കണാദൻ
|
ഹൈന്ദവദർശനം |
 |
| ബ്രഹ്മം · ഓം |
|
ദർശനധാരകൾ
സാംഖ്യം · യോഗം |
|
ദാർശനികർ
പ്രാചീന കാലഘട്ടം |
|
|
|
|
ക്രി.മു. പത്താം ശതകത്തിനും ആറാം ശതകത്തിനുമിടയിൽ ഭാരതത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനാണ് കണാദൻ. രൂപരഹിതമായ സൂക്ഷ്മകണങ്ങൾ ചെർന്നാണ് എല്ലാ പദാർത്ഥങ്ങളും രൂപപ്പെടുന്നതെന്ന് കണാദൻ വാദിച്ചു. കണം (പരമാണു) ആണ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മൂലകാരണം എന്ന് ആദ്യമായി വാദിച്ച ദാർശനികനാണ് ഇദ്ദേഹം. രാസമാറ്റം സംബന്ധിച്ച ആദ്യ ആശയങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവെച്ചതും കണാദനാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഏത് രാസമാറ്റത്തിനും അടിസ്ഥാനം താപമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. ചൂടാക്കുമ്പോൾ പരമാണുവിന്റെ സ്വഭാവം മാറുന്നതായും കണാദൻ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. വൈശേഷികദർശനമെന്ന തത്ത്വചിന്തയുടെ ഉപജ്ഞാതാവ് കണാദനാണ്. പ്രാചീന ഭാരതീയ ദർശനങ്ങളിലെ പ്രധാനമായ ഒന്നാണിത്.
ഉള്ളടക്കം |
നിരുക്തം [തിരുത്തുക]
കണം കഴിക്കുന്നവൻ ആരോ അവൻ എന്നാണ് കണാദനർത്ഥം. ഇങ്ങനെ കളിയാക്കി വിളിച്ചിരുന്നതാണെന്നും ഭാഷ്യമുണ്ട്. വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം വയലിൽനിന്നോ വഴിയിൽ നിന്നോ പെറുക്കിയെടുക്കുന്ന ധാന്യമണികൾ ഭക്ഷിച്ചു ജിവിച്ച സന്യാസിയായിരുന്നു കണാദനെന്നൊരു കഥയുണ്ട്. ശിവൻ മൂങ്ങയുടെ രൂപത്തിൽ കണാദനു മുന്നിലെത്തി വൈശേഷിക സൂത്രങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചുവെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ഇത്തരത്തിൽ കണാദനെപ്പറ്റി ധാരാളം ഐതിഹ്യങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്.
ചരിത്രം [തിരുത്തുക]
കണാദൻ ആരായിരുന്നു എന്നതിനെപ്പറ്റിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചും പണ്ഡിതർക്കിടയിൽ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായമുണ്ട്. ബുദ്ധനു ശേഷമാണ് കണാദന്റെ കാലഘട്ടമെന്ന് ആധുനിക പണ്ഡിതർ വാദിക്കുന്നു. വായുപുരാണം, പദ്മപുരാണം, ന്യായകോശം, മഹാഭാരതം എന്നിവയിൽ കണാദനെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്. വൈശേഷിക സൂത്രങ്ങളും അവയ്ക്ക് ശങ്കരമിശ്രൻ രചിച്ച ഭാഷ്യവും ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ നന്ദലാൽ സിൻഹയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ബി.സി. 10-6 ശതകങ്ങൾക്കിടയിലാണ് കണാദന്റെ കാലം. മിഥിലയാണ് കണാദന്റെ സ്ഥലമെന്ന് ന്യായകോശം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
വൈശേഷികം [തിരുത്തുക]
രൂപരഹിതമായ സൂക്ഷ്മകണങ്ങൾ ചേർന്നാണ് പ്രത്യേക ആകൃതിയുള്ള എല്ലാ പദാർത്ഥങ്ങളും രൂപപ്പെടുന്നതെന്നും അവ അനശ്വരമാണെന്നും വൈശേഷികദർശനം പറയുന്നു. ഓരോ വസ്തുവിന്റെയും സവിശേഷഗുണങ്ങളും സാമാന്യഗുണങ്ങളും, അവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളും അറിയേണ്ടത് പ്രകൃതിയെ അറിയാൻ ആവശ്യമാണെന്ന് കണാദന്റെ സിദ്ധാന്തം പറയുന്നു.
വൈശേഷിക വ്യാഖ്യാതാക്കളിൽ പ്രമുഖനായ പ്രശസ്തപാദരുടെ `പദാർത്ഥധർമസംഗ്രഹം' (എ.ഡി.അഞ്ചാം ശതകം) പദാർത്ഥങ്ങളെ ഇങ്ങനെ വേർതിരിക്കുന്നു: ദ്രവ്യം, ഗുണം, കർമം, സാമാന്യം, വിശേഷം, സമവായം. ദ്രവ്യങ്ങളെ ഭൂമി, ജലം, വെളിച്ചം, വായു, ആകാശം, കാലം, ഇടം, ആത്മാവ്, മനസ്സ് എന്നിങ്ങനെ വർഗ്ഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ദ്രവ്യമാണ് ഗുണത്തെയും കർമ്മത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. രൂപം, രസം, ഗന്ധം, സ്പർശം, സംഖ്യ, പരിമാണം, വേർതിരിവ് (പൃഥക്ത്വം), സംയോഗം, വിഭാഗം, പരത്വം, അപരത്വം, ബുദ്ധി, സുഖം, ദുഃഖം, ഇച്ഛ, ദ്വേഷം, പ്രയത്നം എന്നിങ്ങനെ 17 ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് കണാദൻ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അവലംബം [തിരുത്തുക]
കുറിപ്പുകൾ [തിരുത്തുക]
| ഹൈന്ദവ തത്ത്വചിന്ത | സാംഖ്യ | ന്യായം | വൈശേഷികം | യോഗം | മീമാംസ | അദ്വൈത വേദാന്തം | വിശിഷ്ടാദ്വൈതം | ദ്വൈതം | ചാർവാകം | | |
| ജൈന തത്ത്വചിന്ത | അനേകാന്ദവാദം | |
| ബുദ്ധ തത്ത്വചിന്ത | ശ്യൂനത | മദ്ധ്യമകം | യോഗകാരം | സ്വാതന്ത്രികം | | |
| തത്വചിന്തകർ | ഗൗതമൻ | പതഞ്ജലി | യാജ്ഞവല്ക്യൻ | കണാദൻ | കപിലൻ | ജൈമിനി | വ്യാസൻ | നാഗാർജ്ജുനൻ | മാധാവാചാര്യൻ | കുമാര ജീവൻ | പത്മ സംഭവൻ | വസുംബന്ധു | ആദി ശങ്കരൻ| രാമനുജൻ| കാർത്യായനൻ | More... | |
| ഗ്രന്ഥങ്ങൾ | യോഗ സൂത്രം | ന്യായ സൂത്രങ്ങൾ | വൈശേഷിക സൂത്രങ്ങൾ | സംഖ്യ സൂത്രം | മീമാംസ സൂത്രം | ബ്രഹ്മസൂത്രം | മൂലാദ്ധ്യയകകരിക | More... |
|
