തിരുവനന്തപുരം: ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താ. 

[തിരുത്തുക] കുറിപ്പുകള്‍

.^ ഇന്തോ-യുറോപ്യന്‍‌‍ ഭാഷാകുടുംബത്തിലെ ഇന്തോ-ഇറാനിയന്‍ വിഭാഗത്തിലെ ഇന്തോ ആര്യന്‍ ഉപവിഭാഗത്തില്‍പെട്ട ഒരു ഭാഷയാണ്‌ സംസ്കൃതം.

[തിരുത്തുക] ഇതും കൂടി കാണുക


"http://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%B5%E0%B5%87%E0%B4%A6%E0%B4%82" എന്ന താളില്‍നിന്നു ശേഖരിച്ചത്
താളിന്റെ അനുബന്ധങ്ങള്‍
ആശയവിനിമയം