മഞ്ഞപ്പിത്തം

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.

മഞ്ഞപ്പിത്തം ബാധിച്ച രോഗി

ഉഷ്ണകാലാവസ്ഥയില്‍ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരു രോഗമാണ്‌ മഞ്ഞപ്പിത്തം (ഇംഗ്ലീഷ്:Jaundice). ത്വക്കും കണ്ണും മഞ്ഞ നിറത്തിലാകുക എന്നതാണ്‌ ഇതിന്റെ പ്രകടമായ ലക്ഷണം. ഇത് കരളിനെ ബാധിക്കുന്ന അസുഖമാണ്‌. കരള്‍ സംബന്ധമായ മിക്കവാറും എല്ലാ രോഗങ്ങളുടേയും രോഗലക്ഷണം മഞ്ഞപ്പിത്തമാണ്‌. മഞ്ഞപ്പിത്തത്തിന്‌ കാരണമായേക്കാവുന്ന ഘടകങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്‌[1].

ഉള്ളടക്കം

[തിരുത്തുക] പേരിനുപിന്നില്‍

കരളിനു വീക്കവും വേദനയുമുണ്ടായി തൊലിക്കും കണ്ണിനും മൂത്രത്തിനുമെല്ലാം മഞ്ഞനിറമുണ്ടാകുന്ന രോഗത്തെ മഞ്ഞപ്പിത്തം എന്ന് പേരിട്ട് വിളിക്കുന്നു.ഈ രോഗാസസ്ഥ ആയുര്‍വേദത്തില്‍ കാമല എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുന്നത്.

[തിരുത്തുക] കാരണം

മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ദഹനപ്രക്രിയയ്ക്ക് ആവശ്യമായ പിത്തരസം കരള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുകയും അത് പിത്താശയത്തില്‍ സംഭരിച്ച് അവിടെനിന്നും അല്പാല്പമായി പിത്തനാളികവഴി ദഹനവ്യൂഹത്തിലെത്തുന്ന ഇത് ആഹാരം ദഹിപ്പിക്കുന്നതിന്‌ സഹായിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ നിര്‍മ്മിക്കുകയും വിതരണം നടത്തുകയും‍ ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയയുടെ തകരാറുമൂലം മഞ്ഞപ്പിത്തം ഉണ്ടാകുന്നു[1]. പിത്തരസത്തിന്‌ നിറം നല്‍കുന്ന ബിലിറുബിന്‍ എന്ന ഘടകത്തിന്റെ 100 മി.ലി. രക്തത്തിലെ അളവ് സാധാരണ സമയങ്ങളില്‍ 0.2 മി.ലി മുതല്‍ 05 മി.ലി. വരെയാണ്‌. ഇതില്‍ കൂടുതലായി പിത്തരസം രക്തത്തില്‍ കലര്‍ന്നാല്‍ കണ്ണ്, ത്വക്ക്, നഖം എന്നീ ശരീരഭാഗങ്ങളിലും മൂത്രത്തിലും‍ മഞ്ഞനിറം ഉണ്ടാകുന്നു[1].

മഞ്ഞപ്പിത്തം ബാധിച്ച പൂച്ച

[തിരുത്തുക] ലക്ഷണങ്ങള്‍

കണ്ണുകളില്‍ വെളുത്ത ഭാഗത്ത് (കണ്‍‍ജങ്‍ക്റ്റൈവ) ആദ്യമായി മഞ്ഞനിറം കാണപ്പെടുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ നഖങ്ങള്‍ക്കടിയിലും മഞ്ഞനിറം കാണപ്പെടാം. ശരിയായ ചികിത്സാനിര്‍ണ്ണയവും ചികിത്സയും ആദ്യഘട്ടത്തില്‍ തന്നെ ലഭിച്ചില്ല എങ്കില്‍ രോഗം മൂര്‍ച്ഛിക്കുന്നതിനും രക്തത്തില്‍ ബിലിറുമിന്‍ 4 മില്ലീഗ്രാം മുതല്‍ 8 മില്ലീഗ്രാമോ അതില്‍ ക്കൂടുതലോ ഉണ്ടാകുന്നതിന്‌ ഇടവരുത്തുകയും ചെയ്യും[1]. ഇങ്ങനെ രക്തത്തില്‍ ബിലിറുബിന്റെ അളവ് കൂടുമ്പോള്‍ അത് മൂത്രത്തിലൂടെ പുറത്തുപോകാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി മൂത്രം മഞ്ഞനിറത്തിലോ അളവ് കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് ചുവപ്പ് കലര്‍ന്ന നിറത്തിലോ കാണപ്പെടുന്നു.[1]. ക്ഷീണം, തലകറക്കം, ദഹനത്തിനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍, ആഹാരത്തിന്‌ രുചിയില്ലായ്മ, ഛര്‍ദ്ദി, കരളിന്റെ ഭാഗത്തു വേദന എന്നിവ അനുഭവപ്പെടുന്നു.

[തിരുത്തുക] വര്‍ഗ്ഗീകരണം

ആധുനിക ഗവേഷണഫലമായി മഞ്ഞപ്പിത്തത്തെ മൂന്നായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു[1].

[തിരുത്തുക] ഒബ്സ്ട്രക്ടീവ് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ്

കരളില്‍ നിന്നും ചെറുകുടലിലേക്കുള്ള പ്രവാഹത്തിന്‌ തറ്റസ്സം ഉണ്ടാവുകയും അതിന്റെ ഫലമായി പിത്ത്രസം കെട്ടിക്കിടന്ന് രക്തത്തില്‍ വ്യാപിക്കുന്നതാണ്‌ ഈ രോഗത്തിന്റെ കാരണം. സള്‍ഫാഡൈയാസിന്‍ പോലെയുള്ള അലോപ്പതിമരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണമാകാറുണ്ട്[1]. ഈ വിഭഗത്തിലെ മഞ്ഞപ്പിത്തത്തിന്‌ രോഗലക്ഷണങ്ങള്‍ വളരെ സാവധാനം മാത്രമാണ്‌ പ്രകടമാകുന്നത്. പിത്തവാഹിനിയില്‍ തടസ്സം ഗുരുതരാവസ്ഥയിലാണ്‌ എങ്കില്‍ 30മില്ലീഗ്രാം/100മില്ലീഗ്രാം എന്ന തോതില്‍ വരെ പിത്തരസ-രക്ത അനുപാതം ഉണ്ടാകാം[1]. ഇത്തരം മഞ്ഞപ്പിത്തത്തില്‍, പിത്തരസത്തിലെ ഘടകങ്ങള്‍ ത്വക്ക്നടിയില്‍ വരെ വ്യാപിക്കുന്നതിനാല്‍ ശരീരമാസകലം അസഹ്യമായ ചൊറിച്ചില്‍ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. മലം വെളുത്തനിറത്തിലും മൂത്രം ചുവപ്പോ കറുപ്പോ നിറങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്[1].

[തിരുത്തുക] ഹിമോലിറ്റിക് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ്

ചില രോഗങ്ങള്‍ (മലമ്പനി, രക്തക്കുറവ്),വൈറസ്, രാസപദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ (കാര്‍ബണ്‍ ടെട്രാക്ലോറൈഡ്, ആള്‍ക്കഹോള്‍, ക്ലോറോഫോം, ഫോസ്‌ഫറസ്, ഫെറസ്, സള്‍ഫേറ്റ് എന്നിവ[1].) മൂലം രക്തത്തിലുള്ള ശ്വേതരക്താണുക്കള്‍ നശിക്കുകയും, തത്ഫലമായി കരള്‍ കൂടുതലായി ബിലിറുമിന്‍ ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും ഇങ്ങനെ നിര്‍മ്മിക്കുന്ന ബിലിറുമിന്‍ പിത്തരസത്തിലൂടെ വിസര്‍ജ്ജിക്കുന്നതിന്‌ കര‍ളിന്‌ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു[1]. ആവശ്യത്തില്‍ക്കൂടുതലായി ഉത്പാദിപ്പിച്ച ബിലിറുമിന്‍ മൂത്രത്തിലൂടെ പുറത്തുകളയുന്നതിന്‌ വൃക്കകള്‍ക്ക് കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്താല്‍, ഇത് രക്തത്തില്‍ കെട്ടിക്കിടക്കുന്നതിന്‌ ഇടയാവുകയും ചെയ്യും[1]. ഇങ്ങനെ രക്തത്തില്‍ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ബിലിറുമിന്‍ മഞ്ഞപ്പിത്തം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരം മഞ്ഞപ്പിത്തത്തില്‍ ചൊറിച്ചില്‍ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. മലം തവിട്ട്, ഓറഞ്ച് എന്നീ നിറങ്ങളില്‍ വിസര്‍ജ്ജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു[1].

[തിരുത്തുക] ഇന്‍ഫെക്റ്റീവ് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ്

ദഹനപ്രക്രിയയില്‍ പ്രോട്ടീനുകളുടെ വിഘടനം നടക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സിസ്റ്റൈന്‍ എന്ന അമിനോ ആസിഡിന്റെ അഭാവം ലിവര്‍ സിറോസിസ് തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളും ഇത്തരത്തില്‍ പകരുന്ന മഞ്ഞപ്പിത്തത്തിന്‌ കാരണമാകുന്നു[1]. ഇത് കരള്‍, പ്ലീഹ തുടങ്ങിയ അവയവങ്ങളില്‍ രോഗം ഉണ്ടാകുന്നതിന്‌ കരണമാകുന്നു. ഈ രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളായ അസ്വസ്ഥത,ക്ഷീണം എന്നിവ വളരെ പെട്ടെന്ന് കാണപ്പെടുന്നു. രോഗിയുടെ രക്തത്തിലും മലത്തിലും ഈ രോഗത്തിന്റെ അണുക്കള്‍ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്[1]. പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലെ മലമൂത്രവിസര്‍ജ്ജനം, വൃത്തിഹീനമായ ഭക്ഷണപദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍, വെള്ളം എന്നീ മാധ്യമങ്ങള്‍ രോഗം നേരിട്ട് പകരുന്നതിന്‌ കാരണമാകുന്നു[1]. മഞ്ഞപ്പിത്തരോഗിക്ക് കുത്തിവയ്ക്കുന്നതിന്‌ ഉപയോഗിച്ചതും അണുവിമുക്തമാക്കാത്തതുമായ സൂചി എന്നിവയുടെ ഉപയോഗവും രോഗം പരത്തുന്നതിന്‌ സഹായക ഘടകങ്ങളാണ്‌[1].

[തിരുത്തുക] വൈറല്‍ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ്

[തിരുത്തുക] ചികിത്സകള്‍

അല്ലോപ്പതിയില്‍ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എ ക്ക് പ്രത്യേക മരുന്നുകള്‍ ഇല്ല. രോഗലക്ഷണങ്ങള്‍ക്കൊത്തു ചികിത്സിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ആയുര്‍വേദം,മഞ്ഞപ്പിത്തചികിത്സയില്‍ മറ്റേതു ചികിത്സാ ശാസ്ത്രത്തിനെക്കാള്‍ പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്നു[1].കീഴാര്‍നെല്ലി മഞ്ഞപ്പിത്ത ചികിത്സയില്‍ സുപ്രധാന പങ്കു വഹിക്കുന്നുണ്ട്.[2] ഹോമിയോപ്പതിയിലും ചികിത്സ ലഭ്യമാണ്‌.

[തിരുത്തുക] ആയുര്‍വേദചികിത്സ

പ്രധാന ലേഖനം: ആയുര്‍‌വേദം

ത്രിദോഷങ്ങള്‍ അനുസരിച്ച് മഞ്ഞപ്പിത്തം പിത്തജന്യമായ ഒരു രോഗമാണ്‌. ആഹാരവും മരുന്നുകളും പിത്തഹരങ്ങളായവ ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് ആയുര്‍വേദം നിഷ്കര്‍ഷിക്കുന്നു[1]. മഞ്ഞപ്പിത്ത രോഗചികിത്സയില്‍ വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഔഷധസസ്യം കീഴാര്‍നെല്ലിയാണ്‌. കീഴാര്‍നെല്ലി പാല്‍ക്കഷായം വച്ചുസേവിക്കുന്നത് രോഗകാലത്തും രോഗം വന്നതിനുശേഷവും വളരെയധികം ഫലംനല്‍കുന്നു[1]. ഇതിന്‌ ശംഖുഭസ്മം ഏഴുദിവസം പ്രഭാതത്തില്‍ സേവിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്‌. കൂടാതെ അമൃതിന്റെ നീര്‌ തേന്‍ ചേര്‍ത്തുകഴിക്കാം[1]. ശംഖുപുഷ്പം മുലപ്പാലുചേര്‍ത്ത് അരച്ച് കണ്ണില്‍ ഒഴിക്കുന്നതും നല്ലതാണ്‌.

[തിരുത്തുക] ഔഷധങ്ങള്‍

  • വിപത്തിചൂര്‍ണ്ണം മലശോധനയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു [1].
  • ധാത്രി ലേഹം
  • ധാത്ര്യാരിഷ്ടം
  • കല്യാണഘൃതം
  • നിംബത്രിഫലാദിക്വാദം
  • പുനര്‍വാദികഷായം
  • വാശനിംബാദികസ്ഹായം
  • ത്രിഫലാദികഷായം
  • നാഗരപാല്‍ക്കഷായം
  • ചിത്രകാദി ചൂര്‍ണ്ണം
  • ത്രിവൃതാദിലേഹ്യം
  • പഥ്യമണ്ഡൂരവടിക
  • യകൃതരിവൗഹം
  • ചിത്രകാദിലൗഹം
  • പര്‍പ്പടാദ്യരിഷ്ടം

ദഹനത്തിനനുസരണം മാത്രമേ ആഹാരം കഴിക്കാവൂ. ഉപ്പ് ആഹാരത്തിലോ അല്ലാതയോ ഉപയോഗിക്കരുത്. ഇളനീര്‍, നെല്ലിക്കാനീര്‌, കരിമ്പിന്‍ നീര്‌, മുന്തിരിനീര്‌, മധുരം, പാല്‍, സൂചിഗോതമ്പ്, പഴവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ എന്നിവ ആഹാരത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്നത് നന്നായിരിക്കും. ഇറച്ചി, മീന്‍, എണ്ണയുപയോഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആഹാരം മദ്യം ,പുകവലി തുടങ്ങിയവ നിര്‍ത്തേണ്ടതാണ്‌[1].

[തിരുത്തുക] അവലംബം

  1. 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 1.16 1.17 1.18 1.19 1.20 1.21 1.22 ഡോ.ഗോപാലകൃഷ്ണപിള്ള, വൈദ്യരത്നം വേലായുധന്‍ നായര്‍ എന്നിവരുടെ "ആരോഗ്യവിജ്ഞാനകോശം". ആരാധന പബ്ലിക്കേഷന്‍സ്, ഷോര്‍ണൂര്‍. താള്‍ 195-197,345-347
  2. ഡോ. എസ്., നേശമണി (1985). ഔഷധസസ്യങ്ങള്‍. കേരള ഭാഷാ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്. ISBN 81-7638-475-5. 
താളിന്റെ അനുബന്ധങ്ങള്‍
ആശയവിനിമയം