മുഹമ്മദ് നാസിറുദ്ദീൻ അൽബാനി
മുഹമ്മദ് നാസ്വിറുദ്ദീൻ അൽ അൽബാനി (അറബിക്: محمد ناصر الدين الألباني), ഈ നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തനായ ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതൻ. ഹദീസിലെ റിപ്പോർട്ടർമാരെ പറ്റിയുള്ള വിജ്ഞാനത്തിൽ ഏറ്റവും അറിവുള്ള പണ്ഡിതൻ. പൂർണ നാമം: മുഹമ്മദ് നാസ്വിറുദ്ദീൻ ബിൻ നൂഹ് അൽ അൽബാനി. ജനനം: 1914 ക്രി (1333 ഹി) ൽ അന്നത്തെ അൽബേനിയൻ തലസ്ഥാനത്തു ജനിച്ചു. പാവപ്പെട്ട കുടുംബം. പിതാവ് പണ്ഡിതനായിരുന്നു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പിതാവിൻറെ കൂടെ ദാമാസ്കസിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തു. പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം അവിടെ. വിദ്യാഭ്യാസം ഖുർആൻ, പാരായണ നിയമം, വ്യാകരണം - ഉച്ചാരണ നിയമങ്ങൾ, ഇമാം അഹ്മദ് ൻറെ കർമശാസ്ത്രം എന്നിവ പഠിച്ചു. ശൈഖ് സഈദുൽ ബുർഹാനീ ആയിരുന്നു ഹനഫീ കർമശാസ്ത്രത്തിൽ ഗുരു. പിതാവിൽനിന്ന് ഘടികാരം നന്നാക്കുന്ന വിദ്യ പഠിച്ചു. അതിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി. ഈ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനിടയിലുള്ള ഒഴിവുസമയം കൂടുതൽ പഠനത്തിനു ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. ഹദീസ് പഠനം.
മദീന യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ഹദിസ് അധ്യാപനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. മൂന്നു വർഷം നീണ്ടു നിന്ന ആ സേവന കാലത്ത് സനദ്(ഹദീസുകളുടെ നിവേദക പരമ്പര) സഹിതം ഹദീസ് പഠിപ്പിക്കുന്ന ശൈലിയാണ് സ്വീകരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റു പല പദവികളും അദ്ദേഹം ഇതിനായി മാറ്റിവെച്ചു. പ്രശസ്തരായ പൗരാണിക ഹദീസ് പണ്ഡിതരെയും അദ്ദേഹം നിരൂപണം ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഹദീസ് വിജ്ഞാനീയത്തിന്റെ ആധികാരിക സ്രോതസ്സായി മാറി. [1]
വ്യാജവും ദുർബലവുമായ ഹദീസുകളെ പറ്റി വിവരിക്കുന്ന നിരവധി വാള്യങ്ങൾ തന്നെ അദ്ദേഹം എഴുതി. 'ദുർബലവും വ്യാജനിർമ്മിതവുമായ ഹദീസുകൾ സമുദായത്തിൽ അവയുടെ സ്വാധീനവും' എന്നാണ് ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പേര്. പ്രബലമായ ഹദീസുകളെ പറ്റി വേറൊരു ഗ്രന്ഥവും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹിജാബുൽ മർഅത്തിൽ മുസ്ലിമ, സ്വിഫാത്തി സ്വലാത്തുന്നബിയ്യ, അഹ്കാമുൽ ജനാഇസ്, ആദാബുസ്സിഫാഫ്, തമാമൽ മിന്ന തുടങ്ങിയ തുടങ്ങിയ നിരവധി ഹദീസ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അൽബാനി രചിച്ചു. രിയാദുസ്സ്വാലിഹീൻ, ഫിഖ്ഹുസ്സുന്ന തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പോലും പ്രമാദങ്ങൾ അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഈരഗത്ത് അദ്ദേഹം വിമർശനങ്ങളും നേരിട്ടു. അൽബാനിയുടെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളും രംഗത്ത് വന്നു. അതിനെയൊക്കെ ശക്തിയായി നേരിട്ടു. 1999 ഒക്ടോബർ നാലിന് 85ാം വയസ്സിൽ നിര്യാതനായി.
[തിരുത്തുക] അവലംബം
- ↑ ഇസ്ലാം പ്രസ്ഥാനങ്ങളും ദർശനങ്ങളുംþ, യുവത ബുക്സ് പേജ് 1089
