ഇസ്ലാമും വിമർശനങ്ങളും

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.

ഇസ്‌ലാം മതം
Allah in Dodger Blue.svg

വിശ്വാസങ്ങൾ

അല്ലാഹു - ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വം
മുഹമ്മദ് നബിയുടെ പ്രവാചകത്വം
പ്രവാചകന്മാർഅന്ത്യനാൾ

അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ

വിശ്വാസംപ്രാർഥന
വ്രതംസകാത്ത്തീർത്ഥാടനം

ചരിത്രവും നേതാക്കളും

മുഹമ്മദ്‌ ബിൻ അബ്ദുല്ല
അബൂബക്ർ സിദ്ദീഖ്‌
‌ഉമർ ബിൻ ഖതാബ്‌
‌ഉസ്‌മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാൻ
‌അലി ബിൻ അബീത്വാലിബ്‌‌
‌സ്വഹാബികൾ
‌‌പ്രവാചകന്മാർ
അഹ്‌ലുൽ ബൈത്ത്

ഗ്രന്ഥങ്ങളും നിയമങ്ങളും

ഖുർആൻനബിചര്യഹദീഥ്
ഫിഖ്‌ഹ്ശരീഅത്ത്‌

മദ്ഹബുകൾ

ഹനഫിമാലികി
ശാഫിഹംബലി

പ്രധാന ശാഖകൾ

സുന്നിശിയ
സൂഫിസലഫി

പ്രധാന മസ്ജിദുകൾ

മസ്ജിദുൽ ഹറംമസ്ജിദുന്നബവി
മസ്ജിദുൽ അഖ്സ

സംസ്കാരം

കലതത്വചിന്ത
വാസ്തുവിദ്യമുസ്‌ലിം പള്ളികൾ
ഹിജ്‌റ വർഷംആഘോഷങ്ങൾ

ഇതുംകൂടികാണുക

ഇസ്ലാമും വിമർശനങ്ങളും

ഇസ്ലാം കവാടം

ഇസ്ലാമിന്റെ ആരംഭകാലം മുതൽതന്നെ ഇസ്ലാമിനെതിരെ വിമർശനങ്ങൾ ഉണ്ടായിവന്നു. ആദ്യകാല വിമർശനങ്ങൾ മക്കയിലെ ബഹുദൈവവിശ്വാസികളിൽ നിന്നും യഹൂദികളിൽ നിന്നും ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ നിന്നുമാണ് ഉണ്ടായത്. ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിനു മുൻപ് ഇസ്ലാമിനെ ഒരു മൗലിക ക്രിസ്തീയ മതനിന്ദകരായി ക്രിസ്ത്യാനികൾ കരുതി.[1] പിന്നീട് ഇസ്ലാമിനകത്തുനിന്നും, യഹൂദ എഴുത്തുകാരിൽ നിന്നും കൂടാതെ ക്രിസ്തീയ സഭാധികാരിൽ നിന്നും ഇസ്ലാമിനെതിരെ വിമർശനങ്ങളുയർന്നു.[2][3][4]

ഇസ്ലാമിന്റെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായ ഖുർആന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ വിമർശകർ ചോദ്യംചെയ്തിരിക്കുന്നു.[5][6] ആധുനിക ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ മനുഷ്യാവകാശ പ്രശ്നങ്ങളേയും, സ്ത്രീകളോട് സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇസ്ലാമിക നിയമങ്ങളേയും അതിന്റെ ആചരണങ്ങളേയും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളതാണ് മറ്റു വിമർശനങ്ങൾ. [7]പാശ്ചാത്യനാടുകളിലെ മുസ്ലിം കുടിയേറ്റക്കാരുടെ ഇഴുകിച്ചേരൽ സ്വഭാവത്തെ ഇസ്ലാം നിഷേധാത്മകതയാണ് സ്വാധീനിക്കുന്നതെന്ന് ബഹുസ്വരതയുടെ വിമർശകർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.[8]

ചരിത്രം

ആദ്യകാല ഇസ്ലാം

അറബികളെയും ഇസ്ലാമിനെയും കുറിച്ച് നല്ല പരിചയമുണ്ടായിരുന്ന ഡമാസ്ക്കസിലെ ജോൺ (ക്രി.ശേ 676-749) മുഹമ്മദിനെ സ്വാധിനിച്ചത് അക്കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ആരിയൻ വിശ്വാസിയായ ( ത്രിത്വം എന്ന ദൈവസങ്കൽപ്പം തിരസ്കരിക്കുന്ന ഒരു ക്രിസ്തുമത കൂട്ടരാണ് അരിയനൈറ്റ്സ്) ബാഹിരയാണെന്നും ഇസ്ലാമിക തത്ത്വങ്ങൾ ബൈബിളിൽ നിന്ന് അടർത്തിയെടുത്ത് പുനഃക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്നും പറയുന്നു. മുഹമ്മദ് ബൈബിളിലെ പഴയനിയമവും പുതിയനിയമവും കൂട്ടികലർത്തിയാണ് ഖുർആനിലെ തത്ത്വങ്ങൾ രചിച്ചതെന്ന് ജോൺ പറയുന്നു.[9] കൂടാതെ അബ്രഹാമിന്റെ ഭാര്യയായ സാറായുടെ സന്തതികളല്ല അറബികളെന്നും മറിച്ച് അബ്രഹാമിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയും അടിമയും ആയിരുന്ന ഹാജറി(ഹാഗാറി)ന്റെ സന്തതികളായാണ് അറബികൾ അറിയപെട്ടിരുന്നതെന്നും ജോൺ പറയുന്നു.[10] ഡമാസ്ക്കൊസിലെ ജോൺ മുഹമ്മദിന്റെ സമകാലികനായിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹം എഴുതിയ മുഹമ്മദിന്റെ ജീവചരിത്രം തെറ്റാണെന്ന് ജോൺ വി. ടുളൻ എന്ന ഒരു ചരിത്രകാരൻ പറയുന്നു. പക്ഷേ അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.[11]

മദ്ധ്യകാല ഇസ്ലാം

ഇസ്ലാമിന്റെ ആദ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ അംഗങ്ങൾക്ക് അവരുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ഇസ്ലാമിക വിശ്വാസിയായിരുന്ന അൽ-മറി എന്ന അന്ധനായ കവി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:

അവർ അവരുടെ വേദപുസ്തകങ്ങൾ മനഃപ്പാടമാക്കി ഉരുവിടുന്നു, പക്ഷേ തെളിവുകൾ സുചിപ്പിക്കുന്നത് അവയെല്ലാം ആദി മുതൽ അവസാനം വരെ വെറും ആഭാസമായ കെട്ടുകഥകൾ മാത്രമാണ്. അല്ലയോ ചിന്തിക്കുക, സത്യം മാത്രം സംസാരിക്കുക. മത പാരമ്പര്യങ്ങൾ ഉരുക്കിയെടുത്ത് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന മുഢന്മാരെ നശിപ്പിക്കുക!

1280-ൽ ജീവിച്ചിരുന്ന യഹൂദ തത്ത്വശാസ്ത്രഞനായ ഇബിൻ കമുന ശരീഅത്ത്‌ തത്ത്വങ്ങൾ നീതിയുടെ തത്ത്വങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്നും കൂടാതെ മുഹമ്മദ് ഒരു പാപമില്ലാത്ത പൂർണ്ണമനുഷ്യനായിരുന്നെന്നുള്ള ഇസ്ലാമിന്റെ അവകാശവാദം തെറ്റാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതുമാണെന്നും അഭിപ്രായപെട്ടു. അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം എഴുതി:"മുഹമ്മദ് ഒരു പൂർണ്ണമനുഷ്യനായിത്തീർന്നു എന്നുള്ളതിനു യാതൊരു തെളിവുമില്ല കൂടാതെ മറ്റു വ്യക്തികളെ അദ്ദേഹത്തിനു പൂർണ്ണനാക്കാനാകും എന്നതും തെളിയിക്കപെട്ടിട്ടില്ല ". കൂടാതെ ഇസ്ലാം വിശ്വാസികളായി തീരുന്നവർ ചില ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ പേരിലാണ് അത് ചെയ്യുന്നതെന്നും അഭിപ്രായപെട്ടുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം എഴുതി:

ഇസ്ലലാമിനെ സ്വഹിതപ്രകാരം സ്വീകരിക്കുന്നവരെ നാം ഇന്നുവരെ കാണുന്നില്ല. പീഡനങ്ങളെ ഭയം, അധികാരമോഹം, വലിയ കരമടയ്ക്കണമെന്ന ഭയം, തടവിലാക്കപെടുമെന്ന ഭയം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മുസ്ലിം സ്ത്രീയുമായുള്ള പ്രണയം എന്നിവയൊക്കെയാണ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കാൻ ആളുകളെ നിർബന്ധിക്കുന്നത്. ധനികനും, ദൈവഭക്തനും, ആദരിക്കപെടുന്നവനുമായ ഒരു മറ്റുമതാനുയായി മുകളിൽ പറഞ്ഞ കാരണങ്ങൾക്കെല്ലാതെ ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നില്ല[13][14]

പന്ത്രണ്ടാം നുറ്റാണ്ടിലെ യഹൂദ ദൈവശാസ്ത്രഞരുടെ കൂട്ടമായ മൈമൊനൈഡസ് ഇസ്ലാമും യഹൂദമതവുമായുള്ള ബന്ധം തത്വത്തിൽ മാത്രമാണെന്ന് അഭിപ്രായപെട്ടു. കൂടാതെ ഇസ്ലാം യഹൂദമതത്തെപോലെ ഏകദൈവത്തെ ആരാധിക്കണമെന്ന് നിഷ്കർഷിക്കുന്നെങ്കിലും ഇസ്ലാമിക ധാർമിക തത്ത്വങ്ങളും നിയമങ്ങളും യഹൂദമതത്തിൽ നിന്ന് വളരെ തരംതാണതാണെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി.[15] കൂടാതെ യമനെറ്റ് ജമറിക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ മൈമൊനൈഡസ് മുഹമ്മദിനെ ഒരു "ഹാംഷുഗ" – (ആ ഭ്രാന്തൻ) എന്ന് വിളിക്കുകയൂണ്ടായി.

മദ്ധ്യകാല ക്രിസ്തുമതത്തിൽ

പല ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയും വീക്ഷണം മുഹമ്മദിന്റെ വരവ് ബൈബിൾ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞിരുന്നുവെന്നാണ്. ഉലപത്തി 16:12 ആണ് അതിനു ആധാരമായുപയോഗിക്കുന്നത്. അവിടെ "ഇസ്മായേൽ ഒരു കാട്ടാളനാണെന്നും" അവന്റെ കൈ "സകല മനുഷ്യരുടെ നേർക്കും" പോകുമെന്ന് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് മുഹമ്മദിൽ നിവർത്തിയായതായി ബിഹി പറയുന്നു, കാരണം അഫ്രിക്കയിലും എശിയയിലും യൂറോപ്പിലും ഇസ്ലാമികർ വൻസ്വാധിനം ചെലുത്തുകയും സകലരെയും എതിർക്കുകയും അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്യുന്നതായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.[16]

1391-ൽ പേർഷ്യൻ പണ്ഡിതനും ചക്രവർത്തിയായ മാനുവേൽ പലെലോഗോസ് രണ്ടാമനും നടത്തിയ ഒരു സംഭാഷണം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:

മുഹമ്മദ് മാനവരാശിക്ക് എന്ത് നന്മയാണ് വരുത്തിയതെന്ന് ഒന്ന് പറയാമോ? വാളുപയോഗിച്ച് ഇസ്ലാം അടിച്ചേൽപ്പിക്കണമെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ നയം കുറേ രക്തച്ചൊരിച്ചിലും മനുഷ്യത്വരഹിതമായ പ്രവൃത്തികളും വരുത്തിവച്ചെന്ന് നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. വിശ്വാസം മനസ്സിലാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടത്, ദേഹത്തിലല്ല. ആരെയെങ്കിലും ഒരു മതത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നത് അവരുടെ യുക്തിപൂർവ്വമായ തത്ത്വങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണം, അല്ലാതെ കേവലം നിർബന്ധത്താലും പീഢനത്താലും ആയിരിക്കരുത്. ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനെ ആകർഷകനാക്കുന്നത് വിശ്വസിക്കാവുന്ന ന്യായവാദങ്ങളിലൂടെ ആയിരിക്കണം അല്ലാതെ യുദ്ധമോ, ഭയപെടുത്തലോ കൊണ്ട് ആയിരിക്കരുത്.[17]

നവോത്ഥാന യുറോപ്പിൽ

ഒഫ് ദി സ്റ്റാൻഡേർഡ് ഒഫ് ടെയ്സ്റ്റ് എന്ന ഉപന്യാസത്തിൽ ഡേവിഡ് ഹ്യും ഇങ്ങനെ എഴുതി: ഖുറാൻ "ധാർമ്മികത ഇല്ലാത്ത" ഒരു "പ്രവാചകനെന്ന് നടിക്കുന്ന" വ്യക്തിയുടെ "അപാർത്ഥക പ്രകടനമാണ്".[18]

ഇസ്ലാമിക ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ യാഥാർത്ഥ്യത

വിശ്വസനീയത

ഇസ്ലാമിക വേദങ്ങൾ തെറ്റില്ലാത്തവയാണെന്നും ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ മുഹമ്മദിനെ അറിയിച്ചതാണെന്നും മുസ്ലിംകൾ പറയുന്നു. എന്നാൽ വിമർശകർ ഖുറാനിലും മറ്റ് വേദങ്ങളിലും കാണപ്പെടുന്ന ചില ഭാഗങ്ങൾ

  • പരസ്പരവിരുദ്ധവും മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു.[19]
  • ജ്യോതിശാസ്ത്രവുമായി ഒത്തുപോകുന്നതല്ല എന്ന് പറയുന്നു.[20]

കൂടാതെ സാത്താൻ മുഹമ്മദിനെ വഴിതെറ്റിച്ച് രണ്ട് വാക്യങ്ങൾ ഖുറാനിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയെന്നും എന്നാൽ പിന്നീട് ഗബ്രിയേൽ മാലാഖ അതു ഒഴിവാക്കിയെന്നും ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു.[21][22]

ഹദീഥ്

ഹദീഥ് എന്നത് ഖുർആൻ കഴിഞാൽ പിന്നെ മുസ്ലീങ്ങളുടെ പ്രധാന ഗ്രന്ഥമാണ്. ഇസ്ലാമിലെ പഞ്ചസ്തംഭങ്ങൾ എന്നതുപോലെയുള്ള വിശ്വാസങ്ങൾ ഹദീഥിൽ നിന്നാണ്. മുഹമ്മദ്ദിന്റെ ജീവചരിത്രമാണ് അതിൽ കാണപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഈ ഗ്രന്ഥം എത്രത്തോളം ഉപയോഗിക്കണമെന്നതു സംബന്ധിച്ച് ഇസ്ലാമിക വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ തന്നെ തർക്കങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. കൂടാതെ പല വിമർശകരാലും ഹദീഥിന്റെ ആധികാരികത ചോദ്യം ചെയപെട്ടിട്ടുണ്ട്.[23][24]

ധാർമ്മികത

മുഹമ്മദ്

അവസാനത്തെ പ്രവാചകനും മാതൃകായോഗ്യനെന്നും മുസ്ലിംകൾ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന മുഹമ്മദ്ദിന്റെ പരസ്യവും സ്വകാര്യവുമായ ജീവിതത്തിലെ അധാർമ്മികത വിമർശകർ എടുത്തുകാട്ടുന്നു.[4][25]

അമ്പത്തിരണ്ടാം വയസ്സിൽ കേവലം ആറു വയസ്സ് പ്രായമുണ്ടായിരുന്ന മുഹമ്മദ് അയിഷയെ വിവാഹം കഴിച്ചത് അദ്ദേഹം ഒരു ബാല ലൈംഗിക ആസക്തൻ ആയതിനാലാണെന്ന് പ്രശസ്ത ഇസ്ലാമിക വിമർശകയും മുൻ അംഗവുമായ അയാൻ ഹിർഷി അലി ആരോപിക്കുന്നു.[അവലംബം ആവശ്യമാണ്] അയിഷയുമായി മുഹമ്മദ് ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒൻപത് വയസ് മാത്രമേ പ്രായമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.[26][27][28][29][30][31] എന്നാൽ, അൽ-തബാരി അയിഷയ്ക്ക് പത്തുവയസ്സായിരുന്നു എന്നാണ് പറയുന്നത്.[27][28][32][33][34] എന്നിരുന്നാലും അയിഷയുടെ ബാല്യകാലത്തെക്കുറിച്ച് അധികം വിവരങ്ങൾ ഇവയിൽനിന്നൊന്നും ലഭ്യമല്ല.[35] [36]

ഖുറാനിൽ

ക്രിസ്ത്യാനിയാകാൻ തിരുമാനിച്ച ഒരു വ്യക്തിക്കെതിരെയുള്ള ഫത്‌വാ കമ്മിറ്റിയുടെ തീരുമാനം: "അവൻ ഇസ്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതിനാൽ അവനെ തിരികെ വരാനും ഖേദം അറിയിക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കണം. അവൻ ഖേദിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇസ്ലാമിക നിയമമനുസരിച്ച് അവനെ കൊല്ലേണ്ടതാണ്."

ഖുറാൻ ഗബ്രിയേൽ ദൂതനിലൂടെ മുഹമ്മദിനു നൽകപെട്ടതാണെന്നും അത് പൂർണ്ണമാണെന്നും ഇസ്ലാം പറയുന്നു. ആയതിനാൽ ഖുറാനെപറ്റിയുള്ള വിമർശനങ്ങൾ ഇസ്ലാമിനെതിരെയുള്ള വിമർശനമായ് തന്നെ കണക്കാക്കപെടുന്നു.


ഖുറാനെതിരെയുള്ള ചില വിമർശനങ്ങൾ

  • ഖുറാൻ വാക്യം 4:34 ഇസ്ലാമിക പുരുഷന്മാർക്ക് ഭാര്യയെ വടികൊണ്ടടിച്ചു കൊണ്ട് അച്ചടക്കം പഠിപ്പിക്കാമെന്ന് പറയുന്നതായി വിമർശകർ പറയുന്നു..[37] (എന്നാൽ ഈ പരിഭാഷയെപറ്റി ആശയകുഴപ്പവും ഉണ്ട്, "വാഡ്രിബുഹുന്ന" എന്ന പദം "നീങ്ങി പോകുക",[38] "അടിക്കുക",",[39] "പതുക്കെ അടിക്കുക", "പിരിയുക" എന്നോക്കെ പരിഭാഷപെടുത്തപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്".[40])
  • ഖുറാനിൽ തന്നെ അക്രമങ്ങളെ പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കുന്ന വാക്യങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നും ആയതിനാൽ ഭീകരപ്രവർത്തനം ഇസ്ലാം വാദികൾ നടത്തുന്നു എന്ന് പറയുന്നതിലുപരിയായി ഇസ്ലാം തന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും വിമർശകർ വാദിക്കുന്നു.[41][42]
  • മരണശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നതിനെ പലരും വിമർശിച്ചിരിക്കുന്നു.[43]
  • ഖുറാൻ മറ്റ് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളുമായി യോജിപ്പിലല്ലെന്നും, മറിച്ച് മറ്റ് മതങ്ങളെ വിമർശിക്കുകയും, ആക്രമിക്കുകയും, മറ്റു മതക്കാരെ വെറുക്കുന്നതിനെയും പ്രോൽസാഹിപ്പികയാണെന്നും ചില വിമർശകർ പറയുന്നു..[5][5][44][45][46]

നരകവും നിത്യശിക്ഷയും

ശിക്ഷ ലഭിക്കുമെന്ന ഭയം, നരകത്തിൽ പോകും എന്ന ഭയം, വിശ്വാസികൾക്ക് മരണാനന്തരം ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലം എന്നിവ പോലെയുള്ള തത്ത്വങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇസ്ലാം വിശ്വാസികളെ അടിച്ചമർത്തുന്നതെന്നും, അല്ലാതെ യുക്തിപൂർവ്വകമായ തത്ത്വങ്ങളാലോ അല്ലെങ്കിൽ തെളിവുകളാലോ അല്ല എന്നും വിമർശകർ പറയുന്നു.[47] നരകത്തിലേക്കു പോകുന്നവരിൽ ഭുരിപക്ഷവും സ്ത്രീകളാണെന്ന് മുഹമ്മദ് പറഞ്ഞതും ചുണ്ടിക്കാണിക്കപെടുന്നു.

അവലംബം

  1. De Haeresibus by John of Damascus. See Migne. Patrologia Graeca, vol. 94, 1864, cols 763-73. An English translation by the Reverend John W Voorhis appeared in THE MOSLEM WORLD for October 1954, pp. 392-398.
  2. 2.0 2.1 Warraq, Ibn (2003). Leaving Islam: Apostates Speak Out. Prometheus Books. p. 67. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 1-59102-068-9. 
  3. Ibn Kammuna, Examination of the Three Faiths, trans. Moshe Perlmann (Berkeley and Los Angeles, 1971), pp. 148–49
  4. 4.0 4.1 Mohammed and Mohammedanism, by Gabriel Oussani, Catholic Encyclopedia. Retrieved April 16, 2006.
  5. 5.0 5.1 5.2 Bible in Mohammedian Literature., by Kaufmann Kohler Duncan B. McDonald, Jewish Encyclopedia. Retrieved April 22, 2006.
  6. Robert Spencer, "Islam Unveiled", pp. 22, 63, 2003, Encounter Books, ISBN 1-893554-77-5
  7. http://www.freedomhouse.org/template.cfm?page=22&year=2005&country=6825. See also Timothy Garton Ash (2006-10-05). "Islam in Europe". The New York Review of Books. 
  8. Tariq Modood (2006-04-06). Multiculturalism, Muslims and Citizenship: A European Approach (1st എഡി.). Routledge. p. 29. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 978-0415355155. 
  9. Critique of Islam St. John of Damascuss
  10. John McManners, The Oxford History of Christianity, Oxford University Press, p.185
  11. John Victor Tolan, Saracens: Islam in the Medieval European Imagination, Columbia University Press, p.139: "Like earlier hostile biographies of Muhammad (John of Damascus, the Risâlat al-Kindî., Theophanes, or the Historia de Mahometh pseudopropheta) the four twelfth-century texts are based on deliberate distortions of Muslim traditions."
  12. Moosa, Ebrahim (2005). Ghazālī and the Poetics of Imagination. UNC Press. p. 9. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 0807829528. 
  13. Ibn Warraq. Why I Am Not a Muslim, p. 3. Prometheus Books, 1995. ISBN 0-87975-984-4
  14. Norman A. Stillman. The Jews of Arab Lands: A History and Source Book p. 261. Jewish Publication Society, 1979 ISBN 0-8276-0198-0
  15. The Mind of Maimonides, by David Novak. Retrieved April 29, 2006.
  16. J. Tolan, Saracens; Islam in the Medieval European Imagination (2002) p. 75
  17. Dialogue 7 of Twenty-six Dialogues with a Persian
  18. "Of the Standard of Taste by David Hume". 
  19. Lester, Toby (1999) "What is the Koran?" Atlantic Monthly
  20. Cosmology and the Koran: A Response to Muslim Fundamentalists by Richard Carrier
  21. Watt, W. Montgomery (1961). Muhammad: Prophet and Statesman. Oxford University Press. p. 61. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 0-19-881078-4. 
  22. "The Life of Muhammad", Ibn Ishaq, A. Guillaume (translator), 2002, p.166 ISBN 0-19-636033-1
  23. Ernst, Carl (2002). Following Muhammad: Rethinking Islam in the Contemporary World. The University of North Carolina Press. p. 80. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 0-8078-2837-8. 
  24. Javed Ahmed Ghamidi, Mizan, Chapter: Sources of Islam, Al-Mawrid Institute
  25. Ibn Warraq, The Quest for Historical Muhammad (Amherst, Mass.:Prometheus, 2000), 103.
  26. Watt, "Aisha", Encyclopedia of Islam Online
  27. 27.0 27.1 D. A. Spellberg, Politics, Gender, and the Islamic Past: the Legacy of A'isha bint Abi Bakr, Columbia University Press, 1994, p. 40
  28. 28.0 28.1 Karen Armstrong, Muhammad: A Biography of the Prophet, Harper San Francisco, 1992, p. 157.
  29. Barlas (2002), p. 125-126
  30. Sahih al-Bukhari, 5:58:234, 5:58:236, 7:62:64, 7:62:65, 7:62:88, Sahih Muslim, 8:3309, 8:3310, 8:3311, 41:4915, Sunan Abu Dawood, 41:4917
  31. Tabari, Volume 9, Page 131; Tabari, Volume 7, Page 7
  32. Barlas (2002), p.125-126
  33. Sahih al-Bukhari, 5:58:234, 5:58:236, 7:62:64, 7:62:65, 7:62:88, Sahih Muslim, 8:3309, 8:3310, 8:3311, 41:4915, Sunan Abu Dawood, 41:4917
  34. Tabari, Volume 9, Page 131; Tabari, Volume 7, Page 7
  35. Watt, Muhammad: Prophet and Statesman, Oxford University Press 1961, page 102.
  36. Abbott, Nabia (1942). Aishah The Beloved of Muhammad. University of Chicago Press. p. 7. 
  37. Kathir, Ibn, “Tafsir of Ibn Kathir”, Al-Firdous Ltd., London, 2000, 50–53 - Ibn Kathir states "dharbun ghayru nubrah" strike/admonish lightly
  38. Laleh Bakhtiar, The Sublime Quran, 2007 translation
  39. "The Holy Qur'an: Text, Translation and Commentary", Abdullah Yusuf Ali, Amana Corporation, Brentwood, MD, 1989. ISBN 0-915957-03-5, passage was quoted from commentary on 4:34 - Abdullah Yusuf Ali in his Quranic commentary also states that: "In case of family jars four steps are mentioned, to be taken in that order. (1) Perhaps verbal advice or admonition may be sufficient; (2) if not, sex relations may be suspended; (3) if this is not sufficient, some slight physical correction may be administered; but Imam Shafi'i considers this inadvisable, though permissible, and all authorities are unanimous in deprecating any sort of cruelty, even of the nagging kind, as mentioned in the next clause; (4) if all this fails, a family council is recommended in 4:35 below." Abdullah Yusuf Ali, The Holy Qur'an: Text, Translation and Commentary (commentary on 4:34), Amana Corporation, Brentwood, MD, 1989. ISBN 0-915957-03-5.
  40. Ammar, Nawal H. (May 2007). "Wife Battery in Islam: A Comprehensive Understanding of Interpretations". Violence Against Women 13 (5): 519–523
  41. Till, Farrell (2001-11). "The Real Culprit". The Skeptical Review. ശേഖരിച്ചത് 2007-11-22. 
  42. "Suicide bombing, in the Muslim world at least, is an explicitly religious phenomenon that is inextricable from notions of martyrdom and jihad, predictable on their basis, and sanctified by their logic. It is no more secular an activity than prayer is."Harris, Sam (2004). The End of Faith: Religion, Terror, and the Future of Reason. New York, NY: W.W. Norton & Company, Inc. p. 251. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 0-393-03515-8. 
  43. Koinange, Jeff (2004-02-23). "Woman sentenced to stoning freed". CNN. 
  44. Gerber (1986), pp. 78–79
  45. "Anti-Semitism". Encyclopedia Judaica
  46. Saudi Arabia's Curriculum of Intolerance (pdf), Freedom House, May 2006, pp.24-25.
  47. Hatred and hell, 2010 
"http://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ഇസ്ലാമും_വിമർശനങ്ങളും&oldid=2029307" എന്ന താളിൽനിന്നു ശേഖരിച്ചത്